Ευτυχείς Διότι Είσθε Λαός του Ιεχωβά

Τι ευλογίες απελάμβανε ο αρχαίος Ισραήλ εξαιτίας του ότι είχαν τον Ιεχωβά ως Θεόν των;

Ανάμεσα σ’ αυτές τις ευλογίες ήταν και η θαυματουργική απελευθέρωσις στην Ερυθρά Θάλασσα το 1513 π.Χ. (Έξοδ. 12:1-15:21) Δύο μήνες αργότερα ευλογήθηκαν με το να εισέλθουν σε διαθήκη με τον Ιεχωβά και να λάβουν μια τελεία σειρά νόμων απ’ αυτόν. (Έξοδ. 19:1-20:18) Ύστερ’ από σαράντα χρόνια εδοκίμασαν την πείρα των ευλογιών της εισόδου των στη γη που έρρεε γάλα και μέλι. (Δευτ. 6:3) Κάτω από τη βασιλεία του Βασιλέως Δαβίδ απήλαυσαν πολλές νίκες εναντίον των εχθρών των, και κάτω από τον Βασιλέα Σολομώντα η ευτυχία εκείνου του έθνους είχε φθάσει στο αποκορύφωμά της.​—1 Βασ. 4:20-25.

Εφ’ όσον το έθνος εκείνο ελάτρευε τον Ιεχωβά ως Θεόν του, ο λαός του ήταν ένας ευτυχής λαός.​—Ψαλμ. 33:12.a

Από την Πεντηκοστή του 33 μ.Χ. ποιοι ήσαν ο ευτυχής λαός και το ευτυχισμένο έθνος του Ιεχωβά;

Από εκείνη την Πεντηκοστή ο πνευματικός Ισραήλ ήταν τα ευτυχισμένο έθνος και ο ευτυχισμένος λαός του Ιεχωβά. Εκείνη την ημέρα ο Ιεχωβά εξέχυσε το άγιο πνεύμα του επάνω τους, και άρχισαν όλοι να ομιλούν ξένες γλώσσες.​—Πράξ. 2:1-41.

Αυτοί όχι μόνο εχρίσθησαν με το άγιο πνεύμα του Θεού για να διακηρύττουν παντού τ’ αγαθά νέα της βασιλείας του Θεού αλλά απεκυήθησαν, επίσης, από το πνεύμα του Θεού για να είναι πνευματικοί υιοί του Θεού με την μεγαλειώδη ελπίδα και υπόσχεσι να γίνουν μέλη της ουρανίου βασιλείας του Θεού μαζί με τον Ιησού Χριστό.

Ποιας δραματικής αναγεννήσεως έλαβε πείραν αυτό το έθνος το 1919;

Όπως ακριβώς ο αρχαίος Ισραήλ είχε απελευθερωθή από τη Βαβυλωνιακή αιχμαλωσία σύμφωνα με την υπόσχεσι του Θεού, έτσι, επίσης, συνέβη και με τον πνευματικό Ισραήλ της συγχρόνου εποχής. Είχε οδηγηθή σ’ αιχμαλωσία και φερθή σε μια κατάστασι ομοίας με θάνατο αδρανείας στη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και κατόπιν αναγεννήθηκαν «ενταυτώ» το 1919. Ταυτοχρόνως η θρησκευτική του κατάστασις και η σχέσις του με τον Θεό, η «γη» του, εγεννήθη ως «εν μια ημέρα.» Αιφνιδίως οι δυναμικοί ηγετικοί εκπρόσωποι της Εταιρίας Σκοπιά αφέθησαν ελεύθεροι από την φυλάκισι. Η διεθνής οργάνωσις ανοικοδομήθηκε και πάλι. Ναι, με δραματικό τρόπο, όπως αν ελάμβανε έγερσι εκ νεκρών, το διωκόμενο υπόλοιπο των κεχρισμένων Χριστιανών εμφανίσθηκε άφοβα στην παγκόσμια σκηνή δράσεως. Με πλήρη ζωτικότητα, άρχισαν να παράγουν και να φέρουν τους καρπούς της Βασιλείας· από τότε διεκήρυξαν τη βασιλεία του Θεού ως εγκαθιδρυμένη εν δυνάμει στο τέλος των καιρών των Εθνών το 1914.​—Ησ. 66:5-8· Λουκ. 21:24.

Ποιοι συμμετέχουν τώρα με αυξανόμενο ρυθμό στην ευτυχία του πνευματικού έθνους του Ιεχωβά;

Από τον καιρό της αναγεννήσεως του έθνους του Ιεχωβά το 1919, τα μέλη του αυξήθηκαν ως τον πλήρη αριθμό του σώματος των πολιτών του, δηλαδή, σε 144.000. (Αποκάλ. 14:1, 3) Κάθε χρόνο τα υπολειπόμενα επίγεια μέλη αυτού του έθνους γίνονται ολοένα ολιγώτερα, καθώς ένα ένα συμπληρώνουν την επίγεια πορεία των κι ενώνονται με τον Κύριο των στον ουρανό. Εκείνοι που συνεχίζουν στη γη προσπαθούν στοργικά να μοιράζονται την ευτυχία των με άλλους.

Ως αποτέλεσμα η ευτυχία των επεκτείνεται σ’ ένα ‘πολύν όχλον’ «άλλων προβάτων», οι οποίοι είναι ως ‘ξένοι’, που κατοικούν εντός των «πυλών» του πνευματικού Ισραήλ κι έχουν γίνει «μια ποίμνη» μαζί με το υπόλοιπο υπό ‘ένα ποιμένα’, τον Ιησού Χριστό.​—Αποκάλ. 7:9· Ιωάν. 10:16· Έξοδ. 20:10.

Αυτοί μοιράζονται μαζί με το υπόλοιπο την ευτυχία του να έχουν τον Ιεχωβά, ‘τον μακάριον Θεόν,’ ως Θεόν των, κι έχουν το προνόμιο να τον λατρεύουν «εν πνεύματι και αληθεία..» Με τη σειρά των, αυτοί προσπαθούν να κάμουν και άλλους μετόχους της ευτυχίας των με το να διακηρύττουν τ’ αγαθά νέα της βασιλείας του Θεού.​—1 Τιμ. 1:11· Ιωάν. 4:24· Ματθ. 24:14.

[Υποσημειώσεις]