Ερωτήσεις από Αναγνώστας

● Ποιά είναι η στάσις των μαρτύρων του Ιεχωβά σχετικά με τη χρήσι του καπνού;​—Ι. Γ., Η.Π.Α.

Η Αγία Γραφή δεν σχολιάζει με άμεσο τρόπο την άποψι που πρέπει να έχουν οι δούλοι του Θεού σχετικά με τη χρήσι του καπνού. Αυτό είναι κατανοητό, εφόσον, σύμφωνα με μια εγκυκλοπαιδεία, ο καπνός δεν ήταν σε χρήσι στις Βιβλικές χώρες έως δεκαπέντε αιώνες και πλέον μετά τη συμπλήρωσι της Γραφής. Εν τούτοις, απ’ όσα διαβάζομε στο Λόγο του Θεού, είναι εύκολο ν’ αντιληφθούμε ότι η χρήσις του καπνού, είτε ένας καπνίζει, είτε μασά ή τον ροφά ως κόνιν από τη μύτη, είναι μια ακάθαρτη συνήθεια, η οποία αντιβαίνει στις αρχές της Γραφής. Έτσι οι μάρτυρες του Ιεχωβά αποθαρρύνουν με δύναμι τη χρήσι του, και θεωρούν ως πνευματικώς ανώριμο κάθε Χριστιανό ο οποίος εξακολουθεί να χρησιμοποιή καπνό.

Η πιο κοινή χρήσις του καπνού είναι μέσω του καπνίσματος, είτε ως σιγαρέττα, ως πούρα ή με πίπες. Το ότι το κάπνισμα συντελεί στον καρκίνο, στις παθήσεις καρδίας και σε πολλές άλλες ασθένειες που εξασθενίζουν και αποβαίνουν μοιραίες, δεν χρειάζεται απόδειξι εδώ. Ένα πλήθος αποδείξεων αποτελεί κοινή γνώσι. Πράγματι, ο κίνδυνος της υγείας είναι τόσο μεγάλος ώστε μερικά από τα μεγαλύτερα έθνη έβαλαν περιορισμούς στη διαφήμισι σιγαρέττων. Λιγώτερη πληροφορία υπάρχει όσον αφορά το μάσημα του καπνού και την αναρρόφησι. Εν τούτοις, μελέτες που έγιναν δείχνουν ότι αυτές οι συνήθειες συντελούν σε μεγαλύτερη συχνότητα καρκίνου παρά μεταξύ εκείνων, οι οποίοι δεν χρησιμοποιούν, και επηρεάζουν τα νεύρα και την αίσθησι της οσμής.

Φυσικά, είναι πολύ λογικό ένας άνθρωπος ν’ αποφεύγη κάτι, το οποίο παρουσιάζει μια τέτοια απειλή στην υγεία και τη ζωή του. Και αυτό είναι ειδικά σπουδαίο για τον Χριστιανό, εφόσον υπάρχει στο μέσον η λατρεία του προς τον Θεό. Πώς; Το εδάφιο Ρωμαίους 12:1 αναφέρει ότι ένας Χριστιανός οφείλει να παρουσιάση το σώμα του ως «θυσίαν ζώσαν, αγίαν, ευάρεστον εις τον Θεόν.» Αν πρόκειται ν’ ακολουθή τη βλαβερή συνήθεια του καπνού, τότε παίρνει πίσω κάτι απ’ αυτό που αφιέρωσε στον Θεό με το να συντομεύη τη ζωή του και να εξασθενίζη την υγεία του. Πιστεύετε ότι αυτό θα ήταν αρεστό στον Θεόν;

Επιπροσθέτως, οι ώριμοι Χριστιανοί αγωνίζονται να εφαρμόζουν τη συμβουλή: «Ας καθαρίσωμεν εαυτούς από παντός μολυσμού σαρκός και πνεύματος, εκπληρούντες αγιωσύνην εν φόβω Θεού.» (2 Κορ. 7:1) Η χρήσις του καπνού είναι φανερό ότι αντιβαίνει σ’ αυτή τη θεόπνευστη συμβουλή. Σκεφθήτε τα σημάδια και τις κηλίδες στα χέρια και στο στόμα πολλών από εκείνους, οι οποίοι καπνίζουν ή μασούν καπνό. Τι μπορεί να λεχθή για τον ‘μολυσμό της σαρκός’ στους μυκτήρες και τους πνεύμονες που προέρχεται από το κάπνισμα ή τη χρήσι του μέσω αναρροφήσεως; Και η ακαθαρσία από τη χρήσι του καπνού επεκτείνεται ακόμη και στο περιβάλλον ενός ατόμου και σ’ αυτή περιλαμβάνονται οι στάχτες, οι κηλίδες και τα εγκαύματα. Πιστεύετε ότι ο Ιησούς θα περιφρονούσε την αγνότητα με το ν’ ακολουθή μια συνήθεια τόσο ακάθαρτη όσο η συνήθεια του καπνού; Να ενθυμήσθε ότι οι Χριστιανοί οφείλουν ν’ ακολουθούν το παράδειγμά του.​—1 Πέτρ. 2:21.

Το κάπνισμα είναι, επίσης, αντίθετο προς την αρχή: «Θέλεις αγαπά τον πλησίον σου ως σεαυτόν.» (Ιάκ. 2:8) Γιατί; Σχολιάζοντας αυτή την καθοδηγητική αρχή για τους Χριστιανούς, ο απόστολος Παύλος έγραψε: «Η αγάπη κακόν δεν κάμνει εις τον πλησίον· είναι λοιπόν εκπλήρωσις του νόμου η αγάπη.» (Ρωμ. 13:9, 10) Έχετε ποτέ ιδεί ένα καπνιστή να συνομιλή με κάποιο άλλο άτομο και ταυτοχρόνως να περιβάλλωνται και οι δύο μ’ ένα μολυσμένο καπνό, ή κάποιον να καπνίζη μέσα σ’ ένα αυτοκίνητο, λεωφορείο, ή σιδηρόδρομο αλλά να μη λαμβάνη καθόλου υπ’ όψιν τη δυσφορία που προκαλεί σ’ εκείνους που είναι πλησίον του, οι οποίοι είναι αναγκασμένοι να εισπνέουν το ανεπιθύμητο ερεθιστικό που αυτός αποβάλλει; Είναι αυτή η πορεία της αγάπης προς τον πλησίον; Αντιθέτως, οι Χριστιανοί παροτρύνονται: «Μηδείς ας μη ζητή το εαυτού συμφέρον· αλλ’ έκαστος τα του άλλου.»​—1 Κορ. 10:24.

Και αν ένας θελήση να φθάση στο βάθος της υποθέσεως, γιατί ένα άτομο κάνει χρήσι καπνού, όπως συμβαίνει με το κάπνισμα; Ίσως πριν από χρόνια άρχισε να καπνίζη, έτσι από «ανδρισμό» ή για να φαίνεται πιο μεγάλος και «όπως οι άλλοι,» αλλά μήπως το συνεχίζει επειδή τον ευχαριστεί; Προφανώς όχι. Πράγματι, ένα σιγαρέττο πιθανόν να του φέρη ηρεμία ή να τον ικανοποιή. Εν τούτοις, το γεγονός ότι γίνεται νευρικός κι αισθάνεται στενοχωρία όταν στερηθή τον καπνό, αποδεικνύει απλώς ότι του έχει γίνει μια υποδουλωτική συνήθεια. Αυτό το άτομο δεν εκδηλώνει πλήρως την εγκράτεια που ενθαρρύνει η Αγία Γραφή.​—1 Κορ. 9:25-27.

Είτε ένας καπνιστής καπνίζει «χωρίς διακοπή» είτε όχι, το γεγονός ότι του είναι δύσκολο να διακόψη τη συνήθεια δείχνει ότι υπάρχει ένα πρόβλημα εγκρατείας. Αυτό αποδεικνύεται, επίσης, από το γεγονός ότι πολλοί αισθάνονται την ανάγκη να καπνίσουν ακόμη και όταν δεν υπάρχη μέρος να βάλουν τη στάχτη, από το ότι δεν μπορούν να κάνουν χωρίς αυτό ή από το ότι αναγκάζονται να δανείζωνται σιγαρέττα από άλλους. Χωρίς αμφιβολία, αυτά τα άτομα είναι ανάγκη να εφαρμόσουν τη συμβουλή: «Προσθέσατε εις την πίστιν σας την αρετήν, εις δε την αρετήν την γνώσιν, εις δε την γνώσιν την εγκράτειαν.»​—2 Πέτρ. 1:5, 6.

Εφόσον η χρήσις του καπνού παραβιάζει τόσο πολλές από τις συμβουλές που παρέχονται για τους Χριστιανούς, ένας, ο οποίος δεν έχει ακόμη υπερνικήσει αυτή τη συνήθεια, δεν μπορεί να έχη την άμωμη υπόληψι που πρέπει να έχη ένας διωρισμένος υπηρέτης στη Χριστιανική εκκλησία. Εκείνοι, οι οποίοι έχουν το προνόμιο να είναι επίσκοποι και διακονικοί υπηρέται, οφείλουν να είναι παραδείγματα Χριστιανικής ωριμότητας. (1 Τιμ. 3:2, 10) Συνεπώς, επιπρόσθετα στους ανωτέρω λόγους για την υπερνίκησι αυτής της ακάθαρτης συνηθείας, οφείλει ο καθένας ν’ αγωνισθή για να κατανικήση αυτή τη συνήθεια για να μπορή να χρησιμοποιηθή σε ειδικά προνόμια στην εκκλησία, όπως το να είναι ένας διωρισμένος υπηρέτης ή ένας ολοχρόνιος σκαπανεύς διάκονος.

Εφόσον η ευκαιρία του εν ύδατι βαπτίσματος ενός είναι ένα τόσο σημαντικό σημείο στη ζωή του, είναι ένας έξοχος καιρός να διακόψη τη συνήθεια του καπνίσματος, αν αυτή έχη επιμείνει ως αυτό το σημείο. Αλλά τι μπορεί να λεχθή αν αυτό το βήμα έχη γίνει κι εξακολουθήτε να χρησιμοποιήτε καπνό; Η κατάστασης δεν είναι απελπιστική. Άλλοι τον έχουν εγκαταλείψει, κι εσείς, επίσης, μπορείτε. Είναι καταφανές ότι χρειάζεται μεγαλύτερη εγκράτεια. Αυτή η ιδιότης είναι καρπός του πνεύματος του Θεού κι έτσι ένας ο οποίος ζητεί περισσότερα εγκράτεια έχει ανάγκη από περισσότερο άγιο πνεύμα του Θεού. Και αυτό είναι διαθέσιμο, αν μόνο το ζητήτε από τον Ιεχωβά και εργάζεσθε για να το αποκτήσετε. (Λουκ. 11:13) Ζητείτε τη συναναστροφή με Χριστιανούς σε συναθροίσεις, όπου το πνεύμα είναι καταφανές. Διαβάζετε τακτικά τον εμπνευσμένο Λόγο του Θεού. Αντί να σκέπτεσθε πώς να ικανοποιήσετε μια επιθυμία για καπνό, ομιλείτε για τον Ιεχωβά και για την καθαρή νέα τάξι που έχει υποσχεθή.

Προφανώς ο καλύτερος τρόπος να διακόψη ένας την έξι του καπνού είναι να σταματήση αποτόμως. Αντί να καπνίζετε κρυφά, πέστε το στους φίλους σας και στην οικογένειά σας, για να μπορέσουν να σας υποστηρίξουν και να σας ενθαρρύνουν. Κάμετε διευθετήσεις για να βρίσκεσθε σε συντροφιά ωρίμων Χριστιανών σε στιγμές που γνωρίζετε ότι θα σας έλθη η επιθυμία να κάμετε χρήσι καπνού, όταν η συνήθεια είναι πολύ έντονη. Μη διστάζετε να τηλεφωνήτε ή να επισκέπτεσθε ένα Χριστιανό σύντροφο αν αισθάνεσθε τον εαυτό σας αδύνατο. Κι επάνω απ’ όλα, ζητείτε τη δύναμι και το άγιο πνεύμα του Ιεχωβά. Να είσθε όπως ο Παύλος, ο οποίος είπε: «Τα πάντα δύναμαι δια του ενδυναμούντός με Χριστού.»​—Φιλιππησ. 4:13.

Έτσι, σ’ αυτούς τους αφιερωμένους Χριστιανούς, οι οποίοι δεν έχουν ακόμη διακόψει τη συνήθεια του καπνού, η πλήρης έννοια του Λόγου του Θεού είναι: Μη αφήνετε να προσκολληθήτε ακόμη πιο σταθερά σ’ αυτή την ακάθαρτη συνήθεια· προσπαθείτε να την υπερνικήσετε με περισσοτέρα εγκράτεια. Σκεφθήτε την παρούσα υγεία και ζωή σας. Σκεφθήτε αυτούς που σας περιβάλλουν. Σκεφθήτε, επίσης, την αφιέρωσί σας στον Ιεχωβά, από την οποία εξαρτάται η αιώνιος ζωή σας. Χιλιάδες άλλοι έχουν ελευθερωθή από τη δουλεία στον καπνό, κι εσείς, επίσης, μπορείτε να το πράξετε. Μη το αναβάλλετε!