Μια Ματιά στις Ειδήσεις

Το Μυστήριο του Προσανατολισμού

● Το πώς καταφέρνουν τα ταξιδιωτικά περιστέρια να ταξιδεύουν εκατοντάδες χιλιόμετρα πάνω απ’ άγνωστες περιοχές και να φθάνουν στον ακριβή προορισμό τους ήταν από πολλά χρόνια ένα μεγάλο αίνιγμα για τον άνθρωπο. Η αναγνώρισις των σημείων του ορίζοντος από τον ήλιο δεν θα ήταν αρκετή. Τα περιστέρια θα έπρεπε πρώτα να γνωρίζουν πού βρίσκονται σε σχέσι με τη βάσι τους.

Το περιοδικό «Σάιεντιφικ Αμέρικαν», του Δεκεμβρίου 1974 δίνει μια εικόνα του πόσο περίπλοκο είναι το ζήτημα. Δείχνει ότι τα περιστέρια πρέπει να έχουν κάποια «ακριβή αίσθησι του χρόνου, ένα εσωτερικό ρολόγι, και αυτό το ρολόγι πρέπει κατά κάποιον τρόπο να είναι προσαρμοσμένο με τη θέσι του ηλίου στον ουρανό για να μπορούν να συνάγουν ένα ακριβή προσδιορισμό της κατευθύνσεως των από τη θέσι του ηλίου.» Αλλά το αίνιγμα δεν τελειώνει εδώ. Διότι τα περιστέρια μπορούν να πετάξουν πίσω στη βάσι των ακόμη και όταν ο συννεφιασμένος ουρανός κρύβη τον ήλιο. Οι επιστήμονες καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι «χρησιμοποιούν τον ήλιο σαν πυξίδα όταν φαίνεται, αλλά μπορούν να χρησιμοποιήσουν πληροφορίες από άλλες πηγές όταν δεν φαίνεται.» Από ποιες άλλες πηγές; Μερικά πειράματα απέδειξαν την ευαισθησία των πουλιών στα μαγνητικό πεδίον της γης και ακόμη και σε ελάχιστες μεταβολές στη βαρομετρική πίεσι. Αλλά μετά από έρευνες ετών ποια είναι η ολοκληρωμένη απάντησις; Το άρθρο λέγει: «Η πλήρης ιστορία για το πώς προσανατολίζονται τα πουλιά παραμένει ακόμη ένα μυστήριο.»

Ακόμη όμως πιο μυστηριώδες παραμένει το πώς οι άνθρωποι μπόρεσαν ν’ αποδώσουν τέτοιες εκπληκτικές ικανότητες προσανατολισμού στην τυχαία εξέλιξι. Ασφαλώς αυτά μαρτυρούν την ύπαρξι ενός πανσόφου Δημιουργού.

Ένα Παιδί Θάβεται στην Ελλάδα

● Ένα μωρό που γεννήθηκε προσφάτως στα Μαιευτήριο της Νικαίας, στην Ελλάδα, πέθανε λίγο μετά τη γέννησι. Όταν οι γονείς θέλησαν να το θάψουν, ο τοπικός ληξίαρχος αρνήθηκε να δώση άδεια ταφής. Ο λόγος; Οι γονείς ήσαν μάρτυρες του Ιεχωβά, νυμφευμένοι κατά το δόγμα αυτό από το 1954. Αλλά, στη διάρκεια του περασμένου καθεστώτος Παπαδοπούλου, το Υπουργείο των Εσωτερικών έβγαλε μια εγκύκλιο που έλεγε ότι όλοι οι γάμοι που τελούνται από τους μάρτυρες του Ιεχωβά είναι άκυροι—μια ενέργεια που είχε την υποστήριξι της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Γι’ αυτό ο ληξίαρχος είπε στους γονείς ότι πρέπει πρώτα να δηλώσουν το νεκρό παιδί ως «νόθο» για να λάβουν άδεια ταφής. Ο πατέρας αρνήθηκε, λέγοντας ότι ο γάμος του ήταν νομίμως καταχωρημένος, ότι είχε άλλα δυο παιδιά των οποίων οι γεννήσεις είχαν νομίμως καταχωρηθή και ότι δεν μπορούσε με καθαρή συνείδησι να κηλιδώση το όνομα της οικογενείας του. Επί τέσσερις ημέρες η κλινική κρατούσε το πτώμα του νεκρού παιδιού στο ψυγείο της ενώ η κοινή γνώμη ξεσηκωνόταν σε όλη την Ελλάδα εναντίον της αρνήσεως να δοθή η άδεια.

Μεταξύ των Αθηναϊκών εφημερίδων, «Το Βήμα» εχαρακτήρισε την κατάστασι ως τον «μεσαίωνα σε όλη του την αθλιότητα.» Η «Αθηναϊκή» είπε ότι ήταν «μια θηριωδία, που δεν μπορούσε να τη συλλάβη ούτε η πιο εγκληματική διάνοια.» Και η «Καθημερινή» έγραψε ότι πρέπει «να καταργηθή, λοιπόν, αμέσως η σκοταδιστική και απάνθρωπη εγκύκλιος του δικτατορικού καθεστώτος και να μην επιτραπούν ποτέ πλέον τέτοιες βαρβαρότητες.» Τελικά, τέσσερις μέρες αργότερα, ο εισαγγελεύς διέταξε να δοθή η άδεια ταφής, προς ανακούφιση των γονέων και πολλών φιλελευθέρων ανθρώπων της Ελλάδος.