Μια Ματιά στις Ειδήσεις—Α΄

Η Κρίσις του Γαλλικού Κλήρου

◆ Ο Ρωμαιοκαθολικός κλήρος στη Γαλλία βρίσκεται σε κρίσιμη κατάστασι. Σύμφωνα με μια έκθεσι που ανακοινώθηκε στην ετησία συνέλευσι της Ενώσεως των Γάλλων Επισκόπων στη Λούρδη, τα μεγαλύτερα σεμινάρια είχαν 5.729 σπουδαστές το 1963. Αλλά το 1971 αυτός ο αριθμός ελαττώθηκε κατά 47 τοις εκατό, σε 2.840. Στη διάρκεια αυτών των οκτώ ετών, οι εγγραφές νέων σπουδαστών σ’ αυτά τα σεμινάρια έπεσαν κατά 61 τοις εκατό, σε 354. Ο αριθμός των ιερέων που χειροτονούνται ετησίως μειώθηκε από 573 σε 287. Οι θάνατοι υπερέβησαν τις χειροτονίες κατά 465 το 1970, και επί πλέον, 200 ιερείς παρητήθησαν. Ο επίσκοπος του Μπορντώ, σχολιάζοντας την ιερατική κρίσι, είπε: «Η έννοια της ιερωσύνης είναι εκείνη που αμφισβητείται.»

Υπεύθυνοι για την Αιματοχυσία

◆ Ένα άρθρο που έγραψε ο συγγραφεύς Τζων Γουέινραϊτ στην εφημερίδα Δη Νόρθερν Έκο, που εκδίδεται στην Αγγλία, κατηγορεί τον κλήρο ως υπεύθυνο για τις αιματοχυσίες που συμβαίνουν στην Ιρλανδία. Δηλώνει τα εξής: «Είναι καιρός να καταλάβη κάθε κληρικός στη Βόρειο Ιρλανδία ένα πράγμα—να καταλάβη οριστικά και χωρίς αμφιβολία—ότι σε τελευταία ανάλυσι, είναι (προσωπικά) υπεύθυνος για κάθε τελευταία σταγόνα αθώου αίματος που χύνεται σ’ αυτές τις αιρετικές, σκανδαλώδεις βιαιότητες. Δεν είναι υπεύθυνα τα στρατεύματα—ούτε οι πολιτικοί—ούτε το IRA ή το UDA—αλλά . . . ο άνθρωπος που φορεί επιδεικτικά το σκληρά κολλάρο. Διότι, αν είχε τη δουλειά του αρκετά καλά—αν είχε κηρύξει λίγο περισσότερη αγάπη, λίγο περισσότερη ανεκτικότητα, και πολύ λιγώτερο φανατισμό—οι άνθρωποι θα είχαν ακούσει . . . και ίσως να μην υπήρχε αυτή η διαμάχη.