Η Θεία Υποστήριξις Απομακρύνει τον Φόβο

Πώς θα σας φαινόταν αν ελαμβάνατε εντολή από τον Παντοδύναμο Θεό να κάμετε ένα έργο αλλά κάποια ανθρώπινη επίσημη διαταγή σάς απαγόρευε να το εκτελέσετε; Και τι θα εκάματε αν αυτή η διαταγή προήρχετο από την Παγκόσμια Δύναμι της εποχής σας; Μήπως θα σας κατελάμβανε φόβος, ιδιαίτερα αν αυτό το έργο έπρεπε να γίνη φανερά για να το δουν όλοι; Θα σταματούσατε το έργο σας ή θα προχωρούσατε με θάρρος στην εκτέλεσί του;

Οι Χριστιανοί που κηρύττουν τα αγαθά νέα της βασιλείας του Θεού έχουν λάβει πείρα μιας τέτοιας καταστάσεως πολλές φορές και σε πολλούς τόπους. Γνωρίζουν ότι η αποστολή των να κηρύξουν προέρχεται από τον Θεό. Ο Αρχηγός τους Ιησούς Χριστός, που είπε ό,τι είχε ακούσει από τον Θεό, εδήλωσε: «Θέλει κηρυχθή τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τη οικουμένη προς μαρτυρίαν εις πάντα τα έθνη και τότε θέλει ελθεί το τέλος.» Επίσης: «Μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, . . . διδάσκοντες αυτούς.» (Ματθ. 24:14· 28:19, 20· Ιωάν. 8:28, 29) Αλλά οι άρχοντες σε μερικές χώρες εξέδωσαν στο παρελθόν διαταγές να παύση αυτό το κήρυγμα, και συνετάχθησαν νόμοι, ακόμη και από τις μεγαλύτερες παγκόσμιες δυνάμεις, για να απαγορεύσουν αυτό το έργο. Εν τούτοις οι αληθινοί Χριστιανοί επροχώρησαν άφοβα παρά την τόση εναντίωσι. Πώς θα μπορούσαν να το κάνουν αυτό με πραγματική εμπιστοσύνη;

ΜΙΑ ΠΡΟΦΗΤΙΚΗ ΕΞΕΙΚΟΝΙΣΙΣ

Πριν από αιώνας αυτό είχε καταδειχθή μ’ ένα προφητικό τρόπο, στη διάρκεια της Περσικής αυτοκρατορίας ως Τετάρτης Παγκοσμίου Δυνάμεως της Βιβλικής ιστορίας. Ο Θεός μέσω του Κύρου, βασιλέως της Περσίας, είχε συντρίψει τη δύναμι της Βαβυλώνος και είχε απελευθερώσει τον Ισραήλ από τη δουλεία του. Όλοι όσοι επιθυμούσαν να επιστρέψουν στην Ιερουσαλήμ για να ανοικοδομήσουν τον ναό του Ιεχωβά και ν’ αποκαταστήσουν την αληθινή λατρεία ήσαν ελεύθεροι να το κάμουν. Κάτω από τον διωρισμένο κυβερνήτη τους τον Ζοροβάβελ, ένα πλήθος από πενήντα χιλιάδες ανθρώπους έδειξαν την πίστι και τον ζήλο να κάμουν αυτό το μακρυνό ταξίδι. Όταν έφθασαν, ανήγειραν ένα θυσιαστήριο και αργότερα έθεσαν τα θεμέλια του ναού. Αλλά η εναντίωσις των γειτονικών λαών ήταν σφοδρή. Ένας άρχων ανέλαβε την εξουσία στην Περσία, και αυτοί οι εχθροί μπόρεσαν να αποσπάσουν μια βασιλική διαταγή που διέτασσε να σταματήση αμέσως η ανέγερσις του ναού.—Έσδρας 3:8-10· 4:17-22.

Οι οικοδόμοι του ναού, εσταμάτησαν επειδή φοβήθηκαν. Επί δέκα έξη περίπου χρόνια δεν επροχώρησε η εργασία. Αλλά η εντολή για την ανέγερσι είχε δοθή όχι με διαταγή ενός απλού επιγείου άρχοντος αλλά από τον Κυρίαρχο του σύμπαντος, τον ίδιο τον Ιεχωβά Θεό. Θα άφηνε αυτός τον φόβο των δούλων του να ματαιώση την προσταγή του; Ή θα ενδυνάμωνε τους δούλους του και θα τους υπεστήριζε με θεία δύναμι ;

Ο Θεός ήσκησε υπομονή απέναντι του λαού του διότι ανεγνώριζε την ισχυρή εναντίωσι που αντιμετώπιζαν. Εν τούτοις αυτοί δεν έπρεπε να φοβούνται ως το σημείο να αμελήσουν τη θεία αποστολή τους. Ο Θεός για να εκτελέση τον σκοπό του και από έλεος γι’ αυτούς, απέστειλε τους προφήτας Αγγαίο και Ζαχαρία για να τους διορθώσουν, να τους ενθαρρύνουν και να τους υποκινήσουν σε δράσι. Ο κυβερνήτης Ζοροβάβελ ανταποκρίθηκε κι’ έκαμε ένα τολμηρό διάβημα αγνοώντας την ισχυρή Περσική Αυτοκρατορία. Επρόκειτο για ένα καλό και ορθό διάβημα που έδειχνε την υπακοή του στον Ιεχωβά Θεό. Ο Ιεχωβά μέσω του Αγγαίου έδωσε παρηγορητική διαβεβαίωσι στον Ζοροβάβελ:

«Εγώ σείω τον ουρανόν και την γην· και θέλω καταστρέψει τον θρόνον των βασιλείων, και θέλω εξολοθρεύσει το κράτος των βασιλείων των εθνών και θέλω καταστρέψει αμάξας και τους αναβάτας αυτών και οι ίπποι και οι αναβάται αυτών θέλουσι πέσει, έκαστος διά της ρομφαίας του αδελφού αυτού.»—Αγγαίος 2:21, 22.

Ο Ζοροβάβελ, με την ευπειθή ενέργειά του έλαβε διαβεβαίωσι ότι η εξουσία του Ιεχωβά των δυνάμεων ήταν με το μέρος του. Τι σημασία είχαν επομένως η αποδοκιμασία ή οι αντιρρήσεις των ανθρώπων; Έπρεπε να υπακούση σ’ αυτόν τον Θεό ως τον υπέρτατον Άρχοντα και όχι σε ανθρωποποιήτους άρχοντας. Αυτός μπορούσε να σείση τους ουρανούς και τη γη. Τι λοιπόν θα μπορούσε να κάνη οποιοσδήποτε για να ματαιώση ή να εναντιωθή μ’ επιτυχία στους δεδηλωμένους σκοπούς του; Τίποτα.

Επί πλέον, ο Ιεχωβά είχε πει στον Ζοροβάβελ: «Εν τη ημέρα εκείνη λέγει ο Ιεχωβά των δυνάμεων, θέλω λάβει σε, Ζοροβάβελ, τον δούλον μου, τον υιόν του Σαλαθιήλ, λέγει ο Ιεχωβά, και θέλω σε θέσει ως σφραγίδα, διότι σε εξέλεξα.»—Αγγαίος 2:23, ΜΝΚ.

Ο Ζοροβάβελ έγινε κάτι πολύτιμο για τον Ιεχωβά, σαν ένα δακτυλίδι σφραγίδος στο δεξί χέρι του Ιεχωβά των δυνάμεων. Επειδή ο Ζοροβάβελ τηρούσε τις εντολές του Ιεχωβά και έδειχνε θαρραλέα αφοσίωσι στην αγνή λατρεία του Ιεχωβά στον ναό του, ήταν σαν ένα ζωντανό δακτυλίδι σφραγίδος, που είχε τεθή στην υπηρεσία του Ιεχωβά των δυνάμεων με ένα επίσημο τρόπο, προς δόξα και αίνο του αγίου Του ονόματος. Ο Ζοροβάβελ δεν ήταν ανάγκη να φοβηθή ότι θα έχανε τη θέσι του από τον βασιλέα της Περσίας. Ο Θεός βέβαια δεν θα επέτρεπε ν’ απομακρυνθή ο Ζοροβάβελ από την τιμητική θέσι υπηρεσίας που είχε προς Αυτόν, ακόμη κι αν χρειαζόταν να σεισθή ολόκληρη η Περσική αυτοκρατορία όπως έγινε πράγματι μετά από χρόνια. Ο Ζοροβάβελ επρόκειτο να λάβη πλήρη θεία υποστήριξι. Αυτό αποδείχθηκε αληθινό. Μετά πέντε περίπου χρόνια ο ναός τελικά αποπερατώθηκε προς μεγάλη αγαλλίασι όλων.—Έσδρας 6:14, 15, 22.

ΘΕΙΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΙΣ ΣΗΜΕΡΑ

Η θέσις του Ζοροβάβελ πάνω στον λαό του Θεού τότε, και το έργο που αυτός έκανε, προεσκίαζαν την δράσι του Ιησού Χριστού ως ουρανίου Κυβερνήτου του πνευματικού Ισραήλ. Αυτός είναι ο κύριος Υποστηρικτής του έργου που σχετίζεται με τον μεγάλο πνευματικό ναό του Ιεχωβά. Παρά την εναντίωσι αυτού του κόσμου ο Ιησούς, όταν ήταν στη γη, άφοβα εκήρυττε τα αγαθά νέα της Βασιλείας. Τώρα, εξυψωμένος στον ουρανό ως Κυβερνήτης του πνευματικού Ισραήλ έχει το ίδιο πνεύμα. Οδηγεί και κατευθύνει τους αληθινούς Χριστιανούς, καθιστώντας τους ικανούς να κηρύττουν και να συνάγουν τους ανθρώπους στην αγνή λατρεία του Θεού, στον ναό του Ιεχωβά, όπως προελέχθη στον Ησαία 2:2, 3, ΜΝΚ :

«Εν ταις εσχάταις ημέραις το όρος του οίκου του Ιεχωβά θέλει στηριχθή επί της κορυφής των ορέων και υψωθή υπεράνω των βουνών και πάντα τα έθνη θέλουσι συρρέει εις αυτό, και πολλοί λαοί θέλουσιν υπάγει και ειπεί, Έλθετε και ας αναβώμεν εις το όρος του Ιεχωβά, εις τον οίκον του Θεού του Ιακώβ· και θέλει διδάξει ημάς τας οδούς αυτού, και θέλομεν περιπατήσει εν ταις τρίβοις αυτού.»

Αυτός ο ουράνιος Κυβερνήτης όπως ο Ζοροβάβελ είναι πολύτιμος στον Ιεχωβά Θεό σαν ένα δακτυλίδι σφραγίδος στο δεξί του χέρι, μια σφραγίς που φέρει το θείο όνομα. Μια αρχαία τέτοια σφραγίς εχρησιμοποιείτο για να αποτυπώση το όνομα του κτήτορός της σε ένα έγγραφο, ώστε έτσι, να αποδειχθή ότι το έγγραφο ήταν γνήσιο και προήρχετο απ’ αυτόν, και ότι διετύπωνε το θέλημά του, τον σκοπό και τις οδηγίες του. Ομοίως, ο Ιησούς Χριστός χρησιμοποιήθηκε για να εκπληρώση τις θείες προφητείες και τις επαγγελίες ώστε ν’ αποδειχθή ότι οι γραπτές εκείνες προαναγγελίες προήρχοντο πραγματικά από την θεία αλάθητη Πηγή και ήσαν θεία αλήθεια.

Ένας αξιωματούχος υπεστήριζε ό,τι ήταν γραμμένο στο έγγραφο που έφερε την σφραγίδα του. Το ίδιο και ο Ιεχωβά των δυνάμεων υποστηρίζει τον Ιησού Χριστό. Μέσω του Ιησού, δικαιώνονται το όνομα και οι σκοποί του Θεού και μπορούμε να είμεθα απολύτως βέβαιοι ότι θα έχωμε τη θεία υποστήριξι αν ακολουθούμε τις εντολές και το παράδειγμα του Ιησού Χριστού. Αυτός είναι η αλήθεια, δηλαδή, αυτός είναι Εκείνος μέσω του οποίου φθάνουν στο αποκορύφωμά τους όλοι οι σκοποί που έχει ο Θεός για τον λαό του. (Ιωάν. 14:6) Ο απόστολος Παύλος είπε γι’ αυτόν τα εξής: «Πάσαι αι επαγγελίαι του Θεού είναι εν αυτώ το ναι και εν αυτώ το αμήν, προς δόξαν του Θεού δι’ ημών [των Χριστιανών μαθητών].»—2 Κορ. 1:20.

Ο Χριστός, λοιπόν, είναι το κεντρικό ή το κυριώτερο πρόσωπο που χρησιμοποιείται για την εκτέλεσι όλων των σκοπών του Ιεχωβά. Όταν προσευχώμεθα στον Θεό εν ονόματι του Ιησού μπορούμε να λέγωμε «Αμήν,» με τη βεβαιότητα ότι θα έχωμε τη θεία υποστήριξι σε απάντησι των όσων ζητούμε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. (Αποκάλ. 3:14) Ακόμη κι όταν αντιμετωπίζωμε σφοδρή εναντίωσι μπορούμε να έχωμε εμπιστοσύνη, διότι κι αν ακόμη συμβή να πεθάνωμε έχομε την ασφαλή ελπίδα της αναστάσεως των νεκρών. Αυτό συμβαίνει διότι ο Θεός «έδωκεν εις πάντας βεβαίωσιν περί τούτου, αναστήσας αυτόν εκ νεκρών.» (Πράξ. 17:31) Είναι σαν να μας έχη δώσει ο Θεός ένα έγγραφο που φέρει την σφραγίδα του για να επικυρώση αυτό το γεγονός. Πραγματικά η Αγία Γραφή είναι ακριβώς ένα τέτοιο έγγραφο. «Η μαρτυρία του Ιησού είναι το πνεύμα της προφητείας,» διότι ο Ιησούς είναι η αλήθεια.—Αποκάλ. 19:10.

Αφ’ ότου έληξαν οι Καιροί των Εθνών στο έτος 1914 μ.Χ. τα έθνη του κόσμου σείονται διότι ο Ιεχωβά διεκδίκησε την κυριαρχία του μέσω της Μεσσιανικής Βασιλείας και ειδοποίησε τα έθνη γι’ αυτό το γεγονός με το κήρυγμα του αγγέλματος της Βασιλείας. Ο Ιεχωβά των δυνάμεων λοιπόν είναι εκείνος που κάνει να σείωνται τα βασίλεια, ακριβώς όπως είπε στον Κυβερνήτη Ζοροβάβελ των αρχαίων χρόνων. Το σείσιμο αυτό των εθνών, που είναι πέραν ανθρωπίνου ελέγχου θα φθάση στο αποκορύφωμά του στη ‘μεγάλη θλίψι,’ που φαίνεται τώρα ότι είναι πολύ κοντά. (Ματθ. 24:21, 22) Αλλά ο μεγαλύτερος Ζοροβάβελ, ο Ιησούς Χριστός, δεν έχει να φοβηθή τίποτα απ’ αυτό τον σεισμό. Η θέσις του στην ουράνια κυβέρνησι είναι ‘βασιλεία ασάλευτος.’ (Εβρ. 12:28) Δεν θα σεισθή. Αφού εξαλείψη την ψευδή θρησκεία και τις σημερινές παγκόσμιες δυνάμεις, θα ευλογήση όλους τους επιζώντας λάτρεις του Ιεχωβά Θεού στον πνευματικό του ναό με αγαθή διακυβέρνησι για πάντα.

Συνεπώς, μολονότι είναι φυσικό να φοβάται κανείς μια δύναμι μεγαλύτερη από τη δική του, εν τούτοις οι αληθινοί Χριστιανοί έχουν την υποστήριξι της Πηγής κάθε δυνάμεως στο σύμπαν. Αυτός είναι ο Δημιουργός των τεραστίων ουρανίων σωμάτων, από τα οποία μερικά είναι εκατομμύρια φορές μεγαλύτερα από τον ήλιο μας και επίσης είναι ο Αρχηγός των ισχυρών αοράτων δυνάμεων των ουρανών, ενώπιον του οποίου τα βασίλεια αυτού του κόσμου ‘λογίζονται ως μηδέν.’ Με τέτοια θεία υποστήριξι οι Χριστιανοί δεν πρέπει να έχουν νοσηρό, αποκαρδιωτικό φόβο ή τρόμο ούτε βέβαια πρέπει ν’ αφήσουν τον φόβο για το τι μπορούν να τους κάνουν οι άνθρωποι να τους αναγκάση να χαλαρώσουν ή να σταματήσουν να υπακούουν στις εντολές του Θεού. (Παροιμ. 29:25) Με τέτοια υποστήριξι είναι τελείως ασφαλείς καθώς ρυθμίζουν κάθε βήμα της ζωής των σύμφωνα με τις εντολές του Θεού.

Λόγω αυτής της υποστηρίξεως αισθάνονται μεγάλη εμπιστοσύνη και καμμιά δύναμις δεν τους αναχαιτίζει από το να κηρύττουν το άγγελμα της Βασιλείας. Η υποστήριξις που παρέχει ο Ιεχωβά αποδεικνύεται από το γεγονός ότι απελευθερώνει τον λαό του από την εναντίωσι και το μίσος όλων των εθνών, όπως προείπε ο Ιησούς. (Ματθ. 24:9) Επίσης, ο Ιεχωβά έχει αναθέσει σε αγγελικές δυνάμεις να κατευθύνουν το άγγελμα της Βασιλείας και την σύναξι των ειλικρινών ανθρώπων στον πνευματικό Του ναό. (Αποκάλ. 14:6) Αφού οι αληθινοί Χριστιανοί γνωρίζουν, παρατηρούν και λαμβάνουν πείρα αυτών των πραγμάτων, πώς είναι δυνατόν να φοβηθούν να χαλαρώσουν ή και να παύσουν αυτό το έργο που σώζει ζωές και έχει την υποστήριξι του ίδιου του Θεού;