Νικά το Κακόν δια του Χριστιανικού Αγαθού

Ποια Γραφικά παραδείγματα έχομε δούλων του Ιεχωβά που ενίκησαν το κακόν δια του αγαθού;

Ο Ιωσήφ, ο γυιος του πατριάρχου Ιακώβ, έδωσε ένα έξοχο παράδειγμα τούτου. Οι αδελφοί του είχαν προξενήσει μεγάλο κακό με το να τον πωλήσουν σε δουλεία και με το να τον παρουσιάσουν κατόπιν στον πατέρα των ως νεκρό. Εν τούτοις, εκείνος τους εσυγχώρησε αυθόρμητα και τους έδωσε άφθονες προμήθειες. Οι απόστολοι του Ιησού Χριστού έδωσαν, επίσης, ένα όμοιο καλό παράδειγμα με το να συνεχίζουν τη Χριστιανική διακονία παρά το ότι εφυλακίσθησαν και εδάρησαν από μερικούς, οι οποίοι δεν είχαν εκτιμήσει το καλό έργο των. Αλλά, φυσικά, το μέγιστο παράδειγμα υπερνικήσεως του κακού δια του αγαθού επρομήθευσε ο Ιησούς Χριστός. Αυτός διακονούσε ακούραστα παρά την πικρή εναντίωσι, ακόμη δε κατέθεσε και τη ζωή του για να μπορή το ανθρώπινο γένος, μαζί μ’ εκείνους, οι οποίοι από άγνοια εναντιώνονται σ’ αυτόν, να λάβη ζωή.—Γέν. 45:1-13· Πράξ. 5:41, 42· Ματθ. 20:28.

Ποιοι καρποί του πνεύματος του Θεού απαιτούνται Ιδιαιτέρως, αν πρόκειται ν’ ακολουθήσουμε τη συμβουλή του αποστόλου στο εδάφιο Ρωμαίους 12:21a και να νικήσωμε το κακόν διά του αγαθού;

Οι καρποί της μακροθυμίας και της εγκράτειας. (Γαλ. 5:22, 23) Όταν ένας πάσχη στα χέρια ενός άλλου, υπάρχει τάσις να ενεργήση αμέσως για ν’ ανταποδώση. Είναι, επομένως, σπουδαίο να είναι ένας βραδύς στο θυμό του, που είναι εκείνο που σημαίνει μακροθυμία. Επίσης, όταν ένα άτομο βλέπη να ευδοκιμούν οι πονηροί, υπάρχει ο πειρασμός ν’ αγανακτήση και να χάση την ψυχραιμία του. Αλλά ο Λόγος του Θεού συμβουλεύει: «Μη αγανακτεί διά τους πονηρευομένους.» (Ψαλμ. 37:1) Απαιτείται εγκράτεια για να μπορέση ένα άτομο ν’ ακολουθήση αυτή τη συμβουλή και να παραμείνη ήρεμος, εμπιστευόμενος στον Ιεχωβά για να βάλη τάξι στα ζητήματα στον ωρισμένο του καιρό. Αυτό είχε κάμει ο απόστολος Παύλος, κι’ έγραψε: «Ο Αλέξανδρος ο χαλκεύς πολλά κακά μοι έκαμεν ο Ιεχωβά να αποδώση εις αυτόν κατά τα έργα αυτού.»—2 Τιμ. 4:14, ΜΝΚ.

Στην εκκλησία ποιος ιδιαίτερα πρέπει να δίνη το παράδειγμα και να δείχνη στους άλλους πώς να νικούν το κακόν διά του Χριστιανικού αγαθού;

Οι διωρισμένοι υπηρέται. Είναι πιθανόν να υπάρχουν εκείνοι οι οποίοι πολύ ανόητα ή από άγνοια αμφισβητούν την αλήθεια του Θεού ή διαφωνούν με τη Βίβλο και δημιουργούν μερικά πραγματικά προβλήματα στην εκκλησία. Οι διωρισμένοι υπηρέται πρέπει να πολιτεύωνται μαζί τους με ηρεμία, διότι δεν θα προξενούσε κανένα καλό το να προκαλέσουν διαμάχη. Κατόπιν πάλι, είναι δυνατόν να μη έχουν από άλλους στην εκκλησία την υποστήριξι που είναι πιθανόν να περίμεναν. Κι’ αυτό, επίσης, μπορεί ν’ αποτελή δοκιμασία για τη μακροθυμία και την εγκράτειά των. Ως διωρισμένοι υπηρέται οφείλουν ν’ ακολουθήσουν τη συμβουλή: «Τας . . . μωράς και απαιδεύτους φιλονεικίας παραιτού, εξεύρων ότι γεννώσι μάχας. Ο δε δούλος του Κυρίου δεν πρέπει να μάχηται, αλλά να ήναι πράος προς πάντας, διδακτικός, ανεξίκακος, διδάσκων μετά πραότητος τους αντιφρονούντας.» Το ν’ ακολουθούν αυτή τη συμβουλή θα τους καθιστά ικανούς να νικούν το κακόν διά του Χριστιανικού αγαθού.—2 Τιμ. 2:23-25.

Ποια οφέλη προκύπτουν στους δούλους του Θεού με το να νικούν το κακόν δια του Χριστιανικού αγαθού;

Εν πρώτοις, υπάρχουν σωματικά οφέλη: «Οι ευάρεστοι λόγοι . . . [είναι] ίασις εις τα οστά.» (Παροιμ. 16:24) Αλλά το να χάση ένα άτομο την ψυχραιμία του είναι κακό για την ίδια την υγεία του καθώς επίσης και για την υγεία των προσφιλών του προσώπων τα οποία θα την δεχθούν. Το να νικήσετε το κακόν δια του αγαθού θα κάμη να υποχωρήση ο θυμός αντί ν’ αυξήση. (Παροιμ. 15:1) Αυτό αληθεύει είτε ένα άτομο αντιμετωπίζει διωγμό είτε προβλήματα μέσα στην ίδια την οικογένειά του. Μερικές φορές αυτό κατέληξε ακόμη και να γίνουν οι εναντιούμενοι Χριστιανοί μάρτυρες του Ιεχωβά. Ναι, πολλά είναι τα οφέλη που προκύπτουν από το να νικάτε το κακόν διά του Χριστιανικού αγαθού.

[Υποσημειώσεις]