Εφαρμογή του Θείου Λόγου στις Οικογένειές Μας
«Δείξον μοι Ιεχωβά, τας οδούς σου δίδαξον με τα βήματα σου.—Ψαλμ. 25:4, ΜΝΚ.
1, 2, (α) Ποια στάσι έχουν πολλοί άνθρωποι απέναντι στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν ; (β) Πώς μπορούμε να κάνωμε μια προσωπική εφαρμογή των λύσεων που δίνει η Γραφή;
ΠΟΛΛΟΙ άνθρωποι μιλούν για τα προβλήματα του κόσμου, το έγκλημα, το ανερχόμενο κόστος της ζωής και τη μόλυνσι. Και ύστερα λέγουν, «Εμείς δεν μπορούμε να κάμωμε τίποτα γι’ αυτά.» Μερικοί αισθάνονται το ίδιο και για τις οικογένειές των, λέγοντας, «Δεν μπορούμε να κάμωμε τα παιδιά να ακούουν. Φαίνεται πως δεν καταλαβαίνομε ο ένας τον άλλον. Αυτά επιμένουν στους δικούς των τρόπους, κι επομένως τι μπορούμε να κάμωμε;»
2 Αφού η Αγία Γραφή τονίζει ότι η βασιλεία του Θεού παρέχει μια ρεαλιστική λύσι των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η ανθρωπότης σήμερα, δεν πρέπει να περιμένωμε ότι θα βρούμε στην Αγία Γραφή τη λύσι των οικογενειακών προβλημάτων και μερικές οδηγίες για να φέρωμε τις οικογένειες σε πιο στενή επαφή; Το να δεχώμεθα το θείο θέλημα δεν είναι απλώς ζήτημα στο ν’ αποβλέπωμε στη Βασιλεία για να λύση τα μεγάλα προβλήματα της γης, αλλ’ αυτό περιλαμβάνει, επίσης, και την εφαρμογή των Βιβλικών αρχών στα σπίτια μας και με τις οικογένειές μας. Αν πρέπει να προσευχώμεθα ειλικρινά να έλθη η βασιλεία του Θεού και να γίνεται το θέλημά του στη γη, τότε πρέπει και να ρωτούμε, Τι κάνω εγώ για να φροντίσω να γίνεται το θέλημά του στη γη τώρα, στο σπίτι μου; Ο καθένας μπορεί να συμβάλη σ’ αυτό: ο πατέρας, η μητέρα, και τα παιδιά, διότι ο καθένας έχει μια θέσι μέσα στη θεία διάταξι.
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΙΣ
3. Ποιος έχει τη βασική ευθύνη για την οικογενειακή διδασκαλία, και πώς πρέπει αυτή να ασκείται;
3 Μολονότι πολλές οικογένειες εξαρτώνται από τα σχολεία ή τις εκκλησίες για τη διδασκαλία και εκπαίδευσι των παιδιών των, ο Θεός θέτει αυτή την ευθύνη στους γονείς. Ασφαλώς οι γονείς είναι στην καλύτερη θέσι για να είναι αποτελεσματικοί στην ανάπτυξι της οικογενειακής στάσεως και διαγωγής. Οι Γραφές συμβουλεύουν τον πατέρα ν’ αναλαμβάνη την ηγεσία στην οικογένεια, να είναι η κεφαλή και να δίνη κατεύθυνσι σε όλα τα πράγματα. Γίνεται αυτό στην οικογένειά σας; Επιβλέπετε πραγματικά εσείς οι πατέρες και κατευθύνετε τις οικογενειακές ενέργειες; Φυσικά, αυτή η ηγεσία δεν πρέπει να είναι αυθαίρετη ή καταθλιπτική, αλλά πρέπει να γίνεται με αγάπη και σύμφωνα με το εδάφιο 1 Κορινθίους 11:3, που τονίζει ότι ‘κεφαλή του ανδρός είναι ο Χριστός.’ Ο πατέρας, λοιπόν, που εφαρμόζει κατάλληλα τον θείο Λόγο, αναγνωρίζει ότι η ιδιώτης του ως κεφαλής πρέπει να διεξάγεται μ’ έναν τρόπο που θα ήταν ευάρεστος στον Χριστό και σε αρμονία με τις διδασκαλίες του. Αυτό θα περιελάμβανε και τη συμμόρφωσι με τη συμβουλή του Ιησού να θέτη πρώτα τα συμφέροντα της Βασιλείας, δηλαδή, τα πνευματικά ζητήματα.
4. (α) Πώς τονίζουν οι Γραφές ότι ο πατέρας πρέπει ν’ αναλαμβάνει την ηγεσία στα πνευματικά ζητήματα; (β) Τι περιλαμβάνουν οι ευθύνες του;
4 Στον σύγχρονο κόσμο ο άνδρας μέσα στην οικογένεια μπορεί να είναι πολύ απασχολημένος για να προμηθεύση τα αναγκαία για την οικογένειά του. Αλλά κάνει λάθος αν λέγη, όπως λέγουν πολλοί, «Α, εγώ αφήνω τα θρησκευτικά ζητήματα στη σύζυγό μου.» Ο Θεός αναθέτει στον άνδρα το καθήκον να φροντίζη για τα πνευματικά ζητήματα της οικογένειάς του, αναλαμβάνοντας την ηγεσία και σ’ αυτό όπως και στα άλλα. Ο Ψαλμός 78:5, 6 λέγει :«Και έστησε μαρτύριον εν τω Ιακώβ και νόμον έθεσεν εν τω Ισραήλ, τα οποία προσέταξεν εις τους πατέρας ημών, να κάμνωσιν αυτά γνωστά εις τα τέκνα αυτών διά να γνωρίζη αυτά η γενεά η επερχόμενη, οι υιοί οι μέλλοντες να γεννηθώσι.» Εδώ η έμφασις τίθεται στους άνδρας ως αρχηγούς οικογενειών και στην ευθύνη τους να μεταδώσουν την πνευματική διδασκαλία στους υιούς των. Ο άνδρας οφείλει ν’ αναλαμβάνη την πνευματική διδασκαλία της συζύγου του και των τέκνων του και ν’ ασχολήται, επίσης, σε προσωπική μελέτη για τη δική του πνευματική υγεία. Οι ευθύνες στην οικογένειά του περιλαμβάνουν να διδάσκη την Αγία Γραφή, να εκπαιδεύη τα τέκνα του πώς να ενεργούν, να τα τιμωρή όταν είναι ανάγκη, να προμηθεύη τα αναγκαία για τη ζωή και να διευθετή κατάλληλη ψυχαγωγία.—Φιλιππ. 4:8, 9.
5. Ποιοι είναι μερικοί τρόποι με τους οποίους η σύζυγος μπορεί να συμβάλλη στην οικογενειακή ευτυχία;
5 Μια Χριστιανή σύζυγος μπορεί ν’ αναλαμβάνη ένα βοηθητικό ρόλο μέσα στην οικογένεια, παρέχοντας πολύτιμη υποστήριξι ως βοηθός του συζύγου της ενώ αυτός θα έχη την κατάλληλη ηγεσία. Εκείνη πρέπει να δείχνη αγάπη και σεβασμό στον σύζυγο της, άσχετα με τις θρησκευτικές του απόψεις. Έχει, επίσης, την ευθύνη να φροντίζη για την περιποίησι του σπιτιού ακολουθώντας το ωραίο παράδειγμα της καλής συζύγου που αναγράφεται στις Παροιμίες 31:10-31. Πρέπει να ενδιαφέρεται να εφαρμόζη τον θείο Λόγο στη ζωή της, καθώς και να βοηθή τα τέκνα της να κάνουν το ίδιο. Μια Χριστιανή μητέρα θα χαίρεται ιδιαίτερα να συμβάλλη στη διδασκαλία των μικρών παιδιών της να εκτιμούν τον Δημιουργό και τα πολλά αγαθά που αυτός προμηθεύει.
6. Πώς μπορούν τα τέκνα να τιμούν τον πατέρα και τη μητέρα των;
6 Τα τέκνα, επίσης, πολύ μπορούν να συμβάλλουν σε μια ευτυχισμένη οικογενειακή ζωή με την εφαρμογή του θείου Λόγου. Σεις, παιδιά, το σκεφθήκατε αυτό; Αυτά αληθεύει, διότι το εδάφιο Παροιμίες 15:20 λέγει: «Υιός σοφός ευφραίνει πατέρα.» Επίσης το εδάφιο Εφεσίους 6:1-3 συμβουλεύει: «Τα τέκνα, υπακούετε εις τους γονείς σας εν Κυρίω, διότι τούτο είναι δίκαιον. Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα,. . . διά να γείνη εις σε καλόν.» Η καλή συνεργασία με τους γονείς αποτελεί πραγματικά ένα μέρος των καθηκόντων ενός Χριστιανού τέκνου. Η συμμόρφωσις δείχνει σεβασμό όχι μόνον για τους γονείς αλλά και για τον ουράνιο Πατέρα τον Ιεχωβά.
7. Πώς το εδάφιον 2 Τιμ. 3:15 είναι αντίθετο με ορισμένες θρησκευτικές συμβουλές για την εκπαίδευση των τέκνων;
7 Εφόσον τα τέκνα αρχίζουν να μαθαίνουν από τη στιγμή της γεννήσεώς των, η διδασκαλία των πρέπει ν’ αρχίζη από τη βρεφική ηλικία, όπως τονίζεται στο 2 Τιμόθεον 3:15. Γι’ αυτόν τον λόγο φαίνεται παράδοξο ότι μερικοί θρησκευτικοί διδάσκαλοι του Χριστιανικού κόσμου δεν ενθαρρύνουν την πρώιμη θρησκευτική εκπαίδευσι. Λόγου χάριν, η Εφημερίς και Σύνταγμα της Ατλάντα ανέγραψε μια συνέντευξι με μια καλογριά που είπε, «Μη προσπαθήτε να διδάξετε το τέκνο σας πάρα πολλά για τον Θεό από πολύ μικρή ηλικία.» Συνεβούλευσε, «Μεταξύ των δύο άκρων της πολλής θρησκευτικής εκπαιδεύσεως και της παραλείψεως της θρησκευτικής εκπαιδεύσεως, η παράλειψις της θρησκευτικής εκπαιδεύσεως θα ήταν καλύτερη.» Είχε τη γνώμη ότι οι γονείς καλά θα έκαναν να αναμείνουν, σχετικά με τη θρησκευτική διδασκαλία, ως τότε που το παιδί θα εγίνετο περίπου εννέα ετών.
8. Ενθαρρύνουν οι Γραφές τη διδασκαλία πνευματικών πραγμάτων στα τέκνα; Εξηγήστε.
8 Πόσο διαφέρει η υπόδειξις αυτής της καλογριάς από τη στάσι του Ιησού απέναντι των μικρών παιδιών. Στη διάρκεια της διακονίας του, όταν του έφεραν μικρά παιδιά ενώπιον του, οι μαθηταί προσπαθούσαν να τα απομακρύνουν, προφανώς με τη σκέψι ότι τα παιδιά ήσαν πολύ μικρά ώστε ν’ ασχοληθή με αυτά. Αλλ’ ο Ιησούς τους επέπληξε λέγοντας: «Αφήσατε τα παιδία και μη εμποδίζετε αυτά να έλθωσι προς εμέ διότι των τοιούτων είναι η βασιλεία των ουρανών.» (Ματθ. 19:13, 14) Ίσως να θυμήθηκε τη δική του πείρα στον ναό σε ηλικία 12 ετών όταν μίλησε με τους διδασκάλους ακούοντας και ρωτώντας αυτούς. Προφανώς είχε αγάπη για τα πνευματικά πράγματα στη διάρκεια της νεαρής του ηλικίας. Πόσο συνετή ήταν η οδηγία του Θεού στον Ισραήλ να συναθροίζωνται τακτικά, λέγοντας: «Σύναξον τον λαόν, τους άνδρας και τας γυναίκας και τα παιδία. . . διά να ακούσωσι και διά να μάθωσι.» (Δευτ. 31:12) Τα μεταγενέστερα Γραφικά εδάφια χρησιμοποιούν φράσεις όπως, «τέκνα πιστά,» και «τέκνα υπακοής,» πράγμα που δείχνει ότι και οι πρώτοι Χριστιανοί είδαν την ανάγκη να εκπαιδεύσουν τα τέκνα των στην οδόν του Ιεχωβά.—Τίτον 1:6· 1 Πέτρ. 1:14.
9. Τι λέγουν οι κοσμικοί εκπαιδευταί για την έγκαιρη διδασκαλία των τέκνων;
9 Οι κοσμικοί εκπαιδευταί σήμερα τονίζουν τη σπουδαιότητα της βρεφικής εκπαιδεύσεως. Το 1964 ένας εκπαιδευτής του Πανεπιστημίου του Σικάγου προέβαλε την ιδέα ότι τουλάχιστον η μισή από κάθε ανθρώπινη πληροφορία αναπτύσσεται ως την ηλικία των τεσσάρων ετών. Αυτό υποστηρίζεται από ένα άρθρον του περιοδικού Νιούσγουηκ με τίτλο «Ποτέ δεν Είσθε Πολύ Μικροί για να Μάθετε.» Έλεγε τα εξής: «Η γνώσις ότι η ανθρώπινη διάνοια μορφώνεται κυρίως στην ηλικία του νηπιαγωγείου γίνεται ευρέως αποδεκτή—και μεταφέρεται τώρα γοργά στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα.» Στην αρχή το παιδί μαθαίνει με τη γεύσι, την όσφρηση και την αφή, άλλα από δύο έως επτά ετών ηλικίας μπορεί να μάθη μια περίπλοκη γλώσσα, ακόμη και να διαβάζη και να λογαριάζη.
10. Γιατί είναι φρόνιμο ν’ αφιερώνουν οι γονείς επαρκή χρόνο για τα μικρά παιδιά τους;
10 Το άρθρο παραθέτει έναν εκπαιδευτή που μελέτησε τις σχέσεις μητέρας και παιδιού και ισχυρίζεται, «Το δεύτερο έτος μπορεί ν’ ανοίξη η διάνοια ενός παιδιού.» Η στάσις και η διανοητική πρόοδος ενός παιδιού μπορεί να επηρεασθή σε μεγάλο βαθμό από την αγάπη ή την αντιπάθεια που του δείχνουν και από την ενθάρρυνσι ή την αποθάρρυνσι που του γίνεται. Έχει παρατηρηθή, επίσης, ότι το άτομο που είναι πλησιέστερα προς το παιδάκι, είτε γονεύς του είναι είτε παππούς του είτε κάποιος άλλος, μπορεί να έχη τη μεγαλύτερη επίδρασι στην πνευματική πρόοδο του παιδιού, διότι τα παιδιά φυσικά προσηλώνονται και μιμούνται εκείνον που είναι πλησιέστερα σ’ αυτά. Γι’ αυτό, σεις μητέρες, αφιερώνετε επαρκή χρόνο για τα παιδιά σας από τη βρεφική ηλικία; Έχετε παρακαλέσει τον Ιεχωβά να σας βοηθήση και να σας κατευθύνη στην εκπαίδευσι του τέκνου σας όπως ο Μανωέ;—Κριταί 13:8.
11. Πώς μπορεί το παράδειγμα της Μαρίας, της αδελφής του Λαζάρου, να βοηθήση τις γυναίκες σήμερα;
11 Οι γυναίκες σήμερα έχουν να κάμουν πολλά όχι μόνον στα σπίτια τους, αλλά και συχνά βρίσκουν ότι είναι ανάγκη να βοηθήσουν στην προμήθεια των αναγκαίων της ζωής για τις οικογένειές των. Αυτό κάνει ιδιαίτερα αναγκαίο να βρίσκουν χρόνο για τα πνευματικά συμφέροντα της οικογενείας των, χωρίς ν’ αφήνουν άλλα πράγματα να παραγκωνίζουν αυτά τα συμφέροντα. Αυτή η δυσχέρεια στο να έχη κανείς μια καλή ισορροπία μεταξύ των αναγκαίων για τη συντήρησι της ζωής και των πνευματικών ζητημάτων παρουσιάσθηκε σε μια περίστασι όταν ο Ιησούς επεσκέφθη το σπίτι των αδελφών του Λαζάρου. Η Μάρθα ήταν απασχολημένη φροντίζοντας για τα καθήκοντα του σπιτιού και ζήτησε να την βοηθήση η αδελφή της Μαρία, αλλ’ ο Ιησούς είπε: «Η Μαρία όμως εξέλεξε την αγαθήν μερίδα, ήτις δεν θέλει αφαιρεθή απ’ αυτής.» (Λουκ. 10:38-42) Τι θεωρείτε εσείς ως το πιο σπουδαίο στα σπίτι σας;
12. Πώς μπορεί να δημιουργηθή μια καλή σχέσις μεταξύ γονέων και τέκνων;
12 Ενώ υπάρχει χρόνος και τόπος για όλα, η γενική τάσις είναι να παραμελούνται τα πνευματικά ζητήματα. Εν τούτοις, ακόμη και λίγος χρόνος αν προγραμματίζεται τακτικά για προσωπική μελέτη ή για διδασκαλία των τέκνων, μπορεί να είναι πολύ ωφέλιμος. Οι γονείς, επίσης, μπορούν να ωφελούνται πολύ από τις ευκαιρίες των να διδάσκουν τα τέκνα των πώς να εργάζωνται και ν’ αποκτούν επιδεξιότητα που θα τους είναι εξυπηρετική αργότερα. Και το πιο απλό πράγμα που γίνεται μαζί μ’ ένα γονέα υποβοηθεί το παιδί ν’ αναπτύξη μια καλή σχέσι και σεβασμό για την οικογενειακή διάταξι. Αλλά, περισσότερο απ’ όλα, όταν οι γονείς καταβάλλουν μια εντατική προσπάθεια να ενσταλάξουν στα τέκνα τους την αγάπη για τον Ιεχωβά και τον Λόγο του, αυτό θα κάμη μια διαρκή εντύπωσι που θα χρησιμεύση σαν ένας αληθινός οδηγός στην μετέπειτα ζωή των.—Δευτ. 6:5-9.
ΚΥΡΙΟΣ ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΕΩΣ—ΝΑ ΚΑΜΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ
13. Τι πρόγραμμα πρέπει να έχη μια Χριστιανική οικογένεια; Γιατί;
13 Οι γονείς ή τα τέκνα, για να εφαρμόζουν τον Λόγο του Θεού στη ζωή τους, πρέπει πρώτα να τον γνωρίσουν. Όπως ακριβώς οι εκκλησίες έχουν ένα πρόγραμμα Γραφικής μελέτης, έτσι και κάθε οικογένεια πρέπει να εχη ένα πρόγραμμα με τον σκοπό να βοηθήση το κάθε μέλος της οικογενείας να γίνη ένας πραγματικός Χριστιανός. Πολλές οικογένειες, μολονότι έχουν αγάπη και στενό δεσμό, στερούνται του ουσιώδους αυτού σκοπού. Οι αληθινοί Χριστιανοί πρέπει να ενδιαφέρονται για την εκπαίδευσι των οικογενειών των, έχοντας υπ’ όψιν την αιώνια ζωή όπως λέγει το εδάφιον 1 Τιμόθεον 4:8, η πνευματική αυτή εκπαίδευσις είναι πραγματικά ωφέλιμη, «έχουσα επαγγελίαν της παρούσης ζωής και της μελλούσης.» Αν τα τέκνα πρόκειται να εκπαιδευθούν για να φθάσουν σε Χριστιανική ωριμότητα, οι γονείς πρέπει να φροντίζουν ώστε αυτά να πεισθούν πλήρως για τη σοφία της Αγίας Γραφής, αντί ν’ αφήνουν τη διάνοιά τους να γεμίζη με τις απόψεις του παρόντος συστήματος πραγμάτων.—-1 Ιωάν. 2:15-17.
14, 15. (α) Τι δείχνει το εδάφιον Ματθ. 4:4 για την ανάγκη της πνευματικής τροφής: (β) Ως προς τις διευθετήσεις για μια οικογενειακή μελέτη, τι θα είναι εξυπηρετικό να διδάσκωνται τα παιδιά; (γ) Ποια είναι μερικά πράγματα που θα μπορούσαν να εξετασθούν σε μια οικογενειακή μελέτη;
14 Σε οποιαδήποτε μελέτη, η τακτικότης είναι ουσιώδης. Έχοντας υπ’ όψιν την παρατήρησι του Ιησού ότι «με άρτον μόνον δεν θέλει ζήσει ο άνθρωπος, αλλά με πάντα λόγον εξερχόμενον δια στόματος του Ιεχωβά,» έπεται ότι είναι ζωτικό να μετέχωμε τόσο τακτικά στην πνευματική τροφή όσο μετέχομε και στη φυσική τροφή. (Ματθ. 4:4, ΜΝΚ) Οι γονείς, που έχουν ένα τέτοιο πρόγραμμα να φροντίζουν για τα πνευματικά πράγματα των οικογενειών των, έχουν παρατηρήσει ότι καλό είναι να τηρούν αυτή την οικογενειακή μελέτη εύκαμπτη και ευπροσάρμοστη στις τρέχουσες ανάγκες και τα συμφέροντα της οικογενείας και αυτό εξαρτάται, εν μέρει, από την ηλικία των παιδιών. Συνήθως το πρώτο πράγμα που απαιτείται είναι ένα πρόγραμμα αναγνώσεως της Γραφής. Αυτό θα μπορούσε ιδιαίτερα να εκλέγεται για να διατηρή το ενδιαφέρον των παιδιών. Καλό είναι, όχι μόνον να διαβάζεται και να καλύπτεται η ύλη, αλλά και να ζητούνται σχόλια για να εξακριβώνεται αν τα παιδιά τα καταλαβαίνουν και μπορούν να τα εφαρμόζουν.
15 Πολλές οικογένειες κρίνουν καλό να κανονίζουν τη διάρκεια της μελέτης ανάλογα με την ηλικία των παιδιών, διότι είναι δύσκολο να διατηρηθή η προσοχή των μικρών αποτελεσματικά για πολλή ώρα χωρίς μια αλλαγή στον ρυθμό. Ο χρόνος γι’ αυτή την οικογενειακή μελέτη εξαρτάται απ’ ότι είναι κατάλληλο και καλύτερο για όλη την οικογένεια μερικοί την απολαμβάνουν τις πρωινές ώρες, οπότε είναι ξεκούραστοι, και άλλοι το βράδυ όταν είναι όλοι στο σπίτι. Πολλοί γονείς παρετήρησαν τη σπουδαιότητα να παρουσιάζουν την άποψι της Γραφής στα παιδιά τους από νεαρή ηλικία και να την επαναλαμβάνουν για να την εντυπώσουν ανεξάλειπτα στις διάνοιες των τέκνων τους. Ένα ποικίλο πρόγραμμα μελέτης μπορεί να είναι επίσης εξυπηρετικό, παρέχοντας υποβοήθησι στην προετοιμασία ομιλιών ή στην υπηρεσία του αγρού, με το να εξετάζουν ερωτήσεις που εγείρονται και να καταρτίζουν τα παιδιά για προβλήματα που θ’ αντιμετωπίσουν.
16. (α) Πώς μπορούν οι σκέψεις των παιδιών να βοηθήσουν τους γονείς ν’ αποφασίσουν τι να μελετήσουν μαζί τους; (β) Ποια είναι μερικά θέματα που είναι καλό να συζητούν οι γονείς με τα παιδιά των;
16 Είναι πάντοτε ουσιώδες να γνωρίζουν οι γονείς τι σκέπτονται τα παιδιά τους. Πολύ λίγη ωφέλεια προκύπτει με το να μελετούν για την ανάστασι ή για την «Τριάδα,» αν οι διάνοιες των παιδιών είναι συγκεντρωμένες στις μόδες των ενδυμάτων, στους χορούς ή στις συνεντεύξεις. Για τα μεγαλύτερα παιδιά, πολύ εξυπηρετικά απεδείχθη ότι είναι θέματα όπως η ακατάλληλη χρήσις ναρκωτικών, τι αποδεικνύει την ορθή διαγωγή των Χριστιανών, πώς να τηρήται μια αγαθή συνείδησις ή τα αποτελέσματα των ιδιότυπων αμφιέσεων, όταν εξετάζωνται οικογενειακά, πράγμα που καθιστά όλους ικανούς να λάβουν τη Γραφική άποψι καθώς και την άποψι των γονέων.
17. Πώς μπορούν οι γονείς να βοηθήσουν τα παιδιά τους να έχουν την ορθή άποψι για τα πραγματικά σπουδαία πράγματα της ζωής;
17 Μια μεγάλη ευθύνη των γονέων είναι να θέτουν τους ορθούς σκοπούς ενώπιον των τέκνων τους. Επειδή η σύγχρονη κοινωνία είναι προσηλωμένη σε υλιστικές βλέψεις, τα τέκνα μπορούν γρήγορα να καταληφθούν από την αγάπη για το χρήμα και τα υλικά πράγματα, αν οι γονείς δεν δώσουν σ’ αυτά μια ισορροπημένη άποψι για το τι είναι πραγματικά σπουδαίο. Αλλ’ αν οι γονείς εφιστούν πάντοτε την προσοχή σε υλικά αποκτήματα, ίσως και αυτοί να εκδηλώνουν μια ζωηρή επιθυμία για ένα αυτοκίνητο ή για μια στερεοφωνική συσκευή, σαν αυτά να είναι τα μεγάλα πράγματα της ζωής, τότε και τα παιδιά θα επηρεασθούν ανάλογα. Αλλά το να γνωρίζουν και ν’ ακολουθούν την Αγία Γραφή και να θέτουν πρώτα τα συμφέροντα της Βασιλείας μπορεί να φέρη περισσότερη ευτυχία απ’ όση θα μπορούσαν να φέρουν ποτέ τα υλικά υπάρχοντα.
ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΣ ΔΙΗΡΗΜΕΝΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ
18. (α) Ποιες αρχές δεν πρέπει να λησμονούνται σε μια οικογένεια, όπου ο σύζυγος δεν είναι πιστός; (β) Ποιες υποχρεώσεις έχει να συμβιβάση η σύζυγός του;
18 Μολονότι είναι πολύ δύσκολο να γίνεται μια αποτελεσματική εφαρμογή του Λόγου του Θεού σε μια θρησκευτικά διηρημένη οικογένεια, συχνά μπορεί να γίνη αυτό. Πρέπει να ενθυμούμεθα ότι ούτε ο Ιεχωβά ούτε ο Λόγος του αλλάζει παρ’ όλες τις προσωπικές μας περιστάσεις. (Ιακ. 1:17) Έτσι η ηγεσία της οικογενείας παραμένει στον άνδρα, είτε δέχεται τον Χριστόν ως κεφαλήν είτε όχι. Εν τούτοις, τα τέκνα μπορεί να χάσουν τα πλούσια πνευματικά οφέλη που θ’ απεκόμιζαν από ένα πατέρα ο οποίος θα τα ανέτρεφε «εν παιδεία και νουθεσία του Ιεχωβά.» εκτός αν η μητέρα τους μπορή να τα βοηθήση απ’ αυτή την άποψι. (Εφεσ. 6:4) Αλλά τι μπορεί να κάμη μια πιστή σύζυγος, αν ο σύζυγός της τής δώση την εντολή να μην παίρνη τα παιδιά στις Χριστιανικές συναθροίσεις; Η γυναίκα σ’ αυτή την περίπτωσι αντιμετωπίζει μερικές υποχρεώσεις—υποχρεώσεις στον Ιεχωβά Θεό, στον σύζυγο της ως κεφαλής και στα προσφιλή της τέκνα. Πώς μπορεί να συμβιβάση το εδάφιο Πράξεις 5:29 (να υπακούη στο Θεό μάλλον παρά σε ανθρώπους) με το εδάφιο 1 Κορινθίους 11:3 (ότι η κεφαλή της γυναικός είναι ο ανήρ); Πρέπει να λάβη την τελική απόφασι. Η άποψις του συζύγου της μπορεί ν’ αλλάξη. Η διακριτική συζήτησις μαζί του για μια περίοδο χρόνου μπορεί να εξυπηρετήση καθώς εκείνη του υποδεικνύει τη σπουδαιότητα να βοηθήσουν τα παιδιά τους ν’ ακολουθήσουν τον καλό οδηγό της Γραφής παρά το παράδειγμα πολλών σημερινών νεαρών.
19. Πώς θα μπορούσε μια πιστή σύζυγος να βοηθήση τα παιδιά της πνευματικώς;
19 Ασφαλώς εκείνη πρέπει να προσεύχεται γι’ αυτό το ζήτημα και να προσπαθήση να βοηθήση τα παιδιά της να γνωρίσουν τον Ιεχωβά. Πολλά μπορεί να κάμη και με τα λόγια και με το παράδειγμα για να δώση σ’ αυτά μια καλή οικιακή εκπαίδευσι. Ακόμη κι αν δεν είναι δυνατή μια κανονική μελέτη της Γραφής, εν τούτοις, με καθημερινή συνομιλία μπορεί να εντυπώση μια ισχυρή αγάπη για τον Ιεχωβά και πίστι στον Λόγο του. Στην περίπτωσι του νεαρού Τιμοθέου, η εκπαίδευσις που του δόθηκε από τη μητέρα του Ευνίκη και τη μάμμη του Λωίδα τον έκαμε να προχωρήση στον δρόμο της ζωής. (2 Τιμ. 1:5) Σύμφωνα με τα όσα λέγει ο Λεμουήλ, φαίνεται ότι ο αρχαίος αυτός βασιλεύς απέκτησε μεγάλο μέρος της πίστεως και της διδασκαλίας από τη μητέρα του, διότι το εδάφιο Παροιμίες 31:1 αναφέρεται στον ’χρησμόν τον οποίον η μήτηρ αυτού εδίδαξεν αυτόν.’ Επίσης. μια διακριτική μητέρα μέσα σ’ έναν διηρημένο οίκο μπορεί να δώση πολλή ενθάρρυνσι στα τέκνα της από πνευματική άποψι προσκαλώντας άλλους Μάρτυρες, φίλους της οικογενείας, να κάμουν επίσκεψι με σκοπό να βοηθήσουν τα μέλη της οικογενείας που είναι άπιστοι,
20. Πώς η εφαρμογή του Λόγου του Θεού μπορεί να βοηθήση μια διηρημένη οικογένεια;
20 Εν τούτοις, άσχετα με τις περιστάσεις της οικογενείας, η εφαρμογή του Λόγου του Θεού πρέπει να έχη ένα θετικό και οικοδομητικό αποτέλεσμα, ακόμη και σε μια διηρημένη οικογένεια. Όπως τονίζει η περικοπή 2 Τιμ. 2:24-26, η στάσις μας απέναντι του απίστου πρέπει να είναι στοργική και υπομονητική, όχι ανταγωνιστική, διότι «ο δούλος του Κυρίου δεν πρέπει να μάχηται, αλλά να είναι πράος προς πάντας, . . . διδάσκων μετά πραότητος τους αντιφρονούντας,» ώστε και αυτοί να έλθουν σε επίγνωσι της αληθείας. Οι ευγενικές συνομιλίες πάνω στην αλήθεια, η συμμετοχή σε πείρες και οι πληροφορίες από συναθροίσεις και εκδόσεις μπορούν να βοηθήσουν για να μετατρέψουν ένα διηρημένο οίκο σε μια ευτυχισμένη οικογένεια. (1 Κορ. 7:12, 16· 1 Πέτρ. 3:1-4) Μολονότι ο Ιησούς προείπε ότι τα αγαθά νέα θα προξενούσαν διαιρέσεις σε πολλές οικογένειες, αυτό ποτέ δεν πρέπει να οφείλεται στη στάσι ή διαγωγή του πιστού μέλους.—Ματθ. 10:35, 36.
21 Πώς μπορούν ιδιαίτερα οι γονείς να βοηθήσουν τα παιδιά τους να διακρίνουν τη σπουδαιότητα των Γραφικών συμβουλών;
21 Και αν ακόμη μόνον ο ένας γονεύς εφαρμόζη τον Λόγο του Θεού στη ζωή του, αυτό μπορεί να είναι αποφασιστικό στην υποβοήθησι των τέκνων ν’ ακολουθήσουν την οδό του Ιεχωβά. Και όπου και οι δύο γονείς ακολουθούν επιμελώς αυτά που διδάσκει η Γραφή, τίποτα δεν θα πείση καλύτερα τα τέκνα για τη σπουδαιότητα των αρχών της Αγίας Γραφής. Είναι μεγάλο το πρόβλημα για τον καθένα μας να εφαρμόζη τον Λόγο του Θεού στη ζωή του, είτε νεαρός είναι είτε ενήλικος, και ιδιαίτερα κάτω από την αυξανόμενη πίεσι και εναντίωσι που ασκείται από το παρόν κοσμικό σύστημα. (Αποκάλ. 12:17· Ματθ. 24:9) Όχι μόνον με το να μελετούμε, αλλά στην πραγματικότητα με το να εφαρμόζωμε τον Λόγο του Θεού στις οικογένειές μας θα δείξωμε την επιθυμία μας να ακολουθήσωμε τη σοφή συμβουλή που εκτίθεται στις Παροιμίες 4:10-13, όπου λέγει «Άκουε, γιε μου, και δέχθητι τους λόγους μου και θέλουσι πληθυνθή τα έτη της ζωής σου. Σε διδάσκω την οδόν της σοφίας σε εμβιβάζω εις τρίβους ευθείας. Όταν περιπατά, τα βήματά σου δεν θέλουσιν είσθαι εστενοχωρημένα· και όταν τρέχης, δεν θέλεις προσκόψει. Δράξον την παιδείαν, μη αφήσης αυτήν φύλαττε αυτήν, διότι είναι η ζωή σου.»
22. Με ποιους τρόπους η εφαρμογή του Λόγου του Θεού φέρνει οφέλη;
22 Οι οικογένειες, που προσπαθούν να εφαρμόσουν με επιμέλεια και ειλικρίνεια τον Λόγο του Θεού στη ζωή τους, θα διαπιστώσουν ότι λαμβάνουν μια πλούσια ευλογία με το να συμμορφώνωνται με την οδόν του Θεού. Θ’ απολαύσουν και πιο μεγάλη πνευματικότητα λόγω της μελέτης του Λόγου Του και θα έχουν μεγαλύτερη χαρά και ικανοποίησι από τη δράσι τους στην υπηρεσία του αγρού και στην εκκλησία του λαού του Ιεχωβά με το να είναι καλύτερα προετοιμασμένοι για τέτοια προνόμια. (Γαλ. 6:7) Θ’ απολαύσουν, επίσης, μεγαλύτερη ευτυχία και ενότητα μέσα στην οικογενειακή διάταξι λόγω της εφαρμογής των καρπών του πνεύματος του Θεού στην οικογενειακή τους ζωή και στην καλή ηγεσία που δίδεται από τους γονείς και τα ενήλικα μέλη της οικογενείας. Το αποτέλεσμα θα είναι μεγαλύτερη συνεργασία από τα τέκνα. Αυτά θ’ αναπτύξουν μια νοοτροπία που θα τα προφυλάττη από τους κινδύνους του παλαιού αυτού συστήματος, και, καθώς μεγαλώνουν, θα έχουν ενώπιόν τους θεοκρατικούς σκοπούς. Αν αυτό είναι εκείνο που θέλετε για την οικογένειά σας, τότε να εφαρμόζετε τον Λόγο του Θεού σε κάθε περίπτωσι. Το ότι αυτό είναι πραγματικά αποδοτικό, θα το ιδούμε στις πείρες από τη ζωή που εκτίθενται στο επόμενο άρθρο.
[Εικόνα στη σελίδα 626]
Η εκτίμησις των πνευματικών αξιών μπορεί να γίνεται με διδασκαλία από τη νεαρή ηλικία
[Εικόνα στη σελίδα 627]
Η συνεργασία ενισχύει τους οικογενειακούς δεσμούς