Μεγάλη Ευφροσύνη στην Ιαπωνία
«ΠΟΤΕ δεν έχω ιδεί τόσο πολλούς ανθρώπους!» Αυτό είναι ένα κοινό σχόλιο που κάνουν αυτοί που επισκέπτονται για πρώτη φορά την Ιαπωνία. Ναι, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι—102.000.000—ένας φιλόπονος λαός. Ανάμεσα σ’ αυτούς υπάρχουν 8.631 μάρτυρες του Ιεχωβά, οι οποίοι ευφραίνονται πολύ για την πνευματική των ευημερία.
Αυτοί οι Ιάπωνες μάρτυρες του Ιεχωβά είναι ωργανωμένοι σε 215 εκκλησίες και 63 μεμονωμένους ομίλους. Οι αριθμοί των αυξάνουν με γοργό ρυθμό. Πράγματι, 1.600 έχουν προστεθή στη διάρκεια του περυσινού έτους. Και ευφραίνονται πολύ, διότι επί τρία σχεδόν χρόνια κάθε διαδοχικός μήνας εσημείωνε ένα νέο κορύφωμα στον αριθμό εκείνων που κηρύττουν από θύρα σε θύρα την βασιλείαν του Θεού!
Στην διάρκεια δεκαοκτώ μόνο μηνών από το τέλος του Ιανουαρίου 1970, 2.277 απ’ αυτούς τους Μάρτυρας εσυμβόλισαν την αφιέρωσί των στον Ιεχωβά Θεό με το εν ύδατι βάπτισμα. Και, για να δείξουν τον ζήλο των για την πίστι των, στη διάρκεια του Μαρτίου, 2.184 απ’ αυτούς—δηλαδή ένας σε κάθε τέσσερες—υπηρέτησαν ως ολοχρόνιοι σκαπανείς διάκονοι, πολλοί δε αφιέρωσαν εκατό και πλέον ώρες κάθε μήνα στο κήρυγμα του Λόγου του Θεού σε άλλους.
ΚΗΡΥΓΜΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΒΟΥΔΔΙΣΤΩΝ
Πώς οι Βουδδισταί της Ιαπωνίας βλέπουν τους Χριστιανούς μάρτυρας του Ιεχωβά; Συχνά με σεβασμό. Οι Ιάπωνες είναι δεινοί αναγνώσται, και πολλοί αισθάνονται χαρά, όταν λαμβάνουν τα τελευταία τεύχη των περιοδικών «Η Σκοπιά» και «Ξύπνα!», όταν οι Μάρτυρες τους επισκέπτωνται στα σπίτια των. Τον περασμένο Ιανουάριο και μόνο, είχαν διατεθή 477.041 αντίτυπα των δύο αυτών περιοδικών, επί πλέον της εγγραφής ενός ανωτάτου ορίου 19.131 συνδρομών.
Επειδή 160 και πλέον νέες θρησκείες έχουν ανθήσει στην Ιαπωνία από την εποχή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, πολλοί ανησυχούν για το κύμα των «νέων θρησκειών.» Ειδικά φοβούνται από τη νέα αίρεσι Σόκα Γκακκάι του Βουδδισμού Νιχίρεν, με τις επιθετικές της εκστρατείες και τις αναγκαστικές της μεταστροφές ανθρώπων, και την ενεργό ανάμιξί της στην πολιτική. Εν τούτοις, το έργο των μαρτύρων του Ιεχωβά διακρίνεται για την ειρηνική αντίθεσί του προς την τακτική της σκληρότητος του Σόκα Γκακκάι.
Οι Ιάπωνες συχνά θέτουν το ερώτημα: Γιατί τα «Χριστιανικά» έθνη αναμιγνύονται σε τόσο πολλούς πολέμους, όπως ο πόλεμος στο Βιετνάμ; Όταν τους δίδεται η εξήγησις, συνήθως εκτιμούν το σημείο ότι υπάρχουν τόσο κίβδηλοι όσο και αληθινοί Χριστιανοί και ότι οι αληθινοί Χριστιανοί έχουν παραμείνει προσκολλημένοι στην αρχή που αναφέρεται στο εδάφιο Ησαΐας 2:4, με το να ‘σφυρηλατούν τας μαχαίρας αυτών δια υνία.’ Οι μάρτυρες του Ιεχωβά κερδίζουν πολύν σεβασμό για την συνεπή στάσι ακεραιότητος, που έχουν κρατήσει στη διάρκεια δύο παγκοσμίων πολέμων, αρνούμενοι να διαρρήξουν τους διεθνείς δεσμούς των αγάπης προς τους αδελφούς των.—Ιωάν. 13:35.
ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΜΕ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΙΑΜΕΝΟΥΝ
Η «Επί Γης Ειρήνη» Διεθνής Συνέλευσις των Μαρτύρων του Ιεχωβά, που έγινε πέρυσι στο Τόκιο, άφησε μια διαρκή εντύπωσι. Παραδείγματος χάριν, μια νεαρά οικοδέσποινα στην βόρειο Ιαπωνία δέχθηκε γρήγορα την αλήθεια της Βίβλου και ήταν αποφασισμένη να παρευρεθή στη συνέλευσι. Αλλά ο αλιεύς σύζυγός της εναντιώνετο. Τελικά, μπόρεσε να καταλήξη μαζί του σε μια συμφωνία: Αυτός θα παρακολουθούσε μαζί της την πρώτη συνεδρίασι της συνελεύσεως, και κατόπιν θα πήγαινε να επισκεφθή συγγενείς του. Εκείνη η πρώτη συνεδρίασις επέτυχε τον σκοπό! Ο σύζυγος ήλθε την πρώτη ημέρα, την δευτέρα ημέρα, και ως την έκτη και τελευταία ημέρα. Μόνο τότε διέθεσε χρόνο για τους συγγενείς του. Η σύζυγος είναι τώρα Μάρτυς, και ο σύζυγός της μελετά μαζί με τους Μάρτυρας.
Από τι είδους ανθρώπους απετελείτο το ακροατήριο αυτής της συνελεύσεως; Και τι αλλαγές έφερε στη ζωή των το ότι έγιναν Χριστιανοί μάρτυρες του Ιεχωβά;
Υπάρχει ένας άνδρας που ανετράφη σ’ ένα Βουδδιστικό ναό. Στη διάρκεια της νεότητάς του «φωνές» τον είχαν πείσει ν’ αφαιρέση την ίδια τη ζωή του για να εισέλθη στις ‘χαρές της μετά θάνατον ζωής’. Αλλά απέτυχε στην απόπειρά του αυτοκτονίας. Η Βουδδιστική του πίστις απέτυχε, επίσης να τον προστατεύση στην μετέπειτα ζωή, διότι ανέλαβε εργασία σε μια κινηματογραφική εταιρία για να κατασκευάζη κατωτέρας κλάσεως εικόνες που εχαρακτηρίζοντο από σεξ και βία. Αντέδρασε με βία όταν η σύζυγός του μελετούσε τη Βίβλο κι έγινε Μάρτυς. Έκαψε την Βίβλο της. Είχε τη γνώμη ότι όλοι οι άνθρωποι ήσαν ανέντιμοι, αλλά τελικά εδέχθη να μιλήση μ’ ένα Μάρτυρα. Σιγά σιγά άλλαξε τον τρόπο του σκέψεως. Ήταν μεταξύ των 727 που βαπτίσθηκαν στη συνέλευσι «Επί Γης Ειρήνη».
Επίσης υπάρχει η περίπτωσις ενός αρχηγού μιας οικογενείας. Όπως τόσο πολλοί Ιάπωνες, εργάζεται πολλές ώρες. Από την αυγή ώσπου να νυχτώση, επτά μέρες την εβδομάδα, εργάζεται για να κατασκευάζη πολτό από γλυκοφάσουλα για γλυκίσματα Ιαπωνικού τύπου. Η σύζυγός του μελετούσε τη Βίβλο κι έγινε μάρτυς του Ιεχωβά. Εκείνος εναντιώθηκε. Μια μέρα, η σύζυγος προσεκάλεσε τον επίσκοπο της τοπικής εκκλησίας και τη σύζυγό του για δείπνο. Έλαβε ικανοποιητική απάντησι σε πολλά ερωτήματα. Τώρα κι αυτός ήθελε να μελετά τη Βίβλο. Εξέφρασε την επιθυμία για μια καθημερινή μελέτη. Αλλά ο επίσκοπος του υπέδειξε να συνδυάση μια οικιακή Γραφική μελέτη μαζί με παρακολούθησι των συναθροίσεων της εκκλησίας. Για να εξοικονομήση τον απαιτούμενο χρόνο, επήγαινε στην εργασία του στις 3 π.μ., δύο ώρες ενωρίτερα από τη συνήθη ώρα. Έγινε, επίσης, πιο αποτελεσματικός στην εργασία του έτσι ώστε ο εργοδότης του τον απήλλαξε από την εργασία της Κυριακής. Ακριβώς έξη μήνες μετά την έναρξι της μελέτης βαπτίσθηκε κι αυτός.
Πόσο γρήγορα κάνει ένας Βουδδιστής τη ριζική αλλαγή για να γίνη ένας πραγματικός Χριστιανός; Ο χρόνος ποικίλλει, αλλά τα κατωτέρω το περιγράφουν: Ένας ιεραπόστολος επεσκέφθη μια γυναίκα, η οποία είχε εκδηλώσει συμπτωματικό ενδιαφέρον. Αυτή και ο σύζυγός της εδέχθησαν να έχουν μια μελέτη της Βίβλου. Η γυναίκα ήταν επί είκοσι περίπου χρόνια μέλος της Ομότο-Κύο, μιας νέας Βουδδιστικής θρησκείας, και είχε στο σαλόνι της ένα μεγάλο Βουδδιστικό βωμό. Η γυναίκα είπε στον ιεραπόστολο: «Από τότε που έπαυσα να λατρεύω επάνω σ’ αυτό το βωμό, δεν είχα καμμιά τιμωρία από τους προγόνους μου. Η Βίβλος είναι πράγματι αληθινή όταν λέγη ότι οι νεκροί δεν υπάρχουν πια.» Ύστερ’ από ένδεκα μήνες έγινε μια βαπτισμένη Μάρτυς.
Τον Αύγουστο του 1969 ένας νέος στη Γιοκοχάμα, μέλος της ειδικής αστυνομίας για τις οχλαγωγίες, πήρε ένα αντίτυπο του περιοδικού «Ξύπνα!» με το άρθρο «Γιατί η Παγκοσμία Φοιτητική Εξέγερσις;» Επειδή είχε εκπαιδευθή στον χειρισμό των ωργισμένων σπουδαστών, έδειξε ενδιαφέρον να βρη απάντησι σ’ αυτό το πρόβλημα. Στις 6 Οκτωβρίου άρχισε τη μελέτη μαζί με τους Μάρτυρας. Όταν έμαθε για την «Επί Γης Ειρήνη» Συνέλευσι, που θα εγίνετο στο Τόκιο στις 14-19 Οκτωβρίου, έπρεπε να λάβη απόφασι: Θα παρευρίσκετο στη συνέλευσι, μολονότι αυτό θα εσήμαινε ν’ αφήση την εργασία του στην ομάδα αντιμετωπίσεως των οχλαγωγιών; Απεφάσισε να παρευρεθή στη συνέλευσι. Αυτός ο νέος βαπτίσθηκε στις 7 Μαρτίου 1970, και τώρα είναι ολοχρονίως απησχολημένος ως διάκονος ειρήνης.
Η σύγχρονος Ιαπωνία ευημερεί από υλική άποψι. Αλλά οι μάρτυρες του Ιεχωβά ευημερούν ακόμη περισσότερο από πνευματική άποψι. Όταν διαπιστώνουν ότι έχουν περισσότερο διαθέσιμο χρόνο, τον χρησιμοποιούν σοφά στην χαρωπή διακονία της Βασιλείας. Τον περασμένο Μάρτιο, αφιέρωσαν ένα σύνολο 334.803 ωρών στη διακονία της Βασιλείας, ένα μέσον όρο 38 ωρών για κάθε Μάρτυρα στην Ιαπωνία. Είναι πεπεισμένοι ότι η Βίβλος είναι πράγματι ο Λόγος του Θεού και διαπνέονται από διακαή επιθυμία να μοιρασθούν με άλλους τα καλά πράγματα που περιέχει. Καθώς άλλοι ανταποκρίνονται και συναναστρέφονται με τους Μάρτυρας, συμμετέχουν κι αυτοί στη χαρά αυτών των ζηλωτών δούλων του Ιεχωβά. Στις εκκλησίες των μαρτύρων του Ιεχωβά στην Ιαπωνία που επεκτείνονται, υπάρχει σήμερα η αίσθησις της ‘αγαλλιάσεως και απλότητος καρδίας.’—Πράξ. 2:46.
[Εικόνα στη σελίδα 554]
Χαρακτηριστική Ιάπων Μάρτυς μητέρα και τα δυο παιδιά της (δεξιά) δίνουν το χαρωπό άγγελμα της βασιλείας του Θεού