Ο Αρχηγός στην Οδό προς τον Παράδεισο

1. Ποιοι σήμερα ως απόγονοι του Ιούδα και του Δαβίδ δεν είναι κατάλληλοι για να είναι αυτό το υποσχεμένο Σπέρμα, αλλά ποιος είναι;

ΣΗΜΕΡΑ η επίγεια βασιλεία του Βασιλέως Δαβίδ της Ιερουσαλήμ δεν υπάρχει πια, ούτε ακόμη και από τον καιρό της εγκαθιδρύσεως της Δημοκρατίας του Ισραήλ το έτος 1948, ούτε και από τότε που οι Ιουδαίοι κατέλαβαν όλη την Ιερουσαλήμ το 1967 μ.Χ. Κανένας Ιουδαίος στη γη σήμερα δεν μπορεί ν’ αποδείξη ότι είναι ένας βασιλικός απόγονος του Βασιλέως Δαβίδ. Αλλά στον ουρανό υπάρχει Ένας σήμερα, ο οποίος μπορεί ν’ αποδείξη ότι έχει γεννηθή στη γη στη φυλή του Ιούδα και στη βασιλική οικογένεια του Βασιλέως Δαβίδ. Ποιος είναι αυτός; Αν στραφούμε στο τελευταίο βιβλίο της Αγίας Γραφής, δηλαδή, στα εδάφια Αποκάλυψις 5:5-12, βρίσκομε ένα ο οποίος ονομάζεται «ο Λέων όστις είναι εκ της φυλής Ιούδα,» και για τον οποίον αναφέρεται: «Άξιον είναι το Αρνίον το εσφαγμένον να λάβη την δύναμιν και πλούτον και σοφίαν και ισχύν και τιμήν και δόξαν και ευλογίαν.» Αυτός ομιλεί επίσης και αποκαλεί τον εαυτό του ‘την ρίζαν και το γένος του Δαβίδ’ και ισχυρίζεται ότι έχει το «κλειδίον του Δαβίδ» για ν’ ανοίγη και να κλείνη. (Αποκάλ. 22:16· 3:7) Ποιος είναι αυτός; Ομιλεί για τον εαυτό του ως Ιησούν.

2. Γιατί αρνήθηκε ο Ιησούς να γίνη βασιλεύς στη γη;

² Α, ναι, αυτός είναι ο Ιησούς Χριστός, ο οποίος εγεννήθη στην πόλι του Δαβίδ, τη Βηθλεέμ, πριν από δύο χιλιάδες περίπου χρόνια, αλλ’ ο οποίος εδοξάσθη στον ουρανό από τον ουράνιο Πατέρα του Ιεχωβά Θεό. Αλλά ώφειλε να θυσιάση την ανθρωπίνη ζωή του για να κερδίση αυτή τη θέσι στον ουρανό στα δεξιά του Θεού. Γι’ αυτό αναφέρεται ως «το Αρνίον το εσφαγμένον.» Μολονότι αυτός ήταν ο δικαιωματικός κληρονόμος του Βασιλέως Δαβίδ, αρνήθηκε να γίνη βασιλεύς της γης. Εκήρυττε ‘την βασιλείαν των ουρανών,’ «την βασιλείαν του Θεού.» Εν τούτοις, όταν εθανατώθη επάνω σ’ ένα εκτελεστικό πάσσαλο έξω από τα τείχη της παλαιάς Ιερουσαλήμ, ο Ρωμαίος κυβερνήτης της χώρας έθεσε επάνω από την κεφαλή του Ιησού την επιγραφή: «Ιησούς ο Ναζωραίος ο Βασιλεύς των Ιουδαίων.» (Ιωάν. 19:16-22) Δεν είναι περίεργο ότι ένας από τους κακούργους, ο οποίος είχε κρεμασθή σ’ ένα πάσσαλο παραπλεύρως του Ιησού, έδειξε την πίστι του στην ανάστασι των νεκρών και είπε στον Ιησού: «Ιησού, μνήσθητί μου, όταν έλθης, εν τη βασιλεία σου.»

3. Ποια μελλοντική ελπίδα για μια Παραδεισιακή γη έδωσε ο Ιησούς όταν ωμιλούσε στον κακοποιό που ήταν σταυρωμένος στο πλευρό του, και πώς είμεθα βέβαιοι ότι πρόκειται για επίγειο και όχι ουράνιο παράδεισο;

³ Η απάντησις του Ιησού έδειξε, επίσης, την πίστι του στην ανάστασι των νεκρών τόσο για τον εαυτό του όσο και γι’ αυτόν τον φιλικό άνθρωπο. Ο Ιησούς του είπε: «Αληθώς σοι λέγω σήμερον, θέλεις είσθαι μετ’ εμού εν τω παραδείσω.» (Λουκ. 23:39-43, ΜΝΚ) Υπήρχε μόνο ένας Παράδεισος που εγνώριζε αυτός ο ετοιμοθάνατος Ιουδαίος κακοποιός και αυτός δεν ήταν ένας παράδεισος στον ουρανό, αλλά ο Παράδεισος στην Εδέμ, στον οποίον είχαν δημιουργηθή ο Αδάμ και η Εύα σε ανθρωπίνη τελειότητα. Αυτός ήταν ο Παράδεισος, στον οποίο ανεφέρθη ο Ιησούς. Οι λόγοι του στον κακοποιό εσήμαιναν ότι, όταν θα ήρχετο στη βασιλεία του μέσω της αναστάσεως εκ νεκρών, θ’ αποκαθιστούσε τον Παράδεισο στη γη και θα ενεθυμείτο αυτόν τον νεκρό κακοποιό και θα εφρόντιζε ν’ απολαύση κι’ αυτός τον επίγειο αυτόν Παράδεισο με το να τον αναστήση εκ νεκρών. Οι λόγοι του Ιησού εσήμαιναν, επίσης, ότι ο αρχικός σκοπός του Ιεχωβά Θεού να μεταμορφώση όλο τον γήινο πλανήτη μας σε Παράδεισο επρόκειτο να πραγματοποιηθή υπό την βασιλεία του Ιησού Χριστού. Την ημέρα, που είπε ο Ιησούς εκείνους τους λόγους στον κακούργο, εφαίνετο πολύ απίθανο ότι μπορούσε ποτέ να συμβή ένα τέτοιο πράγμα. Αλλ’ ας ευφρανθή όλο το ανθρώπινο γένος. Ο Παράδεισος θ’ αποκατασταθή σύντομα!

4. Ποιες υποσχέσεις σχετικά με τον Ιησού είχε δώσει ο Θεός μέσω του Γαβριήλ στην Ιουδαία παρθένο Μαρία;

⁴ Ο επίγειος, παγκόσμιος Παράδεισος είναι μια απόλυτη μελλοντική βεβαιότης, όπως ακριβώς η ουρανία βασιλεία του Ιησού Χριστού είναι τώρα μία παρούσα πραγματική βεβαιότης. Προτού ο Ιεχωβά Θεός μεταφέρη τη ζωή του αγαπητού του Υιού από τον ουρανό στη γη, απέστειλε τον άγγελό του Γαβριήλ σε μια Ιουδαία παρθένο από τη βασιλική οικογένεια του Δαβίδ για να της πη ότι ο Θεός την είχε εκλέξει για να γίνη η μητέρα του Υιού Του ως ανθρώπου. Ο άγγελος Γαβριήλ επροχώρησε και είπε σ’ αυτή την άγαμη κόρη σχετικά με τον θαυματουργικό υιόν που επρόκειτο ν’ αποκτήση: «Θέλεις καλέσει το όνομα αυτού Ιησούν. Ούτος θέλει είσθαι μέγας, και Υιός Υψίστου θέλει ονομασθή· και θέλει δώσει εις αυτόν Ιεχωβά ο Θεός τον θρόνον Δαβίδ του πατρός αυτού· και θέλει βασιλεύσει επί τον οίκον του Ιακώβ εις τους αιώνας, και της βασιλείας αυτού δεν θέλει είσθαι τέλος.»—Λουκ. 1:26-33, ΜΝΚ.

5. Πώς απεδείχθη ο Ιησούς άξιος της βασιλείας καθώς και για να είναι το σπέρμα του Θεού;

⁵ Αυτός ο Ιησούς έπρεπε ν’ αποδειχθή άξιος της βασιλείας, όχι απλώς λόγω κατά σάρκα καταγωγής από τον Βασιλέα Δαβίδ της φυλής του Ιούδα, αλλά, επίσης, με το να παραμείνη πιστός στον ουράνιο Πατέρα του Ιεχωβά Θεό ακόμη και ως ένα μαρτυρικό θάνατο. Ταυτοχρόνως έπρεπε να πεθάνη ως μία τελεία, αναμάρτητη ανθρωπίνη θυσία για την «αμαρτίαν του κόσμου,» την αμαρτία που είχε επιφέρει ο Αδάμ επάνω σ’ όλο το ανθρώπινο γένος με την ανυπακοή του μέσα στον Παράδεισο της Εδέμ. (Ιωάν. 18:36, 37· 1:29, 36· Ρωμ. 5:12) Αλλά με το να προσφέρη αυτή τη θυσία της τελείας του ανθρωπίνης ζωής, μπορούσε ν’ αναστηθή και πάλι σε ζωή ως ένας πνευματικός υιός του Θεού, περιβεβλημένος με την αμοιβή της αθανασίας στον ουρανό κι’ εν τούτοις να εξακολουθή να διατηρή το αναφαίρετο δικαίωμά του στη βασιλεία του προγόνου του Δαβίδ. (1 Πέτρ. 3:18· 1 Κορ. 15:45-47) Έτσι γίνεται βασιλεύς στα δεξιά του Θεού στον ουρανό, όπως ακριβώς είχε προφητεύσει ο Βασιλεύς Δαβίδ στον Ψαλμό 110:1-4. Ως ουράνιος βασιλεύς οφείλει να τηρήση την υπόσχεσί του στον θνήσκοντα κακούργο. Οφείλει να φέρη στη γη καλύτερες συνθήκες ζωής από εκείνες που είχε φέρει ο Βασιλεύς Σολομών.

ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΕΠΙΓΕΙΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ

6. Πότε ήλθε ο καιρός για να δώση ο Θεός την βασιλεία στον Χριστόν Ιησού, κι’ έτσι τι πρέπει, τότε, να είναι πολύ πλησίον;

⁶ Η επίγεια βασιλεία της οικογενείας της βασιλικής γραμμής του Δαβίδ είχε ανατραπή πριν από δύο χιλιάδες πεντακόσια και πλέον χρόνια, το έτος 607 π.Χ. Δεν επρόκειτο ν’ αποκατασταθή ωσότου θα ήρχετο ο ωρισμένος καιρός του Θεού για να δώση Αυτός τη βασιλεία σ’ εκείνον στον οποίον ανήκει. (Ιεζ. 21:25-27) Έτσι δεν επρόκειτο ν’ αποκατασταθή ωσότου παρέλθουν οι «καιροί των εθνών.» Αυτοί οι καιροί των Εθνών επρόκειτο να διαρκέσουν δύο χιλιάδες πεντακόσια είκοσι χρόνια από την ανατροπή της βασιλείας του Δαβίδ το 607 π.Χ. Αυτοί οι Καιροί των Εθνών έληξαν επομένως το έτος 1914 μετά Χριστόν. (Λουκ. 21:24· Δαν. 4:16, 23, 25) Έως τότε κυριαρχούσαν οι πολιτικές δυνάμεις και κυβερνήσεις των Εθνών, και η διακυβέρνησις από τον βασιλικόν οίκο του Δαβίδ επρόκειτο ν’ αποκατασταθή σύμφωνα με τη διαθήκη του Θεού με τον Δαβίδ για μια αιωνία βασιλεία. Έτσι ο αναστημένος Μόνιμος Κληρονόμος του Δαβίδ, ο Κύριος Ιησούς Χριστός, είχε εγκατασταθή ως βασιλεύς στον ουρανό, για να κυβερνά τη γη απ’ εκεί. Τα επίγεια γεγονότα από το 1914 μ.Χ. αποδεικνύουν αυτό το γεγονός. Αυτό σημαίνει ότι η αποκατάστασις του Παραδείσου στη γη πρέπει ν’ αρχίση σύντομα.

7. Πώς γνωρίζομε ότι δεν μπορεί ποτέ να υπάρξη Παράδεισος στη γη με τις ανθρώπινες προσπάθειες μόνο;

⁷ Από το σπουδαίο εκείνο έτος 1914 οι κυβερνήσεις των Εθνών προσπάθησαν να εξακολουθήσουν να κυβερνούν τη γη με το δικό των τρόπο, όχι με τον τρόπο του Θεού. Υπήρξε αυτό ωφέλιμο στο ανθρώπινο γένος; Έφερε παγκοσμίως ειρήνη σ’ όλους τους λαούς; Κατήργησε την πείνα και την πενία και την ασθένεια και το γήρας; Κατέληξε σε παγγήινο παράδεισο ως ένα ευπρεπή τόπο, στον οποίο να ζη η ανθρωπίνη οικογένεια; Έχει συντρίψει τον Μεγάλο Όφι Σατανά ή Διάβολο και το σπέρμα του στην κεφαλή; Όλοι σεις γνωρίζετε την απάντησι! Ποιο γεγονός παραμένει, λοιπόν, σαφές; Ότι η αιωνία ευλογία ολοκλήρου του ανθρωπίνου γένους δεν μπορεί να έλθη ποτέ μέσω αυτών των ανθρωποποιήτων δυνάμεων και των επιστημονικών, εμπορικών, κοινωνικών, εκπαιδευτικών και θρησκευτικών των ιδρυμάτων, αλλά μπορεί να έλθη μόνο μέσω του υποσχεμένου Σπέρματος της «γυναικός» του Θεού, του Σπέρματος του Αβραάμ. Μέσω αυτού του Σπέρματος θα ευλογηθούν όλα τα έθνη.

8-10. Πώς ωμίλησε ο Γενικός Γραμματεύς των Ηνωμένων Εθνών για τα παγκόσμια προβλήματα της εποχής μας;

⁸ Σύμφωνα με τον τρόπο που εκτυλίσσονται οι παγκόσμιες συνθήκες, αυτό το ουράνιο σπέρμα της «γυναικός» του Θεού είναι ανάγκη ν’ αναλάβη πλήρως τις υποθέσεις της γης πολύ σύντομα. Ακριβώς στις 9 του παρελθόντος Μαΐου, ο Γενικός Γραμματεύς των Ηνωμένων Εθνών, Ου Θαντ, από τη Βούρμα, ωμίλησε στα Ηνωμένα Έθνη, στη Νέα Υόρκη, σε μια στενή συγκέντρωσι μπροστά σε τριάντα πέντε ηγέτας από πολλές χώρες για να συζητήση την στρατηγική για τη δεκαετία της Δευτέρας Αναπτύξεως των Ηνωμένων Εθνών, δηλαδή, τη δεκαετία του χίλια εννεακόσια εβδομήντα. Στην ομιλία του ο Κος Θαντ είπε:

⁹ «Δεν επιθυμώ να γίνω πολύ δραματικός, αλλά μπορώ μόνο να συμπεράνω από τις πληροφορίες που διαθέτω ως Γενικός Γραμματεύς ότι στα μέλη των Ηνωμένων Εθνών απομένουν περίπου δέκα χρόνια, στη διάρκεια των οποίων οφείλουν να υποτάξουν τις παλαιές των διαμάχες και ν’ αποδυθούν σε μια παγγήινη συνεργασία, για να χαλιναγωγήσουν τον ανταγωνισμό των εξοπλισμών, να βελτιώσουν το περιβάλλον του ανθρώπου, να διασκορπίσουν την πληθυσμιακή έκρηξι και να προμηθεύσουν την απαιτουμένη δύναμι στις παγκόσμιες προσπάθειες αναπτύξεως.»

¹⁰ Έτσι, κατά τη γνώμη του ο κόσμος έχει μόνο δέκα περίπου χρόνια για ν’ αποφύγη την καταστροφή με το να εξεύρη απαντήσεις στα προβλήματα του ανταγωνισμού των εξοπλισμών, της μολύνσεως και του υπερπληθυσμού.—Τάιμς Νέας Υόρκης, 10 Μαΐου, 1969, σελίς 3, στήλη 3.

11. (α) Γιατί ο Παντοκράτωρ Θεός δεν θ’ αναμείνη να εγκαταστήσουν τα έθνη Παραδεισιακές συνθήκες στη γη μας; (β) Πώς μόνο μπορεί η γη μας να μεταμορφωθή σε παράδεισο;

¹¹ Οποιοδήποτε χρονικό διάστημα και αν παρέλθη, τα έθνη θα συνεχίσουν ν’ αποτυγχάνουν και να εγκαταλείπουν τον κόσμο χωρίς ελπίδα. Ο Θεός δεν θα τα αναμείνη. Έχει τον ιδικό του ωρισμένο καιρό, που θ’ απομακρύνη αυτούς τους ανικάνους κυβερνήτας, που η παραμονή των στην εξουσία θα καταστρέψη τη γη ακόμη περισσότερο και θ’ απειλήση την ύπαρξι όλου του ανθρωπίνου γένους. Θα το πράξη αυτό, και πολύ σύντομα, σ’ αυτόν που η Βιβλική προφητεία ονομάζει «τον πόλεμον της ημέρας εκείνης της μεγάλης του Θεού του Παντοκράτορος.» Αυτό θα σημάνη μια Αρμαγεδδώνειο συμφορά και καταστροφή για τους άρχοντας του κόσμου, οι οποίοι αποδεικνύονται ως το επίγειο «σπέρμα» του Μεγάλου Όφεως. (Αποκάλ. 16:14, 16· 19:11-21) Μόνο μ’ αυτό τον τρόπο θα καθαρισθή η γη απ’ αυτούς τους «διαφθείροντας την γην.» (Αποκάλ. 11:18) Αυτό θ’ ακολουθηθή από τη συντριβή της κεφαλής του Διαβόλου, του Μεγάλου Όφεως, με το να τεθούν αυτός και το αόρατο δαιμονικό σπέρμα του τελείως εκτός δράσεως και χωρίς δύναμι ελέγχου σε μια άβυσσο.—Αποκάλ. 20:1-13.

ΘΑ ΕΙΣΕΛΘΕΤΕ ΣΤΗΝ ΟΔΟ ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ Σ’ ΑΥΤΟΝ;

12. Ποιοι θα επιζήσουν από τον πόλεμο του Θεού, τον Αρμαγεδδώνα, και ποιος διορισμός θα τους ανατεθή;

¹² Θα θέλατε να επιζήσετε απ’ αυτόν τον Αρμαδδώνειο πόλεμο του Θεού του Παντοκράτορος; Τα εδάφια Αποκάλυψις 7:9-17 ομιλούν για ένα ‘όχλον πολύν’ ανθρώπων από κάθε έθνος, φυλή, λαό και γλώσσα που θα επιζήσουν απ’ αυτή τη ‘μεγάλη θλίψι.’ Όπως ακριβώς ο πατριάρχης Νώε και η οικογένειά του επέζησαν από τον παγγήινο κατακλυσμό και είχαν το προνόμιο να καλλιεργήσουν την καθαρισμένη γη για να την κάμουν κατάλληλο τόπο για ζωή, έτσι θα συμβή και με τον ‘πολύν όχλον’ εκείνων που θα επιζήσουν από τη ‘μεγάλη θλίψι’ στον Αρμαγεδδώνα, με την οποία θα τερματισθή αυτό το πονηρό σύστημα πραγμάτων στη γη. Αυτοί θα έχουν το προνόμιο να κάμουν κάτω από τον Ιησού Χριστό τον ουράνιο βασιλέα εκείνο που ελέχθη στον Αδάμ και την Εύα να κάμουν και απέτυχαν να εκτελέσουν λόγω παραβάσεως του νόμου του Παραδείσου, δηλαδή, να ‘κυριεύσουν’ τη γη κι έτσι να επεκτείνουν τον Παράδεισο στις τέσσερες γωνίες αυτής της γης. (Γεν. 1:26-28· 2:7 έως 3:6) Αυτό θα το πράξουν με απόλυτη ειρήνη, ειρήνη με τον Θεό, ειρήνη με τα κατώτερα πλάσματα της γης, διότι όλοι οι υποκινηταί του πολέμου και της βίας και του ωργανωμένου εγκλήματος θα έχουν καταστραφή.—Ησ. 2:2-21.

13. Ποιες ευλογίες έχουν μπροστά των εκείνοι που θα επιζήσουν από τον πόλεμο του Θεού, τον Αρμαγεδδώνα;

¹³ Ο Δαβιδικός Βασιλεύς των είναι ο ουράνιος Ιησούς Χριστός, ο Άρχων Ειρήνης, και αυτός θα επιβάλλη ‘επί γης ειρήνην.’ Δεν θα υπάρξη τέλος στην ειρήνη της γης υπό την βασιλεία του. (Ησ. 9:6, 7· Λουκ. 2:14) Καθώς εκείνοι, που θα επιζήσουν επάνω στη γη ύστερ’ από τον πόλεμο του Θεού στον Αρμαγεδδώνα, θα συνεχίσουν να συνεργάζωνται στην καλλιέργεια και την περιποίησι της επιγείου κατοικίας των, θα έχουν την ευλογία της βασιλείας του Θεού υπό τον Χριστόν, και θ’ απολαμβάνουν βλέποντας τον Παράδεισο να λαμβάνη μορφή και να επεκτείνεται παντού. Καθώς θα βελτιώνωνται οι συνθήκες των ζωής, θα βελτιώνεται και η υγεία των και τ’ αποτελέσματα του γήρατος θα εκλείψουν. Δεν θα είναι τώρα ανάγκη ν’ αποθνήσκουν, οσονδήποτε χρόνο και αν ζουν, διότι το ανθρώπινο γένος θα επανέλθη τώρα πάλι στην έναρξι της αιωνίου ζωής σε ειρηνικό Παράδεισο.

14. Ποιοι, στον ωρισμένο καιρό, θα ενωθούν μ’ εκείνους που θα επιζήσουν;

¹⁴ Στον καθωρισμένο καιρό του Θεού σ’ αυτούς τους σκαπανείς εργάτας του Παραδείσου θα προστεθούν και αμέτρητοι άλλοι. Από πού; Όχι μόνο από οικογένειες που θα μπορούν να σχηματίσουν, αλλά κυρίως από τους νεκρούς που θα επανέρχωνται, εκείνους που θ’ ανίστανται από τον κοινό τάφο του ανθρωπίνου γένους. Ο Ιησούς Χριστός, «ο Αμνός του Θεού,» δεν θα έχη σφαγή θυσιαστικά ματαίως. Αυτή η ιδία η ανάστασίς του εκ νεκρών είναι η εγγύησις του Θεού ότι εκείνοι για τους οποίους απέθανε «ο Αμνός του Θεού» θ’ αναστηθούν, επίσης, εκ νεκρών κάτω από τη βασιλεία του Αρνίου. (1 Κορ. 15:13-20· Πράξ. 17:31) Η ανάστασις όλων των νεκρών ανθρώπων συγχρόνως θα δημιουργούσε πράγματι «πληθυσμιακή έκρηξι.» Αλλά ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός είπε όταν ήταν στη γη: «Έρχεται ώρα, καθ’ ην πάντες οι εν τοις μνημείοις θέλουσιν ακούσει την φωνήν αυτού· και θέλουσιν εξέλθει» στην ευκαιρία για αιώνιο ζωή στο νέο σύστημα πραγμάτων του Θεού. (Ιωάν. 5:28, 29) Ο Βασιλεύς Ιησούς Χριστός θα γίνη Αιώνιος Πατήρ του απολυτρωμένου ανθρωπίνου γένους, και καθώς θα τους καλή θα εξέρχωνται από τον κοινό τάφο του ανθρωπίνου γένους. Πότε θα καλέση να εξέλθη εκείνος ο κακούργος ο πριν από δεκαεννέα αιώνες δεν γνωρίζομε· αλλά ώς τότε ο Παράδεισος θα έχη καλά επεκταθή σ’ όλη τη γη.

15. Στον ωρισμένο καιρό τι θα έχη εκλείψει τελείως απ’ αυτή τη γη, και πώς τα εδάφια Αποκάλυψις 21:3, 4, περιγράφουν αυτές τις συνθήκες;

¹⁵ Στη διάρκεια των χιλίων ετών της βασιλείας του Χριστού ολόκληρος ο κοινός τάφος του ανθρωπίνου γένους θα έχη τελείως κενωθή· δεν θα παραμείνη ούτε ένα νεκροταφείο επάνω στη γη. Παράδεισος είναι ένας τόπος για ΖΩΗ, ζωή για πάντα, και όχι ένας τόπος για θάνατο. Ο Αδάμ και η Εύα είχαν εκδιωχθή από τον αρχικό παράδεισο αφού αμάρτησαν για να πεθάνουν ΕΞΩ. Γι’ αυτόν τον αποκαταστημένο Παράδεισο, που θα επεκταθή σ’ όλη τη γη, θα επαληθεύση η εξής παρηγορητική προφητεία: «Και αυτός ο Θεός θέλει είσθαι μετ’ αυτών . . . Και θέλει εξαλείψει . . . παν δάκρυον από των οφθαλμών αυτών, και ο θάνατος δεν θέλει υπάρχει πλέον· ούτε πένθος, ούτε κραυγή, ούτε πόνος δεν θέλουσιν υπάρχει πλέον διότι τα πρώτα παρήλθον.»—Αποκάλ. 21:3, 4.

16. Με ποια μέσα γίνεται η προμήθεια της οδού της επιστροφής στον Παράδεισο, και τι οφείλουν να πράξουν τώρα όλοι όσοι επιθυμούν να ζήσουν σ’ εκείνο τον Παράδεισο;

¹⁶ Εφόσον προορίζεσθε να ζήσετε σ’ ένα τέτοιον επίγειο Παράδεισο, αισθάνεσθε να σας θερμαίνη με φυσικό τρόπο αυτή η λαμπρή προσδοκία για το εγγύς μέλλον που επιφυλάσσεται, ναι, στη «γενεά αυτή»; (Ματθ. 24:32-34) Ο χρόνος είναι ανεπαρκής για να παραθέσωμε από Βιβλικές προφητείες την περιγραφή της φυσικής καλλονής της γης που αντανακλά τις δόξες και την ειρήνη της Παραδεισιακής γης κάτω από τη βασιλεία του Θεού μέσω του Σπέρματος της «γυναικός» Του. Η οδός για την επάνοδο στην ειρήνη του Παραδείσου είναι μέσω αυτής της τελείας ουρανίας κυβερνήσεως. Μπορείτε να ξεκινήσετε τώρα σ’ αυτή την οδό της επιστροφής. Για να το πράξετε, μιμηθήτε αυτόν τον ‘πολύν όχλον’ που περιγράφεται στα εδάφια Αποκάλυψις 7:9-17. Με ενεργό πίστι, λευκάνατε τη στολή σας της θρησκευτικής ταυτότητος στο απολυτρωτικό «αίμα του Αρνίου» τώρα. Χαιρετίστε τον Ιεχωβά Θεό και τον θυσιασθέντα Αμνόν του και αποδίδετε δημοσία τη σωτηρία σας σ’ αυτούς. Λατρεύετε τον Ιεχωβά ως τον μόνο ζώντα και αληθινό Θεό και αναλάβετε την υπηρεσία του στο ναό της λατρείας του. Ακολουθήτε χωρίς παρέκκλισι τα βήματα του Αρνίου του ως του στοργικού Ποιμένος σας. Αυτός θα σας οδηγήση με ασφάλεια σε αιώνια ειρήνη μέσα στον Παράδεισο.