Μια Ματιά στις Ειδήσεις
Οι Εκκλησίες της Νέας Υόρκης Αντιμετωπίζουν Προβλήματα
● Το Μπρούκλυν ήταν πάντοτε γνωστό ως «η πόλις των εκκλησιών.» Εν τούτοις, όπως έγραψαν οι «Τάιμς» της Νέας Υόρκης «οι αντιπρόσωποι 30 εκκλησιών του Μπρούκλυν συγκεντρώθηκαν σ’ ένα συνέδριο που το αντικείμενο της συζητήσεως του ήταν η επιβίωσις των εκκλησιών.» Οι ‘μέθοδοι’ που συζητήθηκαν εκεί σχετικά με την επιβίωσι των εκκλησιών ήσαν οι εξής: Πρώτον, η συγχώνευσις πολλών δογμάτων κάτω από την ίδια ονομασία και σαν «τελευταία λύσι» το κλείσιμο των εκκλησιών. Η Κεντρική Πρεσβυτεριανή Εκκλησία που βρίσκεται στις όχθες ενός ποταμού στο Μανχάτταν και ήταν ένα προσοδοφόρο κέντρο του Προτεσταντισμού, απεφάσισε να κάμη χρήσι της ‘τελευταίας λύσεως’ δηλαδή να κλείση, διότι είχε απομείνει με 33 μόνον μέλη.
Στις συνοικίες των λευκών και των Ισπανών της Νέας Υόρκης οι εκκλησίες φαίνεται ότι βρίσκονται σε κάπως καλύτερη κατάστασι, αλλά δεν είναι χωρίς προβλήματα. Ο πάστωρ μιας από τις μεγαλύτερες εκκλησίες Διαμαρτυρομένων (εγχρώμων) είπε: «Ζούμε σε μια κοινότητα που αντιμετωπίζει κρίσι.» Μολονότι οι περισσότερες εκκλησίες των έγχρωμων ανήκουν στους Βαπτιστάς εν τούτοις η μεταξύ των συνεργασία δεν είναι αρμονική. Όπως λέγει ένα άρθρο των «Τάιμς,» η μέση Προτεσταντική εκκλησία εγχρώμων είναι «δια της βίας ανεξάρτητη, και μερικές φορές ανταγωνίζεται ακόμη και τις άλλες για την απόκτησι μελών και ισχύος.» Ο πάστωρ της «Εκκλησίας του Χριστού» στο Χάρλεμ, απεκάλυψε μια σημαντική αδυναμία των εκκλησιών της Νέας Υόρκης λέγοντας: «Στο παρελθόν η εκκλησία . . . είχε ταυτίσει τελείως τον εαυτό της με τον κόσμο. Η εκκλησία δεν έχει αποδείξει αν προσφέρη κάποια ωφέλεια στην πόλι—αν εξαφανισθούν όλες οι εκκλησίες, άραγε θα ενδιαφερθή κανείς;»
Ένας «Χαλινός» Κατά της Ηθικής Παρακμής
● Σε αντίθεσι με τα ανωτέρω, «Η Έρευνα,» μια εφημερίς που δημοσιεύεται για δικηγόρους από μια ασφαλιστική Εταιρία των Ηνωμένων Πολιτειών παραθέτει μερικά ενδιαφέροντα σχόλια για την αγορά του δεκαπενταορώφου ξενοδοχείου Τάοερς Οτέλ του Μπρούκλυν από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά. «Η Έρευνα» σχολιάζει πρώτα την βαθμιαία κατάπτωσι των ηθών που παρατηρείται στην περιοχή του Μπρούκλυν Χάιτς, όπου μερικά ξενοδοχεία έχουν γίνει άσυλα τοξικομανών και εγκαταλελειμμένων. Λέγει ότι οι νέοι ιδιοκτήται του Τάοερς Οτέλ έχουν «εισάγει μια νέα ποιότητα ζωής.» Επειδή ζουν σύμφωνα με την πίστι τους, «έμπειροι εργάται επεσκεύασαν και διατηρούν το κτίριο καθαρό, εύτακτο κι ευπρεπές.»
Οι νέοι ένοικοι του κτιρίου, οι μάρτυρες του Ιεχωβά «έχουν προσθέσει μια νέα επέκτασι στην ασφάλεια και στην ευημερία της κοινότητος» συνεχίζει το άρθρο. «Ο δημόσιος τύπος και άλλοι ομιληταί έχουν κάμει σχόλια για την παρουσία ‘αυτών των ατόμων που είναι καθαροί, ευπρεπείς, ηθικοί και έχουν υψηλές αρχές’ σαν έναν χαλινό κατά των αρνητικά μεταβαλλομένων συνθηκών που επικρατούν στην περιοχή. Επίσης οι γηραιότεροι γείτονες αισθάνονται ασφάλεια λόγω της παρουσίας των.»
Σύγχυσις Γλωσσών
● Η Βιβλική ιστορία λέγει ότι η Βαβέλ, στις Πεδιάδες Σενναάρ της Μεσοποταμίας, είναι ο τόπος όπου διαιρέθηκαν οι ανθρώπινες γλώσσες μέσω θείας επεμβάσεως. (Γεν. 11:1-9) Μια κριτική της εφημερίδος «Τάιμς» της Νέας Υόρκης για το καινούργιο βιβλίο «Μετά την Βαβέλ,» του καθηγητού Τζωρτζ Στάινερ του Πανεπιστημίου της Γενεύης αποκαλύπτει κάτι για το μέγεθος των σημερινών γλωσσικών διαφορών. Τονίζει ότι υπάρχουν πάνω από 5.000 διαφορετικές γλώσσες που χρησιμοποιούνται από τους ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι οι γλώσσες μερικών «πρωτογόνων» λαών της γης είναι πραγματικά πολύ περίπλοκες, κι από μερικές απόψεις ακόμη πιο περίπλοκες από τις γλώσσες των λαών που θεωρούνται πιο μορφωμένοι. Έτσι, το βιβλίο αυτό τονίζει ότι οι «λιμοκτονούσες φυλές των Ινδιάνων του Αμαζονίου» για να περιγράψουν την κατάστασί τους μπορούν να χρησιμοποιήσουν περισσότερους ρηματικούς τύπους απ’ όσους είχε στη διάθεσί του ο περίφημος Έλλην φιλόσοφος Πλάτων.
Το πώς και το γιατί όλων αυτών των γλωσσικών διαφορών παραμένει ένα αίνιγμα για τους γλωσσολόγους. Η κριτική του βιβλίου «Μετά την Βαβέλ,» σχολιάζει ότι ύστερα από πολλών σελίδων ερωτήματα για τις σχετικές αιτίες, δίδεται «η χαρακτηριστική απάντησις ‘Κανείς δεν γνωρίζει’.» Στην πραγματικότητα η εξήγησις της Βίβλου παραμένει η μόνη πιστευτή ιστορική αφήγησις σχετικά με το πώς άρχισε η σύγχυσις των γλωσσών.