Πότε το Μίσος Είναι Καλό—Μια Προστασία

ΜΙΑ μεσήλιξ μητέρα σ’ ένα κατάστημα σουπερμάρκετ έρριξε μέσα στη σάκκα ένα κουτί αντσούγιες χωρίς να το πληρώση. Ταυτοχρόνως ο σύζυγός της στο απέναντι πεζοδρόμιο έβαλε στο παρκόμετρο ένα απλό κέρμα αντί του απαιτουμένου νομίσματος των δέκα σεντς. Η θυγατέρα των την ίδια μέρα έφυγε ενωρίτερα από την εργασία με την ψευδή πρόφασι ότι ήταν άρρωστη. Σεις τι σκέπτεσθε για τέτοιες πράξεις; Τις θεωρείτε έξυπνες ή τις μισείτε;

Αυτά τα πράγματα πιθανόν να φαίνωνται ασήμαντα, αλλά είναι; Οι ωκεανοί αποτελούνται από σταγόνες νερού. Ένας μικρός σπινθήρας μπορεί ν’ ανάψη πυρκαϊά σ’ ένα δάσος. Μικρά σφάλματα οδηγούν συχνά σε μεγάλες συμφορές. Ο Ιησούς είπε: «Ο εν τω ελαχίστω πιστός, και εν τω πολλώ πιστός είναι· και ο εν τω ελαχίστω άδικος, και εν τω πολλώ άδικος είναι.» (Λουκ. 16:10) Έτσι κακές πράξεις, έστω και μικρές, δεν πρέπει να δικαιολογούνται αλλά ν’ αντιμετωπίζωνται με σοβαρό ενδιαφέρον, διότι αποτελούν απόδειξι ηθικής αδυναμίας.

Χωρίς αμφιβολία, οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται περισσότερο το κακό της εσφαλμένης ενεργείας όταν η πράξις, μικρή ή μεγάλη, έχει διαπραχθή εναντίον των. Τότε το αισθάνονται. Ο πόνος γίνεται πραγματικός. Αν η μητέρα με τις αντσούγιες επέστρεφε σπίτι και διεπίστωνε ότι έχει κλαπή η συσκευή της τηλεοράσεως, αν ο πατέρας συνελάμβανε κάποιον ο οποίος προσπαθούσε να του δώση λειψά ρέστα, ή αν ο μνηστήρ της κόρης προσεποιείτο ασθένεια για να βγη περίπατο με μια άλλη νέα, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτοί οι άνθρωποι θα θεωρούσαν αυτές τις πράξεις κακές και θα ύψωναν φωνή διαμαρτυρίας. Η διαφορά, φυσικά, είναι ότι θύματα θα ήσαν αυτοί οι ίδιοι.

Όταν ακούμε για το κακό που γίνεται στον κόσμο—το ψεύδος, τις απάτες, τις ληστείες, τις πράξεις πορνείας και μοιχείας, την κτηνωδία και τους φόνους—θα μας βοηθήση να σχηματίσωμε την ορθή άποψι αν σκεφθούμε ότι εμείς ή τα προσφιλή μας πρόσωπα θα μπορούσαν να είναι τα θύματα. Και αν ένα άτομο αισθάνεται τον πειρασμό να κάμη κακό, θα είναι καλό να ρωτήση τον εαυτό του πώς θα αισθανόταν αν αυτό το ίδιο κακό είχε διαπραχθή εναντίον μελών της οικογενείας του.

Μια τέτοια σκέψις θα μας κάμη ν’ αντιληφθούμε και να εκτιμήσωμε καλύτερα γιατί ο Θεός διατάσσει: «Οι αγαπώντες τον Ιεχωβά, μισείτε το κακόν.» Επίσης γιατί ο απόστολος Παύλος παρώτρυνε: «Αποστρέφεστε το πονηρόν.» Και γιατί ο ψαλμωδός είπε: «Εμίσησα πάσαν οδόν ψεύδους. Μισώ και βδελύττομαι το ψεύδος.» (Ψαλμ. 97:10 (ΜΝΚ)· Ρωμ. 12:9· Ψαλμ. 119:104, 163) Έχετε τα ίδια αισθήματα που είχαν ο απόστολος και ο ψαλμωδός για το κακό; Μισείτε το κακό;

ΕΣΦΑΛΜΕΝΟ ΚΑΙ ΟΡΘΟ ΕΙΔΟΣ ΜΙΣΟΥΣ

Η λέξις «μίσος» έχει πολλές αποχρώσεις σημασίας. Μπορεί να δείχνη έντονη εχθρότητα, επίμονη μνησικακία που συχνά συνοδεύεται από κακεντρέχεια, η οποία παρακινεί ένα άτομο να προξενήση βλάβη στο αντικείμενο του μίσους του. Αυτό είναι το εσφαλμένο είδος μίσους. Γεννάται από τον Διάβολο, συχνά καλλιεργείται μέσα σε συγκεχυμένες και απογοητευμένες διάνοιες, και είναι με αναλλοίωτο τρόπο παρωδηγημένο. Όλη η ιστορία των ανθρώπων και των εθνών κάτω από τον έλεγχο του Διαβόλου υπήρξε ένα συνεχές υπόμνημα μίσους με βιαία αιματοχυσία. Μερικές φορές λίγα μόνο άτομα περιλαμβάνονται. Άλλες φορές αναρχία και επανάστασις καταβροχθίζουν ένα ολόκληρο έθνος. Συχνά το μίσος που γεννάται από διεθνείς πολέμους εξαφανίζει τη ζωή χιλιάδων αθώων.

«Μίσος» μπορεί να σημαίνη επίσης ισχυρή αποστροφή, αλλά χωρίς πρόθεσι να προξενηθή βλάβη στο αντικείμενο, αλλ’ αντιθέτως, προσπαθώντας να το αποφεύγη όπως όταν κανείς αποστρέφεται κάτι αηδιαστικό. Αυτό το είδος μίσους είναι καλό αν κατευθύνεται εναντίον του κακού.

Αυτό το ορθό είδος μίσους εκφράζει απομίμησι του Ιεχωβά, του Θεού της δικαιοσύνης. Εκείνος δεν μισεί το κακό λόγω απογοητεύσεως, ούτε εκδηλώνει το μίσος του με αχαλίνωτες, ασυγκράτητες και βίαιες ενέργειες. Το μίσος του Θεού για ό,τι είναι κακό είναι μίσος βασισμένο σε αρχές. Ένα τέτοιο μίσος δεν διαταράσσει την ειρήνη της διανοίας ενός ατόμου ούτε του προξενεί έλκος. Είναι μια ισχυρή αντιπάθεια, μια άκρα αποστροφή, μια ζωηρή απέχθεια για το κακό. Σημαίνει ν’ αντιπαθή, να αποτροπιάζεται, να βδελύσσεται οτιδήποτε κακό, επειδή είναι άδικο, πολύ επιβλαβές και τελείως άστοργο.—Παροιμ. 6:16-19.

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΚΑΚΟ;

Εν πρώτοις, ο Ιεχωβά μισεί το κακό. Και μόνο αυτό θα έπρεπε να είναι αρκετή αιτία για να μισούμε κι’ εμείς το κακό. Αν ένας στοργικός, πολύ φρόνιμος πατέρας αρνήται να φάγη δηλητηριώδη μανιτάρια, αυτό θα έπρεπε να είναι επαρκής αιτία για να τ’ απεχθάνεται και ο γυιος. Και αν ο πατέρας απαγορεύη στο παιδί του να τα φάγη, τότε αυτό αποτελεί διπλή αιτία για την οποία ένα ευπειθές παιδί πρέπει να τα περιφρονή ως τροφή. Για το παιδί δεν είναι απλώς ζήτημα μίσους των συνεπειών που θα έχη η ασθένεια αν παρακούση τον πατέρα του. Μάλλον η υπακοή του πηγάζει από την εγκάρδια αγάπη για τον πατέρα του.

Μια δευτερεύουσα, αλλά πολύ σπουδαία αιτία για να μισούμε το κακό αφορά τις συνέπειες που προκύπτουν. Η παροιμία λέγει: «Ο ασεβής δεν θέλει μένει ατιμώρητος.» (Παροιμ. 11:21) Άνδρες και γυναίκες πριν από τον κατακλυσμό της εποχής του Νώε δεν διέφυγαν τις συνέπειες που προήλθαν διότι έπρατταν το κακό· μόνο οι οκτώ, οι οποίοι μισούσαν το κακό, επέζησαν. (Γέν. 6:5-7· 7:1) Ένα πιο πρόσφατο παράδειγμα είναι η πείρα των ανδρών οι οποίοι είχαν διοργανώσει την πιο μεγάλη ληστεία τραίνου της Αγγλίας, αποκομίζοντας $7.300.000. Αργότερα, συνελήφθησαν όλοι και φυλακίστηκαν. Αν αυτοί οι άνθρωποι μισούσαν το κακό, όπως διατάζει ο Λόγος του Θεού, θα είχαν γλυτώσει από πολλά άθλια χρόνια φυλακής.—Περιοδικό Τάιμ, 31 Οκτωβρίου 1969.

ΑΝΑΓΚΗ ΟΡΘΟΥ ΜΙΣΟΥΣ ΣΗΜΕΡΑ

Η θεόδοτη συμβουλή να μισούμε το κακό δεν ήταν ποτέ τόσο αναγκαία όσο είναι σήμερα. Ο Σατανάς και οι δαίμονές του, γνωρίζοντας ότι ο καιρός των είναι σύντομος, κάνουν ό,τι μπορούν για να διαφθείρουν και να καταστρέψουν την ανθρωπίνη φυλή. Χρησιμοποιούν ιδιοτελείς, απλήστους ανθρώπους για να εκμεταλλεύονται τις αδυναμίες και τις αμαρτωλές τάσεις των συνανθρώπων των. Πράγματι ζούμε σε ‘καιρούς κακούς,’ οπότε, ‘επειδή έχει πληθυνθή η ανομία, η αγάπη των πολλών έχει ψυχρανθή.’ Για να προστατευθήτε απ’ αυτές τις συνθήκες πρέπει να μισήτε το κακό.—2 Τιμ. 3:1· Ματθ. 24:12· Αποκάλ. 12:12.

Αν δεν προτάσσωμε ισχυρή αντίστασι στο κακό, είναι δυνατόν να νικηθούμε απ’ αυτό. Επειδή έχομε γεννηθή αμαρτωλοί, έχομε τάσι προς το κακό. (Ψαλμ. 51:5· Γεν. 8:21· Ρωμ. 7:14-25) Γι’ αυτό δεν αρκεί απλώς ν’ αγαπούμε το καλό· πρέπει επίσης να μισούμε το κακό. Ο Ιησούς Χριστός ‘ηγάπησε δικαιοσύνην, και εμίσησε ανομίαν.’ (Ψαλμ. 45:7· Εβρ. 1:9) Οφείλομε να πράττωμε το ίδιο για να επιζήσωμε απ’ αυτό το πονηρό σύστημα πραγμάτων.

Δεν υπάρχει ουδέτερη μεσαία κατάστασις αδιαφορίας σ’ αυτό το ζήτημα. Εδώ εφαρμόζεται η αρχή που έθεσε ο Ιησούς: «Όστις δεν είναι μετ’ εμού, είναι κατ’ εμού.» (Ματθ. 12:30) Ο Ιησούς δεν ήταν αδιάφορος, αλλά με δραστήριο και ασυμβίβαστο τρόπο έλαβε στάσι στο να μισή το κακό. Αν δεν είσθε μαζί του με το ίδιο μίσος για το κακό, τότε είσθε εναντίον του με το ν’ αγαπάτε το κακό.

Υποβάλετε τον εαυτό σας σε δοκιμή: Είναι οι κανόνες σας όμοιοι με τους κανόνες αυτού του παλαιού κόσμου ή ακολουθείτε τους Χριστιανικούς κανόνες όπως εκτίθενται στη Βίβλο; Οι κοσμικοί κανόνες λέγουν στην ουσία «Μη κλέψης—πολλά.» «Μη ψευσθής—εκτός αν βρεθής σε ανάγκη.» «Μη μοιχεύσης—εκτός αν είσαι ερωτευμένος.» Ή μερικές φορές οι κοσμικοί άνθρωποι κάνουν το νόμο των να λέγη: «Να μη σε συλλάβουν να κλέπτης, να ψεύδεσαι, να μοιχεύης, κ.λ.π.» Είναι αυτοί οι δικοί σας κανόνες; Ασφαλώς αυτοί δεν είναι οι κανόνες του Θεού, του Χριστού Ιησού ή των αληθινών Χριστιανών, διότι όλοι των μισούν το κακό.

Τι μπορεί να λεχθή για τον κανόνα σας ηθικής; Μήπως συμβαδίζετε μ’ εκείνους οι οποίοι συνηγορούν με τους νέους, δημοφιλείς κανόνες που περιλαμβάνουν κατάλληλα άρθρα διαφυγής; Αυτοί οι άνθρωποι λέγουν, «Είμαι έντιμος—ώς ένα ωρισμένο σημείο.» «Είμαι ειλικρινής—ένα αρκετό μέρος του χρόνου.» «Μπορείτε να μ’ εμπιστεύεσθε—αν με προσέχετε.» «Δεν θα ελήστευα ποτέ μια τράπεζα, διότι είναι πάρα πολύ επικίνδυνο.» «Οι Δέκα Εντολές της Βίβλου είναι σπουδαίες, για τον άλλον.»

ΤΟ ΝΑ ΜΙΣΕΙΤΕ ΤΟ ΚΑΚΟ ΣΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ

Υπάρχουν πολλά πράγματα που μισεί ο Ιεχωβά και τα οποία λέγει σ’ εκείνους που τον αγαπούν να τα μισούν επίσης. Το ν’ ακολουθήση ένα άτομο αυτή τη θεία συμβουλή είναι ωφέλιμο από πολλές απόψεις, από τις οποίες μια είναι η προστασία που αποκομίζει το άτομο που υπακούει. Παρατηρήστε μερικά παραδείγματα.

Πολλά άτομα στις παράνομες σεξουαλικές σχέσεις των έχουν δοκιμάσει τον τρόμο της ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης, την απειλή της ασθενείας, τον φόβο της εγκαταλείψεως και του σπαραγμού της καρδιάς, καθώς και τη διάβρωσι του αυτοσεβασμού. Μια κόρη είκοσι δύο ετών είπε: ‘Τίποτε δεν επιθυμούσα περισσότερο στον κόσμο από το να τον νυμφευθώ. Αλλά όταν έμεινα έγκυος μ’ εγκατέλειψε.’ Αν είχε ακολουθήσει τη σοφή συμβουλή του Λόγου του Θεού και μισούσε το κακό, η ζωή της θα ήταν τελείως διαφορετική.

Μια σύζυγος είπε ότι «σχεδόν έχασε το σπίτι της, την πνευματική της υγεία και κάθε τι που αξίζει στη ζωή,» επειδή έγινε «μια από τις συζύγους που ανταλλάσσονται.» «Η ανοησία μας μάς εστοίχισε περισσότερα απ’ όσα νομίζαμε ότι θα πληρώσωμε,» είπε. «Παγώνει το αίμα μου όταν σκέπτωμαι πόσο κοντά στην καταστροφή μας φθάσαμε για μερικές ευτελείς συγκινήσεις.» Ο Λόγος του Θεού προστατεύει τους ανθρώπους από τέτοιες αθλιότητες, αν ακολουθούν την προειδοποίησι να μισούν το κακό.

Με ζωηρό τρόπο η Βίβλος προειδοποιεί για τ’ αποτελέσματα της σεξουαλικής ανηθικότητος, όταν περιγράφη τον νεαρό ο οποίος δελεάζεται και σχετίζεται με μια πόρνη: «Ευθύς ακολουθεί αυτήν κατόπιν, καθώς ο βους υπάγει εις την σφαγήν, . . . καθώς το πτηνόν σπεύδει εις την παγίδα, και δεν εξεύρει ότι είναι εναντίον της ζωής αυτού.» (Παροιμ. 7:22, 23) Κάθε χρόνο χιλιάδες συλλαμβάνονται σ’ αυτή την «παγίδα του σεξ» και με αλληγορική έννοια οδηγούνται μακρυά όπως τα ζώα στη σφαγή, επειδή έχουν μολυνθή από αφροδίσια νοσήματα, και όλα αυτά επειδή απελάκτησαν την προστασία που θα τους είχε προμηθεύσει το μίσος για το κακό.

Η μέθη είναι ένας φονεύς. Μια έκθεσι από την Αγγλία λέγει ότι οφείλονται στη μέθη το εν τρίτον και πλέον όλων των θανατηφόρων αυτοκινητιστικών δυστυχημάτων. Κι’ εν τούτοις, το φάρμακο είναι πιο απλό και λιγώτερο δαπανηρό από τις ζώνες ασφαλείας. Αν αυτοί οι μέθυσοι εφήρμοζαν τη σοφία της Βίβλου και μισούσαν το κακό, χιλιάδες τραγικών θανάτων θα είχαν αποφευχθή. Εκείνοι που έχουν ουαί, στεναγμούς, έριδες, ματαιολογίες, φλογισμένα μάτια, η Βίβλος λέγει ότι είναι εκείνοι οι οποίοι ‘εγχρονίζονται εν τω οίνω . . . Εν τω τέλει αυτού δάκνει ως όφις.’—Παροιμ. 23:29-32.

Είναι καλό να μισούμε το έγκλημα και τη βία, τη μοιχεία και την ομοφυλοφιλία, γι’ αυτό που είναι. Το έγκλημα κλέπτει από τους ανθρώπους εκείνο που δικαιωματικά τους ανήκει. Πρέπει να το αποστρεφώμεθα. Η μοιχεία διαλύει οικογένειες, στερεί από τα τέκνα τη φροντίδα. Είναι αμάρτημα κατά του Θεού και του ανθρώπου και αξίζει να τρέφωμε εναντίον της βαθύτατο μίσος. Η μέθη θέτει σε κίνδυνο ανθρώπους και καταστρέφει επίσης ζωές. Πρέπει να την απεχθάνεται ένα άτομο. Η ομοφυλοφιλία είναι διαστροφή του πιο ποταπού είδους. Είναι μισητή από τον Θεό. (Ρωμ. 1:24-27) Αν μισήτε αυτά τα κακά πράγματα, αυτό είναι καλό και αποτελεί προστασία για σας.

Αλλά τι μπορεί να λεχθή γι’ αυτά που χαρακτηρίζονται ως «μικροεγκλήματα,» όπως η κλοπή της αντσούγιας, η εξαπάτησις του παρκομέτρου, ή το ψεύδος στον προϊστάμενο; Μολονότι αυτά τα κακά πράγματα έχουν κάποια έλξι, ή ίσως δεν φαίνεται να προξενούν σε κανένα κάποια μεγάλη βλάβη, εν τούτοις αργά ή γρήγορα και αυτά επίσης επισύρουν ανεπιθύμητες ποινές, ένοχες συνειδήσεις, αισχύνη και μομφή και αποξένωσι από αληθινούς φίλους. Αν μισήτε και αυτά τα πράγματα επίσης, όχι για τις ποινές των, αλλά επειδή τα μισεί ο Ιεχωβά, αυτό θα είναι για την προστασία σας.

ΠΩΣ ΝΑ ΜΙΣΗΤΕ ΤΟ ΚΑΚΟ

Αυτό μπορείτε να το κάμετε με το να απέχετε από το κακό. Εκείνο που απεχθάνεσθε, το αποφεύγετε. Επομένως πρέπει πρώτα να γνωρίζετε τι είναι κακό προτού μπορέσετε να το αποφύγετε. Αλλά σχετικά μ’ αυτό είσθε καλά εφωδιασμένοι, διότι ο Ιεχωβά παραθέτει με μεγάλη λεπτομέρεια στον Λόγο του τι είναι κακό, και συχνά μας λέγει πώς να το αποφεύγωμε. Η μελέτη της Βίβλου είναι απολύτως ουσιώδης για να γνωρίζωμε πώς και τι να μισούμε.

Γι’ αυτό συμβαίνει ότι οι φωτισμένοι Χριστιανοί ορθώς μισούν εκείνους οι οποίοι είναι δεδηλωμένοι εχθροί του Θεού, όπως είναι ο Διάβολος και οι δαίμονές του, καθώς και άνθρωποι οι οποίοι εσκεμμένως και εν γνώσει των έχουν λάβει στάσι εναντίον του Ιεχωβά. (Ψαλμός 139:21, 22) Αυτό το μίσος για τέτοια άτομα δεν ζητεί να επιφέρη βλάβη σ’ αυτούς και δεν είναι το ίδιο με την εχθροπάθεια ή την κακεντρέχεια. Αντιθέτως αποτελεί έκφρασι πλήρους απεχθείας γι’ αυτούς που μισούν σφοδρά τον Θεό. Πρέπει ν’ αποφεύγετε την ‘τράπεζαν των δαιμονίων’ αν ελπίζετε να τρώγετε στην τράπεζα του Ιεχωβά.—1 Κορ. 10:21· Ρωμ. 12:9, 17, 19.

Μερικοί πιθανόν να φαίνωνται «καλοί άνθρωποι,» αλλά πρέπει ένα άτομο να διερωτηθή: «Έχουν Χριστιανικά ήθη και αρχές; Αγαπούν τον Ιεχωβά;» Η αγάπη των για τον Θεό και τον πλησίον πρέπει να καθορίζη ποια θα είναι η σχέσις μας μαζί τους. Αυτό το ζήτημα της συναναστροφής είναι σπουδαίο, διότι αν αισθανώμεθα ευχαρίστησι μαζί μ’ αυτούς που πράττουν κακά πράγματα, γρήγορα θα παύσωμε να μισούμε αυτά που κάνουν.—1 Κορ. 15:33.

Ο θετικός τρόπος σκέψεως, φυσικά, είναι πολύ σπουδαίος. Δεν είναι απλώς ζήτημα του να μισούμε αρνητικά την κακία· η θετική αγάπη του καλού είναι επίσης αναγκαία. Επομένως, το υπόδειγμα για να μισή κανείς το κακό είναι διπλό, όπως ο απόστολος Παύλος το θέτει πολύ συνοπτικά: «Αποστρέφεσθε τον πονηρόν, προσκολλάσθε εις το αγαθόν.» (Ρωμ. 12:9) Δείξτε ότι μισείτε το κακό με το να γεμίζετε τη διάνοιά σας με καλές σκέψεις. (Φιλιππησ. 4:8) Επίσης, γεμίζετε την καρδιά σας με καλά ελατήρια αντί ν’ αποθηκεύετε μέσα της επιθυμίες να κάνετε το κακό.—Ματθ. 15:19· Μάρκ. 7:21-23· Παροιμ. 4:23.

Μισείτε το κακό; Ο Λόγος του Θεού σάς παροτρύνει να το μισήτε. Και αυτό είναι το ορθό, το φρόνιμο και στοργικό πράγμα που μπορείτε να κάμετε. Δείξτε, λοιπόν, ότι μισείτε το κακό και αγαπάτε το καλό με την εκλογή των συναναστροφών σας, μ’ αυτά που σκέπτεσθε, μ’ αυτά που ομιλείτε, και μ’ αυτά που κάνετε.