Ερωτήσεις από Αναγνώστας
● Ποια είναι η εφαρμογή της προφητείας που αναγράφεται στον Ησαΐα 21:11, 12 και λέγει τα εξής: «Η κατά Δουμά όρασις. Προς εμέ φωνάζει από Σηείρ, Φρουρέ, τι περί της νυκτός; φρουρέ, τι περί της νυκτός; Ο Φρουρός είπε, Το πρωί ήλθεν, έτι και η νυξ· αν θέλητε να ερωτήσητε, ερωτάτε· επιστρέψατε, έλθετε!»;
Η προφητεία είναι προφανώς μια διακήρυξις εναντίον του Εδώμ. Η λέξις «Δουμά» δεν φαίνεται να αναφέρεται σε κάποιες πόλεις ή τοποθεσίες με το όνομα Δουμά. Δεν θα μπορούσε ν’ αναφέρεται στην Ισμαηλιτική Δουμά (που πήρε το όνομα ενός από τους γυιους του Ισμαήλ [Γεν. 25:14]), περίπου στο μέσον του δρόμου μεταξύ της Παλαιστίνης και της νοτίας Βαβυλωνίας, ούτε και στην Ιουδαϊκή Δουμά, που βρίσκεται στην απομονωμένη ορεινή περιοχή. (Ιησούς του Ναυή 15:52) Το ότι αναφέρει το Σηείρ αμέσως κατόπιν, δείχνει επίσης ότι η προφητεία απευθυνόταν εναντίον εκείνης της χώρας. Τα εδάφη του Σηείρ κατείχοντο πρώτα από τους Χορραίους, αλλά οι υιοί του Ησαύ τους τα άρπαξαν κι έτσι και τα δυο ονόματα Εδώμ και Σηείρ έφθασαν να συνδέωνται με τη χώρα.—Γέν. 14:6· Δευτ. 2:12.
Και ο Ησαΐας και ο Ιερεμίας επροφήτευσαν την τελειωτική ερήμωσι του Εδώμ (Σηείρ), του εχθρού του Ιεχωβά και του λαού του. (Ησαΐας 34:5, 9-15· Ιερ. 49:7-22) «Δουμά» σημαίνει «σιωπή» και έτσι μεταφράζεται στους Ψαλμούς 94:17 και 115:17. Η λέξις «Δουμά» σε σχέσι με τον Εδώμ θα υπονοούσε ότι ο Εδώμ επρόκειτο να σιωπήση, όπως στη σιωπή του θανάτου ή της ανυπαρξίας.
Με ένα δραματικό ή συμβολικό τρόπο, η προφητεία δείχνει ότι κάποιος από τον Εδώμ ανησυχεί για την τύχη του Εδώμ. Η ερώτησις, «Φρουρέ, τι περί της νυκτός;» είναι σαν να προέρχεται από κάποιον που γεμάτος προσδοκία περιμένει να περάση μια μακρά νύχτα ασθενείας ή θλίψεως, και φωνάζει στο φρουρό που βρίσκεται πάνω στο τείχος, ‘Πόσο έχει προχωρήσει η νύχτα;’ ‘Πόσο μέρος αυτής έχει περάσει;’ ‘Πότε θα έλθη το πρωί;’ Η προφητεία φαίνεται ν’ αναφέρεται πρώτα στη νύχτα της κρίσεως που υπέστη ο Εδώμ κάτω από την Ασσυριακή Παγκόσμιο Δύναμι. Η απάντησις του φρουρού: «Το πρωί ήλθεν, έτι και η νυξ,» φαίνεται να σημαίνη ότι θα υπήρχε ένα αμυδρό φως σαν να ξημέρωνε, αλλά η νύχτα θα ξανάπεφτε γρήγορα, όπως συνέβη όταν έπεσε η Ασσυριακή Αυτοκρατορία για να την διαδεχθή η Βαβυλωνιακή Αυτοκρατορία, η οποία εξετέλεσε σκληρή κρίσι εναντίον του Εδώμ, όπως είχε προλεχθή από τον Ιερεμία. (Ιερ. 25:17, 21· 27:2-8) Κατόπιν ακολούθησαν η Περσική, η Ελληνική και η Ρωμαϊκή κυριαρχία, που εξακολούθησαν να κρατούν τον Εδώμ υποδουλωμένο.
Υπήρξε μια αρκετά λαμπρή ανταύγεια σαν το «πρωί» στους Ρωμαϊκούς χρόνους, όταν εβασίλευαν οι διάδοχοι του Ηρώδη, που ήσαν Εδωμίτες, αλλά και αυτό επίσης έσβησε και ήλθε η νύχτα· ο θάνατος και του τελευταίου Ηρώδου θεωρείται γενικά ότι σημείωσε το τέλος των Εδωμιτών. Ο Εδώμ έγινε μια «Δουμά,» ένας σιωπηλός τόπος, και ο λαός του εξαφανίσθηκε από την ιστορία των εθνών.
Μερικοί σχολιασταί πιστεύουν ότι τα λόγια του φρουρού: «Αν θέλητε να ερωτήσητε, ερωτάτε· επιστρέψατε, έλθετε,» σημαίνουν ότι ο προφήτης δεν μπορούσε να διακρίνη κάποιο τέλος στις νύχτες του Εδώμ, αλλ’ ότι ο ερωτών θα μπορούσε να ρωτήση αργότερα, σε περίπτωσι που θα απεκαλύπτοντο περισσότερα σχετικά με την ακριβή τύχη του Εδώμ. Άλλοι ισχυρίζονται ότι οι Εδωμίτες, για να πάρουν μια ευνοϊκή απάντησι από το Θεό, θα έπρεπε να επιστρέψουν μετανοημένοι, εγκαταλείποντας την πονηρία τους και την εναντίωσί τους προς τον Ιεχωβά και τον λαό του. Θα έπρεπε να μεταστραφούν από τις πονηρές οδούς των και ν’ ακολουθήσουν τις εντολές του Θεού, ακριβώς όπως εζητήθη από τον Ισραήλ να κάμη πριν ο Ιεχωβά αποκαταστήση το υπόλοιπο των μετανοημένων στην Ιερουσαλήμ από την εξορία στη Βαβυλώνα. (Ησ. 55:7) Αλλιώς δεν υπήρχε προοπτική να τελειώσουν οι νύχτες του Εδώμ και η όμοια με θάνατο σιωπή του.