Προσέλευσις στον «Ακούοντα Προσευχήν»
«Ω ακούων προσευχήν, εις σε θέλει έρχεσθαι πάσα σαρξ.»—Ψαλμός 65:2.
1, 2. (α) Ποια πρόσκλησι απευθύνεται σε όλους; (β) Είναι δύσκολο να ακούση ο Θεός προσευχή, και ποίων την προσευχή ακούει;
ΣΕ τι βαθμό χρησιμοποιείτε τη δύναμι της ομιλίας σας; Ασφαλώς μπορείτε να είσθε μια καλή ευλογία στους άλλους με τη θαυμαστή ικανότητα της ομιλίας. Αλλ’ εκτός απ’ αυτό, ο Σχεδιαστής της ομιλίας και της φωνής απευθύνει στον καθένα μας τη μεγαλειώδη πρόσκλησι να προσερχώμεθα σ’ αυτόν με προσευχή. Εκείνοι που εκτιμούν αυτή την πρόσκλησι, την αποδέχονται και υψώνουν τη φωνή τους με αίνους ευγνωμοσύνης και προσεύχονται στον Δημιουργό της γλώσσης.—Ψαλμ. 150:6.
2 Όταν προσεύχεσθε στον Θεό, του οποίου το όνομα είναι Ιεχωβά, η ατμόσφαιρα γύρω σας μπορεί να βουίζη από άλλες φωνές, από μουσική, ή από θορύβους διαφόρων ειδών. Εν τούτοις, εκείνος που έκαμε δυνατή την ομιλία μπορεί ν’ απομονώνη από τους άλλους θορύβους τις προσευχές εκείνων που δέχονται την πρόσκλησί του να τον πλησιάζουν με τα αιτήματά τους. Η ακοή του δεν εξαρτάται από ηχητικά κύματα ούτε αντιμετωπίζει κανένα πρόβλημα όταν τα κύματα του αέρος καταπνίγωνται από ασήμαντες φλυαρίες των ασεβών ανθρώπων. Σχετικά με την ικανότητα του Θεού ν’ ακούη μας δίδεται αυτή η διαβεβαίωσις: «Εισήκουσας την επιθυμίαν των πενήτων . . . θέλεις κάμει προσεκτικόν το ωτίον σου.»—Ψαλμ. 10:17.
3. Υπάρχει κατάλληλος τρόπος για να προσευχώμεθα; Πώς το γνωρίζομε;
3 Η προσευχή είναι μια δημοφιλής θρησκευτική συνήθεια σε όλον τον κόσμο, με πλήθος ιδεών για τον τρόπο της διεξαγωγής της. Ίσως να είσθε μεταξύ των πολλών εκείνων ανθρώπων που προσεύχονται και εν τούτοις να διερωτάσθε αν χρησιμοποιήτε τον κατάλληλο τρόπο για να πλησιάσετε τον αληθινό Θεό. Χωρίς αμφιβολία, υπάρχει ένας ευλαβικός τρόπος για να μιλούμε μαζί του. Αυτός, σαν Θεός που θέλει να επικοινωνή με τα πλάσματά του και που έχει μεγάλη αγάπη, έχει πολλές πληροφορίες στον εμπνευσμένο του Λόγο για ανθρώπους κάθε εθνικής προελεύσεως ώστε να μάθουν πώς να ‘πλησιάζουν τον Θεό’ με προσευχή με τον ορθό και ευλαβικό τρόπο.—Ιακ. 4:8.
4. Ποια είναι μερικά πράγματα που απαιτούνται για να εισακούωνται οι προσευχές από τον Θεό;
4 Όταν προσεύχεσθε, δεν ομιλείτε σ’ έναν οποιονδήποτε άνθρωπο αλλά στη ‘Μεγαλωσύνη που είναι στους ουρανούς.’ (Εβρ. 8:1) Αυτό και μόνον τονίζει την ανάγκη ν’ αναγνωρίζη το άτομο την ατελή του κατάστασι. Επίσης, είναι ανάγκη να υπάρχη ειλικρίνεια και πίστις. Παρατηρήστε από τα λόγια του Ιησού τη στενή σχέσι που συνδέει την πίστι με την προσευχή: «Διά τούτο σας λέγω, Πάντα όσα προσευχόμενοι ζητείτε, πιστεύετε ότι λαμβάνετε, και θέλει γείνει εις εσάς.» (Μάρκ. 11:24) Καθώς προσπαθείτε να εξηγήσετε με σκέψεις και λόγια τα πράγματα που σας αφορούν, κάμετέ το με όλη σας την καρδιά.—Ψαλμ. 119:145.
Ο ΤΡΟΠΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΛΗΣΙΑΖΩΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΑ
5, 6. (α) Σε ποιους επέτρεψε στο παρελθόν ο Θεός να προσεύχωνται σ’ αυτόν; (β) Πώς ο Κορνήλιος έλαβε απάντησι στις προσευχές του;
5 Άνθρωποι ‘πάσης σαρκός’ και κάθε εθνικής προελεύσεως μπορούν να πλησιάζουν τον Θεό όταν αισθάνωνται την ανάγκη για πνευματική βοήθεια. Ακόμη και όταν το έθνος Ισραήλ ήταν ‘περιούσιος λαός’ και οι ξένοι ακόμη μπορούσαν να πλησιάσουν τον Ιεχωβά. Αυτοί μπορούσαν να προσέρχωνται και να προσεύχωνται στον οίκο του Ιεχωβά στην Ιερουσαλήμ, βέβαιοι ότι ο Θεός θα τους εισήκουε από τους ουρανούς. (2 Χρον. 6:32, 33) Στον οίκο του Κορνηλίου ο απόστολος Πέτρος ανεγνώρισε αυτό το γεγονός λέγοντας: «Δεν είναι προσωπολήπτης ο Θεός, αλλ’ εν παντί έθνει, όστις φοβείται αυτόν και εργάζεται δικαιοσύνην, είναι δεκτός εις αυτόν.»—Πράξ. 10:34, 35.
6 Ο Κορνήλιος ήταν εθνικός, «εκατόνταρχος . . . ευσεβής και φοβούμενος τον Θεόν,» αλλά, επίσης, άνθρωπος που εξεδήλωνε την πίστι του. Φαντασθήτε τη χαρά που δοκίμασε ο Κορνήλιος όταν ένας άγγελος τον διεβεβαίωσε ότι οι προσευχές του και οι ελεημοσύνες του βρήκαν ευμενή απήχησι από τον Θεό! Δέχθηκε τη μαρτυρία που του έδωσε ο Πέτρος και βαπτίσθηκε αυτός και ο οίκος του.—Πράξ. 10:1-4.
7. Σε ποιους ο Θεός παρέχει γνώσι;
7 Όπως ο Κορνήλιος, έτσι κι εκείνοι σήμερα που πεινούν πνευματικώς πρέπει να ψάξουν και ν’ αναζητήσουν με ζήλο τον Θεό. (Πράξ. 17:27) Πρέπει με ζήλο να φροντίσουν να μάθουν το θέλημα του Θεού και τι απαιτεί ο Θεός από εκείνους που θέλουν να τον ευαρεστήσουν. Ο Θεός με τη σειρά του, επειδή είναι αγαθός και ελεήμων, παρέχει αυτή τη γνώσι ως απάντησι σ’ εκείνους των οποίων η καρδιά κλίνει προς τη δικαιοσύνη και οι οποίοι εκδηλώνουν ειλικρινή πίστι.
8. (α) Τι προμήθεια έχει κάμει ο Ιεχωβά για να τον πλησιάζωμε; (β) Γιατί ο Ιησούς είπε να γίνωνται οι προσευχές ‘εν τω ονόματί του;’
8 Για να επικοινωνήση κανείς αμέσως με τον ουράνιο Πατέρα, πρέπει να δεχθή τον Ιησού Χριστό ως Κύριον. Η ειρήνη με τον Θεό μπορεί να έλθη μόνο με τον καθωρισμένο τρόπο, δηλαδή, με το αντίλυτρο που προσέφερε ο Ιησούς Χριστός. (Ματθ. 20:28· 1 Τιμ. 2:5, 6) Αυτός αποτελεί το μέσον που μας παρεσχέθη για να πλησιάζωμε τον Θεό με προσευχή, και να συνδιαλλαγούμε μαζί του. Ο Ιησούς ορθώς είπε: «Ουδείς έρχεται προς τον Πατέρα, ειμή δι’ εμού.» (Ιωάν. 14:6) Αυτός είναι ο «παράκλητος» που παίζει ένα ζωτικό ρόλο για να πλησιάζωμε Εκείνον που ακούει την προσευχή. (1 Ιωάν. 2:1, 2) Επομένως, ο τρόπος για να πλησιάζωμε τον Θεό βασίζεται στις ιερές υπηρεσίες του Χριστού ως αρχιερέως καθώς και στο αντίλυτρο που έδωσε για το ανθρώπινο γένος. Όταν ζητούμε, λοιπόν, ‘εν τω ονόματί του’ και προσερχώμεθα στον Πατέρα, αναγνωρίζομε τη θέσι που έλαβε από τον Πατέρα του ως «Αρχηγός της ζωής.» Δεν χρειάζεται κανένας άλλος μεσίτης για ν’ απευθύνωμε τις προσευχές μας στον Θεό.—Πράξ. 3:15· Ιωάν. 14:13, 14· Εβρ. 10:19-22.
9. Αν θέλωμε να εισακούη ο Θεός τα αιτήματά μας, πώς πρέπει να προσευχώμεθα;
9 Πρέπει πάντοτε να έχωμε το θάρρος ν’ αναφέρωμε τα αιτήματά μας στον Θεό. Αυτό είναι καλό, αλλά πρέπει να μη ξεχνούμε ότι ο Θεός δεν δεσμεύεται ούτε είναι υποχρεωμένος να ικανοποιή όλα τα αιτήματά μας. Γιατί να εισακούση ή να απαντήση σε προσευχές που δεν είναι σύμφωνες με το θέλημά του ή δεν είναι για το συμφέρον του λαού του, και ίσως μάλιστα να καταλήγουν σε ζημία του αιτούντος; Ο Θεός δεν ενεργεί αντίθετα με τους σκοπούς του, ή προς βλάβην εκείνων οι οποίοι τον λατρεύουν. Για να ικανοποιηθή οποιοδήποτε αίτημα, πρέπει αυτό να ευαρεστή Εκείνον που ακούει την προσευχή. Αυτό δείχνει ότι είναι ανάγκη να ζητούμε πράγματα σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, αν θέλωμε να δώση προσοχή στις προσευχές μας, ακριβώς όπως είναι γραμμένο: «Αυτή είναι η παρρησία, την οποίαν έχομεν προς αυτόν, ότι εάν ζητώμεν τι κατά το θέλημα αυτού, ακούει ημάς.» (1 Ιωάν. 5:14) Η γνώσις του θελήματος του Θεού πρέπει να διέπη τα περιεχόμενα των προσευχών που κάνομε σ’ αυτόν.
ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΘΕ ΜΕ ΠΙΣΤΙ
10. Γιατί η πίστις είναι αναγκαία για να μιλούμε ελεύθερα στον Θεό;
10 Ολόκληρη η πορεία της ζωής ενός αληθινού Χριστιανού διέπεται από την πίστι η οποία τον καθιστά ικανό να υπερνικά τα εμπόδια στην υπηρεσία του προς τον Θεό. Έτσι και όταν πρόκειται για την προσευχή, το να πιστεύωμε ότι υπάρχει ένας πραγματικός και ζων Θεός ο οποίος μπορεί να ακούση και ακούει πράγματι προσευχές, συντελεί στο να μιλούμε ελεύθερα μαζί του. Πραγματικά, είναι ουσιώδες να έχωμε πλήρη πίστι ότι «ο Θεός είναι και γίνεται μισθαποδότης εις τους εκζητούντας αυτόν.» (Εβρ. 11:6) Αυτός που γνωρίζει καλύτερα και ενδιαφέρεται περισσότερο είναι πάντοτε ενήμερος των αναγκών μας, έστω κι’ αν αυτές ποικίλλουν ανάλογα με τους ανθρώπους που ζουν στα διάφορα μέρη του κόσμου. Με μια μεταφορική έννοια, ‘ο Ιεχωβά είναι πλησίον πάντων των επικαλουμένων αυτόν με πίστιν,’ και απαντά γοργά στις ανάγκες των για βοήθεια.—Ψαλμ. 145:18.
11. (α) Γνωρίζει ο Θεός τις ανάγκες μας; (β) Τότε γιατί πρέπει να προσευχώμεθα γι’ αυτές;
11 Όταν επικαλούμεθα Εκείνον του οποίου τα ώτα είναι ανοιχτά στις προσευχές των δικαίων, ας μη ξεχνούμε ότι αυτός γνωρίζει πλήρως τι χρειαζόμεθα πριν ακόμη το ζητήσουμε. Σχετικά με το τι να φάμε, τι να πιούμε και τι να ενδυθούμε, ο Υιός του είπε: «Εξεύρει ο Πατήρ σας ο ουράνιος ότι έχετε χρείαν πάντων τούτων.» (Ματθ. 6:32) Αλλά μολονότι ο Θεός γνωρίζει τις ανάγκες μας και είναι ενήμερος γι’ αυτές, εν τούτοις, θέλει να τον παρακαλούμε να φροντίζη για τις ελλείψεις μας και τις ανάγκες μας. Έχοντας υπ’ όψιν τη διαρκή του πρόσκλησι να προσευχώμεθα σ’ αυτόν, θα δείχναμε έλλειψι εκτιμήσεως αν είχαμε τη γνώμη ότι δεν πρέπει να τον ενοχλούμε ζητώντας απ’ αυτόν να φροντίση για τις καθημερινές μας ανάγκες. Σαν στοργικός συντηρητής του ανθρώπου, ο ‘Θεός που βλέπει’ παρατηρεί τους αγαθούς και τους κακούς της γης και δεν εγκαταλείπει αυτούς που τον αγαπούν ώστε να τους αναγκάζη να λύνουν μόνοι των όλα τα προβλήματά τους. Πραγματικά, ο Ιεχωβά Θεός χαίρει ν’ ακούη εκείνους που εμπιστεύονται σ’ αυτόν καθώς του λέγουν με δικά τους λόγια ότι τον αναγνωρίζουν ως Πατέρα των και καταφύγιό των και ως την πηγή της δυνάμεώς των.—Γεν. 16:13· Ψαλμ. 46:1· Παροιμ. 15:3.
12. (α) Πώς μερικοί θεωρούν εσφαλμένα την προσευχή; (β) Γιατί, όμως, είναι επωφελές να προσευχώμεθα;
12 Εκείνοι που έχουν λίγη πίστι μπορεί να σκέπτωνται ότι ο Θεός είναι μακρυά και ότι εγκατέλειψε το ανθρώπινο γένος μόνο του. Ή μπορεί να νομίζουν ότι η προσευχή είναι απλώς ένα είδος αυταπάτης. Άλλοι μπορεί να νομίζουν ότι είναι μια ψυχολογική βοήθεια ή στήριγμα για να διατηρή τον άνθρωπο σε μια ειρηνική κατάστασι διανοίας και να στρέφη τις σκέψεις του σε πνευματικά πράγματα. Εν τούτοις, η προσευχή είναι πολύ περισσότερο από μια συναισθηματική πείρα. Δεν μιλούμε στον εαυτό μας αλλά απευθυνόμεθα στον ζώντα ουράνιο Πατέρα, ο οποίος δύναται «υπερεκπερισσού να κάμη υπέρ πάντα όσα ζητούμεν ή νοούμεν.» (Εφεσ. 3:20) Όταν πρέπει να πάρωμε αποφάσεις, μεγάλες ή μικρές, το πνεύμα και η κατεύθυνσις του Ιεχωβά είναι εκείνα που μπορούν να διανοίξουν την οδό για να προχωρήσωμε. Μολονότι ο Θεός είναι αυτοτελής και δεν στερείται τίποτε, εν τούτοις, κατανοεί πλήρως τις ανάγκες του λαού του και όλοι προσκαλούνται ‘να ρίψουν πάσαν τη μέριμνά των σ’ αυτόν, διότι αυτός φροντίζει γι’ αυτούς.’—1 Πέτρ. 5:7.
Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΕΝΕΡΓΕΙ
13. Τι αποτέλεσμα είχε η προσευχή του Ηλία;
13 Η δύναμις και η αποτελεσματικότης της προσευχής κατεδείχθησαν μέσω ενός προφήτου του Ισραήλ. Ο προφήτης Ηλίας, αφού είχε αναγγείλει ότι επλησίαζε το τέλος μιας μακράς περιόδου ξηρασίας στον Ισραήλ, προσευχήθηκε στη κορυφή του όρους Καρμήλου να βρέξη και πάλι. Από εκεί ψηλά ο βοηθός του είδε ν’ απαντάται η προσευχή—στην αρχή είδε ένα μικρό νέφος, σαν προάγγελο της βροχής, και κατόπιν τη βροχόπτωσι που ακολούθησε. Ο Βιβλικός συγγραφεύς Ιάκωβος, εφιστώντας την προσοχή μας σ’ αυτό το ιστορικό γεγονός, σχολιάζει την ικανότητα του Ιεχωβά ν’ απαντά στις προσευχές των δούλων του οι οποίοι προσεύχονται σύμφωνα με τον σκοπό του. Διαβάζομε: «Πολύ ισχύει η δέησις του δικαίου ενθέρμως γενομένη.»—Ιακ. 5:16-18· 1 Βασιλέων κεφάλαια 17, 18.
14. Γιατί πρέπει να εμμένη κανείς στην προσευχή για τις ανάγκες του;
14 Ο Πατήρ της ανθρωπίνης οικογενείας εφρόντισε να έχουν όλοι επαφή μαζί του μέρα και νύχτα, επειδή ενδιαφέρεται πραγματικά για την ευημερία και την ευτυχία των. Οι γονείς εκτιμούν τα τέκνα των που αποβλέπουν σ’ αυτούς πάντοτε για οτιδήποτε χρειάζονται· ακόμη περισσότερο ο Ιεχωβά γνωρίζει πώς να λαμβάνη πρόνοια για κείνους που επαναλαμβάνουν σταθερά τα αιτήματά των σ’ αυτόν. Ο Ιησούς, τονίζοντας το ίδιο σημείο, έδωσε στους μαθητάς του ένα παράδειγμα ‘για το ότι πρέπει πάντοτε να προσεύχωνται και να μη αποκάμνουν.’ (Λουκ. 18:1-8) Όταν ζητήτε κατ’ επανάληψιν εκείνο που χρειάζεσθε, δείχνετε το ενδιαφέρον σας, και όταν οι προσευχές σας απαντώνται, τότε αμείβεται η εμμονή σας σ’ αυτές.
15. Τι αξία έχει η προσευχή σε καιρούς εναντιώσεως;
15 Οι προσπάθειες των ανθρώπων να ματαιώσουν το κήρυγμα των αγαθών νέων, επηρεάζουν αναπόφευκτα εκείνους που το κηρύττουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι κακουχίες και διωγμοί ίσως ακόμη και ό,τι υπέστη ο Χριστός Ιησούς. Είναι γραμμένο: «Πάντες δε οι θέλοντες να ζώσιν ευσεβώς εν Χριστώ Ιησού, θέλουσι διωχθή.» (2 Τιμ. 3:12) Εν τούτοις, η προσευχή και η δέησις στον Θεό μαζί με την αγάπη και την εμπιστοσύνη σ’ αυτόν, βοηθούν τους Χριστιανούς μάρτυρας του Ιεχωβά στην πορεία της πιστότητός των, οτιδήποτε κι αν συμβή. (Ψαλμ. 34:15) Η συμβουλή που αναφέρεται στο εδάφιο Ρωμαίους 12:12 είναι: «Εις την θλίψιν υπομένοντες» και συγχρόνως, «εις την προσευχήν προσκαρτερούντες.»
16, 17. (α) Πώς μπορούμε να δείξωμε το ενδιαφέρον μας για τους αδελφούς μας που είναι κάτω από διωγμό; (β) Τι δείχνει αυτό από μέρος του αιτούντος;
16 Κατά καιρούς επιβάλλονται απαγορεύσεις για να παρεμποδισθή η κήρυξις του ευαγγελίου, με αποτέλεσμα να υποβάλλωνται σε δίκες, σε διωγμούς και μερικές φορές σε ποινές φυλακίσεως εκείνοι που κηρύττουν. Όταν μαθαίνωμε τέτοια πράγματα, κατεχόμεθα από ένα βαθύ αίσθημα συγκινήσεως για τους αδελφούς μας που μένουν σταθεροί χωρίς να συμβιβάζωνται έστω και χάριν μιας προσωρινής ανακουφίσεως. Μπορούμε να ενισχυθούμε από τη λαμπρή τους στάσι υπέρ της δικαιοσύνης κάτω από πιέσεις, και εκείνοι επίσης μπορούν να ενθαρρυνθούν και να βοηθηθούν από τις προσευχές μας. Είναι, επίσης, κατάλληλο να προσευχώμεθα για κείνους που κατέχουν κυβερνητικές θέσεις ώστε οι Χριστιανοί να διάγουν τον Χριστιανικό τους βίο και τη δράσι τους χωρίς παρεμβάσεις.—1 Τιμ. 2:1, 2.
17 Όταν οι αδελφοί μας βρίσκωνται σε δυσχέρειες, όπως είναι, επί παραδείγματι, μια σοβαρή δίκη τότε το ενδιαφέρον μας μπορεί να γίνη έκδηλο από την εμμονή μας να προσευχώμεθα γι’ αυτούς. Είναι φανερό ότι ο Θεός επιτρέπει στους αιτούντας να δείχνουν το βάθος της αγάπης των και τη γνησιότητα των ελατηρίων τους όταν ζητούν ανακούφισι. Ούτε οι αποστάσεις ούτε οι τοίχοι της φυλακής δεν μπορούν να εξουδετερώσουν τις δεήσεις των. Δεν υπάρχει καμμιά αμφιβολία γι’ αυτό, διότι οι Γραφές τονίζουν ότι η εμμονή στην προσευχή μπορεί να φέρη την ανακούφισι σ’ εκείνους που βρίσκονται κάτω από δυσχερείς περιστάσεις.—2 Κορ. 1:8-11.
ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΕΓΚΑΡΤΕΡΗΣΙΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ
18. Γιατί η υπομονή είναι ουσιώδης στην προσευχή;
18 Είναι πάντοτε ανάγκη ν’ αναγνωρίζωμε το γεγονός ότι πρέπει να προσμένωμε τον Ιεχωβά για ν’ απαντήση στις προσευχές μας που σχετίζονται με απαγορεύσεις και διωγμούς. Κατά καιρούς, η φαινομενική καθυστέρησις από μέρους του Θεού δεν πρέπει να θεωρηθή ως αδυναμία του να ενεργήση χάριν εκείνων που αγαπά. Ίσως να μη είναι ο καιρός του να οδηγήση μια δικαστική υπόθεσι σε νίκη, ή να φέρη ανακούφισι με άλλους τρόπους, διότι μπορεί να δοθή μεγαλύτερη ακόμη μαρτυρία για τη βασιλεία του Θεού αν η ανακούφισις έλθη αργότερα. Ποτέ μη νομίζετε ότι ο Θεός ‘βραδύνει,’ αλλά ν’ αναγνωρίζετε ότι αυτός έχει τον ‘ωρισμένο του καιρό’ για όλα τα πράγματα. Εν τω μεταξύ, μπορεί να μας προσφέρη αγγελική προστασία. Μπορούμε, επίσης, ν’ αντλούμε παρηγοριά απ’ αυτά που είπε ο απόστολος Πέτρος: «Εξεύρει ο Ιεχωβά να ελευθερώνη εκ του πειρασμού τους ευσεβείς . . . δεν βραδύνει ο Ιεχωβά την υπόσχεσιν αυτού ως τινές λογίζονται τούτο βραδύτητα.» (2 Πέτρ. 2:9· 3:9, ΜΝΚ) Εκείνος που ακούει την προσευχή μπορεί να ενισχύση εκείνους που υπομένουν και είναι προσηλωμένοι στην εκτέλεσι του θελήματός του.
19. (α) Πρέπει να προσευχώμεθα ν’ απολαμβάνη ο Θεός τους διωγμούς; (β) Τι μπορεί πάντοτε να κάμη ο Ιεχωβά αν αυτό είναι το θέλημα του;
19 Η δύναμις της μεσολαβητικής προσευχής για τους άλλους δεν πρέπει να παραβλέπεται, είτε αναπέμπεται προσωπικά από έναν είτε από πολλούς. Οι ενέργειες του Ιεχωβά δεν είναι κατ’ ανάγκην ανάλογες με τον όγκο του αριθμού των προσευχομένων. Η δέησις εκείνων που προσεύχονται είναι να γίνη το θέλημα του Ιεχωβά, και το ενιαίο και στοργικό ενδιαφέρον τους είναι να βοηθηθούν και να προστατευθούν οι σύνδουλοί τους κήρυκες των αγαθών νέων. Είναι πιθανόν το θέλημα του Θεού να βοηθήση με έναν τρόπο που δεν μπορούν να διανοηθούν εκείνοι τους οποίους αφορά. Με εμπιστοσύνη να βασίζεσθε σ’ αυτό το γεγονός: Ο Ιεχωβά θα υποστηρίξη εκείνους που τηρούν ακεραιότητα κάτω από δυσχέρειες!
20. Πρέπει να νομίζωμε ότι οι δεήσεις μας για τους άλλους είναι μάταιες;
20 Ποτέ, λοιπόν, δεν πρέπει κανείς να νομίζη ότι οι δεήσεις του είναι μάταιες, ή ότι πιθανόν να μη προσεύχεται με τον ορθό τρόπο για να βοηθηθούν εκείνοι που διώκονται. Εκείνο που θα κάμη ο Θεός σε απάντησι θα είναι εκείνο που έπρεπε να ζητήσωμε αν γνωρίζαμε τον τρόπο. (Ρωμ. 8:26, 27) Όλοι μας πρέπει να έχωμε πεποίθησι ότι σ’ όλους τους αιώνες η δύναμις του Ιεχωβά δεν έχει ελαττωθή ούτε έπαυσε ο Θεός ν’ ακούη τις προσευχές των λάτρεών του.
ΠΑΡΡΗΣΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗ
21. (α) Γιατί δεν πρέπει ν’ αποφεύγωμε την προσευχή; (β) Ποιες καλές ιδιότητες προσελκύουν ένα άτομο στον Ιεχωβά;
21 Το άτομο, στο οποίο η αγάπη του Θεού έχει φθάσει στην πλήρη εκδήλωσί της, έχει το θάρρος να προσεύχεται στον Θεό με πλήρη εμπιστοσύνη. Γιατί ν’ αποφεύγη κανείς να κάνη μια προσευχή αίνου ή ευχαριστιών ή παρακλήσεων σ’ ένα Θεό που έχει τόσες θαυμάσιες ιδιότητες, στις οποίες περιλαμβάνονται το έλεος, η μακροθυμία και η στοργή; (Ψαλμ. 36:7) Όταν οι ατελείς άνθρωποι αποκτούν γνώσι αυτών των ιδιοτήτων της προσωπικότητος του Ιεχωβά, πρέπει ν’ αντλούν απ’ αυτές για να προσέρχονται στον Ιεχωβά, τον ‘Θεό της δόξης,’ για οποιοδήποτε ζήτημα και να ζητούν βοήθεια σύμφωνα με το θέλημά του. (Πράξ. 7:2) Επειδή ζούμε μέσα σ’ ένα ψυχρό και ιδιοτελή κόσμο, πόσο παρηγορητικό είναι να προσερχώμεθα και να προσευχώμεθα σ’ έναν πατέρα που είναι φιλόστοργος και ελεήμων σ’ εμάς όταν βρισκώμεθα σε δυσχέρειες ή σε κάποια δυσάρεστη κατάστασι. Ο ίδιος είπε στον Μωυσή: «Ιεχωβά ο Θεός, οικτίρμων και ελεήμων, μακρόθυμος και πολυέλεος και αληθινός.»—Έξοδ. 34:6, ΜΝΚ.
22. Ποιος είναι ένας πρόσθετος λόγος να προσερχώμεθα ελεύθερα στον Ιεχωβά;
22 Υπάρχει και άλλος λόγος για να πλησιάζουμε αυτόν τον Θεό με παρρησία στην προσευχή αφού μάθαμε τον ρόλο που παίζει ο Ιησούς Χριστός σ’ αυτή τη διευθέτησι. Ο απόστολος Παύλος συγκεντρώνει την προσοχή μας σ’ αυτόν με τα εξής λόγια που αναγράφονται στην προς Εβραίους επιστολή 4:15, 16: «Διότι δεν έχομεν αρχιερέα μη δυνάμενον να συμπαθήση εις τας ασθενείας ημών, αλλά πειρασθέντα κατά πάντα καθ’ ομοιότητα ημών χωρίς αμαρτίας. Ας πλησιάζωμεν λοιπόν μετά παρρησίας εις τον θρόνον της χάριτος, διά να λάβωμεν έλεος, και να εύρωμεν χάριν προς βοήθειαν εν καιρώ χρείας.» Επειδή γνωρίζομε ότι αυτός υπέστη αυτά ακριβώς τα πράγματα που πρέπει ν’ αντιμετωπίσωμε και να υπομείνωμε αντιλαμβανόμεθα πόση κατανόησι μπορεί να δείξη σ’ εμάς, και τι βοήθεια μπορεί να προσφέρη σ’ εμάς τα αμαρτωλά πλάσματα που προσπαθούμε να συνδιαλλαγούμε με τον Θεό μέσω εκείνου ως λυτρωτού και μεσίτου.»—Εβρ. 7:25
23. (α) Γιατί ο Ιησούς είχε παρρησία να ομιλή με τον Πατέρα του; (β) Σε ποιες περιπτώσεις ιδιαίτερα προσηύχετο;
23 Ο Ιησούς είχε το θάρρος να επικοινωνή με τον ουράνιο Πατέρα του όταν ήταν στη γη. Εκείνον τον καιρό που βρισκόταν πολύ μακρυά από την παρουσία του Ιεχωβά, μπορούμε να φαντασθούμε πόσο απελάμβανε το να ομιλή με τον Θεό στην προσευχή. Είχε σοβαρά ζητήματα ν’ αναφέρη στον Θεό, και γι’ αυτό πήγαινε σε απομονωμένους τόπους που του επέτρεπαν να σκέπτεται χωρίς περισπασμούς. Όλες οι αφηγήσεις των Ευαγγελίων παρουσιάζουν τον Ιησού σαν έναν άνθρωπο προσευχής—στο βάπτισμά του προσηύχετο· επίσης όταν έθρεψε τα πλήθη· και πάλι προτού εκλέξη τους αποστόλους του· επίσης στο Αναμνηστικό δείπνο και στο ξύλο του μαρτυρίου. Σ’ αυτές και σε άλλες περιπτώσεις ο Ιησούς επικοινωνούσε με τον ουράνιο Πατέρα του. Σε όλα τα πράγματα ήθελε να ευαρεστή τον Πατέρα του και να κάνη το θέλημα Εκείνου, όχι το δικό του θέλημα. (Ιωάν. 5:30) Προχωρούσε πάντοτε στο έργο που του είχε ανατεθή, γνωρίζοντας ότι οι δεήσεις και τα αιτήματά του επρόκειτο να εισακουσθούν ευμενώς. (Εβρ. 5:7-10) Ποτέ δεν συμβιβαζόταν για ν’ αποφύγη τον διωγμό, αλλ’ η πορεία της ζωής του ήταν μια πορεία ακεραιότητος που υπεστήριζε την υπέρτατη εξουσία του Ιεχωβά. Το αποτέλεσμα ήταν ότι ακόμη και τα ουράνια πλάσματα διεκήρυτταν ότι ήταν άξιος της τιμής και της δόξης στην οποία έφθασε.—Αποκάλ. 5:11, 12.
24. Για να έχωμε επιτυχή την οδόν μας τι μπορούμε να πράξωμε;
24 Τι ωραίο παράδειγμα για να το ακολουθήσουν όλοι οι Χριστιανοί ήταν αυτός ο Αρχηγός και Κύριος, που επέτυχε στην οδόν του με την προσευχή! Όλοι όσοι θέλουν να επιτύχουν όπως εκείνος, πρέπει να μιμηθούν το παράδειγμα αυτού ο οποίος ήταν πρόθυμος να κάνη κάθε μέρα οτιδήποτε του ζητούσε ο Πατήρ του. Το να μιλούμε στον Θεό από την καρδιά μας, να ζητούμε την ενίσχυσι και την υποστήριξί του για να κάνωμε το θείο θέλημα, βοηθεί εμάς που αιτούμε να βαδίζωμε και να μιλούμε με τρόπο που είναι ευάρεστος στον Δημιουργό. Το να πλησιάζωμε τον Θεό, να τον ικετεύωμε αναγνωρίζοντας ότι εξαρτώμεθα άπ’ αυτόν, και να ζητούμε την καθοδηγία του, μπορεί να είναι μια αναζωογονητική βοήθεια για μας. Προτρεπόμεθα να επιρρίπτωμε στον Θεό όλες τις μέριμνές μας. (1 Πέτρ. 5:7) Η συμβουλή του Ιησού, όπως θυμάστε, ήταν να προσευχώμεθα και να μη αποκάμνωμε να ζητούμε από τον Θεό οτιδήποτε έχομε ανάγκη.—Λουκ. 18:1-7.
ΑΔΙΑΛΕΙΠΤΩΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΘΕ
25. Πώς μπορούμε να δείξωμε μια στάσι αναμονής;
25 Όταν αποδίδωμε την κατάλληλη εκτίμησι στην επικοινωνία μας με τον Ιεχωβά, θα βοηθηθούμε να εμμένωμε σε μια δίκαιη πορεία, ενώ συγχρόνως δεν θ’ αναμένωμε μια θεαματική απάντησι σε κάθε αίτημα. Πραγματικά, μπορεί να χρειασθή να υπομείνωμε πολύ κάτω από μια δοκιμασία ή ποινή, καθώς θα περιμένωμε μια απάντησι. Ποτέ δεν πρέπει να υποτιμούμε τη δύναμι της προσευχής, αλλ’ αντιθέτως πρέπει να δείχνωμε μια ‘στάσι αναμονής’ με βάσιμη προσδοκία, όπως την εξέφρασε ο προφήτης Μιχαίας, λέγοντας: «Ο Θεός μου θέλει μου εισακούσει.»—Μιχαίας 7:7.
26, 27. (α) Πώς μπορείτε να δείξετε πίστι στη δύναμι της προσευχής; (β) Η αγάπη σας στον Θεό τι πρέπει να σας υποκινή να κάνετε;
26 Μετά τη διάπραξι κάποιου σφάλματος δεν είναι καιρός να παύσετε να ζητήτε την εύνοια του Θεού σαν να θεωρήτε τον εαυτό σας ακατάλληλο να προσευχηθή. Δεν πρέπει να ‘κρύπτωνται οι παραβάσεις.’ (Παροιμ. 28:13) Αν ζητήτε έλεος, πήτε στον Ιεχωβά τον Θεόν σας πόσο λυπείσθε για ό,τι εκάματε, ίσως χωρίς να το καταλάβετε εκείνη τη στιγμή. Αφού επανορθώσετε το ζήτημα όσο καλύτερα μπορείτε, δείξτε ότι έχετε πίστι στη δύναμι της προσευχής και στην προθυμία του Θεού να συγχωρή, ζητώντας συγχώρησι απ’ αυτόν. Με αυτόν τον τρόπο μπορείτε να δείξετε την εμπιστοσύνη σας στο ότι ο Ιεχωβά ακούει τις εκκλήσεις σας για βοήθεια και κατανοεί τι πραγματικά χρειάζεσθε.—Ψαλμ. 5:1, 2.
27 Κατανοείτε πλήρως τη σημασία της προσκλήσεως που γίνεται στους ανθρώπους ‘πάσης σαρκός’ να προσέρχωνται σ’ εκείνον που ακούει την προσευχή; Αν ένας αισθάνεται σε κάποιο βαθμό φόβο ή τρόμο να πλησιάση τον Θεό, δεν δείχνει αυτό κάποια έλλειψι αγάπης γι’ αυτόν, ακόμη και έλειψι εκτιμήσεως για την προμήθεια του αντιλύτρου; Βεβαίως, οι ατέλειες του ατόμου δεν πρέπει να το εμποδίζουν από το να πλησιάζη πρόθυμα τον στοργικό Δημιουργό. Πραγματικά, η αγάπη ενός ανθρώπου για τον Θεό πρέπει να τον υποκινή να εκφράζεται ελεύθερα στον ελεήμονα Δημιουργό του.—1 Ιωάν. 4:16-18.
28. (α) Πώς μπορούν οι πρεσβύτεροι να είναι μια ευλογία σ’ εσάς; (β) Τι παράδειγμα υπάρχει για έναν που έχει αμαρτήσει σοβαρά να ζητή το έλεος του Θεού;
28 Εν τούτοις, μπορεί να συμβή να χάσετε την εμπιστοσύνη σας στην εκζήτησι βοηθείας από τον Ιεχωβά. Πιθανώς μια κακή συνείδησις ή κάτι που δεν πήγε καλά στη ζωή σας να σας δημιούργησε το αρνητικό αίσθημα ότι είσθε ανάξιος. Σε μια κατάστασι σαν αυτή υπάρχει σοβαρός κίνδυνος αν αμελήσετε να ζητήσετε τη βοήθεια του Θεού. Γιατί να συγκαλύψετε το ζήτημα παύοντας να προσεύχεσθε; Για κείνους που διστάζουν να πλησιάζουν μόνοι τους τον Θεό και να μιλούν σ’ αυτόν ελεύθερα, οι μεσολαβητικές προσευχές των πρεσβυτέρων της εκκλησίας μπορούν ν’ αποβούν μια ευλογία. Αυτοί που έχουν τα κατάλληλα προσόντα στην εκκλησία είναι εκεί για να σας βοηθούν αν αισθάνεσθε ότι υπάρχει κάποιο «νέφος» που σας εμποδίζει να πλησιάσετε τον Θεό και παρακωλύει τις προσευχές σας να φθάσουν σ’ αυτόν. (Θρήνοι 3:44) Ο Ιάκωβος έγραψε σχετικά με την προσευχή του ενός για τον άλλον: «Πολύ ισχύει η δέησις του δικαίου ενθέρμως γενομένη.» (Ιακ. 5:16) Το να ζητούμε βοήθεια είναι μια στοργική διάταξις για να δίδεται συμβουλή και να γίνεται προσευχή χάριν εκείνων που διστάζουν ν’ ανοίξουν την καρδιά τους μόνοι τους στον Θεό που είναι απόλυτα δίκαιος, αγαθός και άγιος. Αλλά και ο αμαρτωλός που πλησιάζει προσωπικά τον Θεό μπορεί αληθινά να ευλογηθή αν ικετεύη τον Θεό για έλεος. Έτσι έγινε με τον Βασιλέα Μανασσή του Ιούδα. Αυτός εξακολούθησε να προσεύχεται και τελικά το αίτημα του εισακούσθηκε.—2 Χρον. 33:12, 13.
29. Γιατί πρέπει οι προσευχές όλων να γίνωνται με ειλικρίνεια;
29 Απαιτείται από τον καθένα και από όλους να είναι ευθείς και ειλικρινείς με τον Ιεχωβά Θεό αν θέλουν να ικανοποιούνται τα αιτήματα τους. Γιατί να προσπαθή ένα άτομο ν’ αποκρύψη κάτι απ’ αυτόν; Αυτός γνωρίζει ακόμη και τις καρδιές όλων. Ποτέ λοιπόν μη προσπαθήσετε να τον απατήσετε. (Πράξ. 1:24· Ιερεμ. 17:10) Στις προσευχές σας να είσθε συγκεκριμένοι, ευθείς, αναγνωρίζοντας πρόθυμα τα αμαρτήματά σας και τα σφάλματά σας απέναντι του ουρανίου Πατρός σας. Να έχετε τη βαθειά εκτίμησι που είχε ο πιστός Δαβίδ και να ζητήτε από τον Θεό να ερευνά και να γνωρίζη την καρδιά σας. Παρακαλέστε τον να δώση προσοχή στην προσευχή σας και να προσέξη τα αιτήματά σας. (Ψαλμ. 139:23· 86:6) Μη λησμονήτε ότι η προσευχή του δικαίου είναι ευχάριστη σ’ αυτόν. Σκεφθήτε, λοιπόν, τους πολλούς λόγους για τους οποίους πρέπει πάντοτε να προσεύχεσθε με παρρησία, αναμένοντας με πεποίθησι από τον Θεόν να σας εισακούση και να σας βοηθήση.—Παροιμ. 15:8.
30. Σε ποιον πρέπει να προσέρχεσθε χωρίς επιφυλάξεις;
30 Υπάρχει ένας στον οποίο μπορείτε να προσέλθετε χωρίς επιφυλάξεις. Αυτός είναι ο «Ακούων προσευχήν.» Γιατί λοιπόν να μη τον κάμετε ευτυχή καθώς ‘γνωρίζετε τα αιτήματά σας προς τον Θεόν μετ’ ευχαριστίας διά της προσευχής και της δεήσεως;’ (Φιλιππ. 4:6) Κάνοντας αυτό μπορείτε να προχωρήσετε και να λάβετε την αγάπη που έχει ο Θεός για κείνους που προσέρχονται σ’ αυτόν.