Το Καταφύγιό μας Κάτω από την Αδιάφθορη «Βασιλεία των Ουρανών»

1. Ποιοι είναι μερικοί λόγοι που μας κάνουν να μη αισθανώμεθα ασφαλείς, και σε ποιο επείγον ερώτημα μας οδηγούν;

ΑΙΣΘΑΝΘΗΚΑΤΕ ποτέ την ανάγκη ν’ αναζητήσετε καταφύγιο, να βρήτε ένα τόπο καταφυγίου και προετοιμασίας από κίνδυνο ή θλίψι; Ίσως είσθε ένας απ’ αυτούς που θυμούνται ακόμη ζωηρά πώς έτρεχαν να κρυφτούν σ’ ένα αντιαεροπορικό καταφύγιο πολλές νύχτες στη διάρκεια του πολέμου, κι αυτό σας έδινε ένα αίσθημα προστασίας, ένα μέτρο ανακουφίσεως. Αλλά τι μπορούμε να πούμε για τους κινδύνους και την έντασι των συνθηκών της εποχής μας; Σαν άνδρας, αισθάνεστε ασφαλής στο επάγγελμά σας; Σαν γυναίκα, αισθάνεσθε ασφαλής στην οικονομική σας ζωή και στις προσωπικές σας σχέσεις; Είναι ασφαλές για σας ή για τα παιδιά σας να βγαίνουν μόνα των την νύχτα ή ακόμη και την ημέρα; Θα μπορούσαμε ν’ αναφέρωμε πολλούς ακόμη λόγους που σας κάνουν να μη αισθάνεστε ασφαλής, όπως είναι ο πληθωρισμός, οι βανδαλισμοί, τα ναρκωτικά, η μόλυνσις και άλλα παρόμοια. Οι παγκόσμιες συνθήκες ποτέ δεν ήσαν πιο μελανές. Η παγκόσμια στενοχωρία εντείνεται. Η αδυναμία του ανθρώπου γίνεται ολοένα και πιο έκδηλη. Η ανακούφισις από ανθρώπινες πηγές είναι προφανώς αδύνατη. Μια ειλικρινής κραυγή βγαίνει από τις καρδιές των ανθρώπων, Πού μπορούμε να βρούμε αυτό τον τόπο του ασφαλούς καταφυγίου;

2. (α) Πώς το έτος 1914 μ.Χ. ήταν ένα σημαντικό σημείο στροφής; (β) Από τότε πώς η κλιμάκωσις των δυσχερειών έχει γίνει φανερή;

² Πριν απαντήσωμε σ’ αυτή την ερώτησι, ας ερευνήσωμε τη ριζική αιτία αυτών των πραγμάτων. Πότε και πώς άρχισαν όλα αυτά; Κάνοντας μια διαδρομή στο παρελθόν βλέπομεν ότι το 1914 μ.Χ. ήταν ένα σημαντικό σημείο στροφής. Ως το καλοκαίρι εκείνου του έτους οι προοπτικές ήσαν καλές. Υπήρχε το Μόνιμο Δικαστήριο Διαιτησίας στην Ευρώπη για τη διευθέτηση των διεθνών δυσχερειών. Η ζωή για πολλούς ήταν ευχάριστη και γεμάτη υποσχέσεις. Κατόπιν ήλθε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος σαν ’κεραυνός εν αιθρία,’ που άρχισε με ένα μόνο πυροβολισμό και εξελίχθηκε σε βροχή βομβών από τον ουρανό. Όλοι ήλπιζαν ότι αυτός θα ήταν ο πόλεμος που θα τερμάτιζε όλους τους πολέμους. Αντιθέτως άνοιξε το δρόμο για τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Και σήμερα, η συσσώρευσις πυρηνικών όπλων για ατομικό πόλεμο απειλεί την ίδια την ύπαρξί μας. Αυτή η κλιμάκωσις παρατηρείται επίσης και σε άλλους τομείς. Ο παγκόσμιος πληθυσμός αυξάνει σαν το ανατοκιζόμενο κεφάλαιο χρημάτων που έχουν επενδυθή. Καθώς αυξάνουν τα στόματα που πρέπει να τραφούν, γίνονται συζητήσεις, για παγκόσμια πείνα στο εγγύς μέλλον. Και τι μπορούμε να πούμε για την εκτεταμένη ανάπτυξι των λοιμών; Εκτός από την «Ισπανική γρίππη» του 1918 που είχε 20 εκατομμύρια θύματα, σήμερα, με την ανεκτική μας κοινωνία, τα απεχθή αφροδίσια νοσήματα έχουν γίνει επιδημία. Το έγκλημα, η βία και η ανομία βρίσκονται στην ημερησία διάταξι. Με την αυξανόμενη ανάγκη για αυτοσυντήρησι και με τόσο μεγάλο ανταγωνισμό, απληστία, κλοπή και εκμετάλλευσι, η έμφυτη ανθρώπινη ιδιοτέλεια είναι επόμενο ν’ αυξάνη. Και με την απώλεια της αγάπης για τον πλησίον, η αγάπη για τον Θεό έχει ψυχρανθή. Και όχι μόνον έχει ψυχρανθή, αλλ’ είναι και πολύ δημοφιλές σήμερα να λέγουν ότι ο Θεός είναι νεκρός! Βεβαίως, παραδεχόμεθα ότι υπάρχουν ακόμη πολλά άτομα που έχουν καλή καρδιά και ζουν μια ευπρεπή ζωή, αλλά πρέπει επίσης να παραδεχθούμε ότι και γι’ αυτούς τα πράγματα γίνονται πιο δύσκολα.

3. (α) Πώς οδηγούμεθα να βρούμε την πραγματική σημασία των σημερινών συνθηκών: (β) Ποιο σημαντικό ερώτημα ωδήγησε στη μεγάλη προφητεία του Ιησού Χριστού;

³ Σκιαγραφήσαμε, έτσι, τη γενική τάσι των πραγμάτων από το 1914, αλλ’ εξακριβώσαμε τη βασική αιτία; Και, ακόμη πιο σπουδαίο, ποιο είναι το φάρμακο; Υπάρχει φάρμακο; Πώς μπορούμε να βρούμε μια ικανοποιητική απάντησι σ’ αυτές τις ερωτήσεις; Σε ποιον μπορούμε να πάμε; Ευτυχώς, υπάρχει κάποιος που μπορεί να μας δώση και ήδη μας έχει δώσει απολύτως ικανοποιητικές απαντήσεις σ’ όλα αυτά τα ερωτήματα. Σας υπενθυμίζομε ότι από το 1876 ακόμη ο Σπουδαστής των Γραφών που έγινε ο πρώτος πρόεδρος της Βιβλικής και Φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά εδήλωσε δια του τύπου ότι οι Βιβλικοί «καιροί των Εθνών» θα τελείωναν το φθινόπωρο του 1914 προξενώντας άνευ προηγουμένου αναταραχή σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Από πού είχε λάβει αυτή την πληροφορία; Από τον Λόγο του Θεού, την Αγία Γραφή, και ιδιαίτερα από τον Δανιήλ 4:16, 23, 25, 32 και τη μεγάλη προφητεία που έδωσε ο Ιησούς Χριστός, ο Υιός του Θεού, που ενεπνεύσθη από το άγιο πνεύμα του Θεού. Αυτή η προφητεία αποτελεί ένα ολοκληρωμένο τμήμα του λόγου του Θεού και έχει καταγραφή στον Ματθαίο 24:4-51 και επίσης στον Μάρκο 13:5-37 και στον Λουκά 21:8-36. Η προφητεία εδόθη ως απάντησις μιας αξιοσημείωτης ερωτήσεως που έθεσαν οι μαθηταί του Ιησού: «Ειπέ προς ημάς πότε θέλουσι γείνει ταύτα, και τι το σημείον της παρουσίας σου και της συντελείας του αιώνος;» (Ματθ. 24:3) Ναι, ο Ιησούς προείπε το τέλος ενός συστήματος πραγμάτων (ή αιώνος), όχι μόνον για την εποχή του, αλλά μ’ ένα παράλληλο τρόπο και για την εποχή μας. Προσδιώρισε επίσης και το τόσο απαραίτητο καταφύγιο που μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα.

4. Ποια ήταν η άμεση εκπλήρωσις της προφητείας του Ιησού, και με ποιο παράλληλο τρόπο θα είχε εκπλήρωσι στην εποχή μας;

⁴ Εξετάζοντας με συντομία την άμεση εκπλήρωσι της προφητείας του Ιησού στις ημέρες του και στις ημέρες των μαθητών του, γνωρίζομε ότι αυτά που είχαν προλεχθή ότι θα συνέβαιναν και που έφθασαν στο κατακόρυφο με την ερήμωσι του ναού, του «αγίου τόπου,» και της «αγίας πόλεως,» της Ιερουσαλήμ, καθώς και της επαρχίας της Ιουδαίας στο έτος 70 μ.Χ. εσημείωσαν το ολέθριο τέλος εκείνου του συστήματος πραγμάτων. Τι μπορούμε όμως να πούμε για την εποχή μας; Βλέπομε όλα εκείνα που προείπε ο Ιησούς και που αποτελούν το σύνθετο «σημείο» που θα εσημείωνε την παρουσία του και τη συντέλεια του συστήματος πραγμάτων; Έχομε ήδη αναφέρει αρκετά απ’ αυτά τα σημεία και, ακόμη και χωρίς να λάβωμε υπ’ όψιν την χρονολογική τοποθέτησι σχετικά με τους «καιρούς των Εθνών,» μπορούμε να πούμε με εμπιστοσύνη ότι το 1914 εσημείωσε πέρα από κάθε αμφιβολία την αρχή των «εσχάτων ημερών» αυτού του συστήματος πραγμάτων οπότε, όπως είπε ο Παύλος, «θέλουσιν ελθεί καιροί κακοί.»—2 Τιμ. 3:1.

Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ

5. Πώς ο Ιησούς υπέδειξε στο κατά Λουκάν 21:28-31 το μόνο καταφύγιο στο οποίο πρέπει να σπεύσωμε;

⁵ Η επόμενη ερώτησις είναι, Υπάρχει κάποια θεραπεία; Δεν υπάρχει θεραπεία για το παρόν σύστημα πραγμάτων. Σύμφωνα με τον Λόγο του Θεού, είναι δικαιολογημένα καταδικασμένο σε καταστροφή. Αλλά δεν υπάρχει τίποτε στο οποίο να στραφούν οι άνθρωποι σήμερα για ν’ αποφύγουν την επιρροή των κακών που συμβαίνουν στη σημερινή εποχή; Ασφαλώς υπάρχει, και σ’ αυτό ακριβώς ελκύεται η προσοχή μας, στο υψίστης σπουδαιότητας καταφύγιο στο οποίο πρέπει να καταφύγωμε χωρίς καθυστέρησι. Παρατηρήστε τα λόγια του Ιησού όταν είπε:

«Όταν δε ταύτα αρχίσωσι να γίνωνται, ανακύψατε και σηκώσατε τας κεφαλάς σας, διότι πλησιάζει η απολύτρωσίς σας. Και είπε προς αυτούς παραβολήν· Ίδετε την συκήν και πάντα τα δένδρα. Όταν ήδη ανοίξωσι, βλέποντες γνωρίζετε αφ’ εαυτών ότι ήδη το θέρος είναι πλησίον. Ούτω και σεις, όταν ίδητε ταύτα γινόμενα, εξεύρετε ότι είναι πλησίον η βασιλεία του Θεού.»—Λουκάς 21:28-31.

6. (α) Πώς ο Ιησούς επροσδιώρισε την ταυτότητα του βασιλέως της βασιλείας του Θεού; (β) Ποια πρόσθετη επιβεβαίωσι βρίσκομε στις Εβραϊκές Γραφές;

⁶ Αυτό είναι λοιπόν! Αυτή η «βασιλεία του Θεού» αξίζει να λάβη την αμέριστη προσοχή μας. Ποιος είναι ο βασιλεύς αυτής της βασιλείας; Ακριβώς πριν από τα προαναφερθέντα λόγια, ο Ιησούς, αναφερόμενος στον εαυτό του, είπε: «Και τότε θέλουσιν ιδεί τον Υιόν του ανθρώπου ερχόμενον εν νεφέλη μετά δυνάμεως και δόξης πολλής.» Και αμέσως μετά απ’ αυτή την προφητεία είπε τρεις παραβολές, η τελευταία από τις οποίες ήταν σχετική με τα πρόβατα και τα ερίφια που άρχιζε ως εξής: «Όταν δε έλθη ο Υιός του ανθρώπου εν τη δόξη αυτού και πάντες ο άγιοι άγγελοι μετ’ αυτού, τότε θέλει καθήσει επί του θρόνου της δόξης αυτού.» (Λουκ. 21:27· Ματθ. 25:31) Δεν υπάρχει αμφιβολία για το ποιος είναι ο κεχρισμένος Βασιλεύς της βασιλείας του Θεού. Και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είναι άξιος! Πρώτον, εκκένωσε πρόθυμα τον εαυτό του από την προηγουμένη ουράνια δόξα του και κατόπιν, «ευρεθείς κατά το σχήμα ως άνθρωπος, εταπείνωσεν εαυτόν γενόμενος υπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δε σταυρού. Δια τούτο και ο Θεός υπερύψωσεν αυτόν και εχάρισεν εις αυτόν όνομα το υπέρ παν όνομα.» (Φιλιππ. 2:5-11) Είναι ένα πρόσωπο που ζη σήμερα και ενδιαφέρεται πολύ για την εκπλήρωσι της θεόπνευστης προφητείας του! Η ζωή του επάνω στη γη ήταν μια σημαντική ζωή και τα ζωτικής σπουδαιότητος χαρακτηριστικά της είχαν προφητευθή στις θεόπνευστες Εβραϊκές Γραφές, ώστε να προσδιορισθή σαφώς ποιος ήταν ο Μεσσίας. Ένα απ’ αυτά τα εδάφια προλέγοντας για την εποχή μας, λέγει ότι «παρεστάθησαν οι βασιλείς της γης και ο άρχοντες συνήχθησαν ομού, κατά του Ιεχωβά, και κατά του Χριστού αυτού.» Κατόπιν σε απάντησί των και γελώντας με ειρωνεία και θυμό, ο Ιεχωβά λέγει σ’ αυτούς τους εχθρούς ότι άργησαν πολύ. Τους λέγει: «Αλλ’ εγώ, έχρισα τον Βασιλέα μου επί Σιών, το όρος το άγιόν μου.» Για να προσδιορίση ακόμη καλύτερα την ταυτότητά του, ο Ιεχωβά λέγει σ’ αυτόν τον κεχρισμένο Βασιλέα: «Υιός μου είσαι εσύ.» Σ’ αυτόν δίδονται τα εναντιούμενα έθνη για να τα «συντρίψη.» Αλλά ο Ψαλμός τελειώνει με τα εξής ωραία λόγια: «Μακάριοι πάντες οι πεποιθότες επ’ αυτόν» (οι ευρίσκοντες καταφύγιον εις αυτόν, ΜΝΚ). (Ψαλμ. 2:1-12) Πολλοί άλλοι ψαλμοί, όπως ο Ψαλμός 91:1, 2, μιλούν για τον Ιεχωβά ως ‘καταφύγιόν μας’ ή «καταφυγή μου,» αλλά το μέσον δια του οποίου εκείνος παρέχει καταφύγιο στην εποχή μας είναι η βασιλεία του στα χέρια του κεχρισμένου και ανάσσοντος Υιού του, Χριστού Ιησού.—Βλέπε Ψαλμό 110:1-4.

7. Ποιος είναι ο σκοπός του Θεού σχετικά με τους συμβασιλείς του Χριστού, και γιατί είναι αυτό τόσο εκπληκτικό;

⁷ Πολλές φορές ο Ιησούς μίλησε για τη «βασιλεία του Θεού» ή τη «βασιλεία των ουρανών.» Μίλησε επίσης για μερικούς που θα συμμετείχαν μαζί του, στην πραγματικότητα θα συμμετείχαν μαζί του ως βασιλείς. Ποιος άκουσε ποτέ μια τέτοια διευθέτησι; Υπήρξε ποτέ κανένα έθνος ή βασίλειο που να είχε 144.000 και έναν βασιλείς να κυβερνούν σ’ αυτό το έθνος συγχρόνως; Ποτέ δεν συνέβη κάτι τέτοιο. Ακόμη και σήμερα, μ’ ένα παγκόσμιο πληθυσμό άνω των τεσσάρων δισεκατομμυρίων, δεν υπάρχουν τόσοι βασιλείς ή άρχοντες, ακόμη κι αν τους βάλωμε όλους μαζί. Από που προήλθε όμως αυτή η ιδέα; Ασφαλώς όχι από ανθρώπους! Είναι ιδέα του Θεού. Είναι ο σκοπός του Δημιουργού του ουρανού και της γης. Αυτή η ουράνια κυβέρνησις με τόσους βασιλείς που περιλαμβάνει μια παγκόσμια κυβέρνησι μπορεί να φαίνεται κάτι το φανταστικό για τους ανθρώπους που ασχολούνται με την πολιτική. Αλλ’ αυτό συμβαίνει διότι, όπως οι κατά γράμμα ουρανοί είναι υψηλότεροι από τη γη, έτσι και ο ουράνιος Δημιουργός, ο Θεός, έχει ένα τρόπο σκέψεως πολύ υψηλότερο από τον τρόπο σκέψεως του γηίνου ανθρώπου, όπως είπε ο Θεός στον αρχαίο λαό του, τον Ισραήλ: «Διότι αι βουλαί μου δεν είναι βουλαί υμών ουδέ οδοί υμών αι οδοί μου, λέγει ο Ιεχωβά. Αλλ’ όσον είναι υψηλοί ο ουρανοί από της γης, ούτως αι οδοί μου είναι υψηλότεραι των οδών υμών και αι βουλαί μου των βουλών υμών.»—Ησ. 55:8, 9.

8, 9. (α) Σχετικά μ’ αυτό, ποιες πρόσθετες λεπτομέρειες δίδονται, στο εδάφιο Αποκάλυψις 1:5, 6; (β) Ποια επιπρόσθετη πληροφορία δίδεται στο βιβλίο της Αποκαλύψεως σχετικά μ’ αυτό;

⁸ Επομένως δεν πρέπει να μας εκπλήσση το αν κάτι που σκοπεύει να κάμη ο Θεός μάς φαίνεται πολύ πιο μεγαλειώδες απ’ αυτό που θα μπορούσε να φαντασθή ο απλός άνθρωπος. Αιώνες αργότερα, στο τελευταίο βιβλίο της Αγίας Γραφής, την Αποκάλυψι, ο Θεός απεκάλυψε περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με αυτή την παγκόσμια κυβέρνησι. Αναγνωρίζει επίσης την τιμή που ανήκει στον Υιόν του Θεού που ακολούθησε μια αυτοθυσιαστική πορεία ως τέλειος άνθρωπος επάνω στη γη. Παρατηρήστε πώς το εξέφρασε αυτό ο απόστολος Ιωάννης γράφοντας κάτω από έμπνευσι: «Ιησούς Χριστός, όστις είναι ο μάρτυς ο πιστός, ο πρωτότοκος εκ των νεκρών και ο άρχων των βασιλέων της γης. Εις τον αγαπήσαντα ημάς και λούσαντα ημάς από των αμαρτιών ημών με το αίμα αυτού, και όστις έκαμεν ημάς βασιλείς και ιερείς εις τον Θεόν και Πατέρα αυτού, εις αυτόν είη η δόξα και το κράτος εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.»—Αποκάλ. 1:5, 6.

⁹ Αν ο Ιησούς Χριστός δεν είχε χύσει το αίμα του με αυτοθυσία προς τον Θεό, ο πιστοί ακόλουθοί του δεν θα μπορούσαν ποτέ να γίνουν βασιλείς και ιερείς του Θεού και Πατρός του στους ουρανούς. Έτσι ο Ιησούς Χριστός παίζει ένα ζωτικό ρόλο στο να μπορέσουν αυτοί ο βασιλείς να μετάσχουν μαζί του στην ουράνια βασιλεία, όπως είπε ο ίδιος: «Όστις νικά, θέλω δώσει εις αυτόν να καθήση μετ’ εμού εν τω θρόνω μου, καθώς και εγώ ενίκησα και εκάθησα μετά του Πατρός μου εν τω θρόνω αυτού.» (Αποκάλ. 3:21) Σε αρμονία με αυτό, οι είκοσι τέσσερις πρεσβύτεροι αναφέρονται ότι λέγουν στον Ιησού Χριστό: «Εσφάγης και ηγόρασας ημάς εις τον Θεόν δια του αίματός σου εκ πάσης φυλής και γλώσσης και λαού και έθνους, και έκαμες ημάς εις τον Θεόν ημών βασιλείς και ιερείς, και θέλομεν βασιλεύσει επί της γης.»—Αποκάλ. 5:9, 10.

10. Ποιοι βρίσκονται μαζί με το Αρνίον στο Όρος Σιών, και πώς περιγράφονται;

¹⁰ Όσον αφορά τον αριθμό αυτών που θα μετάσχουν ως βασιλείς και ιερείς με τον Χριστό Ιησού, δεν μας μένει καμμιά αμφιβολία. Περιγράφοντας εκείνους που θα βασιλεύσουν με τον Χριστό Ιησού στο ουράνιο Όρος Σιών, και μιλώντας για τα εξαιρετικά προσόντα των, ο Ιωάννης γράφει: «Και ιδού Αρνίον ιστάμενον επί το όρος Σιών, και μετ’ αυτού εκατόν τεσσεράκοντα τέσσερες χιλιάδες, έχουσαι το όνομα του Πατρός αυτού γεγραμμένον επί των μετώπων αυτών. . . . Και έψαλλον ως ωδήν νέαν ενώπιον του θρόνου και ενώπιον των τεσσάρων ζώων και των πρεσβυτέρων· και ουδείς ηδύνατο να μάθη την ωδήν, ειμή αι εκατόν τεσσαράκοντα τέσσερες χιλιάδες, οι ηγορασμένοι από της γης. Ούτοι είναι οι μη μολυνθέντες με γυναίκας· διότι παρθένοι είναι. Ούτοι είναι οι ακολουθούντες το Αρνίον όπου αν υπάγη. Ούτοι ηγοράσθησαν από των ανθρώπων απαρχή εις τον Θεόν και εις το Αρνίον· και εν τω στόματι αυτών δεν ευρέθη δόλος, διότι είναι άμωμοι.»—Αποκάλ. 14:1-5.

11, 12. (α) Πώς αυτοί διαφέρουν από όλο γενικά το ανθρώπινο γένος; (β) Πώς αυτοί οι βασιλείς και ιερείς άρχουν μαζί με τον Ιησού Χριστό και πώς αποκτούν το δικαίωμα να εισέλθουν στην ουράνια βασιλεία;

¹¹ Αυτοί οι ακόλουθοι του Αρνίου φαίνεται σαφώς ότι είναι διαφορετικοί από το ανθρώπινο γένος γενικά, επειδή η Αποκάλυψις 7:4-8 μιλεί γι’ αυτούς ως Ισραηλίτας πνευματικού είδους. Και σαν πνευματικοί Ισραηλίται σφραγίζονται με τη «σφραγίδα του Θεού του ζώντος» στα μέτωπά των. Ο απόστολος Ιωάννης αναφέρει δώδεκα φυλές Ισραηλιτών με τα ονόματα των πατριαρχών. Λέγει ότι 12.000 εσφραγίσθησαν από κάθε μια από αυτές τις δώδεκα φυλές με γενικό σύνολο 144.000 πνευματικούς Ισραηλίτας. Το Αρνίον, ο Ιησούς Χριστός, αναφέρεται ως «ο λέων, όστις είναι εκ της φυλής Ιούδα.» (Αποκάλ. 5:5) Έτσι τελικά ο αριθμός ανέρχεται συνολικά σε 144.000 και έναν πνευματικούς Ισραηλίτας.

¹² Το εικοστό κεφάλαιο της Αποκαλύψεως αποκαλύπτει ότι αυτοί ο 144.000 βασιλείς-ιερείς αναλαμβάνουν μια βασιλεία χιλίων ετών με το Αρνίον Ιησού Χριστό αμέσως μόλις ο Σατανάς ο Διάβολος και ο δαίμονές του αλυσοδένονται και ρίπτονται σε μια άβυσσο, όπου αυτές ο πονηρές πνευματικές δυνάμεις δεν μπορούν πλέον να πλανούν τους ανθρώπους της γης στη διάρκεια των χιλίων ετών που ο Χριστός βασιλεύει μαζί μ’ εκείνους που αγόρασε με το θυσιαστικό του αίμα. Αυτοί αναλαμβάνουν την ουράνια βασιλεία με τον Χριστό μέσω μιας αναστάσεως σε πνευματική ζωή, η οποία καλείται «πρώτη ανάστασις.» Έτσι διαβάζομε στην Αποκάλυψι 20:6: «Μακάριος και άγιος, όστις έχει μέρος εις την πρώτην ανάστασιν· επί τούτων ο θάνατος ο δεύτερος δεν έχει εξουσίαν [διότι έγιναν αθάνατοι], αλλά θέλουσιν είσθαι ιερείς του Θεού και του Χριστού και θέλουσι βασιλεύσει μετ’ αυτού χίλια έτη.»

ΕΝΑ ΑΔΙΑΦΘΟΡΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ

13. Απ’ όλες τις αποδείξεις που εξετάσθηκαν, σε ποια συμπεράσματα φθάνομε;

¹³ Με όλες αυτές τις θεόπνευστες γραπτές αποδείξεις ενώπιόν μας, δεν έχομε λόγους για ν’ αμφιβάλλωμε ότι ο Ιεχωβά Θεός έχει ως σκοπό του να έχη μια κατά γράμμα κυβέρνησι από εκατόν σαραντατέσσερις χιλιάδες και έναν βασιλείς που θα βασιλεύσουν σ’ όλη τη γη στη διάρκεια των προσδιωρισμένων χιλίων ετών, όταν ο Σατανάς και οι δαίμονές του θα βρίσκωνται φυλακισμένοι στην «άβυσσο.» Μέχρι σήμερα, η γη μας ποτέ δεν ευνοήθηκε με μια κυβέρνησι τέτοιου είδους, με κυβερνητικούς αξιωματούχους που να έχουν θεοειδείς ιδιότητες. Αυτή η ουράνια παγκόσμια κυβέρνησις πλησιάζει. Είναι η βασιλεία στην οποία πρέπει όλοι οι άνθρωποι να ζητήσουν καταφύγιο και η οποία δεν θα τους απογοητεύση.

14. (α) Με ποιους δύο τρόπους οι σημερινοί άρχοντες υπόκεινται σε φθορά; (β) Τι μπορεί να λεχθή απ’ αυτή την άποψι για όλα τα μέλη της ουρανίας κυβερνήσεως του Θεού;

¹⁴ Όλες ο ανθρωποποίητες βασιλείες ή κυβερνήσεις, όπως αντιπροσωπεύονται από τους άρχοντάς των, από τα λίγα πράγματα που γνωρίζομε γι’ αυτές, υπόκεινται σε φθορά. Είναι φθαρτές, από την άποψι ότι, λόγω της κληρονομημένης αμαρτίας και της ατελείας, όλοι ασθενούν και πεθαίνουν, αλλ’ επίσης υπόκεινται και σε ηθική διαφθορά. Δεν χρειάζεται να φέρωμε αποδείξεις γι’ αυτό. Είμεθα πλήρως ενημερωμένοι από την μέχρι σήμερα ιστορία. Δεν συμβαίνει, όμως, το ίδιο με την κυβέρνησι που αποτελεί τη «βασιλεία των ουρανών,» μολονότι αποτελείται από ένα τόσο μεγάλο αριθμό. Ο καθένας απ’ αυτούς θα είναι αδιάφθορος τόσο από μια κατά γράμμα άποψι, όσον αφορά τα σώματά των, όσο και από ηθική άποψι. Δεν υπάρχει καμμιά αμφιβολία σχετικά μ’ αυτό για τον πρώτιστο μεταξύ αυτών, τον Χριστό Ιησού, ο οποίος, στην επιστολή προς Εβραίους 7:26 περιγράφεται ως «όσιος, άκακος, αμίαντος, κεχωρισμένος από των αμαρτωλών και υψηλότερος των ουρανών γενόμενος.» Αλλά τι μπορούμε να πούμε για τους συντρόφους του, που έχουν εκλεγή μέσα από το αμαρτωλό ανθρώπινο γένος; Αυτοί, μετά από την ειλικρινή μετάνοια και μεταστροφή των, επειδή στρέφονται προς τον Θεό με ολόψυχη αφιέρωσι και πιστεύουν στην αξία της απολυτρωτικής θυσίας του Χριστού, γίνονται δεκτοί από τον Θεό και ζωοποιούνται από το πνεύμα του σε μια νέα ελπίδα, μια ουράνια ελπίδα, όπως το εξέφρασε ο απόστολος Πέτρος: «Ανεγένησεν ημάς εις ελπίδα ζώσαν δια της αναστάσεως του Ιησού Χριστού εκ νεκρών, εις κληρονομίαν άφθαρτον και αμίαντον και αμάραντον, πεφυλαγμένην εν τοις ουρανοίς δι’ ημάς.» Κατόπιν, παρακάτω, αφού λέγει «Καθαρίσαντες λοιπόν τας ψυχάς σας με την υπακοήν της αληθείας,» προσθέτει: «Επειδή ανεγεννήθητε ουχί εκ φθαρτού σπέρματος, αλλά αφθάρτου, δια του λόγου του Θεού του ζώντος και μένοντος εις τον αιώνα.»—1 Πέτρ. 1:3, 4, 22, 23· βλέπε επίσης το Πράξεις 26:20.

15, 16. Ποια άλλη πρόσθετη πληροφορία μας δίδουν τα εδάφια 2 Πέτρου 1:4 και 1 Κορινθίους 15:53;

¹⁵ Σχετικά με την πραγματοποίησι της ουράνιας ελπίδος των, ο Πέτρος λέγει: «Εδωρήθησαν [υπό του Θεού] εις ημάς αι μέγισται και τίμιαι επαγγελίαι, ίνα δια τούτων γείνητε κοινωνοί θείας φύσεως, αποφυγόντες την εν τω κοσμώ υπάρχουσαν δια της επιθυμίας διαφθοράν.» Και αυτό επιβεβαιώνεται από τα λόγια τον Παύλου όσον αφορά την φύσιν των και τα υλικά των σώματα όταν έγραψε: «Διότι πρέπει το φθαρτόν τούτο να ενδυθή αφθαρσίαν, και το θνητόν τούτο να ενδυθή αθανασίαν.»—2 Πέτρ. 1:4· 1 Κορ. 15:53.

¹⁶ Όσον αφορά εκείνους που δεν είναι από την τάξι της «βασιλείας των ουρανών,» αλλά που ζητούν και βρίσκουν καταφύγιο στη Βασιλεία, κι αυτοί επίσης πρέπει ν’ αποδείξουν ότι είναι ηθικά αδιάφθοροι, αλλ’ αυτό το θέμα θα συζητηθή αργότερα.

ΤΟ ΑΠΑΤΗΛΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΟΠΟΙΗΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ

17. Από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά, πώς και γιατί οι άνθρωποι στρέφονται μ’ αυξανόμενο ρυθμό στις ανθρώπινες κυβερνήσεις, και ποιο κήρυγμα παραβλέπουν;

¹⁷ Εν τω μεταξύ, προκειμένου να αυξήσωμε την εκτίμησί μας σε μια χτυπητή αντιπαραβολή, ας ρίξουμε μια ματιά στο απατηλό καταφύγω των ανθρωπίνων κυβερνήσεων που έχει επιβληθή επάνω στην ανθρωπότητα, κι έφθασε στο κατακόρυφο στις ημέρες μας. Από την έναρξι του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1914 η ανικανότης των ανθρωποποιήτων κυβερνήσεων να διοικήσουν επιτυχώς το ανθρώπινο γένος έχει γίνει όλο και πιο έκδηλη. Κι εν τούτοις ο λαοί στρέφονται ολοένα περισσότερο σε ανθρώπινες κυβερνήσεις, και από το 1919 ιδρύθηκαν περισσότερες εθνικές κυβερνήσεις σε σύγκρισι με κάθε άλλη προηγούμενη περίοδο. Η πρώην Κοινωνία των Εθνών, που πέθανε μέσα στις ωδίνες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, είχε λιγώτερα από εξήντα έθνη μέλη εκείνη την εποχή. Αλλά τα σημερινά Ηνωμένα Έθνη έχουν εκατόν τριάντα οκτώ έθνη μέλη. Τοπική διοίκησις από τον τοπικό λαό, όχι αποικιοκρατικές αυτοκρατορίες, υπήρξε η κατευθύνουσα αρχή. Αυτός ο πολλαπλασιασμός των ανθρωποποιήτων κυβερνήσεων έχει συνεχισθή παρά το ολοένα επιτεινόμενο κήρυγμα που γίνεται από τους μάρτυρας του Ιεχωβά ότι η Μεσσιανική Βασιλεία του Θεού είναι η μόνη και άμεση ελπίδα του ανθρωπίνου γένους. Στη διάρκεια των περασμένων εξήντα ενός ετών, εκατοντάδες χιλιάδων άτομα έχουν ανταποκριθή σ’ αυτό το άγγελμα της Βασιλείας, αλλ’ αυτά τα δύο εκατομμύρια υποστηρικτών της βασιλείας του Θεού, είναι πολύ λίγα αριθμητικώς σε σύγκρισι με τη συντριπτική πλειοψηφία των τεσσάρων δισεκατομμυρίων κατοίκων της γης. Δεν χωρεί αμφισβήτησις ότι οι περισσότεροι από το ανθρώπινο γένος δείχνουν καθαρά ότι δεν καταφεύγουν στη βασιλεία του Θεού ως τη μόνη ελπίδα των.

18. (α) Ποια παραβολή του Ιησού προεικόνισε δύο αντίθετες τάξεις και με ποιο τρόπο; (β) Τι άλλο είπε ο Ιησούς που διευκρινίζει τα πραγματικό σημείο των περισσοτέρων παραβολών του;

¹⁸ Μήπως πρέπει να μας εκπλήσση το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος του ανθρωπίνου γένους έχουν κλείσει τις καρδιές των και τις διάνοιές των στο ευαγγέλιο της Βασιλείας και προτιμούν τις πολιτικές κυβερνήσεις σαν καταφύγιό τους σ’ αυτούς τους ταραχώδεις καιρούς; Όχι, αυτό δεν πρέπει να μας εκπλήσση αν είμεθα εξοικειωμένοι με τις θείες προφητείες της Αγίας Γραφής. Ο Υιός του Θεού, το Αρνίον Ιησούς Χριστός, προείπε ότι θα συνέβαινε κάτι τέτοιο. Σε μια από τις παραβολές του είπε: «Ωμοιώθη η βασιλεία των ουρανών με άνθρωπον, όστις έσπειρε καλόν σπόρον εν τω αγρώ αυτού· αλλ’ ενώ εκοιμώντο οι άνθρωποι, ήλθεν ο εχθρός αυτού και έσπειρε ζιζάνια ανά μέσον του σίτου και ανεχώρησεν.» Κατόπιν συνέχισε και είπε ότι η διαλογή των ζιζανίων από τον σίτον θα έπρεπε να περιμένη τον καιρό του θερισμού. Αργότερα, όταν εξήγησε την παραβολή, είπε: «Ο δε καλός σπόρος, ούτοι είναι ο υιοί της βασιλείας· τα δε ζιζάνια είναι ο υιοί του πονηρού,» και πρόσθεσε ότι «ο θερισμός είναι η συντέλεια του αιώνος.» (Ματθ. 13:24-30, 36-43) Να έχετε, επίσης, υπ’ όψιν σας την απάντησι που έδωσε ο Ιησούς όταν οι μαθηταί του τον ρώτησαν: «Δια τι λαλείς προς αυτούς δια παραβολών;» Παρατηρήστε τώρα την απάντησί του: «Διότι εις εσάς [τους μαθητάς] εδόθη να γνωρίσετε τα μυστήρια της βασιλείας των ουρανών, εις εκείνους όμως δεν εδόθη . . . διότι βλέποντες δεν βλέπουσι και ακούοντες δεν ακούουσιν ουδέ νοούσι. Και εκπληρούται επ’ αυτών η προφητεία του Ησαΐου [κεφάλαιον 6:9, 10] η λέγουσα: «Με την ακοήν θέλετε ακούσει και δεν θέλετε εννοήσει· και βλέποντες θέλετε ιδεί και δεν θέλετε καταλάβει. Διότι επαχύνθη η καρδία του λαού τούτου, και με τα ώτα βαρέως ήκουσαν, και τους οφθαλμούς αυτών έκλεισαν, μήποτε ίδωσι με τους οφθαλμούς και ακούσωσι με τα ώτα και νοήσωσι με την καρδίαν και επιστρέψωσι, και ιατρεύσω αυτούς.» (Ματθ. 13:10-15) Αυτή η εικόνα αποτελεί την αιτία για πολλές από τις παραβολές του Ιησού. Δεν συμβαίνει το ίδιον ακριβώς και σήμερα με τα «ζιζάνια» σ’ αυτόν τον «θερισμό,» στη «συντέλεια του αιώνος;» Οι καρδιές των είναι κλειστές.

19. (α) Ποια όμοια προειδοποίησι έδωσε ο Παύλος στις Πράξεις 20:27-30; (β) Πώς ανεπτύχθη ο ‘άνθρωπος της ανομίας’ και ποιο ψευδές ανθρωποποίητο καταφύγιο έχει δημιουργήσει;

¹⁹ Σχετικά με το ίδιο ζήτημα, ενθυμούμεθα την προειδοποίησι που έδωσε ο απόστολος Παύλος στους πρεσβυτέρους της εκκλησίας της Εφέσου, όταν είπε: «Διότι, εγώ εξεύρω τούτο, ότι μετά την αναχώρησίν μου θέλουσιν εισέλθει εις εσάς λύκοι βαρείς μη φειδόμενοι του ποιμνίου, και εξ υμών αυτών θέλουσι σηκωθή άνθρωποι λαλούντες διεστραμμένα, δια να αποσπώσι τους μαθητάς οπίσω αυτών.» (Πράξ. 20:27-30) Αυτοί οι ψευδοδιδάσκαλοι θα ήσαν πολύ διεφθαρμένοι και, όπως προείπε επίσης ο Παύλος, θα αποτελούσαν βαθμιαία ένα σύνθετο «άνθρωπο της ανομίας.» (2 Θεσσ. 2:3-12) Αυτό είχε ήδη τεθή σε ενέργεια στις ημέρες των αποστόλων, αλλά δεν είχε πάρει οριστική μορφή ως τον τέταρτο αιώνα όταν ο Αυτοκράτωρ Κωνσταντίνος ο Μέγας έκαμε ένα συμβιβασμό με τους λεγόμενους «επισκόπους,» τους ψευδείς διδασκάλους της εποχής του. Έτσι η νοθευμένη Χριστιανοσύνη με την φροντίδα αυτών των «επισκόπων» αναμείχθηκε με την ειδωλολατρική Ρωμαϊκή θρησκεία. Αυτή η συγχωνευμένη θρησκεία έγινε η θρησκεία του Κράτους, κι έτσι ιδρύθηκε ο Χριστιανικός κόσμος. Σήμερα αυτός είναι ένα τεράστιο θρησκευτικό πλήθος και είναι κατά βάθος εμποτισμένος με ειδωλολατρεία, κοσμικό φρόνημα, κακία, παραδόσεις ανθρώπων, υποκρισία και διδασκαλίες δαιμονίων. Ο Χριστιανικός κόσμος έγινε μέρος της Βαβυλώνος της Μεγάλης, της παγκοσμίου αυτοκρατορίας της ψευδούς θρησκείας, και αποτελεί το κυριότερο τμήμα αυτής της θρησκευτικής αυτοκρατορίας.—Αποκάλ. 17:3-6· Γαλ. 5:9, 19-21.