Γιατί Πιστεύομε στον Θεό;
ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ στον Θεό; Μερικοί που πιστεύουν, υπερηφανεύονται ότι είναι «καλύτεροι» απ’ εκείνους που δεν πιστεύουν. Αλλ’ υποθέστε ότι ρωτούν έναν από σας, που ομολογείτε ότι πιστεύετε στον Θεό, να εξηγήσετε τους λόγους της πίστεώς σας. Μπορείτε να εξηγήσετε σαφώς γιατί πιστεύετε στον Θεό;
Παραδόξως πολλοί, που ισχυρίζονται ότι είναι Χριστιανοί, δεν μπορούν να το κάμουν αυτό. Μερικοί πιστεύουν στον Θεό απλώς διότι επίστευαν οι γονείς των ή διότι τώρα συμβαίνει να ζουν εκεί όπου κοινωνικώς είναι δημοφιλές να το πράττουν. Αλλ’ αυτό δεν πείθει έναν άλλον να πιστέψη στον Θεό. Πραγματικά, ένας από τους λόγους για τους οποίους πολλοί, και τα τέκνα ακόμη μερικών λεγομένων Χριστιανών, αμφισβητούν την ύπαρξι του Θεού είναι η ανικανότης αυτών που πιστεύουν να εξηγήσουν πειστικά τις πεποιθήσεις των. Και, για να μιλήσωμε ειλικρινά, αν ένας δεν πεισθή προσωπικά να πιστέψη στον Θεό, δεν είναι πιθανόν να διακρατήση αυτή την πίστι όταν βρεθή κάτω από πίεσι.
Μια γνήσια πίστις στον Θεό πρέπει να στηρίζεται σε πράγματα που πιστεύομε νοημόνως ότι είναι αληθινά, διότι όπως είπε ένας αρχαίος συγγραφεύς: «Ουδείς είδε ποτέ τον Θεόν.» (Ιωάν. 1:18) Για να είμεθα λοιπόν πεπεισμένοι για την ύπαρξί του, η πίστις μας πρέπει να βασίζεται σε άλλα πράγματα που τα βλέπομε και στην προσωπική μας πείρα που έχομε αποκτήσει. Τότε με τις δυνάμεις μας λογικεύσεως μπορούμε ν’ αναπτύξωμε μια ακαταμάχητη πίστι στον Θεό.
ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ;
Λόγου χάριν, τι σκέψεις σας έρχονται όταν παρατηρήτε τους έναστρους φαινομενικά απέραντους ουρανούς, ή τις πολλές και ποικίλες μορφές ζωής επάνω στη γη; Αισθάνεσθε την ανάγκη να διαλογισθήτε σχετικά με την πηγή αυτών των πραγμάτων; Αυτό λέγεται λογίκευσις από το «αποτέλεσμα» στην «αιτία.» Το να διαλογίζεστε πάνω στο υπάρχον «αποτέλεσμα,» στη δημιουργία, καταδεικνύει ότι πρέπει να υπάρχη κάποια «αιτία» πίσω απ’ αυτή. Αλλά θα μπορούσε πολύ καλά να ρωτήση κανείς, «Γιατί αυτή η αιτία πρέπει να είναι, ο Θεός; Δεν θα μπορούσε να είναι απλώς η τυφλή τύχη;»
Σκεφθήτε, όμως, τι σας έδειξε η πείρα. Ένα ωρολόγι έχει προφανώς μια αιτία ή ένα κατασκευαστή. Και μήπως ένα επιμελώς σχεδιασμένο ωρολόγι δεν αποκαλύπτει κάτι για την αιτία, ότι είναι το προϊόν μίας μεθοδικής διανοίας που έχει την ικανότητα να σχεδιάζη; Έγινε από ένα νοήμον πρόσωπο.
Ωστόσο οι άνθρωποι ρυθμίζουν τα ωρολόγιά των στη γη από τα εντυπωσιακά ουράνια σώματα. Η κανονικότης των, καθώς και οι κραδασμοί ωρισμένων ατόμων σ’ αυτή τη γη, επιτρέπουν στον άνθρωπο σήμερα να ρυθμίζη τα ωρολόγια του έως σε απειροελάχιστα κλάσματα του δευτερολέπτου. Μήπως το υπέροχο αυτό σχέδιο της δημιουργίας δεν δείχνει επίσης νόησιν; Και γνωρίσατε ποτέ να υπάρχη νόησις χωριστά από την προσωπικότητα; Βλέπετε, λοιπόν, ότι ο νόμος της αιτίας και του αποτελέσματος μας αναγκάζει να συμπεράνωμε ότι η δημιουργία πιστοποιεί την ύπαρξι ενός Νοήμονος Προσώπου ως Κατασκευαστού της—του Θεού.
Ομοίως, τι θα λεχθή για την ίδια τη ζωή; Γνωρίσατε ποτέ να προέρχεται η ζωή από καμμιά άλλη πηγή εκτός από τη ζωή; Εκείνοι που αμφισβητούν την ύπαρξι του Θεού γενικά προσπαθούν ν’ αποφύγουν την απλή αυτή ερώτησι. Αλλά τότε αντιμετωπίζουν άλλα εξ ίσου απλά ερωτήματα τα οποία, όμως, φέρουν σε αμηχανία, σαν αυτά που εγείρει ο Χαμ Μπόρλαντ στο βιβλίο Το Διαμένον Πρότυπον:
«Εκείνοι που εξηγούν την προέλευσι της ζωής σαν μια τυχαία ένωσι χημικών στοιχείων, που ομολογούν ότι δεν θα μπορούσε να συμβή κάτω από τις σημερινές συνθήκες, μεταπίπτουν, ίσως ασυνείδητα, σε κάποια δύναμι που προκάλεσε την τυχαία αυτή ένωσι. Ποια ήταν αυτή; Εκείνοι που πιστεύουν ότι η ζωή εμφανίσθηκε στις πρωτογενείς θάλασσες από κάποιο μακρινό τόπο του έξω διαστήματος, ομολογούν την ύπαρξι ζωής αλλού εκείνον τον καιρό. Πού και πώς ήλθε σε ύπαρξι εκείνη η ζωή; Εκείνοι που αποδίδουν το σπέρμα της ζωής στο νουκλεϊνικό οξύ και λέγουν ότι η ουσία του γόνου μπορεί ν’ αναπαραχθή, ομολογούν ότι δεν γνωρίζουν από πού ο γόνος ή το νουκλεϊνικό οξύ παρέλαβαν τη ζωογόνο δύναμί των ή τα πρότυπα που υπαγορεύουν. Πού έγκειται αυτή η δύναμις, αυτό το πρότυπο; Αν είναι, στον τρόπο που ενώνονται τα ασύλληπτα αυτά στοιχεία, γιατί ενώνονται με αυτόν τον τρόπο; Τα ερωτήματα είναι έμμονα και πολύ δύσκολα.»—(1959) σελίς 244.
Βάσει των όσων γνωρίζομε, η λογίκευσις μας αναγκάζει να συμπεράνωμε ότι μόνον ένας ζων Δημιουργός θα μπορούσε να παραγάγη ζωή.
ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΗΛΘΕ Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΙΣ;
Η πίστις στον Θεό είναι επίσης αναγκαία για να εξηγήσωμε τη συνείδησι στον άνθρωπο. Γιατί το λέμε αυτό; Μια σύντομη εξέτασις του θέματος μας αποκαλύπτει τον λόγο.
Οπουδήποτε και οποτεδήποτε έζησαν άνθρωποι, υπήρξε μια έμφυτη αίσθησις του ορθού και του εσφαλμένου, που λέγεται μερικές φορές και ηθικός νόμος ή φυσικός νόμος, για να κατευθύνη τις πράξεις των. Αυτό πιστοποιείται από το σχόλιο του Καθηγητού του Πανεπιστημίου του Πρίνστον Π. Ρ. Κόλμαν-Νόρτον:
«Διαπιστώνομε ότι ο νόμος της φύσεως [ή η αίσθησις του ορθού και του εσφαλμένου] έχει τρία χαρακτηριστικά: (1) Παγκοσμιότητα, διότι τα παραγγέλματά του είναι πάντοτε τα ίδια σε όλους τους λαούς· (2) αναγκαιότητα, διότι αποτελεί μια απαίτησι της λογικής φύσεως του ανθρώπου· (3) μονιμότητα, διότι είναι ανεξάρτητος από κάθε ανθρώπινη εξουσία».
Εν τούτοις, μερικοί θα μπορούσαν να ισχυρισθούν ότι ενώ ένα άτομο, χρησιμοποιώντας τη συνείδησί του, θα εχαρακτήριζε μια ωρισμένη πράξι ως τελείως «ορθή,» ένα άλλο άτομο θα την εχαρακτήριζε ως χονδροειδώς «εσφαλμένη.» Αλλ’ ο έμφυτος φυσικός νόμος με συνέπεια κατακρίνει τα ίδια βασικά αδικήματα σε κάθε κοινωνία. Ο ανθρωπολόγος Μ. Φ. Άσλεϋ Μόνταγκιου παρατηρεί:
«Ο φόνος παγκοσμίως θεωρείται, ως έγκλημα, και αν ο φονεύς συλληφθή και προσαχθή στη δικαιοσύνη, η ποινή συνήθως είναι θάνατος. . . . Οι διατάξεις περί αιμομιξίας είναι, γενικές . . . η ιδιωτική ιδιοκτησία τυγχάνει παγκοσμίως σεβασμού. Τα ατομικά δικαιώματα ιδιοκτησίας υπάρχουν σε όλες τις αμόρφωτες κοινωνίες, σε ιδιοκτησία που είναι ακίνητη, σε ιδιοκτησία κινητή και σε ιδιοκτησία που είναι μη εμπράγματη.»—Ανθρωπολογία και Ανθρώπινη Φύσις (1957), σελίδες 58, 63, 64.
Προφανώς, εκείνο που διακρίνει τον φόνο από την αυτοάμυνα, λόγου χάριν, ολίγο μόνο διαφέρει μεταξύ διαφόρων ομάδων, όπως διαφέρει η ακριβής σχέσις που ορίζεται ως «αιμομιξία.» Οι ακριβείς νόμοι που διέπουν την κλοπή σε μια αγροτική κοινωνία διαφέρουν από τους νόμους μιας τεχνολογικής κοινωνίας. Αλλ’ οι βασικές πράξεις απαρεγκλίτως θεωρούνται ως κακές. (Παραβάλατε με Ρωμαίους 2:14, 15 στη Γραφή.) Δεν είναι περίεργο ότι ο Ρ. Γ. Φερθ, άλλοτε Καθηγητής του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, ετόνισε:
«Από πολλές απόψεις οι κανόνες της αρχέγονης ηθικής συμφωνούν πολύ με τους κανόνες που παρατηρούνται σε μια εξεζητημένη πολιτισμένη κοινωνία».
Πραγματικά, η «εξεζητημένη πολιτισμένη κοινωνία» του εικοστού μας αιώνος εχρησιμοποίησε τον νόμον της συνειδήσεως για να καταδικάση νομίμως ωρισμένους Ναζιστάς εγκληματίας στη Νυρεμβέργη μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μολονότι αυτοί ισχυρίσθηκαν ότι υπήκουαν απλώς στον Ναζιστικό Νόμο και στους κυβερνητικούς προϊσταμένους των, το δικαστήριο απεφάνθη ότι έπρεπε ν’ ακολουθήσουν τον «ανώτερο φυσικό νόμο της δικαιοσύνης.» Και τώρα ακριβώς, στην ομολογουμένη αθεϊστική Ερυθρά Κίνα, εκεί ωστόσο φαίνεται να υπάρχη μια έντονη αίσθησις ηθικής, διότι το έθνος ενήργησε για να εκκαθαρίση τέτοιες πράξεις όπως είναι η πορνεία.
Από πού προήλθε ο παγκόσμιος αυτός φυσικός νόμος, ο ηθικός νόμος ή νόμος της συνειδήσεως; Γνωρίζετε σεις κανένα νόμο που να μην έχη νομοθέτη; Εκτός αυτού δεν είναι λογικό ότι ένα εξόχως ηθικό Πρόσωπο πρέπει να είναι ο θεσπιστής ενός φυσικού νόμου που ελειτούργησε για το ολοφάνερο καλό και μάλιστα για τη διαφύλαξι όλης της ανθρώπινης κοινωνίας; Το ηθικό αυτό Πρόσωπο είναι ο Θεός.
ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΤΗ ΓΡΑΦΗ
Η Γραφή, επίσης, αποτελεί απόδειξι ότι ο Θεός υπάρχει. Πώς συμβαίνει αυτό;
Μεγάλο μέρος της Γραφής περιέχει λεπτομερείς προφητείες ή προρρήσεις, Αν δεν υπάρχει Θεός πώς μπορούν να εξηγηθούν αυτές; Ένα παράδειγμα: Πώς θα μπορούσε η Γραφή να προείπη, εκατοντάδες χρόνια πριν, πού θα εγεννάτο ο Ιησούς; (Μιχ. 5:2· Ματθ. 2:1-6) Την οικογενειακή του γραμμή; (Γέν. 22:15-18· 49:10· 2 Σαμ. 7:8-16· Ματθ. 1:1, 2, 6) Πότε θα ενεφανίζετο ως Μεσσίας; (Δαν. 9:24-27) Ασφαλώς ο ίδιος ο Ιησούς πολύ λίγα θα μπορούσε να κάμη για να ελέγξη αυτούς τους παράγοντας. Εν τούτοις αυτές και εκατοντάδες άλλων προφητειών αυτής της φύσεως στη Γραφή επαλήθευσαν. Πώς μπορούσε να γίνη αυτό, αν δεν υπάρχη ένας διορατικός Θεός; Κανένας άνθρωπος δεν έχει την ικανότητα να ερευνά το μέλλον.
Επίσης, εκείνο που κάνει η Γραφή για τους ανθρώπους που εφαρμόζουν πραγματικά τις αρχές της, αποδεικνύει ότι υπάρχει Θεός. Μια αντιπαραβολή μας βοηθεί να το εννοήσωμε αυτό.
Γενικώς, υπάρχει ένα πλήθος προβλημάτων που αντιμετωπίζει η ανθρώπινη φυλή. Λίγοι άνθρωποι μάλιστα είναι αισιόδοξοι για μια διαρκή λύσι. Ένας επιστήμων συνεπέρανε τα εξής στην πολύ συντηρητική εφημερίδα που λέγεται «Επιστήμη»:
«Μπορεί να έχωμε και λιγώτερη ακόμη από 50 με 50 τύχη να ζήσωμε ως το έτος 1980. . . . Η βραχύτης του χρόνου οφείλεται στον μεγάλο αριθμό και στον πολλαπλασιαστικό χαρακτήρα των προβλημάτων μας.»
Μήπως αυτά που διαβάζετε σεις οι ίδιοι στον ημερήσιο τύπο σχετικά μ’ αυτά τα πράγματα, όπως είναι τα φυλετικά προβλήματα, οι εξοπλισμοί, τα εγκλήματα και οι οικογενειακοί διχασμοί, δεν επιβεβαιώνουν τις μελέτες αυτού του επιστήμονος;
Αντιθέτως, πάνω από ενάμισυ εκατομμύριο μάρτυρες του Ιεχωβά σε 200 και πλέον χώρες και νήσους προσπαθούν να εφαρμόσουν τις αρχές της Γραφής στα ίδια αυτά προβλήματα όταν επηρεάζουν τη ζωή τους. Με τι αποτελέσματα; Προσέξτε μερικά παραδείγματα:
Στις φυλετικές σχέσεις βλέπετε γνήσια βελτίωσι μεταξύ των εθνών του κόσμου; Πολλοί άνθρωποι αμέσως λέγουν ‘όχι.’ Υπάρχουν έντονα φυλετικά μίση σε κάθε ήπειρο. Αλλά διαβάζομε δηλώσεις σαν αυτήν εν σχέσει με τους μάρτυρες του Ιεχωβά:
«Είμαι έκπληκτος από τη γνήσια υψηλή εκτίμησι προς τους ανθρώπους όλων των φυλών. Σε αντίθεσι μ’ εκείνους που προσφέρουν υπηρεσία χειλέων στη δοξασία περί φυλετικής αδελφότητος, οι Μάρτυρες δέχονται με χαρά όλους στην κοινωνία των—ακόμη και σε θέσεις εξεχούσης ηγεσίας—ασχέτως χρώματος ή χαρακτηριστικών.»—Γ. Νόρμαν Έντυ, στην Εφημερίδα της Γραφής και της Θρησκείας.
Μήπως μπόρεσαν οι άνθρωποι με χιλιάδων ετών προσπάθειες να σταματήσουν τον πόλεμο; Και τώρα μήπως δεν συσσωρεύονται περισσότερα όπλα από το παρελθόν; Ολοφάνερες είναι οι απαντήσεις. Αλλ’ οι μάρτυρες του Ιεχωβά, αναγνωρίζοντας τα λόγια της Γραφής στον Ησαΐα 2:2-4 ως εντολή από τον Θεό, ‘εσφυρηλάτησαν τας μαχαίρας αυτών δια υνία.’ Εθνικιστικοί φραγμοί δεν τους κάνουν να μισούν και να φονεύουν. Η εφημερίς Ένωσις της πόλεως Σακραμέντο (Καλιφορνίας) έγραψε σε κύριο άρθρο το 1965:
«Αρκεί να πούμε ότι, αν όλος ο κόσμος ζούσε σύμφωνα με την πίστι των Μαρτύρων του Ιεχωβά, θα επήρχετο τέλος της αιματοχυσίας και του μίσους, και θα εβασίλευε η αγάπη.»
Επί πλέον, ενώ το έγκλημα αυξάνει σε τόσα μέρη του κόσμου, γνωστή είναι η νομιμόφρων διαγωγή των μαρτύρων του Ιεχωβά. Η εφημερίς Χρονικά της Πισκάτεγουεη (Νέας Ιερσέης) παρατηρεί:
«Γνωρίζομε από προσωπική επαφή τους Μάρτυρας του Ιεχωβά όταν ήσαν εδώ [για μια συνέλευσι] το 1950, ότι αγωνίζονται για να τηρήσουν όλους τους νόμους της πολιτείας όσο το δυνατόν πιστότερα.»
Οι αναλογίες των διαζυγίων και της νεανικής εγκληματικότητας ανέρχονται κάθε μέρα. Αλλ’ οι καλής διαγωγής οικογένειες είναι χαρακτηριστικές των Μαρτύρων. Το βιβλίο Χριστιανοί της Κόππερμπελτ ομιλεί για οικογένειες των Μαρτύρων σε μέρη της Αφρικής:
«Οι γονείς της Σκοπιάς κάνουν περισσότερα για να βοηθήσουν τους νεαρούς στα σπίτια τους . . . Οι οικογένειες της Σκοπιάς που γνωρίσαμε φαίνονται να είναι εξαιρετικά καλά προσαρμοσμένες κι’ ευτυχείς μαζί.»
Οι μάρτυρες του Ιεχωβά βρήκαν μια πρακτική λύσι όλων αυτών των προβλημάτων και πολλών άλλων. Αλλά κανένας από τους ανθρώπινους εμπειρογνώμονες δεν έφθασε σε μια πραγματική λύσι. Η επιτυχία των Μαρτύρων είναι δυνατή μόνο διότι ακολουθούν τη Γραφή. Η Γραφή, λοιπόν, πρέπει να προέρχεται από μια πηγή ανώτερη κι από τον πιο εξαίρετο άνθρωπο. Η πηγή αυτή είναι ο Θεός.
Η ΠΙΣΤΙΣ ΔΙΝΕΙ ΣΚΟΠΟ ΣΤΗ ΖΩΗ
Όσοι αγαπούν την αλήθεια θα βρουν, όπως και οι μάρτυρες του Ιεχωβά, άλλο ένα πειστικό επιχείρημα που χρησιμεύει για να τους πείση ότι υπάρχει Θεός. Ποιο είναι αυτό;
Μόνο η πίστις στον Θεό επιτρέπει στην ανθρώπινη ζωή να έχη ένα ικανοποιητικό σκοπό.
Αλλ’ ίσως να σκεφθήτε, ‘Πώς μπορεί να γίνη αυτό; Μήπως ο Θεός δεν υπήρξε υπαίτιος του θανάτου και των παθημάτων; Τι «ικανοποιητικό σκοπό» δίνει αυτό στη ζωή;’
Γνωρίζατε όμως ότι η Γραφή δεν διδάσκει ότι ο Θεός είναι υπαίτιος για τα παθήματα και τον θάνατο; Όλως αντιθέτως, η Γραφή στο πρώτο της βιβλίο τονίζει ότι ο άνθρωπος έφερε παθήματα και θάνατο στον εαυτό του. Επίσης, η Γραφή τονίζει ότι ο Θεός, αντί να επιτρέψη να συνεχίζωνται συνθήκες σαν τις σημερινές, θα τις τερματίση σε λίγο και θα αποκαταστήση τον παράδεισο στη γη. Πολλοί από τους νεκρούς θα επανέλθουν στη ζωή με ανάστασι. Αλλά μόνο η πίστις στον Θεό κάνει δυνατή μια τέτοια κατανόησι που χαροποιεί την καρδιά.—Γεν. 3:3, 17-19· Εκκλησ. 7:29· Ιωάν. 5:28, 29· Αποκάλ. 21:3, 4.
Εξ άλλου, μήπως συμβαίνει να μη πιστεύετε στον Θεό; Μπορείτε να διακρίνετε κανένα σκοπό πίσω από τη χιλιάδων ετών πονηρία και να παρουσιάσετε καμμιά ικανοποιητική εξήγησι γι’ αυτή; Υποθέστε ότι πέθανε η γιαγιά του παιδιού σας ή ένας νεαρός συμμαθητής του. Μπορείτε σεις πειστικά να εξηγήσετε στο παιδί σας γιατί υπάρχει θάνατος;
Εκείνοι που εξήτασαν την αντίθεσι μεταξύ πίστεως και απιστίας στον Θεό μπορεί να συμπεράνουν όπως ένας αρθρογράφος του Βήματος του Σικάγου, που είπε:
«Πολλές αθεϊστικές απόψεις του κόσμου, ότι ο άνθρωπος είναι απλώς ένα βιολογικό τυχαίο γεγονός αφημένο στο κενόν, φαίνονται ψυχρές, μάταιες και μωρές».
Πόσο λογικό επομένως είναι να δεχώμεθα την πίστι στον Θεό! Η ζωή τότε μπορεί να έχη σκοπό!
Υπάρχουν, φυσικά, και άλλα ερωτήματα που σας κάνουν ν’ απορήτε σχετικά με τον Θεό ή τις συνθήκες της γης. Γιατί να μην εξετάζετε τι υποδεικνύουν οι μάρτυρες του Ιεχωβά από τη Γραφή ως επεξήγησι; Ρωτήστε τους μάρτυρας του Ιεχωβά να σας εξηγήσουν προσωπικά τι μπορεί να κάμη για σας η πίστις στον Θεό. Αν δεν μπορήτε να βρήτε κανέναν από τους μάρτυρας του Ιεχωβά στην κοινότητά σας, γράψτε στη Σκοπιά και θα φροντίσωμε να σας συναντήση κάποιος. Δεν υπάρχει καμμιά επιβάρυνσις γι’ αυτή την υπηρεσία.
[Εικόνα στη σελίδα 241]
Ένα ωρολόγι έχει ένα νοήμονα κατασκευαστή. Δεν θα είχαν και τα ουράνια σώματα, με τα οποία ρυθμίζεται το ωρολόγι, ένα Κατασκευαστή;