Θα Λύση η Επιστήμη Πράγματι τα Προβλήματά Σας;
«ΜΠΟΡΟΥΜΕ να λύσωμε τα προβλήματά μας. . .» καυχήθηκε πέρυσι ένας Αμερικανός επιστημονικός σχολιαστής.
Στο παρελθόν, αυτή η δήλωσις θα γινόταν δεκτή χωρίς αμφισβήτησι, διότι ως τα τελευταία χρόνια, η ιστορία της επιστήμης έμοιαζε σαν μια ιστορία με λαμπρές επιτυχίες. Αλλ’ η δεκαετία του 1960 κι’ οι αρχές της δεκαετίας του 1970 έφεραν μια περίοδο απογοητεύσεων.
Είναι αλήθεια ότι η επιστήμη έχει κάμει αξιοσημείωτη πρόοδο. Εν τούτοις, παρά τις ειλικρινείς πολλές φορές απόπειρές της να προλάβη την πείνα, αυτή βασανίζει τώρα περισσότερους ανθρώπους από κάθε άλλη φορά. Ο «επιστημονικός» εξοπλισμός για την καταπολέμησι του εγκλήματος δεν εμείωσε την παρανομία· μάλλον, εξακολουθεί ν’ αναπτύσσεται σαν τα μανιτάρια και να διαδίδεται από τις αστικές φτωχογειτονιές στις κάποτε ήσυχες αγροτικές περιοχές. Ο αέρας και το νερό έχουν μολυνθή από διάφορες μολυσματικές ουσίες. Η επιστήμη κατηγορείται επίσης από μερικούς ότι εξοπλίζει βλήματα με τρομακτική δύναμι και τα κατευθύνει στις μεγαλύτερες πόλεις του κόσμου.
Έτσι, καθώς ανατέλλει το 1975, ακόμη κι’ εκείνοι που κάποτε προωθούσαν την επιστήμη, δεν είναι απόλυτα βέβαιοι ότι έχει τη δυνατότητα να κάμη καλό. Αντιλαμβάνονται ότι η επιστήμη έχει γίνει «ένας ανάμικτος σάκκος» γεμάτος από μερικά καλά, αλλά και πολύ περισσότερα κακά. Εν τούτοις, αυτές οι ατέλειες περιστρέφονται γύρω από μια βασική ή πρωταρχική αδυναμία. Κι αυτή η αδυναμία δεν είναι καινούργια, μόνο που γίνεται πιο φανερή λόγω των σημερινών παγκοσμίων προβλημάτων.
Αυτή η πρωταρχική αδυναμία προσδιορίζεται στο Γραφικό βιβλίο του Ιώβ που εγράφη πριν από 3.400 χρόνια και πλέον. Ο Ιώβ διέκρινε την επιστημονική επιμέλεια του ανθρώπου, και την εφευρετικότητά του στο να σκάπτη βαθειά στη γη με το σκοπό ν’ ανακαλύπτη τα πλούτη της. Αλλά τι είπε ο Ιώβ ότι έλειπε; Διαβάζομε:
«Αλλ’ η σοφία πόθεν θέλει ευρεθή; Και πού είναι ο τόπος της συνέσεως;»—Ιώβ 28:12.
Η αληθινή σοφία—αυτό ήταν, και είναι, το στοιχείο που λείπει από την επιστήμη. Χρειάζεται κατάλληλη καθοδήγησι και κατεύθυνσι. Ή, όπως το εξέφρασε ο Μίλτων Κατς του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ: «Το πρόβλημα δεν βρίσκεται στην τεχνολογία. Το πρόβλημα βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούμε την τεχνολογία μας.»
Η σοφία, δηλαδή η ικανότης να χρησιμοποιούνται με τον ορθό τρόπο εκείνα που έχει ανακαλύψει η επιστήμη, πρέπει να προέρχεται από κάποια πηγή έξω από την ίδια την επιστήμη. Αποδεικνύουν οι προσπάθειες των επιστημόνων να λύσουν τα προβλήματα του ανθρώπου ότι αυτοί έχουν ανακαλύψει αυτή τη σοφία; Ας ρίξωμε μια ματιά στις εκθέσεις κι ας δούμε.
Η ΕΠΙΛΥΣΙΣ ΤΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΑΠΑΙΤΕΙ ΚΑΘΑΡΗ ΣΚΕΨΙ
Κατ’ αρχήν, δεν είναι λογικό να πιστεύωμε ότι αν τα προβλήματα πρόκειται να λυθούν, τότε οι προσωπικές απόψεις και οι προκαταλήψεις πρέπει να τεθούν σε δευτερεύουσα θέσι; Οπωσδήποτε ναι! Αλλ’ αυτό απαιτεί ταπεινοφροσύνη.
Είναι όπως λέγει η Αγία Γραφή στις Παροιμίες 11:2: «Όπου εισέλθη υπερηφανία, εισέρχεται και καταισχύνη. Η δε σοφία είναι μετά των ταπεινών.» Η Εβραϊκή λέξις που εδώ μεταφράζεται ως «ταπεινός», υπονοεί έναν που ‘κρύπτεται’, με την έννοια ότι θέτει τον εαυτό του σε δευτερεύουσα θέσι. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο ταπεινός άνθρωπος αγνοεί τα προβλήματα. Όχι, αλλά προσπαθεί ν’ ανακαλύπτη ποια είναι τα πραγματικά προβλήματα. Ένα τέτοιο άτομο δεν επιδιώκει την προσωπική του προβολή ή τον υλικό πλούτο, ούτε προσπαθεί ιδιοτελώς ν’ αποκτήση κάποια θέσι.
Είναι προς τιμήν των το ότι πολλοί επιστήμονες προσπαθούν με ειλικρίνεια να είναι ανιδιοτελείς. Σε μερικές περιπτώσεις έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στις προσπάθειές των να βρουν την αλήθεια. Αλλά, καθώς κανείς διαβάζει επιστημονικά βιβλία αναγκάζεται να παρατηρήση ότι συχνά επικρατεί ένας στενός δογματισμός, που παρουσιάζεται φιλόδοξα μ’ ένα θρησκευτικό πάθος. Σχετικά μ’ αυτό, ο Ρόμπερτ Κ. Μέρτον έγραψε στο τεύχος της Ανοίξεως 1969 του περιοδικού Αμέρικαν Σάιεντιστ:
«Είναι γεγονός ότι σχεδόν όλοι εκείνοι που έχουν μόνιμα συμπεριληφθή στο πάνθεον της επιστήμης—ο Νεύτων, ο Καρτέσιος, ο Λάιμπνιτς, ο Πασκάλ ή ο Χώγκινς, ο Λίστερ, ο Φάρεντευ, ο Λαπλάς, ή ο Νταίιβυ—επεδίωκαν με εξαιρετικές προσπάθειες να έχουν το προβάδισμα, [δηλαδή να είναι πρώτοι με κάποια ανακάλυψι] και αυτό να ανεγνωρίζετο δημοσίως. . . .Μερικές φορές. . .η επιθυμία για αναγνώρισι αυξάνεται τόσο πολύ ώστε δεν μπορεί να ελεγχθή. Γίνεται ένας ακατάσχετος πόθος για επευφημίες.»
Η «ταπεινοφροσύνη» δεν ήταν χαρακτηριστικό της ιστορίας της επιστήμης. Αντιθέτως, το χαρακτηριστικό της ήταν η «υπερηφάνεια,» όπως αναφέρει η Βιβλική παροιμία. Ως αποτέλεσμα, η επιστήμη έχει περιπέσει σε κάποια «καταισχύνη.»
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ Ή ΓΙΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ;
Λογικά, η σοφία πρέπει να επιδεικνύη ένα γνήσιο ενδιαφέρον για κείνους που θλίβονται. Στις Παροιμίες 8:22-31 η «Σοφία,» προσωποποιημένη, λέγει: «Και η τρυφή μου ήτο μετά των υιών των ανθρώπων.» Η αληθινή σοφία δεν λησμονεί τις ανάγκες των άλλων, αλλ’ ευχαριστείται να προσφέρει βοήθεια.
Έχει ακολουθήσει η επιστήμη αυτό το ευγενές πρότυπο;
Το παγκόσμιο πρόβλημα της διατροφής βρίσκεται κυρίως στις τροπικές χώρες, αλλ’ η πιο επιστημονική μελέτη γίνεται στις εσοδείες που καλλιεργούνται στις εύκρατες ζώνες. Στην πραγματικότητα, το 98 τοις εκατό των επιστημονικών μέσων ερεύνης και αναπτύξεως της παραγωγής του κόσμου βρίσκονται στις ανεπτυγμένες χώρες και αποσκοπούν στη λύσι των δικών τους προβλημάτων. Τα δύο τρίτα του κόσμου πρέπει να αγωνίζωνται με μηχανήματα που είχαν σχεδιασθή για κάποια άλλη καλλιέργεια.
Με ποια αποτελέσματα; Ο Βρεταννός επιστήμων Λόρδος Ρίτσι—Κάλντερ μας υπενθυμίζει: «Δίνομε στις καθυστερημένες χώρες τρακτέρ τα οποία δεν γνωρίζουν πώς να τα χρησιμοποιούν, αλλ’ ούτε έχουν τη δυνατότητα να τα συντηρούν. Αντιθέτως, θάπρεπε να συγκεντρώσωμε την προσοχή μας στην τεχνική συνεργασία. . . . Αντί να μεταχειριζόμεθα τους Εσκιμώους σαν αντικείμενα μουσείων και να πηγαίνωμε στην Αρκτική με σχέδια των μηχανημάτων, θα ήταν καλύτερα να συνεργασθούμε με τους Εσκιμώους.»
Η επίμονη άποψις ότι μόνον ένας τρόπος—ίσως οι «Δυτικές επιστημονικές μέθοδοι»—θα λύση τα προβλήματα έχει αυξήσει στην πραγματικότητα αντίθετες καταστάσεις. Μια σοβαρή σιτοδεία έχει μαράνει μέρη της Αφρικής, ιδιαίτερα την περιοχή Σάχελ τα τελευταία χρόνια. Πολλοί παράγοντες συνέβαλαν σ’ αυτό το πρόβλημα. Αλλά, βοήθησε πράγματι η Δυτική επιστήμη; Ένα άρθρο στο περιοδικό Σάιενς λέγει: «Η Δυτική επιστήμη και η τεχνολογία . . . συνετέλεσαν κυρίως στην καταστροφή . . . Στην πραγματικότητα, όταν οι κάτοικοι της Σάχελ ήσαν συντηρητικοί και αντιδρούσαν στις αλλαγές που συνιστούσαν οι Δυτικοί ειδικοί, υπήρχε πάντοτε κάποιος λόγος . . . Λίγες παρεμβάσεις των Δυτικών στη Σάχελ, όταν μελετήθηκαν επί ένα μακρό διάστημα χρόνου, απέβησαν για το καλό των κατοίκων.»
Η έλλειψις πραγματικού ενδιαφέροντος για τους άλλους και συνεργασίας μαζί τους έκαμαν την επιστήμη να αυξήση τα προβλήματα με άλλους τρόπους. Η επιστήμη παρέβλεψε πολλές φορές τις προειδοποιήσεις για επερχόμενες συμφορές, όπως είναι η έλλειψις τροφίμων, η έλλειψις μεταφορικών μέσων, το ζήτημα της στεγάσεως, και το ενεργειακό πρόβλημα. Αυτά ακριβώς τα προβλήματα περισφίγγουν τώρα την ανθρώπινη φυλή με μια εκπληκτική ταχύτητα.
Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι οποιοσδήποτε άνθρωπος ή ομάς ανθρώπων μπορεί να γνωρίζη επακριβώς τις λεπτομέρειες του μέλλοντος. Εν τούτοις είναι κατάλληλο να λαμβάνωνται λογικές προφυλάξεις όταν γίνωνται λογικές προειδοποιήσεις. Όταν απειλούν οι κρίσεις, η ενέργεια είναι επιτακτική. Αλλά σε πολλές περιπτώσεις το καλύτερο που μπόρεσε να προσφέρη η επιστήμη ήταν μια αντίδρασις μετά το γεγονός. «Ο φρόνιμος προβλέπει το κακόν και κρύπτεται,» λέγει η Γραφή, και κατόπιν προσθέτει: «Οι άφρονες όμως προχωρούσι και τιμωρούνται.» (Παρ. 22:3) Εκατομμύρια άνθρωποι υποφέρουν και αισθάνονται ότι «τιμωρούνται», επειδή δεν γίνεται λογική πρόβλεψις και, δεν λαμβάνονται μέτρα από μέρους του επιστημονικού κόσμου.
Είναι ολοφάνερο ότι η επιστήμη δεν έχει λύσει τα προβλήματα του ανθρώπου. Στερείται αληθινής σοφίας για να μπορέση να το επιτύχη μόνη της. Αλλά μήπως αυτό σημαίνει ότι ένα θεοφοβούμενο άτομο πρέπει να είναι εναντίον της επιστήμης;
ΙΣΟΡΡΟΠΗΜΕΝΗ ΑΠΟΨΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ
Ένας Χριστιανός εκτιμά την αληθινή γνώσι και τις επιστημονικές ανακαλύψεις. Εν τούτοις, έχει το όφελος της πραγματικής σοφίας για να κατευθύνη τις σκέψεις του. Αυτή η κατάλληλη καθοδήγησις δεν προέρχεται από ανθρώπους. Ο Ιώβ, αφού ανεγνώρισε ότι ακόμη και οι επιστήμονες δεν έχουν σοφία, εμπνευσμένος από τον Θεό έκαμε την ερώτησι:
«Πόθεν λοιπόν έρχεται η σοφία;» Και απήντησε: «Ιδού! ο φόβος του Ιεχωβά, ούτος είναι η σοφία, και η αποχή από του κακού σύνεσις.»—Ιώβ 28:1-28, ΜΝΚ.
Ποιο είναι το αποτέλεσμα του ν’ αποβλέπη κανείς στον Θεό να κατευθύνη τις σκέψεις του όταν πρόκειται για ζητήματα επιστημονικής φύσεως; Είναι πολύ ευνοϊκό. Τα προβλήματα της ζωής επιλύονται.
Αυτό μπορεί να καταδειχθή από ένα αρχαίο γεγονός. Ένας βασιλεύς της Βαβυλώνος είχε διατάξει να του φέρουν ενώπιόν του νεαρούς αιχμαλώτους για να λάβουν μια ειδική εκπαίδευσι. Ποιους έφεραν; Σύμφωνα με την αφήγησι του βιβλίου του Δανιήλ 1:4 έφεραν τους «νοήμονας εν πάση σοφία και ειδήμονας πάσης γνώσεως και έχοντας φρόνησιν [κατανόησιν επιστήμης.» Μετάφρασις Βασιλέως Ιακώβου]. Αλλ’ η «επιστήμη» που αναφέρεται σ’ αυτό το εδάφιο δεν εννοεί τις ανόητες αστρολογικές και μαγικές επιστήμες που εβασίζοντο στις θρησκευτικές ιδέες της εποχής εκείνης. Οι αρχαίοι Ιουδαίοι δεν αγνοούσαν τις βασικές αρχές της αστρονομίας, της χημείας, και άλλων, αλλ’ ούτε είχαν εξαπατηθή από την ψευδοεπιστήμη της Βαβυλώνος.
Αντιθέτως ήσαν ιδιαίτερα γνωστοί για τη σοφία και την ηθική που εχαρακτήριζαν τη λογοτεχνία τους, την αρχιτεκτονική τους, τη φυσική ιστορία, τη γεωργία και άλλες πρακτικές επιστήμες. «Σε πολλούς απ’ αυτούς τους τομείς,» σημειώνει ο σχολιαστής Άλμπερτ Μπαρνς αναφερόμενος στους Ιουδαίους, «αυτοί ήσαν χωρίς αμφιβολία πολύ πιο προωδευμένοι από τους Χαλδαίους [Βαβυλώνιους], και ίσως ο Χαλδαίος μονάρχης εσκόπευε να επωφεληθή από εκείνα που αυτοί εγνώριζαν.»
Έτσι και σήμερα, επίσης, οι αληθινοί Χριστιανοί έχουν μια ισορροπημένη άποψι για την επιστημονική γνώσι, και αυτό έχει καλά αποτελέσματα. Δεν παροδηγούνται από «επιστημονικές» ιδέες που συχνά είναι περισσότερο προσωπικές γνώμες παρά εξακριβωμένα γεγονότα. Ο Κάρολος Πόππερ, φιλόσοφος της επιστήμης, ομολογεί: «Η επιστήμη δεν είναι ένα σύστημα επιβεβαιωμένων, δηλαδή καλά εξακριβωμένων πληροφοριών . . . δεν γνωρίζομε: μπορούμε μόνο να μαντεύωμε. Και οι προβλέψεις μας δεν καθοδηγούνται από την επιστήμη, αλλά από τη μεταφυσική. . .» Εκείνο που με σοφία είπε ο Χριστιανός απόστολος στον Τιμόθεο είναι κατάλληλο ακόμη και για την εποχή μας. Τον είχε παροτρύνει ν’ αποστρέφεται τας βεβήλους ματαιολογίας και τας αντιλογίας της ψευδωνύμου ‘γνώσεως.’—1 Τιμ. 6:20.
Η σοφία που προέρχεται από τον Θεό, και η οποία βρίσκεται στην Αγία Γραφή, βοηθεί τους αληθινούς Χριστιανούς να ‘ζυγίζουν’ την αξία οποιασδήποτε επιστημονικής ύλης. Έτσι, επί παραδείγματι, όταν ένας επιστήμων ισχυρίζεται ότι θα αναμορφώση αυτό το παρόν παγκόσμιο σύστημα πραγμάτων «προς το καλύτερο», ένας αληθινός Χριστιανός δεν εξαπατάται. Γνωρίζει ότι, σύμφωνα με την Αγία Γραφή, «ο κόσμος παρέρχεται» και οι αποδείξεις μαρτυρούν ότι το τέλος του είναι πολύ κοντά. Ένα νέο σύστημα—σχεδιασμένο από τον Θεό—θα επακολουθήση, στο οποίο όλη η γνώσις, περιλαμβανομένης και της επιστημονικής γνώσεως, θα χρησιμοποιήται για το καλό του ανθρώπου και προς δόξαν του Θεού.—2 Πέτρ. 3:7-13· 1 Ιωάν. 2:15-17.
Είναι πολύ λογικό, πράγματι, ν’ αποβλέπωμε στον Θεό για βοήθεια σχετικά με την επίλυσι των προβλημάτων του ανθρωπίνου γένους. Γιατί το λέμε αυτό; Δεν είναι τα περισσότερα από τα μεγάλα προβλήματα, που αντιμετωπίζει η επιστήμη, πέραν του ελέγχου της; Οπωσδήποτε ναι. Κατ’ αρχήν, η επιστήμη είναι συνδεδεμένη με τα σύγχρονα πολιτικά και οικονομικά συστήματα. Έτσι, ακόμη κι όταν η επιστήμη δημιουργή μια «πράσινη επανάστασι» οι άνθρωποι εξακολουθούν να πεινούν. Γιατί; Διότι οι πολιτικοί-γραφειοκράται, ή άλλοι που ενδιαφέρονται μόνο για προσωπικό κέρδος, κρατούν τα τρόφιμα ώστε να μη φθάνουν ποτέ στους ανθρώπους που λιμοκτονούν. Ναι, η επιστήμη έχει ακρωτηριασθή αναπόφευκτα από το σύστημα στο οποίο βρίσκεται.
Ένα ακόμη πράγμα: η γνώσις της επιστήμης, ακόμη κι όταν είναι ακριβής, δεν είναι συνήθως πλήρης. Επί παραδείγματι, η επιστήμη εμείωσε την αναλογία θνησιμότητος σε μερικές χώρες τα τελευταία χρόνια, επειδή χρησιμοποίησε δραστικά φάρμακα και DDT. Αλλ’ η επιστήμη δεν εμπόδισε αυτούς τους ιδίους ανθρώπους να πεθάνουν από πείνα λόγω ελλείψεως τροφίμων. Το Φράγμα του Ασουάν της Αιγύπτου κατασκευάσθηκε για να προμηθεύση ηλεκτρική ενέργεια και άρδευσι. Αλλ’ επίσης συνετέλεσε σε μια ταχύτερη διάδοσι της τρομερής σχιστοσωμιάσεως. Έτσι, μια φαινομενικά επιστημονική πρόοδος συχνά εξουδετερώνει μια άλλη. Εκείνο που απαιτείται είναι η γνώσις ολοκλήρου του περιβάλλοντος του ανθρώπου. Ποιος έχει αυτή τη γνώσι;
Εκείνος που δημιούργησε το σύμπαν έχει οπωσδήποτε γνώσι της οικολογίας της γης και τη δύναμι να την ελέγχη. Εφ’ όσον Αυτός εσχεδίασε αρχικά τα πολύπλοκα παραγωγικά συστήματα της γης, είναι χωρίς αμφιβολία στην καλύτερη θέσι για ν’ απαλείψη τις ζημίες που έχουν προκαλέσει οι άνθρωποι επειδή αγνοούν τις αμοιβαίες εξαρτήσεις των συστημάτων της ζωής, και να κάμη αυτά τα συστήματα να λειτουργούν προς όφελος του ανθρωπίνου γένους. Γι’ αυτό, οι υποσχέσεις του, που αναφέρονται στην Αγία Γραφή, να θέση τέρμα στην πείνα και τη μόλυνσι, είναι αξιόπιστες.
Μπορούμε να πιστέψωμε τον Θεό όταν λέγη: «Ο Ιεχωβά των δυνάμεων θέλει κάμει εις πάντας τους λαούς ευωχίαν από παχέων, ευωχίαν από οίνων εν τη τρυγία αυτών.» (Ησ. 25:6). Ομοίως, μπορούμε να δεχθούμε με πλήρη εμπιστοσύνη την υπόσχεσί του να «διαφθείρη τους διαφθείροντας την γην.»—Αποκ. 11:18.
Υπάρχει ένας ακόμη λόγος για ν’ αποβλέπωμε στον Θεό—όχι στην ανθρώπινη επιστήμη—-για την επίλυσι των προβλημάτων του ανθρώπου.
Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ Ν’ ΑΛΛΑΞΗ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ—Ο ΘΕΟΣ ΜΠΟΡΕΙ
Στη ρίζα πολλών προβλημάτων του ανθρώπου βρίσκεται ο ίδιος ο άνθρωπος. Η επιστήμη δεν μπορεί ν’ αλλάξη πραγματικά τους ανθρώπους—τα κίνητρά τους. Ας πάρωμε για παράδειγμα το πρόβλημα του εγκλήματος. Οι ειδικοί μπορεί να επινοούν ειδικούς εξοπλισμούς στην προσπάθειά τους να εμποδίσουν τη διάδοσι του εγκλήματος, αλλά δεν μπορούν να ξερριζώσουν τις κακές επιθυμίες των ανθρώπων οι οποίοι, αν είναι αρκετά έξυπνοι, βρίσκουν τρόπους να ξεγλιστρούν από κάθε νέα επινόησι. Αλλ’ ο Θεός δημιούργησε την ανθρώπινη καρδιά. Δεν είναι επομένως στην καλύτερη θέσι να γνωρίζη ποιος πρέπει, αν είναι ανάγκη, ν’ απομακρυνθή από την ανθρώπινη κοινωνία ώστε οι υπόλοιποι να ζουν χωρίς ενοχλήσεις;
Γι’ αυτόν το λόγο, ο Θεός μπορεί ασφαλώς να μας διαβεβαιώση ότι όταν παρέλθη το παρόν σύστημα πραγμάτων και έλθη το νέο Του σύστημα, αυτό δεν θα πλήττεται από το έγκλημα: «Δεν θέλουσι κακοποιεί ουδέ φθείρει εν όλω τω αγίω μου όρει.»—Ησ. 11:9.
Η σοφία που προέρχεται από τον Θεό μπορεί να δείξη στους ανθρώπους πώς να χρησιμοποιούν τη γνώσι των και την επιστήμη με τον ορθό τρόπο. Με μια μελέτη της Αγίας Γραφής θ’ ανακαλύψετε ότι σας υποδεικνύει πώς να λύνετε ή ν’ αντιμετωπίζετε καλύτερα τα πραγματικά προβλήματα που αντιμετωπίζετε κάθε μέρα. Σας προσφέρει επίσης μια βεβαία ελπίδα για το μέλλον. Δεν είναι αυτά που επιθυμείτε; Ασφαλώς ναι! Συμβουλευθήτε τους μάρτυρες του Ιεχωβά. Θα σας βοηθήσουν ευχαρίστως να μάθετε περισσότερα γι’ αυτή την αληθινή Θεία σοφία.
[Εικόνα στη σελίδα 292]
Αν και η τεχνολογία έχει κατασκευάσει καταπληκτικά πράγματα—η Βίβλος υπενθυμίζει στους ανθρώπους: «Ιδού, ο φόβος του Ιεχωβά—ούτως είναι σοφία, και η αποχή από του κακού σύνεσις.»—Ιώβ 28:28