Οι Χριστιανοί Οφείλουν να Διάγουν Έντιμη Ζωή

Είναι δυνατόν να είναι ένας έντιμος σήμερα; Πώς μπορεί να διατηρήση ένας Χριστιανός αγαθή συνείδησι;

ΕΝΘΥΜΕΙΣΘΕ την εποχή που μπορούσατε ν’ απουσιάσετε από το σπίτι μαζί με την οικογένεια σας για λίγες ημέρες χωρίς να διπλοκλειδώσετε την πόρτα; Ενθυμείσθε τον καιρό που μπορούσατε ν’ αγοράσετε κάτι και να βάλετε τα ρέστα στο θυλάκιό σας χωρίς να αισθάνεσθε την ανάγκη να τα μετρήσετε προηγουμένως; Αν αυτά τα πράγματα εξακολουθούν να παραμένουν στη μνήμη σας, τότε χωρίς αμφιβολία πλησιάζετε τουλάχιστον την μέση ηλικία, διότι σε πλείστα μέρη η εποχή εκείνη έχει εξαφανισθή πριν από μερικό χρόνο.

Η κλοπή, το ψεύδος και η απάτη έχουν γίνει σχεδόν τόσο συνήθη όσο το φαγητό και ο ύπνος. Ο κλέπτης θεωρείται τώρα ως κάτι το δεδομένο. Σε πολλά μέρη δεν περιορίζει πια το ‘έργον’ του στις ώρες του σκότους. Αντιθέτως, συχνά απαλλάσσει το θύμα του από τα υπάρχοντά του στο πλήρες φως της ημέρας με την απειλή του μαχαιριού του, με την πεποίθησι ότι κανένας δεν θα επέμβη. Πράγματι, έχει σχεδόν γίνει ήρως. Αν συλληφθή, αυτό θεωρείται από μερικούς ως ένα θλιβερό τέλος.

Αλλά θα έχετε παρατηρήσει ότι αυτή η ανεκτική στάσις επεκτείνεται, πέραν από τον τομέα του κοινού κλέπτου. Η απέραντη πλειονότης των ανεντίμων πράξεων προέρχεται κυρίως από τα λεγόμενα αξιοσέβαστα πρόσωπα· ανθρώπους οι οποίοι, πηγαίνουν στην εκκλησία την Κυριακή, ζουν και εργάζονται σε αξιοσέβαστες γειτονιές, ντύνονται καλά και κρατούν το κεφάλι των υψηλά ως καλοί πολίται.

Παραδείγματος χάριν, πάρτε τον διεθνή ταξιδιώτη, ο οποίος επιστρέφει από εμπορικές δουλειές ή από ένα ταξίδι διακοπών και φέρνει μαζί του είδη για τα οποία οφείλει να πληρώση δασμό. Θα το θεωρούσε ύβριν αν τον αποκαλούσατε κλέπτη, αλλ’ αν μπορούσε να χρησιμοποιήση κάποιο μέσον ή κατορθώση με κάποιο τρόπο να περάση από τον τελωνειακό έλεγχο χωρίς να πληρώση, θα ομιλή γι’ αυτό με υπερηφάνεια στους φίλους του. Όσο περισσότερα μπορέση ν’ αποσπάση, τόσο περισσότερο θα του είναι αρεστόν. Το να εξαπατά ένας την κυβέρνησι θεωρείται κοινό πράγμα.

Αν, όμως, είσθε ένας αληθινός Χριστιανός, πώς πρέπει να βλέπετε αυτές τις πράξεις; Μπορείτε να συμμετέχετε σ’ αυτά τα κοινά αισθήματα και να εντρυφάτε σε ανέντιμες πράξεις; Όχι, ο Χριστιανός έχει εντολή ν’ απομακρύνεται από ανθρώπους και πράξεις που ατιμάζουν τον Θεό. Σ’ αυτόν λέγεται σαφώς: «Ο κλέπτων, ας μη κλέπτη πλέον.» Δεν υπάρχουν προφάσεις που δικαιολογούν πανουργίες ή που επιτρέπουν να χρησιμοποιήται το περιβάλλον ως πρόφασις.​—Εφεσ. 4:28.

ΕΝΤΙΜΟΤΗΣ ΣΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

Καθίσταται ολοένα πιο δύσκολο, να διευθύνη ένας μια επιχείρησι με έντιμες αρχές. Οι εισαγωγικοί δασμοί πιθανόν να είναι υπερβολικοί, και άλλοι επιχειρηματίαι πιθανόν να καταφεύγουν σε λαθρεμπόριο ή να συναλλάσσωνται με ανενδοίαστους εργοστασιάρχας, οι οποίοι κάνουν ψευδείς δηλώσεις όσον αφορά την ποιότητα και την αξία των προϊόντων των. Αλλά μπορεί ένας Χριστιανός επιχειρηματίας να καταφεύγη σ’ αυτά τα μέσα;

Όχι, διότι, επάνω από κάθε άλλο, ο Χριστιανός επιθυμεί να ευαρεστήση τον Ιεχωβά Θεό. Και η Αγία Γραφή, λέγει ότι «ο Ιεχωβά βδελύττεται τον σκολιόν το δε απόρρητον αυτού φανερόνεται εις τους δικαίους.» (Παροιμ. 3:32, ΜΝΚ) Πράγματι, ίσως να είναι δύσκολο να συναλλάσσεται ένας τιμίως και ταυτοχρόνως να συναγωνίζεται στις εργασίες με ανεντίμους επιχειρηματίας. Αλλά μολονότι είναι πιθανόν να μειωθούν τα κέρδη, ο Χριστιανός με την εντιμότητά του θα κερδίση την εμπιστοσύνη των άλλων, αυτοσεβασμό και, επάνω απ’ όλα, μια καλή στάσι ενώπιον του Θεού. Αυτό έχει πολύ μεγαλύτερη αξία από την υλική ευημερία.

Η ανεντιμότης στις επιχειρήσεις πηγάζει συχνά από τις ανέντιμες ενέργειες των κυβερνήσεων. Επιθεωρηταί και ελεγκταί κρατούν ένα μεγάλο ραβδί στο ένα χέρι και απλώνουν το άλλο αναμένοντας κάτι για δωροδοκία. Αλλά η δωροδοκία δεν είναι για τους δούλους του Θεού. «Δώρα [δωροδοκίαν, ΜΝΚ] δεν θέλεις λάβει [ουδέ δώσει],» λέγει η Βίβλος, «διότι τα δώρα τυφλόνουσι και τους σοφούς, και διαστρέφουσι τους λόγους των δικαίων.» (Έξοδ. 23:8) Το να πληρώνη ένας κυβερνητικούς υπαλλήλους για να κλείσουν τα μάτια των σε παράνομες πράξεις σημαίνει να παραβαίνη το νόμο. Συντελεί, επίσης, στην ηθική κατάπτωσι άλλων.

Ο Χριστιανός επιχειρηματίας έχει ηθική ευθύνη τόσο στις κυβερνητικές αρχές όσο και στους πελάτας του. Ίσως να είναι κοινή συνήθεια να τηρή ένας διπλά βιβλία για να εξαπατά την κυβέρνησι, και διπλά ζύγια για να εξαπατά το κοινόν. Εν τούτοις, και τα δύο αυτά έχουν την αποδοκιμασία του Ιεχωβά Θεού. Ο Λόγος Του λέγει: «Ζύγια διάφορα είναι βδέλυγμα εις τον Ιεχωβά· και η δολία πλάστιγξ δεν είναι καλόν.»​—Παροιμ. 20:23, ΜΝΚ.

Η έντιμη μεταχείρισις των υπαλλήλων είναι μια άλλη υποχρέωσις στην οποία οφείλει ν’ ανταποκριθή ο Χριστιανός. Ο εργοδότης πιθανόν να είναι υποχρεωμένος να κάμη μερικές κανονικές κρατήσεις από τον μισθό των υπαλλήλων του για καταβολή σε ταμεία υγείας, κοινωνικής ασφαλίσεως ή ανεργίας. Εν τούτοις, μερικές φορές εργοδόται αποφεύγουν σε κάποιες χώρες να κάμουν αυτές τις πληρωμές, έτσι ώστε, όταν ο υπάλληλος έχη ανάγκη να κάμη χρήσι αυτών των ευεργετημάτων, δεν μπορεί. Αλλ’ αυτό είναι ανέντιμο εκ μέρους του εργοδότου! «Ο εργάτης είναι άξιος του μισθού αυτού,» εδίδαξε ο Ιησούς. Και σήμερα αυτός ο μισθός περιλαμβάνει την κατάλληλη διάθεσι των κρατήσεων που γίνονται από τον μισθό του υπαλλήλου.​—Λουκ. 10:7· Λευιτ. 19:13.

Δεν προκύπτει καμμιά ωφέλεια από τον ισχυρισμό ότι ένας συγκεκριμένος υπάλληλος δεν είναι άξιος του μισθού του διότι είναι οκνηρός ή κλέπτει με άλλους τρόπους τον εργοδότη του. Αν το όνομά του εξακολουθή να διατηρήται στο μισθολόγιο, τότε ο εργοδότης είναι δεσμευμένος. Ο Χριστιανός οφείλει να ‘μη ανταποδίδη εις μηδένα κακόν αντί κακού.’​—Ρωμ. 12:17.

Οι καλές σχέσεις μεταξύ εργοδότου και υπαλλήλου συνήθως αρχίζουν από τον εργοδότη. Αν φέρεται προς τους εργάτας του με βάσι τη δικαιοσύνη και τη γενναιοδωρία, είναι πιθανόν ότι με τον καιρό θα λάβη απ’ αυτούς τα όμοια. Ο Ιησούς είπε: «Δίδετε, και θέλει δοθή εις εσάς· μέτρον καλόν, πεπιεσμένον και συγκεκαθισμένον και υπερεκχυνόμενον θέλουσι δώσει εις τον κόλπον σας· διότι με το αυτό μέτρον με το οποίον μετρείτε, θέλει αντιμετρηθή εις εσάς.»​—Λουκ. 6:38.

ΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΟΦΕΙΛΟΥΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΙΜΟΙ

Ταυτοχρόνως, και οι υπάλληλοι οφείλουν να συμπεριφέρωνται εντίμως προς τους εργοδότας των. Αλλά συχνά δεν συμβαίνει αυτό σήμερα. Πράγματι, πολλές εταιρίες υπολογίζουν ότι υφίστανται ζημία 10 τοις εκατό απ’ όλα τα κέρδη των από τις κλοπές υπαλλήλων! Έχετε ακούσει συναδέλφους σας να προβάλλουν το επιχείρημα ότι δικαιούνται πραγματικά τα χρήματα που κλέπτουν εξαιτίας του ισχνού μισθού που πληρώνονται; Φυσικά, τους διαφεύγει ότι απλώς διευρύνουν το χάσμα μεταξύ του μισθού των και του κόστους ζωής. Ο εργοδότης δεν πρόκειται να χάση· αυτός απλώς αυξάνει τις τιμές για να ισοφαρίση τη ζημία.

Η κλοπή είναι μωρία, οπωσδήποτε και αν την βλέπη ένας. Και ούτε είναι το μέγεθος και το ποσόν των κλοπιμαίων εκείνο που καθορίζει αν η κλοπή είναι ηθικώς ορθή ή εσφαλμένη. Εφαρμόζεται η Βιβλική αρχή: «Ο εν τω ελαχίστω πιστός, και εν τω πολλώ πιστός είναι.»​—Λουκ. 16:10.

Μήπως η εταιρία που εργάζεσθε διαθέτει πρατήριο όπου μπορείτε να προμηθευθήτε πράγματα σε πολύ φθηνές τιμές; Αυτά τα οφέλη περιορίζονται συνήθως στον υπάλληλο και την άμεση οικογένειά του. Επομένως, δεν θα ήταν ανέντιμο να κάμετε κατάχρησι του προνομίου με το ν’ αγοράζετε αντικείμενα για άλλους, ή να μεταπωλήτε πράγματα σε μεγαλύτερη τιμή; Μερικοί ίσως να κάμουν τον συλλογισμό ότι η εταιρία δεν χάνει χρήματα από τα είδη που πωλεί εκεί, κι επομένως πράγματι δεν πειράζει. Αλλά έχουν φροντίσει να πληροφορηθούν από τον ιδιοκτήτη της εταιρίας ποια είναι η γνώμη του σ’ αυτό το ζήτημα; Η προσωπική γνώμη ενός ή η γνώμη ενός άλλου υπαλλήλου είναι πιθανόν να διαστραφή από προσωπικά συμφέροντα.

Σε μερικά μέρη είναι κοινή συνήθεια να συμφωνούν οι εργάται με τους εργοδότας των να περιλαμβάνωνται και τα μέλη της οικογενείας των στο μισθολόγιο μολονότι αυτά τα μέλη της οικογενείας στην πραγματικότητα δεν εργάζονται. Δεν επέρχεται μ’ αυτό οικονομική απώλεια στον εργοδότη, διότι ο μισθός του υπαλλήλου απλώς κατανέμεται σε μικρότερα ποσά μεταξύ δύο, τριών ή περισσοτέρων μελών της οικογενείας. Έτσι δεν υπάρχει κλοπή εις βάρος του εργοδότου. Αλλά μήπως γίνεται απάτη εις βάρος της κυβερνήσεως;

Αυτός ο καταμερισμός των ημερομισθίων καθιστά δυνατόν να βρίσκεται κάθε «εργάτης» σε μια κατηγορία εισοδήματος η οποία δεν απαιτεί καταβολή φόρων, κάτι που δεν θα συνέβαινε αν ολόκληρος ο μισθός κατεβάλλετο σ’ ένα μόνο άτομο. Επίσης, κάθε μέλος της οικογενείας που περιλαμβάνεται στο μισθολόγιο μπορεί τώρα να λαμβάνη τα οφέλη της κοινωνικής ασφαλίσεως. Αλλά αν ένας δεν έχη πράγματι δικαίωμα σ’ αυτά τα οφέλη, είναι άρά γε έντιμο να επωφεληθή απ’ αυτά; Δεν σημαίνει αυτό ότι ασκεί ένα ψεύδος;

ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ

Ίσως να σκέπτεσθε τώρα για κάποιο ζήτημα της δικής σας ζωής που δίνει λαβή να εγερθούν ερωτήματα. Πιθανόν να αισθάνεσθε την ώθησι να ερωτήσετε, ‘Είναι κακό να κάμω αυτό ή είναι κακό να κάμω εκείνο;’ Νόμοι και διατάξεις έχουν τόσες περιπλοκές και ερμηνείες ώστε να σας φέρουν πραγματικά σε σύγχυσι. Ίσως να μη γνωρίζετε τη Γραφική αρχή, η οποία εφαρμόζεται με άμεσο τρόπο σ’ αυτό που έχετε στο νου. Αλλά υπάρχουν τρόποι να μάθετε τι είναι ορθό και τι είναι εσφαλμένο.

Παραδείγματος χάριν, έχετε αμφιβολίες όσον αφορά το τι μπορείτε να πάρετε μαζί σας όταν ταξιδεύετε από μια χώρα σε μια άλλη; Τότε ρωτήστε τις τελωνειακές αρχές. Ή, μήπως το πρόβλημα έχει σχέσι με πράγματα που συμβαίνουν συνήθως στον τόπο της εργασίας σας; Πλησιάστε τον ιδιοκτήτη ή τον διευθυντή και ζητήστε την δική του άποψι. Να είσθε ευθύς. Μπορείτε συνήθως να διευκρινίσετε αν μια ωρισμένη ενέργεια θεωρήται ορθή ή εσφαλμένη με το να ερωτήσετε τις αρμόδιες αρχές για το ζήτημα.

Είναι πιθανόν, όμως, το άτομο που πλησιάζετε να μη σας δώση μια άμεση απάντησι. Τότε εναπόκειται σε σας ν’ αποφασίσετε τι θα κάμετε. Υπάρχουν ωρισμένα ζητήματα, τα οποία πρέπει απλώς ν’ αφεθούν στη συνείδησι του ατόμου, και ο καθένας οφείλει να φέρη το δικό του φορτίο ευθύνης ενώπιον του Θεού.​—Γαλ. 6:5.

Αν έχετε αμφιβολία, μη προσπαθείτε να ησυχάσετε την συνείδησί σας με το ν’ αναζητήτε μια ευνοϊκή γνώμη από κάποιον άλλον ο οποίος δεν έχει θέσιν. Δεν περιλαμβάνεται στα πλαίσια της ευθύνης ενός Χριστιανού να λέγη σ’ ένα άλλον πώς να διευθετή την εργασία του ή τα οικονομικά του ζητήματα με τους άλλους. Σε μια περίπτωσι κάποιος εζήτησε από τον Ιησού να χρησιμοποιήση την επιρροή του μ’ αυτό τον τρόπο, αλλά ο Ιησούς αρνήθηκε ν’ αναμιχθή. Η απάντησίς του ήταν: «Άνθρωπε, τις με κατέστησε δικαστήν ή μεριστήν εφ’ υμάς;»​—Λουκ. 12:13, 14.

Ας ενθυμούμεθα ότι το ζήτημα της διατηρήσεως αγαθής συνειδήσεως ενώπιον Θεού και ανθρώπων δεν είναι κάτι που πρέπει να εκλαμβάνεται ελαφρά. Η Γραφή λέγει ότι επειδή μερικοί δεν διετήρησαν αγαθή συνείδησι «εναυάγησαν εις την πίστιν.» Η Γραφή παρατηρεί, επίσης, ότι η υπερβολική προσκόλλησις σε υλικά πράγματα είναι ένας παράγων που μπορεί να οδηγήση ένα στο να ‘διαπεράση εαυτόν με οδύνας πολλάς.’ Έτσι, η Χριστιανική πορεία είναι να διατηρήση ένας αγαθήν συνείδησιν ακόμη και με τη δαπάνη υλικών αγαθών.​—1 Τιμ. 1:19· 6:10· 4:2.

ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΙΣ ΑΓΑΘΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ

Η Χριστιανική συνείδησις οικοδομείται με τη μελέτη του Λόγου του Θεού και την εκτίμησι των αρχών που βρίσκονται εκεί. Ο Θεός δεν έχει αφήσει τους ανθρώπους σε άγνοια όσον αφορά το ποιες πράξεις είναι καλές κα ποιες κακές. Όχι, αλλά έχει προμηθεύσει τον Λόγο του, την Αγία Γραφή, έτσι ώστε με τη χρήσι του οι ώριμοι Χριστιανοί «έχουσι τα αισθητήρια γεγυμνασμένα εις το να διακρίνωσι το καλόν και το κακόν.»​—Εβρ. 5:13, 14.

Υπάρχουν, όμως, εκατομμύρια ανθρώπων που έχουν ζήσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής των ακολουθώντας τους κανόνες του παρόντος συστήματος πραγμάτων, χωρίς ποτέ ούτε καν ν’ αντιληφθούν ότι υπήρξαν ανέντιμοι. Δεν έχουν γυμνασθή κατάλληλα στο να διακρίνουν το καλό από το κακό. Ίσως και σεις να είσθε ένα απ’ αυτά τα άτομα. Προσφάτως, όμως, πιθανόν να έχετε αρχίσει να μελετάτε τον Λόγο του Θεού, και ν’ αρχίσατε να βλέπετε ότι ωρισμένες πράξεις αποδοκιμάζονται από τον Θεό. Τι θα κάμετε;

Η φρόνιμη απόφασις είναι να ενεργήσετε σε αρμονία με τη συνείδησί σας εκπαιδευμένη από τη μελέτη του Λόγου του Θεού. Πράγματι, σε μερικές περιπτώσεις, ίσως να χρειασθή να συμμορφωθήτε προς ένα χαμηλότερο υλικό βιωτικό επίπεδο για να φέρετε τη ζωή σας σε αρμονία με τις Γραφικές αρχές. Αλλά αξίζει! Η ευχαρίστησις μιας αγαθής συνειδήσεως τόσο ενώπιον Θεού όσο και ενώπιον ανθρώπων έχει πολύ μεγαλύτερη αξία από οποιαδήποτε υλικά αγαθά.

Εκείνο που απαιτείται για να ζήτε μια έντιμη ζωή είναι γνησία πίστις και αληθινή αγάπη για τον Θεό. Πιστεύετε πραγματικά στις υποσχέσεις του Θεού να ευλογήση τους δούλους του με αιώνια ζωή στο νέο του σύστημα πραγμάτων; (2 Πέτρ. 3:13· Ψαλμ. 37:29) Αν το πιστεύετε, και αγαπάτε πραγματικά τον Θεό, θα καταβάλλετε ειλικρινείς προσπάθειες να είσθε έντιμος και να πράττετε ό,τι είναι ορθό στα όμματά του. «Όστις θέλει να αγαπά την ζωήν, και ίδη ημέρας αγαθάς, ας παύση την γλώσσαν αυτού από κακού, και τα χείλη αυτού από του να λαλώσι δόλον. Ας εκκλίνη από κακού, και ας πράξη αγαθόν.»​—1 Πέτρ. 3:10, 11.