Μια Ματιά στις Ειδήσεις

Μετακινούμενες Αξίες

● Ο τρόπος με τον οποίον οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τον χρόνον των ανέσεών των αποτελεί μια καλή ένδειξι σε τι αποδίδουν αξία. Υπήρχε καιρός κατά τον οποίον οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν τις εσπερινές ώρες για οικογενειακή συντροφιά και αναψυχή, για ανάγνωσι, περιλαμβανομένης και της αναγνώσεως της Αγίας Γραφής. Ποια είναι σήμερα η κατάστασις;

Μια πρόσφατη σφυγμομέτρησις της κοινής γνώμης στις Ηνωμένες Πολιτείες έθεσε το ερώτημα, «Ποιος είναι ο προσφιλής σας τρόπος να περνάτε τα βράδυα;» Από εκείνους που ρωτήθηκαν, οι μισοί σχεδόν είπαν ότι «παρακολουθούν τηλεόρασι.» Λιγώτεροι από ένας στους επτά προτιμούσαν την ανάγνωσι, μόνον ένας στους δέκα είπε ότι «ασχολείται σε οικογενειακά πράγματα στο σπίτι.» Απορεί κανείς επίσης τι είδους ανάγνωσις γίνεται απ’ αυτούς που την προτιμούν. Το ότι δεν είναι πιθανόν να περιλαμβάνεται σ’ αυτήν οποιαδήποτε σκέψις για τον Λόγο του Θεού, καταδεικνύεται από το γεγονός ότι λιγώτεροι από ένας στους τριάντα ‘παρακολουθούσε θρησκευτικές συναθροίσεις’ ως έναν τρόπον που προτιμούσε να περάση τα βράδυα. Ο κανών ‘θερίζετε εκείνο που σπείρετε’ εφαρμόζεται επίσης στη χρήσι του διαθεσίμου χρόνου.—Γαλ. 6:7.

Καταρρέει ο Φραγμός

● Τον Μάρτιο μια κοινή επιτροπή Ρωμαιοκαθολικών και Λουθηρανών θεολόγων των Ηνωμένων Πολιτειών εξέδωκε δήλωσι ότι τα πρωτεία του πάπα δεν πρέπει πια ν’ αποτελούν «φραγμό στη συνδιαλλαγή» των οικείων εκκλησιών των.

Πολλοί σήμερα δεν κατανοούν ότι η Προτεσταντική απόσχισις του δεκάτου έκτου αιώνος αποτελούσε μάλλον μια διαμαρτυρία εναντίον της εκκλησιαστικής διοικήσεως παρά εναντίον του δόγματος. Τον πέμπτον αιώνα, ο Λέων «ο Μέγας», επίσκοπος Ρώμης, αξίωσε ανωτερότητα απ’ όλους τους άλλους επισκόπους. Η Σύνοδος της Φλωρεντίας του δεκάτου πέμπτου αιώνος, επιβάλλοντας τούτο, ανεκήρυξε επισήμως τον επίσκοπο Ρώμης ως «τον αληθινό τοποτηρητή (διοικητικόν εκπρόσωπον) του Χριστού,» με «εξουσία να διατρέφη, να κυβερνά και να διοική όλη την εκκλησία.» Οι Διαμαρτυρόμενοι του επομένου αιώνος απέρριψαν αυτή την παπική κυριαρχία ως αντιγραφική.

Κάθε ελπίς συνδιαλλαγής εξέλιπε όταν, τον Ιούλιο του 1870, η 1η Σύνοδος του Βατικανού προέβη στο επόμενο βήμα να ανακηρύξη τον πάπα ως «αλάθητον» στον ορισμό του δόγματος της πίστεως και των ηθών.

Πώς λοιπόν αυτή η Καθολικολουθηρανή επιτροπή μετά από εκατό χρόνια προτείνει τη λύσι αυτού του αδιεξόδου; Εν πρώτοις, θα εζητείτο από τους Λουθηρανούς να δεχθούν τα πρωτεία του πάπα με την έννοια ότι αυτός είναι ένας ‘ειδικός λειτουργός’ που έχει μια ‘ειδική ευθύνη’ και που συμβολίζει την παγκόσμια Χριστιανική ενότητα. Έπειτα, θα εζητείτο από την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία να δεχθή τους Λουθηρανούς σαν μια αυτοδιοίκητη «αδελφή εκκλησία» σε μια «ευρύτερη κοινωνία.» Και το ζήτημα του αλάθητου του πάπα; Οι θεολόγοι θα το άφηναν αυτό για ‘μελλοντική συζήτησι’.

Η ενότης των αληθινών Χριστιανών είναι και Γραφική και επιθυμητή. Δεν έρχεται όμως με συμβιβασμούς και υπεκφυγές, αλλά με προσήλωσι στην ορθή διδασκαλία του Λόγου του Θεού. Η Αγία Γραφή δεν κάνει κανέναν άνθρωπο, αλλά μόνον τον Χριστό Ιησού κεφαλή της Χριστιανικής εκκλησίας.—1 Κορ. 3:11· Εφεσ. 5:23.

Διαστημικές Φαντασίες

● Προσφάτως, με βιβλία, με ειδήσεις εφημερίδων και με κινηματογραφικές ταινίες, έγιναν απόπειρες να συνδεθή η Αγία Γραφή με μια φανταστική «διαστημική επίσκεψι» στη γη πριν μερικές χιλιάδες χρόνια. Το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου του Ιεζεκιήλ, που περιέχει μια δράσι ουρανίου άρματος, εξαίρεται στην απόπειρα να αποδειχθή η ύπαρξις διαστημοπλοίου πριν από χιλιετηρίδες. «Επιστημονικά» σχέδια ενός τέτοιου διαστημοπλοίου που δημοσιεύθηκαν υποτίθεται ότι βασίσθηκαν σ’ αυτό.

Η σύγκρισις μεταξύ των ισχυρισμών και των πραγμάτων δείχνει τη μωρία της όλης ιδέας. Σε μια περίπτωσι, «τα τέσσερα ζώα» που περιγράφονται από τον Ιεζεκιήλ γίνονται—στη διάνοια του «επιστήμονος»—τέσσερις προωθητικοί κινητήρες για το διαστημόπλοιο! Ο Ιεζεκιήλ στο κεφάλαιον 10 δείχνει ότι αυτά ήσαν—όχι μετάλλινοι προωθητικοί κινητήρες—αλλά «χερουβείμ,» ζωντανοί αγγελικοί αγγελιοφόροι του Θεού. Η προφητική δρασις είναι σαφώς συμβολική, όχι διαστημικού εγχειρήματος, αλλά θείας καταστροφής που επέκειτο τότε στην αποστάτιδα Ιερουσαλήμ.

Ομοίως, πολλά γριφώδη πράγματα του παρελθόντος—καταπληκτικά κολοσσιαίες κατασκευές που βρίσκονται στους αρχαίους πολιτισμούς· η καταπληκτικά λεπτή εργασία των σε μέταλλα· οι αστρονομικοί υπολογισμοί των—έχουν συσσωρευθή με την προσπάθεια να υποστηριχθή η θεωρία μιας επισκέψεως από υπερδιανοούμενα άτομα από το έξω διάστημα. Αλλά η σημερινή άγνοια των αρχαίων ικανοτήτων δεν επιβεβαιώνει τη θεωρία των επικερδών βιβλίων και ταινιών. Το πρόβλημα έγκειται κατά μέγα μέρος στην ψευδή ιδέα ότι ο άνθρωπος «εξελίχθηκε,» θεωρία η οποία δεν αναγνωρίζει σε ανθρώπους του παρελθόντος νοημοσύνη που δείχνει η Γραφή ότι κατείχαν.—Γεν. 4:21, 22.

Όλ’ αυτά αποδεικνύουν ότι εκείνο που αποδίδει χρήμα σήμερα δεν χρειάζεται κατ’ ανάγκην να είναι λογικό.