Η Ευλογία της Ελευθερίας Συνελεύσεων στην Ελλάδα

ΜΕΓΑΛΟΙ τίτλοι στις πρώτες σελίδες των καθημερινών εφημερίδων των Αθηνών ανήγγειλαν την είδησι: Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά διεξάγουν μεγάλη δημοσία συνέλευσι στην Ελλάδα!

Οι τίτλοι των εφημερίδων, με φωτογραφίες της συνελεύσεως, ανήγγειλαν τα εξής: «20.000 ΑΤΟΜΑ ΣΕ ΔΙΕΘΝΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙ,» «ΠΟΛΥΠΛΗΘΗΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ!» «ΜΙΑ ΕΙΡΗΝΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ!»

Αλλά τι ήταν αυτό το τόσο ασύνηθες; Οι μάρτυρες του Ιεχωβά είναι γνωστοί σ’ όλον τον κόσμο για τις μεγάλες συνελεύσεις των. Εκατοντάδες συνελεύσεων εγίνοντο στις μεγαλύτερες πόλεις όλου του κόσμου επί δεκαετίες. Τα μεγαλύτερα στάδια Μπέις Μπωλ, Ποδοσφαιρικά γήπεδα, ιπποδρόμια, αίθουσες συναυλιών και διάφοροι άλλοι χώροι που μπορούν να περιλάβουν μεγάλα πλήθη υπήρξαν τόποι πολλών δημοσίων συνελεύσεων των μαρτύρων του Ιεχωβά.

Γιατί λοιπόν το γεγονός αυτό ν’ αποτελέση μια χτυπητή είδησι στας Αθήνας τον μήνα Ιούλιο;

ΓΙΑΤΙ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΕΛΙΔΑ Η ΕΙΔΗΣΙΣ;

Αυτή η συγκέντρωσις απετέλεσε είδησι της πρώτης σελίδος επειδή αποτελούσε μια αξιοσημείωτη αντιστροφή! Ήταν η πρώτη φορά που οι αρχές δεν εμπόδισαν τους μάρτυρας του Ιεχωβά να έχουν μια μεγάλη συνέλευσι στην Ελλάδα! Οι προηγούμενες κυβερνήσεις είχαν απαγορεύσει σ’ αυτούς τους Χριστιανούς να έχουν τέτοιες συγκεντρώσεις, οι οποίες συγκεντρώσεις σε άλλες χώρες γίνονται δεκτές ως συνήθη γεγονότα κάθε χρόνο.

Για την Ελλάδα, όμως, η οργάνωσις και η επιτυχής διεξαγωγή της συνελεύσεως εφέτος απετέλεσε ένα γεγονός εκτάκτου σπουδαιότητος. Εσήμαινε μια μεγάλη αλλαγή στάσεως από μέρους της κυβερνήσεως. Και επειδή αυτή η τετραήμερη συνέλευσις απετέλεσε σταθμό για την Ελλάδα, δόθηκε ευρεία δημοσιότης στον τύπο.

Γιατί δεν ήταν άλλοτε δυνατόν να γίνωνται τέτοιες συνελεύσεις; Διότι η Ορθόδοξος Εκκλησία επίεζε επιτυχώς τις προηγούμενες κυβερνήσεις ν’ απαγορεύουν αυτές τις συνελεύσεις. Πραγματικά, η θρησκευτική μισαλλοδοξία και ο διωγμός από κληρικούς ήσαν τέτοια ώστε και οι γάμοι ακόμη μαρτύρων του Ιεχωβά δεν εγίνοντο δεκτοί για νόμιμη αναγνώρισι. Και τα τέκνα αυτών των γάμων εθεωρούντο ως νόθα.

ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΟΥ ΩΔΗΓΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙ

Μήνες πριν από το γεγονός αυτό, οι μάρτυρες του Ιεχωβά στην Ελλάδα αποφάσισαν να δοκιμάσουν τη διεξαγωγή μιας συνελεύσεως μέσα ή κοντά στην Αθήνα κατά τα μέσα του Ιουλίου. Αλλ’ επειδή δεν είχε επιτραπή τέτοια συνέλευσις άλλοτε από προηγούμενες κυβερνήσεις, ήταν αμφίβολο αν θα εδίδετο η σχετική άδεια.

Εν τούτοις, ωρισμένα γεγονότα έδωσαν κάποια ελπίδα ότι η ειρηνική αυτή συγκέντρωσις ειλικρινών Χριστιανών θα μπορούσε να γίνη. Πρώτον, το 1974 μια νέα κυβέρνησις ανέλαβε την εξουσία στην Ελλάδα, και επακολούθησε η ψήφισις ενός νέου Δημοκρατικού Συντάγματος. Αυτό το Σύνταγμα ετέθη σε ισχύ από 11ης Ιουνίου 1975.

Το νέο σύνταγμα περιφρουρούσε μεταξύ άλλων και το δικαίωμα ειρηνικών συγκεντρώσεων. Επίσης εγγυάτο την ελευθερία της θρησκευτικής συνειδήσεως, και την τέλεσιν θρησκευτικών τελετουργιών οποιασδήποτε γνωστής θρησκείας ακωλύτως. Τα βασικά αυτά δικαιώματα επρόκειτο να προστατεύωνται διά νόμου.

Ένα άλλο σημαντικό γεγονός ήταν ότι στις 8 Ιουλίου 1975, οι Αθηναϊκές εφημερίδες εδημοσίευσαν την απόφασι του Συμβουλίου Επικρατείας υπ’ αριθ.2106/1975. Αυτή η απόφασις, εδήλωνε ότι η θρησκεία των μαρτύρων του Ιεχωβά είναι γνωστή και ανεγνωρισμένη, και ότι οι γάμοι που ιερουργούνται μεταξύ των μαρτύρων του Ιεχωβά έπρεπε ν’ αναγνωρίζωνται από τον νόμον. Οποιαδήποτε τέκνα προήρχοντο απ’ αυτούς τους γάμους έπρεπε να θεωρούνται ως νόμιμα.

Οι νέες αυτές εξελίξεις εδημιούργησαν μια ευνοϊκή ατμόσφαιρα. Ήγειραν ελπίδες ότι θα μπορούσε επιτέλους να γίνη μια ανενόχλητη συνέλευσις. Αυτό θ’ αποτελούσε αληθινά σταθμόν στον αγώνα για την ελευθερία λατρείας στην Ελλάδα. Διότι η Ελλάς, μολονότι εχαρακτηρίζετο άλλοτε ως το «λίκνον της Δημοκρατίας,» είχε χάσει πολλά θεμελιώδη δημοκρατικά δικαιώματα λόγω παρεμβάσεων του κλήρου και της δικτατορικής εξουσίας. Για πολλά χρόνια εκείνο το «λίκνον» αποδείχθηκε ότι ήταν άδειο!

Είχε γίνει μια γραπτή γνωστοποίησις στις αρμόδιες αρχές, για μια τετραήμερη συνέλευσι. Η γνωστοποίησις αυτή εξετάσθηκε από τις αρχές και καμμιά αντίρρησις δεν προεβλήθη.

Ο τόπος αυτής της συνελεύσεως «Θεία Εξουσία» ήταν το στάδιον Απόλλων στη Ριζούπολι κοντά στας Αθήνας. Το πρόγραμμα θα ήταν όμοιο με το πρόγραμμα των πολλών άλλων συνελεύσεων των μαρτύρων του Ιεχωβά που εγίνοντο εφέτος σε πολλές και διάφορες πόλεις όλου του κόσμου.

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙ

Πριν αρχίση η συνέλευσις, πολλοί μάρτυρες του Ιεχωβά με διάφορες ειδικότητες ήλθαν να εργασθούν δωρεάν για να προετοιμάσουν το στάδιο. Ανέλαβαν το έργον με ενθουσιασμό, εκτιμώντας πολύ το προνόμιο να έχουν μέρος σ’ αυτή τη σπουδαία ιστορική ευκαιρία.

Εν πρώτοις, έπρεπε να κατασκευασθή μια εξέδρα για τα διάφορα μέρη του προγράμματος. Έπρεπε να τοποθετηθούν μεγάφωνα σε πολλά μέρη του σταδίου. Επίσης έπρεπε να γίνουν τουαλέττες για άνδρες και γυναίκες, διότι δεν υπήρχαν στο στάδιο. Διευθετήθηκαν χώροι σταθμεύσεως αυτοκινήτων και πολλές άλλες εργασίες, ώστε οι παρόντες να έχουν άνεσι και να εξυπηρετούνται οι ανάγκες των, φυσικές καθώς και πνευματικές.

Όταν ήρθε η ώρα ν’ αρχίση η συνέλευσις την Πέμπτη 10 Ιουλίου, πλήθη μαρτύρων του Ιεχωβά μπήκαν ειρηνικά στο στάδιο και κατέλαβαν τις θέσεις των. Ήταν θαυμαστό, συγκινητικό θέαμα, λόγω της περασμένης ιστορίας της εναντιώσεως και της μισαλλοδοξίας από μέρους του κλήρου. Δάκρυα έτρεχαν από πολλά μάτια.

Σε άλλες χώρες, όπου οι μάρτυρες του Ιεχωβά συνέρχονται τακτικά, οι συνελεύσεις διαφημίζονται πολύ διά του τύπου, του ραδιοφώνου και της τηλεοράσεως καθώς και με έντυπες προσκλήσεις που δίδονται στα σπίτια των κατοίκων της περιοχής. Αλλ’ εδώ, για την αποφυγή οποιουδήποτε προβλήματος, κάθε τέτοια δημοσιότης πριν από τη συνέλευσι είχε αποφευχθή.

ΑΠΕΡΑΝΤΗ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΣ

Εν τούτοις δόθηκε οπωσδήποτε απέραντη δημοσιότης για το γεγονός! Η Ορθόδοξος Εκκλησία και αι σχετικές οργανώσεις άρχισαν μια μεγάλης κλίμακος εκστρατεία δημοσιότητος για να δυσφημήσουν και να κατηγορήσουν.

Ο Μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος είπε, όπως ανεγράφη στην καθημερινή εφημερίδα της Θεσσαλονίκης Ελληνικός Βορράς στις Ιουλίου: «Ανάγκη να συγκληθή εκτάκτως σύμπασα η ιεραρχία προς σθεναράν αντιμετώπισιν τεραστίας σημασίας κοινωνικών και θρησκευτικών ζητημάτων. Εκκλησία προδόσει εαυτήν εάν εξακολουθήση αδρανούσα. Διαμαρτυρόμεθα εντονώτατα διά συνέδρων χιλιαστών και θέλομεν να ελπίζωμεν ότι τελευταίαν στιγμήν θα ματαιωθή, άλλως, εντολή συνόδου, δέον όλοι οι ιερείς Αθηνών ανέλθουν εις κωδωνοστάσια και καθ’ όλην την διάρκειαν του σατανικού συνεδρίου κρούουν πενθίμως κώδωνας ναών. Διότι, άνευ υπερβολής, κάτι πεθαίνει στην Ελλάδα και αυτό που πεθαίνει είναι η ψυχή της, η δε ψυχή της είναι η ορθόδοξος πίστις.»

Οι Εκκλησιαστικές Οργανώσεις ακολούθησαν την ηγεσία του κλήρου. Εκατοντάδες χιλιάδες εντύπων αγγελιών που περιείχαν συκοφαντίες εναντίον των μαρτύρων του Ιεχωβά διενεμήθησαν σε σπίτια και καταστήματα της περιοχής Αθηνών-Πειραιώς. Μια έντυπος αγγελία με την υπογραφή έξη θρησκευτικών περιοδικών περιείχε δηλώσεις για τους μάρτυρας του Ιεχωβά όπως αυτές: «Πράκτορες του Διεθνούς Σιωνισμού κινούνται με δολλάρια των Εβραιοαμερικανών.» «Αυτοί αρνούνται τον Χριστόν.» «Κηρύττουν την επικράτησι του Ισραήλ σε όλον τον κόσμο.» Και η αγγελία κατέληγε ως εξής: «ΕΛΛΗΝΙΚΕ ΛΑΕ! Θα επιτρέψης την συγκέντρωσι τέτοιων ανθρώπων;»

Εν τούτοις, ακόμη και άτομα που έχουν στοιχειώδη γνώσι των πεποιθήσεων των μαρτύρων του Ιεχωβά γνωρίζουν ότι αυτές οι κατηγορίες είναι εντελώς ψευδείς. Είναι γελοίος ο ισχυρισμός ότι δολλάρια Αμερικανών Εβραίων χρηματοδοτούν τους μάρτυρας του Ιεχωβά, όταν είναι παγκοσμίως γνωστόν ότι οι μάρτυρες σήμερα διακηρύττουν ότι ο Ιουδαϊκός Σιωνισμός θα αποτύχη.a Επίσης, οποιοσδήποτε εξετάζει τις εκδόσεις των μαρτύρων του Ιεχωβά μπορεί να διακρίνη ότι αποδίδεται ύψιστος σεβασμός στον Ιησού Χριστό λόγω της σχέσεώς του με τον Δημιουργό, τον Ιεχωβά Θεό, και λόγω του ρόλου που παίζει ο Χριστός στους θείους σκοπούς.

Όσο για την στάσι των μαρτύρων του Ιεχωβά απέναντι των κυβερνητικών αρχών, είναι γνωστόν ότι αυτοί είναι νομοταγείς και ειρηνικοί. Υπακούουν στην εντολή του Ιησού Χριστού ‘να αποδίδουν τα του Καίσαρος εις τον Καίσαρα και τα του Θεού εις τον Θεόν.’ (Ματθ. 22:21) Όλοι οι μάρτυρες του Ιεχωβά διδάσκονται να σέβωνται την πολιτική εξουσία, εφ’ όσον το εδάφιον Ρωμ. 13:1 λέγει: «Πάσα ψυχή ας υποτάσσηται εις τας ανωτέρας εξουσίας,» δηλαδή στις πολιτικές κυβερνήσεις. Επομένως οι μάρτυρες του Ιεχωβά υπακούουν σε όλους τους νόμους της χώρας που δεν αντιβαίνουν στους νόμους του Θεού.

Εκτός από τη διανομή συκοφαντικών «φεϊγβολάν,» οι εκπρόσωποι της Ιεράς Συνόδου προέβησαν σε διαβήματα προσπαθώντας να πιέσουν τις κρατικές εξουσίες να ματαιώσουν τη συνέλευσι. Γι’ αυτόν τον σκοπό κληρικοί και κληρικόφρονες άνθρωποι έστειλαν χιλιάδες τηλεγραφήματα στο Υπουργείο θρησκευμάτων και στο γραφείον του Πρωθυπουργού.

ΤΙ ΘΑ ΕΚΑΝΕ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ;

Το ζήτημα τώρα ήταν; Τι θα έκανε η Ελληνική Κυβέρνησις; Θα υποχωρούσε στις πιέσεις του κλήρου; Θα απηγόρευε μια ειρηνική Χριστιανική συγκέντρωσι που θα εγίνετο σε πλήρη συμφωνία με τους νόμους της χώρας; Θα απεδεικνύετο αποτελεσματικό το προσφάτως ψηφισθέν Ελληνικό σύνταγμα που περιφρουρούσε την ελευθερία των συγκεντρώσεων;

Οι εφημερίδες με ευρύτητα ετόνισαν τις διαμαρτυρίες κατά της συνελεύσεως που έγιναν από εκκλησιαστικούς ηγέτας και συγγενικούς των ομίλους. Παρατηρήθηκε, επίσης, ότι ο Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ απευθύνθηκε στους Υπουργούς Εσωτερικών και Δημοσίας Τάξεως για να προσπαθήσουν να ματαιώσουν τη συνέλευσι. Όπως παρετήρησε η καθημερινή εφημερίς Βραδυνή, αυτές οι αντιρρήσεις «επρόκειτο να μελετηθούν από την κυβέρνησι.»

Αλλά προς έπαινόν της η Ελληνική Κυβέρνησις δεν ενέδωσε σ’ αυτή την θρησκευτική πίεσι. Ούτε οι θρησκευτικοί όμιλοι, ούτε οι Μητροπολίται, ούτε ο Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ μπόρεσαν να επικρατήσουν! Η Ελληνική κυβέρνησις απέδειξε ότι σεβάσθηκε το προσφάτως ψηφισθέν Ελληνικό Σύνταγμα. Ήταν αποφασισμένη να προστατεύση τα δικαιώματα όλου του λαού, και όχι τα δικαιώματα μερικών μόνον ατόμων. Γι’ αυτό, όπως εσχολίασε ένας παρατηρητής, θα μπορούσε να λεχθή ότι σ’ αυτό το ζήτημα «η δημοκρατία τελικά επανήλθε στο λίκνον της» ύστερα από μακρά απουσία.

ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ

Την ειρηνική τετραήμερη συνέλευσι απήλαυσαν όλοι εκείνοι που παρευρέθησαν. Η ευταξία και η υποδειγματική διαγωγή των παρόντων παρατηρήθηκαν ευμενώς από πολλούς που δεν ήσαν μάρτυρες του Ιεχωβά. Ως αποτέλεσμα τούτου δόθηκε τεραστία μαρτυρία σε όλη την Ελλάδα.

Τη δεύτερη μέρα της συνελεύσεως, οι εφημερίδες εδημοσίευσαν ωραίες πανοραμικές εικόνες του πλήθους που συνήλθε στο στάδιο. Τα σχόλια των εφημερίδων ήσαν αντικειμενικά. Επίσης, συνεργεία τηλεοράσεως ήλθαν και έλαβαν σκηνές διαφόρων μερών του προγράμματος, όπως είναι τα Βιβλικά δράματα που προεβλήθησαν για να παραστήσουν διάφορες Βιβλικές αρχές. Αυτές οι σκηνές, μαζί με άλλες του κατάμεστου σταδίου, προεβλήθησαν στην εθνική τηλεόρασι, κάτι που ούτε μπορούσε κανείς να φαντασθή ακόμη και πριν από ένα έτος!

Η ειρηνική συνέλευσις, το ωραίο πρόγραμμα με τις εποικοδομητικές πληροφορίες περί του Θεού και των βουλών του, και η ευταξία των μαρτύρων αντιπαρεμβάλλοντο στις διάνοιες πολλών ανθρώπων με την ανεπίτρεπτη διαγωγή ωρισμένων κληρικών και διαφόρων θρησκευτικών οργανώσεων. Φανατικοί θρησκευόμενοι εμοίραζαν τις συκοφαντικές τους αγγελίες στους δρόμους που ωδηγούσαν προς το στάδιο, με την προσπάθεια να διεγείρουν τον λαό σε εχθρική ενέργεια κατά των Μαρτύρων.

Άλλοι φανατικοί έβγαλαν έξω εικόνες, τον ‘εσταυρωμένο’ και τα εξαπτέρυγα από μια παρακείμενη εκκλησία και κάτω από την ηγεσία ενός ιερέως παρετάχθησαν απέναντι του σταδίου. Έψαλλαν και έκαναν απειλητικές χειρονομίες στους διερχόμενους Μάρτυρας. Σε όλη την διάρκεια αυτών των θορυβωδών εκδηλώσεων ηχούσαν πένθιμα και οι καμπάνες των γειτονικών εκκλησιών.

Εν τούτοις, δεν συνέβη κανένα σοβαρό επεισόδιο. Οι μάρτυρες του Ιεχωβά είχαν οδηγίες να συνεχίσουν τη συνήθη των ηρεμία και την μη προκλητική στάσι των σε όλες τις περιστάσεις. Δεν έδωσαν προσοχή στους ταραξίας και απέφυγαν κάθε συζήτησι που θα μπορούσε να ερεθίση κάποιον και να οδηγήση σε ανωμαλίες.

Την προτελευταία μέρα της συνελεύσεως, πάνω από τετρακόσιοι ιερείς συγκεντρώθηκαν στην εκκλησία της Αγίας Ειρήνης. Η Αθηναϊκή εφημερίς Ακρόπολις έγραψε: ‘ΤΕΤΡΑΚΟΣΙΟΙ ΙΕΡΕΙΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΝ ΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙ—ΕΤΟΙΜΟΙ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΘΥΣΙΑ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ ΑΝ ΕΠΑΝΑΛΗΦΘΗ.’ Η εφημερίς ανέγραψε ένα ψήφισμα που εξεδόθη από τους ιερείς. Αυτό έλεγε εν μέρει τα εξής: «Ημείς οι Έλληνες Ορθόδοξοι ιερείς συνελθόντες εις έκτακτον παγκληρικήν συγκέντρωσιν σήμερον . . . εκφράζομεν τας ζωηράς αποτυχίας μας . . . Η χορήγησις της σχετικής αδείας εις τους χιλιαστάς, παρά τα διαβήματα της Αγίας Ιεράς Συνόδου, του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Σεραφείμ και των σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών, αποτελεί εχθρικήν ενέργειαν κατά της εκκλησίας, εφόσον οι χιλιασταί δεν είναι απλώς αλλόθρησκοι, αλλά δεδηλωμένοι εχθροί και διώκται της εκκλησίας. . . . Προειδοποιούμεν την Ελληνικήν Κυβέρνησιν, το Κοινοβούλιον της χώρας και πάσαν κρατικήν αρχήν, ότι ημείς οι εφημέριοι, οι οδηγοί, οι συμπαραστάται και οι φίλοι του φιλότιμου ευγενούς και ευσεβούς Ελληνικού λαού μας, πιστοί στην αποστολή μας, είμεθα έτοιμοι διά κάθε αγώνα και θυσίαν εις παρομοίαν μελλοντικήν της πολιτείας ενέργειαν.»

Αλλά φυσικά, οι απροκατάληπτοι παρατηρηταί μπορούσαν εύκολα να διακρίνουν ότι δεν ήσαν οι μάρτυρες του Ιεχωβά που έδειξαν έλλειψι σεβασμού στην κυβέρνησι, ούτε κατεδίωξαν την εκκλησίαν με οποιονδήποτε τρόπο. Αντιθέτως, ο κλήρος καθαρά έδειξε την αντίθεσί του εναντίον της κυβερνήσεως και του συντάγματός της, ενασχολούμενος σε αντιχριστιανική πολιτική ανάμιξι. Ο κλήρος ήταν εκείνος που επεδόθη σε διωγμό, προσπαθώντας να εμποδίση τη συνέλευσι των μαρτύρων του Ιεχωβά, με δυσφημητικές κατηγορίες και προσπαθώντας να διεγείρη τον λαό εναντίον αυτών των ειρηνικών Χριστιανών.

Η αστυνομία ενήργησε με πολύ αξιέπαινο τρόπο. Εφρόντισε να προστατευθούν τα δικαιώματα των ανθρώπων. Εξεφράσθησαν κατάλληλα έπαινοι γι’ αυτή την ωραία στάσι της Ελληνικής Αστυνομίας. Όταν λίγοι ταραξίες προξένησαν ζημίες σε σταθμεύοντα αυτοκίνητα διαφόρων μαρτύρων του Ιεχωβά, η Αστυνομία επρότεινε να γίνουν μηνύσεις εναντίον των υπαιτίων. Αλλά οι μάρτυρες, επιζητώντας ν’ αποφύγουν κάθε δυσχέρεια στην περίστασι, είπαν ότι καλύτερο θα ήταν να μη γίνη ενέργεια εναντίον αυτών των άνομων στοιχείων. Ευτυχώς, ένας από τους μάρτυρας του Ιεχωβά, που είναι ιδιοκτήτης συνεργείου αυτοκινήτων, προσεφέρθη να επισκευάση τα αυτοκίνητα που υπέστησαν ζημίες με δική του δαπάνη.

Στη διάρκεια των τεσσάρων ημερών της συνελεύσεως και στις ημέρες που ακολούθησαν, το θέμα αυτής της συγκεντρώσεως προεξείχε στα δημοσιεύματα των εφημερίδων. Συζητήσεις εγίνοντο παντού γι’ αυτό το γεγονός. Πολλοί ειλικρινείς άνθρωποι εξέφραζαν την αποδοκιμασία των για τις απρεπείς εκδηλώσεις και για τις ακατάλληλες διαμαρτυρίες των θρησκευτικών οργανώσεων.

Ένας γνωστός βουλευτής Αθηνών και σχολιαστής μεγάλης Αθηναϊκής ημερήσιας εφημερίδος, έγραψε τα εξής: «Δεν μπόρεσα να καταλάβω την ασυγκράτητη μήνι των αντιχιλιαστικών οργανώσεων που ζητούν την κεφαλή των μαρτύρων του Ιεχωβά επί πίνακι.»—Ημερήσια εφημερίς το Βήμα, 16 Ιουλίου 1975. Μια άλλη Αθηναϊκή εφημερίς εδημοσίευσε μια ωραία εικόνα της συνελεύσεως. Και όταν μερικοί από τους αναγνώστας της διαμαρτυρήθηκαν για το δημοσίευμα της εφημερίδος για τη συνέλευσι, η εφημερίς απήντησε: «Τόσες χιλιάδες άτομα όταν μαζεύωνται κάπου για οποιονδήποτε σκοπό φτιάχνουν μια είδησι. Κι αυτό πώς μπορεί να το αγνοήση μια εφημερίδα, αγαπητοί μας αναγνώσται, ό,τι κι αν είσθε προς την εκδήλωσι αυτή—εχθροί, φίλοι, ή αδιάφοροι;—Αθηναϊκή εφημερίς Καθημερινή, 12 Ιουλίου 1975.

Ένας δημοσιογράφος ρώτησε ένα μάρτυρα που είχε την υπηρεσία δημοσίων σχέσεων: «Οι καμπάνες των εκκλησιών σημαίνουν πένθιμα,—τι έχετε να πήτε γι’ αυτό;» Ο μάρτυς απήντησε : «Για μάς αυτή η συγκέντρωσις είναι καιρός χαράς και ευθυμίας. Αλλά για κείνους είναι καιρός θρήνου, και γι’ αυτό σημαίνουν οι καμπάνες τους πένθιμα.»

Το πνεύμα των δύο ομίλων ήταν πραγματικά σε έντονη αντίθεσι, υπενθυμίζοντας τον λόγον του Θεού που λέγει ότι εκεί όπου υπάρχει το πνεύμα του Θεού υπάρχει «αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότης αγαθωσύνη, πίστις, πραότης, εγκράτεια.» (Γαλ. 5:22, 23) Επίσης αυτό μάς υπενθύμισε εκείνα που είπε ο Θεός μέσω του προφήτου Ησαΐα τα παληά χρόνια: «Ιδού οι δούλοι μου θέλουσιν αλαλάζει εν ευθυμία, σεις δε θέλετε βοά εν πόνω καρδίας και ολολύζει υπό καταθλίψεως πνεύματος.»—Ησ. 65:14.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΑΙ ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΝ ΕΥΜΕΝΩΣ

Η τάξις και η καθαριότης που επεκράτησαν σε όλη τη συνέλευσι εντυπωσίασε ευμενώς τους παρατηρητάς, ακόμη κι εκείνους που είχαν άλλοτε δυσμενή γνώμη.

Οι αξιωματικοί και οι άνδρες της αστυνομίας που ανέλαβαν καθήκοντα τροχονόμων και επιβολής του νόμου ολόγυρα στο στάδιο εξεδήλωσαν μεγάλη ευχαρίστησι για την άμεση υπακοή των μαρτύρων του Ιεχωβά, όταν ελάμβαναν οδηγίες από την αστυνομία. Ένας αξιωματικός είπε: «Αν όλες οι συγκεντρώσεις που γίνονται ήσαν τόσο εύτακτες, εμείς οι αστυνομικοί θα ήμαστε εντελώς περιττοί.»

Οι άνθρωποι της διοικήσεως του σταδίου εξεδήλωσαν την εκτίμησί τους για την ειρήνη, την τάξι και την καθαριότητα των Χριστιανών που εγέμισαν το στάδιο. Εδήλωσαν ότι οι εγκαταστάσεις των «θα είναι πάντοτε στη διάθεσι των Μαρτύρων.»

Ένας επισκέπτης που ήρθε στη συνέλευσι εσχολίασε τα εξής: «Ούτε ένα μικρό χαρτάκι δεν υπάρχει στο στάδιο. Τι καθαρός λαός είναι οι μάρτυρες του Ιεχωβά!» Ένας δημοσιογράφος έγραψε: «Το στάδιο ήταν κατάμεστο, αλλά δεν υπήρχε διόλου καπνός.» Εντυπωσιάσθηκε από το γεγονός ότι ούτε ένας δεν εκάπνιζε. Ένας μηχανικός παρακειμένου ηλεκτρικού εργοστασίου, αφού παρακολούθησε μερικές από τις συνεδριάσεις της συνελεύσεως, είπε: «Τώρα θα παρακολουθώ τακτικά τις συναθροίσεις σας.»

Αληθινά αυτή η συνέλευσις ήταν ένα σπουδαίο, και αλησμόνητο γεγονός. Επετέλεσε ασφαλώς ένα σταθμό στη δράσι των Χριστιανών μαρτύρων του Ιεχωβά στην Ελλάδα. Η ελευθερία για την απόλαυσι ειρηνικής συνελεύσεως με αυτόν τον τρόπο για πρώτη φορά εκτιμήθηκε πάρα πολύ.

Το πλήθος των 19.211 ατόμων που άκουσαν τα τελικά σχόλια το βράδυ της Κυριακής εξέφρασαν τις βαθειές ευχαριστίες τους στον Υπέρτατο Κύριον Ιεχωβά και στον Υιόν του Ιησούν Χριστόν για τη θαυμαστή αυτή ευκαιρία. Με παρατεταμένα χειροκροτήματα εξεδήλωσαν επίσης τις ευχαριστίες των σε όλους εκείνους που κατέστησαν δυνατή την ωραία αυτή συνέλευσι.

ΜΙΑ ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ!

Τρεις εβδομάδες μετά την επιτυχή συνέλευσι των μαρτύρων του Ιεχωβά στην Αθήνα, μια όμοια τετραήμερη συνέλευσις έγινε και στην ιστορική πόλι της Θεσ/νίκης. Την τελευταία μέρα αυτής της συνελεύσεως, 3 Αυγούστου, ένα ενθουσιώδες πλήθος 10.124 ατόμων άκουσε την ενθαρρυντική πληροφορία ότι η δίκαιη νέα τάξις του Θεού θα είναι σύντομα μια πραγματικότης.

Η αντίδρασις του κλήρου και των θρησκευτικών οργανώσεων του ωμοίαζε με ό,τι είχε γίνει στη διάρκεια της συνελεύσεως των Αθηνών. Εν τούτοις, ένας αξιωματικός χωροφυλακής είπε στους οργανωτάς της συνελεύσεως: «Το Σύνταγμα και οι νόμοι του κράτους σάς προστατεύουν και ημείς είμεθα παρόντες για να σας παράσχωμε προστασία στη διάρκεια της συνελεύσεώς σας και οπουδήποτε παραστή ανάγκη.» Και ο διευθυντής της Αστυνομίας Θεσσαλονίκης πρόσθεσε: «Οι άνδρες μας θα είναι στη διάθεσι σας για να σας προστατεύσουν. Εγώ προσωπικά γνωρίζω ότι είσθε νομοταγείς άνθρωποι και δεν χρειάζεσθε αστυνομικούς ολόγυρά σας. Αλλά οι άνδρες μας θα είναι παρόντες.» Έτσι λοιπόν και στη Θεσσαλονίκη, όπως προηγουμένως και στην Αθήνα, οι αρχές έδειξαν τον σεβασμό τους στο νέο Ελληνικό Σύνταγμα.

Όλοι όσοι παρευρέθηκαν απήλαυσαν πολύ αυτή την ευλογία της ελευθερίας της συνελεύσεως για ν’ ακούσουν τον Λόγο του Θεού, ακριβώς όπως και οι αδελφοί τους την είχαν απολαύσει πριν από τρεις εβδομάδες στην Αθήνα.

[Υποσημειώσεις]

[Εικόνα στη σελίδα 741]

Η Συνέλευσις των Μαρτύρων του Ιεχωβά «Θεία Εξουσία» στο Στάδιο Απόλλων, κοντά στας Αθήνας της Ελλάδος, που έγινε στις 10-13 Ιουλίου 1975