Η Βίβλος​—το Βιβλίο που Δίνει Ελπίδα

ΗΤΑΝ νοσηλευόμενη σ’ ένα σανατόριο της Ινδονησίας επί έτη. Με το θάνατο του συζύγου της έχασε όλο το θάρρος της. Αισθάνθηκε ότι δεν θα μπορούσε άπελπις να συνεχίση και άρχισε να κάμη σχέδια για ν’ αυτοκτονήση. Μια νοσοκόμος, μόλις το έμαθε, μίλησε σχετικώς σ’ ένα Χριστιανό μάρτυρα του Ιεχωβά, ο οποίος ενοσηλεύετο, επίσης. Αυτός επεσκέφθη αυτή τη γυναίκα και με διακριτικότητα προσπάθησε να την κάμη να ενδιαφερθή για την ελπίδα της Αγίας Γραφής.

Στην αρχή ήταν απρόθυμη ν’ ακούση, αλλά με στοργική υπομονή ο Μάρτυς μπόρεσε να την κάμη να ενδιαφερθή στη μελέτη της Γραφής. Μέσα σε τρεις μήνες αυτή απέκτησε μια εντελώς διαφορετική άποψι για τη ζωή. Τώρα ήταν γεμάτη από ελπίδα και χαρά. Εξακολουθεί να βρίσκεται στο σανατόριο, αλλά σήμερα, αντί να σκέπτεται ν’ αυτοκτονήση, ενασχολείται στο να ομιλή σε άλλους ασθενείς για τη Γραφική ελπίδα της. Πράγματι, διεξάγει τέσσερες Γραφικές μελέτες με άλλους ασθενείς.

Ποια ακριβώς είναι, η φύσις της Γραφικής ελπίδος που έφερε μια τέτοια αλλαγή στη ζωή της; Θα το δούμε καθώς εξετάζομε αυτό το ζήτημα, διότι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Λόγος του Θεού, η Αγία Γραφή, όταν κατανοήται κατάλληλα, είναι πράγματι το Βιβλίο της ελπίδος. Αυτός είναι ένας από τους κυρίους λόγους, για τους οποίους εγράφη η Αγία Γραφή: «Διότι όσα προεγράφησαν, δια την διδασκαλίαν ημών προεγράφησαν, δια να έχωμεν την ελπίδα δια της υπομονής και της παρηγορίας των γραφών.» Πάρα πολύ κατάλληλα ο Συγγραφεύς της Αγίας Γραφής καλείται «ο . . . Θεός της ελπίδος.»​—Ρωμ. 15:4, 13.

Η ΑΝΑΓΚΗ ΕΛΠΙΔΟΣ

Επανειλημμένως η Χριστιανική ελπίδα αναφέρεται στο μέρος εκείνο της Αγίας Γραφής που είναι γνωστό ως η «Καινή Διαθήκη» ή οι Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές, πενήντα περίπου φορές, πράγματι. Το πόσο σπουδαία είναι αυτή η ελπίδα για τους Χριστιανούς αποδεικνύεται, επίσης, από τα λόγια του αποστόλου Παύλου όπως βρίσκονται στο εδάφιο 1 Κορινθίους 13:13. Εκεί, συζητώντας το θέμα της αγάπης, παραθέτει την ελπίδα μαζί με τις πολύ σπουδαίες ιδιότητες της πίστεως και της αγάπης, λέγοντας: «Τώρα δε μένει πίστις, ελπίς, αγάπη, τα τρία ταύτα.» Ναι, η ελπίς αξίζει να παρατεθή μαζί με την πίστι και την αγάπη.

Οι κατά κόσμον σοφοί Έλληνες των αρχαίων χρόνων δεν συνεμερίζοντο την εκτίμησι της ελπίδος του αποστόλου Παύλου. Ανεφέροντο σ’ αυτήν με υποτιμητικό τρόπο ως την «τροφή των εξορίστων,» και ως την «κατάρα του ανθρώπου.» Είναι καταφανές ότι οι σύγχρονοι κατά κόσμον σοφοί δεν αποδίδουν, επίσης, μεγάλη σπουδαιότητα στην ελπίδα, διότι ούτε η Αμερικανική Εγκυκλοπαιδεία ούτε η Βρεττανική Εγκυκλοπαιδεία κάνουν στα εκτεταμένα των αλφαβητικά ευρετήρια παραπομπές στην «ελπίδα,» μολονότι κάνουν παραπομπές για την «πίστι» και την «αγάπη.»

Αλλά χωρίς ελπίδα πολλοί απελπίζονται. Η ίδια η λέξις «απελπισία» είναι σύνθετος και σημαίνει «έλλειψι» ή «απώλεια ελπίδος.» Έτσι άνθρωποι χωρίς ελπίδα απελπίζονται. Ένας απελπισμένος εγκληματίας είναι ένας χωρίς ελπίδα.

Χωρίς ελπίδα ο άνθρωπος έχει τάσι να στραφή σε χαλαρή πορεία. Η ιστορία αναγράφει ότι, όταν ο Γερμανός φιλόσοφος Νίτσε έχασε την πίστι του στον Θεό, όχι μόνο έλεγε περιφρονητικά ότι «η ελπίδα είναι το χειρότερο κακό,» αλλά κατήντησε να ζη μια ταραχώδη, χαλαρή ζωή. Όπως ακριβώς παρατηρεί ο Λόγος του Θεού, εκείνοι που δεν έχουν ελπίδα συχνά λέγουν, «Ας φάγωμεν και ας πίωμεν διότι αύριον αποθνήσκομεν.»​—1 Κορ. 15:32.

Κάτι που περιγράφει τη διαφορά που φέρνει η ελπίδα στη ζωή ενός ανθρώπου είναι η πείρα κάποιου νεαρού ο οποίος ήταν τρόφιμος ενός κρατικού ψυχιατρείου της Νέας Υόρκης. Ευρίσκετο κάτω από συνεχή ιατρική περίθαλψι, όλα τα προνόμια και οι ελευθερίες του είχαν απαγορευθή και δεν ελάμβανε καμμιά εκπαίδευσι. Ήταν λίγο περισσότερο από ένα φυτό, πεσμένο, χωρίς να έχη τίποτε να πη και τελείως αδιάφορος για τον εαυτό του ή για το μέλλον του.

Κατόπιν μια μέρα ο μεγαλύτερος αδελφός του, ο οποίος μόλις προσφάτως είχε αρχίσει να κατανοή και να δέχεται την ελπίδα της Αγίας Γραφής, τον επεσκέφθη και προσπάθησε να τον κάμη μέτοχο της ελπίδος που αυτός είχε μόλις εύρει. Μολονότι αυτός ο νέος δεν είχε καμμιά γνώσι της Αγίας Γραφής, η αλήθεια της αμέσως εύρε απήχησι σ’ αυτόν και είχε αξιοσημείωτη επίδρασι επάνω του. Ύστερ’ από συζητήσεις δύο μόνο μηνών με τον αδελφό του και άλλους Μάρτυρας, οι οποίοι τον επεσκέφθησαν, ήταν σε θέσι ν’ ανταποκριθή χωρίς κανένα φάρμακο. Σύντομα ανέκυψε, άρχισε ν’ αναπτύσση ενδιαφέρον για την εμφάνισί του και μάλιστα άρχισε να ομιλή σε άλλους τροφίμους για την ελπίδα της Αγίας Γραφής. Ο αδελφός του, ο οποίος του είχε φέρει αυτή την ελπίδα, κατώρθωσε, ύστερ’ από μεγάλη προσπάθεια, να επιτύχη την απόλυσί του από το ψυχιατρείο. Μαθαίνει τώρα να διαβάζη έτσι ώστε, μεταξύ άλλων, μπορεί να μελετά την Αγία Γραφή μόνος του. Και οι δύο αδελφοί παρακολουθούν τώρα τακτικά τις συναθροίσεις όπου τονίζεται η ελπίς της Αγίας Γραφής, και η πρόοδος των είναι καταφανής σε όλους.

Υπάρχουν σοβαροί λόγοι για το ότι η Αγία Γραφή έχει εναποθηκεύσει τόσο πολλά για την ελπίδα. Η ελπίς δεν είναι μια πολυτέλεια. Δεν είναι κάτι που εξαντλείται, κάτι που χωρίς αυτό μπορούμε, επίσης, να ζήσωμε πολύ καλά. Είναι μια ανάγκη. Η ελπίδα είναι ουσιώδης για την υγεία τόσο της διανοίας όσο και του σώματος.

ΚΑΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑ ΓΡΑΜΜΑ ΚΑΡΔΙΑ

Ότι η ελπίδα είναι εξίσου ωφέλιμη για την κατά γράμμα καρδιά όπως και για τη συμβολική καρδιά αναφέρεται από τον Δρα Φράνσυς Ντάνμπαρ, αυθεντία στην ψυχοσωματική ιατρική. Για τους ασθενείς που πάσχουν από στηθάγχη, μια καρδιακή πάθησι που χαρακτηρίζεται από οξέα κεντήματα πόνου στο στήθος, «η αποκατάστασις μιας ελπιδοφόρου στάσεως είναι μια από τις κύριες θεραπευτικές προσπάθειες.» Πράγματι, σε κανένα άλλο όμιλο ασθενών η ελπίδα, δεν είναι τόσο σπουδαία όσο σ’ αυτόν.

Αυτό, που μπορεί να κάμη η ελπίδα, και ιδιαιτέρως η ελπίδα της Γραφής, για καρδιοπαθείς, μπορεί ν’ αποδειχθή από την πείρα μιας καρδιοπαθούς στην Ιταλία. Ήταν κλινήρης, διότι ο γιατρός της τής είχε απαγορεύσει αυστηρώς να καταβάλλη οποιαδήποτε προσπάθεια ή ακόμη και να σηκωθή από το κρεββάτι για οποιαδήποτε αιτία. Κατόπιν μια μέρα μια Χριστιανή μάρτυς του Ιεχωβά την επεσκέφθη και έπεισε αυτή την καρδιοπαθή να έχουν μαζί μια τακτική μελέτη.

Καθώς εσημείωνε πρόοδο στην κατανόησι της Αγίας Γραφής και της θαυμαστής ελπίδος της για αιώνιο ζωή σ’ ένα νέο σύστημα πραγμάτων, η σωματική της υγεία άρχισε επίσης να βελτιώνεται. Γρήγορα ήταν σε θέσι να σηκώνεται από το κρεββάτι και μάλιστα να κάνη λίγη εργασία του σπιτιού. Όλο αυτό εξέπληξε τον γιατρό της, ο οποίος άρχισε να διερωτάται μήπως η ασθενής παίρνει άγνωστο σ’ αυτόν φάρμακο. Όταν έμαθε τα περιστατικά του ζητήματος, ότι η ελπίδα της Γραφής ήταν εκείνη που βοηθούσε την ασθενή του από σωματική άποψι, είπε: «Χωρίς αμφιβολία το καλύτερο φάρμακο για την καρδιά είναι η μελέτη της Αγίας Γραφής.» Σήμερα κηρύττει με ζήλο τ’ αγαθά νέα της βασιλείας του Θεού στους γείτονας της από οικία σε οικία, διότι η καρδιά της μπορούσε τώρα ν’ ανταποκριθή σ’ αυτή τη δράσι.

ΓΙΑΤΙ Η ΓΡΑΦΗ ΔΙΝΕΙ ΕΛΠΙΔΑ

Γιατί η Γραφή δίνει τόσο ισχυρή ελπίδα; Διότι είναι ο Λόγος του μόνου αληθινού Θεού Ιεχωβά, ο οποίος είναι αδύνατον να ψευσθή. Όπως δείχνει ο απόστολος Παύλος, οι Χριστιανοί στηρίζουν την πίστι των «επ’ ελπίδι ζωής αιωνίου, την οποίαν υπεσχέθη ο αψευδής Θεός προ χρόνων αιωνίων.»​—Τίτον 1:2.

Η Γραφή δίνει ελπίδα διότι κάθε τι που έχει υποσχεθή ο Θεός έχει γίνει, και μάλιστα ακριβώς στον καιρό του. Έτσι, μέσω του προφήτου του Ιερεμία ο Θεός προείπε ότι η γη του Ισραήλ θα παρέμενε έρημη επί εβδομήντα χρόνια ενώ ο λαός του θα υπηρετούσε τον βασιλέα της Βαβυλώνος. Και όταν συνεπληρώθησαν αυτά τα εβδομήντα χρόνια, εκείνοι οι Ισραηλίται, οι οποίοι ήλπιζαν στον Θεό δεν απεγοητεύθησαν. Ο Θεός τούς απελευθέρωσε και, ακριβώς στον καιρό που έπρεπε, επανήλθαν στη γενέτειρά των.​—Ιερεμ. 25:11· Δαν. 9:2· Έσδρας 1:1-4.

Η υπόσχεσις του Θεού απεδείχθη, επίσης, αληθινή και όσον αφορά την έλευσι του Μεσσία. Στα εδάφια Δανιήλ 9:24-27, ο Θεός έκαμε τον προφήτη του να καταγράψη ότι «από της εξελεύσεως της προσταγής του να ανοικοδομηθή η Ιερουσαλήμ, έως του Χριστού του Ηγουμένου, θέλουσιν είσθαι εβδομάδες επτά, και εβδομάδες εξήκοντα δύο,» ή εξήντα εννέα εβδομάδες ετών. Και η κοσμική ιστορία πιστοποιεί ότι από την εντολή του ν’ ανοικοδομηθούν τα τείχη της Ιερουσαλήμ την εποχή του Νεεμία (455 π.Χ.) ως την εποχή που ήλθε ο Ιησούς ως ο Μεσσίας (29 μ.Χ.) παρήλθαν ακριβώς εξήντα εννέα εβδομάδες ετών, ή 483 έτη. Ναι, ο Ιησούς ο Μεσσίας εμφανίσθηκε ακριβώς στον καιρό του για να εκπληρώση τις ελπίδες του λαού του.​—Λουκ. 3:15.

Το γεγονός ότι αυτές οι προφητείες και άλλες όμοιες μ’ αυτές έχουν εκπληρωθή δίνει ισχυρή βεβαίωσι ότι το υπόλοιπο των προφητικών υποσχέσεων του Θεού θα εκπληρωθή. Είναι όπως ακριβώς κατέγραψε ο Ιησούς του Ναυή σχετικά με την πείρα του λαού του Ισραήλ: «Δεν διέπεσεν ουδέ είς εκ πάντων των αγαθών λόγων, τους οποίους ο Ιεχωβά ελάλησε προς τον οίκον Ισραήλ· πάντες εξετελέσθησαν.» Εξαιτίας αυτού, οι Χριστιανοί σήμερα μπορούν ν’ αντηχήσουν τα αισθήματα του Βασιλέως Σολομώντος τον καιρό της αφιερώσεως του ναού του Ιεχωβά: «Ευλογητός ο Ιεχωβά, όστις έδωκεν ανάπαυσιν εις τον λαόν αυτού Ισραήλ, κατά πάντα όσα υπεσχέθη· δεν έπεσεν ουδέ είς εκ πάντων των λόγων των αγαθών, τους οποίους ελάλησε δια χειρός Μωυσέως του δούλου αυτού.»​—Ιησ. Ναυή 21:45, ΜΝΚ· 1 Βασ. 8:56, ΜΝΚ.

ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ Η ΕΚΠΛΗΡΩΣΙΣ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΟΣ ΤΗΣ ΓΡΑΦΗΣ

Μια προσεκτική μελέτη του Λόγου του Θεού αποκαλύπτει ότι αυτός εκπληρώνεται, επίσης, στην εποχή μας, δίνοντάς μας ελπίδα για έγκαιρη απελευθέρωσι από τις τρομερές συνθήκες αυτής της εποχής. Ο Ιησούς Χριστός προείπε ότι το τέλος αυτού του συστήματος πραγμάτων θα εχαρακτηρίζετο από διεθνείς πολέμους, εκτεταμένη έλλειψι τροφών, σεισμούς και αυξανόμενη ανομία. Και ακόμη περισσότερο, είπε ότι η γενεά, η οποία θα έβλεπε όλ’ αυτά τα πράγματα, θα έβλεπε, επίσης, το τέλος αυτού του πονηρού συστήματος. Μπορείτε να εκτιμήσετε τι σημαίνει αυτό για σας;​—Ματθ. 24:3-34.

Θλίβεσθε και φοβάσθε εξαιτίας των συνεχών πολέμων μεταξύ των εθνών, οι οποίοι φέρουν ανυπολόγιστες κακουχίες και απώλεια προσφιλών προσώπων; Τότε μη απελπίζεσθε, αλλά παρηγορηθήτε με την ελπίδα ότι ο Θεός θα κάμη να παύσουν όλοι οι πόλεμοι, όπως ακριβώς υπεσχέθη: «Έλθετε, ιδέτε τα έργα του Ιεχωβά. . . . Καταπαύει τους πολέμους έως των περάτων της γης.» Για τη διακυβέρνησι της Βασιλείας από τον Υιό του, Ιησού Χριστό, τον ‘Άρχοντα της Ειρήνης,’ έχομε τη διαβεβαίωσι ότι «αφθονία ειρήνης θέλει είσθαι εωσού μη υπάρξη η σελήνη,» και ότι στην αφθονία της ειρήνης της «δεν θέλει είσθαι τέλος.» Σκεφθήτε απλώς τι θα σημαίνη αυτό! Δεν θα υπάρχουν πια βαρείς φόροι που θα καταβάλλωνται για δαπανηρούς προϋπολογισμούς πολέμου, ούτε πια αδικαιολόγητη καταστροφή ζωής και ιδιοκτησίας!​—Ψαλμ, 46:8, 9, ΜΝΚ· 72:7· Ησ. 9:6, 7.

Έχετε τάσι ν’ αποθαρρυνθήτε εξαιτίας σωματικών πόνων και κόπων; Τότε αποκτήστε ελπίδα, διότι και αυτοί θα παρέλθουν με τη διακυβέρνησι της Βασιλείας του Ιεχωβά, όπως ακριβώς αυτός έχει υποσχεθή: «Θέλει εξαλείψει ο Θεός παν δάκρυον από των οφθαλμών αυτών, και ο θάνατος δεν θέλει υπάρχει πλέον· ούτε πένθος, ούτε κραυγή, ούτε πόνος δεν θέλουσιν υπάρχει πλέον· διότι τα πρώτα παρήλθον.» Τι προοπτική! Δεν θα υπάρχη πια ανάγκη ιατρών και νοσοκόμων για να θεραπεύουν ασθένειες και εργολάβοι κηδειών για να θάπτουν τους νεκρούς! Όλοι θ’ αναγκασθούν να βρουν κάτι άλλο να κάμουν!​—Αποκάλ. 21:4.

Έχετε χάσει κάποιο προσφιλές πρόσωπο στο θάνατο; Τότε αποκτήστε ελπίδα στην υπόσχεσι του Θεού «ότι μέλλει να γείνη ανάστασις νεκρών, δικαίων τε και αδίκων.» Όπως υπεσχέθη ο ίδιος ο Ιησούς: «Μη θαυμάζετε τούτο· διότι έρχεται ώρα, καθ’ ην πάντες οι εν τοις μνημείοις θέλουσιν ακούσει την φωνήν αυτού· και θέλουσιν εξέλθει.» Κατόπιν αντί να γηράσκουν οι άνθρωποι και να πεθαίνουν, θα επιστρέφουν από τους τάφους και θ’ αποκαθιστάνται σε υγεία και δύναμι νεότητος.​—Πράξ. 24:15· Ιωάν. 5:28, 29.

Τι μπορούν να σημαίνουν όλ’ αυτά για σας; Θα σημαίνουν ότι, αν επιζήσετε από το τέλος αυτού του παλαιού συστήματος πραγμάτων, για το οποίο ωμίλησε ο Ιησούς, δεν θα παραστή ποτέ πια ανάγκη να πεθάνετε.​—Ησ. 25:8.

Αλλά τι θα συμβή αν πεθάνετε, προτού η βασιλεία του Θεού εισαγάγη αυτό το νέο σύστημα πραγμάτων; Τότε τα παρηγορητικά λόγια του Ιησού στη Μάρθα στον καιρό του θανάτου του αδελφού της θα εφαρμοσθούν σ’ εσάς: «Εγώ είμαι η ανάστασις και η ζωή· ο πιστεύων εις εμέ, και αν αποθάνη, θέλει ζήσει.»​—Ιωάν. 11:25, 26.

ΕΝΙΣΧΥΣΤΕ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΣΑΣ

Μολονότι μέσω του εμπνευσμένου του Λόγου ο Ιεχωβά Θεός έχει προμηθεύσει άφθονους λόγους και βάσι για ελπίδα, εναπόκειται σ’ εσάς να ενισχύσετε τη δική σας ελπίδα. Πώς μπορείτε να το κάμετε;

Πρώτ’ απ’ όλα με το να τρέφεσθε τακτικά με το Βιβλίο της ελπίδος, την Αγία Γραφή. Διαβάζετε ένα τμήμα της κάθε μέρα. Για να λάβετε, όμως, το πιο μεγάλο όφελος από τις σελίδες της, θα κάμετε καλά να επωφεληθήτε από τα βοηθήματα που έχει προμηθεύσει ο Θεός για να σας βοηθήση να κατανοήσετε την Αγία Γραφή. Αυτά τα βοηθήματα εκδίδονται από την Εταιρία Σκοπιά και σας τα φέρνουν οι Χριστιανοί μάρτυρες του Ιεχωβά. Αυτό το περιοδικό που διαβάζετε είναι ένα απ’ αυτά.

Για να ενισχύσετε την ελπίδα θα θέλατε, επίσης, να συναναστρέφεσθε με άλλους, οι οποίοι έχουν αυτή την ισχυρή, βεβαία ελπίδα, ακολουθώντας έτσι την αποστολική εντολή να ‘μη αφίνετε το να συνέρχεσθε ομού.’ Αυτό μπορείτε να το πράξετε στις Αίθουσες Βασιλείας και άλλους τόπους συναθροίσεων των μαρτύρων του Ιεχωβά. Είναι, επίσης, σπουδαίο να φέρετε την προσωπική σας ζωή σε αρμονία με τις δίκαιες αρχές που εκτίθενται στη Γραφή, διότι δεν μπορείτε να τρέφετε ισχυρή ελπίδα εκτός αν ζήτε σε αρμονία μ’ αυτές τις αρχές. Αυτό σημαίνει ν’ ακολουθήτε την προφητική εντολή: «Ζητείτε τον Ιεχωβά, πάντες οι πραείς της γης . . . ζητείτε δικαιοσύνην, ζητείτε πραότητα, ίσως σκεπασθήτε εν τη ημέρα της οργής του Ιεχωβά.»​—Εβρ. 10:25· Σοφον. 2:3, ΜΝΚ.

Ο Λόγος του Θεού, η Αγία Γραφή, είναι πράγματι το Βιβλίον της ελπίδος. Η απόδειξις δεν αφήνει καμμιά αμφιβολία γι’ αυτό. Ο Θεός απλώς δεν μπορεί να ψευσθή. Ό,τι προείπε ότι θα ελάμβανε χώρα στο παρελθόν πάντοτε συνέβη. Επομένως μπορείτε να έχετε ισχυρή ελπίδα ότι όλες τις υποσχέσεις του για το μέλλον αυτής της γης και του ανθρωπίνου γένους θα τις εκπληρώση επίσης. Έχει την επιθυμία, την ικανότητα και τα μέσα να το πράξη. Τι ευλογητή διαβεβαίωσις!

[Εικόνα στη σελίδα 549]

Η ελπίδα είναι ουσιώδης για την ευεξία μας. Είναι η ελπίδα σας καλά θεμελιωμένη;