Προετοιμασία για τη Νέα Τάξι του Θεού
ΑΝ ΜΕΤΟΙΚΗΣΕΤΕ σε μια ξένη χώρα, για να γίνετε μόνιμος κάτοικός της, συνήθως απαιτούνται πολλές αλλαγές. Για να περάσετε καλά είναι ανάγκη να μάθετε τη γλώσσα. Πρέπει να γνωρίζετε κάτι για τους νόμους, τις συνήθειες και τους τρόπους ενεργείας του λαού. Υπάρχουν ωρισμένες εκφράσεις και συνήθειες οι οποίες ίσως ήσαν πλήρως παραδεκτές στη γενέτειρά σας, αλλά που πρέπει να τις απορρίψετε, διότι αποτελούν προσβολή για το λαό της χώρας που έχετε μόλις εκλέξει. Απαιτείται κάποιος χρόνος για ν’ αλλάξετε την πορεία της σκέψεώς σας και τους τρόπους της ζωής σας προτού προσαρμοσθήτε και μπορέσετε να συμβαδίσετε χωρίς στενοχώρια ή δυσκολία.
Τι θα λεχθή, λοιπόν, αν επρόκειτο να μεταφερθήτε σε μια διαφορετική Κοινωνία, μια νέα τάξι, στην οποία θα επικρατή πλήρης δικαιοσύνη και ορθή συμπεριφορά με τους γείτονάς σας, ακόμη και αληθινή φιλοξενία και αγάπη άσχετα με τη φυλή ή την εθνικότητα—ένα τόπο που θα μπορούσατε να εμπιστεύεσθε στο συνάνθρωπό σας; Δεν θα λέγατε ότι αυτό θα ήταν μεγάλη αλλαγή από την κοινωνία που σας περιβάλλει τώρα, μια αλλαγή ακόμη μεγαλύτερη από το να μετοικήσετε σε μια άλλη χώρα;
ΑΝΑΓΚΗ ΥΨΗΛΟΤΕΡΩΝ ΤΡΟΠΩΝ ΣΚΕΨΕΩΣ
Αυτή τη μεταφορά υπόσχεται να κάμη ο Θεός. Και φυσικά αυτό σημαίνει πολλές μεγαλύτερες αλλαγές από τους κανόνας και τους τρόπους ενεργείας της παρούσης κοινωνίας. Θα πρέπει να κάνουν μια τέτοια αλλαγή ακόμη και εκείνοι που ζουν σε «Χριστιανικά» έθνη; Το έθνος Ισραήλ μολονότι ισχυρίζετο ότι υπηρετεί τον Θεό, ζούσε με τον τρόπο που ζουν οι λαοί σήμερα στις λεγόμενες «Χριστιανικές» χώρες. Δηλαδή, είχαν ‘μορφήν ευσεβείας, ηρνούντο δε την δύναμιν αυτής’ με το να μη θέλουν να διέπουν τη ζωή τους οι υψηλοί κανόνες των νόμων του Θεού. (2 Τιμ. 3:5) Αγνόησαν τις εντολές του Θεού και ζούσαν σύμφωνα με τον δικό τους τρόπο, πράγμα που τους ωδήγησε σε διεφθαρμένες πράξεις. Γι’ αυτό ο Ιεχωβά τους είπε: «Αι βουλαί μου δεν είναι βουλαί υμών, ουδέ οδοί υμών αι οδοί μου, . . . αλλ’ όσον είναι υψηλοί οι ουρανοί από της γης, ούτως αι οδοί μου είναι υψηλότεροι των οδών υμών, και αι βουλαί μου των βουλών υμών.»—Ησ. 55:8, 9.
Θα απαιτήση μια αλλαγή στη νέα τάξι και αλλαγή στον τρόπο της σκέψεώς σας, στις εκφράσεις και τις ενέργειές σας; Αναμφιβόλως πόσο διαφορετικό θα είναι το να συναναστρέφεσθε με ανθρώπους στους οποίους μπορείτε να εμπιστεύεσθε σε μια αλλαγή, των οποίων η στάσις απέναντί σας θα είναι για το καλό, και που οι εκφράσεις των θα είναι καθαρές και εποικοδομητικές. Ασφαλώς θα χρειασθή μια αλλαγή αν ένας θα επιθυμούσε ν’ αποτελέση μέρος μιας κοινωνίας με τέτοιους υψηλούς κανόνας.
Αλλά εγείρονται μόνα των μερικά ερωτήματα, Αν επιθυμούμε να ετοιμασθούμε τώρα για να μπορούμε να ζήσωμε σε μια νέα τάξι, πώς μπορεί να το επιτύχωμε αυτό, ανάμεσα στους κακούς τρόπους ενεργείας που υπάρχουν; Και μπορεί ένας άνθρωπος να προοδεύση σ’ αυτό το παρόν σύστημα πραγμάτων όταν εφαρμόζη αυστηρή εντιμότητα και καθαρή ζωή; Θα είναι δυνατόν να συντηρήση την οικογένειά του; Θα μπορέση να ζήση σ’ αυτόν τον κόσμο χωρίς να προχωρή μαζί του στις διεστραμμένες ενέργειές του;
Η απάντησις είναι ναι. Πώς; Αλλά οφείλομε να δεχθούμε τον Δημιουργό μ’ αυτά που λέγει. Από τον Λόγο του που είναι αληθής, τη Γραφή, μπορούμε να λάβωμε ορθές αρχές, εκείνες που θέτει ο ίδιος ο Δημιουργός, και οι οποίες είναι πράγματι εφαρμόσιμες προς όφελος εκείνων που τις ακολουθούν. Εξαρτάται κατόπιν από μας να θέσωμε σ’ εφαρμογή αυτές τις αρχές στη ζωή μας και να εμπιστευώμεθα σ’ αυτόν ότι θα μας βοηθήση να επιτύχωμε, όπως έχει δεσμευθή με υπόσχεσι να το κάμη. Αλλ’ ας δούμε τι απαιτεί ο Θεός και τι υπόσχεται.
ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΗ «ΓΛΩΣΣΑ»
Σύμφωνα με τη Γραφή, για να κάμωμε την απαιτούμενη αλλαγή είναι ανάγκη να μάθωμε μια νέα «γλώσσα.» Όταν ο Θεός μίλησε για την αποκατάστασι του Ισραήλ από τη Βαβυλωνιακή αιχμαλωσία, είπε: «Διότι τότε θέλω αποκαταστήσει εις τους λαούς γλώσσαν καθαράν, δια να επικαλώνται πάντες το όνομα του Ιεχωβά, να δουλεύωσι αυτόν υπό ένα ζυγόν.» (Σοφον. 3:9, ΜΝΚ) Αυτό δεν ήταν μια αλλαγή στην κατά γράμμα γλώσσα του Ισραήλ, αλλά αλλαγή σ’ αυτά που έλεγαν, στον τρόπο της ομιλίας των, μια γλώσσα καθαρής αληθείας, αγνότητα γλώσσας που έφερνε αίνο στον Θεό και ενότητα λατρείας, με ειρήνη.
Τώρα ο Θεός ενεργεί όπως ενεργούσε τότε, ‘συνάγει τα έθνη, συναθροίζει τα βασίλεια, δια να εκχέη επ’ αυτά την αγανάκτησί του, όλη την έξαψι της οργής του.’ Έτσι επίσης, δίνει τώρα στους ανθρώπους με δίκαιη καρδιά όλων των χωρών, άσχετα με τη γλώσσα που μιλούν, την ‘καθαρή γλώσσα’ της αληθείας.—Σοφ. 3:8.
Αλλ’ αυτή η αλλαγή της γλώσσας σημαίνει αλλαγή σ’ ολόκληρη τη ζωή μας. Η εντολή που μας δίδεται είναι:
«Πορνεία δε και πάσα ακαθαρσία, ή πλεονεξία, μηδέ ας ονομάζηται μεταξύ σας, καθώς πρέπει εις αγίους· μηδέ αισχρότης και μωρολογία ή βωμολοχία, τα οποία είναι απρεπή· αλλά μάλλον ευχαριστία.»—Εφεσ. 5:3, 4.
Η αλλαγή που κάνομε περιγράφεται καλά από τον απόστολο Παύλο:
«Νεκρώσατε λοιπόν τα μέλη σας τα επί της γης, πορνείαν, ακαθαρσίαν, πάθος, επιθυμίαν κακήν, και την πλεονεξίαν, ήτις είναι ειδωλολατρεία· δια τα οποία έρχεται η οργή του Θεού επί τους υιούς της απείθειας· εις τα οποία και σεις περιεπατήσατε ποτέ, ότε εζήτε εν αυτοίς. Τώρα όμως απορρίψατε και σεις ταύτα πάντα, οργήν, θυμόν, κακίαν, βλασφημίαν, αισχρολογίαν εκ του στόματός σας. Μη ψεύδεσθε εις αλλήλους, αφού απεκδύθητε τον παλαιόν άνθρωπον μετά των πράξεων αυτού· και ενδύθητε τον νέον, τον ανακαινιζόμενον εις επίγνωσιν κατά την εικόνα του κτίσαντος αυτόν.»—Κολ. 3:5-10.
Για να μιλούμε αυτή τη νέα γλώσσα, λοιπόν, απαιτείται ν’ απαλλαγούμε από τις προηγούμενες εκφράσεις, τις κακές συνήθειες και τρόπους ζωής, για να τ’ αντικαταστήσωμε με τους «καρπούς του πνεύματος» για να γίνωμε κατάλληλοι για απελευθέρωσι στη νέα τάξι του Θεού. (Γαλ. 5:22, 23) Αυτά είναι τα «διαφέροντα [τα σπουδαιότερα, ΜΝΚ]» τα οποία λέγει ο απόστολος ότι απαιτούν ακριβή γνώσι και πλήρη διάκρισι. (Φιλιππ. 1:9, 10) Όλοι οφείλουν να ‘μη συμμορφώνωνται με τον αιώνα τούτον, αλλά να μεταμορφώνονται δια της ανακαινίσεως του νοός των ώστε να δοκιμάζουν τι είναι το θέλημα του Θεού, το αγαθόν και ευάρεστον και τέλειον.’—Ρωμ. 12:2.
ΜΗ ΦΟΒΗΘΗΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ
Αυτή η αλλαγή στον τρόπο της ζωής μπορεί να γίνη, ακόμη και ανάμεσα σ’ έναν διεφθαρμένο κόσμο. Ο Θεός λέγει ότι θα είναι μαζί μ’ εκείνους οι οποίοι ακολουθούν τις αρχές του δικαιοσύνης και εντιμότητος. Δεν πρέπει να φοβηθούμε ότι αυτό θα επιφέρη επάνω μας κακές οικονομικές συνθήκες ώστε η οικογένειά μας να μη έχη τροφή. «Διότι αυτός είπε: ‘Δεν θέλω σε αφήσει ουδέ σε εγκαταλείψει’.»—Εβρ. 13:5, 6.
Μπορούμε να ελευθερωθούμε από τους φόβους που περιβάλλουν τον κόσμο, διότι γνωρίζομε ότι «εάν ο Θεός είναι υπέρ ημών, τις θέλει είσθαι καθ’ ημών;» Ο Μωυσής, ο οποίος δοκίμασε την προστασία του Θεού ανάμεσα σε πολλές στενοχώριες, μπορούσε αληθινά να πη: «Επειδή είπες ‘ο Ιεχωβά είναι η ελπίδα μου,’ και τον Ύψιστο έκαμες καταφύγιόν σου, δεν θέλει συμβαίνει εις σε κακόν.»—Ρωμ. 8:31· Ψαλμ. 91:9, 10, ΜΝΚ.
Υπάρχει ένας άλλος λόγος για τον οποίον μπορούμε να ζούμε σύμφωνα με τους κανόνες του Θεού ακόμη και τώρα, με την ελπίδα να ζήσωμε σ’ ένα τελείως δίκαιο νέο σύστημα πραγμάτων. Ο λόγος είναι ότι ο Θεός έχει μια οργάνωσι στη γη, που έχει σχηματισθή για να βοηθή εκείνους οι οποίοι τώρα επιθυμούν να τον υπηρετήσουν. Οι μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν δεχθή τους κανόνες και τις αρχές του Λόγου του Θεού. Τους εφαρμόζουν στη ζωή τους. Αντιλαμβάνονται ότι είναι αμαρτωλοί από τη γέννησί τους, όπως είναι και όλο το ανθρώπινο γένος γενικά, αλλά με το να μιλούν την ‘καθαρή γλώσσα’ ανανεώνουν την προσωπικότητά τους και υπηρετούν ως ένας άνθρωπος, «ώμος προς ώμον.»—Εφεσ. 4:20-24· Φιλιππ. 1:27, 28.
Σύμφωνα με την υπόσχεσί του ο Θεός έχει βοηθήσει αυτόν τον όμιλο ανθρώπων, που προέρχονται απ’ όλες τις τάξεις της ζωής, απ’ όλα τα έθνη και τις φυλές. Ως ένα σώμα ενός και ημίσεως εκατομμυρίου ανθρώπων, που όλοι συνεργάζονται με ενότητα, μπορούν να βεβαιώσουν την αληθινότητα των λόγων του βασιλέως Δαβίδ: «Νέος ήμην, και ήδη εγήρασα, και δεν είδον δίκαιον εγκαταλελειμμένον, ουδέ το σπέρμα αυτού ζητούν άρτον.» (Ψαλμ. 37:25) Οι μάρτυρες του Ιεχωβά είναι επίσης ευτυχείς. Η ευτυχία των έχει προσελκύσει την προσοχή άλλων οι οποίοι έχουν προστεθή στις τάξεις των. Μολονότι τα θρησκευτικά συστήματα του Χριστιανικού κόσμου παρακμάζουν, οι μάρτυρες οι οποίοι ειλικρινά ακολουθούν την πραγματική Χριστιανοσύνη, αυξάνουν σε αριθμούς, σε ενότητα και σε ειρήνη. Αποδεικνύουν ότι είναι ένας λαός που προετοιμάζεται για ζωή στη νέα τάξι του Θεού.