Υπερνίκησις των Πιέσεων Που Τείνουν ν’ Αποθαρρύνουν — ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ της Σκοπιάς

Υπερνίκησις των Πιέσεων Που Τείνουν ν’ Αποθαρρύνουν

ΑΙΣΘΑΝΕΣΘΕ ποτέ αποθάρρυνσι; Αυτό δεν είναι καθόλου περίεργο! Πολλοί άλλοι, επίσης, αισθάνονται μερικές φορές πιέσεις, που έχουν τάσι να τους αποθαρρύνουν με τον ένα ή τον άλλον τρόπο. Επί πλέον, αυτά τα αισθήματα της αθυμίας δεν είναι κάτι νέο.

Πιθανόν να έχετε αρχίσει κάποια νέα επιδίωξι, που νομίζετε ότι αξίζει τον κόπο, ίσως την εκμάθησι μιας νέας γλώσσης. Ή μπορεί να έχετε κάμει έναρξι ενός νέου και καλυτέρου τρόπου ζωής, στη Χριστιανική διακονία. Στην αρχή εκάνατε τη σκέψι ότι τίποτε δεν θα μπορούσε να σας δημιουργήση το αίσθημα να παραιτηθήτε. Αλλά, κατόπιν, κάτι συνέβη. Υπάρχει από κάπου πίεσις που τείνει ν’ αποθαρρύνη.

Μερικές φορές, φυσικά, η αιτία μπορεί να βρίσκεται μέσα μας. Πιθανόν, να είναι ένας ασθενής ή σωματικώς ή διανοητικώς εξηντλημένος. Τότε είναι εύκολο ν’ αποθαρρυνθή ένας. Εξ άλλου, ένα υγιές, αναπαυμένο άτομο μπορεί να βλέπη τα προβλήματα μ’ αισιοδοξία.

Μολονότι οι πιέσεις που τείνουν να μας αποθαρρύνουν γίνονται αισθητές μέσα μας, πολύ συχνότερα περιλαμβάνονται εξωτερικοί παράγοντες. Αυτό αληθεύει όταν λαμβάνωμε πείρα προσωπικών δοκιμασιών ή έχωμε ένα αίσθημα προσωπικής αποτυχίας, ή είμαστε σε πικρή απογοήτευσι για κάτι. Όταν ένας αισθάνεται αποθάρρυνσι, υφίσταται προσωρινή απώλεια αισιοδοξίας, θάρρους και ελπίδος· αισθάνεται χαμηλό το ηθικό του. Πώς μπορούμε να υπερνικήσουμε τις πιέσεις που τείνουν ν’ αποθαρρύνουν;

ΠΙΕΣΙΣ ΑΠΟ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ, ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ, ΠΡΩΗΝ ΦΙΛΟΥΣ

Μια πολύ κοινή πηγή πιέσεως είναι οι συνεχείς εξουθενωτικές παρατηρήσεις για τη θρησκεία ενός εκ μέρους των συναδέλφων του στην εργασία. Γιατί ομιλούν έτσι; Προτού ένας φθάση σε ακριβή γνώσι των δικαίων αρχών του Θεού, πιθανόν να ενεργούσε όπως αυτοί οι συνάδελφοι και να είχε περιπατήσει «εν ασελγείαις, επιθυμίες, οινοποσίαις, κώμοις, συμποσίοις, και αθεμίτοις ειδωλολατρείαις.» Δεν είχαν τίποτε το προσβλητικό να πουν για τη θρησκεία του τότε. Αλλά τώρα, «δια τούτο παραξενεύονται, ότι σεις δεν συντρέχετε με αυτούς εις την αυτήν εκχείλισιν της ασωτίας, και σας βλασφημούσιν.» (1 Πέτρ. 4:3, 4) Αν αυτές οι προσβλητικές παρατηρήσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως ευκαιρίες για να πη ένας στους συναδέλφους του την αιτία της Χριστιανικής του διαγωγής, τότε πολύ καλά! Αλλά μερικές φορές αυτές οι παρατηρήσεις πρέπει απλώς ν’ αγνοηθούν. Οπωσδήποτε απαιτείται θάρρος για να συνεχίση ένας κάτω απ’ αυτό το είδος πιέσεως.

Ένα άλλο είδος πιέσεως που πρέπει να υπερνικηθή είναι η καταφρόνησις της θρησκείας ενός και των προσπαθειών του να υπηρετήση τον Ιεχωβά από μέρους των μελών της αμέσου οικογενείας του. Ή πιθανόν να επικρίνεται η πίστις ενός από άλλους συγγενείς. Αυτό μπορεί να είναι μια πολύ σοβαρή δοκιμασία της αφοσιώσεως ενός στον Θεό και τον Χριστό. Ο Ιησούς προειδοποίησε: «Ήλθον να διαχωρίσω άνθρωπον κατά του πατρός αυτού, και θυγατέρα κατά της μητρός αυτής, και νύμφην κατά της πενθεράς αυτής. Και εχθροί του ανθρώπου θέλουσιν είσθαι οι οικιακοί αυτού.»—Ματθ. 10:35, 36.

Αν αυτό συμβαίνη στην περίπτωσί σας, τότε βρίσκεσθε κάτω από δοκιμασία για να δείξετε ποιος είναι ο ισχυρότερος δεσμός, εκείνος που ασκεί έλεγχο στη ζωή σας. Είναι η στάσις σας απέναντι στους συγγενείς σας ή η αγάπη σας για τον Θεό και τον Χριστό; Με το να υποκύψετε σ’ αυτή την πίεσι δεν θα ωφελήσετε ούτε τον εαυτό σας ούτε τους συγγενείς σας αλλά, αντιθέτως, θα τους εστερούσατε την καλή σας επιρροή στο σπίτι που μπορεί να προκύψη από το ότι είσθε ένας δούλος του Ιεχωβά. (1 Κορ. 7:16) Μπορείτε να υπερνικήσετε αυτή την πίεσι με το να εκδηλώνετε τους καρπούς του πνεύματος του Θεού σ’ αυτή τη δύσκολη κατάστασι και με το να ενθυμήσθε τι είπε ο Ιησούς στους μαθητάς του: «Δια της υπομονής σας αποκτήσατε τας ψυχάς σας.»—Λουκ. 21:19· Ψαλμ. 27:10· Μάρκ. 10:29, 30.

Έχετε αρχίσει προσφάτως να συναναστρέφεσθε με τους μάρτυρας του Ιεχωβά στην Αίθουσα των Βασιλείας; Ετοιμασθήτε ν’ ακούσετε και να υποφέρετε προσβλητικά σχόλια από συγγενείς και πρώην φίλους σχετικά με τους νέους συντρόφους σας. Μη αποθαρρύνεσθε αν φαίνωνται ότι έχουν ταραχθή και διαμαρτύρωνται λέγοντας: «Όχι! όχι μάρτυς του Ιεχωβά! Οτιδήποτε άλλο εκτός απ’ αυτό!» Γιατί ν’ αποθαρρυνθήτε όταν οι άνθρωποι κάνουν τέτοιες παρατηρήσεις; Μ’ ένα όμοιο τρόπο, πριν από χίλια εννεακόσια χρόνια οι άνθρωποι προσπαθούσαν ν’ αποθαρρύνουν εκείνους που άκουαν τον Ιησού, λέγοντας: «Μήπως και σεις επλανήθητε; Μήπως τις εκ των αρχόντων επίστευσεν εις αυτόν, ή εκ των Φαρισαίων [κανένας με οποιαδήποτε σημασία!];» Έχετε θάρρος· ομιλείτε με παρρησία για το ζήτημα σας, όπως ο Νικόδημος.—Ιωάν. 7:47-51· 1 Κορ. 1:26-29.

ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ

Η στάσις αδιαφορίας ατόμων που συναντούμε στην από σπίτι σε σπίτι διακονία ασκεί, επίσης, πίεσι που έχει τάσι να προξενήση αποθάρρυνσι σε μερικούς Χριστιανούς διακόνους. Σε μερικές περιοχές ένας διάκονος πιθανόν να εργάζεται ώρες από σπίτι σε σπίτι και να βρίσκη πολύ λίγη ανταπόκρισι, επιτυγχάνοντας να μιλήση μόλις πολύ λίγο σε μερικές θύρες, συναντώντας ψυχρή αδιαφορία σε πολλές θύρες και δεχόμενος προσβολές σε μερικές. Αλλά παρ’ όλ’ αυτά, είναι η διακονία του άκαρπη; Ευαρεστεί τον Δημιουργό με το να υπακούη στην εντολή Του να κηρύττη· δίνει μαρτυρία είτε οι άνθρωποι την δέχονται είτε την απορρίπτουν· εργάζεται για τη σωτηρία εκείνων που ακούουν, και μερικοί θ’ ακούσουν· αλλά εξασφαλίζει και τη δική του σωτηρία. Αυτό δεν είναι καθόλου άκαρπη διακονία!—Ματθ. 24:14· Ιεζ. 2:5· 1 Τιμ. 4:16.

Όλοι δεν πρόσεχαν τον Ιησού. Οι άνθρωποι στη γενέτειρά του δεν τον εδέχθησαν. Ο Χριστιανός διάκονος δεν είναι μεγαλύτερος από τον Ιησού κι έτσι δεν πρέπει ν’ αποθαρρύνεται αν οι άνθρωποι φέρωνται σ’ αυτόν όπως εφέροντο στον Υιόν του Θεού. (Ματθ. 10:24, 25) Ύστερ’ από σαράντα έως πενήντα ετών κήρυγμα του Νώε κανένας εκτός από τους οικιακούς του μόνο δεν εισήλθε στην κιβωτό. Ο Μωυσής εξακολουθούσε να πηγαίνη στον Φαραώ όχι διότι επίστευε ότι ο Φαραώ θα εδέχετο την αληθινή λατρεία, αλλά λόγω υπακοής στον Ιεχωβά. Στον Ιερεμία δεν είπε ο Ιεχωβά, ‘Έχω ένα καλό τομέα ως διορισμό σου για κήρυγμα,’ αλλ’, αντιθέτως, ‘Όταν κηρύττης θέλουσι σε πολεμήσει.’ Μη αποθαρρύνεσθε· αν εμπιστεύεσθε στον Ιεχωβά, αυτός θα είναι μαζί σας όπως ήταν και μαζί με τον Ιερεμία.—Ιερεμ. 1:19.

ΟΜΙΛΗΤΙΚΗ ΙΚΑΝΟΤΗΣ

Μερικές φορές ένα άτομο ίσως ν’ αποθαρρυνθή επειδή συγκρίνει την ομιλητική του ικανότητα με την ικανότητα κάποιου άλλου ο οποίος είναι πιο επιδέξιος στην ομιλία. Ή ένας διάκονος ίσως να αισθάνεται ότι είναι ανεπαρκής για ν’ αντιμετωπίση τους πιο μορφωμένους ανθρώπους που κατοικούν στον τομέα που κηρύττει. Αλλά πρέπει να ενθυμήται ότι οσοδήποτε πτωχή και αν είναι η ομιλητική του ικανότης, με μια έννοια είναι καλύτερη από την ομιλία εκείνων τους οποίους επισκέπτεται, διότι αυτοί δεν μπορούν να πουν τίποτε σχετικά με τον σκοπό του Δημιουργού για την εποχή μας.

Πριν από λίγο καιρό στην Ταϊβάν (Δημοκρατία της Κίνας) ένας ηλικιωμένος Χριστιανός διάκονος, ο οποίος είχε μάθει προσφάτως να διαβάζη, αισθάνθηκε μεγάλη αποθάρρυνσι διότι στην από θύρα σε θύρα διακονία του τού υπέβαλαν μια ερώτησι σχετικά μ’ ένα βασικό δογματικό ζήτημα στην οποία δεν μπόρεσε ν’ απαντήση. Πώς υπερνίκησε την αποθάρρυνσι του; Ενήργησε σύμφωνα με την υπόδειξι ενός βοηθητικού Χριστιανού συνεργάτου να μελετά με περισσότερη επιμέλεια και να εφαρμόζη την τέχνη της διδασκαλίας σπίτι του με τη βοήθεια ενός νέου βοηθήματος μελέτης της Γραφής στη γλώσσα Αμίς. Ύστερ’ από λίγο καιρό είχε μια πολύ ευχάριστη και ενθαρρυντική πείρα. Συνήντησε ένα ιεροσπουδαστή της ιδίας φυλής του, ο οποίος άρχισε συζήτησι για τη διδασκαλία της Τριάδος. Αυτή τη φορά ο διάκονος ήταν σε θέσι να χρησιμοποιήση τα πράγματα που είχε μάθει διδάσκοντας την οικογένειά του να υπερνικά τις αντιρρήσεις επάνω σ’ αυτό και άλλα δογματικά ζητήματα.

Είναι καλό να γνωρίζωμε από πριν ότι πολλοί στην αρχή θα δείξουν ενδιαφέρον αλλ’ αργότερα θ’ απομακρυνθούν. Όπως προείπε η παραβολή του Ιησού στα εδάφια Ματθαίος 13:3-9, όλοι οι σπόροι δεν εξελίσσονται σε ώριμη, καρποφόρο κατάστασι. Μερικοί χάνονται γρήγορα εξαιτίας του διωγμού, άλλοι φθάνουν στο σημείο να δεχθούν την αλήθεια του Θεού αλλά, λόγω των συγγενών ή συνεργατών των, ενδίδουν στον φόβο του ανθρώπου. Άλλοι καταπνίγονται, διότι είναι «πάρα πολύ απησχολημένοι» με διασκεδάσεις και υλιστικές επιδιώξεις. Οι διάκονοι του Ιεχωβά δεν πρέπει ν’ αποθαρρύνωνται. Έχουν ακούσει τον Λόγον του Θεού. Οι ευλογίες του Ιεχωβά θα είναι επάνω τους εφόσον, τώρα, τον «κρατούσιν εν καρδία καλή και αγαθή, και καρποφορούσιν εν υπομονή.»—Λουκ. 8:15.

ΜΗΠΩΣ ΑΠΟΘΑΡΡΥΝΕΤΕ ΑΛΛΟΥΣ;

Έχοντας υπ’ όψιν πώς αντιδρούν τα προσφιλή μας άτομα καθώς και οι Χριστιανοί αδελφοί μας όταν αποθαρρύνωνται, οι αληθινοί Χριστιανοί θα προσπαθούν ν’ αποφεύγουν να λέγουν ή να πράττουν οτιδήποτε που θα μπορούσε να προξενήση αποθάρρυνσι. Όταν κατακρατούμε τον οφειλόμενο έπαινο, το άτομο από το οποίο τον υστερούμε μπορεί να αισθάνεται πίεσι που το οδηγεί σε αποθάρρυνσι. Παραδείγματος χάριν, ένας προσκεκλημένος σε γεύμα έκαμε το εξής σχόλιο στον φίλο του, «Η σύζυγος σου είναι καλή μαγείρισσα.» Ο οικοδεσπότης είπε, «Αυτό είναι αλήθεια, αλλά δεν θέλω να της το πω.» Ο καλεσμένος αντελήφθη ότι οι σχέσεις σ’ εκείνο το σπίτι δεν ήσαν τόσο ευχάριστες όσο θα ήσαν αν εγίνοντο εκφράσεις εκτιμήσεως από τα μέλη της οικογενείας.—Παροιμ. 31:28.

Πατέρες και τέκνα, επίσης, ευημερούν όταν αποδίδεται ο έπαινος που αξίζει, όπως το λιπαντικό έλαιο που θα κάνη τη μηχανή της ζωής να λειτουργή πιο ομαλά. Μια μητέρα, η οποία ήταν συχνά υποχρεωμένη να επιβάλλη πειθαρχία στο παιδί της, αφηγείται ότι κάποια μέρα αυτό ήταν ιδιαιτέρως καλό. Τη νύχτα εκείνη η μητέρα άκουσε τη μικρή θυγατέρα της να κλαίη με λυγμούς. Η μικρούλα ρώτησε με αναφυλλητά, «Δεν ήμουν πολύ καλό κορίτσι σήμερα;» Η μητέρα παρεδέχθη ότι η ερώτησις την διεπέρασε ως ένα μαχαίρι. Μολονότι το παιδί της είχε καταβάλει σκληρές προσπάθειες να υπακούση, εν τούτοις εκείνη το έβαλε στο κρεββάτι χωρίς ούτε ένα λόγο εκτιμήσεως. Αυτό έφερε αποθάρρυνσι.

Πίεσις που τείνει να φέρη αποθάρρυνσι μπορεί να προέλθη ακόμη και από φίλους ή Χριστιανούς αδελφούς που έχουν καλές διαθέσεις αλλά είναι αποπλανημένοι. Όταν ο Ιησούς επληροφόρησε τους μαθητάς του για τα παθήματα που επρόκειτο να υποστή στην υπηρεσία του Θεού, ο ειλικρινής Πέτρος «παραλαβών αυτόν . . . κατ’ ιδίαν, ήρχισε να επιτιμά αυτόν,» αλλά ο Ιησούς αντέστη σ’ αυτή την πίεσι, και επέπληξε ισχυρά τον αισθηματικό Πέτρο.—Ματθ. 16:21-23.

Σε κάποια Αφρικανική χώρα υπήρχε προσφάτως μεγάλη ανάγκη ενός ωρίμου, πεπειραμένου ιεραποστόλου για να ταξιδεύη ως επίσκοπος περιφερείας, επισκεπτόμενος εκκλησίες Χριστιανών διακόνων. Ένας διάκονος, ο οποίος είχε τ’ απαιτούμενα προσόντα, εσκέπτετο σοβαρά ν’ αναλάβη αυτό τον διορισμό, ο οποίος περιελάμβανε μερικούς κινδύνους και πολλές ταλαιπωρίες και δοκιμασίες. Μερικοί φίλοι έθεσαν μεγάλη έμφασι σ’ αυτές τις δυσκολίες, και οι παρατηρήσεις των ήσαν μια πηγή πιέσεως, η οποία ασφαλώς δεν ήταν ενθαρρυντική. Θα εδέχετο αυτό το προνόμιο υπηρεσίας ή θα επηρεάζετο από τις εκφράσεις οι οποίες «δεν ήσαν βουλαί Θεού, αλλά ανθρώπων»; Εξήτασε με προσευχή το ζήτημα, δέχθηκε τον διορισμό υπηρεσίας και τώρα δοκιμάζει την πείρα μεγάλης χαράς και πολλών ευλογιών σ’ αυτό τον τομέα υπηρεσίας.

Αν και σεις αντιμετωπίζετε παρόμοιες περιστάσεις, όταν διακρίνετε ποιο είναι το θέλημα του Ιεχωβά για σας, τότε απαντήστε σ’ εκείνους που προσπαθούν να σας αποθαρρύνουν, όπως ακριβώς απήντησε ο απόστολος Παύλος: «Τι κάμνετε κλαίοντες και καταθλίβοντες την καρδίαν μου; επειδή εγώ ουχί μόνον να δεθώ, αλλά και να αποθάνω εις Ιερουσαλήμ είμαι έτοιμος υπέρ του ονόματός του Κυρίου Ιησού.»—Πράξ. 21:12-14.

Μη γίνεσθε, επομένως, πηγή πιέσεως που παράγει αποθάρρυνσι. «Σας παρακαλούμεν δε, αδελφοί, νουθετείτε τους ατάκτους, παρηγορείτε τους ολιγοψύχους, περιθάλπετε τους ασθενείς, μακροθυμείτε προς πάντας.»—1 Θεσ. 5:14.

ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΥΠΕΡΝΙΚΑΤΕ ΤΙΣ ΠΙΕΣΕΙΣ

Μπορείτε να υπερνικάτε τις πιέσεις οι οποίες τείνουν να προξενήσουν αποθάρρυνσι. Ο Ιησούς Χριστός το έπραξε. «Διότι εις τούτο προσεκλήθητε, επειδή και ο Χριστός έπαθεν υπέρ υμών, αφίνων παράδειγμα εις υμάς, δια να ακολουθήσητε τα ίχνη αυτού· όστις «αμαρτίαν δεν έκαμεν, ουδέ ευρέθη δόλος εν τω στόματι αυτού.» Όστις λοιδορούμενος δεν αντελοιδόρει, πάσχων δεν ηπείλει, αλλά παρέδιδεν εαυτόν εις τον κρίνοντα δικαίως.»—1 Πέτρ. 2:21-23.

Ναι, μπορείτε να υπερνικήσετε τις πιέσεις. Ο Ιερεμίας το έπραξε. Πώς; Εξακολουθούσε να συγκεντρώνη τις σκέψεις του στον Ιεχωβά με προσευχή και ευρίσκετο σε ζωηρή κίνησι για περισσότερη γεμάτη ζήλο δράσι στην υπηρεσία του Ιεχωβά.—Ιερεμ. 20:11, 13.

Μπορείτε να υπερνικήσετε τις πιέσεις όπως ακριβώς τις υπερνίκησε ο Παύλος. Μολονότι ευρέθη ‘κατά πάντα θλιβόμενος [πιεζόμενος, ΜΝΚ], απορούμενος . . . διωκόμενος . . . καταβαλλόμενος . . . παραδιδόμενος πάντοτε εις τον θάνατον,’ ‘κατά πάντα θλιβόμενος,’ ενεπιστεύετο στον ‘Θεόν τον παρηγορούντα τους ταπεινούς.’ (2 Κορ. 4:8-11· 7:5, 6) Λάβετε θάρρος απ’ αυτά και άλλα πιστά παραδείγματα για ν’ ακολουθήσετε την ορθή πορεία.

Τι σημασία έχει αν συνάδελφοι στην εργασία, συγγενείς και γνώριμα πρόσωπα εξακολουθούν να εναντιώνωνται ή παραμένουν αδιάφοροι; Έχετε υπ’ όψιν αυτά που προείπε ο Ιησούς: «Σας λέγω, Εν τη νυκτί εκείνη θέλουσιν είσθαι δύο επί μιας κλίνης· ο είς παραλαμβάνεται, και ο άλλος αφίνεται. Δύο γυναίκες θέλουσιν αλέθει ομού· η μία παραλαμβάνεται, και η άλλη αφίνεται.» (Λουκ. 17:34, 35) Σεις μη θέλετε να είσθε μεταξύ εκείνων που ‘αφίνονται’ από τον Θεόν! Θέλετε να είσθε μεταξύ εκείνων που ‘λαμβάνονται’· δηλαδή, μεταξύ εκείνων οι οποίοι αποκτούν ευνοϊκή στάσι με τον Θεό και οι οποίοι οδηγούνται στην οδόν της σωτηρίας.

Έτσι διατηρήστε την ορθή άποψι· αυτό θα σας βοηθήση να εγκαρτερήσετε κάτω από δύσκολες περιστάσεις. Συναναστρέφεσθε με ομοίους σας πιστούς· απολαμβάνετε μια ανταλλαγή ενθαρρύνσεως σε συναθροίσεις της Χριστιανικής εκκλησίας. Οι καλές των εκθέσεις και πείρες θα σας ενθαρρύνουν. Διαβάζετε την Αγία Γραφή· σ’ αυτήν θα βρήτε «λόγον της νουθεσίας.» (Εβρ. 13:22) Φροντίζετε ώστε ποτέ να μη παρέρχεται ημέρα χωρίς να λαμβάνετε κάποια πνευματική τροφή. (Ιησ. Ναυή 1:8) Στρέφεσθε στον Ιεχωβά, τον Θεόν πάσης παρηγορίας· στηρίζεσθε σ’ Αυτόν. Ζητείτε μεγαλύτερη ευτυχία με το να δίνετε σ’ άλλους. Μη εγκαταλείπετε την προσπάθεια. Να είσθε αποφασισμένος να υπερνικάτε τις πιέσεις που τείνουν ν’ αποθαρρύνουν. Με τη βοήθεια του Ιεχωβά μπορείτε να τις υπερνικήσετε και θα τις υπερνικήσετε.