Δεν Υπάρχει στη Βίβλο!
ΠΟΛΛΕΣ ιδέες που συνήθως θεωρούνται ότι προέρχονται από τη Βίβλο δεν καθόλου εκεί. Εξετάστε τα σημεία που συζητούνται κατωτέρω—δήτε αν νομίζατε ότι τα διδάσκει η Βίβλος. Κατόπιν, εξετάστε τι λέγει αυτή πραγματικά. Το να ενεργήσετε έτσι μπορεί να εντείνη το ενδιαφέρον σας γι’ αυτό το βιβλίο και για τη σημασία που έχει για μας σήμερα.
«Ο ΘΕΟΣ ΕΠΛΑΣΕ ΤΗ ΓΗ ΣΕ ΕΠΤΑ ΕΙΚΟΣΙΤΕΤΡΑΩΡΕΣ ΗΜΕΡΕΣ»
Μια συνήθης αντίρρησις που εγείρεται εναντίον της αποδοχής της αφηγήσεως της Βίβλου για τη δημιουργία είναι η αντίληψις ότι αυτή λέγει ότι ο Θεός έπλασε τη γη σε επτά εικοσιτετράωρες ημέρες. Μπορείτε να διαβάσετε αυτή την αφήγησι, η οποία αρχίζει αμέσως από την πρώτη σελίδα της Βίβλου σας, στη Γένεσι κεφάλαιον 1, εδάφιο 1, και προχωρεί ως το κεφάλαιο 2, εδάφιο 4.
Αφού το διαβάσατε, βρήκατε καθόλου κάτι που να λέγη ότι οι «ημέρες» που αναφέρονται εκεί περιωρίζοντο σε είκοσι τέσσερες ώρες; Η λέξις «ημέρα» δεν σημαίνει πάντοτε μια εικοσιτετράωρη περίοδο σ’ αυτό το εδάφιο, διότι στο τέλος της αφηγήσεως ολόκληρη η περίοδος, που περιλαμβάνει όλες τις «ημέρες» που αναφέρονται εκεί, ονομάζεται ‘η ημέρα καθ’ ην εποίησε Ιεχωβά ο Θεός γην και ουρανόν’. (Γέν. 2:4, ΜΝΚ) Είναι καταφανές ότι η λέξις «ημέρα» δεν σημαίνει εδώ είκοσι τέσσερες ώρες, διότι περιλαμβάνει ολόκληρη τη δημιουργική περίοδο.
Η λέξις «ημέρα» μπορεί επίσης να σημαίνη «εποχή». Την χρησιμοποιούμε για ν’ αναφερθούμε στις «ημέρες του Νώε», στις «ημέρες του Καίσαρος», ή άλλες εποχές οι οποίες ήσαν πολύ μακρύτερες από εικοσιτετράωρες, αλλά οι οποίες χαρακτηρίζονταν από μια συγκεκριμένη αρχή κι ένα ωρισμένο τέλος.
Πρέπει να σημειωθή ότι αυτές οι επτά μεγάλες δημιουργικές ημέρες δεν περιλαμβάνουν τη δημιουργία του σύμπαντος, αλλά την προετοιμασία της γης για τον άνθρωπο. Η Βίβλος δεν λέγει πότε έχουν δημιουργηθή ο ήλιος, οι αστέρες, οι πλανήτες, ή ακόμη και η γη. Το εδάφιον Γένεσις 1:1 λέγει: «Εν αρχή εποίησεν ο Θεός τον ουρανόν και την γην». Αλλά δεν λέγει πότε ήταν αυτή η «αρχή», ή πόσος χρόνος πέρασε μεταξύ της δημιουργίας του σύμπαντος και της ενάρξεως της πρώτης από τις επτά «ημέρες», που αναφέρονται στο επόμενο εδάφιο.
Ένα άλλο σπουδαίο σημείο είναι ότι οι πρώτες έξη ημέρες έχουν λήξει, αλλά όχι και η εβδόμη! Η έκθεσις των πρώτων έξη ημερών κλείνει με μια δήλωσι όμοια με τη δήλωσι της έκτης ημέρας: «Και έγεινεν εσπέρα, και έγεινε πρωί, ημέρα έκτη». (Γέν. 1:5, 8, 13, 19, 23, 31) Αλλά αυτή η τελική έκφρασις δεν υπάρχει για την εβδόμη ημέρα, στην οποία ο Θεός ανεπαύθη.
Ύστερ’ από 4.000 και πλέον χρόνια, ο απόστολος Παύλος κατενόησε ότι αυτή η εβδόμη ημέρα, η ημέρα αναπαύσεως, συνεχίζετο ακόμη. Ανεφέρθη ειδικά σ’ αυτή την ημέρα αναπαύσεως που αναγράφεται στη Γένεσι, και είπε: «Ας σπουδάσωμεν λοιπόν να εισέλθωμεν εις εκείνην την κατάπαυσιν». (Εβρ. 4:4, 11) Είναι απλώς λογικό ότι η ειρηνική χιλιετής βασιλεία του Ιησού Χριστού (ο οποίος ονομάζεται στο εδάφιο Ματθαίος 12:8 ως «Κύριος και του Σαββάτου») αποτελεί επίσης μέρος του μεγάλου Σαββάτου, ή ημέρας αναπαύσεως του Θεού. Έτσι, η μεγάλη «εβδόμη ημέρα» της αναπαύσεως του Θεού από έργα υλικής δημιουργίας στη γη περιλαμβάνει τα 6.000 περίπου χρόνια Βιβλικής ιστορίας από τον καιρό του Αδάμ, και τα 1.000 έτη της βασιλείας του Χριστού που τα εδάφια Αποκάλυψις 20:1-6 δείχνουν ότι πρόκειται να έλθη. Έτσι, αν οι άλλες έξη από την ομάδα των επτά μεγάλων δημιουργικών «ημερών» έχουν το ίδιο μήκος με την τελευταία, τότε η κάθε μια πρέπει να έχη μήκος 7.000 ετών!
Οι μεγάλες δημιουργικές εποχές που περιγράφονται στη Γένεσι ήσαν επομένως περίοδοι διαρκείας χιλιάδων ετών, στη διάρκεια των οποίων, λέγει η Βίβλος, εγίνοντο συγκεκριμένες ενέργειες για τη θεία προετοιμασία της· γης για τον άνθρωπο.
«ΤΟ ΣΕΞ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ‘ΠΡΟΠΑΤΟΡΙΚΟΝ ΑΜΑΡΤΗΜΑ’»
Μήπως το «προπατορικόν αμάρτημα» της Εύας ήταν το ότι εδελέασε τον Αδάμ, όπως φαίνεται να νομίζουν πολλοί; Όχι, σύμφωνα με τη Βίβλο!
Η Βίβλος λέγει ότι ο Θεός έκαμε την Εύα ως «βοηθό» ή «συμπλήρωμα» του Αδάμ. Το Βιβλικό υπόμνημα τούς ονομάζει «ο Αδάμ και η γυνή αυτού». (Γέν. 2:20, 25) Η σχέσις των δεν ήταν ούτε πορνεία (σχέσις μεταξύ ατόμων μη νυμφευμένων) ούτε μοιχεία (σχέσις ατόμων νυμφευμένων με κάποιον άλλο). Αντιθέτως, η γαμήλιος σχέσις των ήταν αγία, διότι ο Θεός τούς είπε ν’ αποκτήσουν τέκνα. Είπε σ’ αυτούς: «Αυξάνεστε και πληθύνεσθε, και γεμίσατε την γην, και κυριεύσατε αυτήν».—Γέν. 1:28.
Ποιο ήταν, λοιπόν, το αμάρτημά των; Ήταν ακριβώς αυτό που λέγει η Βίβλος—η απλή πράξις της βρώσεως ενός κατά γράμμα καρπού (η Βίβλος δεν λέγει ότι αυτό ήταν «μήλο») που ο Θεός τούς είχε πη να μη φάγουν. Αυτό ήταν· απλό, αλλά ήταν εξαιρετικά σοβαρό. Η Εύα προτίμησε ν’ αποφασίση μόνη της τι ήταν ‘καλόν και κακόν’—τι έπρεπε ή δεν έπρεπε να κάμη—αντί να δεχθή την απόφασι του Θεού γι’ αυτό το ζήτημα. Το αμάρτημα του Αδάμ ήταν ότι την ακολούθησε σ’ αυτή την πορεία της ανυπακοής.
«Ο ΙΗΣΟΥΣ ΠΕΘΑΝΕ ΕΠΑΝΩ Σ’ ΕΝΑ ‘ΣΤΑΥΡΟ’»
«Γνωρίζω ότι ο Ιησούς πέθανε επάνω σ’ ένα σταυρό», μπορεί να πη κάποιος. «Το έχω διαβάσει πολλές φορές».
Αλλά, προς έκπληξιν πολλών ανθρώπων, δεν υπάρχει τίποτε στη Βίβλο που να δείχνη ότι ο πάσσαλος επάνω στον όποιο εξετελέσθη ο Ιησούς ήταν πάσσαλος με μια οριζόντια δοκό. Στην πραγματικότητα, οι αποδείξεις παρουσιάζουν το αντίθετο. Ο Γάλλος Λουί Ρεώ, διάσημη αυθεντία στη θρησκευτική τέχνη, έγραψε τα εξής: «Τα Ευαγγέλια δεν μας λέγουν τίποτε το συγκεκριμένο για το σχήμα του σταυρού. Η Ελληνική λέξις σταυρός μπορεί να σημαίνη ένα απλό πάσσαλο, και δεν υπονοεί, όπως υπονοεί η Λατινική λέξις κρουξ, τη διασταύρωσι δύο δοκών. Φαίνεται ότι αρχικά παρουσίαζαν τον Χριστό προσηλωμένον σ’ ένα πάσσαλο».—Βλέπε Πράξεις 5:30· 10:39.
Ο «σταυρός» υπήρξε ένα θρησκευτικό σύμβολο πολύ πριν από την εποχή του Χριστού. Ένα Γαλλικό Καθολικό λεξικό παραδέχεται ότι: «Δεν μπορούμε ν’ αρνηθούμε ότι ο σταυρός εχρησιμοποιείτο ως θρησκευτικό σύμβολο από τους ειδωλολάτρας. Συναντάται σε διάφορα σχήματα σε πολλά Ασιατικά, Ευρωπαϊκά, ακόμη δε και Αμερικανικά ιστορικά μνημεία».
Εφόσον η Βίβλος δεν δίνει καμμιά περιγραφή του σχήματος, και οι Ελληνικές λέξεις που χρησιμοποίησε η Βίβλος εσήμαιναν «πάσσαλος», «στύλος» ή «ξύλον» μάλλον παρά «σταυρός», τότε η ευθύνη να το αποδείξουν αυτό βαρύνει εκείνους οι οποίοι λέγουν ότι ο στύλος επάνω στον οποίο θανατώθηκε ο Χριστός είχε επάνω μια οριζόντια δοκό. Κι εφόσον δεν υπάρχει καμμιά περιγραφή «λατρείας σταυρού» στα συγγράμματα των αποστόλων του Ιησού, αλλά ότι αυτό ήταν ένα «ιερόν» σύμβολον των ειδωλολατρών, τότε η λατρεία του δεν μπορεί να συνίσταται στους αληθινούς Χριστιανούς σήμερα.
«ΟΙ ΙΕΡΕΙΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΝΥΜΦΕΥΩΝΤΑΙ»
Αυτό το αμφισβητήσιμο ζήτημα είναι φορτωμένο με ανησυχίες σήμερα, ιδιαιτέρως γι’ αυτούς οι οποίοι έχουν κάποιο στενό συγγενή ο οποίος έκαμε θυσία σχετικά μ’ αυτό το ζήτημα.
Ρωμαιοκαθολικοί λόγιοι τονίζουν ότι ο απόστολος Παύλος δεν διέταξε αγαμία. Καθολικοί λόγιοι, οι οποίοι γράφουν στο Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό της Βίβλου λέγουν: «Οι περισσότεροι, αν όχι όλοι οι απόστολοι ήσαν έγγαμοι, όπως ο Πέτρος ασφαλώς ήταν». Ως απόδειξι του γάμου του Πέτρου, αυτό το Καθολικό βιβλίο παραθέτει δύο εδάφια: το Ματθαίος 8:14 και 1 Κορινθίους 9:5. Το πρώτο ομιλεί για την «πενθεράν» του Πέτρου. Στο δεύτερο ο Παύλος λέγει: «Μη δεν έχομεν εξουσίαν να συμπεριφέρωμεν αδελφήν [Χριστιανήν, Η Καθολική Βίβλος της Ιερουσαλήμ] γυναίκα, ως και οι λοιποί απόστολοι και οι αδελφοί του Κυρίου, και ο Κηφάς»;
Όπως αποδεικνύεται απ’ αυτό το Γραφικό εδάφιο, ποιοι είχαν συζύγους; «Οι λοιποί απόστολοι». «Οι αδελφοί του Κυρίου». «Ο Κηφάς». Ποιος ήταν ο Κηφάς; Όχι άλλος από τον απόστολο Πέτρο, τον οποίο η Καθολική θρησκεία διδάσκει ότι ήταν ο πρώτος πάπας. Και ο Παύλος είπε ότι ο Πέτρος ήταν έγγαμος!
Η Βίβλος δεν διέτασσε την αγαμία για τους ιερείς στον Ισραήλ, ούτε για τους επισκόπους στη Χριστιανική εκκλησία. Έτσι το Ρωμαιοκαθολικό Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό της Βίβλου, αναφερόμενο στα Βιβλικά συγγράμματα των αποστόλων του Ιησού, λέγει: «Ο Άγιος Παύλος καθιστά πολύ σαφές ότι κανένας Χριστιανός δεν υποχρεούται να διακρατή π. [παρθενίαν]». Και προσθέτει: «Η αγαμία του κλήρου δεν ζητείται πουθενά ούτε καν αφήνεται να υποτεθή στην ΚΔ [Καινή Διαθήκη]».
«Ο ΙΗΣΟΥΣ ΕΧΕΙ ΟΝΟΜΑ—Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ»
Ο Υιός του Θεού έχει όνομα: Ιησούς. Έχει όμως ο Πατήρ;
«Θεός» δεν είναι το όνομά του. Η λέξις «θεός», αντί να είναι όνομα πλησιάζει περισσότερο προς τίτλο. Εφαρμόζεται προς ‘κάθε τι που λατρεύεται από τον άνθρωπο ως θεότης,’ περιλαμβανομένων και ειδώλων ή άλλων ανθρώπων. (Νέον Κολλεγιακόν Λεξικόν Ουέμπστερ, εκδ. 1960, σελ. 355) Έχει ο Παντοκράτωρ Δημιουργός όνομα που τον διακρίνει απ’ όλους αυτούς τους ψευδείς θεούς;
Ναι. Στην αρχική Εβραϊκή γλώσσα, στην οποία έχουν γραφή περίπου τα τρία τέταρτα της Βίβλου, ο μέγας Δημιουργός του ουρανού και της γης αναφέρεται χιλιάδες φορές με το όνομά του. Αυτό το γεγονός το παραδέχονται προθύμως οι θρησκευτικοί λόγιοι, Καθολικοί και Διαμαρτυρόμενοι, μολονότι πολλά μέλη της εκκλησίας των γνωρίζουν λίγα γι’ αυτό το όνομα.
Η Εγκυκλοπαιδεία της Βίβλου λέγει: «Ιεχωβά, ή μάλλον Γιαχβέ, είναι το πραγματικό, αυστηρώς προσωπικό ‘κύριον όνομα’ του Θεού του Ισραήλ». Το Προτεσταντικό Νέον Λεξικόν της Βίβλου λέγει: «Για να κυριολεκτήσωμε, Γιαχβέ είναι το μόνο ‘όνομα’ του Θεού. Στη Γένεσι οπουδήποτε η λέξις σεμ (‘όνομα’) είναι συνδεδεμένη με το θείον ον αυτό το όνομα είναι Γιαχβέ. Όταν ο Αβραάμ ή ο Ισαάκ οικοδόμησε θυσιαστήριο ‘επεκαλέσθη το όνομα Γιαχβέ.’»
Το Γαλλικό Λεξικόν της Βίβλου, που εξεδόθη από τον Καθολικό ιερέα Φ. Βιγκουρού, λέγει: «Ιεχωβά, το προσωπικό όνομα του Θεού στην Παλαιά Διαθήκη. Κανένα θείον όνομα δεν χρησιμοποιείται τόσο συχνά στην Εβραϊκή Βίβλο. Επαναλαμβάνεται περίπου 6.000 φορές, είτε μόνο είτε μαζί με άλλο θείον όνομα».
Ιεχωβά, Ιαβέ, Γιαχβέ—είναι διάφοροι τρόποι με τους οποίους αποδίδεται το θείον όνομα από το Εβραϊκόν Τετραγράμματον. Αυτό το όνομα εχρησιμοποιείτο σε συνήθεις συζητήσεις στους αρχαίους χρόνους, για να γίνεται διάκρισις του αληθινού Θεού από τους ψευδείς θεούς. Εκτός από τον Ψαλμό 83:18 και μερικά άλλα εδάφια, η μετάφρασις Βασιλέως Ιακώβου της Βίβλου χρησιμοποιεί γενικά τη λέξι «ΚΥΡΙΟΣ» αντί του ονόματος του Θεού. Εν τούτοις, μερικές μεταφράσεις της Βίβλου διετήρησαν ορθώς το αληθινό όνομα του Θεού οπουδήποτε υπήρχε στη γλώσσα στην οποία είχε γραφή αρχικώς η Βίβλος, και το προφέρουν είτε «Ιεχωβά» είτε «Γιαχβέ».
ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΕΙ Η ΒΙΒΛΟΣ;
Ναι, εκείνο που λέγει πράγματι η Βίβλος είναι τελείως διαφορετικό απ’ αυτό που διδάσκεται συχνά. Δεν διεγείρει την περιέργειά σας αυτό το πράγμα; Δεν θα θέλατε να μάθετε τι διδάσκει πράγματι η Βίβλος, καθώς και για την μεγαλειώδη ελπίδα που προσφέρει για το μέλλον του ανθρωπίνου γένους;
Ζητήστε από ένα μάρτυρα του Ιεχωβά, ίσως αυτόν που σας έχει δώσει αυτό το περιοδικό, μια αδάπανη οικιακή Γραφική μελέτη. Αυτή είναι μια σειρά μαθημάτων για τις βασικές διδασκαλίες της Βίβλου, που προσφέρονται για μια περίοδο έξη μηνών, μια ώρα την εβδομάδα, χωρίς καμμιά δαπάνη για σας, στην ησυχία του σπιτιού σας.
Θα μάθετε τις απαντήσεις στις διάφορες ενδιαφέρουσες ερωτήσεις όπως: Γιατί γηράσκομε και πεθαίνωμε; Πού είναι οι νεκροί; Γιατί επιτρέπει ο Θεός την πονηρία; Διδάσκουν οι εκκλησίες του «Χριστιανικού κόσμου» αυτά που περιέχει η Βίβλος; Τι σημαίνουν πράγματι οι παρούσες ταραχώδεις παγκόσμιες συνθήκες; Τι υπόσχεται το μέλλον για σας και για την οικογένειά σας;
Ένα εκατομμύριο και πλέον οικογένειες επωφελούνται ήδη απ’ αυτή την αδάπανη εβδομαδιαία μελέτη. Μαθαίνουν τι πράγματι διδάσκει η Βίβλος. Και ενθουσιάζονται τόσο πολύ μ’ αυτά ώστε κατά δεκάδες χιλιάδων πηγαίνουν να τα πουν στους γείτονάς των.
Αν δεν γνωρίζετε κάποιον μάρτυρα του Ιεχωβά, γράψτε στους εκδότας αυτού του περιοδικού. Ένας μάρτυς του Ιεχωβά της γειτονιάς σας θα σας επισκεφθή για να σας δείξη πώς μπορείτε κι εσείς, επίσης, να μάθετε αυτά τα σπουδαία πράγματα που περιέχονται στον Λόγο του Θεού τη Βίβλο.
Είτε ανήκετε τώρα σε κάποια θρησκεία είτε όχι, είστε υποχρεωμένος απέναντι του εαυτού σας να γνωρίζετε ποιες αλήθειες υπάρχουν πράγματι σ’ αυτό το αρχαίο θεόπνευστο βιβλίο. Ίσως μάλιστα να διαπιστώσετε ότι αυτή η συναρπαστική γνώσις σάς εμπνέει εκείνο το είδος ζήλου, δράσεως και προσωπικής υποχρεώσεως που εξεδήλωναν πριν από πολύ καιρό οι Χριστιανοί του πρώτου αιώνος!