Ένας Κόσμος Χωρίς Πίστι

«Πίστις δεν υπάρχει εις πάντας.»​—2 Θεσ. 3:2.

1. Ποιοι πιστεύουν ότι οι παγκόσμιες συνθήκες έχουν αλλάξει, και πώς μπορούν να το αποδείξουν;

ΤΙ ΑΛΛΑΓΕΣ μέσα σε μισόν αιώνα! Η νέα γενεά πιθανόν να νομίζη ότι οι συνθήκες υπήρξαν πάντοτε χωρίς πίστι στον Θεό, αλλ’ οι παλαιότεροι πολίται γνωρίζουν καλύτερα. Τα πιο ηλικιωμένα μέλη της κοινωνίας γνωρίζουν καλά τις καταπληκτικές αλλαγές που έλαβαν χώρα στη διάρκεια της ζωής των και, είτε τα τέκνα των τέκνων των τους πιστεύουν είτε όχι, τα ιστορικά γεγονότα αποδεικνύουν ότι οι συνθήκες έχουν προχωρήσει προοδευτικώς από το κακό στο χειρότερο. Γυρίστε, αν θέλετε, τις σελίδες της ιστορίας μισόν αιώνα πίσω, και παραβάλετε τις τότε παγκόσμιες συνθήκες με τους συγχρόνους καιρούς, και θα ιδήτε γιατί τόσο πολλοί άνθρωποι σήμερα έχουν λίγη η καθόλου πίστι στον Θεό ή στον Λόγο του, την Αγία Γραφή.

2. Ποια ήσαν μερικά πράγματα που συνέβησαν ως επακόλουθα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου;

² Πριν από πενήντα χρόνια ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος μόλις είχε τελειώσει. Τα βιβλία της ιστορίας τον ονομάζουν Πρώτον Παγκόσμιον Πόλεμον, διότι για πρώτη φορά στην ιστορία του ανθρώπου έγινε ένας παγγήινος πόλεμος. Όλα τα μεγαλύτερα έθνη την εποχή εκείνη είχαν εμπλακή στον πιο φοβερό πόλεμο που είχε διεξαχθή ως τότε. Εκατοντάδες χιλιάδων απέθαναν στα πεδία των μαχών, και εκατομμύρια άλλοι ετραυματίσθησαν. Ως επακόλουθα αυτής της μαζικής σφαγής, εκατομμύρια απέθαναν από ασιτία. Δεκάδες εκατομμυρίων επί πλέον απέθαναν από επιδημίες και ασθένειες. Όλοι είπαν ότι ήταν μια τρομερή πείρα, και ο κόσμος ποτέ δεν επανήλθε από τότε στην προηγουμένη του κατάστασι.

3. Περιγράψτε τις πολιτικές εξελίξεις τόσο στην Ανατολή όσο και στη Δύσι, μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.

³ Καθώς εκείνοι που επέζησαν ετρίκλιζαν ακόμη στα πόδια των παραπαίοντας από τα συνδυασμένα αποτελέσματα του πολέμου, την πείνα και την επιδημία, εσχημάτισαν διαφορετική άποψι για τη ζωή. Οι μοναρχίες της Ευρώπης είχαν ουσιαστικώς εκλείψει. Μια ‘ερυθρά άρκτος,’ που ωνομάζετο «Κομμουνισμός,» είχε εγερθή στην ανατολική Ευρώπη για να αιχμαλωτίση τη φαντασία πολλών, και καθώς αποκτούσε δύναμι, απειλούσε ν’ ανατρέψη τον υπόλοιπο κόσμο. Μία «Κοινωνία Εθνών» ήλθε σε ύπαρξι στη Δύσι, και με ηγετικούς κληρικούς που υπεδέχθησαν τον σχηματισμόν της ως την «πολιτική έκφρασι της Βασιλείας του Θεού στη γη,» εκατομμύρια ανθρώπων άρχισαν να πιστεύουν σ’ αυτήν ως τη μόνη ελπίδα του ανθρώπου για ειρήνη.

4. Πώς οι ελπίδες για ειρήνη γρήγορα συνετρίβησαν, οδηγώντας σε ποια σύρραξι;

⁴ Οι προοπτικές για πραγματική ειρήνη και ευημερία, όμως, έσβησαν γρήγορα από τις διάνοιες των σκεπτόμενων ανθρώπων, διότι δικτάτορες άρχισαν να υπαγάγουν σε στρατιωτική πειθαρχία τους λαούς και ο εθνικισμός έγινε πάλι η πολεμική κραυγή των ισχυρών εθνών. Εργοστάσια παραγωγής πολεμοφοδίων σ’ όλο τον κόσμο σύντομα επιέζοντο να φθάσουν στην πλήρη παραγωγή των, γεμίζοντας έτσι τα οπλοστάσια με νέα και πιο θανατηφόρα όπλα· πολύ γρήγορα το ανθρώπινο γένος βρέθηκε περιπλεγμένο σε μια νέα παγγήινη σύρραξι. Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, όπως αποδεικνύουν οι στατιστικές, ήταν περίπου τέσσερες φορές μεγαλύτερος σ’ επιστράτευσι, σε δαπάνες και σε συνέπειες από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο! Με δύο τέτοιες ανθρωποσφαγές που συνέβησαν στην ίδια γενεά μέσα σε μια περίοδο είκοσι πέντε ετών, είναι μήπως εκπληκτικό ότι πολλών ανθρώπων η πίστις έχει εξασθενήσει;

5. Περιγράψτε την οικονομική επανάστασι που εισήγαγε ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος.

⁵ Επιπρόσθετα σ’ αυτές τις εξασθενητικές της πίστεως πολιτικές και στρατιωτικές εξελίξεις που ακολούθησαν τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ήλθε και μια οικονομική επανάστασις, η οποία είχε τρομακτική επίδρασι στον προηγούμενο τρόπο ζωής του ανθρώπου. Καθώς τα έθνη άρχιζαν ν’ ανοικοδομούνται βιομηχανικά και τεχνολογικά γύρω από νέες ανακαλύψεις, οι μάζες του ανθρωπίνου γένους είδαν τον εαυτό τους να βομβαρδίζεται με την υψηλής πιέσεως μανία πωλήσεων του υλισμού, που είχε σκοπό να τους πωλή πράγματα με τη σκέψι ότι ο άνθρωπος μπορεί να δημιουργήση για τον εαυτό του ένα ξεκούραστο κόσμο με ανέσεις και απολαύσεις ελεύθερες από φροντίδα. Εκατομμύρια ανθρώπων αγόρασαν αυτή τη φιλοσοφία και άρχισαν να λατρεύουν τον Θεό του υλισμού. Ακόμη κι εκείνοι οι οποίοι προσπαθούσαν να παραμείνουν προσκολλημένοι στις προηγούμενες ευσεβείς αξίες και ιδεώδη των διεπίστωσαν ότι παρασύρονται μαζί με τη μεγάλη παλίρροια της εμποριοκρατίας. Πόλεις έλαβαν νέα ανάπτυξι, και καθώς ολοένα περισσότεροι άνθρωποι μετεκινούντο από τ’ αγροκτήματα στις πόλεις για ν’ αναλάβουν εργασίες στο εμπόριο και τη βιομηχανία, τα δύσκολα προβλήματα που δημιουργεί η ζωή των πόλεων πολλαπλασιάσθηκαν. Αντί αυτοί οι παράγοντες να οικοδομήσουν ελπίδα και πίστι, πολλές φορές προξενούσαν οικονομικές προστριβές, ταραχές και ακόμη φανερό πόλεμο μεταξύ εργάτου και διευθύνσεως, μαζί με δυσαρέσκειες, αναβρασμό, δυσπιστία, και άλλες οδυνηρές συνέπειες.

6. Ποιες εξελίξεις στον τομέα των συγκοινωνιών έκαμαν μερικούς να χάσουν την πίστι;

⁶ Αλλαγές εξ άλλου σε δύο άλλους τομείς εθεωρήθησαν ότι ευθύνονται, επίσης, για το ότι έφεραν τους ανθρώπους πλησιέστερα τον ένα προς τον άλλο​—δηλαδή τα μεταφορικά μέσα και οι επικοινωνίες—​που καθ’ εαυτά μπορούν να είναι ευλογία στο ανθρώπινο γένος, αλλά που τόσο συχνά γίνονται παράγοντες που συντελούν στον αθεϊσμό. Κάποιος απέδειξε ότι ο Ατλαντικός Ωκεανός μπορούσε να διασχισθή χωρίς σταθμό σε μια μόνο πτήσι, και γρήγορα οι εμπορικές αεροπορικές εταιρίες επεξέτειναν τα ταξίδια σ’ όλες τις κατευθύνσεις. Τα συμβατικά ελικοφόρα αεροπλάνα αντεκατεστάθησαν από αεριωθουμένους τύπους που, με τη μεγαλύτερη ταχύτητα των, είχαν, λόγω της εξοικονομήσεως χρόνου, το αποτέλεσμα να σμικρύνουν το μέγεθος της γήινης σφαίρας. Πολλοί καυχησιολόγοι, και υψηλόφρονες άνθρωποι βλέπουν αυτές τις εξελίξεις με πεφυσιωμένη αλαζονεία. Γι’ αυτούς, τα υπερηχητικά εμπορικά αεροπλάνα που τους υπόσχονται για το μέλλον καθώς και τα πειράματα για την εξερεύνησι του εξωτερικού διαστήματος δεν είναι παρά απλώς σκαλοπάτια για την κατάκτησι του σύμπαντος από τον άνθρωπο​—που αποτελεί απόδειξι γι’ αυτούς ότι δεν θα υπάρχει Θεός.

7. Κατά ειρωνικό τρόπο, πώς οι βελτιώσεις στα συστήματα επικοινωνίας εχρησιμοποιήθησαν για να καταστρέψουν την πίστι στον Θεό;

⁷ Καταπληκτικές αλλαγές έγιναν, επίσης, στο βασίλειο των επικοινωνιών. Το ραδιόφωνο ανεπτύχθη από τη βρεφική ηλικία σε πλήρες ανάστημα μέσα σε λίγες δεκαετίες, για να καταλάβη δευτερεύουσα θέσι μόνο μετά το πιο ισχυρό μέσον της τηλεοράσεως. Τόσο το ραδιόφωνο όσο και η τηλεόρασις υπήρξαν θανατηφόρα όπλα στα χέρια των προπαγανδιστών και ειδικών στα ζητήματα της μαζικής ψυχολογίας, οι οποίοι έχουν διαμορφώσει τις διάνοιες εκατομμυρίων ανθρώπων με την άπιστη διδασκαλία των «Δεν Υπάρχει Θεός.»

ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΕ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ

8. Εδόθη στα παιδιά που εγεννήθησαν μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο η ιδία εκπαίδευσις που είχε δοθή στους γονείς των, και ποιες ηθικές αλλαγές παρήγαγε αυτό;

⁸ Το τελευταία πενήντα χρόνια είδαν, επίσης, μεγάλες αλλαγές στην ηθική, στις αρετές και στη θρησκευτική σκέψι. Στη διάρκεια της μανιώδους δεκαετίας του 1920 και της καταθλιπτικής δεκαετίας του 1950 αυτού του αιώνος, πολλοί από μακρού υφιστάμενοι θρησκευτικοί θεσμοί υπέστησαν επαναστατικές αλλαγές, που άφησαν ανεξίτηλα και μόνιμα ίχνη στην κοινωνία γενικά. Οι ηθικοί κανόνες που ίσχυαν πριν από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο έγιναν πράγματα του παρελθόντος. Μια νέα εσοδεία παιδιών κατέφθασε από τα οποία πολλά είχαν γεννηθή από εξώγαμες σχέσεις γονέων οι οποίοι είχαν απορρίψει τους προπολεμικούς ηθικούς περιορισμούς. Στη διάρκεια των ετών του σχηματισμού αυτά τα μεταπολεμικά παιδιά εξεπαιδεύθησαν και έλαβαν σχολική μόρφωσι από γονείς και εκπαιδευτάς που αυτοί οι ίδιοι καλλιεργούσαν νέες και πράγματι, παράδοξες αντιλήψεις οι οποίες είχαν ποτισθή και εκτραφή με τα φιλοσοφικά κηρύγματα ενός υποκριτικού κλήρου ο οποίος δημοσία αρνείται πίστι στον Θεό και στην Αγία Γραφή.

9. (α) Όταν η Κοινωνία των Εθνών απέτυχε να διατηρήση την ειρήνη, ποιό ήταν το αποτέλεσμα; (β) Πέστε τι ακολούθησε σύντομα μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

⁹ Μόλις αυτά τα παιδιά άρχισαν να φθάνουν σε στρατεύσιμη ηλικία ερρίφθησαν στις φλόγες του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Αλλοίμονο! αυτοί οι νεαροί έφηβοι βρέθηκαν μέσα σε μια άλλη παγγήινη διαμάχη, που το «μεσσιανικό» τέκνον του «Χριστιανικού κόσμου,» η Κοινωνία των Εθνών, απεδείχθη ότι ευρίσκετο σε αδυναμία να προλάβη παρ’ όλους τους θρησκευτικο-πολιτικούς υποστηρικτάς της. Καθώς ανεδύθησαν απ’ αυτή τη δευτέρα παγκόσμιο σύρραξι, παρέστησαν μάρτυρες της αναβιώσεως και της εκ νέου χριστιανοποιήσεως της παλαιάς Κοινωνίας των Εθνών ως τα «Ηνωμένα Έθνη,» και πολλοί απ’ αυτούς επίστευσαν ότι αυτό το νέο όργανο θα έφερνε αιωνία ειρήνη στον ταραγμένο κόσμο. Ταυτοχρόνως αυτή η νεαρή γενεά δραστήριων εφήβων επρομήθευσε τους τεχνολόγους και τα ανθρώπινα χέρια για την τελειοποίησι και τη συσσώρευσι υδρογονικών βομβών τέτοιας τρομακτικής ισχύος ώστε οι ατομικές βόμβες που ερρίφθησαν στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι παραβαλλόμενες μ’ αυτές να φαίνωνται ως πυροτεχνήματα οικιακής κατασκευής.

10, 11. (α) Περιγράψτε την εικόνα της νεαρής γενεάς τής πριν από ένα τέταρτο του αιώνος. (β) Όσον αφορά τη σημερινή νεολαία, τι είδους εικόνα δημιουργούν πολλοί απ’ αυτούς;

¹⁰ Αυτή ήταν, λοιπόν, η εικών της πριν από ένα τέταρτο του αιώνος νεαράς γενεάς. Πολλοί εστερούντο κάθε πίστεως, αν όχι εξαιτίας της διδασκαλίας των γονέων και εκπαιδευτών των, αλλά μάλλον λόγω των ιδικών των συγκλονιστικών πειρών που είχαν πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και στη διάρκειά του. Υπήρχε τώρα μια γενεά νεαρών εφήβων με λίγη ηθική σύστασι, στην πιο μεγάλη αναλογία των, οι οποίοι βαδίζοντας στα ίχνη του πολέμου άρχισαν να συμβιούν, συχνά παρανόμως, και να γεννούν τέκνα ακόμη μια άλλη γενεά βρεφών. Και αυτά είναι τα νεαρά παιδιά, τα οποία, σήμερα το 1969, βρίσκονται στην αρχή της ενηλικιώσεως.

¹¹ Ανάμεσα σ’ αυτή τη νεολαία βρίσκονται τα εκρηκτικά στοιχεία των κολλεγιακών χώρων, οι προκλητικά διαμαρτυρόμενοι, οι πειραματιζόμενοι τοξικομανείς, οι μανιακοί του σεξ και νεαροί κακοποιοί της δεκαετίας του 1960. Αυτά τα εγκληματικά στοιχεία ζουν μόνο για «διεγέρσεις» και συγκινήσεις, δεν σκέπτονται αυτά που έρχονται, και ενδιαφέρονται λιγώτερο για το πού οδηγεί αυτό το σύστημα πραγμάτων. Αισθάνεσθε οίκτο για το ανθρώπινο γένος όταν αυτή η άθεη γενεά αποπειράται να καταλάβη τα ηνία της κυβερνήσεως!

12. (α) Ποιες παράδοξες ιδέες έχουν πολλοί που ανήκουν σ’ αυτή τη νεαρή γενεά για τη θρησκεία και την ηθική; (β) Με τη σειρά του, πώς αυτό έχει επηρεάσει το μορφωτικό των αίσθημα της καλαισθησίας;

¹² Παρακαλείσθε να ερωτήσετε αυτούς και τους γονείς των, τι σκέπτονται για θρησκεία. Λέγουν, «Ο Θεός είναι νεκρός.» Γι’ αυτούς ο παλαιός συντηρητικός τρόπος ζωής είναι νεκρός. Έχουν νέες ιδέες. «Ουρανός» γι’ αυτούς είναι οι φευγαλέες στιγμές των αισθησιακών απολαύσεων, τις οποίες, ίσως, απολαύουν κάτω από την παραισθητική επίδρασι της μαριχουάνας, του LSD, ή κάποιου άλλου χειρότερου. Αυτός είναι ο αιών της βίας! Ο αιών του στασιασμού, του στασιασμού για οποιοδήποτε και για κάθε τι που ομοιάζει με νόμο και τάξι. Αυτός είναι ο καιρός που ολοένα περισσότεροι άνθρωποι καλλιεργούν μια διαστρεβλωμένη και παραμορφωμένη αντίληψι για ό,τι είναι απρεπές, καθαρό, δίκαιο, ορθό, αγνό και αληθινό. Αυτή είναι η «επαναστατημένη» γενεά, η οποία περιφρονεί τους περιορισμούς και στη θέσι των καλλιεργεί αγάπη για το ακάθαρτο​—μια κοινωνική ομάδα που διεισδύει στην κοινωνία, που περιφρονεί κάθε τι που είναι ευσεβές και ωραίο στην τέχνη και τη μουσική, και στην ίδια τη ζωή.

ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ;

13. Κατονομάστε μερικές αιτίες που προβάλλονται μερικές φορές γι’ αυτές τις δραστικές αλλαγές στο ζήτημα της πίστεως.

¹³ Πολλοί λόγοι προβάλλονται γι’ αυτές τις δραστικές αλλαγές στο ζήτημα της πίστεως στη διάρκεια των τελευταίων πενήντα ετών: οι τεχνικές πρόοδοι που έχουν δημιουργήσει ένα υλιστικό κόσμο· οι βιομηχανικές αλλαγές οι οποίες μετεκίνησαν μεγάλα τμήματα πληθυσμών μέσα στις πόλεις· ριζοσπαστικές αλλαγές στα εκπαιδευτικά συστήματα· διαφθορά στις κυβερνήσεις· κατάπτωσι στα ιδρύματα επιβολής του νόμου και απονομής δικαιοσύνης· κοινωνικές αλλαγές στους οικογενειακούς κύκλους, στο περιβάλλον του σπιτιού και στη γειτονιά· και πιο πολλές άλλες αλλαγές που συνέβησαν από την εποχή που ο παππούς έβγαλε τη στρατιωτική του στολή του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.

14. Πώς γνωρίζομε ότι αυτές οι εξελίξεις δεν αποτελούν τις πραγματικές αιτίες για την ύπαρξι ενός κόσμου χωρίς πίστι;

¹⁴ Εν τούτοις, πρέπει ν’ αναγνωρισθή ότι αυτές οι αλλαγές του περιβάλλοντος είναι καθ’ εαυτές μόνο συντελεστικοί παράγοντες, όχι οι κύριες αιτίες. Πολλοί άνθρωποι σήμερα εξακολουθούν να έχουν ισχυρή πίστι στον Θεό, μολονότι έχει αλλάξει ο τρόπος της ζωής των (λίγοι άνθρωποι σε χώρες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες ταξιδεύουν με μόνιππο καρροτσάκι). Αυτό το γεγονός αποτελεί απόδειξι ότι οι βιομηχανικές, τεχνολογικές, εκπαιδευτικές, κοινωνικές αλλαγές καθώς και του περιβάλλοντος δεν είναι καθ’ εαυτές οι πρώτιστες αιτίες για την έλλειψι πίστεως.

15. Ποιος, λοιπόν, είναι κυρίως υπεύθυνος για την έλλειψι πίστεως του κόσμου;

¹⁵ Αν ένας κατήγορος δάκτυλος επρόκειτο να υψωθή εναντίον της μεγίστης μόνης αιτίας για την κατάρρευσι της πίστεως, θα υπεδείκνυε απ’ ευθείας και αλάνθαστα τον ‘Θεόν αυτού του συστήματος πραγμάτων,’ Σατανάν ή Διάβολον, και την παγκόσμιο αυτοκρατορία του της ψευδούς θρησκείας, στην οποία η επίσημη τάξις του κλήρου του «Χριστιανικού κόσμου» παίζει τον ηγετικό ρόλο. (2 Κορ. 4:4, ΜΝΚ· Ιωάν. 12:31· 14:30· 16:11· 1 Ιωάν. 5:19) Κανένας άλλος όμιλος ανθρώπων δεν φέρει μόνος του τόσο βαριά ευθύνη γι’ αυτή την κακή κατάστασι πραγμάτων του κόσμου.

16. (α) Αλλά ποια αντίρρησις εγείρεται σχετικά μ’ αυτό; (β) Ποια απάντησις μπορεί να δοθή σ’ αυτή την αντίρρησι;

¹⁶ Μια τέτοια σαφής δήλωσις όπως αυτή είναι βέβαιο ότι θα εγείρη μια ταχεία διαμαρτυρία απ’ εκείνους οι οποίοι σπεύδουν να βγάλουν συμπέρασμα προτού εξετάσουν ήρεμα την απόδειξι. Μια διαμαρτυρία μπορεί να θέση το ερώτημα: «Πώς ένας ευσεβής κλήρος μπορεί να θεωρηθή υπεύθυνος για τη στάσι και την κακή συμπεριφορά των αθέων μη εκκλησιαζομένων, των αθεϊστών επιστημόνων και των αγνωστικιστών πολιτικών, ή για την ανηθικότητα των ‘χίππυς,’ που όλοι των απέχουν από τα κηρύγματα και από κάθε επαφή του άμβωνος;» Την απάντησι ας δώσουν τα ιστορικά γεγονότα. Οι προπάτορες των Μπολσεβίκων ήσαν μέλη της Ρωσικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, όπως οι προπάτορες των μελών του Κομμουνιστικού κόμματος στη Γαλλία και την Ιταλία ήσαν τέκνα του Ρωμαιο-Καθολικισμού. Με όμοιο τρόπο, η πλειονότης των γονέων και πάππων των σημερινών αθέων νέων της προ-εφηβικής ηλικίας ήσαν εκκλησιαζόμενα μέλη του ποιμνίου του «Χριστιανικού κόσμου» στην εποχή των, κι εξακολουθούν να είναι σε πολλές περιπτώσεις. Μια παλαιά παροιμία λέγει: η εγκληματικότης των ενηλίκων γεννά τη νεανική εγκληματικότητα, και όχι το αντίθετο; Η πορεία του παιδιού επηρεάζεται πολύ από αυτά που βλέπει και ακούει στο σπίτι και στο σχολείο, όπως η κατεύθυνσις αναπτύξεως της αμπέλου εξαρτάται από την κλίσι και την κατεύθυνσι που της δίδεται όταν το φυτό είναι νέο.

17. Ποιο είδος υπομνήματος έχει σχηματίσει ο κλήρος του «Χριστιανικού κόσμου» για τον εαυτό του στη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, και με ποιές συνέπειες;

¹⁷ Πώς οι κληρικοί του «Χριστιανικού κόσμου» μπορούν ν’ αναμένουν από τους ενορίτας των να έχουν πίστι στον Θεό, όταν αυτοί οι ίδιοι στα κηρύγματά των εκδηλώνουν τόση έλλειψι πίστεως; Δεν αποτελεί μυστικό ότι οι άμβωνες του «Χριστιανικού κόσμου» εχρησιμοποιούντο στη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου ως σταθμοί στρατολογήσεως ανθρώπων γι’ αυτό το αιματηρό όργιο.a Τι μπορούσαν να σκέπτωνται για τον Θεό, τα στρατεύματα που επέστρεφαν απ’ εκείνο τον πόλεμο, όταν είδαν στο πεδίον της μάχης τη διαγωγή των στρατιωτικών ιερέων των, ανθρώπων, οι οποίοι ισχυρίζοντο ότι ήσαν υπηρέται και διάκονοι του Θεού; Τι έλεγαν εκείνοι οι απογοητευμένοι άνθρωποι στα τέκνα των για τον Θεό που ισχυρίζετο ότι λατρεύει ο «Χριστιανικός κόσμος»; Τα τέκνα των ήταν επόμενο να έχουν ολιγωτέρα πίστι στον Θεό από όση είχαν οι γονείς των όταν ήσαν νέοι.

18. Πώς μπορούσε ο κλήρος να πραλάβη ένα παγγήινο πόλεμο πριν από τριάντα χρόνια;

¹⁸ Κατόπιν ήλθε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, ένας πόλεμος που δεν μπορούσε να είχε διεξαχθή χωρίς τη συνεργασία των ηγετικών κληρικών του «Χριστιανικού κόσμου.» Αν ο Χίτλερ, ο Μουσσολίνι και ο Φράνκο δεν είχαν βοηθηθή πολύ από τα κονκορδάτα και τις μυστικές συμφωνίες που είχαν συνάψει με το Βατικανό, και αν οι Καθολικοί επίσκοποι της Γερμανίας είχαν αφορίσει τον Χίτλερ και τους εμπίστους Καθολικούς συντρόφους του αντί να υποστηρίξουν την πολεμική των μηχανή, δεν θα εγίνετο τότε παγγήινος πόλεμος.b Ούτε η υποστήριξις εκείνου του πολέμου από τον κλήρο ήταν μονόπλευρη· οι άμβωνες του «Χριστιανικού κόσμου» όλων των παρατάξεων υπεστήριζαν τον πόλεμο και ενεθάρρυναν τους ενορίτας των να πράξουν το ίδιο.

19. Ενέπνευσαν οι κληρικοί πίστι στον Ιεχωβά από την εποχή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου;

¹⁹ Και τι μπορεί να λεχθή για τα τελευταία είκοσι τέσσερα χρόνια από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου; Έχομε ιδεί οποιαδήποτε αλλαγή στα καταστρεπτικά της πίστεως κηρύγματα από τους άμβωνες του «Χριστιανικού κόσμου»; Αντιθέτως! Δημοσία και ελεύθερα ο κλήρος αρνείται να πιστεύση τη θεοπνευστία της Αγίας Γραφής. Ο Κήπος της Εδέμ και τα γεγονότα του κατακλυσμού του Νώε λέγουν ότι είναι μυθολογία. Η παρθενική γέννησις του Ιησού και η θυσία του αντιλύτρου του Χριστού είναι γι’ αυτούς απλοί μύθοι. Πολλοί κληρικοί, παπαγαλίζουν όπως ο παροιμιώδης άφρων ότι «δεν υπάρχει Θεός» διότι ‘είναι νεκρός.’ (Ψαλμ. 14:1) Τι υποκρισία εκ μέρους των, λοιπόν, και να ισχυρίζωνται ακόμη ότι είναι θρησκευτικοί λειτουργοί!

20. (α) Σύμφωνα με τον Ιησού, σε ποια αθλία κατάστασι βρίσκεται ο κόσμος του ανθρωπίνου γένους; Γιατί; (β) Αλλά τι είναι εκείνο που έκαμε τον πολύ μορφωμένο κλήρο να γίνη τυφλός;

²⁰ Πόσο αληθινά είναι τα λόγια του Ιησού: «Οδηγοί τυφλοί τυφλών.» «Τυφλός δε,» εξακολούθησε ο Ιησούς, «τυφλόν εάν οδηγή, αμφότεροι εις βόθρον θέλουσι πέσει.» (Ματθ. 15:14) Και σε τι άθλιο βόθρο σκότους και απελπισίας βρίσκονται όλοι εκείνοι οι οποίοι έχουν ακολουθήσει αυτούς τους τυφλούς θρησκευτικούς ηγέτας! Είναι ευνόητο το πώς μεγάλες μάζες κοινών ανθρώπων, συχνά αγραμμάτων, οδηγούνται σ’ εσφαλμένη οδό με το ν’ ακολουθούν τους ηγέτας των με τυφλή εμπιστοσύνη. Αλλά πώς μπορούν αυτοί οι ίδιοι οι μορφωμένοι, διανοούμενοι ηγέται να είναι τόσο τυφλοί ώστε να σκοντάπτουν μέσα στο τέλμα του σκότους στο οποίο βρίσκονται; Ασφαλώς αυτό απαιτεί μια δύναμι μεγαλύτερη από τη δική των. Εξηγώντας πώς γίνεται αυτό, και γιατί τόσο ο κλήρος όσο και οι οπαδοί των βρίσκονται σε τέτοιο διανοητικό σκότος, ο απόστολος Παύλος λέγει: «Ο Θεός του κόσμου [συστήματος πραγμάτων, ΜΝΚ] τούτου ετύφλωσε τον νουν, δια να μη επιλάμψη εις αυτούς ο φωτισμός του ευαγγελίου της δόξης του Χριστού, όστις είναι εικών του Θεού.»​—2 Κορ. 4:4.

21. Ποιες αόρατες δυνάμεις οδηγούν αυτό τον χωρίς πίστι κόσμο, και πού κατευθύνονται;

²¹ Ο Σατανάς ή Διάβολος, λοιπόν, «ο θεός του κόσμου τούτου» είναι εκείνος ο οποίος ετύφλωσε τους θρησκευτικούς ηγέτας του «Χριστιανικού κόσμου,» και το επέτυχε αυτό μέσω των ορδών του από αόρατες δαιμονικές δυνάμεις που οδηγούν αυτό το πονηρό σύστημα στον Αρμαγεδδώνα, τη μάχη του Παντοκράτορος Θεού. Ο απόστολος Ιωάννης, στον οποίον εδόθη μία όρασις εκ των προτέρων, περιγράφει αυτή την κατάστασι πραγμάτων, λέγοντας: «Και είδον τρία ακάθαρτα πνεύματα [εμπνευσμένες εκφράσεις, ΜΝΚ] όμοια με βατράχους, εξερχόμενα εκ του στόματος του δράκοντος, και εκ του στόματος του θηρίου, και εκ του στόματος του ψευδοπροφήτου· διότι είναι πνεύματα δαιμόνων εκτελούντα σημεία, τα οποία εκπορεύονται προς τους βασιλείς της γης και της οικουμένης όλης, δια να συνάξωσιν αυτούς εις τον πόλεμον της ημέρας εκείνης της μεγάλης του Θεού του Παντοκράτορος. Και συνήθροισεν αυτούς εις τον τόπον τον καλούμενον Εβραϊστί Αρμαγεδδών.»​—Αποκάλ. 16:13, 14, 16.

ΕΣΧΑΤΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΕΝΟΣ ΧΩΡΙΣ ΠΙΣΤΙ ΚΟΣΜΟΥ

22, 23. (α) Ποια απόδειξις υπάρχει ότι ζούμε στις ‘έσχατες ημέρες’; (β) Περιγράψτε τι συνέβη στον ουρανό που είχε άμεση επίδρασι στις συνθήκες που υπάρχουν σήμερα σ’ όλη τη γη;

²² Ο πρώτιστος λόγος αυτής της μεγάλης αυξήσεως της αθεΐας και της ελλείψεως πίστεως σ’ αυτόν τον Εικοστόν Αιώνα οφείλεται στον πολύ ειδικόν καιρόν στον οποίον ζούμε. Είναι ο ‘έσχατος καιρός.’ Είναι η εποχή που ο Διάβολος και οι δαίμονές του έχουν εκδιωχθή από τον ουρανό κάτω στα γειτονικά μέρη της γης, ένας καιρός που αυτός ο πονηρός είναι αποφασισμένος να πράξη ό,τι είναι δυνατόν για να καταστρέψη όλη την πίστι στον Ιεχωβά και στις πολύτιμες υποσχέσεις του. Η χρονολογία της Βίβλου και τα ιστορικά γεγονότα συνδυάζονται για ν’ αποδείξουν πέραν από κάθε αμφιβολία ότι από την εποχή της εκρήξεως του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου το 1914 αυτός ο κόσμος εισήλθε στον καιρό του τέλους του. Το βιβλίον της Αποκαλύψεως, στο δωδέκατο κεφάλαιο, εδάφια επτά έως δώδεκα, περιγράφει τι έλαβε χώρα στους αοράτους ουρανούς, γεγονός το οποίο είχε ως αποτέλεσμα τις συνθήκες που είναι τόσο έκδηλες στη γη από το 1914 ως εξής:

²³ «Και έγεινε πόλεμος εν τω ουρανώ· ο Μιχαήλ και οι άγγελοι αυτού επολέμησαν κατά του δράκοντος, και ο δράκων επολέμησε και οι άγγελοι αυτού. Και δεν υπερίσχυσαν, ουδέ ευρέθη πλέον τόπος αυτών εν τω ουρανώ. Και ερρίφθη ο δράκων ο μέγας, ο όφις ο αρχαίος, ο καλούμενος Διάβολος, και ο Σατανάς, ο πλανών την οικουμένην όλην, ερρίφθη εις την γην· και οι άγγελοι αυτού ερρίφθησαν μετ’ αυτού.»​—Αποκάλ. 12:7-9.

24. Σε αντίθεσι με την ευφροσύνη των ουρανών, ποιες συνθήκες επικρατούν στη γη, και γιατί;

²⁴ Η έξωσις του Σατανά θα έφερνε, φυσικά, ένα καιρό μεγάλης ευφροσύνης στο ουράνιο βασίλειο, όπως ακριβώς προείπε η όρασις: «Και ήκουσα φωνήν μεγάλην λέγουσαν εν τω ουρανώ, Τώρα έγεινεν η σωτηρία και η δύναμις και η βασιλεία του Θεού ημών, και η εξουσία του Χριστού αυτού· διότι κατερρίφθη ο κατήγορος των αδελφών ημών, ο κατηγορών αυτούς ενώπιον του Θεού ημών ημέραν και νύκτα . . . Δια τούτο ευφραίνεσθε, οι ουρανοί, και οι κατοικούντες εν αυτοίς.» Αλλά τι μπορεί να λεχθή για τον κόσμο του ανθρωπίνου γένους που ζη εδώ στη γη, στην οποία έχουν ριφθή ο Διάβολος και οι δαίμονες του; Γι’ αυτούς, η προφητεία λέγει ότι θα ήταν κάτι τελείως διαφορετικό: «Ουαί εις τους κατοικούντας την γην και την θάλασαν, διότι κατέβη ο Διάβολος εις εσάς έχων θυμόν μέγαν, επειδή γνωρίζει ότι ολίγον καιρόν έχει.»​—Αποκάλ. 12:10-12.

25. Πώς γνωρίζομε ότι δεν λείπει απ’ όλους τους ανθρώπους η πίστις στον Θεό;

²⁵ Η Αγία Γραφή, επομένως, δείχνει τους σοβαρούς λόγους για τους οποίους ο κόσμος σήμερα είναι χωρίς πίστι στον Ιεχωβά Θεό. Εν τούτοις, όταν η Γραφή λέγη «πίστις δεν υπάρχει εις πάντας,» υπονοεί ότι μερικοί άνθρωποι θα είχαν πίστι. Επί πλέον, ο απόστολος συνεχίζει, λέγοντας: «Πιστός όμως είναι ο Κύριος, όστις θέλει σας στηρίξει και φυλάξει από του πονηρού.» (2 Θεσ. 3:2, 3) Πώς το πράττει αυτό ο Κύριος, και τι απαιτείται από μέρους σας για να γίνετε ισχυροί στην πίστι, είναι μερικά από τα σπουδαία ζητήματα που εξετάζονται στο επόμενο άρθρο.

[Υποσημειώσεις]

Η εφημερίς Φρη Πρες του Ντητρόιτ, της 6ης Αυγούστου 1919, ομιλώντας για την ευθύνη του κλήρου για τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, έγραψε: «Ενώθηκαν μαζί με τους πιο προκλητικούς από τους σωβινιστάς πατριώτας μας που θέλουν πόλεμο πάση θυσία για να διεγείρουν τα πολεμοχαρή πάθη του λαού . . . Σχεδόν σ’ όλους των θα μπορούσε ν’ απονεμηθή βραβείο για διακεκριμένες υπηρεσίες για την προώθησι του παιγνιδιού της ανθρωποσφαγής . . . Πράγματι οι θρησκευτικοί λειτουργοί, σ’ όλες τις εμπόλεμες χώρες επροκάλεσαν τόσο πολύ πάθος και τόση βία ώστε ο πόλεμος αυτός θα μπορούσε να ονομασθή ιδικός των πόλεμος.»

«ΦΟΥΛΝΤΑ, Γερμανία, 6 Δεκ.​—Η Διάσκεψις των Γερμανών Καθολικών Επισκόπων στη Φούλντα συνέστησε την εισαγωγή μιας ειδικής ‘προσευχής πολέμου’ η οποία να εκφωνήται στην αρχή και στο τέλος κάθε θείας λειτουργίας.

»Αυτή η προσευχή εκλιπαρεί την Πρόνοια να ευλογήση τα Γερμανικά όπλα με νίκη και να χορηγήση προστασία στη ζωή και υγεία σ’ όλους τους στρατιώτας. Οι Επίσκοποι έδωσαν περαιτέρω οδηγίες στους Καθολικούς κληρικούς να ενθυμούνται να μνημονεύουν, στη διάρκεια ένας ειδικού Κυριακάτικου κηρύγματος τουλάχιστον μια φορά το μήνα τους Γερμανούς στρατιώτας που βρίσκονται ‘στην ξηρά, στη θάλασσα και στον αέρα.’

»Ο Γερμανικός Καθολικός κλήρος, μολονότι είχε σοβαρές αντιρρήσεις για μερικές μορφές της φυλετικής τακτικής των Εθνικοσοσιαλιστών, εφρόντιζε πάντοτε να τονίζη το καθήκον όλων των Καθολικών απέναντι στη χώρα των ως νομιμοφρόνων Γερμανών στον παρόντα πόλεμο.»

[Εικόνα στη σελίδα 718]

Η φιλοσοφία του υλισμού, μαζί με μεταβολές στα μεταφορικά μέσα και τις επικοινωνίες, έκαμε εκατομμύρια ανθρώπων να παραδεχθούν την χωρίς πίστι διδασκαλία του «Δεν Υπάρχει Θεός»