Μια Ματιά στις Ειδήσεις
Ενδιαφέρον για τον Αποκρυφισμό
● Ένα ισχυρό κύμα για τον αποκρυφισμό σαρώνει ένα μεγάλο μέρος του κόσμου. Τα βιβλία, οι προβολές της Τηλεοράσεως και των κινηματογράφων για απόκρυφες μεθόδους απέκτησαν μεγάλη δημοτικότητα. Οι άνθρωποι στάθηκαν στην ουρά επί ώρες με βροχή και χιονόνερο για να ιδούν μια τέτοια ταινία που έδειχνε ιερείς να εξορκίζουν, δηλαδή να βγάζουν ένα δαίμονα. Όταν μπη κανείς μέσα, πληροφορείται για λιποθυμίες, ναυτιάσεις, εμέτους, ακόμη και καρδιακές προσβολές. Αλλά τα πλήθη συνεχώς προσέρχονται.
Είναι ενδιαφέρον ότι Καθολικοί ιερείς λέγουν ότι είχαν έναν ασυνήθη αριθμό αιτήσεων για βοήθεια από εκείνους οι οποίοι, αφού είδαν την προβολή της ταινίας, ισχυρίζονται ότι κατελήφθησαν από δαίμονες. Είναι δυνατόν αυτό;
Η Βίβλος αναγράφει αποδεδειγμένες περιπτώσεις δαιμονοπληξίας. Το πρώτο βήμα προς αυτή την κατάστασι συχνά είναι μια άσκοπη περιέργεια για τον αποκρυφισμό. Στην προκειμένη περίπτωσι στην οποία όπως λέγουν βασίζεται η κινηματογραφική ταινία, ένα παιδί έγινε δαιμονόπληκτο όταν οι συγγενείς του χρησιμοποίησαν τον πίνακα Ουίτζια.
Αν βλέπωμε αυτές τις πράξεις, όχι ως συναρπαστική διασκέδασι, αλλ’ ως «βδέλυγμα,» όπως και ο Θεός τις βλέπει, αυτό αποτελεί θετική προστασία.—Δευτ. 18:12.
Η Επιχείρησις Θρησκεία
● Η επιχείρησις είναι επιχείρησις, έστω και αν γίνεται πίσω από ένα θρησκευτικό προσωπείο. Η Καθολική Εκκλησία των Ηνωμένων Πολιτειών υπέστη μια μείωσι 50 τοις εκατό σε αριθμό εγγεγραμμένων στη θεολογική θρησκεία σχολή από το έτος 1967. Προφανώς, αυτό δεν σημαίνει καλή επιχείρησι. Γι’ αυτό στέλλουν τώρα διευθυντάς επιστρατεύσεως στον Αμερικανικό Διοικητικό Σύνδεσμο για εκπαίδευσι σε επιχειρήσεις.
Αλλά η Γραφή λέγει ότι οι ιερείς του Θεού ‘καλούνται από το σκότος’ για να κάμουν το έργο του Θεού. (1 Πέτρου 2:9) Αν αυτοί αληθινά ήσαν ιερείς Του, δεν θα τους υπεστήριζε ο Θεός; Μήπως θα έπρεπε να στραφούν προς το σκότος του κόσμου για να μάθουν πώς να κάνουν το έργο του Θεού; Για το πώς αισθάνονται την εμπιστοσύνη στον Θεό, η εφημερίς «Ποστ» της Νέας Υόρκης ανέγραψε ότι ένας πάστωρ που συνδέεται με το πρόγραμμα είπε: «Πριν λίγα χρόνια εμπιστευόμαστε στον Θεό και ελπίζαμε ότι με τον προϋπολογισμό τα καταφέρναμε κάπως καλά. Αυτό όμως δεν γίνεται πια.»
Αντιθέτως, ο Ιησούς Χριστός διαβεβαίωσε τους ακολούθους του ότι αν αυτοί ‘ζητούσαν πρώτα τη βασιλεία του Θεού και τη δικαιοσύνη του’, θα προσετίθεντο τα αναγκαία σ’ αυτούς. (Ματθ. 6:25-33) Αν οι κληρικοί έχουν τη γνώμη ότι ο θεός δεν φροντίζει γι’ αυτούς, μήπως αυτό οφείλεται στο ότι αυτοί είναι πολύ απησχολημένοι με τις δικές τους επιχειρήσεις και παραλείπουν να κάμουν το έργο του Θεού;
Κληρικοί στην Πολιτική
● Είναι συνηθισμένο πράγμα να βλέπη κανείς κληρικούς στην πολιτική. Τους βλέπει συχνά στο Δημαρχείο της Νέας Υόρκης να τους συμβουλεύονται οι δημοτικοί σύμβουλοι. «Ιερείς, ραββίνοι και διάκονοι αναμιγνύονται εύκολα στις πολιτικές λέσχες,» αναφέρει η εφημερίς «Τάιμς» της Νέας Υόρκης. Και ένας ιερεύς διορισμένος από τον επίσκοπό του να οργανώνη Καθολικούς ψηφοφόρους λέγει: «Δεν μου είναι χόμπυ η πολιτική. Είναι η δουλειά μου.»
Πρόσφατες ειδήσεις από τη Βραζιλία, την Κορέα, την Ισπανία, την Ιρλανδία και τις Φιλιππίνες Νήσους αποκαλύπτουν ανάμιξι των κληρικών στην πολιτική κι’ εκεί επίσης. Γιατί στην πολιτική; Γιατί δεν προσηλώνονται στη θρησκεία; Ένας πολιτικά εξέχων κληρικός της Νέας Υόρκης απαντά: «Η πολιτική αποτελεί τη μόνη βάσι πάνω στην οποία οι άνθρωποι σέβονται έναν κληρικό σήμερα.» Και γιατί αυτό;
Πώς μπορούν να τυγχάνουν σεβασμού από μια θρησκευτική άποψι; Αυτοί δημοσία δυσπιστούν την Αγία Γραφή. Η δε ανάμιξίς των στην πολιτική αποδεικνύει ότι πραγματικά δεν πιστεύουν στη βασιλεία του Θεού, στην κυβέρνησί του, αλλά φημίζονται για το ενδιαφέρον των στην πολιτική. Είναι σαν τον Ιουδαϊκό κλήρο του πρώτου αιώνος που έλεγε: «Δεν έχομεν βασιλέα ειμή Καίσαρα.»—Ιωάν. 19:15.
Αναγκαστικές Μεταγγίσεις
● Προσφάτως, ένα δικαστήριο της Πολιτείας Όρεγκον απεπειράθη να εξαναγκάση μια έγκυο μητέρα, μάρτυρα του Ιεχωβά, να δεχθή μετάγγισι αίματος. Ουσιαστικά το δικαστήριο ισχυρίσθηκε ότι οι γονείς δεν πρέπει να προσπαθούν να «επιβάλλουν θρησκευτική πίστι» σ’ ένα αγέννητο βρέφος.
Όταν το άκουσε αυτό μια κατάπληκτη γυναίκα έγραψε στην εφημερίδα «Τάιμς» της Πόλεως Σηάτλ. Αν και δεν συμφωνούσε με τους Μάρτυρας ως προς τις μεταγγίσεις αίματος, είπε: «Στις 22 Ιανουαρίου 1973, το ανώτατο δικαστήριο αυτής της χώρας εξέδωσε απόφασιν ότι το ίδιο αυτό παιδί θα μπορούσε να θανατωθή αν η μητέρα του προτιμούσε την έκτρωσι. Απίστευτο!»
Είναι πράγματι μια στρεβλωμένη άποψις κατά την οποία εξάλειψις μιας ζωής είναι ηθική πράξις, αλλά η φροντίδα για τη ζωή αυτή σύμφωνα με τις θείες αρχές είναι αντίθετη με τα συμφέροντα της κοινωνίας.
Παρεμπιπτόντως, η Μάρτυς μητέρα δεν υπέστη τη μετάγγισι. Πήγε σε μια άλλη πολιτεία και γέννησε ένα υγιές βρέφος χωρίς χρήσι αίματος.