Μια Πρωτεύουσα για το Σύμπαν
ΘΑ ΕΧΕΤΕ ασφαλώς παρατηρήσει τους έναστρους ουρανούς και προσέξατε τις εύτακτες και ακριβείς κινήσεις των άστρων. Κατόπιν θα στρέψατε τα βλέμματά σας κάτω προς τη γη, με την καταπληκτική οικολογία της. Κάνοντας αυτό, δεν διερωτηθήκατε αν ο Δημιουργός αυτών των θαυμάσιων πραγμάτων έχη ένα κέντρον διακυβερνήσεως από το οποίον διευθύνονται όλα αυτά;
Η Αγία Γραφή απαντά ότι ο Δημιουργός έχει ένα τέτοιο κέντρον. Πραγματικά, η Γραφή μάς λέγει επίσης ότι, εκτός από την υλική δημιουργία, υπάρχουν αόρατοι ουρανοί, που κατοικούνται από νοήμονα όντα κι’ ότι αυτά είναι ανώτερα από πιο πολύπλοκα από τους ορατούς ουρανούς και τη γη. Αυτά τα ουράνια όντα επίσης είναι δημιουργήματα του Θεού. Υπάρχουν μυριάδες αγγέλων που εκτελούν το θέλημα του Θεού στο σύμπαν. (Αποκάλ. 5:11· Ψαλμ. 91:11· 103:20) Ο Ιεχωβά Θεός είναι ο μεγάλος Πατέρας όλων αυτών, και αυτοί αποτελούν μια οικογένεια, με τον Θεόν ως τον Ζωοδότη τους. Αυτός είναι ο Πρωτουργός της οικογενειακής διατάξεως και χαρακτηρίζεται ως ο Πατήρ «εκ του οποίου πάσα πατριά εν ουρανοίς και επί γης ονομάζεται.»—Εφεσ. 3:14, 15.
ΓΙΑΤΙ Ο ΘΕΟΣ ΠΡΟΩΡΙΣΕ ΜΙΑ ΝΕΑ «ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ»
Ο Ιεχωβά Θεός υπήρξε πάντοτε η κεφαλή και ο Κυρίαρχος όλου του σύμπαντος. Αλλά η κυριαρχία του αμφισβητήθηκε από ένα πνευματικό πλάσμα που στασίασε. Το στασιαστικό αυτό πνεύμα μπόρεσε ν’ αποκτήση υποστηρικτάς με το μέρος του υποκινώντας τον Αδάμ και την Εύα, το πρώτο ανθρώπινο ζεύγος που υπήρξαν οι γονείς όλης της ανθρωπότητος, ν’ απομακρυνθούν για να είναι ανεξάρτητοι από τον Θεό. Αυτό προκάλεσε διάρρηξι της ανθρώπινης οικογενείας λίγο μετά το ξεκίνημά της και μια τελική φθορά της ανθρώπινης οικογενείας συνολικά.—Γέν. 3:1-6· Ιωάν. 8:44· Αποκάλ. 12:9.
Γι’ αυτόν το λόγο, ο Θεός καθώρισε μια διάταξι σύμφωνα με την οποία θα συγκεφαλαιώση τα πάντα εν τω Χριστώ, και τα εν τοις ουρανοίς και τα επί της γης. Αυτή η διάταξις του Θεού θα περιελάμβανε την ίδρυσι μιας βασιλείας στον ουρανό που θα κυβερνούσε όλη την ανθρωπότητα. (Εφεσ. 1:9, 10) Επειδή οι άρχοντες αυτής της βασιλείας θα εξυψωθούν στα δεξιά του Θεού, θα αποτελέσουν μια πρωτεύουσα οργάνωσι για όλο το σύμπαν του Θεού. (Εφεσ. 1:20· Αποκάλ. 3:21) Πώς θα ονομασθή αυτή η πρωτεύουσα οργάνωσις;
Η «ΝΕΑ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ»
Λογικά, η πρωτεύουσα αυτή οργάνωσις θα είναι στον ουρανό, στο αόρατο βασίλειο. Θα έχη εξουσία σε όλο το δημιουργημένο σύμπαν. Αλλά θα είναι κάτω από την εξουσία του Κυβερνήτου, του Υψίστου Θεού. Μολονότι αυτή θα υπερέχη απ’ όλα τα άλλα δημιουργήματα, περιλαμβανομένων και των ουρανίων αγγέλων, εν τούτοις, θα υπόκειται στον Θεό. Διότι ο Θεός είναι μεγαλύτερος απ’ όλο το σύμπαν που εδημιούργησε και η εξουσία του περιλαμβάνει τα πάντα. (Ψαλμ. 29:10· 145:13) Αυτό αποδεικνύεται στην προφητεία του Δανιήλ, όπου ένας «λίθος» περιγράφεται ότι απεκόπη από ένα μεγάλο «όρος,» και εδόθη η εξήγησις ότι ο Θεός θα ίδρυε μια βασιλεία η οποία θα συνέτριβε όλα τα επίγεια βασίλεια. (Δαν. 2:34, 44, 45) Η βασιλεία του Ιησού Χριστού, ο «λίθος,» αποκαλύπτεται εδώ ότι οφείλει την ύπαρξί της στην υπέρτατη βασιλεία του Ιεχωβά.
Η προφητεία του Ζαχαρία δίνει μια παρόμοια εικόνα δείχνοντας ένα όρος που σχίζεται σε δύο, από τα οποία το αρχικό όρος συμβολίζει τη μεγάλη υπέρτατη βασιλεία του Ιεχωβά πάνω σε όλα, και το δεύτερο όρος συμβολίζει τη βασιλεία η οποία τελεί υπό τον Χριστόν και κυβερνά όλη τη γη. Με αυτόν τον τρόπο «ο Ιεχωβά θέλει είσθαι βασιλεύς εφ’ όλην την γην.»—Ζαχ. 14:4, 9.
Η πρωτεύουσα οργάνωσις μέσω της οποίας θα ασκήται η παγκόσμια κυριαρχία καλείται στην Αγία Γραφή «Νέα Ιερουσαλήμ.» (Αποκάλ. 21:2, 9, 10· 3:12) Αυτό συμφωνεί με το γεγονός ότι ο Θεός εξέλεξε την αρχαία Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα που εκπροσωπούσε την εξουσία του στον αρχαίο Ισραήλ. Εκεί οι βασιλείς της γενεαλογικής γραμμής του Δαβίδ εκάθηντο στον θρόνον του Ιεχωβά και εκεί λειτουργούσε το ιερατείο του Θεού. (1 Χρον. 29:23) Η ουράνια Νέα Ιερουσαλήμ, λοιπόν, παραστατικά συμβολίζει το «βασίλειον ιεράτευμα» του Θεού, του οποίου τα μέλη έχουν εκλεγή από την ανθρωπότητα για να γίνουν ουράνιοι βασιλείς. Είναι η Χριστιανική εκκλησία των 144.000 εσφραγισμένων ατόμων, μετά την ανάστασι των μελών της στους ουρανούς.—1 Πέτρ. 2:9· Αποκάλ. 14:1, 3, 4.
ΠΩΣ ΘΑ ΕΧΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΞΟΥΣΙΑ
Τι είναι εκείνο που δείχνει ότι η εξουσία της Νέας Ιερουσαλήμ θα είναι πραγματικά τόσο μεγάλη ώστε θα είναι η πρωτεύουσα του σύμπαντος; Αυτοί οι 144.000 σύντροφοι του Χριστού, που αποτελούν τη «Νέαν Ιερουσαλήμ,» είναι οι αναγεννημένοι από το πνεύμα υιοί του Θεού οι οποίοι είναι όχι μόνον κληρονόμοι του Θεού αλλά και «συγκληρονόμοι του Χριστού.» (Ρωμ. 8:16-18) Ο Χριστός θα είναι βασιλεύς και αυτοί ως συγκληρονόμοι του θα μετέχουν στη βασιλεία του. Ο Χριστός, επειδή τους αγόρασε με το αίμα του, τους κάνει ‘βασιλείς και ιερείς εις τον Θεόν ημών και θέλουσι βασιλεύσει επί της γης.’ (Αποκάλ. 5:9, 10) Επίσης, η «Νέα Ιερουσαλήμ» είναι η «νύμφη» η «γυνή» του Ιησού Χριστού και μετέχει μαζί του στη βασιλεία την οποίαν ασκεί. (Αποκάλ. 21:2, 9-11· 22:17) Για χίλια χρόνια θα κυβερνούν ως ιερείς και βασιλείς σε όλη την ανθρωπότητα, στους ζώντας και στους νεκρούς.—Αποκάλ. 20:4, 6.
Εν τούτοις, ο απόστολος Πέτρος είπε τα εξής για την έκτασι της εξουσίας του Χριστού: «Όστις είναι εν δεξιά του Θεού, πορευθείς εις τον ουρανόν, και εις ον υπετάχθησαν άγγελοι και εξουσίαι και δυνάμεις.» (1 Πέτρ. 3:22) Ο απόστολος Παύλος γράφει, επίσης, για την εξυψωμένη θέσι που έδωσε ο Θεός στον Ιησού Χριστό: «Εαυτόν εκένωσε, λαβών δούλου μορφήν, γενόμενος όμοιος με τους ανθρώπους, και ευρεθείς κατά το σχήμα ως άνθρωπος, εταπείνωσεν εαυτόν γενόμενος υπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δε σταυρού. Διά τούτο και ο Θεός υπερύψωσεν αυτόν και εχάρισεν εις αυτόν όνομα το υπέρ παν όνομα· να κλίνη εις το όνομα του Ιησού παν γόνυ επουρανίων και επιγείων και καταχθονίων· και πάσα γλώσσα να ομολογήση ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Κύριος εις δόξαν Θεού Πατρός» [του οποίου η βασιλεία παραμένει υπέρτατη].—Φιλιππ. 2:7-11.
Στον απόστολο Ιωάννη δόθηκε μια όρασις της «Νέας Ιερουσαλήμ» και τι θα σημάνη η κυβέρνησίς της για τη γη. Ο Ιωάννης έγραψε: «Είδον την πόλιν την αγίαν, την Νέαν Ιερουσαλήμ καταβαίνουσαν από του Θεού εκ του ουρανού, ητοιμασμένην ως νύμφην κεκοσμημένην διά τον άνδρα αυτής. Και ήκουσα φωνήν μεγάλην εκ του ουρανού, λέγουσαν· Ιδού, η σκηνή του Θεού μετά των ανθρώπων, και θέλει σκηνώσει μετ’ αυτών, και αυτοί θέλουσιν είσθαι λαοί αυτού, και αυτός ο Θεός θέλει είσθαι μετ’ αυτών Θεός αυτών και θέλει εξαλείψει ο Θεός παν δάκρυον από των οφθαλμών αυτών, και ο θάνατος δεν θέλει υπάρχει πλέον, ούτε πένθος, ούτε κραυγή, ούτε πόνος δεν θέλουσιν υπάρχει πλέον διότι τα πρώτα παρήλθον.»—Αποκάλ. 21:2-4.
Παρατηρώντας περαιτέρω στην δράσι, λαμβάνομε μια άποψι της δόξης της πόλεως, της καθαρότητος και της ωραιότητός της. Ο αγγελικός οδηγός του Ιωάννου είπε: «Ελθέ, θέλω σοι δείξει την νύμφην, του Αρνίου την γυναίκα.» Και ο Ιωάννης λέγει: «Και με έφερεν εν πνεύματι επί όρος μέγα και υψηλόν, και μοι έδειξε την πόλιν την μεγάλην, την αγίαν Ιερουσαλήμ, καταβαίνουσαν εκ του ουρανού από του Θεού, έχουσαν την δόξαν του Θεού· και η λαμπρότης αυτής ήταν όμοια με λίθον πολύτιμον, ως λίθον ίασπιν κρυσταλίζοντα.»
Ο Ιωάννης συνεχίζει: «Και ναόν δεν είδον εν αυτή· διότι ναός αυτής είναι ο Ιεχωβά ο Θεός ο Παντοκράτωρ και το Αρνίον. Και η πόλις δεν έχει χρείαν του ηλίου ουδέ της σελήνης, διά να φέγγωσιν εν αυτή· διότι η δόξα του Θεού εφώτισεν αυτήν, και ο λύχνος αυτής είναι το Αρνίον. Και τα έθνη των σωζόμενων θέλουσι περιπατεί εν τω φωτί αυτής· . . . Και δεν θέλει εισέλθει εις αυτήν ουδέν το οποίον μιαίνει και προξενεί βδέλυγμα και ψεύδος, αλλά μόνον οι γεγραμμένοι εν τω βιβλίω της ζωής του Αρνιού.»—Αποκάλ. 21:9-14, 22-27.
Εφ’ όσον ο Ιεχωβά Θεός και ο Ιησούς Χριστός θα είναι προσωπικά παρόντες, οι 144.000 που αποτελούν αυτή την «πόλιν» δεν θα έχουν ανάγκη ναού για να πλησιάζουν τον Θεό. Οι ουράνιοι αυτοί συγκληρονόμοι του Χριστού θα βλέπουν απ’ ευθείας το πρόσωπο του Ιεχωβά. (1 Ιωάν. 3:2· Αποκάλ. 22:3, 4) Μπορούμε να είμεθα βέβαιοι ότι η συμβολική αυτή «πόλις,» στο φως της οποίας θα βαδίσουν τα έθνη, θα αποδώση δικαιοσύνη σε όλους όσοι είναι κάτω από την εξουσία της.—Αποκάλ. 21:24.
Τα χίλια χρόνια εξουσίας αυτής της «πόλεως» στο ανθρώπινο γένος θα εκπληρώσουν τον σκοπόν του Θεού να φέρη τα πάντα στη γη υπό τον Χριστόν. (Αποκάλ. 20:4, 6) Αυτό θα περιλάβη και εκείνους που είναι κάτω από τη γη, τους ‘καταχθονίους,’ δηλαδή τους νεκρούς, που θα αναστηθούν για να μάθουν την οδόν της δικαιοσύνης. (Φιλιππ. 2:10) Ο Χριστός θα φέρη τα πάντα σε αρμονία με τον Θεόν.
Ο απόστολος Παύλος, δείχνοντας τι θα επιτελέση η χιλιετής κυριαρχία, λέγει: «Ύστερον θέλει είσθαι το τέλος, όταν παραδώση την βασιλείαν εις τον Θεόν και Πατέρα, όταν καταργήση πάσαν αρχήν και πάσαν εξουσίαν και δύναμιν. Διότι πρέπει να βασιλεύη εωσού θέση πάντας τους εχθρούς υπό τους πόδας αυτού. Έσχατος εχθρός καταργείται ο θάνατος· διότι πάντα υπέταξεν υπό τους πόδας αυτού. Όταν δε είπη ότι πάντα είναι υποτεταγμένα, φανερόν ότι εξαιρείται ο υποτάξας εις αυτόν τα πάντα. Όταν δε υποταχθώσιν εις αυτόν τα πάντα, τότε και αυτός ο Υιός θέλει υποταχθή εις τον υποτάξαντα εις αυτόν τα πάντα, διά να ήναι ο Θεός τα πάντα εν πάσιν.»—1 Κορ. 15:24-28.
Όταν η ειδική διευθέτησις των πραγμάτων από τον Θεό εκπληρώση τον σκοπόν της, δηλαδή να «συγκεφαλαίωση τα πάντα,» τότε ο βασιλικός Υιός του Θεού θα μεταβιβάση την εξουσία του στον Παντοκράτορα Θεό. (Εφεσ. 1:10) Έτσι η εξουσία θα είναι μόνον του Ιεχωβά, ακριβώς όπως ήταν στην αρχή όταν ο ‘Αδάμ και η Εύα ετέθησαν στη γη και τους ελέχθη’ να αυξάνονται και να πληθύνωνται και να γεμίσουν την γην και να κυριεύσουν αυτήν και να εξουσιάζουν όλη τη ζωική κτήσι. (Γέν. 1:28) Ο Θεός θα είναι «τα πάντα εν πάσι.»
Ο Σατανάς ο Διάβολος, ο οποίος στη διάρκεια των χιλίων ετών ήταν στην άβυσσο της αδρανείας, θα απολυθή τότε για «ολίγον καιρόν,» για να κάμη μια τελική δοκιμασία. Αυτός θα επιχειρήση να στρέψη το ανθρώπινο γένος εναντίον της θείας εξουσίας. (Αποκάλ. 20:1-3, 7, 8) Εκείνοι που θα υποστηρίξουν πιστά τη θεία εξουσία στη διάρκεια των χιλίων ετών και στον καιρό της απολύσεως του Σατανά θα τύχουν αιωνίου ζωής και θα γραφούν τα ονόματά τους για πάντα στο ‘βιβλίο της ζωής.’ Εκείνοι που θα λάβουν στασιαστική πορεία, θα καταστραφούν. (Αποκάλ. 20:9, 15) Η άμεση εξουσία του Θεού, αφού θα λάβη τα δικαιώματά της, θα διατηρήση στο αιώνιο μέλλον την κατάλληλη σχέσι της με το ανθρώπινο γένος και με όλο το σύμπαν, για την αιώνια ευλογία ολόκληρης της οικογενείας του στον ουρανό και στη γη.