Το Καμερούν Λέγει «Όχι» στην Ελευθερία της Λατρείας — ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ της Σκοπιάς

Το Καμερούν Λέγει «Όχι» στην Ελευθερία της Λατρείας

ΓΥΝΑΙΚΕΣ συνελήφθησαν και εδάρησαν. Μια υπέστη τόσο σκληρή επίθεσι ώστε έχασε τις αισθήσεις της πέντε φορές. Μερικές απ’ εκείνες που έτυχαν κακής μεταχειρίσεως ήσαν ασθενείς και είναι πιθανόν να μη επιζήσουν.

Άνδρες εδάρησαν χωρίς έλεος ώσπου να χάσουν τις αισθήσεις των. Σ’ ένα εδόθησαν είκοσι κτυπήματα, κατόπιν άλλα εκατό, κατόπιν εδάρη για τρίτη φορά.

Εκατοντάδες συνελήφθησαν με ψευδή κατηγορία. Μερικοί εκρατήθησαν μία εβδομάδα και πλέον σε κελλιά χωρίς αποχωρητήρια. Δώδεκα μαζί εκρατήθησαν σ’ ένα κελλί διαστάσεων μόλις 6 x 7 x 10 ποδών—μόνο με δεκαέξη μικρές τρύπες για να μπαίνη αέρας. Σε μερικούς δεν εδόθη καθόλου τροφή, ή ιατρική περιποίησις για τα τραύματά των, επί ημέρες.

Αυτές, και πολλές όμοιες περιπτώσεις ήσαν αποτέλεσμα της επισήμου τακτικής της κυβερνήσεως. Πού; Μήπως αυτή η περιγραφή κτηνωδών συνθηκών αφορά τα Ναζιστικά στρατόπεδα συγκεντρώσεως; Μήπως τα θύματα ήσαν κακοήθεις εγκληματίαι;

Όχι, αυτά που θα διαβάσετε αποτελούν περιγραφή του τι συνέβη προσφάτως στην Αφρικανική χώρα του Καμερούν. Και τα θύματα αυτής της τρομερής βαρβαρότητος; Δεν ήσαν εγκληματίαι—ούτε φονείς, ούτε ταραχοποιοί, ούτε κλέπται ούτε επαναστάται. Αντιθέτως, ήσαν οι πιο ειρηνικοί και έντιμοι πολίται της χώρας!

Όλα αυτά έφθασαν σ’ ένα κορύφωμα που δημοσιεύθηκε με χονδρές επικεφαλίδες στην πρώτη σελίδα του φύλλου της 14ης Μαΐου 1970 της εφημερίδος Λα Πρες ντυ Καμερούν: «Δια Προεδρικού διατάγματος που υπεγράφη χθες, Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ ΥΠΟ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΙΝ ΣΤΟ ΚΑΜΕΡΟΥΝ.»

Η εφημερίς συνέχισε: «Κατόπιν αποφάσεως του Αρχηγού του Κράτους που υπεγράφη χθες, ο όμιλος που είναι γνωστός ως μάρτυρες του Ιεχωβά διαλύεται επισήμως. . . . Η δράσις αυτού του συλλόγου τίθεται υπό απαγόρευσιν σ’ όλη την επικράτεια της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας του Καμερούν.»

Γιατί η κυβέρνησις του Καμερούν έλαβε τέτοια δραστικά μέτρα εναντίον μιας θρησκευτικής οργανώσεως που είναι παγκοσμίως γνωστή για την ειρηνική και ήσυχη διαγωγή της; Επειδή οι Μάρτυρες είναι ουδέτεροι όσον αφορά τις πολιτικές υποθέσεις και δεν συμμετέχουν σ’ αυτές, κατηγορούνται ότι εναντιώνονται στην κυβέρνησι.

ΟΙ ΠΡΟΕΔΡΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Ο πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας του Καμερούν είναι Μουσουλμάνος και ονομάζεται Ελ Χατζ Αχμαντού Αχίτζο. Στις 28 Μαρτίου 1970, εξελέγη στην τρίτη κατά σειρά πενταετή περίοδο του αξιώματός του, εξασφαλίζοντας 97.65 τοις εκατό των ψήφων του λαού. Τα σχόλια του τύπου ομοφώνως εδήλωσαν ότι η εκλογή ήταν μεγάλη επιτυχία και ότι εκείνοι οι οποίοι εψήφισαν, εψήφισαν «ενσυνειδήτως και με πλήρη ελευθερία.»

Αλλά υπήρχε πράγματι πλήρης ελευθερία στο Καμερούν; Όχι για όλους. Μεγάλη πίεσις είχε ασκηθή στους μάρτυρας του Ιεχωβά από μερικά μέλη του κόμματος που κυβερνά, την C.N.U. Εθνική Ένωσι του Καμερούν. Η μη συμμετοχή των Μαρτύρων στις πολιτικές υποθέσεις προκάλεσε την εχθροπάθεια των υπερζηλωτών μελών του κόμματος τα οποία έκαμαν αυτούς τους Χριστιανούς ειδικό στόχο των στους λόγους της προεκλογικής εκστρατείας.

Παραδείγματος χάριν, στις 20 Μαρτίου, είχε γίνει μια βιαία δημοσία επίθεσις εναντίον των Μαρτύρων στην «Πλας ντε 30:Εντεπαντάνς» της Ακονολίνγκα από τον Αντρέ Φούντα, ανώτερο μέλος της νομοθετικής συνελεύσεως και απροκάλυπτο επικριτή των μαρτύρων του Ιεχωβά. Ένας Μάρτυς ο οποίος άκουσε ολόκληρη την ομιλία παραθέτει τα εξής από την ομιλία του κ. Φούντα: «Αν υπάρχουν ακόμη ‘Μακ’ (πρώην φυλή ανθρωποφάγων) στην Ακονολίνγκα, είναι ελεύθεροι να φάγουν τους μάρτυρας του Ιεχωβά.»

ΑΣΚΗΣΙΣ ΠΙΕΣΕΩΣ ΣΤΟΥΣ ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ

Πολλές πιέσεις ασκήθησαν κατά των Μαρτύρων σε μια προσπάθεια να τους επηρεάσουν στον καιρό των εκλογών. Η κατωτέρω έκθεσις προέρχεται από ένα Μάρτυρα από την Ακονολίνγκα:

«Ο Νομάρχης, κ. Λουί Μάντενγκ, διέταξε να παρουσιασθούν όλοι οι μάρτυρες του Ιεχωβά στο γραφείο του στις 7 π.μ. της 28 Μαρτίου, ημέρας των εκλογών. Οι Μάρτυρες υπήκουσαν. Ήχησε η σειρήνα, δίνοντας το σήμα της ενάρξεως της λειτουργίας των εκλογικών κέντρων. Ο κ. Μάντενγκ ετέθη με το αυτοκίνητό του επί κεφαλής, κρατώντας όλες τις ταυτότητες των Μαρτύρων και κάνοντας νεύμα στους Μάρτυρας να τον ακολουθήσουν στα εκλογικά κέντρα που βρίσκονται 100 περίπου μέτρα μακρυά. Όταν έγινε καταφανής ο σκοπός του Νομάρχου να τους αναγκάση να ψηφίσουν, οι Μάρτυρες δεν ακολούθησαν το αυτοκίνητό του αλλά έφυγαν στα σπίτια των.»

Το ίδιο εκείνο βράδυ και την επόμενη ημέρα συνελήφθησαν πολλοί Μάρτυρες. Ο προεδρεύων διάκονος της εκκλησίας γράφει: «Στις εννέα το βράδυ της ημέρας εκείνης με συνέλαβε ο Διοικητής της Φρουράς και κοιμήθηκα εκείνη τη νύχτα γυμνός επάνω στο τσιμεντένιο πάτωμα του κελλιού της ασφαλείας.» Ο προεδρεύων διάκονος παρέμεινε στη φυλακή ως τις 22 Απριλίου.

Ένας άλλος Μάρτυς στην Ακονολίνγκα γράφει: «Στις 23 Μαρτίου, ο κ. Νικόλας Βούντι, Βουλευτής της Νυούνγκ και της Μφουμού, ήλθε στον Νομάρχη παρουσία μου και του είπε ότι είχε μιλήσει στον εργοδότη μου να μη κρατήση στο εργαστήριό του κάποιον άλλο Μάρτυρα κι εμένα. Στις 25 Μαρτίου, όταν ο κ. Μάντενγκ επέστρεψε από το Γιαουντέ, διέταξε να παρουσιαζώμεθα και οι δύο κάθε μέρα στο γραφείο του, πρωί και απόγευμα.

»‘Τώρα τα πράγματα είναι σοβαρά,’ είπε. ‘Πρέπει να έχω απάντησι ως αύριο το αργότερο. Θα ψηφίσετε ή όχι; Σας ρωτώ, θα ψηφίσετε ή όχι;’

»Χτύπησε το τραπέζι με το δεξί του χέρι. Τέσσερες φορές με ρώτησε αν θα ψηφίσω. Εγώ παρέμεινα σιωπηλός. Τηλεφώνησε στη Χωροφυλακή να έλθουν και να μας παραλάβουν. Από τις 17 έως τις 28 Μαρτίου, ο Νομάρχης μάς επίεζε να ψηφίσωμε. Αλλά μόλις έληξαν οι εκλογές στις 28 Μαρτίου, ώρα 8 μ.μ., δεν μας κατηγορούσαν πια που δεν ψηφίσαμε. Ο Νομάρχης άρχισε τότε να μας κατηγορή ότι κηρύτταμε εναντίον του ψηφίσματος, δηλαδή, ότι ‘κηρύττομε αποχή.’ Πέρασα τη νύχτα μαζί με άλλους ένδεκα Μάρτυρες σ’ ένα κελλί διαστάσεων 2,5 μέτρων μήκους επί 2 μέτρων πλάτους και 3 μέτρων ύψους (71⁄2 x 61⁄2 x 10 πόδες) με 16 μικρές τρύπες για αερισμό.»

ΧΡΗΣΙΣ ΚΤΗΝΩΔΩΝ ΜΕΣΩΝ

Ένας περιοδεύων αντιπρόσωπος των μαρτύρων του Ιεχωβά αφηγείται την εξής πείρα του: «Το βράδυ της 26ης Μαρτίου, στις 9.30 μ.μ., άκουσα ένα δυνατό κτύπημα στην πόρτα μου. Όταν ρώτησα ποιος είναι, η απάντησις ήταν: ‘Είναι ο Διοικητής της Φρουράς’ (κ. Ονγκουένε). Άνοιξα την πόρτα και με ρώτησε: «Τι κάνεις εδώ; . . . Να δω την ταυτότητά σου.» Όλα τα χαρτιά μου ήσαν εν τάξει. «Πού είναι το εκλογικό βιβλιάριό σου;» «‘Δεν έχω.» «Γιατί;» «Διότι δεν μου έχει δοθή ακόμη.»

Μου είπε να τον ακολουθήσω στη Χωροφυλακή όπου με διέταξαν να βγάλω όλα τα φορέματά μου εκτός από το κάτω εσώρουχό μου. Στο κελλί όπου κοιμήθηκα υπήρχαν οκτώ Μάρτυρες από την εκκλησία του Άκομ. Το επόμενο πρωί μού ανετέθη, μαζί μ’ ένα άλλο Μάρτυρα, να πλύνω το αυτοκίνητο του Διοικητού ενώ όλοι οι άλλοι εστάλησαν να κάνουν φράχτες στον αγρό των φυστικοδένδρων του.

»Στις 27 Μαρτίου, στις 10.30 μ.μ., με ξύπνησε ο ίδιος ο Διοικητής, ο οποίος μου είπε: ‘Πες μου αν πρόκειται να ψηφίσης αύριο διότι αυστηρή ποινή αναμένει όλους σας όσοι δεν θα ψηφίσετε.’ Πριν προφθάσω ν’ απαντήσω μ’ έκλεισαν πάλι στο ίδιο κελλί. Παρέλαβε όλους τους χωροφύλακές του και άρχισε να συλλαμβάνη τους Μάρτυρας στα σπίτια των· τελικά συνέλαβε εν όλω σαράντα πέντε.

»Στις 28 Μαρτίου, ημέρα των εκλογών, οι Μάρτυρες έψαλλαν στο κελλί των. Όταν ο Διοικητής Ονγκουένε άκουσε ότι ψάλλαμε μέσα στο κρατητήριο της Χωροφυλακής, έφερε όλους τους χωροφύλακές του καθώς και τον πιο κακό στρατιώτη που έχω ιδή ποτέ, που τον επωνόμαζαν ‘Θραύστη.’ Κατόπιν εντολής του Διοικητού, αυτός ο στρατιώτης άρχισε να μας δέρνη όλους χωρίς έλεος. Είμεθα όλοι γυμνοί εκτός από το κάτω εσώρουχο. Ένα χτύπημα με βρήκε στον αυχένα κι’ έμεινα για λίγα λεπτά αναίσθητος. Ακολούθησαν και άλλα χτυπήματα τα οποία μ’ επανέφεραν στις αισθήσεις μου καθώς συνεχίζονταν. Οι πλάτες όλων μας φέρουν τα σημάδια των χτυπημάτων με το ξύλο.

»Αφού μάς έδειραν και μάς τραυμάτισαν μ’ αυτό τον τρόπο, δεν μάς επέτρεπαν να πάμε στο νοσοκομείο. Μάς εστέρησαν οκτώ ημέρες ακόμη και το νερό για να πλυθούμε. Δεν μάς έδωσαν τροφή δυο μέρες. Ύστερ’ απ’ αυτά μάς έστειλαν να κόψωμε χορτάρι και να καθαρίσωμε την πόλι. Ύστερ’ από τρισήμιση εβδομάδες μάς φόρτωσαν σ’ ένα φορτηγό αυτοκίνητο και μάς έστειλαν στο Νομάρχη της Τζα και της Λόμπο. Στο δρόμο, καθώς πηγαίναμε έβρεχε πολύ κι’ έκανε κρύο. Μια Χριστιανή αδελφή ανάμεσά μας ήταν έγκυος οκτώ μηνών. Την Κυριακή, 19 Απριλίου, ο Νομάρχης μάς εκάλεσε μέσα στην αίθουσα συνεδριάσεών του και κατόπιν μάς απέλυσε.»

Μερικές από τις χειρότερες μεταχειρίσεις που επεβλήθησαν σε μάρτυρας του Ιεχωβά ήταν στην πόλι Σανγκμέλιμα, όπου τελικά ενενήντα δύο μάρτυρες είχαν συλληφθή και φυλακισθή. Ένας από τους συλληφθέντας Μάρτυρας αναφέρει: «Ακριβώς στις 23 Μαρτίου, πέντε μέρες πριν από τις Προεδρικές εκλογές της 28ης, δυο μάρτυρες από την Εκκλησία του Μεσσόκ ωδηγήθηκαν στην Β.Μ.Μ. (Μικτή Κινητή Μονάς, η αστυνομία που φοβούνται περισσότερο στο Καμερούν) στη Σανγκμέλιμα, με την κατηγορία ότι ωργάνωσαν συνάθροισι για να ‘κηρύξουν αποχή.’ Ένας Μάρτυς απελύθη λόγω της ηλικίας του, αλλά ο ειδικός σκαπανεύς Φ . . . κρατήθηκε στη Β.Μ.Μ..

»Την επομένη ημέρα μετά τις εκλογές ωργανώθηκε μια τρομερή εκστρατεία για τη σύλληψι όλων των μαρτύρων του Ιεχωβά. Κάθε μέρα έστελλαν στη Β.Μ.Μ. κατάλογον Μαρτύρων και οι Μάρτυρες, άνδρες και γυναίκες, είχαν γεμίσει τα κρατητήρια της Β.Μ.Μ. στη Σανγκμέλιμα.

»Στη Τζουμ, μερικοί Μάρτυρες εσύρθησαν γυμνοί στο τσιμεντένιο πάτωμα αφού προηγουμένως εδάρησαν ως το σημείο της αιματώσεως. Τους ανάγκασαν να ουρούν και ν’ αποπατούν μέσα στα κελλιά των (τουαλέτες δεν υπάρχουν στα κελλιά) επί οκτώ ημέρες προτού τους φορτώσουν σ’ ένα φορτηγό και τους μεταφέρουν στη Σανγκμέλιμα. Μετεφέρθησαν σαράντα πέντε και πλέον Μάρτυρες, μερικοί μαζί με τα παιδιά των, για να μη αναφέρωμε τους ηλικιωμένους που με δυσκολία μπορούσαν να βαδίσουν. Η κατάστασίς των ήταν τόσο κακή ώστε ακόμη και οι αρχές εκεί στη Νομαρχία τούς λυπήθηκαν και τούς απέλυσαν την άλλη μέρα. Αυτοί οι Μάρτυρες βρήκαν ήδη στη φυλακή ογδόντα και πλέον Χριστιανούς Μάρτυρας αδελφούς και αδελφές των από τη Σανγκμέλιμα, την Μπένγκπις και τη Ζοετελέ.

»Τα πέντε κρατητήρια της Β.Μ.Μ. ήσαν υπερπλήρη από Μάρτυρας οι οποίοι είχαν ανακριθή ένας ένας έως τις 21 Απριλίου. Την ημέρα εκείνη, είχαν οδηγηθή όλοι στη μεγάλη αίθουσα συνεδριάσεων της Νομαρχίας για ν’ ακούσουν την ομιλία του Νομάρχου, κ. Μπισέν. Μάς προειδοποίησε να ψηφίσωμε όλοι στις 7 Ιουνίου, διαφορετικά θα μάς συνελάμβαναν και πάλι.»

Ένας ειδικός ολοχρόνιος διάκονος των Μαρτύρων αναφέρει τι συνέβη αμέσως μετά τις εκλογές στη Μπερτουά, όπου συνελήφθησαν τριάντα και πλέον Μάρτυρες: «Όλη την ημέρα της Πέμπτης, 2 Απριλίου, μερικοί ωδηγούντο ένας ένας στην αστυνομία για ανάκρισι. Ενωρίς το πρωί άρχισε η ανάκρισίς μας από τον διοικητή της φρουράς. Βλέποντας ότι δεν μπορούσε να υπαγορεύση τις ιδέες του στους πρώτους από τους Χριστιανούς αδελφούς μας, εκάλεσε τον Υπολοχαγό Βοηθό του Διοικητού της Διμοιρίας. Αυτός, ενεργώντας μ’ ένα πάρα πολύ κτηνώδη τρόπο, διέταξε ένα χωροφύλακα να δέρνη βάναυσα τους Μάρτυρας στη διάρκεια της ανακρίσεως. Εδάρησαν περισσότερο ένας νεαρός Μάρτυς από το Μπελάμπο ηλικίας μόνο 19 ετών (παρά πολύ νέος για να ψηφίση) κι ένας άλλος από το Ντιάνγκ. Σε όλες τις ερωτήσεις που μάς υπέβαλαν, σκοπός των ήταν να μάς κάμουν να κατηγορήσωμε την Εταιρία ή ένα από τους εκπροσώπους της ότι μάς διδάσκουν να μη ψηφίζωμε.

»Ύστερ’ από μια ολόκληρη ημέρα τέτοιας μεταχειρίσεως μάς έκλεισαν μέσα σ’ ένα κελλί όπου, κατ’ εντολήν του Υπολοχαγού, επρόκειτο να περάσωμε δυο μέρες και δυο νύχτες χωρίς τροφή ή νερό. Στη διάρκεια της νυκτός οι δυο νέοι που ανέφερα υπέφεραν τόσο πολύ ώστε ήταν αδύνατο να κινηθούν.

»Την Κυριακή, 5 Απριλίου, όλοι οι Μάρτυρες από τη Μπερτούα απελύθησαν. Στη διάρκεια των δεκατριών ημερών που παραμείναμε στη Χωροφυλακή δεν μας έδωσαν τροφή εκτός από δυο μικρά γεύματα που μάς έστειλε ο Λοχαγός. Εκείνο που μάς κάνει να χαιρώμεθα είναι ότι όλοι είμεθα αποφασισμένοι να εγκαρτερήσωμε.»

ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΟΥ ΩΔΗΓΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΙ

Μετά τις εκλογές και όλη τη βάναυσι πίεσι, πολλές προσπάθειες κατεβλήθησαν από τους Μάρτυρας να μιλήσουν στους κυβερνητικούς επισήμους και να τους εξηγήσουν τη στάσι των η οποία βασίζεται στη Βίβλο. Οι προσπάθειες υπήρξαν ανεπιτυχείς.

Λόγω της σοβαρότητος της καταστάσεως, στις 13 Απριλίου, τρία εξέχοντα μέλη του νομίμου συλλόγου των μαρτύρων του Ιεχωβά στη Ντουάλα έγραψαν απ’ ευθείας στον Πρόεδρο Ελ Χατζ Αχμαντού Αχίτζο και τον παρακαλούσαν ευσεβάστως να κάμη χρήσι της δυνάμεως του υψηλού του αξιώματος για να παύση ο διωγμός των μαρτύρων του Ιεχωβά. Οι Μάρτυρες ήσαν πρόθυμοι να στείλουν μια επιτροπή στο Γιαουντέ, την πρωτεύουσα, για να συναντηθή με τον Πρόεδρο και να παρουσιάση την υπόθεσί των και να δώση εξηγήσεις σχετικά με το έργο των και τον σκοπό των.

Ως την 21 Απριλίου οι περισσότεροι από τους Χριστιανούς που είχαν συλληφθή απελύθησαν προς μεγάλη χαρά των Μαρτύρων. Εν τούτοις, ύστερ’ από λίγες μέρες έγιναν περισσότερες συλλήψεις, μολονότι σε μικρότερους αριθμούς. Μια ασυνήθης ηρεμία εβασίλευε ως τις 13 Μαΐου.

Τότε μετεδόθη σαν αστραπή σ’ όλη τη χώρα η είδησις ότι οι μάρτυρες του Ιεχωβά ήσαν κάτω από πλήρη απαγόρευσι στο Καμερούν. Την επομένη που είχε γίνει αυτή η ραδιοφωνική ανακοίνωσις, ήλθε η αστυνομία στα κεντρικά γραφεία της Εταιρίας Σκοπιά που είχαν προσφάτως ανεγερθή. Εσφράγισαν τα δωμάτια που περιείχαν εφόδια γραφείου, αποθηκευμένα έντυπα και διευθετήσεις συναθροίσεων για τους Μάρτυρας.

Το πρωί της Παρασκευής, 15 Μαΐου, ο εποπτεύων του τμήματος μετέβη από τη Ντουάλα στη Γιαουντέ για να παρουσιάση μια επιστολή εκκλήσεως στον Πρόεδρο και να παρακαλέση να έχη μια ακρόασι απ’ αυτόν. Χωρίς να το γνωρίζη ο εκπρόσωπος του τμήματος, πριν από λίγο είχε υπογραφή διαταγή από τον αρχηγό της εθνικής ασφαλείας η οποία απαιτούσε να εγκαταλείψουν όλοι οι ιεραπόστολοι των μαρτύρων του Ιεχωβά τη χώρα ως τις 20 Μαΐου. Επιστρέφοντας στη Ντουάλα το Σάββατο 16 Μαΐου, ο εκπρόσωπος είδε δυο ωπλισμένους αστυφύλακες να φρουρούν το κτίριο του τμήματος. Όλα τα μέλη του εργαζομένου προσωπικού ήσαν υπό κράτησιν στον οίκο ως την εσπέρα της Κυριακής, 17 Μαΐου. Δεν επετρέπετο σε κανένα να βγη ή να μπη στο κτίριο. Κατά το πλείστον, όμως, η αστυνομία έδειξε ευγένεια και σεβασμό στους ιεραποστόλους.

Σ’ όλο αυτό το διάστημα, εν τούτοις, οι Μάρτυρες δεν είχαν καμμιά βεβαίωσι λήψεως των επιστολών από τους επισήμους της κυβερνήσεως. Αυτοί οι Χριστιανοί δεν έλαβαν κανένα έγγραφο. Όλα έγιναν με μυστικότητα χωρίς την παραμικρή ευκαιρία να μιλήσουν οι εκπρόσωποί των για λογαριασμό των.

Στις 20 Μαΐου, έξη ιεραπόστολοι, πέντε Καναδοί κι ένας από τη Νιγηρία, εκτοπίσθηκαν από τη χώρα. Ως τότε στα κεντρικά γραφεία του τμήματος είχε αναφερθή ότι διενεργήθηκαν 335 συλλήψεις μαρτύρων του Ιεχωβά.

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΒΑΝΑΥΣΟΤΗΣ

Οι συλλήψεις και οι δαρμοί δεν περιορίσθηκαν στις Προεδρικές εκλογές της 28ης Μαρτίου. Οι νομοθετικές εκλογές της 7ης Ιουνίου ήσαν μια άλλη ευκαιρία για επίθεσι εναντίον των μαρτύρων του Ιεχωβά, και περισσότερες συλλήψεις έλαβαν χώρα. Ένας Μάρτυς αναφέρει από το Μάντζο:

«Το Σάββατο, 6 Ιουνίου, ο Βοηθός του Νομάρχου, κ. Μουσσά Μπέλλο, έκαμε έναρξι της εκστρατείας συλλήψεων. Ένας Μάρτυς συνελήφθη την προηγούμενη ημέρα των εκλογών. Γυναίκες ηλικίας εβδομήντα πέντε ετών ωδηγήθηκαν στη Χωροφυλακή κι έτυχαν κακής μεταχειρίσεως. Μερικές απ’ αυτές ήσαν ασθενείς, και δεν γνωρίζομε αν θα επιζήσουν.

»Ήταν εκπληκτικό να βλέπη κανείς τον Βοηθό του Νομάρχου να πηγαίνη από σπίτι σε σπίτι ερευνώντας ακόμη και στις φυτείες των Μαρτύρων για να τους συλλάβη. Αυτή η έρευνα συνεχίσθηκε μέρα και νύχτα. Επί κεφαλής αυτής της επιθέσεως είναι ο κ. Μουσσά Μπέλλο, Βοηθός του Νομάρχου, και ο κ. Πασκάλ Ουανσί, Πρόεδρος της C.N.U.»

Στη Νάμπα, αμέσως μετά τις νομοθετικές εκλογές της 7ης Ιουνίου, μια γυναίκα Μάρτυς εδάρη τόσο σκληρά ώστε πέντε φορές έχασε τις αισθήσεις της. Μια άλλη λιποθύμησε τρεις φορές. Ένας Μάρτυς εδάρη με είκοσι χτυπήματα και κατόπιν του εδόθησαν άλλα εκατό χτυπήματα στην είσοδο της Αιθούσης Βασιλείας. Αργότερα τον έδειραν για τρίτη φορά.

Σε πολλές άλλες πόλεις και χωριά, πότε απειλούσαν τους Μάρτυρας και πότε τους έδερναν και τους εφυλάκιζαν. Το ίδιο υπόδειγμα διωγμού επανελήφθη στις πόλεις Αμπόνγκ Μπανγκ, Αγιός, Μπελάμπο, Ντιάνγκ, Μπενγκμπίς, Νπιπιντί, Ντιζανγκουέ, Κομπντόμπο, Μίντα, Ντουμ, Σονγκμπενγκουέ, Ζοετελέ και σε αμέτρητα άλλα σημεία της χώρας. Τετρακόσιες και πλέον συλλήψεις ενεργήθηκαν μέσα στις λίγες εβδομάδες πριν και μετά τις διπλές εκλογές.

Γιατί αυτή η επαίσχυντη μεταχείρισις των μαρτύρων του Ιεχωβά;

ΓΙΑΤΙ Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΙΣ;

Τρεις εβδομάδες ύστερ’ από τις νομοθετικές εκλογές, ο Πρόεδρος Αχίτζο εγκαινίασε τα νέα κεντρικά γραφεία του κόμματος στη Ντουάλα. Αναφερόμενος στην απαγόρευσι των μαρτύρων του Ιεχωβά, εδήλωσε τα εξής:

«Δικαιολογείται από το γεγονός ότι αυτό το δόγμα εχρησιμοποιείτο ως κάλυμμα για μια ανατρεπτική κίνησι η οποία κατευθύνονταν από το εξωτερικό και η οποία είχε σκοπό, μέσω ωργανωμένης εκστρατείας διαφημίσεως και κακολογήσεως, να υπονομεύση τους θεσμούς που έχει ελευθέρως υιοθετήσει ο λαός του Καμερούν. Μία τέτοια κίνησις είναι απαράδεκτη σε μια χώρα η οποία έχει υποφέρει τόσο πολλά στην αυγή της ανεξαρτησίας της.»—Εφημερίς «Λα Πρες ντυ Καμερούν,» 26 Ιουνίου 1970.

Αλλά πόσο αληθεύουν αυτές οι κατηγορίες; Οι μάρτυρες του Ιεχωβά είναι γνωστοί σ’ ολόκληρο τον κόσμο ως απολύτως ουδέτεροι όσον αφορά την πολιτική. Είναι επίσης γνωστοί ως ειλικρινείς, έντιμοι, και νομοταγείς πολίται. Προσέξτε τη δράσι των στο Καμερούν παραδείγματος χάριν.

Επί πολλά χρόνια οι Μάρτυρες έφεραν το ευαγγέλιον της ουράνιας βασιλείας στους φιλόξενους κατοίκους του Καμερούν. Το 1962 σχηματίσθηκε μια νόμιμη οργάνωσις και ιδρύθηκε γραφείο τμήματος στη Ντουάλα για να φροντίζη για την επεκτεινόμενη οργάνωσι. Στη διάρκεια των οκτώ ετών που ακολούθησαν, 12.000 και πλέον χιλιάδες Μάρτυρες έφεραν το ευαγγέλιο της βασιλείας του Θεού σχεδόν σε κάθε πόλι και χωριό της χώρας. Άνθρωποι σ’ όλη τη χώρα είχαν την ευκαιρία να παρατηρήσουν ότι οι Μάρτυρες είναι προσκολλημένοι στο έργο του κηρύγματος της βασιλείας του Θεού και δεν αναμιγνύονται στην πολιτική κι επομένως δεν μπορούσαν ποτέ να είναι ανατρεπτικοί.

Ποιος, λοιπόν ευθύνεται διότι το Καμερούν είπε «Όχι» στην ελευθερία λατρείας; Ο πρόεδρος της χώρας φέρει ασφαλώς μεγάλη ευθύνη σ’ αυτό το ζήτημα, καθώς και άλλοι επίσημοι. Αλλά δεν φέρουν μόνο οι πολιτικοί την ευθύνη. Τι μπορεί να λεχθή για τον κλήρο των άλλων θρησκειών στο Καμερούν; Τι θα πήτε όταν θα έχετε διαβάσει σχόλια όπως αυτά που δημοσίευσε η εφημερίς Λα Πρες της 15ης Μαΐου 1970, κάτω από την επικεφαλίδα: «Γιατί ετέθησαν υπό απαγόρευσιν;» Ο αρθρογράφος έκαμε την εξής παρατήρησι: «Είναι καταφανές ότι αυτή η δραστηριότης των Μαρτύρων δεν αρέσει σε πολλούς ανθρώπους, και πολύ λιγώτερο στις άλλες Χριστιανικές θρησκείες οι οπαδοί των οποίων παρασύρονται από τους ‘Μάρτυρας του Ιεχωβά’.»

Αλλά τι λέγει ο νόμος του Καμερούν;

Ο ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΚΑΜΕΡΟΥΝ

Ο νόμος του Καμερούν δεν απαιτεί ενεργό συμμετοχή στην ψηφοφορία, μολονότι αυτό απαιτήθηκε από τους μάρτυρας του Ιεχωβά. Ο εκλογικός νόμος Αριθ. 69 LF, όμως, απαγορεύει το να αναγκάση ένας κάποιον «ν’ απόσχη από την ψηφοφορία.» Και όταν οι Μάρτυρες δεν προσήλθαν στις κάλπες, κατηγορήθηκαν συχνά ότι «κηρύττουν αποχή.» Αλλά κανένας Μάρτυς δεν κατηγορήθηκε βάσει αυτού του νόμου. Πράγματι, καμμιά περίπτωσις δεν εφέρθη για εκδίκασι στα δικαστήρια είτε πριν είτε αμέσως μετά τις εκλογές.

Αυτό που κηρύττουν οι μάρτυρες του Ιεχωβά δεν είναι πολιτική, αλλά ο Λόγος του Θεού, η Βίβλος, και αυτό το πράττουν στο Καμερούν επί είκοσι πέντε και πλέον χρόνια. Στη διάρκεια των εκλογών, οι Μάρτυρες δεν έκαμαν εκστρατεία από θύρα σε θύρα ή κάπως αλλοιώς για να λέγουν στους ανθρώπους να μη ψηφίσουν. Οι Μάρτυρες δεν έλαβαν μέρος σε διαδηλώσεις διαμαρτυρίας εναντίον οποιουδήποτε πολιτικού κόμματος ή υποψηφίου. Οι μάρτυρες του Ιεχωβά δεν κηρύττουν υπέρ ή κατά οποιουδήποτε υποψηφίου των εκλογών. Δεν αναμιγνύονται σε τέτοια ζητήματα στο Καμερούν ή οπουδήποτε αλλού.

Γιατί, λοιπόν, οι μάρτυρες του Ιεχωβά δεν ψηφίζουν; Διότι αποβλέπουν στη βασιλεία του Θεού μέσω του Χριστού ως τη μόνη ελπίδα του ανθρωπίνου γένους. Και, όπως είπε ο Ιησούς Χριστός στον Ουράνιο Πατέρα του σχετικά με τους ακολούθους του, αυτοί «δεν είναι εκ του κόσμου, καθώς εγώ δεν είμαι εκ του κόσμου.» (Ιωάν. 17:14· Ιακ. 4:4) Οι Μάρτυρες ειλικρινά προσπαθούν ν’ ακολουθήσουν το παράδειγμα του Ιησού καθώς και τη συμβουλή του ‘να μη είναι εκ του κόσμου.’ Γι’ αυτούς το να κερδίσουν την επιδοκιμασία του Θεού και του Ιησού Χριστού είναι πιο σπουδαίο από οτιδήποτε άλλο. Ωστόσο, μολονότι διακρατούν αυτές τις απόψεις για τον εαυτό τους, οι Μάρτυρες πιστεύουν επίσης ότι είναι εσφαλμένο να εμποδίζουν άλλους από το να ψηφίζουν ή να επεμβαίνουν στις προσπάθειές των να το πράξουν. Πράγματι, οι Μάρτυρες αναγνωρίζουν προθύμως ότι οι άλλοι είναι ελεύθεροι να ψηφίζουν αν το επιθυμούν.

Οι Μάρτυρες δεν έχουν ενεργήσει αντίθετα από το Σύνταγμα του Καμερούν. Το καλώς διατυπωμένο Σύνταγμα του Καμερούν λέγει στο πρώτο άρθρο του:

«Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία του Καμερούν είναι, δημοκρατική, κοσμική και κοινωνική. Εξασφαλίζει την ισότητα όλων των πολιτών ενώπιον του νόμου. Βεβαιώνει την προσκόλλησί της στις θεμελιώδεις ελευθερίες όπως διατυπώνονται στην Παγκόσμια Ανακήρυξι των Ανθρώπινων Δικαιωμάτων και στον Καταστατικό Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.»

Είναι καταφανές ότι έχει γίνει πρόβλεψις από το νόμο για την προστασία όλων των πολιτών στο Καμερούν. Η ελευθερία της θρησκείας και η ελευθερία του συνέρχεσθαι απολαμβάνουν τη σταθερή εγγύησι του νόμου. Στην πραγματικότητα, όμως, το Καμερούν είπε «Όχι!» στην ελευθερία λατρείας.

ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΣΤΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ

Καμμιά κυβέρνησις δεν έχει να φοβηθή τίποτε από τους μάρτυρας του Ιεχωβά. Η ουδετερότης των όσον αφορά την πολιτική στο Καμερούν δεν σημαίνει ότι είναι πράκτορες κάποιας άλλης ανθρωπίνης κυβερνήσεως. Οι Μάρτυρες απέχουν από τις πολιτικές υποθέσεις σ’ όλες τις χώρες, στην Αμερική, στην Ευρώπη, στην Αφρική και οπουδήποτε αλλού. Επομένως δεν είναι μια «ανατρεπτική κίνησις η οποία κατευθύνεται από το εξωτερικό.»

Άλλες κυβερνήσεις, οι οποίες είχαν επηρεασθή εσφαλμένως να θέσουν υπό απαγόρευσιν τους μάρτυρας του Ιεχωβά, αργότερα ανεγνώρισαν το λάθος και απεκατέστησαν τη νομική υπόστασι των Μαρτύρων. Παραδείγματος χάριν, το 1941 οι Μάρτυρες είχαν τεθή υπό απαγόρευσιν στην Αυστραλία. Αργότερα το ζήτημα εφέρθη ενώπιον του Δικαστού Στάιρκ του εκεί Ανωτάτου Δικαστηρίου. Αφού άκουσε τα επιχειρήματα έκρινε ότι έπρεπε να εξετάση το ζήτημα η ολομέλεια του Δικαστηρίου. Ύστερ’ από μια ακροαματική διαδικασία, το Ανώτατο Δικαστήριο απεφάνθη, στις 14 Ιουνίου 1943, ότι οι μάρτυρες του Ιεχωβά δεν ενησχολούντο σε καμμιά ανατρεπτική κίνησι κι επομένως δεν αποτελούσαν κίνδυνο για το Κράτος.a Με την άρση της απαγορεύσεως που είχε τεθή στους Μάρτυρας, το Δικαστήριο, μέσω του Δικαστού κ. Ουίλλιαμς, ωμίλησε για τις «τελείως αθώες αρχές και διδασκαλίες» που υποστηρίζουν οι Μάρτυρες και προσέθεσε:

«Επειδή η θρησκεία των Μαρτύρων του Ιεχωβά είναι Χριστιανική θρησκεία, η διακήρυξις ότι αυτός ο σύλλογος είναι ένα παράνομο σώμα έχει ως αποτέλεσμα να κάμη την υποστήριξι των αρχών και διδασκαλιών της Χριστιανικής θρησκείας παράνομον και κάθε εκκλησιαστική ιεροτελεστία που διεξάγεται από εκείνους που πιστεύουν στη γέννησι του Χριστού μια παράνομη σύναξι.»

Η απαγόρευσις των μαρτύρων του Ιεχωβά στο Καμερούν θα έχη το ίδιο αποτέλεσμα σ’ αυτή τη χώρα.

Επί πλέον, οι Μάρτυρες δεν έχουν ενασχοληθή σε κάποια «εκστρατεία δυσφημίσεως» κατά της κυβερνήσεως, όπως τους έχουν κατηγορήσει. Πράγματι, το πιο ευρέως διατιθέμενο βιβλίο μελέτης της Βίβλου, το οποίον έχει τυπωθή σε 30 εκατομμύρια αντίτυπα σε 80 γλώσσες, διδάσκει με συγκεκριμένο τρόπο ότι είναι εσφαλμένο να γίνεται αυτό. Στη σελίδα 158, αυτό το βιβλίο Η Αλήθεια Που Οδηγεί στην Αιώνιο Ζωή, λέγει σχετικά με τις ανθρώπινες κυβερνήσεις: «Αν ο Θεός επιτρέπη σ’ αυτές να κυβερνούν, γιατί θα έπρεπε ένας Χριστιανός να παρέμβη στην ενέργειά των αυτή;. . . Καλό είναι να δείχνωμε κατάλληλο σεβασμό στην εξουσία.» Ασφαλώς δεν είναι εναντίον των συμφερόντων οποιασδήποτε κυβερνήσεως να διδάσκουν αυτό οι μάρτυρες του Ιεχωβά.

Έτσι τα γεγονότα δείχνουν ότι η απαγόρευσις που ετέθη στους Μάρτυρας στο Καμερούν καθώς και οι λόγοι που ανεφέρθησαν γι’ αυτήν στερούνται κάθε βασίμου θεμελίου.

ΑΠΩΛΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΜΕΡΟΥΝ

Η απαγόρευσις στους Μάρτυρας στο Καμερούν δεν φέρει καμμιά ωφέλεια στο λαό ή στους άρχοντας της χώρας. Αλλά προκύπτει μεγάλη απώλεια για το Καμερούν. Απώλεια φήμης σ’ όλο τον κόσμο για το «Όχι» που είπε στην ελευθερία λατρείας.

Υπάρχει απώλεια αξιοπρέπειας των πολιτικών αρχόντων οι οποίοι χρησιμοποιούν βαρβαρότητα και κτηνωδία για ν’ αναγκάσουν Χριστιανούς να παραβιάσουν τις Βιβλικά εκπαιδευμένες συνειδήσεις των.

Υπάρχει μεγάλη απώλεια πνευματικής παρηγοριάς και εκπαιδεύσεως για το λαό, διότι οι Μάρτυρες έφερναν σ’ αυτόν αυτά ακριβώς τα πράγματα, και είχαν επίσης συμμετοχή στη διδασκαλία αναγνώσεως και γραφής στους κατοίκους του Καμερούν.

Η πράξις της απαγορεύσεως των Μαρτύρων εστέρησε τους ανθρώπους με έντιμη καρδιά στο Καμερούν από τις ευκαιρίες καρποφόρων Βιβλικών συζητήσεων. Ο Ι. Ρ. Μπαγιεμί σχολιάζοντας αυτή την απώλεια στην εφημερίδα Λ’ Εφόρ Καμερουναί της 14ης Ιουνίου 1970 λέγει:

«Οφείλομε ν’ αναγνωρίσωμε προς έπαινόν των, τουλάχιστον τούτο, ότι έχουν επιτύχει με το δικό των τρόπο ν’ αφαιρέσουν την αποκλειστικότητα που είχαν θέματα σχετικά με χρήμα, γυναίκες, άνδρες ή ποτά στις συζητήσεις στα σπίτια, στη γειτονιά και στους δημοσίους τόπους και στα μεταφορικά μέσα, προτού εμφανισθούν οι μάρτυρες του Ιεχωβά. Ναι, υπήρξε καιρός που ήταν εξαιρετικά σπάνιο ν’ ακούη κανείς μια συζήτησι για Βιβλικά θέματα.»

Τίποτε δεν μπορεί ν’ ανυψώση την ηθική στάθμη μιας χώρας περισσότερο από τον Λόγο του Θεού, τη Βίβλο. Οι Μάρτυρες καταβάλλουν μεγάλη προσπάθεια για την ηθική και πνευματική ανάπτυξι όλων εκείνων που επιθυμούν ν’ αποκτήσουν περισσότερη γνώσι για τη Βίβλο. Τι απώλεια που είναι για το Καμερούν το ότι τώρα αυτοί οι υψηλοί ηθικοί κανόνες δεν μπορούν να διδάσκωνται ελεύθερα από τους μάρτυρας του Ιεχωβά!

ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΥΨΩΣΕΤΕ ΤΗ ΦΩΝΗ

Τι σκέπτεσθε γι’ αυτή τη βαναυσότητα σε ειρηνικούς Χριστιανούς; Η δράσις του κηρύγματός των απαγορεύθηκε. Ακόμη και κατ’ ιδίαν Βιβλικές συζητήσεις δεν επιτρέπονται. Πολύτιμες ατομικές ελευθερίες έχουν παραμερισθή. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά καθώς και άλλα άτομα σ’ όλο τον κόσμο που αγαπούν ελευθερία λατρείας δεν δικαιώνουν αυτή την αυθαίρετη ενέργεια με το να παραμένουν σιωπηλοί.

Αν επιθυμήτε να προσθέσετε τη φωνή σας στις εκφράσεις προσβολής γι’ αυτή την ενέργεια της κυβερνήσεως του Καμερούν εναντίον των Χριστιανών που αγαπούν την ειρήνη, τότε γράψτε στον πρεσβευτή του Καμερούν στη χώρα σας ή της πλησιεστέρας σ’ αυτήν, ή στους επισήμους αξιωματούχους της κυβερνήσεως του Καμερούν που παρατίθενται στην προηγούμενη σελίδα.

Δείξτε την απογοήτευσί σας γι’ αυτή την αυθαίρετη ενέργεια. Εξηγήστε ότι οι Μάρτυρες δεν επεμβαίνουν στην πολιτική πουθενά και ότι οι κατηγορίες είναι αβάσιμες. Κάμετε έκκλησι στο σεβασμό των για την αξιοπρέπεια του ανθρώπου και τη ελευθερία της θρησκείας την οποία εγγυάται το Σύνταγμα του Καμερούν. Κάμετε έκκλησι στους αξιωματούχους βάσει του σεβασμού για το καλό όνομα της χώρας των και της Αφρικής. Δεν θα έπρεπε ο πρόεδρος του Καμερούν και οι ανώτεροι αξιωματούχοι να βοηθηθούν να ιδούν ότι ο υπόλοιπος κόσμος το σημειώνει όταν γίνεται βάρβαρη μεταχείρισις σε αθώους Χριστιανούς; Δεν πρέπει ν’ αντιληφθούν ότι οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι του Καμερούν δεν έγιναν πιο δημοφιλείς είτε ανάμεσα στο δικό των λαό είτε μεταξύ των ανθρώπων με δικαία καρδιά στ’ άλλα μέρη του κόσμου με τον τρόπο που εφέρθησαν σ’ αυτούς τους Χριστιανούς που επιδιώκουν ειρήνη;

Είθε η γραπτή έκκλησί σας να βοηθήση στην αποκατάστασι ενός «Ναι» για την ελευθερία λατρείας στο Καμερούν.

[Υποσημειώσεις]

a Σύλλογος Μαρτύρων του Ιεχωβά Αδελαΐδος, Inc. κατά της Κοινοπολιτείας (1943), 67 C. L. R. 116, 124.

[Πλαίσιο στη σελίδα 62]

ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΙ ΕΠΙΣΗΜΟΙ ΤΟΥ ΚΑΜΕΡΟΥΝ

His Excellency

El Hadj Ahmadou Ahidjo

President of the Federal

Republic of Cameroon

Palace of the President