Εκπαιδεύεσθε Τώρα για τις Δοκιμασίες που θα Έρθουν;
«Εξεύρει ο Ιεχωβά να ελευθερώνη εκ του πειρασμού τους ευσεβείς.»—2 Πέτρ. 2:9
1, 2. (α) Πόσο σοβαρή είναι η κατάστασις του κόσμου; (β) Ποια είναι η σημασία των παγκοσμίων γεγονότων της εποχής μας;
ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ γένος πρόκειται ν’ αντιμετωπίση εξαιρετικά σκληρές δοκιμασίες. Όλες οι αποδείξεις καταλήγουν σ’ αυτό το συμπέρασμα. Η ανθρώπινη οικογένεια έχει φθάσει στην πιο κρίσιμη εποχή της ιστορίας της. Πράγματι, η παγκόσμια κατάστασις χειροτερεύει τόσο γοργά ώστε οι ηγέται του κόσμου πιστεύουν ότι αυτή η ίδια η επιβίωσις του ανθρωπίνου γένους βρίσκεται σε κίνδυνο. Η εφημερίς Τάιμς της Νέας Υόρκης ανέφερε στο φύλλο της τής 6ης Ιανουαρίου 1969: «Οι πολιτικοί και οι κοινωνικοί επιστήμονες της Ρωσίας, της Κίνας και της Αμερικής θα συμφωνήσουν προφανώς σ’ ένα πράγμα: Αν δεν γίνουν αξιοσημείωτα θετικά βήματα τα προσεχή πέντε χρόνια, οι πιθανότητες να εορτάση ο κόσμος την χαραυγή του Νέου Έτους του 2000 είναι πολύ πιο σκοτεινές από οποιαδήποτε περίοδο που αναφέρει η ιστορία.»
2 Όταν τα γεγονότα της εποχής μας εξετασθούν υπό το φως των προφητειών του Λόγου του Θεού της Γραφής, υποχρεούμεθα να καταλήξωμε στο συμπέρασμα ότι αυτές είναι οι έσχατες ημέρες αυτού του συστήματος που έχουν προλεχθή. (2 Τιμ. 3:1· Ματθ. 24:3-14) Αυτό σημαίνει ότι έχομε φθάσει στις ημέρες για τις οποίες ομιλεί η Βιβλική προφητεία: «Εν ταις ημέραις των βασιλέων εκείνων, θέλει αναστήσει ο Θεός του ουρανού βασιλείαν, ήτις εις τον αιώνα δεν θέλει φθαρή . . . θέλει κατασυντρίψει και συντελέσει πάσας ταύτας τας βασιλείας, αυτή δε θέλει διαμένει εις τους αιώνας.» (Δαν. 2:44) Η απόδειξις που υπάρχει στον Λόγο του Θεού είναι ότι αυτή η βασιλεία του Θεού, η ίδια για την οποία προσεύχονται από μακρού οι Χριστιανοί, έχει εγκαθιδρυθή στους ουρανούς μέσα σ’ αυτή την ίδια γενεά, το έτος 1914. (Ματθ. 6:9,10) Τότε ο ενθρονισθείς Βασιλεύς Ιησούς Χριστός προέβη στην εκκαθάρισι των ουρανών από τους αγγελικούς εναντιουμένους της Βασιλείας.
3, 4. (α) Ποιος ουράνιος πόλεμος έγινε τον καιρό της εγκαθιδρύσεως της βασιλείας του Θεού, και ποια ήταν η έκβασίς του; (β) Τι υπάρχει, λοιπόν, αμέσως μπροστά μας;
3 Η Γραφή περιγράφει τ’ αποτελέσματα αυτού του ουρανίου πολέμου με τον εξής τρόπο: «Και ερρίφθη ο δράκων ο μέγας, ο όφις ο αρχαίος, ο καλούμενος Διάβολος και ο Σατανάς, ο πλανών την οικουμένην όλην, ερρίφθη εις την γην και οι άγγελοι αυτού ερρίφθησαν μετ’ αυτού. Και ήκουσα φωνήν μεγάλην λέγουσαν εν τω ουρανώ, Τώρα έγεινεν . . . η βασιλεία του Θεού ημών, και η εξουσία του Χριστού αυτού . . . Δια τούτο ευφραίνεσθε, οι ουρανοί, και οι κατοικούντες εν αυτοίς. Ουαί εις τους κατοικούντας την γην και την θάλασσαν, διότι κατέβη ο Διάβολος εις εσάς έχων θυμόν μέγαν, επειδή γνωρίζει ότι ολίγον καιρόν έχει.»—Αποκάλ. 12:7-12.
4 Σκεφθήτε! Η Γραφή λέγει ότι όταν ιδρύθη η βασιλεία του Θεού στον ουρανό ο Σατανάς και οι αγγελικές δυνάμεις του ερρίφθησαν στη γη. Εδώ στη γη έχουν υποδαυλίσει μεγάλες στενοχώριες, διότι γνωρίζουν ότι η καταστροφή των πλησιάζει. Μήπως δεν έχει γίνει καταφανές ότι τα έθνη παρασύρονται άγρια από δαιμονικές δυνάμεις από το 1914; Τι υπάρχει, λοιπόν, αμέσως μπροστά μας; Δεν μπορεί να υπάρξη αμφιβολία γι’ αυτό. Ουαί εμπνευσμένες από δαίμονες είναι βέβαιο ότι θ’ αυξήσουν και η Γραφή λέγει ότι η ηυξημένη οργή του εκδιωγμένου Διαβόλου θα κατευθυνθή ιδιαιτέρως εναντίον ‘των φυλαττόντων τας εντολάς του Θεού και εχόντων την μαρτυρίαν του Ιησού.’ (Αποκάλ. 12:17) Αυτό σημαίνει ότι η πίστις και η νομιμοφροσύνη όλων των Χριστιανών είναι βέβαιο ότι θα δοκιμασθή. Σκληρές δοκιμασίες βρίσκονται μπροστά. Εκπαιδεύεσθε για ν’ αντιμετωπίσετε αυτές τις δοκιμασίες επιτυχώς; Αν ναι, τότε μπορείτε να παρηγορηθήτε με τη διαβεβαίωσι ότι: «Εξεύρει ο Ιεχωβά να ελευθερώνη εκ του πειρασμού τους ευσεβείς.»—2 Πέτρ. 2:9, ΜΝΚ.
ΕΚΤΙΜΗΣΤΕ ΤΗ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΕΩΣ
5. (α) Ποιον τρόπο σκέψεως πρέπει ν’ αποφεύγωμε; (β) Ποια πρέπει να είναι η διανοητική μας κατάστασις, και γιατί;
5 Θα ήταν μωρία να συμπεράνετε ότι σεις θ’ αποτελέσετε με κάποιο τρόπο εξαίρεσι, και ότι η δική σας πίστις δεν θα δοκιμασθή. Ο Διάβολος θα ήθελε να σας αποκοιμίση μ’ ένα τέτοιο είδος σκέψεως. Δεν θέλει να εκπαιδευθήτε. Θα ήταν τόσο ευχαριστημένος αν λησμονούσατε τελείως την θεία προειδοποίησι: «Εγκρατεύθητε, αγρυπνήσατε διότι ο αντίδικός σας διάβολος, ως λέων ωρυόμενος, περιέρχεται, ζητών τίνα να καταπίη. Εις τον οποίον αντιστάθητε.» (1 Πέτρ. 5:8, 9) Ναι, δείξτε ότι είσθε φρόνιμος με το ν’ ακολουθήσετε αυτή τη θεία προειδοποίησι. Παραμένετε άγρυπνος εναντίον κάθε σκέψεως, οποιαδήποτε και αν είναι η προέλευσίς της, που θα μπορούσε να σας αποθαρρύνη από το να προετοιμάζεσθε για τις δύσκολες δοκιμασίες της πίστεως που πρόκειται να έλθουν.
6, 7. (α) Ποιες ευνοϊκές συνθήκες υπήρχαν στη διάρκεια του τελευταίου έτους της επιγείου διακονίας του Ιησού; (β) Τι είναι εκείνο που αποδεικνύει ότι ο Ιησούς δεν επέτρεψε να τον εμποδίσουν οι συνθήκες από το να εκπαιδεύεται για τις δοκιμασίες που επρόκειτο να έλθουν;
6 Ο Ιησούς Χριστός έδωσε ένα έξοχο παράδειγμα σχετικά μ’ αυτό. Δεν επέτρεψε να τον αποκοιμήσουν οι ευνοϊκές περιστάσεις και να τον κάμουν να σκέπτεται ότι δεν επρόκειτο να υποστή σκληρές δοκιμασίες της πίστεώς του. Παραδείγματος χάριν, εξετάστε τις συνθήκες στη διάρκεια του τελευταίου έτους της επιγείου διακονίας του. Μεγάλα πλήθη ανθρώπων είχαν προσέλθει σ’ αυτόν στην ορεινή περιοχή κοντά στη θάλασσα της Γαλιλαίας. Εκεί ο Ιησούς εθεράπευσε τους χωλούς, τους ακρωτηριασμένους, τους τυφλούς και τους βωβούς ανάμεσά των. Επίσης επειδή είχαν παραμείνει μαζί του τρεις ημέρες και ήσαν πεινασμένοι και κουρασμένοι, ο Ιησούς έθρεψε με θαυματουργικό τρόπο τους ‘τετρακισχιλίους άνδρες, εκτός γυναικών και παιδίων’ μόνο με ‘επτά άρτους και ολίγα οψάρια.’ (Ματθ. 15:29-39) Ως αποτέλεσμα ο λαός υπεδέχθη πολύ καλά τον Ιησού. Πράγματι, πριν από λίγο, αφού είχε κάμει ένα παρόμοιο θαύμα, τα πλήθη προσπάθησαν να τον αρπάσουν για να τον κάμουν βασιλέα. (Ιωάν. 6:10-15) Ο Ιησούς όμως δεν άφησε να τον αποκοιμίση η εύνοια που έδειχνε σ’ αυτόν ο λαός ώστε να σκεφθή ότι οι δύσκολες δοκιμασίες που είχαν προλεχθή στη Γραφή δεν επρόκειτο να έλθουν σύντομα επάνω του.—Ησ. 50:6· 53:5-12.
7 Όταν ο Ιησούς και οι μαθηταί του είχαν ταξιδεύσει μακρύτερα προς βορράν και ήσαν κοντά στο Όρος Αερμών, το υπόμνημα της Γραφής λέγει: «Ήρχισεν ο Ιησούς να δεικνύη εις τους μαθητάς αυτού, ότι πρέπει να υπάγη εις Ιεροσόλυμα, και να πάθη πολλά από των πρεσβυτέρων και αρχιερέων και γραμματέων, και να θανατωθή.» Πόσο απομακρυσμένα εφαίνοντο σ’ εκείνους αυτά τα παθήματα! Γι’ αυτό, ο απόστολος Πέτρος, ‘παραλαβών αυτόν κατ’ ιδίαν, ήρχισε να επιτιμά αυτόν, λέγων, Γενού ίλεως εις σεαυτόν, Κύριε· δεν θέλει γείνει τούτο εις σε.» (Ματθ. 16:21, 22) Πώς θ’ ανταπεκρίνετο ο Ιησούς; Επί τέλους ο Πέτρος δεν είχε υπ’ όψιν του να προξενήση βλάβη αντιλέγοντας στον Κύριό του. Αγαπούσε πραγματικά τον Ιησού, και δεν ήθελε να τον ενοχλούν πράγματα που τότε εφαίνοντο απίθανα.
8. (α) Ποια ήταν η ανταπόκρισις του Ιησού στις καλοπροαίρετες προσπάθειες του Πέτρου να τον παρηγορήση, και γιατί; (β) Ποιο μάθημα μπορούμε ν’ αντλήσωμε απ’ αυτό;
8 Ο Ιησούς όμως δεν ησύχασε με τα λόγια του Πέτρου. Μάλιστα δεν τα εξετίμησε καθόλου. Εγνώριζε ότι, αν τα πρόσεχε, αυτά τα λόγια θα τον απεθάρρυναν από το να εκπαιδεύεται και να ενισχύη τη διάνοια και την καρδιά του για τις σκληρές δοκιμασίες που είχαν προείπει οι Γραφές ότι επρόκειτο ν’ αντιμετωπίση σύντομα. Γι’ αυτό ο Ιησούς επετίμησε αυστηρά τον Πέτρο, λέγοντας: «Ύπαγε οπίσω μου, Σατανά, σκάνδαλον μου είσαι· διότι δεν φρονείς τα του Θεού, αλλά τα των ανθρώπων.» (Ματθ. 16:23) Ο Πέτρος δεν είχε εκτιμήσει πόσο ζωτικό ήταν να ενισχυθή ο Ιησούς για τις δοκιμασίες που επρόκειτο να έλθουν. Σεις σήμερα εκτιμάτε τη σπουδαιότητα του να εκπαιδεύεστε για μελλοντικές δοκιμασίες της πίστεώς σας; Μη επιτρέπετε η ηρεμία και οι ευνοϊκές συνθήκες που υπάρχουν σήμερα να σας αποκοιμίσουν και να σας κάμουν να σκεφθήτε ότι σκληρές δοκιμασίες δεν πρόκειται να έλθουν αιφνιδίως επάνω σας. Μη προσέχετε οποιαδήποτε λόγια που θα σας απεθάρρυναν από το να ετοιμάζεσθε για μια ολοκληρωτική επίθεσι εμπνευσμένη από δαίμονες. Μόνο με μια τέτοια προετοιμασία μπορείτε να είσθε βέβαιοι ότι θα δοκιμάσετε την απελευθέρωσι του Ιεχωβά από τη δοκιμασία.—2 Πέτρ. 2:9.
ΟΙ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΛΘΟΥΝ ΑΙΦΝΙΔΙΩΣ
9. Ποιες γεμάτες δοκιμασίες πείρες υπέστη ο Ιησούς και τις υπέμεινε πιστά;
9 Σε λιγώτερο από ένα χρόνο αφότου ο Ιησούς είχε πει στους μαθητάς του τι επρόκειτο να πάθη, επήλθαν αιφνιδίως τα παθήματα εκείνα ακριβώς για τα οποία είχε μιλήσει. Ήταν στην Ιερουσαλήμ, στον κήπο της Γεθσημανή, όταν ένας όχλος ωπλισμένος με ξύλα και μάχαιρες ήλθε νύχτα και τον συνέλαβε. Εκείνη τη νύχτα, καθώς εδοκιμάζετο, «ήρχισαν τίνες να εμπτύωσιν εις αυτόν, και να περικαλύπτωσι το πρόσωπον αυτού, και να γρονθίζωσιν αυτόν.» (Μάρκ. 14:65) Αλλ’ αυτό ήταν μόνο η αρχή της δοκιμασίας του. Την επομένη μέρα ο Πόντιος Πιλάτος διέταξε να μαστιγώσουν τον Ιησού. (Ματθ. 27:26-30· Ιωάν. 19:1-3) Σχολιάζοντας τι μπορούσε να περιλαμβάνη αυτό, το περιοδικό Μέντικαλ Ουώρλντ Νιούς της 21ης Οκτωβρίου 1966, είπε τα εξής: «Η τραγική παντομίμα της στέψεως του Χριστού με άκανθες και η διαπόμπευσις εκ μέρους του όχλου ίσως συνωδεύθηκε από μαστίγωσι. Το μαστίγιο είχε πολλές λωρίδες που κατέληγαν σε μολύβδινους βώλους ή σε μικρά οστά του αστραγάλου του προβάτου.» Τελικά, ο Ιησούς, εξασθενημένος από τέτοιο βάναυσο δαρμό, παρεδόθη από τον Πιλάτο στους διώκτας του, οι οποίοι τον καθήλωσαν επάνω σ’ ένα ξύλο μαρτυρίου ωσότου πέθανε μ’ ένα αγωνιώδη θάνατο. Αλλ’ ο Ιησούς υπέμεινε πιστά. Είχε εκπαιδευθή γι’ αυτές τις σκληρές δοκιμασίες.
10. Τι είπε ο Ιησούς για να προετοιμάση τους μαθητάς του για τις δοκιμασίες που επρόκειτο ν’ αντιμετωπίσουν ;
10 Ο Ιησούς επιθυμούσε και οι μαθηταί του να είναι προετοιμασμένοι για τις δοκιμασίες που επρόκειτο ν’ αντιμετωπίσουν. Γι’ αυτό τη νύχτα που προηγήθηκε του θανάτου του είπε σ’ αυτούς: «Ενθυμείσθε τον λόγον, τον οποίον εγώ είπον προς εσάς, Δεν είναι δούλος μεγαλήτερος του κυρίου αυτού. Εάν εμέ εδίωξαν, και σας θέλουσι διώξει . . . Εν τω κόσμω θέλετε έχει θλίψιν· άλλα θαρσείτε· εγώ ενίκησα τον κόσμον.» (Ιωάν. 15:20· 16:33) Μερικές φορές αυτές οι θλίψεις είχαν επέλθει με απροσδόκητο και αιφνίδιο τρόπο στους ακολούθους του Ιησού.
11, 12. (α) Ποια αιφνίδια εναντίωσι συνήντησαν ο Παύλος και ο Βαρνάβας στα Λύστρα, και γιατί αυτή ήταν απροσδόκητη; (β) Τι θα έπρεπε να διδαχθούμε απ’ αυτό, και πώς ο Παύλος ζητούσε να είναι προετοιμασμένοι οι μαθηταί γι’ αυτά που επρόκειτο να έλθουν;
11 Παραδείγματος χάριν, ήταν ο καιρός που ο απόστολος Παύλος και ο σύντροφός του ιεραπόστολος Βαρνάβας διακονούσαν στην πόλι Λύστρα της Μικράς Ασίας. Εκεί τους είχαν δεχθή καλά. Πράγματι, αφού είχαν θεραπεύσει ένα χωλό, αυτό έκαμε τόση εντύπωσι στους ανθρώπους ώστε ήθελαν να προσφέρουν θυσίες σ’ αυτούς. Εν τούτοις, σε λίγο, το Βιβλικό υπόμνημα λέγει: «Ήλθον Ιουδαίοι εξ Αντιοχείας και Ικονίου, και πείσαντες τους όχλους, και λιθοβολήσαντες τον Παύλον, έσυραν έξω της πόλεως νομίσαντες ότι απέθανεν.» Πόσο αιφνίδια αντεστράφησαν τα πράγματα και ήλθε ο διωγμός!—Πράξ. 14:8-19.
12 Αυτό θα έπρεπε να χρησιμεύση για μάθημα σ’ εμάς σήμερα. Η Χριστιανική μας ζωή είναι πιθανόν να κυλά πολύ ειρηνικά. Το έργο κηρύγματος είναι πιθανόν ν’ απολαμβάνη ασυνήθιστα καλή υποδοχή από τους ανθρώπους. Αλλά κάτι μπορεί να συμβή και τότε δύσκολες δοκιμασίες επέρχονται αιφνιδίως επάνω μας. Πρέπει ν’ αναμένωμε τέτοιες δοκιμασίες της πίστεώς μας και να εκπαιδευώμεθα για να τις αντιμετωπίσουμε. Ο απόστολος Παύλος το εκτιμούσε αυτό και παρακινούσε τους ομοίους μ’ αυτόν Χριστιανούς να κάμουν το ίδιο. Η Γραφή λέγει ότι όταν ελιθοβόλησαν τον Παύλο, αυτός και ο Βαρνάβας «υπέστρεψαν εις την Λύστραν και Ικόνιον και Αντιόχειαν, επιστηρίζοντες τας ψυχάς των μαθητών, προτρέποντες να εμμένωσιν εις την πίστιν, και διδάσκοντες ότι δια πολλών θλίψεων πρέπει να εισέλθωμεν εις την βασιλείαν του Θεού.»—Πράξ. 14:21, 22.
13. Ποια απόδειξις υπάρχει ότι δοκιμασίες είναι δυνατόν να έλθουν αιφνιδίως στους Χριστιανούς σήμερα;
13 Μη βγάλετε το συμπέρασμα ότι σεις θ’ αποφύγετε τις δοκιμασίες της πίστεώς σας. Ο Λόγος του Θεού είναι βέβαιος σ’ αυτό—όλοι οι αληθινοί Χριστιανοί θα υποστούν δοκιμασίες. (2 Τιμ. 3:12) Πώς και με ποια μορφή θα έλθουν, δεν γνωρίζομε πάντοτε. Αλλά και σήμερα ακόμη μπορούν να έλθουν αιφνιδίως. Παραδείγματος χάριν, στην Αφρικανική χώρα Μαλάουι το 1965 και 1966 οι Χριστιανοί μάρτυρες του Ιεχωβά απελάμβαναν λογικώς ευνοϊκές συνθήκες κάτω από τις οποίες μπορούσαν να διεξάγουν το διακονικό των έργο. Αλλά το 1967 η κυβέρνησις τούς έθεσε υπό απαγόρευσιν και τους εδυσφήμισε, διεγείροντας ένα αιφνίδιο κύμα αισχρού διωγμού. Επυρπόλησαν κατοικίες και τόπους συναθροίσεως. Γυναίκες εβιάσθησαν και άνδρες βασανίσθηκαν και θανατώθηκαν. Τα τελευταία χρόνια αιφνίδιες εκρήξεις διωγμού υπέστησαν επίσης οι Χριστιανοί στο Καμερούν, στην Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία, στη Μαλαγκάσυ, στην Ισημερινή Γουινέα και σε άλλα μέρη.
ΓΙΑΤΙ Ο ΘΕΟΣ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ
14. Ποιο γεγονός αποδεικνύει ότι ο Θεός έχει σοβαρούς λόγους για να επιτρέπη να υφίσταται δοκιμασίες ο λαός του, κι επομένως τι είναι φρόνιμο ν’ αποκτήσωμε;
14 Γιατί όμως, μπορεί να ρωτήση κάποιος, επιτρέπει ο Ιεχωβά Θεός να υφίστανται οι δούλοι του δοκιμασίες; Γιατί επιτρέπεται στο Σατανά ή Διάβολο να περιφέρεται ως λέων ωρυόμενος και να προξενή τόσο πολλή στενοχώρια και θλίψι; Υπάρχει σοβαρός λόγος γι’ αυτό. Αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός που ο Θεός λέγει «Όστις εγγίζει εσάς [τον λαόν μου], εγγίζει την κόρην του οφθαλμού μου.» (Ζαχ. 2:8, ΜΝΚ) Σκεφθήτε τώρα: Θα επέτρεπε ο Θεός παθήματα στον αγαπητό του λαό, πράγμα που έχει το ίδιο οδυνηρό αποτέλεσμα επάνω σ’ αυτόν τον ίδιο όπως ένα κέντημα στην κόρη του οφθαλμού, αν δεν είχε σοβαρό λόγο για να το επιτρέψη; Ασφαλώς όχι! Θα είναι λοιπόν φρόνιμο ν’ αποκτήσωμε κατάλληλη κατανόησι του λόγου για τον οποίο επιτρέπει ο Θεός τον Σατανά να επιφέρη παθήματα στους δούλους Του.
15. Ποιος εδελέασε το πρώτο ανθρώπινο ζεύγος ν’ απομακρυνθή από τον Θεό, και ποια πρόκλησίς του προς τον Θεό έχει αλάνθαστη απόδειξι;
15 Η Γραφή δείχνει ότι ένα ζήτημα παγκοσμίου σπουδαιότητος μεταξύ του Ιεχωβά Θεού και του Σατανά ή Διαβόλου περιλαμβάνεται. Αποκαλύπτει ότι, αφού εδημιούργησε ο Θεός το πρώτο ανθρώπινο ζεύγος και τους έβαλε σε μια παραδεισιακή κατοικία στη γη, ένα ισχυρό αγγελικό πλάσμα παρενέβη και μέσω ενός συκοφαντικού ψεύδους τους εδελέασε να παρακούσουν στον Δημιουργόν των. (Γέν. 3:1-6) Αυτός ο ταραχοποιός έγινε έτσι Διάβολος ή Συκοφάντης. Οι Γραφές δείχνουν ότι ο Διάβολος επροκάλεσε αργότερα τον Θεό με τον ισχυρισμό ότι μπορούσε ν’ απομακρύνη από τον Θεό όλους τους αγέννητους ακόμη απογόνους του πρώτου ανθρωπίνου ζεύγους. Αλάνθαστη απόδειξις τούτου βρίσκεται σχετικά με τον πιστό δούλο του Θεού ονομάζεται Ιώβ.
16. (α) Όπως αποδεικνύεται από τη συνομιλία που αναγράφεται στο βιβλίο του Ιώβ, τι περιλαμβάνεται στο ζήτημα μεταξύ του Ιεχωβά και του Σατανά; (β) Ήταν νέο αυτό το ζήτημα την εποχή του Ιώβ;
16 Το θεόπνευστο Βιβλικό υπόμνημα μας εισάγει στον ίδιο τον ουρανό και μας αποκαλύπτει μια σπουδαία συζήτησι εκεί. Λέγει τα εξής: «Ημέραν δε τινα, ήλθον οι υιοί του Θεού δια να παρασταθώσιν ενώπιον του Ιεχωβά, και μεταξύ αυτών ήλθε και ο Σατανάς. . . . Και είπεν ο Ιεχωβά προς τον Σατανά έβαλες τον νουν σου επί τον δούλον μου Ιώβ, ότι δεν υπάρχει όμοιος αυτού εν τη γη, άνθρωπος άμεμπτος και ευθύς, φοβούμενος τον Θεόν, και απεχόμενος από κακού; Και απεκρίθη ο Σατανάς προς τον Ιεχωβά, και είπε, Μήπως δωρεάν φοβείται ο Ιώβ τον Θεόν; δεν περιέφραξας κυκλόθεν αυτόν, και την οικίαν αυτού, και πάντα όσα έχει; πλην τώρα έκτεινον την χείρα σου, και έγγισον πάντα όσα έχει, δια να ιδής εάν δεν σε βλασφημήση κατά πρόσωπον.» Αυτό δείχνει ότι στο ζήτημα μεταξύ του Θεού και του Σατανά περιλαμβάνεται το ερώτημα: Θα παραμείνουν άνθρωποι πιστοί στον Θεό κάτω από δοκιμασία; Είναι καταφανές ότι ο Σατανάς ισχυρίσθηκε ότι δεν θα παρέμεναν. Έτσι, για να τακτοποιηθή το ζήτημα, τουλάχιστον όσον αφορά τον Ιώβ, ο Ιεχωβά είπε στον Σατανά: «Ιδού εις την χείρα σου πάντα όσα έχει.» Αλλ’ άσχετα με τις δοκιμασίες που επέφερε σ’ αυτόν ο Σατανάς, ο Ιώβ διεκράτησε την πίστι του στον Θεό. Απέδειξε τον Σατανά ψεύστη, όπως ακριβώς το είχαν πράξει πριν απ’ αυτόν πιστοί άνθρωποι, όπως ο Άβελ, ο Νώε, ο Αβραάμ και άλλοι.—Ιώβ κεφάλαια 1 και 2· Εβρ. 11:4-38.
17. Τι συνέχιζε να προσπαθή να κάμη ο Διάβολος, κι έτσι ποια ερωτήματα αντιμετωπίζει ο καθένας μας;
17 Μολονότι δια μέσου των αιώνων η πίστις και η εγκαρτέρησις των δούλων του Θεού απέδειξαν επανειλημμένως τον Σατανά ψεύστη, εν τούτοις ο Σατανάς αρνήθηκε να παύση την παράφρονα πορεία του. Συνεχίζει τις προσπάθειές του ν’ απομακρύνη ανθρώπους από την ορθή λατρεία. Εν τούτοις, εκείνοι που αγαπούσαν τον Ιεχωβά παρέμειναν πιστοί στον Θεό παρ’ όλες τις δοκιμασίες που επέφερε σ’ αυτούς ο Διάβολος. Σεις θα μπορέσετε ν’ αντισταθήτε στις τελικές επιθέσεις του Σατανά που θα επέλθουν λίγο πριν από την καταστροφή του από τον Θεό; Θα συντελέσετε στο ν’ αποδειχθή ότι άνθρωποι θα υπηρετούν τον Ιεχωβά Θεό επειδή τον αγαπούν πραγματικά; Το αν θα μπορέσετε να το πράξετε αυτό εξαρτάται από το αν επωφελήσθε από τις σπουδαίες βοήθειες.
ΒΟΗΘΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΟΜΕΙΝΕΤΕ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ
18. (α) Γιατί η πιστότης του Ιώβ έκαμε να ευφραίνεται η καρδιά του Ιεχωβά; (β) Επομένως τι θα μας βοηθήση να παραμείνωμε πιστοί στον Θεό κάτω από δοκιμασία;
18 Σκεφθήτε, παραδείγματος χάριν, πόσο ευτυχή πρέπει να είχε κάμει τον Ιεχωβά Θεό η πορεία που είχε λάβει ο πιστός Ιώβ. Ο Σατανάς είχε πει, στην πραγματικότητα, ότι κανένας δεν θα τηρούσε την ακεραιότητά του στον Θεό κάτω από δοκιμασία. Ωστόσο, η πορεία της ζωής του Ιώβ μαρτυρούσε σ’ ολόκληρο το σύμπαν ‘Είσαι ένας ποταπός ψεύστης, Σατανά, διότι, εγώ μέχρι θανάτου θα παραμείνω πιστός στον Θεό.’ (Ιακ. 5:11) Πόσο ευτυχής είναι ο Ιεχωβά όταν άτομα όπως ο Ιώβ Τον υπηρετούν πιστά κι έτσι αποδεικνύουν τον Αντίπαλό του ψεύστη! Αυτό αποδεικνύεται από τη στοργική έκκλησι του Θεού: «Υιέ μου, γίνου σοφός, και εύφραινε την καρδίαν μου, δια να έχω τι να αποκρίνωμαι προς τον ονειδίζοντά με.» (Παροιμ. 27:11) Σκεφθήτε λοιπόν το προνόμιο που έχετε να ευφραίνετε την καρδιά του Ιεχωβά! Η πιστότης σας σ’ Αυτόν κάτω από δοκιμασία θα προσθέση στην ‘απόκρισι’ που μπορεί να δώση στον πειραστή Σατανά ή Διάβολο. Το να το ενθυμήσθε αυτό θα σας χρησιμεύση ως μια ανεκτίμητη βοήθεια για να μπορήτε να εγκαρτερήτε στη δοκιμασία.
19. Ποιο άλλο πράγμα πρέπει να έχωμε ακόμη υπ’ όψιν που θα μας βοηθήση να υπομείνωμε δοκιμασίες;
19 Μια άλλη σπουδαία βοήθεια για να υπομένωμε δοκιμασίες είναι το να έχωμε υπ’ όψιν την προσωρινή φύσι των. Πράγματι, η δοκιμασία δεν συγκρίνεται καθόλου με τις ευλογίες με τις οποίες θ’ αμείψη ο Θεός τους πιστούς δούλους του. (Ρωμ. 8:18) Μολονότι ο Ιώβ υπέφερε τρομερά στα χέρια του Σατανά, το Βιβλικό υπόμνημα λέγει: «Και ευλόγησεν ο Ιεχωβά τα έσχατα του Ιώβ μάλλον παρά τα πρώτα» (Ιώβ 42:12, ΜΝΚ) Και ακόμη ποιο σπουδαίο είναι ότι η πιστότης του Ιώβ εξησφάλισε σ’ αυτόν την ευλογία της αναστάσεως εκ νεκρών για ν’ απολαύση αιώνια ζωή. Πόσο φρόνιμο είναι λοιπόν, να υπηρετούμε τον Θεόν πιστά! Η Γραφή εξηγεί: «Μακάριος ο άνθρωπος όστις υπομένει πειρασμόν διότι αφού δοκιμασθή, θέλει λάβει τον στέφανον της ζωής, τον οποίον υπεσχέθη ο Ιεχωβά εις τους αγαπώντας αυτόν.»—Ιακ. 1:12, ΜΝΚ· Ματθ. 5:10-12.
20. (α) Διαφέρουν οι δοκιμασίες που είναι δυνατόν να περνούμε από τις δοκιμασίες που δοκιμάζουν άλλοι; (β) Πώς το να έχωμε υπ’ όψιν τις πείρες των άλλων μας βοηθεί να υπομείνωμε δοκιμασίες;
20 Μια άλλη σπουδαία βοήθεια για να υπομένετε δοκιμασίες είναι να έχετε υπ’ όψιν την πιστή εγκαρτέρησι των Χριστιανών αδελφών σας σ’ όλο τον κόσμο. Κάποια φορά μπορεί ένα άτομο να σκεφθή ότι οι δοκιμασίες του είναι μοναδικές, ότι κανένας δεν έχει συναντήσει ακριβώς τις ίδιες δυσκολίες που αντιμετωπίζει αυτός. Αλλ’ η Γραφή λέγει: «Εις τον οποίον [Σατανάν ή Διάβολον] αντιστάθητε μένοντες στερεοί εις την πίστιν, εξεύροντες ότι τα αυτά παθήματα γίνονται εις τους αδελφούς σας τους εν τω κόσμω.» (1 Πέτρ. 5:9) Ναι «τα αυτά παθήματα» συμβαίνουν στους ομοίους σας Χριστιανούς αλλού. Μπορείτε να διαβάσετε γι’ αυτά στο Βιβλίον του Έτους των Μαρτύρων του Ιεχωβά που εκδίδεται κάθε χρόνο. Αλλά εφόσον άλλοι λαμβάνουν πιστά στάσι εναντίον του Σατανά κάτω από τέτοια παθήματα, μπορείτε κι εσείς. Το να το ενθυμήσθε αυτό θα σας βοηθήση να υπομένετε τις δοκιμασίες.
Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΙΣ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΟΜΕΙΝΕΤΕ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ
21. Ποιο μέρος παίζει η προσευχή στην εκπαίδευσι για τις δοκιμασίες που πρόκειται να έλθουν;
21 Εκτός από το να επωφελήσθε απ’ αυτά τα μέσα βοηθείας, είναι απολύτως αναγκαίο να εκπαιδεύεσθε για τις δοκιμασίες που θα έλθουν με το να βρίσκεσθε σε στενή επικοινωνία με τον Ιεχωβά Θεό μέσω προσευχής. Η Γραφή παρακινεί: «Εις την προσευχήν προσκαρτερούντες.» «Αδιαλείπτως προσεύχεσθε.» (Ρωμ. 12:12· 1 Θεσ. 5:17) Όπως ακριβώς ένας στρατιώτης στη μάχη πρέπει να βρίσκεται σ’ επικοινωνία με τον ανώτερο αξιωματικό του, έτσι επίσης οι Χριστιανοί έχουν πάντοτε ανάγκη να στρέφωνται στον Θεόν για κατεύθυνσι και ενίσχυσι. Ο Ιησούς ενεθάρρυνε τους ακολούθους του να προσεύχωνται στον Θεό: «Μη φέρης ημάς εις πειρασμόν, αλλά ελευθέρωσον ημάς από του πονηρού.»—Ματθ. 6:13.
22. Πώς απαντά ο Θεός στην προσευχή ‘να μη φέρη ημάς εις πειρασμόν αλλά να μας ελευθερώνη από του πονηρού’;
22 Εν τούτοις, αυτό δεν σημαίνει ότι ύστερ’ από την προσευχή μπορείτε να καθίσετε ήσυχα και να περιμένετε την απελευθέρωσι. Απαιτούνται περισσότερα αν πρόκειται να υπομείνετε επιτυχώς τη δοκιμασία. Αυτό αποδεικνύεται από τον τρόπο με τον οποίο ο Θεός απαντά σ’ αυτή την προσευχή, «Μη φέρης ημάς εις πειρασμόν, αλλά ελευθέρωσον ημάς από του πονηρού.» Ο Θεός το κάνει αυτό κυρίως με δυο τρόπους. Πρώτον, με το να μας προειδοποιή μέσω του Λόγου του για τον τρόπο που ενεργεί ο Σατανάς. Έτσι, μπορείτε να γνωρίζετε τι να περιμένετε από τον Σατανά υπό μορφήν δοκιμασιών. Με το να είσθε προειδοποιημένος είσθε και ωπλισμένος από πριν. (2 Κορ. 2:11) Και δεύτερον, ο Ιεχωβά απαντά σ’ αυτή την προσευχή με το να ενισχύη τους δούλους του μέσω του Λόγου του. Αυτό τους καθιστά ικανούς να υπομείνουν τις δοκιμασίες που επιτρέπει ο Θεός στον Σατανά να φέρη.
23. Τι πρέπει να περιλαμβάνη η εκπαίδευσίς μας για τις δοκιμασίες που πρόκειται να έλθουν;
23 Πόσο σαφές είναι, επομένως, ότι η εκπαίδευσίς σας για τις δοκιμασίες που πρόκειται να έλθουν πρέπει να περιλαμβάνη μελέτη του Λόγου του Θεού της Γραφής! Αυτή η μελέτη είναι αναγκαία για να είσθε κατάλληλα προειδοποιημένος και ενισχυμένος. Αλλά επί πλέον η εκπαίδευσίς σας πρέπει να περιλαμβάνη επίσης την τακτική συναναστροφή σας με τον λαό του Θεού στις εκκλησιαστικές συναθροίσεις. Σ’ αυτές τις συναθροίσεις λαμβάνετε το πνεύμα του Θεού κι εδώ μπορείτε να λαμβάνετε στοργική βοήθεια και ενίσχυσι από την ορατή οργάνωσι του Θεού. (Ματθ. 18:20) Δεν μπορείτε ν’ απομονωθήτε, διότι όπως λέγει η Γραφή: «Ο ιδιογνώμων [ο απομονώνων εαυτόν, ΜΝΚ] ζητεί κατά την επιθυμίαν αυτού, και εναντιόνεται εις παν ό,τι είναι ορθόν.»—Παροιμ. 18:1.
24. Ποια μεγάλη υπόσχεσι έχομε από τον Ιεχωβά, αλλά εφαρμόζεται στον καθένα αυτή η υπόσχεσις;
24 Αν κάμετε χρήσι αυτών των προμηθειών του Ιεχωβά Θεού για την ενίσχυσί σας—του Λόγου Του, του Πνεύματός Του και της Οργανώσεως—τι μεγάλη εξασφάλισι έχετε! Σημειώστε την υπόσχεσι που δίδεται στη Γραφή: «Πιστός . . . είναι ο θεός, όστις δεν θέλει σας αφήσει να πειρασθήτε υπέρ την δύναμίν σας, αλλά μετά του πειρασμού θέλει κάμει και την έκβασιν, ώστε να δύνασθε να υποφέρητε.» (1 Κορ. 10:13) Ναι, οσοδήποτε μεγάλος και αν είναι ο πειρασμός ή η δοκιμασία, ο Ιεχωβά θα κάμη ώστε οι δούλοι του να μπορούν να τους υπομείνουν πιστά. Τι θαυμαστή διαβεβαίωσις! Αλλά θυμηθήτε, αυτή η υπόσχεσις δεν εφαρμόζεται στον καθένα. Εφαρμόζεται μόνο σ’ εκείνους οι οποίοι επωφελούνται των προμηθειών του Θεού για την ενίσχυσί των. Αν δεν βρίσκεσθε σε τακτική επικοινωνία με τον Ιεχωβά Θεό μέσω προσευχής, και αν δεν μελετάτε τακτικά τον Λόγο του Θεού και δεν παρευρίσκεσθε στις εκκλησιαστικές συναθροίσεις μαζί με το λαό του, δεν μπορείτε να περιμένετε καθόλου ότι ο Ιεχωβά θα φέρη διέξοδο όταν δοκιμάζεσθε. Ασφαλώς αυτό πρέπει να εντυπώση τη ζωτική σπουδαιότητα της καταλλήλου εκπαιδεύσεως τώρα για τις δοκιμασίες που αναμένονται!
25. Ποια σύγχρονα παραδείγματα μπορούμε να δείξουμε όσον αφορά το πώς ο Ιεχωβά μπορεί να βοηθήση τους δούλους του να υπομείνουν δοκιμασίες;
25 Για να σχηματίσετε μια εικόνα του πώς ο Ιεχωβά μπορεί να δώση διέξοδο σ’ εκείνους οι οποίοι έχουν επωφεληθή από τις προμήθειές του, παρατηρήστε το παράδειγμα των δούλων του Θεού στην Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία. Τους έδειραν στα πέλματα των ποδιών των και στη ράχη των διότι είχαν αρνηθή να συμμετάσχουν σ’ ενέργειες οι οποίες θα παρεβίαζαν τη Χριστιανική των ουδετερότητα. Αλλ’ ένας έγραψε: «Καθώς με είχαν ξαπλωμένο κατά γης και μ’ έδερναν εγώ προσευχόμουν στον Ιεχωβά να με βοηθήση να υπομείνω αυτόν τον βασανισμό. Ήμουν πολύ ευτυχής διότι ο Ιεχωβά, ο Παντοδύναμος Θεός, μ’ εβοήθησε.» Ένας άλλος Μάρτυς έγραψε: «Άσχετα με τις πολλές ύβρεις και τους ξυλοδαρμούς που μας έδιναν, μόλις περνούσαν λίγα δευτερόλεπτα δεν αισθανόμεθα πια τίποτε, μολονότι οι ξυλοδαρμοί συνεχίζοντο. Είχαμε το αίσθημα ότι ο Ιεχωβά Θεός ήταν πάντοτε μαζί μας.» Πόσο θαυμάσια ο Ιεχωβά μπορεί να δώση διέξοδο! Όπως ακριβώς ελευθέρωσε τον Λωτ που εβασανίζετο την εποχή εκείνη, έτσι ο Ιεχωβά απέδειξε επανειλημμένως σήμερα ότι «εξεύρει . . . να ελευθερώνη εκ του πειρασμού τους ευσεβείς.»—2 Πέτρ. 2:6-9.
26. Τι είναι απολύτως ουσιώδες να κάνωμε τώρα;
26 Και η δική σας πίστις είναι βέβαιο ότι θα δοκιμασθή. Αυτό οφείλεται στο ότι ο Σατανάς ή Διάβολος γνωρίζει ότι το τέλος του πλησιάζει και θα φέρη δοκιμασίες επάνω σας με την προσπάθεια να σας απομακρύνη από την υπηρεσία του Θεού. Επομένως, είναι απολύτως ουσιώδες να επωφεληθήτε των προμηθειών του Θεού για την ενίσχυσί σας με το να προσεύχεσθε στον Θεόν τακτικά, να μελετάτε τον Λόγο του, και να συναθροίζεσθε τακτικά με την οργάνωσι του λαού του. Έτσι θα έχετε την επιδοκιμασία του Ιεχωβά και θα υπομείνετε επιτυχώς κάθε δοκιμασία η οποία μπορεί να σας έλθη.
[Εικόνα στη σελίδα 302]
Η προδοσία και η παράδοσις του Ιησού ήλθαν αιφνιδίως , αλλ’ αυτός ήταν προετοιμασμένος για τις δοκιμασίες που επρόκειτο να επέλθουν σ’ αυτόν και υπέμεινε πιστά.
[Πρόταση που τονίζεται στη σελίδα 306]
Ο απόστολος Παύλος συμβουλεύει: «Εάν υπομείνητε παιδείαν, ο Θεός φέρεται προς εσάς, ως προς υιούς· διότι τις υιός είναι τον οποίον δεν παιδεύει ο πατήρ; Εάν όμως ήσθε χωρίς παιδείαν, της οποίας έγειναν μέτοχοι πάντες, άρα είσθε νόθοι, και ουχί υιοί.»—Εβρ. 12:7, 8.