Παραμένετε ‘Υγιαίνοντες εν τη Πίστει’

«Οι γέροντες να ήναι . . . υγιαίνοντες εν τη πίστει.»–Τίτον 2:2

1.Με τι μπορεί να ομοιωθή η πίστις; Αλλά πόση πίστις απαιτείται από ένα δούλο του Θεού;

Η ΠΙΣΤΙΣ λόγω της ζωτικής σχέσεώς της με την πνευματική κατάστασι ενός ατόμου, θα μπορούσε να παρομοιασθή κάπως μ’ ένα ιχνοστοιχείον, ένα ορυκτό ουσιώδες για τη ζωή. Άνθρωποι, ζώα και φυτά έχουν ανάγκη μικρών ποσοτήτων ωρισμένων ορυκτών όπως το κοβάλτιον, ο χαλκός και ο ψευδάργυρος για να διατηρήσουν φυσιολογική λειτουργία και να παραμείνουν σε καλή υγεία. Παραδείγματος χάριν, κοβάλτιον απαιτείται για την προστασία ενός ατόμου από κακοήθη αναιμία. Κάθε μέρα, ένα μόνο δεκαπεντάκις εκατομμυριοστό μιας ουγγιάς βιταμίνης Β₁₂, μαζί με το περιεχόμενό της σε κοβάλτιο, αποτελεί την διαφορά μεταξύ υγείας και ασθενείας όσον αφορά αυτή την ασθένεια του αίματος. Λιγώτερη ποσότης απ’ αυτήν δεν θα είναι αρκετή. Με όμοιο τρόπο, ή πίστις (καθώς επίσης και η αρετή, η γνώσις, η εγκράτεια, η υπομονή, η ευσέβεια, η φιλαδελφία και η αγάπη) είναι ουσιώδη για την πνευματική υγεία και τη ζωή του Χριστιανού. (2 Πέτρ. 1:5-7) Φυσικά, το να έχη ένα άτομο μόνο λίγη πίστι δεν είναι αρκετό. Απαιτείται περισσότερο από μια μικρή ποσότητα πίστεως για να είναι ένα άτομο Χριστιανός. Είναι αλήθεια ότι, παρά πολύ από ένα ωρισμένο ιχνοστοιχείο είναι δυνατόν να παραγάγη ασθένεια και στον άνθρωπο και στα ζώα. Αλλά δεν μπορεί ποτέ ένας να έχη πάρα πολλή πίστι στον Θεό. Η ανάπτυξις και κατοχή μεγάλης πίστεως, ισχυρής και υγιούς πίστεως, στον Ιεχωβά είναι ζωτικά σπουδαία για ένα δούλο του Θεού.

2, 3. Πώς μπορεί ένας Χριστιανός να παραμένη ‘υγιαίνων εν τη πίστει’;

² Ο Χριστιανός απόστολο Παύλος έγραψε στον Τίτον: «Συ όμως λάλει όσα πρέπουσιν εις την υγιαίνουσαν διδασκαλίαν· οι γέροντες να ήναι άγρυπνοι, σεμνοί, σώφρονες, υγιαίνοντες εν τη πίστει, τη αγάπη, τη υπομονή.» (Τίτον 2:1, 2) Το να παραμένουν «υγιαίνοντες εν τη πίστει» είναι σπουδαίο όχι μόνο για τους ηλικιωμένους Χριστιανούς αλλά για όλους τους Χριστιανούς, διότι «χωρίς . . . πίστεως αδύνατον είναι να ευαρεστήση τις εις αυτόν [τον Θεόν]· διότι ο προσερχόμενος εις τον Θεόν, πρέπει να πιστεύση, ότι είναι, και γίνεται μισθαποδότης εις τους εκζητούντας αυτόν.»—Εβρ. 11:6.

³ Αλλά, πώς μπορεί ένα Χριστιανός να παραμένη ‘υγιαίνων εν τη πίστει’; Οι απαιτούμενοι παράγοντες περιλαμβάνουν: (1) Τακτική μελέτη του Λόγου του Θεού· (2) προσκαρτέρησι στην προσευχή προς τον Ιεχωβά· (3) συνήθη παρακολούθησι των Χριστιανικών συναθροίσεων· (4) συνεχή εκτέλεσι έργων ευσεβείας που εκδηλώνουν την πίστι σας.

Η ΠΙΣΤΙΣ ΣΑΣ ΚΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

4. Κυρίως με ποια μέσα αναπτύσσεται και διατηρείται η πίστις ενός Χριστιανού;

⁴ Τα ιχνοστοιχεία που είναι ουσιώδη για τη συνέχισι της υγείας και της ζωής ενός ατόμου προσλαμβάνονται συνήθως σε επαρκείς ποσότητες μέσω μιας ισορροπημένης διαίτης υλικής τροφής. Σε σύγκρισι, η πίστις είναι ένα ζωτικό στοιχείο στην περίπτωσι ενός Χριστιανού, που αναπτύσσεται και διατηρείται σε μεγάλο βαθμό μένω μιας ισορροπημένης διαίτης πνευματικής τροφής. Στους Έλληνας των Λύστρων, ο Παύλος και ο Βαρνάβας περιέγραψα τον ζώντα Θεόν ως Εκείνον ο οποίος ‘δίδει εις ημάς ουρανόθεν βροχάς και καιρούς καρποφόρους, γεμίζων τροφής και ευφροσύνης τας καρδίας ημών.’ (Πράξ. 14:14-17) Αλλά ο Ιεχωβά είναι επίσης, ο Προμηθευτής των μέσων για πνευματική συντήρησι, διότι ορθώς είπε ο Ιησούς Χριστός: «Είναι γεγραμμένον, ‘Με άρτον μόνον δεν θέλει ζήσει ο άνθρωπος, αλλά με πάντα λόγον εξερχόμενον διά στόματος Ιεχωβά.»—Ματθ. 4:4· Δευτ. 8:3, ΜΝΚ

5, 6. (α) Ποια σχέσι είχε ο Λόγος του Θεού με την πίστι του Ιησού του Ναυή; (β) Πώς μπορείτε ν’ αυξήσετε την πίστι σας;

⁵ Ο Ιεχωβά έδωσε στους Ισραηλίτας κάτω από την κατεύθυνσι του Ιησού του Ναυή πολλές νίκες στη γη Χαναάν. (Ιησ. Ναυή 12:7-24) Αλλά ο Ιησούς του Ναυή δεν ήταν ένας στρατιωτικός ηγέτης, ο οποίος παρέθετε απλώς περικοπές από την Αγία Γραφή για να κάμη εντύπωσι σε κάποιες δημόσιες ευκαιρίες. Ήταν ένα μελετητής του Λόγου του Θεού και αυτό τον εβοήθησε να είναι ένας άνδρας με πνευματική διάθεσι, ένας άνδρας πίστεως στον Ιεχωβά. Έβαλε στην καρδιά του τη θεόδοτη συμβουλή: «Μόνον ίσχυε και ανδρίζου σφόδρα, διά να προσέχης να κάμνης κατά πάντα τον νόμον, τον οποίον προσέταξεν εις σε Μωυσής ο θεράπων μου· μη εκκλίνης απ’ αυτού δεξιά ή αριστερά, διά να φέρησαι μετά συνέσεως πανταχού όπου αν υπάγης. Δεν θέλει απομακρύνθή τούτο το βιβλίον του νόμου από του στόματός σου, αλλ’ εν αυτώ θέλεις μελετά ημέραν και νύκτα, διά να προσέχης να κάμνης κατά πάντα όσα είναι γεγραμμένα εν αυτώ· διότι τότε θέλεις ευοδούσθαι εις την οδόν σου, και τότε θέλεις φέρεσθαι μετά συνέσεως.»—Ιησ. Ναυή 1:7, 8.

⁶ «Ημέραν και νύκτα» εξέτασις των θείων απαιτήσεων και οδηγιών ήταν επιτακτική στην περίπτωσι του Ιησού του Ναυή. Δεν θα έπρεπε, επομένως, να διευθετήσετε τις υποθέσεις σας για να διαβάζετε και σπουδάζετε και σεις τον Λόγο του Θεού τακτικά; Ασφαλώς θα έπρεπε. Αν το πράττετε αυτό κι’ εφαρμόζετε τις Γραφές στη ζωή, θ’ αυξάνετε την πίστι σας. Τότε, και σεις, επίσης, θα ‘φέρεσθε μετά συνέσεως όπου αν υπάγετε.’ Επί πλέον, η πνευματική σας υγεία και ζωή εξαρτώνται από τη μελέτη και εφαρμογή των Γραφών. Πολύ κατάλληλα ο Παύλος συνέστησε στον Τιμόθεο: «Κράτει το υπόδειγμα των υγιαινόντων λόγων, τους οποίους ήκουσας παρ’ εμού, μετά πίστεως και αγάπης της εν Χριστώ Ιησού.»—2 Τιμ. 1:13.

Η ΠΙΣΤΙΣ ΣΑΣ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ

7. Τι έκανε ο Δαβίδ όταν περιεβάλλετο από διώκτας, και γιατί ενεργούσε έτσι;

⁷ Ο Δαβίδ ήταν ανήρ πίστεως, αλλά δεν προσπαθούσε να στηρίζεται στον εαυτό του. Εστρέφετο τακτικά στον Ιεχωβά με προσευχή. Ο Δαβίδ, όταν εδιώκετο, δεν επεδίωκε να συντρίψη τους εχθρούς του απλώς με την ευφυία του, ούτε προσπαθούσε να τους αντιμετωπίση μόνο με επίδειξι ανθρωπίνης ισχύος. Αντιθέτως, απέβλεπε στον Ιεχωβά για βοήθεια. Παραδείγματος χάριν, σ’ ένα ψαλμό, εξεφράσθη με τον εξής τρόπο: «Προς σε, Ιεχωβά έκραξα, και είπα, Συ είσαι η καταφυγή μου, η μερίς μου εν γη ζώντων. Πρόσεξον εις την φωνήν μου διότι ταλαιπωρούμαι σφόδρα· ελευθέρωσόν με εκ των καταδιωκόντων με, διότι είναι δυνατώτεροί μου. Εξάγαγε εκ φυλακής την ψυχήν μου, διά να δοξολογώ το όνομά σου.» (Ψαλμ. 142:5-7, ΜΝΚ) Ο Δαβίδ προσηύχετο για βοήθεια, ζητώντας απελευθέρωσι, όχι για ιδιοτελείς λόγους, αλλά για να μπορή να δοξολογή το όνομα του Θεού. Ο Ιεχωβά εισακούει τέτοιες προσευχές ανθρώπων αφιερωμένων σ’ αυτόν. Πόσο αναγκαίο είναι, λοιπόν, ‘να προσκαρτερούν εις την προσευχή’ οι σύγχρονοι δούλοι του Θεού.—Ρωμ. 12:12.

8. (α) Είναι η πίστις ένα κατάλληλο θέμα για Χριστιανική προσευχή; (β) Τι μπορείτε να κάμετε, και όταν ακόμη δεν μπορήτε να σπεύσετε κατά γράμμα;

⁸ Η πίστις είναι ένα κατάλληλο θέμα για Χριστιανική προσευχή. Είναι καρπός του πνεύματος του Θεού, και οι Χριστιανοί μπορούν κατάλληλα να παρακαλούν τον Ιεχωβά για το πνεύμα του όπως εκδηλώνεται στην πίστι. (Λουκ. 11:13· Γαλ. 5:22) Οι απόστολοι είχαν είπει στον Κύριον Ιησού Χριστό: «Αύξησον εις ημάς την πίστιν.» (Λουκ. 17:5) Ανεγνώριζαν την ανάγκη των για περισσοτέρα πίστι. Το αίτημά των μπορεί καλώς να περιλαμβάνεται, επίσης, στην ουσία του, στις ειλικρινείς προσευχές των Χριστιανών σήμερα. Αυτοί μπορούν, επίσης, να προσεύχωνται κατάλληλα να διατηρούν και οι όμοιοί των δούλοι του Ιεχωβά υγιαίνουσα και διαρκή πίστι. Όμοιοί σας πιστοί που διαμένουν σε μακρινούς τόπους είναι δυνατόν να υφίστανται εντατικό διωγμό, και να δοκιμάζεται σκληρά η πίστις των. Δεν μπορείτε κατά γράμμα να σπεύσετε σε βοήθειά των. Αλλά μπορείτε να τους βοηθήσετε με το να προσεύχεσθε να μη εκλείψη η πίστις των. Ο Ιησούς το έπραξε αυτό για τον Σίμωνα Πέτρον, όπως αποκαλύπτουν τα λόγια του: «Σίμων, σίμων, ιδού, ο Σατανάς σας εξήτησε, διά να σας κοσκινήση ως τον σίτον. Πλην εγώ εδεήθην περί σου διά να μη εκλείψη η πίστις σου· και συ, όταν ποτέ επιστρέψης, στήριξον τους αδελφούς σου.»—Λουκ. 22:31, 32.

9. Εκτός από το να προσευχώμεθα για τους ομοίους μ’ εμάς λάτρεις του Θεού, τι μπορούμε να κάνωμε για να τους βοηθήσωμε να παραμείνουν ισχυροί στην πίστι;

⁹ Τα λόγια του Ιησού Χριστού, που μόλις ανεφέρθησαν, υπονοούν ότι, επί πλέον της προσευχής για να έχουν οι όμοιοι μ’ εμάς πιστοί ισχυρή πίστι, πρέπει και να τους ενθαρρύνωμε, αν είναι δυνατόν, με το να προσπαθούμε να τους ενισχύωμε πνευματικώς. Ο Παύλος επιθυμούσε διακαώς τη συναναστροφή των Χριστιανών αδελφών του, ανδρών και γυναικών, στη Ρώμη, λέγοντάς τους: «Επιποθώ να σας ίδω, διά να σας μεταδώσω χάρισμα τι πνευματικόν προ στήριξιν υμών· τούτο δε είναι, το να συμπαρηγορηθώ μεταξύ σας διά της κοινής πίστεως υμών τε και εμού.» (Ρωμ. 1:11, 12) Επομένως, κάθε Χριστιανός μπορεί να προσεύχεται να ενισχύη ο Ιεχωβά κάθε όμοιό του λάτρη του Θεού για να παραμείνη ισχυρός στην πίστι. Επί πλέον, μπορεί να τους εποικοδομή πνευματικώς μέσω συνομιλίας η οποία εκδηλώνει την δική του πίστι. Η παρουσία στις Χριστιανικές συναθροίσεις προσφέρει μια έξοχη ευκαιρία συναναστροφής με ομοίους μ’ εμάς πιστούς και ενθαρρύνσεώς των.

Η ΠΙΣΤΙΣ ΣΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ ΣΥΝΑΘΡΟΙΣΕΙΣ

10. Ποια σχέσις υπάρχει μεταξύ πίστεως και Χριστιανικών συναθροίσεων;

¹⁰ Η κατάλληλη διατροφή είναι ζωτικώς αναγκαία για το ανθρώπινο σώμα. Εν πρώτοις, με το να τρώγη ένα άτομο καλή τροφή τακτικά, αφομοιώνει τα ιχνοστοιχεία που σημειώνουν τη διαφορά μεταξύ ασθενείας και υγείας. Με όμοιο τρόπο, με την τακτική παρουσία και συμμετοχή στις Χριστιανικές συναθροίσεις και άλλα πνευματικά συμπόσια που προμηθεύει ο Θεός, ένα άτομο δυναμώνει την πίστι του. Έτσι ευαρεστεί τον Θεό και θα έχη αυτό το αναγκαίο στοιχείο της πίστεως όταν θ’ αντιμετωπίζη δοκιμασίες της ακεραιότητός του στον Ιεχωβά.

11. Οφείλουν οι Χριστιανοί να έχουν ασάλευτη πίστι;

¹¹ Ο Παύλος έδειξε ότι ο Ιησούς Χριστός, με τον πιστό θάνατό του, άνοιξε το δρόμο για ουράνια ζωή για τους κεχρισμένους ακολούθους του. Εν τούτοις, για να την κερδίσουν οφείλουν ‘να πλησιάζουν μετά αληθινής καρδίας εν πληροφορία [πλήρει βεβαιότητι, ΜΝΚ] πίστεως’ και νουθετούνται να ‘κρατούν την ομολογίαν της ελπίδος ασάλευτον’ «διότι πιστός ο υποσχεθείς.» (Εβρ. 10:19-23) Οι Χριστιανοί γνωρίζουν ότι τα πράγματα τα οποία είναι εγγυημένα από τον Θεό μέσα στον Λόγο του, είναι βεβαιότητες. Δεν είναι όπως οι ταλανευόμενοι, οι αναποφάσιστοι,οι οποίοι δεν λαμβάνουν τίποτε από τον Ιεχωβά. (Ιάκ. 1:5-8) Ενθυμούνται ότι ο Αβραάμ ‘δεν ησθένησε κατά την πίστιν,’ «πεποιθώς ότι εκείνο το οποίον υπεσχέθη [ο Θεός], είναι δυνατός και να εκτελέση» όσον αφορά το να κάμη τον ηλικιωμένο πατριάρχη ‘πατέρα πολλών εθνών.’—Ρωμ. 4:16-22.

12, 13. (α) Γιατί υπάρχει μεγάλη ανάγκη να συναθροίζονται οι Χριστιανοί τακτικά; (β) Όταν οι πρώτοι Χριστιανοί συναθροίζονταν μαζί, ποια επίδρασι είχε αυτό στην πίστι των; (γ) Το να είναι ένας προσεκτικός στις συνάξεις των δούλων του Θεού ποια άλλη καλή επίδρασι έχει;

¹² Στις Χριστιανικές συναθροίσεις είναι δυνατόν να κάμη ένα άτομο προφορική έκφρασι, δημοσία διακήρυξι, της πίστεώς του κι’ επίσης να βοηθήση άλλους. Σήμερα, όταν άθεες απόψεις είναι διάσπαρτες παντού, υπάρχει μεγάλη ανάγκη να παρευρίσκωνται οι Χριστιανοί μαζί τακτικά για να βοηθούν ο ένας τον άλλον για να εμποδίζουν την απομάκρυνσί των από την πίστι. Πολύ κατάλληλα, ο Παύλος έγραψε: «Ας φροντίζωμεν περί αλλήλων, παρακινούντες εις αγάπην και καλά έργα· μη αφίνοντες το να συνερχώμεθα ομού, καθώς είναι συνήθεια εις τινας, αλλά προτρέποντες αλλήλους· και τοσούτω μάλλον, όσον βλέπετε πλησιάζουσαν την ημέραν.» (Εβρ. 10:24, 25) Όταν οι πρώτοι χριστιανοί συναθροίζονταν μαζί, εποικοδομούσαν την πίστιν των, ο δε Τερτυλλιανός έγραφε: «Συνερχόμεθα για να διαβάσωμε τα βιβλία του Θεού . . . μ’ αυτά τα άγια λόγια τρέφομε τιν πίστι μας, εξυψώνομε την ελπίδα μας, εδραιώνομε την εμπιστοσύνη μας.»—Απολογητικός, ΧΧΧΙΧ, 3.

¹³ Οι Ισραηλίται είχαν τρεις πνευματικά εποικοδομητικές εθνικές εορτές κάθε χρόνο. (Έξοδ. 23:14-17· Δευτ. 16:16) Μία απ’ αυτές ήταν η εορτή της σκηνοπηγίας, στην οποία, κάθε επτά έτη (το Σαββατιαίο έτος), οι ενήλικες και τα παιδιά μαζί συναθροίζονταν για ν’ ακούσουν την ανάγνωσι του νόμου του Θεού. (Δευτ. 31:10-13) Ο ιερεύς Έσδρας και οι βοηθοί του διάβαζαν κι’ εξηγούσαν το νόμο του Ιεχωβά εκείνη την εποχή του έτους (στη διάρκεια του εβδόμου Ιουδαϊκού μηνός) σε μια ειδικά μνημονευομήνη ευκαιρία, και το έπρατταν αυτό ενώπιον των ανδρών, των γυναικών και «των δυναμένων να εννοώσι.» Το αποτέλεσμα ήταν ότι εκείνοι που ήσαν προσεκτικοί, οι οποίοι προσφάτως είχαν επιστρέψει από τη εξορία στη Βαβυλώνα, ευφραίνονταν πολύ διότι κατανοούσαν. Την εποχή εκείνη εώρταζαν μια πολύ ευφρόσυνη εορτή της σκηνοπηγίας. (Νεεμίας, κεφάλαιον 8) Με όμοιο τρόπο σήμερα, οι δούλοι του Ιεχωβά, οι οποίοι είναι προσεκτικοί στις Χριστιανικές συναθροίσεις και συνελεύσεις, λαμβάνουν σ’ αυτές τις συνάξεις πολλή πνευματική παιδεία που τους κάνει να ευφραίνωνται, ειδικά καθώς την εφαρμόζουν στη ζωή.

14. Δείξτε τρόπους, με τους οποίους οι Χριστιανικές συναθροίσεις βοηθούν ένα άτομο να παραμείνη ‘υγιαίνον εν τη πίστει.’

¹⁴ Οι Χριστιανικές συναθροίσεις εποικοδομούν την πίστι στον Ιεχωβά και βοηθούν να παραμείνη ένα άτομο ‘υγιαίνον εν τη πίστει.’ Προμηθεύουν ενθάρρυνσι κι’ ενισχύουν ένα άτομο πνευματικώς. Στην αρχαία Αντιόχεια της Συρίας, ο Ιούδας και ο Σίλας «παρηγόρησαν τους αδελφούς διά λόγων πολλών, και επεστήριξαν αυτούς.» (Πράξ. 15:30-32) Στις Χριστιανικές συναθροίσεις γεννάται η ‘ανυπόκριτος πίστις,’ όπως ακριβώς η παρουσία σ’ αυτές τις συναθροίσεις πρέπει να είχε βοηθήσει τον Τιμόθεο, την μητέρα του Ευνίκη και τη γιαγιά του Λωίδα ν’ αποκτήσουν τέτοια πίστι. (2 Τιμ. 1:5) Σε μεγάλο βαθμό στις Χριστιανικές συναθροίσεις γίνεται προμήθεια της παιδείας, η οποία καθιστά ικανό ένα άτομο να γίνη και να παραμείνη ‘υγιαίνον εν τη πίστει’ διότι σ’ αυτές τις συναθροίσεις ο Χριστιανός επίσκοπος, παραδείγματος χάριν, ‘λαλεί όσα πρέπουσιν εις την υγιαίνουσαν διδασκαλίαν.’—Τίτον 2:1· 1:5, 9.

15. Τι μπορεί να συμβή, αν ένα άτομο, που είχε κάποτε φωτισθή με ακριβή γνώσι της αληθείας, εγκαταλείψη εσκεμμένως τις Χριστιανικές συναθροίσεις;

¹⁵ Ενώ η τακτική παρακολούθησις των Χριστιανικών συναθροίσεων θα σας βοηθήση να παραμείνετε ‘υγιαίνων εν τη πίστει,’ η επίμονη, εσκεμμένη και άσκοπη απουσία απ’ αυτές τις συναθροίσεις εξασθενίζει την πίστι και μπορεί να γίνη ένα βήμα προς την κατεύθυνσι της απωλείας της πίστεως ακόμη δε και της διαπράξεως εκουσίας αμαρτίας, της μη συγχωρουμένης αμαρτίας κατά του αγίου πνεύματος. (Ματθ. 12:31, 32) Άτομα, που έχουν άλλοτε διαφωτισθή με ακριβή γνώσι της αληθείας του Θεού, αλλά τα οποία αμαρτάνουν εκουσίως, αρνούνται το Υιόν του Θεού, τον ποδοπατούν. Ο Παύλος, αφού παροτρύνει τους Χριστιανούς να μη παραλείπουν να συνέρχωνται ομού, λέγει: «Διότι εάν ημείς αμαρτάνωμεν εκουσίως, αφού ελάβομεν την γνώσιν της αληθείας, δεν απολείπεται πλέον θυσία περί αμαρτιών· αλλά φοβερά τις απεκδοχή κρίσεως, και έξαψις πυρός, το οποίον μέλλει να κατατρώγη τους εναντίους.» Ο απόστολος είπε, επίσης: «Εάν τις αθετήση τον νόμον του Μωυσέως, επί δύο ή τριών μαρτύρων αποθνήσκει χωρίς έλεος· πόσον, στοχάζεσθε, χειροτέρας τιμωρίας θέλει κριθεί άξιος ο καταπατήσας τον Υιόν του Θεού, και νομίσας κοινόν το αίμα της διαθήκης με το οποίον ηγιάσθη, και υβρίσας το πνεύμα της χάριτος;» (Εβρ. 10:26-29· Δευτ. 19:15) Έτσι, μη διατρέχετε τον κίνδυνο να χάσετε την πίστι σας και ν’ αρνηθήτε τον Υιόν του Θεού, πράγμα που θα καταλήξη σε αιώνια καταστροφή. Παρακολουθείτε τακτικά τις Χριστιανικές συναθροίσεις μ’ εκτίμησι, αναγνωρίζοντας τη σπουδαιότητά των στο να σας διατηρήσουν ‘υγιαίνοντα εν τη πίστει.’

Η ΠΙΣΤΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΡΓΑ ΣΑΣ

16. Ποια σχέσις υπάρχει μεταξύ πίστεως και έργων;

¹⁶ Η πίστις, όπως και οι μυς του ανθρωπίνου σώματος, πρέπει να τρέφεται καθώς επίσης και να εκγυμνάζεται, αν πρόκειται ν’ αποφευχθή πνευματική ατροφία. Ο Ιάκωβος με χτυπητό τρόπο ετόνισε την ανάγκη να εκδηλώνη ένα άτομο την πίστι του με ευσεβή έργα. Έγραψε: «Διότι καθώς το σώμα χωρίς πνεύματος είναι νεκρόν, ούτω και η πίστις χωρίς των έργων είναι νεκρά.» (Ιάκ. 2:26) Αυτά δεν είναι έργα του Νόμου, που είχε δοθή από τον Ιεχωβά στους Ισραηλίτας, αλλά ενέργειες, οι οποίες δείχνουν ότι ένα άτομο έχει πίστι. (Γαλ. 2:15, 16) Ο Αβραάμ απέδειξε ασφαλώς ότι είχε πίστι με την προθυμία του να προσφέρη τον γυιο του Ισαάκ ως θυσία. Η πίστις του Αβραάμ «συνηργεί εις τα έργα αυτού, και εκ των έργων η πίστις ετελειώθη.» Επειδή ο Αβραάμ είχε θέσει την πίστι του στον Ιεχωβά, αυτό υπελογίσθη σ’ αυτόν εις δικαιοσύνην από τον Θεό, και αυτός ο πατριάρχης έφθασε να ονομασθή «φίλος Ιεχωβά». Η Ραάβ, η οποία έκρυψε τους Ισραηλίτας κατασκόπους, παρουσίασε επίσης έργα που απεδείκνυαν την πίστι της και εδικαιώθη από τα έργα εκείνα.—Ιάκ. 2:18-25, ΜΝΚ· Ιησούς του Ναυή, κεφάλαιον 2.

17. Με ποια έργα μπορείτε ν’ αποδείξετε ότι είσθε ‘υγιαίνων εν τη πίστει’;

¹⁷ Αλλά, με ποια έργα μπορείτε ν’ αποδείξετε ότι είσθε ‘υγιαίνων εν τη πίστει’; Είναι πολυάριθμα αυτά τα έργα. Παραδείγματος χάριν, εκδηλώνετε υγιαίνουσα πίστι, όταν δέχεσθε τις αποφάσεις του Ιεχωβά σε ζητήματα που ρυθμίζονται από τους νόμους και τις αρχές του: «Όταν εμμένετε στους λόγους του εδαφίου Ησαΐας 2:4 σχετικά με τη σφυρηλάτησι των μαχαιρών για υνία· όταν απέχετε από τη βρώσι αίματος ή αρνήσθε μετάγγισι αίματος (Πράξ. 15:28, 29)· όταν παραμένετε προσκολλημένος στις θείες απαιτήσεις που αναφέρονται στη σεξουαλική ηθική και την άλλη ηθική διαγωγή (1 Κορ. 6:18· Ψαλμ. 15:1-5· Εβρ. 13:18)· όταν διακτρατήτε τη Χριστιανική σας ουδετερότητα στις κοσμικές υποθέσεις (Ιωάν. 17:16)—στην ουσία, όταν δέχεσθε και συμμορφώνεσθε προθύμως μ’ αυτά που σας λέγει ο Ιεχωβά να πράξετε στον εμπνευσμένο Λόγο του. (Ψαλμ. 119:105) Δείχνετε, επίσης, ότι είσθε ‘υγιαίνων εν τη πίστει,’ όταν παρευρίσκεσθε και συμμετέχετε στις Χριστιανικές συναθροίσεις. (Ψαλμ. 26:12) Και ασφαλώς εκδηλώνετε ότι έχετε υγιαίνουσα πίστι, όταν εξαγγέλετε τακτικά το ευαγγέλιον της εγκαθιδρυμένης ουρανίας βασιλείας του Θεού από σπίτι σε σπίτι και με άλλα μέσα.—Ματθ. 24:14· 28:19, 20.

18. Είναι δυνατόν ν’ αυξήση ένα άτομο σε πίστι;

¹⁸ Υποστηρίζεται η πίστις σας στον Θεό με τέτοια έργα πίστεως; Βλέπετε δυνατότητες μεγαλυτέρας αναπτύξεως της πίστεως σας; Θα μπορούσε η πίστις σας να γίνη περισσότερο υγιαίνουσα; Αν ναι, μη απογοητεύεσθε. Είναι αλήθεια ότι ο χρόνος που απομένει σ’ αυτό το πονηρό σύστημα πραγμάτων έχει ελαττωθή πάρα πολύ (1 Κορ. 7:29-31), αλλά υπάρχει ακόμη μια περιωρισμένη περίοδος χρόνου, στη διάρκεια της οποίας μπορείτε ν’ αυξήσετε σε πίστι προτού επέλθη η καταστροφή αυτού του συστήματος πραγμάτων. Η πίστις σας θ’ αυξήση όσο περισσότερο την καλλιεργείτε και την εκγυμνάζετε.—2 Θεσ. 1:3.

19. Ποια έργα θα κάμη ένα ν’ αποφεύγη η αληθινή πίστις στον Ιεχωβά;

¹⁹ Όπως ακριβώς υπάρχουν κατάλληλα έργα που αποδεικνύουν την πίστι σας, υπάρχουν, επίσης, πονηρά έργα που η αληθινή πίστις στον Ιεχωβά θα σας κάμη ν’ αποφεύγετε. Ζούμε σ’ επείγοντας καιρούς. Ασφαλώς δεν είναι τώρα καιρός να εμπλακή ένα άτομο σε κακά, πονηρά έργα. Πριν από δεκαεννέα αιώνες, ο Παύλος είπε ότι ήταν καιρός να εγερθούμε από τον ύπνο «διότι είναι πλησιεστέρα εις ημάς η σωτηρία παρ’ ότε επιστεύσαμεν.» Κατόπιν συνεχίζει: «Η νυξ προεχώρησεν, η δε ημέρα επλησίασεν· ας απορρίψωμεν λοιπόν τα έργα του σκότους, και ας ενδυθώμεν τα όπλα του φωτός. Ας περιπατήσωμεν ευσχημόνως ως εν ημέρα· μη εις συμπόσια και μέθας, μη εις κοίτας και ασελγείας, μη εις έριδα και φθόνον. Αλλ’ ενδύθητε τον Κύριον Ιησούν Χριστόν, και μη φροντίζετε περί της σαρκός, εις το να εκτελήτε τας επιθυμίας αυτής.» (Ρωμ. 13:11-14) Παραμένετε μακριά από τα έργα της εκπεσμένης σαρκός και καλλιεργείτε τους καρπούς του πνεύματος του Θεού, παραμένοντας έτσι «υγιαίνοντες εν τη πίστει.»—Γαλ. 5:19-26.

ΜΗΠΩΣ ΣΥΡΕΣΘΕ ΟΠΙΣΩ ΑΠΟ ΕΛΛΕΙΨΙ ΠΙΣΤΕΩΣ;

20. Τι απαιτείται για να διατηρήση ένας τη στάσι του ως Χριστιανού;

²⁰ Συνεχής επαγρύπνησις απαιτείται για να διατηρήση ένα άτομο τη στάσι του ως Χριστιανού μάρτυρος του Ιεχωβά. Ένας Χριστιανός δεν μπορεί να επιτρέψη στον εαυτό του να συρθή οπίσω λόγω ελλείψεως πίστεως σε οποιονδήποτε βαθμό, διότι αυτό θα μπορούσε τελικά να οδηγήση σε εκούσια αμαρτία και στις καταστρεπτικές της συνέπειες. Ο Παύλος κατάλληλα προειδοποίησε: «Διότι εξεύρομεν τον ειπόντα, «Εις εμέ ανήκει η εκδίκησις, εγώ θέλω κάμει ανταπόδοσιν. . .» Και πάλιν, «ο Ιεχωβά θέλει κρίνει τον λαόν αυτού.» Φοβερόν είναι το να πέση τις εις Χείρας Θεού ζώντος.»—Εβρ. 10:30, 31.

21, 22. (α) Ποιες σκληρές πείρες μπορούν ν’ αναμένουν ότι θα έχουν οι ακόλουθοι του Ιησού Χριστού; (β) Τι δεν πρέπει ποτέ ν’ αφήσουν οι Χριστιανοί να τους αναγκάση ο διωγμός να κάμουν και γιατί;

²¹ Για να παραμείνετε ‘υγιαίνων εν τη πίστει,’ θα σας βοηθήση το να ενθυμήσθε την πρώτη σας αγάπη για την αλήθεια του Θεού. Πώς είχατε εκτιμήσει τη νέα σας ελευθερία από τις ψευδείς θρησκευτικές και άλλες εσφαλμένες απόψεις! (Ιωάν. 8:32) Μη λησμονήσετε ποτέ εκείνη την πρώτη αγάπη. Φυσικά, μπορεί ν’ αναμένετε εναντίωσι, ακόμη και βίαιο διωγμό, διότι ο Ιησούς Χριστός είπε ότι οι ακόλουθοί του θα εδοκίμαζαν την πείραν τέτοιων πραγμάτων. (Ματθ. 10:34-36· Ιωάν. 15:18-20) Αλλά μη αφήνετε να καταστρέψουν αυτές οι πείρες την αγάπη σας για την αλήθεια του Θεού και την πίστι σας στον Ιεχωβά. Να ενθυμήσθε τι έχετε ήδη υπομείνει ως Χριστιανός, και να έχετε υπ’ όψιν ότι οι ταλαιπωρίες που υφίστασθε τώρα είναι προσωρινές. Όταν παρέλθουν, θα βλέπετε πίσω και θα διαπιστώνετε ότι η εγκαρτέρησις σας έφερε την επιδοκιμασία του Θεού, στην οποία θα ευφραινεσθε.—Εβρ. 10:32-34.

²² Μη απορρίπτετε ποτέ τη Χριστιανική σας παρρησία σχετικά με το ευαγγέλιον της βασιλείας του Θεού εξαιτίας του διωγμού, διότι αυτή η παρρησία «έχει μισθαποδοσίαν μεγάλην.» Ο Παύλος είπε επίσης: «Διότι έχετε χρείαν υπομονής, διά να κάμητε το θέλημα του Θεού, και να λάβητε την επαγγελίαν. Διότι έτι ολίγον καιρόν, και θέλει ελθεί ο ερχόμενος και δεν θέλει βραδύνει.» (Εβρ. 10:35-37) Από τον καιρό της εγκαθιδρύσεως της ουρανίας βασιλείας του Θεού το 1914 μ.Χ. η Δευτέρα παρουσία του Ιησού Χριστού είναι μία πραγματικότης! Επίσης, τη Γραφικώς υποσχεμένη ζωή στη νέα τάξι του Ιεχωβά θα την απολαμβάνουν συντόμως πλήθη ανθρώπων που έχουν εκδηλώσει σταθερή πίστι στον Θεό.—Ιωάν. 17:3.

23, 24. (α) Γιατί πρέπει ν’ αποφεύγεται ακόμη και η πιο ελαφρά οπισθοχώρησις λόγω ελλείψεως πίστεως; (β) Ποια είναι η στάσις του Ιεχωβά προς ένα δίκαιο άτομο, και προ ένα που σύρεται οπίσω;

²³ Ώστε, αποφεύγετε ακόμη και να συρθήτε ελαφρώς οπίσω από έλλειψι πίστεως—εκείνη την αρχική, σχεδόν ανεπαίσθητη υποχώρησι από τα Χριστιανικά προνόμια και τις ευθύνες. Είναι ιδιαιτέρως επικίνδυνο αυτό επειδή είναι τόσο δυσδιάκριτο. Μπορεί, παραδείγματος χάριν, ν’ αρχίση με κατά περιστάσεις μη αναγκαίες απουσίες από τις Χριστιανικές συναθροίσεις που τελικά οδηγούν σε συνήθεια απουσίας. Έτσι, προσέχετε! Η σωτηρία δεν θα προέλθη από το να είσθε συνταυτισμένος με μια εκκλησία των μαρτύρων του Ιεχωβά. Εκείνο που απαιτείται είναι η εγκάρδια πίστις η οποία εκδηλώνεται. (Ρωμ. 10:10) Ο Δαβίδ είπε: «Ο Ιεχωβά φυλάττει του πιστούς.» (Ψαλμ. 31:23, ΜΝΚ) Οι Χριστιανοί, για να έχουν την εύνοια και την προστασία του Θεού και να λάβουν αιώνια ζωή, οφείλουν να τρέχουν τον δρόμο για τη ζωή με αδιάπτωτη εγκαρτέρησι, έχοντας τα μάτια των εστραμμένα προς το μεγάλο Υπόδειγμα, τον Ιησού Χριστό, ‘διά να μη αποκάμουν χαυνούμενοι κατά τας ψυχάς των.’—Εβρ. 12:1-3.

²⁴ Μη σύρεσθε, επομένως, οπίσω, αλλά παραμένετε «υγιαίνοντες εν τη πίστει.» Σχετικά με τη στάσι του Ιεχωβά προς τα δίκαια άτομα και προς εκείνους οι οποίοι σύρονται οπίσω, ο Παύλος έγραψε: «’Ο δε δίκαιος θέλει ζήσει εκ πίστεως’ και ‘εάν τις συρθή οπίσω, η ψυχή μου δεν ευαρεστείται εις αυτόν.’ Ημείς όμως δεν είμεθα εκ των συρομένων οπίσω προς απώλειαν, αλλ’ εκ των πιστευόντων προς σωτηρίαν της ψυχής.»—Εβρ. 10:38, 39.

25, 26. (α) Ποιο εκπληκτικό πράγμα θα συμβή σύντομα; (β) Ώστε, τι είναι τώρα καιρό να κάμετε για την πίστι σας; (γ) Η ακλόνητη, υγιαίνουσα πίστις καταλήγει στο να λάβη ένα άτομο ποιο δώρο;

²⁵ Πολύ σύντομα η παγκόσμιος αυτοκρατορία της ψευδούς θρησκείας, η Βαβυλών η Μεγάλη θα φθάση στο καταστρεπτικό τέλος της. (Αποκάλ. 17:16–18:8) Οι Χριστιανοί δεν θα έχουν ν’ αναμένουν πολύ ύστερ’ απ’ αυτό για τον «πόλεμον της ημέρας εκείνης της μεγάλης του Θεού του Παντοκράτορος,» τον Αρμαγεδδώνα, όταν «οι βασιλείς της γης, και οι μεγιστάνες, και οι πλούσιοι, και οι χιλίαρχοι, και οι δυνατοί» και άλλοι οι οποίοι ανθίστανται στη βασιλεία του Θεού θα ζητούν ματαίως καταφύγιο από «του καθημένου επί του θρόνου [του Ιεχωβά Θεού], και από της οργής του Αρνίου,» Ιησού Χριστού. Οι πονηροί θ’ αντιμετωπίσουν τότε συνριπτική ήττα στην χωρίς ελπίδα σύγκρουσί των με τον ‘Βασιλέα των βασιλέων και Κύριον των κυρίων,’ τον Ιησού Χριστό, ο οποίος ιππεύει τον συμβολικό λευκό ίππο για να καταστήση βεβαία και αιωνία τη νίκη εναντίον των. (Αποκάλ. 16:14, 16· 6:15-17· 19:11-21) Κατόπιν, χωρίς αργοπορία, θα επέλθη το από πολύν καιρό αναμενόμενο ρίψιμο στην άβυσσο του Σατανά ή Διαβόλου και των δαιμόνων του.—Αποκάλ. 20:1-3.

²⁶ Ναι, εκπληκτικά πράγματα θα συμβούν στον εγγύς μέλλον. Έτσι, τώρα είναι ο καιρός να επωφεληθήτε πλήρως από κάθε ευκαιρία για να εξασφαλίσετε για τον εαυτό σας το ουσιώδες στοιχείο της ισχυρής πίστεως. Εξαρτισθήτε για τις επερχόμενες δοκιμασίες της πίστεως και να είσθε αποφασισμένοι να παραμείνετε «υγιαίνοντες εν τη πίστει,» παρά τις δυσμενείς συνθήκες η ταλαιπωρίες. Αγάλλεσθε εις τον Ιεχωβά, όπως έκαμε ο Αββακούμ, ο οποίος είπε ικετευτικά: «Αν και η συκή δεν θέλη βλαστήσει, μηδέ θέλει είσθαι καρπός εν ταις αμπέλοις· ο κόπος της ελαίας θέλη ματαιωθή, και οι αγροί δεν θέλωσι δώσει τροφήν· το ποίμνιον θέλη εξολοθρευθή από της μάνδρας, και δεν θέλωσιν είσθαι βόες εν τοις σταύλοις· εγώ όμως θέλω ευφραίνεσθαι εις τον Ιεχωβά, θέλω χαίρει εις τον Θεόν της σωτηρίας μου. Ιεχωβά ο Θεός είναι η δύναμίς μου, και θέλει κάμει τους πόδας μου ως των ελάφων· και θέλει με κάμει να περιπατώ επί τους υψηλούς τόπους μου.» (Αββακ. 3:17-19, ΜΝΚ) Πράγματι, μια τέτοια άκαμπτη, υγιής πίστις θα σας εξασφαλίση αιώνια ζωή, ένα δώρο από τον πιστό Θεό, τον Ιεχωβά.—1 Τιμ. 6:11, 12· Εφεσ. 2:8· Δευτ. 32:4.

[Εικόνα στη σελίδα 525]

Η επιτυχία του Ιησού του Ναυή εξηρτάτο από την εκ μέρους του τακτική ανάγνωσι του Λόγου του Θεού. Για να παραμένετε υγιαίνοντες στην πίστι, δεν θα έπρεπε και σεις να πράττετε το ίδιο;

[Εικόνα στη σελίδα 526]

Ο Δαβίδ έδειχνε πίστι με το να προσεύχεται στον Ιεχωβά. Σεις προσκαρτερείτε στην προσευχή;

[Εικόνα στη σελίδα 528]

Η τακτική παρακολούθησις των Χριστιανικών συναθροίσεων βοηθεί ένα άτομο να παραμείνη ‘υγιαίνον εν τη πίστει’

[Εικόνα στη σελίδα 529]

Εφόσον η πίστις χωρίς έργα είναι νεκρά, ένα άτομο εκδηλώνει υγιαίνουσα πίστι με το να κηρύττη το ευαγγέλιο από σπίτι σε σπίτι