Η Αλήθεια Ευπρόσδεκτη στην Κολομβία
Η ΚΟΛΟΜΒΙΑ δεν είναι μια ασήμαντη χώρα. Ο πληθυσμός της των 20 εκατομμυρίων περίπου κατέχει μια έκτασι 455.000 τετραγωνικών μιλίων μεγαλύτερη από τη Γαλλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία μαζί. Έως το 1945, το 99,9 τοις εκατό των κατοίκων ήσαν ονομαστικώς Ρωμαιοκαθολικοί. Το έτος εκείνο κατέφθασαν οι πρώτοι ιεραπόστολοι της Σκοπιάς για να βοηθήσουν τους τοπικούς Μάρτυρας οι οποίοι ζούσαν κι’ εκήρυτταν στα όρη.
Στην αρχή τους έβλεπαν ως ξένους και με κάποια εχθρότητα, αλλ’ αυτοί οι Χριστιανοί διάκονοι εκτελούσαν ήσυχα το έργο των να επισκέπτωνται ανθρώπους στα σπίτια των και να προσφέρουν αδάπανα σειρές μαθημάτων οικιακής μελέτης της Βίβλου. Συναντούσαν ομαδικές αντιρρήσεις, που ήταν προφανές ότι όλες είχαν την ίδια προέλευσι—αντιρρήσεις όπως, «Είναι αμαρτία να διαβάζωμε την Αγία Γραφή,» «Ο ιερεύς μας μάς απαγορεύει να διαβάζωμε τη Βίβλο,» «Η Βίβλος σε κάνει να γίνης παράφρων,» και άλλα. Συχνά η θρησκευτική εναντίωσις κατέληγε στο ν’ αρνούνται να τους παραχωρήσουν τη χρήσι δημοσίων αιθουσών για συναθροίσεις, έτσι συναθροίζονταν σε αυλές και ιδιωτικούς χώρους. Με υπομονή εγκαρτέρησαν στην καλή, ανιδιοτελή υπηρεσία των, βέβαιοι ότι ο Θεός θα ευλογούσε το έργον Του.
Η αυστηρή ουδετερότης των Μαρτύρων απέναντι σ’ όλες τις πολιτικές κινήσεις τους ξεχώριζαν και από τους Καθολικούς και από τους Διαμαρτυρόμενους εξίσου. (Ιωάν. 17:14) Ακόμη και στη διάρκεια μιας δεκαετίας βίας, στο διάστημα της οποίας 200.000 περίπου άτομα είχαν φονευθή, οι Μάρτυρες συνέχιζαν ειρηνικά τη διακονία των. Οι ειλικρινείς Κολομβιανοί άρχισαν ν’ ανταποκρίνωνται στις αλήθειες της Βίβλου. Αυτοί, με τη σειρά των, δεν μπορούσαν παρά να λέγουν σε άλλους αυτά που εμάθαιναν. Ο λόγος διεδίδετο. Οι άνθρωποι διψούσαν για Βιβλική γνώσι.
Οι καιροί βεβαίως άλλαξαν. Η Καθολική Εκκλησία βρίσκεται τώρα σε άμυνα, και αγωνίζεται να συγκρατήση την παλίρροια των αντιθρησκευτικών δυνάμεων. Στους κόλπους της εκκλησίας μια νέα γενεά ιερέων ζητεί άμεση μεταρρύθμισι, περιλαμβανομένης και της καταργήσεως της αγαμίας. Οι επικεφαλίδες των Κολομβιανών εφημερίδων εξέθεσαν τα προβλήματα της εκκλησίας με πρόσφατους τίτλους όπως «Οι κάτοικοι του Κάλι περιφρονούν τον Μύθον της Μεγάλης Παρασκευής,» «Αρχιεπίσκοπος Επικρίνει Κολομβιανούς Ιερείς,» «Είναι Ιερείς ή Πολιτικοί; Ερωτά ένας Ιεράρχης.»
Δεν παρίσταται πια ανάγκη να χρησιμοποιούν οι Μάρτυρες αυλές για τις συνελεύσεις των. Επιχειρηματίαι και δημοτικές αρχές παραχωρούν στη διάθεσι των Μαρτύρων δημόσιες αίθουσες διαλέξεων και στάδια, χωρίς να ενδιαφέρωνται τι μπορεί να πη ο επίσκοπος. Σε ολοένα αυξανόμενους αριθμούς οι άνθρωποι προσέρχονται ν’ ακούσουν. Αναγνωρίζουν τον γνήσιο ήχο της Βιβλικής αληθείας.
Οι μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν γεμάτα τα χέρια των από την προσπάθεια να ικανοποιήσουν τη φλογερή επιθυμία χιλιάδων ανθρώπων για Βιβλική γνώσι. Η διάθεσις Γραφών και βοηθημάτων μελέτης της Γραφής έχει γίνει περισσότερο από διπλασία στη διάρκεια των δύο τελευταίων ετών. Διεξάγονται τακτικά χωρίς καμμιά δαπάνη 9.100 και πλέον οικιακές Γραφικές μελέτες στα σπίτια ενδιαφερομένων ανθρώπων. Αντανακλώντας την υφισταμένη τάσι, ένας περιοδεύων επίσκοπος αναφέρει: «Οι Αίθουσες Βασιλείας είναι συχνά υπερπλήρεις και οι αργοπορημένοι αναγκάζονται να στέκουν όρθιοι έξω για ν’ ακούουν και να παρατηρούν από τ’ ανοικτά παράθυρα.» Για τον ετήσιο εορτασμό του Δείπνου του Κυρίου μια εκκλησία πενήντα Μαρτύρων είχε 368 άτομα παρόντα. Σ’ ολόκληρη τη χώρα, ο αριθμός των 28.377, οι οποίοι παρευρέθησαν, αντιπροσωπεύει αύξησι 37 τοις εκατό από πέρυσι και τέσσερες φορές και πλέον περισσοτέρους από τον ολικό αριθμό των μαρτύρων του Ιεχωβά που υπάρχουν στη χώρα. Είναι καταφανές ότι υπάρχουν χιλιάδες Κολομβιανοί οι οποίοι επιθυμούν να μάθουν τι διδάσκει η Βίβλος.
Πριν από λίγον καιρό, στην πόλι Βιλλαβισένσιο το ραδιόφωνο ενεθάρρυνε τον λαό να υποδέχεται τους Μάρτυρας στα σπίτια των. Από το Σιέναγκο δε Όρο (Κόρδοβα) μια γυναίκα ταξίδευσε σε μια γειτονική πόλι για να συναντήση τον επίσκοπο μιας Χριστιανικής εκκλησίας και να του ζητήση να στείλη Μάρτυρας να οργανώσουν ένα όμιλο Γραφικής μελέτης στο σπίτι της. Πράγματι, είναι κάτι συνηθισμένο να προσφέρουν οι άνθρωποι τα σπίτια των γι’ αυτό τον σκοπό.
Τώρα, αντί να συναντούν πάντοτε αντιρρήσεις, οι Μάρτυρες, οι οποίοι ενασχολούνται στην από οικία σε οικία διακονία, γίνονται δεκτοί με ερωτήσεις όπως, «Πώς μπορώ ν’ αποκτήσω μία Βίβλο;» και «Τι λέγει η Βίβλος;» Μία ηλικιωμένη γυναίκα στη Μεδελλίν είπε: «Πιστεύω στην Αγία Γραφή. Η εκκλησία μπορεί ν’ αλλάξη, αλλά δεν μπορεί ποτέ ν’ αλλάξη τη Βίβλο.» Συνεφώνησε με προθυμία να έχη μια Γραφική μελέτη σπίτι της.
Μεταξύ εκείνων οι οποίοι έχουν ωφεληθή απ’ αυτή τη Βιβλική εκπαίδευσι ήταν και μια ειλικρινής Καθολική η οποία ήταν ζηλώτρια στο έργο της εκκλησίας της. Με δικά της λόγια λέγει πώς συνέβη αυτό: «Μου είχε ανατεθή το καθήκον να προετοιμάσω πνευματικώς οικογένειες για την επίσκεψι του Πάπα το 1968. Επειδή δεν εγνώριζα τίποτε από τη Γραφή για να εκπληρώσω αυτό το καθήκον, έκαμα έκκλησι στον ιερέα για βοήθεια. Εκείνος ωμολόγησε ότι δεν εγνώριζε πώς να διδάξη τη Βίβλο. Εν τούτοις, μ’ εκάλεσε σε μιας εβδομάδος ειδική σειρά μαθημάτων σ’ ένα Καθολικό Πανεπιστήμιο για να εξαρτισθώ μαζί με άλλους στην εκτέλεσι αυτού του έργου. Συνέβη όμως να μη υπάρχη ικανός ιερεύς γι’ αυτή την υπηρεσία κι’ έτσι προσεκλήθη ένας Διαμαρτυρόμενος ευαγγελικός για να διδάξη τη Βίβλο στο Καθολικό πανεπιστήμιο. Τότε αισθάνθηκα σύγχυσι και περιπλοκή, και, ευτυχώς για μένα, μια Μάρτυς μ’ επεσκέφθη στην πόρτα μου. Τώρα είμαι μια βαπτισμένη Μάρτυς μαζί με τον σύζυγο μου, τη θυγατέρα μου και τη μητέρα μου.»
ΑΛΛΑΞΕ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ
Άτομα από όλα τα κοινωνικά στρώματα υποδέχονται ευμενώς τη Βιβλική αλήθεια, και αυτή ασκεί ισχυρή επίδρασι στη ζωή των. Ένας άνδρας και μια γυναίκα στη Μεδελλίν ζούσαν μαζί χωρίς τα οφέλη του γάμου επί δώδεκα χρόνια, και είχαν δυο παιδιά. Όταν έμαθαν τις απαιτήσεις της Βίβλου, έκαμαν ενέργειες για να νομιμοποιήσουν τον γάμο των. Κατά ειρωνική σύμπτωσι, ο αδελφός του συζύγου, που είναι ιερεύς, δεν τους είχε αναφέρει ποτέ τις αρχές της Αγίας Γραφής που διέπουν το γάμο.
Η Βιβλική αλήθεια είχε γίνει ευπρόσδεκτη από ένα επαίτη στην Ιμπακέ. Γρήγορα αντελήφθη ότι παρέβαινε Βιβλικές αρχές. Για να γίνη ένας μάρτυς του Ιεχωβά έπρεπε να ενασχολήται σ’ έντιμη εργασία. Τώρα είναι πωλητής παπουτσιών και σχεδιάζει να βαπτισθή σύντομα.
Και ιδού μια άλλη περίπτωσις της δυνάμεως του Λόγου του Θεού ν’ αλλάξη τη ζωή ενός ανθρώπου: «Απ’ αυτή την πρώτη επαφή με την αλήθεια ένας στη Μπογκοτά ποτέ δεν απουσίασε από μια συνάθροισι. Η οικογένειά του είναι Ιουδαίοι και, προτού αρχίση να μελετά τη Βίβλο, συναναστρεφόταν με τους χίππυς και ήταν τοξικομανής. Ο πατέρας του τού έδινε χρήματα για να επισκέπτεται πόρνες. Σ’ όλη του τη ζωή επιθυμούσε να κάνη κάτι φιλάνθρωπο. Τώρα είναι βαπτισμένος και εκπληρώνει μια επιθυμία όλης της ζωής του—βοηθεί ανθρώπους με τον καλύτερο δυνατό τρόπο ν’ αντιληφθούν την αλήθεια που οδηγεί σε ζωή.»
Κατόπιν έχομε την ακόλουθη εγκάρδια έκφρασι από ένα μηχανικό, καθηγητή και συντάκτη: «Μου προξενούσε αηδία να βλέπω τη στενή σχέσι της Καθολικής Εκκλησίας με την κεφαλαιοκρατία. Σ’ όλη μου τη ζωή αισθανόμουν πνευματική ανάγκη και αναζητούσα απάντησι στα ερωτήματά μου. Πριν από τρεις μήνες ήλθα σ’ επαφή με τους μάρτυρας του Ιεχωβά και τώρα μελετώ χαρούμενα τη Βίβλο μαζί τους και οι ερωτήσεις μου λαμβάνουν απάντησι.» Τώρα περιορίζει την κοσμική του εργασία για να μπορή να έχη πιο πλήρη συμμετοχή στη διάδοσι της Βιβλικής αληθείας στην Κολομβία.
Οι μάρτυρες του Ιεχωβά διαπιστώνουν ότι κάθε είδους άνθρωποι ανταποκρίνονται στο Λόγο του Θεού. Οικοδέσποινες και εργάται ενώνονται μαζί των για τη διάδοσι του «ευαγγελίου.» Διδάσκαλοι και άνθρωποι του εμπορίου ανταποκρίνονται ευνοϊκά. Οδοντίατροι, ιατροί, δικηγόροι, μηχανικοί και άνθρωποι άλλων επαγγελμάτων εκδηλώνουν οξύ ενδιαφέρον για το άγγελμα της βασιλείας. Η άποψίς των για τη ζωή υφίσταται μεγάλη αλλαγή.
ΕΞΟΧΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
Ίσως η πιο μεγάλη αλλαγή, που έχει επέλθει στη ζωή ανθρώπων από την αλήθεια της Βίβλου, αντανακλάται στη μεταμόρφωσι από ένα ιδιοτελή τρόπο ζωής αυτοεξυπηρετήσεως σ’ ένα τρόπο ζωής, που εκδηλώνει την διακαή επιθυμία να κάμουν και άλλους μετόχους της θαυμαστής πληροφορίας με την οποία έχουν ευλογηθή αυτοί. Αυξανόμενοι αριθμοί ανθρώπων κάθε ηλικίας και κάθε κοινωνικής τάξεως από τους κατοίκους της χώρας συμμετέχουν στη διάδοσι του αγγέλματος της ζωής. Ναι, μόλις πριν από ένα χρόνο σ’ όλη την Κολομβία υπήρχαν 5.448 άτομα που ενησχολούντο στο κήρυγμα του αγγέλματος τής Βασιλείας. Τον περασμένον Απρίλιο υπήρχαν 6.776· αύξησις 24 τοις εκατό.
Για να δείξουν την ειλικρίνειά των στην υπηρεσία του Θεού, βαπτίζονται σε μεγάλους αριθμούς. Στην εθνική συνέλευσι των μαρτύρων του Ιεχωβά που έλαβε χώρα στο ευρύχωρο ποδοσφαιρικό στάδιο στη Μπογκοτά τον Δεκέμβριο του 1969, ένα σύνολο από 717 άτομα διαφόρων ηλικιών, ύστερ’ από προετοιμασία των με προσεκτική μελέτη, βαπτίσθηκαν. Στη διάρκεια των δέκα μόνο μηνών από την 1η Σεπτεμβρίου 1969, ένα σύνολο από 1.174 βαπτίσθηκαν. Αυτό αναλογεί ένας σε κάθε έξη Μάρτυρας σ’ όλη τη χώρα.
Υπάρχει πολύ έργο ακόμη να γίνη. Σε πολλά μέρη οι αγροτικές περιοχές δεν έχουν επεξεργασθή. Έρχονται κατόπιν στη σειρά για ειδική προσοχή εικοσάδες χωριών και πόλεων με πληθυσμό 15.000 έως 100.000.
Ολόκληρες οικογένειες από άλλες χώρες έχουν μετοικήσει στην Κολομβία για να βοηθήσουν στην αναζήτησι εκείνων που πεινούν για αλήθεια και να μεταδώσουν σ’ αυτούς το άγγελμα τής ζωής. Μια τέτοια οικογένεια αναφέρει: «Είμεθα μια οικογένεια από τρία άτομα και είμεθα όλοι σκαπανείς διάκονοι (ή ολοχρόνιοι κήρυκες) στην πόλι Περέιρα, όπου μπορούμε να δίνωμε μια Βιβλική ομιλία στα 90 και πλέον τοις εκατό των σπιτιών. Έχομε δαπανήσει δυόμισυ από τα πιο ευτυχισμένα χρόνια τής ζωής μας εδώ κηρύττοντας και διδάσκοντας το ευαγγέλιον της Βασιλείας στους κατοίκους τής Κολομβίας. Είναι πολύ επιδεκτικοί. Αλλά μόνο ένα μικρό ποσοστό ανθρώπων διαθέτουν Αγία Γραφή. Ένα μικρότερο ποσοστό την γνωρίζουν, και η πλειονότης ούτε καν εννοούν ότι η Βίβλος έχει κεφάλαια και εδάφια.»
Μπορείτε να φαντασθήτε πόσο ευτυχής ήταν ένας Μάρτυς στη Μεδελλίν, όταν δύο νέοι αφήρεσαν χρόνο από το πολυάσχολο ξυλουργικό των επάγγελμα για να μελετούν τη Βίβλο! Όταν ζήτησε συγγνώμη για τα όχι και τόσο καλά Ισπανικά που μιλούσε, εκείνοι του απήντησαν: «Ας μη σ’ ενοχλή αυτό, γιατί τώρα μαθαίνομε την αλήθεια. Εκτός τούτου, αυτή είναι η πρώτη φορά στη ζωή μας που κάποιος διέθεσε χρόνο να μας διδάξη κάτι για τη Βίβλο και για τους σκοπούς του Θεού για το ανθρώπινο γένος. Είμεθα ευγνώμονες γι’ αυτό.»
Ναι, οι φορείς της Βιβλικής αληθείας είναι ευπρόσδεκτοι στην Κολομβία. Έχουν αποκτήσει φήμη πρωταγωνιστών τής Βιβλικής αληθείας. Πολλές χιλιάδες Κολομβιανών θα έλεγαν «Σι, σι» («Ναι, ναι») στην επομένη έκφρασι ενός στρατηγού της Κολομβίας: «Ευχαρίστως σας χορηγώ άδεια για τις συνελεύσεις σας. Ποτέ δεν μας δημιουργείτε προβλήματα. Η διδασκαλία του είδους που προσφέρετε σεις είναι ακριβώς εκείνο που έχει ανάγκη αυτή η χώρα.»