Πράγματι, Ποιος Είναι ο Θεός;

ΣΕ ΠΟΛΛΑ παιδιά ο Θεός είναι ένα πολύ πραγματικό, μάλλον επιβλητικό πρόσωπο, αλλά καθόλου τρομακτικό. Όταν ζητήθηκε από παιδιά ηλικίας κάτω των δέκα ετών να γράψουν στον Θεό, οι επιστολές των απεκάλυψαν ευθύτητα, χάρι και σεβασμό. Παραδείγματος χάριν, ένα παιδί έγραψε:

«Αγαπητέ Θεέ, Όταν άρχισες τη γη κι’ έβαλες εκεί ανθρώπους και όλα τα ζώα και το χόρτο και τ’ άστρα, μήπως κουράσθηκες πολύ; Έχω και πολλές άλλες ερωτήσεις, επίσης.» Σ’ αυτό το παιδί, είναι φανερό ότι ο Θεός είναι πραγματικός. Το παιδί δεν γνωρίζει πολλά για τον Θεό, αλλά είναι πρόθυμο να μάθη, διότι έχει «πολλές άλλες ερωτήσεις.»

Ένα άλλο παιδί εξεδήλωσε ομοία στάσι, γράφοντας: «Αγαπητέ Θεέ, Τι θα γίνη όταν πεθάνης; Κανένας δεν μπορεί να μου πη. Θέλω απλώς να μάθω, δεν θέλω να το κάμω αυτό.»

Τα παιδιά γενικά έχουν ασαφή, αλλά θερμή αντίληψι για τον Θεό. Αλλά, όταν μεγαλώνουν, τα άτομα συχνά χάνουν αυτή την εμπιστοσύνη και πεποίθησι στον Θεό. Η εκπαίδευσις που λαμβάνουν αργότερα συχνά υπονομεύει την πίστι των.

ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΑΙΔΑΡΙΩΔΗΣ ΠΙΣΤΙΣ;

Μήπως αυτό σημαίνει ότι είναι παιδαριώδες να πιστεύη ένας ότι ο Θεός είναι ένα πραγματικό πρόσωπο, το οποίον ενδιαφέρεται για τις υποθέσεις της γης; Είναι ένας τέτοιος Θεός μάλλον προϊόν της νεανικής φαντασίας; Μήπως είναι μόνο φαντασία, όπως ο «Σάντα Κλως,» ο κομιστής των δώρων της Πρωτοχρονιάς;

Σκεφθήτε, όμως: Θαυμάσιο σχέδιο και τάξις είναι καταφανή παντού στο σύμπαν. «Είναι αρκετό για μένα,» είπε ο αποθανών επιστήμων Άλμπερτ Αϊνστάιν, «να σκέπτωμαι τη θαυμαστή δομή του σύμπαντος, το οποίον αμυδρώς μπορούμε να συλλάβωμε, και να προσπαθώ ταπεινά να εννοήσω έστω κι ένα πολλοστημόριον της νοημοσύνης που εκδηλώνεται στη φύσι.» Τι αποδεικνύουν αυτή η υπέροχη τάξις και η καταπληκτική νοημοσύνη;

Από προσωπική μας πείρα γνωρίζομε ότι η νοημοσύνη συνδέεται με τη διάνοια. Και γνωρίζομε ότι η διάνοια συνδέεται μ’ ένα εγκέφαλο στο σώμα ενός ατόμου. Έτσι, αυτός ο μέγας νους που είναι υπεύθυνος για το σχέδιο και την τάξι του σύμπαντος πρέπει να είναι ο νους του Υπερτάτου Όντος, του μεγάλου Προσώπου που είναι ο Θεός, με οριστικό σώμα και ατομικότητα και δυνάμεις.

ΑΣΑΦΕΙΣ ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ

Μολονότι πλείστοι άνθρωποι λέγουν ότι πιστεύουν στον Θεό, ποιος πιστεύουν ότι είναι Αυτός; Τον θεωρούν ως ένα πραγματικό πρόσωπο; Ζητούν να μάθουν περισσότερα γι’ αυτόν, και να τον υπηρετήσουν; Ποιος πιστεύετε σεις ότι είναι ο Θεός;

Μερικοί θρησκευτικοί ηγέται λέγουν ο Θεός είναι «η Βάσις τον Όντος,» «η Δύναμις της Ζωής,» «Απόλυτη Πραγματικότης,» και άλλα. Αλλά τι σημαίνει αυτό; Πράγματι, αυτές οι περιγραφές του Θεού παροδηγούν, αποκρύπτουν την αλήθεια όσον αφορά το ποιος πράγματι είναι Αυτός. Έχουν επιφέρει μόνο σύγχυσι στους ανθρώπους, κι έχουν χωρίς αμφιβολία συντελέσει στην ασαφή αντίληψι που έχουν τόσο πολλοί άνθρωποι για τον Θεό.

Ταυτοχρόνως, πλείστα άτομα λίγη προσπάθεια έχουν καταβάλει για να μάθουν για τον Θεό. Δεν έχουν απευθυνθή στον Λόγο του, την Αγία Γραφή, για να ιδούν τι λέγει αυτός για τον εαυτό του. Ως αποτέλεσμα, δεν είναι διατεθειμένοι να μιλήσουν στον Θεό με προσευχή. Αυτό, χωρίς αμφιβολία, οφείλεται εν μέρει σε αβεβαιότητα σχετικά με το πώς ν’ απευθυνθούν στον Θεό· παραδείγματος χάριν, ποιο όνομα να χρησιμοποιούν όταν ομιλούν σ’ Αυτόν.

Έχουν, επίσης, το πρόβλημα του να γνωρίζουν τι να πουν στον Θεό. Κατά κάποιον τρόπο αυτά τα άτομα αποτυγχάνουν να ιδούν τις θαυμαστές προμήθειες που έχει κάμει ο Θεός για το ανθρώπινο γένος.

Πράγματι πολλοί άνθρωποι περνούν τη ζωή των δίνοντας ολιγώτερη σκέψι στον Θεό και σ’ ό,τι έχει κάμει παρά την εργασία των ή σε άλλα ζητήματα της ζωής. Μόνο όταν λαμβάνουν πείρα μιας σοβαράς στενοχωρίας σκέπτονται Αυτόν. Παραδείγματος χάριν, όταν συμβή ν’ ασθενήσουν βαριά, πέραν από κάθε ελπίδα βοηθείας από τους γιατρούς, τότε ίσως να στραφούν στον Θεό με θερμές επικλήσεις για βοήθεια. Η στάσις των προφανώς είναι, όταν όλα τ’ άλλα έχουν αποτύχει, είναι καιρός για προσευχή. Αλλά δείχνει μια τέτοια στάσις γνήσια εκτίμησι για τον Θεό;

Είναι γεγονός ότι πλείστα άτομα θεωρούν προφανώς τον Θεό ως πολύ μακρινό, αδιάφορο άτομο, μάλλον παρά ως ένα στενό, στοργικό Πατέρα ο οποίος ενδιαφέρεται με φιλικό τρόπο για τα τέκνα του. Πράγματι, η πλειονότης θα πη χωρίς αμφιβολία ότι πιστεύουν ότι ο Θεός εδημιούργησε το σύμπαν και ότι αυτός είναι υπεύθυνος για την περίπλοκη και νοήμονα ζωή στη γη. Εν τούτοις, ταυτοχρόνως, πιστεύουν προφανώς ότι το ανθρώπινο γένος έχει τώρα αφεθή μόνο του, ότι ο Θεός έχει διαχωρίσει τον εαυτό του από τα προβλήματα που υπάρχουν στη γη, και ότι δεν θ’ αναλάβη οποιαδήποτε δράσι για να διορθώση τα πράγματα.

Είναι αλήθεια αυτό; Είναι ο Θεός μάλλον ένας αδιάφορος θεατής και όχι ένας στοργικός, βοηθητικός Πατήρ; Ποια είναι τα γεγονότα όσον αφορά τον Θεό; Ποιος είναι αυτός ακριβώς; Ποια αντίληψι πρέπει κατάλληλα να σχηματίσωμε για αυτόν; Ποιες ευθύνες έχομε απέναντί του;

ΕΝΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΘΕΟΣ

Ο Θεός δεν είναι κάποια αφηρημένη ισχύς ή δύναμις, αλλά είναι ένα πραγματικό πρόσωπο. Αυτό δεν σημαίνει ότι έχει ένα σώμα από σάρκα και αίμα όπως έχουν οι άνθρωποι. Αντιθέτως, είναι μια αόρατη Προσωπικότης. «Ο Θεός είναι Πνεύμα,» εξηγούν οι Άγιες Γραφές, (Ιωάν. 4:24) Και όπως λέγει και η Αγία Γραφή, ο Θεός ‘ποιεί τους αγγέλους αυτού πνεύματα,’ όπως είναι ο ίδιος.—Ψαλμ. 104:4.

Όπως ακριβώς οι άγγελοι έχουν ονόματα, και ένας απ’ αυτούς προσδιορίζεται στη Βίβλο με το όνομα «Γαβριήλ,» έτσι και ο Θεός προσδιορίζεται μ’ ένα όνομα που τον διακρίνει απ’ όλα τα άλλα πρόσωπα. (Λουκ. 1:26) Είναι αυτό το όνομα Ιησούς; Πολλοί θρησκευόμενοι έχουν οδηγηθή να νομίζουν ότι αυτό είναι. Εν τούτοις, η Γραφή δείχνει σαφώς ότι Ιησούς είναι το όνομα του Υιού του Θεού. (Λουκ. 1:31, 32) Έτσι ο Ιησούς δεν είναι ο Θεός, αλλά είναι μόνον ο Υιός του Θεού. Ο Ιησούς κατηύθυνε πάντοτε τους ακολούθους του στο να λατρεύουν και να υπηρετούν τον Θεόν και Πατέρα του στον ουρανό.

Πράγματι, στη διάρκεια της επιγείου διακονίας του ο Ιησούς Χριστός εδίδαξε τους ακολούθους του να προσεύχονται σε συσχετισμό με το όνομα του Θεού: «Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά σου.» (Ματθ. 6:9) Και αργότερα στη διάρκεια της επιγείου διακονίας του ο Ιησούς είπε σε προσευχή σχετικά με το όνομα του Θεού: «Εφανέρωσα το όνομά σου εις τους ανθρώπους τους οποίους μοι έδωκας εκ του κόσμου.»—Ιωάν. 17:6.

Ασφαλώς, επομένως, είναι υψίστης σπουδαιότητας το ότι γνωρίζομε το όνομα του Θεού και το χρησιμοποιούμε. Ο Ιησούς το χρησιμοποιούσε, και όλοι οι πιστοί δούλοι του Θεού το χρησιμοποιούσαν. Πράγματι, το προσωπικό όνομα του Θεού εμφανίζεται στη Βίβλο περίπου 7.000 φορές! Συναντάται, παραδείγματος χάριν, στη Βιβλική Μετάφρασι Βασιλέως Ιακώβου στον Ψαλμό 83:18, όπου λέγει: «Και ας γνωρίσωσιν ότι συ, του οποίου μόνου το όνομα είναι ΙΕΧΩΒΑ, είσαι ο μόνος ύψιστος επί πάσαν την γην.»

Ναι, Ιεχωβά είναι το όνομα του Θεού που έχει εκλέξει ο ίδιος. «Εγώ είμαι ο Ιεχωβά,» διακηρύσσει ο Θεός. «Τούτο είναι το όνομά μου· και δεν θέλω δώσει την δόξαν μου εις άλλον.» (Ησ. 42:8, ΜΝΚ) Στην αρχική Εβραϊκή γλώσσα της Βίβλου το όνομα του Θεού συναντάται στην Τετραγράμματον μορφήν (יהוה)· το Αμερικανικόν Κολλεγιακόν Λεξικόν λέγει στην σελίδα του 1252 ότι η Εβραϊκή λέξις που γράφεται ΓΧΒΧ αντιπροσωπεύει, χωρίς φωνήεντα, το ‘ανέκφραστο όνομα’ του Θεού, . . . που κοινώς μεταφράζεται ‘Ιεχωβά’.»

Σε απομίμησι των πιστών δούλων του Θεού του παρελθόντος, οι αληθινοί Χριστιανοί σήμερα χρησιμοποιούν το όνομα του Θεού. Το χρησιμοποιεί η θρησκεία με την οποία είσθε συνταυτισμένος; Αν δεν το χρησιμοποιή, τότε δεν μπορεί να είναι η αληθινή θρησκεία, διότι ο Θεός είπε: «Ο λαός μου θέλει γνωρίσει το όνομά μου.» Όχι μόνο θα εγνώριζαν ποιο είναι το όνομα, αλλά θα το εγνώριζαν ως ένα όνομα ενδοξασμένο λόγω των πράξεων αυτού του Θεού. Επίσης η Γραφή λέγει: «Πας όστις επικαλεσθή τα όνομα του Ιεχωβά, θέλει σωθή.» (Ησ. 52:6· Ρωμ. 10:13· Ιωήλ 2:32, ΜΝΚ) Πόσο ζωτικό είναι, επομένως, να συναναστρέφεσθε μ’ εκείνους οι οποίοι εξυψώνουν το όνομα του Θεού και το μεταχειρίζονται με σεβασμό!

ΕΝΑΣ ΣΤΟΡΓΙΚΟΣ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΗΣ

Καθώς ένας φθάνει στο σημείο να γνωρίση ποιος είναι πράγματι ο Θεός, υπάρχουν τόσο πολλά πράγματα για τα οποία να ομιλήση σ’ Αυτόν. Παρατηρήστε απλώς γύρω και ιδέτε τα θαυμαστά δημιουργήματά του. «Αυτός εποίησε την γην,» μας λέγει η Βίβλος, εστερέωσε την οικουμένην [την παραγωγικήν γην, ΜΝΚ] . . . [Αυτός] κάμνει αστραπάς δια βροχήν, και εξάγει άνεμον από των θησαυρών αυτού.» (Ιερεμ. 10:10-13) Το άτομο που τρέφει εκτίμησι αισθάνεται την επιθυμία να εκφρασθή, όπως εξεφράσθη ο Βιβλικός ψαλμωδός: «Πόσον μεγάλα είναι τα έργα σου, Ιεχωβά! τα πάντα εν σοφία εποίησας· η γη είναι πλήρης των ποιημάτων σου.»—Ψαλμ. 104:24, ΜΝΚ.

Πράγματι, οι άνθρωποι μπορεί να εργάζωνται σκληρά για να διαθρέψουν και να ενδύσουν τις οικογένειές των, ίσως εργαζόμενοι πολλές ώρες για να σπείρουν, και μοχθούντες κάτω από ένα καυτερό ήλιο για να θερίσουν τον καρπό. Αλλά, ποιος κάνει ν’ αναπτυχθή εκείνος ο σπόρος σε θρεπτική τροφή, η οποία μπορεί να δώση δύναμι στα σώματά των και να κάνη τα παιδιά των να μεγαλώνουν; Πώς συμβαίνει ώστε αυτός ο σπόρος, και λίγο νερό και χώμα, μπορούν να παράγουν τέτοια θαυματουργά αποτελέσματα; Οφείλονται σε οποιονδήποτε άνθρωπο; Όχι αλλά είναι έργα του Θεού! Είναι «ο Θεός ο αυξάνων.»—1 Κορ. 3:7.

Αυτό που λέγει η Γραφή είναι αληθινό· ο Θεός δίνει, «ουρανόθεν βροχάς και καιρούς καρποφόρους, γεμίζων τροφής και ευφροσύνης τας καρδίας ημών.» (Πράξ. 14:15-17) Έτσι, όπως ακριβώς ένα βρέφος εξαρτάται από τους γονείς του για τ’ αναγκαία της ζωής, έτσι όλοι οι άνθρωποι εξαρτώνται από τον Ιεχωβά Θεό. Είναι πράγματι ένας στοργικός προμηθευτής. Όπως λέγει, η Γραφή: «Αυτός δίδει εις πάντας ζωήν και πνοήν και τα πάντα,» και «εν αυτώ ζώμεν και κινούμεθα και υπάρχομεν.»—Πράξ. 17:25, 28.

Οφείλομε, επομένως, να τρέφωμε εκτίμησι κι ευγνωμοσύνη. Οφείλομε να κάνωμε γνωστή στον Θεό την ευγνωμοσύνη μας για την τροφή που τρώμε, τον αέρα που αναπνέομε, για τα ωραία τοπία που τέρπουν τα μάτια μας, τους μελωδικούς ήχους που ευχαριστούν την ακοή μας, και για τις πολλές άλλες ευλογίες Του. Το κάνετε αυτό; Προσφέρετε, παραδείγματος χάριν, εγκάρδιες ευχαριστίες στον Ιεχωβά Θεό για την τροφή που τρώτε; Αυτός είναι εκείνος που την έκαμε ν’ αυξήση.

ΕΧΕΙ ΓΝΗΣΙΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ

Εν τούτοις, ο άνθρωπος χρειάζεται περισσότερα από τις υλικές προμήθειες του Θεού μόνο. Μολονότι αληθεύει ότι αυτές οι προμήθειες μπορούν να τον συντηρήσουν ένα χρονικό διάστημα, είναι αναπόφευκτο ότι οι φθοροποιές επιδράσεις της αμαρτίας τελικά τον καταλαμβάνουν και πεθαίνει. Ο άνθρωπος, ακόμη και με τις μεγάλες προόδους του στην ιατρική επιστήμη, είναι ανίκανος να κάμη οτιδήποτε για να το εμποδίση αυτό. Πόσο καταφανές είναι, λοιπόν, ότι ο άνθρωπος έχει, επίσης, μεγάλη ανάγκη των πνευματικών προμηθειών του Ιεχωβά! Έχει καταστήσει τέτοιες προμήθειες διαθέσιμες ο Θεός;

Ναι, έχει καταστήσει! Μολονότι το αρχικό ανθρώπινο ζεύγος εστασίασε εναντίον του και η πλειονότης των τέκνων των επροτίμησαν να τον αγνοήσουν, ο Θεός δεν εγκατέλειψε το ανθρώπινο γένος χωρίς ελπίδα ή καθοδήγησι. Σκεφθήτε! «Τόσον ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον [του ανθρωπίνου γένους], ώστε έδωκε τον Υιόν αυτού τον μονογενή, δια να μη απολεσθή πας ο πιστεύων εις αυτόν, αλλά να έχη ζωήν αιώνιον.» (Ιωάν. 3:16) Πόσο ευγνώμονες πρέπει να είμεθα! Ο Ιεχωβά απέστειλε τον αγαπητό του ουράνιο Υιό στη γη ως αντίλυτρο, ανοίγοντας έτσι την ευκαιρία για ν’ απολαύση όλο το ανθρώπινο γένος αιώνιο ζωή μ’ ευτυχία σ’ ένα νέο σύστημα πραγμάτων.—Ματθ. 20:28.

Πράγματι, τι θαυμάσιος Θεός είναι ο Ιεχωβά! Είναι, πραγματικά, ένας στοργικός Πατήρ ο οποίος φροντίζει για τον άνθρωπο, όχι ένας αδιάφορος παρατηρητής. Δεν έχει εγκαταλείψει το ανθρώπινο γένος, ούτε το έχει αφήσει σε άγνοια σχετικά με τις παρούσες αξιοθρήνητες συνθήκες. Όχι, αλλά ο Θεός κατέστησε σαφές γιατί πεθαίνουν οι άνθρωποι, πώς θα εξαφανισθή ο θάνατος, και γιατί ανέχθηκε την πονηρία και τις ταλαιπωρίες των ανθρώπων τόσο πολύν καιρό. Όλες αυτές τις πληροφορίες τις κατέστησε διαθέσιμες μέσα στον Λόγο Του, την Αγία Γραφή.

Αυτό σημαίνει ότι έχομε ευθύνη απέναντι στον αληθινό Θεό Ιεχωβά. Αν επιθυμούμε την ευλογία του και αιώνιο ζωή, οφείλομε να επωφεληθούμε από την προμήθειά του για να μάθωμε γι’ Αυτόν. Είναι ένα ζήτημα ζωής ή θανάτου. Ο Ιησούς Χριστός εξήγησε: «Αύτη δε είναι η αιώνιος ζωή, το να γνωρίζωσι σε τον μόνον αληθινόν Θεόν, και τον οποίον απέστειλας Ιησούν Χριστόν.» (Ιωάν. 17:3) Πόσο ζωτικό είναι, επομένως, να διαθέτωμε χρόνο για τακτική μελέτη της Αγίας Γραφής! Μη το αναβάλλετε. Οι μάρτυρες του Ιεχωβά θα είναι ευτυχείς να σας βοηθήσουν ν’ αποκτήσετε αυτή την πολύτιμη γνώσι σχετικά με τον Θεό και τους σκοπούς του. Ενθυμείσθε, αυτό σημαίνει αυτή την ίδια τη ζωή σας.