Γνωριμία με τον Θεό Οδηγεί σε Αιώνια Ειρήνη
1. Πότε είδε ο Δανιήλ την όρασί του για τον Ιεχωβά, και τι είδε στην αρχή της οράσεως;
ΥΣΤΕΡ’ από εξήντα περίπου χρόνια αφότου ο Ιεζεκιήλ είχε την πρώτη του όρασι του ενδόξου Αρματηλάτου Ιεχωβά, ένας συνεξόριστος του Ιεζεκιήλ στη Βαβυλώνα είχε μια όρασι του Θεού ως Κυριάρχου του Σύμπαντος. Ήταν νύχτα όταν είδε την όρασι. Η αφήγησις στον Δανιήλ 7:1-3 λέγει: «Εν τω πρώτω έτει του Βαλτάσαρ βασιλέως της Βαβυλώνος, ο Δανιήλ είδεν ενύπνιον, και οράσεις της κεφαλής αυτού επί της κλίνης αυτού· τότε έγραψε το ενύπνιον, και διηγήθη το κεφάλαιον των λόγων. Ο Δανιήλ ελάλησε και είπεν, Εγώ εθεώρουν εν τω οράματί μου την νύκτα, και ιδού, οι τέσσαρες άνεμοι του ουρανού συνεφώρμησαν επί την θάλασσαν την μεγάλην. Και τέσσαρα θηρία μεγάλα ανέβησαν εκ της θαλάσσης, διαφέροντα απ’ αλλήλων.»—Δαν. 7:1-7.
2. Τι συμβολίζουν τα τέσσερα θηρία, και για τι πρόκειται να κριθούν τα συμβολικά θηρία από τον Υπέρτατο Κριτή;
2 To όραμα ήταν προφητικό. Σύμφωνα με ό,τι ελέχθη στον Δανιήλ από ένα διερμηνέα στο όραμα, τα τέσσερα μεγάλα θηρία εξεικόνιζαν τέσσερες παγκόσμιες δυνάμεις που θ’ ακολουθούσαν η μία την άλλη στην παγκόσμια σκηνή της πολιτικής. Η πολιτική επικράτησίς των σε όλη τη γη θα συνεχίζετο από τις ημέρες του Ναβουχοδονόσορος, πάππου του Βαλτάσαρ, που είχε καταστρέψει την Ιερουσαλήμ στο έτος 607 π.Χ. Θα συνεχίζετο ώς τον καιρό, στον οποίον ο Θεός θα ίδρυε την υποσχεμένη βασιλεία του και θα κατέστρεφε τις θηριώδεις πολιτικές κυβερνήσεις της γης. Αυτές οι παγκόσμιες δυνάμεις θα εκρίνοντο σύμφωνα με τα πεπραγμένα των, ειδικά σύμφωνα με την πολιτεία των με τον των ημερών» και η σοφία όλης της περασμένης αιωνιότητας είναι ιδική Του. Ο προφήτης Μωυσής είπε σ’ αυτόν, στον Ψαλμό πιστό λαό του Ιεχωβά Θεού. Αυτός είναι ο Υπέρτατος Κριτής, εφόσον είναι Κυρίαρχος όλου του σύμπαντος. Στην όρασι του Δανιήλ ήλθε ο καιρός του Υπερτάτου Κριτού για να εκφέρη κρίσι εναντίον αυτών των θηριωδών παγκοσμίων πολιτικών δυνάμεων για να εκτελέση τη δικαστική του απόφασι. Τότε Αυτός Δανιήλ ήλθε ο καιρός του Υπερτάτου Κριτού Πώς εμφανίσθηκε στην όρασι του Δανιήλ; Ο Δανιήλ μάς λέγει:
3. Στην όρασι πώς εμφανίσθηκε ο Υπέρτατος Κριτής στον Δανιήλ;
3 «Εθεώρουν έως ότου οι θρόνοι ετέθησαν [προφανώς ένας για τον Ιεχωβά Θεό και ο άλλος για τον Μεσσίαν του Χριστόν], και ο Παλαιός των ημερών εκάθισε, του οποίου το ένδυμα ήτο λευκόν ως χιών, και αι τρίχες της κεφαλής αυτού ως μαλλίον καθαρόν· ο θρόνος αυτού ως φλόξ πυρός· οι τροχοί αυτού ως πυρ καταφλέγον. Ποταμός πυρός εξήρχετο και διεχέετο απ’ έμπροσθεν αυτού· χίλιαι χιλιάδες υπηρέτουν εις αυτόν, και μύριαι μυριάδες παρίσταντο ενώπιον αυτού· το κριτήριον εκάθισε και τα βιβλία ανεώχθησαν.»—Δαν. 7:9, 10.
4. Από τι εκπροσωπούνται σήμερα εκείνοι που πρόκειται να κριθούν, και τι υποδεικνύεται από το χρώμα των μαλλιών και του ενδύματος του Κριτού;
4 Εδώ ο Ιεχωβά Θεός, «ο Παλαιός των Ημερών,» βλέπεται σε όρασι σε μια δικαστική σκηνή, ερχόμενος για κρίσι, για να κρίνη, όχι ειδικά τον Ιούδα και την Ιερουσαλήμ όπως στην περίπτωσι του οράματος του Ιεζεκιήλ που είδε το ουράνιο άρμα, αλλά τις πολιτικές παγκόσμιες δυνάμεις όλης της γης. Στον παρόντα καιρό αυτές θα ήσαν η εβδόμη παγκόσμιος δύναμις και τα υπολείμματα των προηγουμένων έξη παγκοσμίων δυνάμεων. Οι παγκόσμιες δυνάμεις, που εξεικονίζονται από τα τέσσερα συμβολικά μεγάλα θηρία τα εξερχόμενα από τη θάλασσα, πρέπει να φερθούν σε κρίσι. Η σοφία αυτού του Υπερτάτου Δικαστού εξαίρεται στην κόμη της κεφαλής του που είναι «ως μαλλίον καθαρόν.» Αυτό το χαρακτηριστικό συμφωνεί πλήρως με το γεγονός ότι αυτός καλείται «ο Παλαιός των Ημερών» και η σοφία όλης της περασμένης αιωνιότητος είναι ιδική Του. Ο προφήτης Μωυσής είπε σ’ αυτόν, στον Ψαλμό 90:2: «Από του αιώνος έως του αιώνος, συ είσαι ο Θεός.» Η λαμπρότης της δικαιοσύνης του στην έκδοσι δικαστικών αποφάσεων εικονίζεται στο γεγονός ότι, «το ένδυμά [του] ήτο λευκόν ως χιών,» αυτό το ένδυμα, επίσης, δεν εκαίετο αν και ‘ο θρόνος ήτο ως φλόγες πυρός.’ Ο θρόνος του είναι ένας τροχοφόρος θρόνος, δεν εδράζεται σε εξέδρα άρματος, όπως στο όραμα του Ιεζεκιήλ. Αλλά και οι τροχοί του θρόνου ήσαν «πυρ καταφλέγον.» Αυτό ήταν πράγματι μια ένδοξος όρασις του Ιεχωβά Θεού.
5. Τι υποδεικνύουν η πύρινη ιδιότης του θρόνου του Κριτού και των τροχών του, μ’ ένα ποταμό πυρός έμπροσθέν του;
5 Η πύρινη ιδιότης του θρόνου και των τροχών του αφήνει να νοηθή ότι η πύρινη κρίσις πλησιάζει. Μια προειδοποίησις γι’ αυτό παρέχεται στο γεγονός ότι «ποταμός πυρός εξήρχετο και διεχέετο απ’ έμπροσθεν αυτού.» Γραφικώς υποστηρίζεται αυτό το χαρακτηριστικό της οράσεως στον Ψαλμό 97:1-3, ΜΝΚ: «Ο Ιεχωβά ο ίδιος έγινε βασιλεύς! . . . Δικαιοσύνη και κρίσις είναι η βάσις του θρόνου αυτού. Πυρ προπορεύεται έμπροσθεν αυτού, και καταφλέγει πανταχόθεν τους εχθρούς αυτού.»
6. Τι δείχνει ο μεγάλος αριθμός παρισταμένων στο δικαστήριο, και ποιο ερώτημα εγείρεται επομένως όσον αφορά τα επίγεια έθνη;
6 Ο Παλαιός των Ημερών ως Υπέρτατος Κριτής έχει, επίσης, πολλούς παρισταμένους στο δικαστήριο, ο δε αριθμός των ανέρχεται σε δεκάδες εκατομμυρίων. Ο μεγάλος αριθμός αυτών των παρισταμένων καταδεικνύει τις πολλές, πάρα πολλές υποθέσεις, με τις οποίες ασχολείται ο Υπέρτατος Κριτής σε όλον τον ουρανό καθώς και στη γη. Μόνον αυτός που έχει μια τέτοια πολύ υπερέχουσα σοφία θα μπορούσε να τις χειρισθή όλες δίκαια, χωρίς αντιφατικές αποφάσεις. Εφόσον αυτός έχει ένα τέτοιον απέραντο αριθμό αγγελικών παρισταμένων στο δικαστήριο, τι μπορούν να κάμουν όλες οι πολιτικές δυνάμεις της γης, ακόμη και σε μια οργάνωσι όλων αυτών των Ηνωμένων Εθνών, για ν’ αντισταθούν στην πλήρη εκτέλεσι των δικαστικών του αποφάσεων; Η καταστροφή των στο εγγύς μέλλον είναι βέβαιη! Ναι! Υπήρχε ένα μικρό μεν αλλ’ επιθετικό κέρας που ανεφάνη από την κεφαλήν του τετάρτου συμβολικού θηρίου. Αλλά τι μπορεί να κάμη αυτό; Τίποτε, σύμφωνα με τα όσα λέγει τώρα ο Δανιήλ:
7. Τι φαίνεται να συμβαίνη τόσο στο κέρατο όσο και στο θηρίο που το φέρει καθώς και στ’ άλλα θηρία;
7 «Εθεώρουν τότε, εξ αιτίας της φωνής των μεγάλων λόγων, τους οποίους το κέρας ελάλει, εθεώρουν εωσού εθανατώθη το θηρίον, και το σώμα αυτού απωλέσθη και εδόθη εις καύσιν πυρός. Περί δε των λοιπών θηρίων, η εξουσία αυτών αφηρέθη· πλην παράτασις ζωής εδόθη εις αυτά έως καιρού και χρόνου.»—Δαν. 7:11, 12
8. Πότε θα λήξη ο ‘καιρός και χρόνος’ για όλα τα πολιτικά λείψανα, και τι θα σημάνη η καταστροφή των πολιτικών στοιχείων αυτού του συστήματος;
8 Ο ‘καιρός και χρόνος’ αυτών των πολιτικών λειψάνων των προγενεστέρων παγκοσμίων δυνάμεων λήγει στον «πόλεμον της ημέρας εκείνης της μεγάλης του Θεού του Παντοκράτορος» στον Αρμαγεδδώνα. (Αποκάλ. 16:14-16) Τι θα σημάνη η καταστροφή όλων των πολιτικών στοιχείων του παρόντος συστήματος διακυβερνήσεως στον Αρμαγεδδώνα; Πολύ εμφατικά θα σημάνη το τέλος μιας εποχής της ανθρωπίνης ιστορίας! Θα επέλθη μια αλλαγή διακυβερνήσεως για τον κόσμο του ανθρωπίνου γένους. Ποιος θα είναι ο νέος άρχων του ανθρωπίνου γένους; Μήπως το αποκαλύπτει αυτό η όρασις του Δανιήλ; Ακούστε τι μας λέγει ότι είδε ο Δανιήλ:
9. Ποιον βλέπει ο Δανιήλ να οδηγήται ενώπιον του Κριτού, και τι δίδεται σ’ αυτόν;
9 «Είδον εν οράματι νυκτός, και ιδού, ως Υιός ανθρώπου ήρχετο μετά των νεφελών του ουρανού, και έφθασεν έως του Παλαιού των ημερών, και εισήγαγον αυτόν ενώπιον αυτού. Και εις αυτόν εδόθη η εξουσία, και η δόξα, και η βασιλεία, διά να λατρεύωσιν αυτόν πάντες οι λαοί, τα έθνη και αι γλώσσαι· η εξουσία αυτού είναι εξουσία αιώνιος, ήτις δεν θέλει παρέλθει, και η βασιλεία αυτού, ήτις δεν θέλει φθαρή.»—Δαν. 7:13, 14.
10. Τι λέγει ο ερμηνευτής στην όρασι σχετικά με την μεταβίβασι της βασιλείας που εξεικονίζεται εδώ;
10 Μια ερμηνεία του χαροποιού αυτού χαρακτηριστικού δόθηκε στον Δανιήλ από κάποιον που εμφανίσθηκε στο όραμα. Τα λόγια της ερμηνείας είναι συγκινητικά, ως εξής: «Και η βασιλεία, και η εξουσία, και η μεγαλωσύνη των βασιλειών των υποκάτω παντός του ουρανού, θέλει δοθή εις τον λαόν των αγίων του Υψίστου, του οποίου η βασιλεία είναι βασιλεία αιώνιος, και πάσαι αι εξουσίαι θέλουσι λατρεύσει και υπακούσει εις αυτόν.»—Δαν. 7:27.
11. (α) Μπορεί να προσαφθή μομφή στον Υπέρτατο Κριτή διότι εξεικονίζει τις παγκόσμιες δυνάμεις με θηρία και τα μεταχειρίζεται ως τέτοια; (β) Σε ποιον αναθέτει τη νέα διακυβέρνησι;
11 Τι γνωριμία με τον Θεό, «τον Υπέρτατον,» μας δίνει αυτή η όρασις του Δανιήλ! Ο Ύψιστος όλης της δημιουργίας του ουρανού και της γης είναι Αυτός! Ο Υπέρτατος Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου είναι Αυτός! Ολόκληρα έθνη, μάλιστα, όλα τα έθνη, είναι υπόλογα σ’ αυτόν. Κυβερνούν σήμερα, όπως και στο τόσο μακρόν παρελθόν, μόνο κατ’ ανοχήν του. Ποιος υπάρχει, στη γη που να μπορέση να Τον μεμφθή ως Κριτή επειδή παρέστησε τις πολιτικές παγκόσμιες δυνάμεις ως μεγάλα θηρία που αναδύονται από την τρικυμιώδη θάλασσα; Όταν έλθη ο ωρισμένος καιρός του Υπερτάτου Κριτού, αυτός θα φέρη το τέλος των θηριωδών παγκοσμίων πολιτικών δυνάμεων με πύρινη καταστροφή, για να διανοίξη την οδό για μια νέα διακυβέρνησι του ανθρωπίνου γένους, μια διακυβέρνησι καλύτερη απ’ όλες τις προηγούμενες που υπήρξαν στη γη, διότι θα είναι τέλεια, ουράνια, που θα προέρχεται μόνον από τον Θεό κι’ όχι από μια μαινόμενη άγρια θάλασσα. Τη νέα διακυβέρνησι την αναθέτει σ’ εκείνον στον οποίον δικαστικά αποφασίζει να την δώση, διότι Αυτός είναι η ουράνια Πηγή κάθε δικαιωματικής κυβερνήσεως στη γη. Αυτός την δίνει στον Μεσσία του, τον Χριστό, και στους πιστούς ακολούθους του Μεσσίου Του και αυτοί όλοι θα συγκυβερνούν για τη δόξα του Θεού και την αιώνια ευλογία του ανθρωπίνου γένους.
Η ΟΡΑΣΙΣ ΕΝΟΣ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥ ΤΟΥ ΜΕΣΣΙΟΥ
12. (α) Πότε «ο Υιός του ανθρώπου» στη γη εισήχθη στο ανθρώπινο γένος, και ποια σύγκρισι τον άκουσε ο απόστολος Ιωάννης να κάνη στην Ιερουσαλήμ; (β) Ύστερ’ από χρόνια τι απέστειλε «ο Υιός του ανθρώπου» στον Ιωάννη;
12 Πριν από δεκαεννέα αιώνες ο Μεσσίας παρουσιάσθηκε στους κατοίκους της γης ως «ο Υιός του ανθρώπου.» (Ματθ. 16:13-16· 25:31) Το φθινόπωρον του έτους 29 μ.Χ. ο αλιεύς Ιωάννης υιός του Ζεβεδαίου, έγινε ακόλουθός του, κι’ αυτό το βήμα τον ωδήγησε να γίνη αργότερα ένας από τους δώδεκα αποστόλους αυτού του Μεσσίου ή Κεχρισμένου. Ο απόστολος Ιωάννης στην αφήγησί του περί της ζωής του Ιησού Χριστού κατέγραψε πολλά από τα λόγια του Μεσσίου. Σύμφωνα με το εδάφιον Ιωάννης 14:9, ο Μεσσίας Ιησούς είπε σ’ επήκοον του Ιωάννου στην Ιερουσαλήμ: «Όστις είδεν εμέ, είδε τον Πατέρα.» Ακόμη και εν σαρκί, ως ο «Υιός του ανθρώπου,» ο Ιησούς αντανακλούσε τέλεια τον ουράνιο Πατέρα του, τον Ιεχωβά Θεό. Έτσι, με τις διδασκαλίες του, με τα έργα του, με τον τρόπο διαβιώσεώς του ως τελείου ανθρώπου στη γη, ο Μεσσίας εμεγέθυνε τη γνωριμία του ανθρώπου με τον Θεό. Αλλά εξήντα τρία χρόνια περίπου μετά τον θυσιαστικό του θάνατο για το ανθρώπινο γένος, ο Μεσαίας Ιησούς έστειλε μια αποκάλυψι στον απόστολο Ιωάννη. Ωραματίζετο τον Ιεχωβά Θεό όπως δεν τον είχε οραματισθή κανένας από τους προηγουμένους ανθρώπους του Θεού. Ο ίδιος ο Ιωάννης εισήλθε, ως θα ελέγαμε, εις αυτόν τον ουρανόν για να λάβη τη θεία όρασι.
13, 14. (α) Στην ουρανία όρασι πώς ο Θεός εμφανίσθηκε στον Ιωάννη; (β) Ποιοι ήσαν καθισμένοι σε θρόνους γύρω στον θρόνο του Θεού, και ποια πλάσματα βρίσκονται, επίσης, γύρω στο θρόνο του;
13 Κατόπιν προσκλήσεως, ο Ιωάννης προχωρεί να εισέλθη από την ‘ανεωγμένη θύρα,’ την οποίαν βλέπει στον ουρανό με το όραμά του. Δεν του απαγορεύεται να μας πη αυτά που βλέπει, αλλ’ ανιδιοτελώς συμμερίζεται το δράμα μ’ εμάς, γράφοντας: «Και ευθύς ήλθον εις πνευματικήν έκστασιν, και ιδού, θρόνος εκείτο εν τω ουρανώ και επί του θρόνου ητό τις καθήμενος· και ο καθήμενος ήτο όμοιος κατά την θέαν με λίθον ίασπιν και σάρδινον· και ήτο ίρις κύκλω του θρόνου ομοία κατά την θέαν με σμάραγδον. Και κύκλω του θρόνου ήσαν θρόνοι εικοσιτέσσαρας· και επί τους θρόνους είδον καθημένους τους εικοσιτέσσαρας πρεσβυτέρους, ενδεδυμένους ιμάτια λευκά· και είχον επί τας κεφαλάς αυτών στεφάνους χρυσούς· και εκ του θρόνου εξήρχοντο αστραπαί και βρονταί και φωναί! Και ήσαν επτά λαμπάδες πυρός καιόμεναι έμπροσθεν του θρόνου αίτινες είναι τα επτά πνεύματα του Θεού. Και έμπροσθεν του θρόνου ήτο θάλασσα υαλίνη, ομοία με κρύσταλλον.
14 «Και εν τω μέσω του θρόνου και κύκλω του θρόνου τέσσαρα ζώα, γέμοντα οφθαλμών έμπροσθεν και όπισθεν. Και το ζώον το πρώτον ήτο όμοιον με λέοντα, και το δεύτερον ζώον όμοιον με μοσχάριον, και το τρίτον ζώον είχε το πρόσωπον ως άνθρωπος, και το τέταρτον ζώον ήτο όμοιον με αετόν πετώμενον. Και τα τέσσαρα ζώα είχον έκαστον χωριστά ανά εξ πτέρυγας κυκλόθεν, και έσωθεν ήσαν γέμοντα οφθαλμών· και δεν παύουσιν ημέραν και νύκτα λέγοντα, «Άγιος, άγιος, άγιος, Ιεχωβά ο Θεός ο Παντοκράτωρ,» ο Ην και ο Ων και ο Ερχόμενος.»—Αποκάλ. 4:1-8, ΜΝΚ.
15. (α) Γιατί ο Ιωάννης είπε κατάλληλα αργότερα: «ο Θεός είναι φως»; (β) Γιατί τέτοια λαμπρότης αρμόζει στην αγία κατάστασι Εκείνου που εμπρός του ψάλλουν τα άγρυπνα ζώα;
15 Στα όμματα του αποστόλου Ιωάννου ο Ιεχωβά Θεός σπινθηροβολούσε ως ένας πολύτιμος λίθος, ο αρχαίος ίασπις, κι’ αυτός πάλι με τη λάμψι ‘σαρδίνου.’ Με μια κατά γράμμα έννοια, συνέβαινε με αυτόν ακριβώς όπως έγραψε ο Ιωάννης δύο έτη αργότερα: «Ο Θεός είναι φως, και σκοτία εν αυτώ δεν υπάρχει ουδεμία.» (1 Ιωάν. 1:5) Τίποτε που να ομοιάζη με κηλίδες ηλίου σε όλη τη θαμβωτική δόξα αυτού του Θεού. Μια τέτοια καθαρή λαμπρότης αρμόζει σ’ αυτόν τον Αιώνιο, ενώπιον του οποίου λέγουν ακατάπαυστα τα άγρυπνα χερουβικά ζώα: «Άγιος, άγιος, άγιος, Ιεχωβά ο Θεός ο Παντοκράτωρ, ο Ην και ο Ων και ο Ερχόμενος.» Αγιότης σημαίνει μια τέτοια λαμπερή, καθαρή, άμωμη κατάστασις, και Αυτός είναι η ενσωμάτωσις μιας τέτοιας τριπλής αγιότητος. Ποτέ δεν μπορούν βέβηλα πλάσματα να παρεισδύσουν στην άγια παρουσία του. Μια ίρις ως ένας σμάραγδος σε εμφάνισι «κύκλω του θρόνου» πλαισιώνει ωραία τη λάμψι του φωτός από το ένδοξο πρόσωπό Του.
16. Πώς δείχνεται στην όρασι ότι εκείνοι οι οποίοι είναι ενθρονισμένοι στον ουρανό δεν είναι τόσο υψηλά για να προσκυνήσουν ενώπιον αυτού του αγίου Θεού;
16 Ακόμη κι’ εκείνοι που γίνονται βασιλείς στον ουρανό δεν είναι τόσο ψηλά για να προσκυνήσουν ενώπιον του Αγιωτάτου αυτού Θεού, διότι ο απόστολος Ιωάννης λέγει: «Και όταν προσφέρωσι τα ζώα δόξαν και τιμήν και ευχαριστίαν εις τον καθήμενον επί του θρόνου, εις τον ζώντα εις τους αιώνας των αιώνων, οι εικοσιτέσσαρες πρεσβύτεροι θέλουσι πέσει ενώπιον του καθήμενου επί του θρόνου, και θέλουσι προσκυνήσει τον ζώντα εις τους αιώνας των αιώνων, και θέλουσι βάλει τους στεφάνους αυτών ενώπιον του θρόνου, λέγοντες, Άξιος είσαι, Ιεχωβά, να λάβης την δόξαν και την τιμήν και την δύναμιν· διότι συ έκτισας τα πάντα, και διά το θέλημά σου υπάρχουσι και εκτίσθησαν.»—Αποκάλ. 4:9-11, ΜΝΚ.
ΑΥΞΗΣΙΣ ΤΗΣ ΓΝΩΡΙΜΙΑΣ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟΝ
17, 18. (α) Όπως στην περίπτωση του Ιώβ, τι προκαλούν τους μάρτυρας του Ιεχωβά να κάμουν οι θρησκευτικοί επικριταί, και τι μπορούμε να κάμωμε για ό,τι αξίζει αυτή η πρόκλησις; (β) Πώς είναι δυνατόν να κάμωμε τον Θεό μέρος της καθημερινής μας εμπειρίας;
17 Ναι, Αυτός είναι ο Θεός τον οποίον οι θρησκευτικοί επικριταί των μαρτύρων του Ιεχωβά μάς προκαλούν να γνωρίσωμε, αν μπορούμε, ακριβώς όπως ο Θαιμανίτης Ελιφάς, που εύρισκε σφάλματα, επροκάλεσε τον Ιώβ να πράξη στα δεινοπαθήματά του. (Ιώβ 22:1, 21) Μπορούμε να δεχθούμε τη σύγχρονη πρόκλησι για ό,τι αυτή αξίζει. Τώρα περισσότερο από κάθε άλλη φορά είναι ο κατάλληλος για μας καιρός να γνωρισθούμε με τον αιωνίως ζώντα Θεό που φέρει το όνομα Ιεχωβά, ο Παντοκράτωρ. Μπορούμε ήδη να γνωρισθούμε με αυτόν σε κάποιο βαθμό. Έτσι τον εγνώρισε κι’ ο Ιώβ, αλλ’ ο Θεός τον έφερε σε μια πιο στενή γνωριμία με τον εαυτό του και γι’ αυτό ο Ιώβ υποκινήθηκε να πη: «Ήκουον περί σου με την ακοήν του ωτίου, αλλά τώρα ο οφθαλμός μου σε βλέπει· διά τούτο βδελύττομαι εμαυτόν, και μετανοώ εν χώματι και σποδώ.» (Ιώβ 42:5, 6) Ομοίως, μπορούμε κι’ εμείς τώρα ν’ αυξήσωμε τη γνωριμία μας με αυτόν.
18 Σήμερα όσο ποτέ άλλοτε ο γραπτός του Λόγος έχει διανοιχθή στην ανθρώπινη κατανόησι. Ως αποτέλεσμα τούτου, μπορούμε ν’ αυξήσωμε την εκτίμησί μας σ’ αυτόν μέσω της πολύ αυξημένης κατανοήσεως που μας είναι τώρα δυνατή. Μπορούμε να προσευχώμεθα σ’ αυτόν με περισσότερη επίγνωση. Μπορούμε να επαναπαυώμεθα σ’ αυτόν με περισσότερη εμπιστοσύνη, ως να βλέπωμε αυτόν που είναι αόρατος. Έτσι μπορούμε να κάμωμε αυτόν τον μόνο αξιολάτρευτο Θεό ένα μέρος της καθημερινής μας εμπειρίας.
19. Το να γνωρισθούμε με τον Θεό τι θα σημαίνη για μας, και τι αγαθά είναι βέβαιο ότι θα προέλθουν σε μας;
19 Σημαίνει πράγματι ειρήνη για μας το να γνωρισθούμε με αυτόν τον Θεό, όχι μια επιφανειακή κοσμική ειρήνη, αλλά μια αληθινή ειρήνη που δεν μπορεί να την αφαιρέση ούτε η επικείμενη καταστροφή αυτού του εξηντλημένου από τους πολέμους συστήματος πραγμάτων. Σ’ έναν κόσμο που διάκειται εχθρικά έναντι του Θεού, θέλομε την ειρήνη της φιλίας με Αυτόν. Θέλομε να είμεθα λαός στον οποίον ο Θεός ευδοκεί. (Λουκ. 2:14) Με το να γίνωμε τώρα άνθρωποι της «ευδοκίας» του είναι βέβαιο ότι «θέλει έλθει καλόν» σε μας απ’ Αυτόν, καλόν τώρα οπότε αυτός ο κόσμος δοκιμάζει τόσα δεινά, καθώς και καλόν στην υποσχεμένη νέα τάξι πραγμάτων του Θεού, όπου θα έχωμε πείραν της αγαθότητός του για πάντα.