Μια Ματιά στις Ειδήσεις

Η Μαριχουάνα και η Ικανότης των Αρρένων

● Το συχνό κάπνισμα της μαριχουάνας μπορεί να ελαττώση την παραγωγή σεξουαλικών ορμονών και σπέρματος στο σώμα του ανδρός σύμφωνα με πρόσφατες ιατρικές εκθέσεις. Στοιχεία ερεύνης που δημοσιεύθηκαν στο «Ιατρικό Περιοδικό της Νέας Αγγλίας» παρέθεσαν περιπτώσεις όπου μανιώδεις καπνισταί μαριχουάνας έγιναν ανίκανοι και επανέκτησαν την ικανότητά τους μόνον ύστερα από μερικές εβδομάδες αφού εγκατέλειψαν αυτή τη συνήθεια. Ένας από τους συντάκτας της εκθέσεως αυτής, ο Δρ. Ουίλλιαμ Η. Μάστερς, είπε: «Τώρα φαίνεται δυνατόν ότι μπορεί να υπάρξουν σοβαρές συνέπειες από τη συχνή μεγάλη χρήσι αυτού του ναρκωτικού.»

Οι δύο πιθανοί κίνδυνοι που παρετέθησαν ήσαν: Πρώτα, ότι ένα προεφηβικό παιδί που χρησιμοποιεί συχνά το ναρκωτικό μπορεί να μην έχη φυσιολογική ανάπτυξι σε εφηβική ηλικία. Και δεύτερον, ότι το άρρεν έμβρυο μιας εγκύου γυναικός που τακτικά καπνίζει μαριχουάνα θα μπορούσε κατόπιν να γεννηθή ελαττωματικό στα γεννητικά του όργανα.

Εξακολουθούν λοιπόν ν’ αυξάνουν οι αποδείξεις ως προς τα λεγόμενα «ελαφρά» ναρκωτικά, όπως η μαριχουάνα, που χρησιμοποιούνται για να ξεφύγουν από την πραγματικότητα.

Τονίζεται επίσης η Γραφική αλήθεια ότι εκείνος που ’σπείρει’ στις κακές σαρκικές επιθυμίες, ‘θα θερίση από την σάρκα του φθορά’ (Γαλ. 6:8) Αντιθέτως, οι οδηγίες και τα λόγια της Γραφής για τη διαγωγή είναι «ζωή εις τους ευρίσκοντας αυτά και ίασις εις πάσαν αυτών την σάρκα.»—Παροιμ. 4:22.

Κουιχέ; Καξικουέλ; Κεξί;

● Σημαίνει τίποτε η λέξις Κουιχέ σ’ εσάς; Ίσως η λέξις Καξικουέλ κάτι να σημαίνη; Ή τι θα πήτε για τις λέξεις Κεξί, Τζουτουχίλ, Μαμ, Κανχομπάλ, ή Ποκομάμ; Πρόκειται για γλώσσες ή διαλέκτους που προέρχονται από την αρχαία γλώσσα των Μάγια, και ομιλούνται σήμερα από τον λαό της Γουατεμάλας. Μια πρόσφατη δημοσιογραφική είδησις από εκεί λέγει ότι υπάρχει ελπίς να ληφθή φροντίδα να γίνουν Βιβλικές μεταφράσεις για το 60 περίπου τοις εκατό των είκοσι τεσσάρων τοπικών γλωσσών που ομιλούνται στη Γουατεμάλα.

Πολλοί άνθρωποι σήμερα δεν γνωρίζουν το γεγονός ότι η Αγία Γραφή έχει ήδη μεταφρασθή—εν όλω ή εν μέρει—σε 1.526 γλώσσες και διαλέκτους. Στην πραγματικότητα, ο αριθμός εκείνων που μιλούν γλώσσες στις οποίες δεν έγιναν ακόμη Βιβλικές μεταφράσεις ανέρχεται μόνο σε 3 τοις εκατό περίπου των κατοίκων της γης. Κανένα άλλο βιβλίο στην ιστορία δεν έφθασε ποτέ σε τόσο μεγάλη κυκλοφορία. Αλλά και κανένα άλλο βιβλίο δεν έχει τόσο ζωτικό άγγελμα όσο είναι το άγγελμα που έχει η Βίβλος για όλη την ανθρωπότητα.

Να Ζήσετε με Κάθε Θυσία

● Ο Καννιβαλισμός γενικά θεωρείται σαν κάτι από το βάρβαρο παρελθόν. Τον Οκτώβριο του 1972, όμως, μετά από μια πτώσι αεροπλάνου στα όρη των Άνδεων της Χιλής, μερικοί απ’ αυτούς που επέζησαν παρέμειναν ζωντανοί στις επόμενες δέκα εβδομάδες τρώγοντας μέρη από τα σώματα των νεκρών συντρόφων τους. Τώρα κυκλοφόρησαν βιβλία που δίνουν ζωηρές αφηγήσεις της δοκιμασίας των. Μολονότι πολλοί προτίμησαν να πεθάνουν μάλλον παρά να φάγουν ανθρώπινη σάρκα, δεκαέξη απ’ αυτούς εδιάλεξαν αυτό ως έναν παραδεκτό τρόπο για να μείνουν ζωντανοί. Πώς σκέφθηκαν;

Ένα επιχείρημα ήταν ότι το ν’ αρνηθούν να φάγουν τους νεκρούς θα εσήμαινε βέβαιο θάνατο και εφόσον η αυτοκτονία απηγορεύετο από την εκκλησία αυτό θα έκανε τη βρώσι ανθρωπίνης σαρκός παραδεκτή στην περίπτωσί τους. Ένας άλλος ισχυρίσθηκε ότι έβλεπε ένα παράλληλο όταν έτρωγαν τη σάρκα των αγαπητών τους φίλων με την ‘αγία κοινωνία’ υποστηρίζοντας ότι ‘ο Θεός μάς επρομήθευσε τροφήν.’

Οι επιζήσαντες δεν ήσαν μόνοι στον συλλογισμό τους. Μια ανασκόπησις του «Εθνικού Καθολικού Δημοσιογράφου» σ’ ένα από τα πρόσφατα βιβλία είπε: «Οι εκκλησιαστικοί λειτουργοί κατόπιν υπερήσπισαν τις πράξεις αυτών που επέζησαν με τη δικαιολογία ότι είχαν δικαίωμα να ζήσουν και ότι ο τρόπος με τον οποίον μεταχειρίσθηκαν τους νεκρούς, λαμβανομένων υπ’ όψιν των περιστάσεων, ήταν κατάλληλος.» Ο δημοσιογράφος που έκαμε την ανασκόπησι προχώρησε κατόπιν για να πη: «Καλό είναι να γνωρίζωμε τουλάχιστον ότι μια εκκλησία η οποία στο παρελθόν συχνά έδωσε λογική εξήγησι για τους πολέμους που δημιουργούσαν νεκρά σώματα μπορεί επίσης να δώση λογική εξήγησι για τη βρώσι λειψάνων των νεκρών ως ζήτημα επιβιώσεως.»

Η Αγία Γραφή τονίζει ότι ο Θεός παρεχώρησε στους ανθρώπους το δικαίωμα να τρώγουν σάρκες ζώων—όχι των συνανθρώπων τους. (Γεν. 9:3· παράβαλε με Λευιτικόν 26:27-29.) Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτοί που επέζησαν υπέστησαν μια σκληρή και βασανιστική δοκιμασία. Αλλ’ η ιδέα ότι ‘ο σκοπός αγιάζει τα μέσα’ δεν είναι σε αρμονία με την Αγία Γραφή. Με αυτόν τον συλλογισμό, οι άνθρωποι των δικτατορικών χωρών ακολούθησαν διαταγές που τους έκαμαν να διαπράξουν ωμότητες. Το να παρακούσουν, σκέφθηκαν, θα ήταν «αυτοκτονία.» Αλλ’ ο Χριστός Ιησούς ετόνισε ότι οι προσπάθειες να σώση κανείς τη ζωή του με τρόπους που δεν είναι σε αρμονία με το θέλημα του Θεού μπορούν να οδηγήσουν μόνον σε απώλεια της θείας ευνοίας. Αλλ’ ο θάνατος με ακεραιότητα, εξασφαλίζει ανάστασι σε ζωή σε μια δίκαιη νέα τάξι.—-Μάρκ. 8:35· Ιωάν. 6:39, 40.