«Μη Λησμονής Πάσας τας Ευεργεσίας Αυτού»

1. Τι μας λέγει ο Ψαλμός 103:3-5 για το έλεος του Ιεχωβά Θεού;

ΣΤΡΑΦΗΤΕ στον Λόγο του Θεού και γίνετε όπως ο πιστός Βασιλεύς Δαβίδ, ένας αληθινός λάτρης του Ιεχωβά Θεού. Αυτός είπε: «Ευλόγει, η ψυχή μου, τον Ιεχωβά, και μη λησμονής πάσας τας ευεργεσίας αυτού.» (Ψαλμ. 103:2, ΜΝΚ) Ο Δαβίδ, ένας άνδρας κατά την καρδίαν του ιδίου του Θεού, δεν ήθελε να λησμονήση ο,τιδήποτε ο Ιεχωβά είχε κάμει γι’ αυτόν. Ποια ήσαν μερικά πράγματα, τα οποία ο Ιεχωβά έκαμε γι’ αυτόν; Είπε ότι ο Ιεχωβά είναι ‘ο συγχωρών πάσας τας ανομίας σου· ο ιατρεύων πάσας τας αρρωστίας σου· ο λυτρόνων εκ της φθοράς την ζωήν σου· ο στεφανώνων σε με έλεος και οικτιρμούς· ο χορτάζων εν αγαθοίς το γήρας σου.’ (Ψαλμ. 103:3-5) Ο Δαβίδ εκτιμούσε πλήρως ότι «συνελήφθην εν ανομία, και εν αμαρτία με εγέννησεν η μήτηρ μου.» (Ψαλμ. 51:5) Εγνώριζε ότι διέπραττε σφάλματα, αλλά απηυθύνετο στον Θεό με προσευχή και ζητούσε συγχώρησι. Είχε πλήρη εμπιστοσύνη ότι ο Ιεχωβά θα τον συγχωρούσε, διότι μετεστρέφετο από την εσφαλμένη πορεία και ακολουθούσε την ορθή πορεία. Ο Δαβίδ δεν λησμονούσε εκείνον ο οποίος συγχωρούσε όλα τα σφάλματά του.

2, 3. (α) Μολονότι μπορούμε να λάβωμε συμβουλή όσον αφορά το πώς να φροντίσωμε για την υγεία μας, εν τούτοις οι ασθένειές μας πώς θεραπεύονται; (β) Σε ποια ευλογία όσον αφορά την υγεία αποβλέπομε, και πώς αυτό έχει επιβεβαιωθή από τον Ιησού;

² Ο Δαβίδ δεν μπορούσε να λησμονήση τον Θεό ο οποίος θεραπεύει όλες τις ασθένειες του ανθρώπου. Ο άνθρωπος είναι πράγματι φοβερώς και θαυμασίως πλασμένος. Ο Δαβίδ το ανεγνώριζε αυτό. Εκτιμούσε το ότι μπορούσε να βλέπη, ν’ ακούη, να ομιλή, να αισθάνεται και να οσφραίνεται. Ήθελε να χρησιμοποιή αυτές τις ιδιότητες με σοφό τρόπο. Ενδιεφέρετο για την υγιά κατάστασι της καρδιάς και των νεφρών του. (Ψαλμ. 26:2· 7:9) Όταν ο Δαβίδ ασθενούσε, εγνώριζε ότι αυτή η κατάστασις ήταν κληρονομημένη μαζί με την αμαρτία από τον Αδάμ. Αλλά πώς επιτελείται η ανάρρωσις; Λέμε: «Πρόσεξε τον εαυτό σου.» Ο Δαβίδ θα το έπραττε αυτό σε περίπτωσι ασθενείας, είναι πολύ πιθανόν ότι θα παρέμενε κλινήρης, θα διατηρούσε θερμότητα, θα έπινε κάποιους βοηθητικούς χυμούς φρούτων. Ίσως να έπαιρνε και κάποια καλή συμβουλή από γιατρούς της εποχής του. Τώρα ποια συμβουλή δίνουν πλείστοι γιατροί σ’ αυτούς που πάσχουν από ασθένειες σήμερα; «Πήγαινε να πλαγιάσης.» «Χρειάζεσαι περισσότερη ανάπαυσι.» «Πάρε άδεια.» «Έχεις ανάγκη από περισσότερη σωματική άσκησι.» «Ανάπνεε πιο βαθιά.» Αλλά ποιος φέρνει την θεραπεία; Αυτό το θαυμάσιο σώμα μας. Ο Ιεχωβά Θεός το έχει πλάσει έτσι ώστε ν’ αποκαθιστάται μόνο του. Το σώμα επιτελεί την θεραπεία. (Ψαλμ. 30:2· 103:5) Αν ο Δαβίδ δεν λησμονούσε, τότε κι εμείς δεν πρέπει να λησμονούμε «τον ιατρεύοντα πάσας τα αρρωστίας σου.» Τι μεγάλη θα είναι εκείνη η ημέρα όταν ακόμη και ο θάνατος δεν θα έχη λαβή επάνω στο ανθρώπινο γένος. Διότι όταν θα έχουν εγκατασταθή πλήρως οι νέοι ουρανοί και η νέα γη, ο Λόγος του Θεού λέγει, «θέλει εξαλείψει . . . παν δάκρυον από των οφθαλμών αυτών, και ο θάνατος δεν θέλει υπάρχει πλέον· ούτε πένθος, ούτε κραυγή, ούτε πόνος δεν θέλουσιν υπάρχει πλέον· διότι τα πρώτα παρήλθον.»​—Αποκάλ. 21:4.

³ Ούτε μπορούσε να λησμονήση ο Δαβίδ «τον λυτρόνοντα εκ της φθοράς την ζωήν σου.» Ο Δαβίδ εγνώριζε ότι το μήκος της ζωής του ανθρώπου ήταν εβδομήντα έτη και, σε περίπτωσι ευρωστίας, ίσως ογδόντα έτη. (Ψαλμ. 90:10) Κατόπιν έρχεται ο θάνατος και η ψυχή του ανθρώπου πηγαίνει στον λάκκο, την φθορά. Εν τούτοις, ο Δαβίδ, όπως και ο Ιώβ επίστευε ότι ο Θεός θα προσδιώριζε προθεσμίαν και θα τον ενεθυμείτο. (Ιώβ 14:13) Ο Ιησούς Χριστός επεβεβαίωσε αυτή την ελπίδα και είπε: «Μη θαυμάζετε τούτο· διότι έρχεται ώρα, καθ’ ην πάντες οι εν τοις μνημείοις θέλουσιν ακούσει την φωνήν αυτού· και θέλουσιν εξέλθει.» (Ιωάν. 5:28, 29) Ο Δαβίδ με τέτοια πίστι δεν μπορούσε να λησμονήση τον Θεό, ο οποίος θα τον επανέφερε από τον λάκκο. Εσείς θα μπορούσατε να τον λησμονήσετε;

4. Με ποιους τρόπους ο Δαβίδ ήταν ένα παράδειγμα ανθρώπου ο οποίος δεν λησμονεί τας ευεργεσίας του Ιεχωβά;

⁴ Ούτε μπορούσε ο Δαβίδ να λησμονήση τον Θεό «τον στεφανούντά σε με έλεος και οικτιρμούς.» Ο Δαβίδ είχε μια ενδιαφέρουσα ζωή. Ήταν ένας καλός ποιμαινόπαις, ο οποίος εφρόντιζε για τα πρόβατα του πατρός του. Όταν ήταν ακόμη νεανίσκος, εχρίσθη από τον προφήτη Σαμουήλ να είναι βασιλεύς του Ισραήλ. Παρέμεινε ταπεινός και ποτέ δεν προσπάθησε να σφετερισθή τον θρόνο του Βασιλέως Σαούλ. Ο Δαβίδ εγνώριζε ότι ο Θεός είχε χρίσει τον Σαούλ, και, μολονότι ο Σαούλ εδίωκε τον Δαβίδ, αυτός ανέμενε να κάμη ο Ιεχωβά μια αλλαγή. Το βασίλειο του Ισραήλ αυξήθηκε κάτω από τη διακυβέρνησι του Βασιλέως Δαβίδ και ο Ιεχωβά επέτρεψε σ’ αυτόν να κάνη σχέδια και να συγκεντρώση υλικά για την ανέγερσι του μεγάλου ναού του υιού του Σολομώντος. Ο Δαβίδ πέρασε στιγμές θλίψεως και λύπης. Διέπραξε σφάλματα, αλλά ήλπιζε στο έλεος και τους οικτιρμούς του Ιεχωβά του Θεού του. Είναι και η ιδική σας ζωή, επίσης, στεφανωμένη με τα ελέη και τους οικτιρμούς του Θεού; Κάνετε κι εσείς όπως ο Δαβίδ ώστε να ‘μη λησμονήτε πάσας τας ευεργεσίας αυτού’;

5. Πώς ο Ιεχωβά επρομήθευσε βοήθεια στο ανθρώπινο γένος ώστε εκείνοι που τον αγαπούν να μη τον λησμονήσουν;

⁵ Μπορούμε να είμεθα βέβαιοι για το εξής​—ο Ιεχωβά Θεός δεν θα λησμονήση! Μολονότι είναι πιθανόν εμείς να λησμονήσωμε, αυτός δεν θα λησμονήση. Για να βοηθηθούμε να μη λησμονήσωμε, οφείλομε ν’ ανασκοπούμε, να εξακολουθούμε να διαβάζωμε, να εξακολουθούμε ν’ ακούωμε τον Άγιο Λόγο του Θεού. Αυτό είναι τόσο ουσιώδες για ορθό τρόπο ζωής! Όλοι οι Χριστιανοί, οι οποίοι έχουν φθάσει σ’ επίγνωσι της αληθείας κι έχουν αφιερώσει τη ζωή των στο να κάνουν το θέλημα του Θεού και οι οποίοι έχουν βαπτισθή στο ύδωρ, οφείλουν να εξακολουθούν να μελετούν την Αγία Γραφή. Με τον καιρό, αφού θα έχουν μελετήσει τις γραπτές κρίσεις του, θα μπορούν να διακρίνουν μεταξύ ορθού κι εσφαλμένου. Η Αγία Γραφή αναφέρει σαφώς τις δίκαιες αρχές και τον ορθό τρόπο που οφείλει ν’ ακολουθήση ο άνθρωπος. Αλλ’ ακόμη και Χριστιανοί, οι οποίοι τον έχουν υπηρετήσει πολλά χρόνια, μπορούν να λησμονήσουν τον Θεό αν παύσουν να μελετούν τον Λόγο του Θεού. Μερικά άτομα σκοπίμως θέλουν να λησμονήσουν τον Θεό, και αυτό σημειώνεται στη συνείδησί των ως με πυρακτωμένο σίδερο.​—1 Τιμ. 4:2.

6. Πώς ο Ψαλμός 50:16-18 εφαρμόζεται στην εποχή μας, και γιατί οι θρησκείες του «Χριστιανικού κόσμου» δεν προσέφεραν βοήθεια στους ανθρώπους;

⁶ Ο συγγραφεύς του πεντηκοστού ψαλμού λέγει: «Προς δε τον ασεβή είπεν ο Θεός· τι προς σε, να διηγήσαι τα διατάγματά μου, και να αναλαμβάνης την διαθήκην μου εν τω στόματί σου; Συ δε μισείς παιδείαν, και απορρίπτεις οπίσω σου τους λόγους μου. Εάν ίδης κλέπτην, τρέχεις μετ’ αυτού· και μετά των μοιχών είναι η μερίς σου.» (Ψαλμ. 50:16-18) Πολλοί άνθρωποι ισχυρίζονται ότι είναι Χριστιανοί, αλλά έχουν κανένα δικαίωμα να εκπροσωπούν τον Ιεχωβά Θεό; Αν βρίσκωνται στη νέα διαθήκη με τον Θεό, γιατί μισούν την παιδεία του Θεού και ρίχνουν πίσω των τους λόγους του Θεού; Εκατομμύρια επί εκατομμυρίων ανθρώπων καθώς και ο υποκριτικός των κλήρος στις θρησκευτικές οργανώσεις του «Χριστιανικού κόσμου» σήμερα στην πραγματικότητα έχουν απορρίψει πίσω των τους λόγους του Θεού. Έχουν δείξει ότι ετελείωσαν με τον Λόγο του Θεού αλλά εξακολουθούν να ονομάζωνται Χριστιανοί. Γνωρίζουν, όπως και κάθε άλλος, ότι δεν πρέπει ένας να κλέπτη, ότι οι έγγαμοι δεν πρέπει να διαπράτουν μοιχεία ούτε οι άγαμοι να διαπράττουν πορνεία. Αλλά, περιγράφονται καλά από τους λόγους του ψαλμωδού, ‘Εάν ίδουν κλέπτην ευχαριστούνται μ’ αυτόν.’ (ΜΝΚ) Στην καρδιά των θα επιθυμούσαν να μπορούν να διαπράξουν αυτή την κλοπή οι ίδιοι. Έχετε παρατηρήσει ότι όλες οι ψευδείς θρησκευτικές οργανώσεις κλείνουν τα μάτια σ’ αυτούς οι οποίοι έχουν μερίδα με τους μοιχούς; Αυτούς δεν τους επιπλήττουν ούτε τους αποκόπτουν από την επικοινωνία από τις θρησκευτικές των οργανώσεις. Εξακολουθούν να θεωρούνται «καλά» μέλη και να έχουν καλή υπόληψι στις εκκλησιαστικές οργανώσεις του «Χριστιανικού κόσμου.» Πόσες φορές δεν έχετε διαβάσει στις εφημερίδες σας για τον τρίτο, τέταρτο και πέμπτο γάμο ανθρώπων, οι προηγούμενοι σύντροφοι των οποίων εξακολουθούν να ζουν; Γι’ αυτά τα άτομα ο γάμος γίνεται νομιμοποιημένη μοιχεία. Σε πολλές χώρες, στις οποίες ασκεί έλεγχο ο Καθολικισμός, οι άνθρωποι δεν μπορούν να λάβουν διαζύγιο για καμμιά αιτία κι έτσι οι μοιχοί συζούν απλώς με τις παλλακίδες των κι εξακολουθούν να έχουν καλή υπόληψι μέσα στ’ ανήθικα θρησκευτικά συστήματά των. Ασφαλώς έχουν απορρίψει πίσω των τον Λόγο του Θεού. Δεν είναι άξιο απορίας ότι η παγκόσμιος αυτοκρατορία της ψευδούς θρησκείας ονομάζεται «Βαβυλών η μεγάλη, η μήτηρ των πορνών και των βδελυγμάτων της γης.» (Αποκάλ. 17:5) Θέλετε ν’ ανήκετε σ’ ένα τέτοιο θρησκευτικό σύστημα;

7, 8. Τι παραβλέπουν εκείνοι που λησμονούν τον Θεό όσον αφορά την άποψι του Θεού για την ανηθικότητα και τα ανήθικα άτομα;

⁷ Ο ψαλμωδός προχωρεί και λέγει σ’ εκείνους οι οποίοι λησμονούν τον Θεό: «Παραδίδεις το στόμα σου εις την κακίαν, και η γλώσσα σου περιπλέκει δολιότητα.» (Ψαλμ. 50:19) Το ψεύδος είναι κοινή συνήθεια. Πολλοί βλέπουν το ψεύδος ως κάτι που δεν προξενεί βλάβη. Έτσι αρχίζει η ηθική κατάπτωσις. Η ανηθικότης των θρησκευτικών, πολιτικών και εμπορικών συστημάτων πραγμάτων είναι τρομακτική. Η καλή ηθική είναι στην πραγματικότητα ανύπαρκτη. Η πλειονότης των ανθρώπων στον «Χριστιανικό κόσμο» σήμερα, και πιθανόν η πλειονότης των ανθρώπων των άλλων θρησκευτικών αποχρώσεων, νομίζουν ότι ο Θεός δεν βλέπει τι συμβαίνει και δεν ενδιαφέρεται καθόλου. Ο Ιεχωβά εκφράζεται μέσω του γραπτού του Λόγου, και κάποια μέρα θα μιλήση σθεναρά με πράξεις. Ο Ιεχωβά εξακολουθεί και λέγει σ’ αυτόν τον πεντηκοστό ψαλμό: «Υπέλαβες ότι είμαι τω όντι όμοιός σου· θέλω σε ελέγξει, και θέλω παραστήσει πάντα έμπροσθεν των οφθαλμών σου. Θέσατε λοιπόν τούτο εις τον νουν σας, οι λησμονούντες τον Θεόν, μήποτε σας αρπάσω, και ουδείς ο λυτρώσων.»​—Ψαλμ. 50:21, 22.

⁸ Μπορείτε να λέτε ότι «δεν υπάρχει Θεός,» αν επιθυμήτε, και ότι «ο Θεός είναι νεκρός.» Ο οπαδός της εξελίξεως λέγει: «Απέδειξα ότι δεν υπάρχει Θεός,» αλλ’ αυτό δεν μεταβάλλει το ζήτημα. Ο Ιεχωβά ομιλεί θαρραλέα μέσω του Λόγου του στους ανηθίκους και σε όλους τους ‘λησμονούντας τον Θεόν,’ και προειδοποιεί ότι θα τους κατακερματίση. Παρ’ όλα τα ουρλιάσματά των όταν θα εκσπάση ο πόλεμος του Αρμαγεδδώνος στην ημέρα τη μεγάλη του Θεού του Παντοκράτορος, δεν θα υπάρξη ο λυτρώνων. Τότε ο Ιεχωβά θα τακτοποιήση ασφαλώς τα πράγματα για την ευλογία εκείνων οι οποίοι αγαπούν δικαιοσύνη.

ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΑΙΝΕΣΕΩΣ

9. Πώς περιγράφει ο ψαλμωδός εκείνον ο οποίος δεν λησμονεί τον Θεό;

⁹ Πιθανόν να είσθε ένας από εκείνους οι οποίοι πραγματικά αγαπούν τον Θεό και οι οποίοι εφαρμόζουν τα λόγια του και δεν έχουν λησμονήσει τον Λόγο του Θεού. Σ’ αυτούς ο ψαλμωδός λέγει: «Ο προσφέρων θυσίαν αινέσεως, ούτος με δοξάζει· και εις τον ευθετούντα την οδόν αυτού, θέλω δείξει την σωτηρίαν του Θεού.» (Ψαλμ. 50:23) Εσείς ακολουθείτε μία ευθεία οδό μαζί με τις χιλιάδες ανθρώπων, οι οποίοι προσφέρουν αίνεσιν στον Ιεχωβά καθημερινώς; Εξακολουθήστε να δοξάζετε τον Ιεχωβά με το να κηρύττετε από οικία σε οικία και να ενθαρρύνετε ανθρώπους, οι οποίοι αγαπούν δικαιοσύνη, να μελετούν τον Λόγο του. Με το να ‘ευθετήτε την οδόν’ σας, ν’ ακολουθήτε μια δικαία οδό, θα κάμετε ένα ακόμη μεγαλύτερο πλήθος ανθρώπων να ψάλλουν τους αίνους του Θεού ημέρα και νύχτα και να ιδούν σωτηρία.

10, 11. Ποιο όφελος μπορεί ένα άτομο να προσφέρη σε άλλους αν δεν λησμονή τον Θεό;

¹⁰ Ο καλύτερος τρόπος ν’ αποφύγη ένας να λησμονήση τον Θεό είναι να εξακολουθή να τον σκέπτεται. Ενημερωθήτε με αυτά που εκείνος θέλει να γίνωνται και κατόπιν πράττετέ τα. Ο Ιεχωβά λέγει μέσω του ψαλμωδού: «Άκουσον, λαέ μου, τον νόμον μου· κλίνατε τα ώτα σας εις τα λόγια του στόματός μου.» (Ψαλμ. 78:1) Αξίζει να γίνεται αυτό; Υπάρχουν οφέλη; Αξίζει τον κόπο να προσηλώνετε τα ώτα σας και ν’ ακούτε ό,τι έχει να πη ο Θεός και κατόπιν να το πράττετε; Ασφαλώς αξίζει! Όχι μόνο θα ωφεληθήτε προσωπικώς με το να προσηλώνετε τα ώτα σας στους λόγους του στόματος του Ιεχωβά, αλλά κι ένας άλλος καλός σκοπός είναι ο εξής: «Δια να γνωρίζη αυτά η γενεά η επερχομένη, οι υιοί οι μέλλοντες να γεννηθώσι· και αυτοί, όταν αναστηθώσι, να διηγώνται εις τα τέκνα αυτών δια να θέσωσιν επί τον Θεόν την ελπίδα αυτών, και να μη λησμονώσι τα έργα του Θεού, αλλά να φυλάττωσι τας εντολάς αυτού.»​—Ψαλμ. 78:6, 7.

¹¹ Πόσοι άνθρωποι στον «Χριστιανικό κόσμο» σήμερα επιθυμούν πραγματικά τα τέκνα των να «θέσωσιν επί τον Θεόν την ελπίδα αυτών»; Προτού μπορέσετε να ενσταλάξετε μια τέτοια ελπίδα στα τέκνα σας, πρέπει να μάθετε σεις για τον Ιεχωβά και ‘να μη λησμονήτε τα έργα του Θεού.’ Πώς μπορούν τα τέκνα σας να μάθουν οτιδήποτε για τον Θεό, αν σεις δεν φυλάττετε τις εντολές του Θεού και δεν τις διδάσκετε στα τέκνα σας;

12. Τίνος ευθύνη είναι να διδάσκη στα τέκνα τις εντολές του Θεού, και γιατί;

¹² Το ανθρώπινο γένος είναι δημιούργημα του Ιεχωβά Θεού. Αυτός γνωρίζει καλύτερα από κάθε άλλον πώς πρέπει να φερώμεθα στη ζωή μας και πώς να διάγωμε τη ζωή μας. Οι εκπαιδευταί και οι επιστήμονες νομίζουν ότι γνωρίζουν καλύτερα πώς να διδάσκουν και να κατευθύνουν τη ζωή των τέκνων. Αλλά οι γονείς οι οποίοι πιστεύουν στον Λόγο του Θεού και φυλάττουν τις εντολές του Θεού, είναι εκείνοι οι οποίοι έχουν την ευθύνη. Αυτή η ευθύνη δεν μπορεί ν’ ανατεθή στο Κράτος. Οι Ισραηλίται είχαν οδηγίες να διδάσκουν τα τέκνα των εκείνα τα οποία είδαν και άκουσαν και να εντυπώνουν στις διάνοιες των τέκνων των τις αρχές της αληθείας και της δικαιοσύνης. Το Κράτος δεν το πράττει αυτό, και κάθε χρόνο λιγώτεροι άνθρωποι διδάσκουν στα τέκνα των αυτά που συμβουλεύει η Αγία Γραφή. Κάθε άνθρωπος, ο οποίος ομολογεί ότι είναι αληθινός Χριστιανός, οφείλει να λέγη: «Εις τας εντολάς σου θέλω μελετά, και εις τας οδούς σου θέλω ενατενίζει. Εις τα διατάγματά σου θέλω εντρυφά· δεν θέλω λησμονήσει τους λόγους σου.» (Ψαλμ. 119:15, 16) Πόσο οξεία και άμεση είναι αυτή η συμβουλή! Έχετε ενδιαφερθή σεις ο ίδιος όσον αφορά το ποια είναι τα διατάγματα του Ιεχωβά; Θέλετε να μάθετε τις εντολές του Θεού και τις διατάξεις του για κατάλληλο τρόπο ζωής; Ακόμη και στις φυσιολογικές λειτουργίες της ζωής οι περισσότεροι άνθρωποι αναγνωρίζουν την τάξι και το νόμο και εξοικειώνονται με τους κανονισμούς της χώρας, αλλά πολύ πιο σπουδαίοι είναι οι νόμοι που έχει κατευθύνει να γραφούν ο Ιεχωβά. Αυτοί αφορούν τον τρόπο της ζωής μας, καθώς και της ζωής των τέκνων μας, για πάντα. Οφείλομε να δείχνωμε αφοσίωσι στα διατάγματά Του, και δεν πρέπει να λησμονούμε τον Λόγο του, την Αγία Γραφή. Διδάσκετέ τα στα τέκνα σας.

13. Πώς οι μάρτυρες του Ιεχωβά δείχνουν ότι ενδιαφέρονται σε ό, τι έχει να πη ο Ιεχωβά;

¹³ Οι μάρτυρες του Ιεχωβά ενδιαφέρονται πάρα πολύ για όσα έχει να πη ο Ιεχωβά Θεός. Μελετούν την Αγία Γραφή σε πέντε συναθροίσεις κάθε εβδομάδα. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα ενθυμούνται κάθε εδάφιο και θα μπορούν να παραθέτουν ολόκληρη την Αγία Γραφή εδάφιο προς εδάφιο, αλλά με το να διαβάζουν τη Γραφή τακτικά θα κατέχουν μια γενική εικόνα του τι είναι ο τρόπος ζωής που θέλει ο Ιεχωβά για το ανθρώπινο γένος, ποιες είναι οι αρχές του της αληθείας και της δικαιοσύνης· και εκτιμούν τον τρόπο που πρέπει να κατευθύνουν τη ζωή των όσον αφορά τις σχέσεις των με τους άλλους, με τα τέκνα και τους γείτονάς των, και ειδικά τη σχέσι των με τον Θεό.

14. Γιατί είναι σπουδαίο να γνωρίζη ένας ποιο είναι το θέλημα του Ιεχωβά για τον άνθρωπο;

¹⁴ Είναι πολύ σπουδαίο να γνωρίζουν οι Χριστιανοί ποιο είναι το θέλημα του Ιεχωβά, διότι ο καθένας πρέπει μόνος του ν’ αποφασίση αν πρόκειται να λάβη την ορθή πορεία ή την εσφαλμένη πορεία. Ο Ιεχωβά δεν αναγκάζει ένα να κάνη κάτι. Στην πραγματικότητα η ζωή ενός, η οποιαδήποτε ζωή θα έχη ένας στο μέλλον, εξαρτάται από τη δική του πορεία ενεργείας. Επομένως, δεν τολμά ένας να λησμονήση το νόμο του Θεού. Οφείλει να διακρίνη κανείς το ορθό από το εσφαλμένο. Με το να ομιλή ένας την αλήθεια αισθάνεται πεποίθησι ότι ο Ιεχωβά θα εύρη ευχαρίστησι στις εκούσιες προσφορές του στόματός του. Πάντοτε οφείλει ένας να ενδιαφέρεται πάρα πολύ στο ν’ αφήνη τον Ιεχωβά Θεό να τον διδάσκη τις κρίσεις του, δηλαδή, τις κρίσεις του Ιεχωβά. Δεν θα ήθελε ένας άνθρωπος να είναι αυτός ο ίδιος ο κριτής όσον αφορά το τι είναι ορθό και τι είναι εσφαλμένο. Ο Θεός κάνει τις κρίσεις. Εμείς οφείλομε να ευθυγραμμισθούμε μ’ αυτές για το δικό μας καλό. Αξίζει τον κόπο να κάνη κανείς το ορθό. Ένας Χριστιανός θέλει όπως ο Ιεχωβά Θεός δηλώση ποια είναι η δικαία οδός, η ορθή πορεία που πρέπει να λάβη. Ο Χριστιανός οφείλει τότε να λάβη την απόφασι. Κανείς άλλος δεν μπορεί, διότι ο Χριστιανός γνωρίζει ότι αυτός προσωπικώς είναι υπεύθυνος στον Θεό, τον Δοτήρα της ζωής.

15. Πώς συνέβη ώστε ο Αδάμ και η Εύα ν’ ακολουθήσουν μια πορεία στασιασμού στην Εδέμ;

¹⁵ Στον κήπο της Εδέμ διεκυβεύετο η ζωή του Αδάμ και της Εύας. Ο Ιεχωβά είπε στον άνδρα: «Από παντός δένδρου του παραδείσου ελευθέρως θέλεις τρώγει, από δε του ξύλου της γνώσεως του καλού και του κακού, δεν θέλεις φάγει απ’ αυτού· διότι καθ’ ην ημέραν φάγης απ’ αυτού, θέλεις εξάπαντος αποθάνει.» (Γέν. 2:16, 17) Ο Θεός δεν ήθελε να καταστήση δύσκολη τη ζωή του πρώτου ανθρώπου που εδημιούργησε και έθεσε μέσα στον παράδεισο της Εδέμ για να εξακολουθή να ζη. Απ’ όλα τα δένδρα που ήσαν μέσα στον κήπο​—και ίσως να υπήρχαν εκεί χιλιάδες απ’ αυτά—​μπορούσε να τρώγη ελευθέρως, αλλά υπήρχε ένα μόνο από το οποίο δεν έπρεπε να φάγη, τουλάχιστον προς το παρόν. Ο Θεός αφού εδημιούργησε τον Αδάμ εδημιούργησε μια σύντροφο, βοηθό, την Εύα. Είδε ότι δεν ήταν καλό να εξακολουθή να είναι ο άνθρωπος μόνος. Όταν ο Αδάμ είδε την Εύα αφού αυτή είχε δημιουργηθή από την πλευρά του, ανεφώνησε: «Τούτο είναι τώρα οστούν εκ των οστέων μου, και σαρξ εκ της σαρκός μου· αυτή θέλει ονομασθή ανδρίς, διότι εκ του ανδρός αυτή ελήφθη.» (Γέν. 2:23) Ο Αδάμ επληροφόρησε την Εύα τι του είχε ειπεί με άμεσο τρόπο ο Θεός όσον αφορά το να μη φάγη από το δένδρον της γνώσεως του καλού και του κακού. Αλλά μια μέρα ο Σατανάς με τη μορφή ενός όφεως άρχισε να λέγη στη γυναίκα: «Τω όντι είπεν ο Θεός, Μη φάγητε από παντός δένδρου του παραδείσου; Και είπεν η γυνή προς τον όφιν, Από του καρπού των δένδρων του παραδείσου δυνάμεθα να φάγωμεν· από δε του καρπού του δένδρου, το οποίον είναι εν μέσω του παραδείσου, είπεν ο Θεός, Μη φάγητε απ’ αυτού, μηδέ εγγίσητε αυτόν, δια να μη αποθάνητε. Και είπεν ο όφις προς την γυναίκα, Δεν θέλετε βεβαίως αποθάνει· αλλ’ εξεύρει ο Θεός, ότι καθ’ ην ημέραν φάγητε απ’ αυτού, θέλουσιν ανοιχθή οι οφθαλμοί σας, και θέλετε είσθαι ως θεοί, γνωρίζοντες το καλόν και το κακόν.»​—Γέν. 3:1-5.

Η ΖΩΗ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΙ

16, 17. Ποια πορεία ενεργείας προτίμησαν ο Αδάμ και η Εύα, όταν επρόκειτο να προσέξουν την εντολή του Θεού, και με ποιο αποτέλεσμα;

¹⁶ Γνωρίζομε τι συνέβη στον κήπο της Εδέμ. Η αφήγησις βρίσκεται στο τρίτο κεφάλαιο του βιβλίου της Γενέσεως. Η Εύα έφαγε από τον καρπό του δένδρου διότι ήθελε να είναι αυτή που θ’ απεφάσιζε τι ήταν καλό και τι ήταν κακό. Ήθελε να είναι όπως ο Θεός, να κρίνη αυτή και ν’ αποφασίζη τι είναι καλό και τι είναι κακό. Προτίμησε να ενεργήση αντίθετα με το νόμο του Ιεχωβά που είχε ήδη θεσπισθή. Δεν ήθελε να προσέξη το νόμο του Ιεχωβά, και ο Θεός δεν επενέβη για να την εμποδίση να λάβη και να φάγη τον καρπό εκείνου του δένδρου, διότι, όταν ο Ιεχωβά εδημιούργησε τον Αδάμ και την Εύα, τους εδημιούργησε και τους δύο ως ελευθέρους ηθικούς παράγοντας. Η ζωή των εξηρτάτο από τις αποφάσεις που θα ελάμβαναν οι ίδιοι. Μπορούσαν να διαθέσουν τη ζωή των όπως ήθελαν και να θερίσουν ό,τι έσπειραν. Ο Ιεχωβά τούς έδωσε υγιά συμβουλή, καλή οδηγία όσον αφορά το πώς να συνεχίσουν τη ζωή των σε αρμονία με το θέλημά Του, αλλά δεν τους ανάγκασε να πράττουν το θέλημά του. Μπορούσαν να ενεργήσουν αντίθετα προς αυτό αν προτιμούσαν. Αυτός τους είπε να μη φάγουν από ένα ωρισμένο δένδρο· αλλά αν εκείνοι ήθελαν να δείξουν ανυπακοή στο νόμο του, τότε, όπως είχε ειπεί στον Αδάμ, θα είχαν προτιμήσει τον θάνατο.

¹⁷ Έτσι εξηρτάτο από τον Αδάμ και την Εύα να λάβουν την ζωτική απόφασι. Ως ελεύθεροι ηθικοί παράγοντες, διέθεσαν τη ζωή των όπως ήθελαν. Επέφεραν επάνω των θάνατο καθώς επίσης κι επάνω σ’ ολόκληρη την ανθρώπινη οικογένεια.​—Ρωμ. 5:12.

18. Επειδή όλοι οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι ηθικοί παράγοντες, ποια εκλογή τίθεται, επίσης, μπροστά των;

¹⁸ Αλλά αυτή η ενέργεια εκ μέρους του Αδάμ δεν άλλαξε την ελευθερία του ανθρώπου να λαμβάνη μόνος του αποφάσεις. Όσον αφορά κάθε άνθρωπο στη γη, ο καθένας εξακολουθεί να είναι ένας ελεύθερος ηθικός παράγων και μπορεί ακόμη να διαθέση τη ζωή του όπως θέλει. Μπορεί να εξακριβώση ποιος είναι ο νόμος του Θεού και να ζη σύμφωνα μ’ αυτόν, ή μπορεί να ζη αντίθετα μ’ αυτόν. Ασφαλώς είναι πολύ φρονιμώτερο για ένα άτομο ν’ ακούση και ν’ ακολουθήση τον Λόγο του πανσόφου Θεού και να ζη σύμφωνα μ’ αυτόν, παρά να ενεργή αντίθετα μ’ αυτόν. Γιατί να μη είμεθα όπως ο ψαλμωδός ο οποίος είπε: «Δεν θέλω λησμονήσει τους λόγους σου.»

19. Πώς ο «Χριστιανικός κόσμος» δικαιολογεί την εσφαλμένη διαγωγή, αλλά τι έχει προμηθεύσει ο Θεός για να βοηθήση τον άνθρωπο να βαδίζη ορθά;

¹⁹ Ο Αδάμ και η Εύα ελησμόνησαν και οι δύο γρήγορα το νόμο του Θεού στον κήπο της Εδέμ όταν άρχισε να ομιλή ο Σατανάς. Απέρριψαν την εντολή του Θεού ‘να μη φάγουν’ κι έφαγαν από τον απαγορευμένο καρπό. Θα κάμετε κι εσείς το ίδιο με τους νόμους του Θεού σήμερα; Είσθε κι εσείς ακριβώς τόσο ελεύθεροι να λάβετε αποφάσεις όσο ήσαν ο Αδάμ και η Εύα στον κήπο της Εδέμ. Το ερώτημα είναι: Θα λάβετε αποφάσεις χωρίς να συμβουλευθήτε το νόμο του Θεού; Εκατομμύρια ανθρώπων αυτό κάνουν. Όσον αφορά το αποτέλεσμα, παρατηρήστε την ανηθικότητα σ’ όλο τον κόσμο. Πιθανόν να πήτε: «Δεν μπορείτε να τους κατακρίνετε.» Αλλ’ αυτοί οι άνθρωποι εξακολουθούν να υποστηρίζουν τον «Χριστιανικό κόσμο,» ο οποίος δεν διδάσκει πια το νόμο του Θεού για τη μοιχεία, την πορνεία και την ομοφυλοφιλία, και δεν φέρει αντίρρησι για την ασέλγεια. Ο «Χριστιανικός κόσμος» μπορεί να προσπαθήση να δικαιολογηθή λέγοντας: «Αυτοί οι νόμοι του Θεού δεν εφαρμόζονται σήμερα.» Αυτό ακριβώς είπε ο Σατανάς στην Εύα. Έτσι οι άνθρωποι σήμερα έρριψαν πίσω των τις Δέκα Εντολές και όλους τους άλλους νόμους του Θεού. Θέλουν ελευθερία, θέλουν να μεταβούν κάπου, αλλά δεν θέλουν πινακίδες. Είτε τους αρέσει είτε όχι οι πινακίδες υπάρχουν! Οι νόμοι του Θεού υπάρχουν και βρίσκονται για να βοηθήσουν το ανθρώπινο γένος. Εσείς θ’ ακολουθήσετε τους νόμους και θα ζήτε σύμφωνα μ’ αυτούς; Μπορείτε αν θέλετε. Η ζωή σας διακυβεύεται.

20. (α) Τι συμβαίνει στον σημερινό κόσμο και αυτό πού οδηγεί; (β) Επομένως, πώς η πορεία του Χριστιανού θα είναι διαφορετική;

²⁰ Οι επίγειες κυβερνήσεις κάνουν νόμους για να υπάρχη κάποια τάξις μεταξύ των ανθρώπων. Αλλά παρατηρήστε τι συμβαίνει όταν τα παιδιά του σχολείου στασιάζουν, οι γονείς στασιάζουν, ο εργαζόμενος κόσμος στασιάζη, και οι εθνικότητες στασιάζουν. Όλη η αναταραχή στον κόσμο σήμερα κράζει: «Δεν μας αρέσει ο νόμος.» Πού θα καταλήξη αυτή η παγκόσμιος αταξία; Θα καταλήξη στην κατάστασι που η Αγία Γραφή ονομάζει Αρμαγεδδών. (Αποκάλ. 16:16) Γι’ αυτό, οι αληθινοί Χριστιανοί σήμερα, οι οποίοι προσέχουν στο νόμο του Θεού και δεν τον λησμονούν, μπορούν να χαίρουν. Με αυτά που βλέπουν γνωρίζουν ότι ζούμε στις ‘έσχατες ημέρες’ αυτού του πονηρού συστήματος πραγμάτων. Γι’ αυτό, επειδή έχουν διαβάσει τις Άγιες Γραφές, λέγουν στους συγχριστιανούς των: «Όταν δε ταύτα αρχίσωσι να γίνωνται, ανακύψατε και σηκώσατε τας κεφαλάς σας· διότι πλησιάζει η απολύτρωσίς σας.» (Λουκ. 21:28) Γνωρίζουν ότι πρέπει να επέλθη και θα επέλθη μια αλλαγή στις υποθέσεις του κόσμου, κι έχουν προσευχηθή στον Θεό: «Ελθέτω η βασιλεία σου· γενηθήτω το θέλημά σου, ως εν ουρανώ, και επί της γης.» Οι μάρτυρες του Ιεχωβά πιστεύουν αυτή την προσευχή, και γι’ αυτό εξακολουθούν να κηρύττουν ότι επλησίασε η βασιλεία των ουρανών. Ακούστε και μη λησμονήσετε.

21. Πώς η συμβουλή, η οποία βρίσκεται στα εδάφια Παροιμίαι 3:1, 2, μπορεί να είναι βοηθητική σ’ ένα Χριστιανό τώρα και στο μέλλον;

²¹ Ενώ η ζωή σας εξακολουθεί να διακυβεύεται, δεχθήτε τη συμβουλή που βρίσκεται στα εδάφια Παροιμίαι 3:1, 2: «Υιέ μου, μη λησμονής τους νόμους μου, και η καρδία σου ας φυλάττη τας εντολάς μου· διότι μακρότης ημερών, και έτη ζωής, και ειρήνην, θέλουσι προσθέσει εις σε.» Αν ο Αδάμ είχε προσέξει το νόμο του Θεού και ζούσε σύμφωνα μ’ αυτόν, η ζωή του θα συνεχίζετο έως σήμερα. Πράγματι, θα ήταν ηλικίας περίπου έξη χιλιάδων ετών, σύμφωνα με τη χρονολογία της Αγίας Γραφής. Όταν η διακυβέρνησις της Βασιλείας του Θεού θα λειτουργή χωρίς ανταγωνιστή και θα έχη λάβει χώραν η ανάστασις των νεκρών και η χιλιετής βασιλεία θα έχη λήξει, θα εξακολουθή να εξαρτάται η ζωή κάθε ανθρώπου από την ατομική του απόφασι; Ναι, στο τέλος της χιλιετούς βασιλείας του Χριστού Ιησού η ζωή ή ψυχή του ανθρώπου θα διακυβεύεται πάλι, διότι τα εδάφια Αποκάλυψις 20:7-10 δείχνουν ότι ο Σατανάς θα ελευθερωθή από τη φυλακή του και θα προσπαθήση να παροδηγήση τα έθνη. Έτσι κάθε άτομο θα μπορή είτε να πάη με το μέρος του Σατανά ή Διαβόλου είτε ν’ ακολουθήση τους νόμους του Θεού. Η αιώνιος ζωή θα έλθη με το να είναι ένας ευπειθής στους νόμους του Θεού για την καθοδήγησι του ανθρωπίνου γένους στο τέλος των χιλίων ετών. Εκείνοι οι οποίοι θα προτιμήσουν να ταχθούν στο πλευρό του Σατανά θα πεθάνουν μαζί με τον Διάβολο όταν αυτός θα ριφθή στη λίμνη του πυρός, τον δεύτερο θάνατο. Έτσι, αν ένας θέλη ‘να προστεθούν εις αυτόν μακρότης ημερών, και έτη ζωής, και ειρήνη,’ τότε είναι καλύτερο γι’ αυτόν ν’ ακούση και να πράξη αυτό που λέγει ο Θεός. Ο Ιεχωβά είναι ο Δοτήρ της ζωής, και αυτός γνωρίζει πώς να μακρύνη τη ζωή σας. Αν θέσετε την ελπίδα σας στον Ιεχωβά και πιστεύετε σ’ αυτόν και δεν λησμονήτε τους νόμους του, θ’ απολαμβάνετε «μακρότητα ημερών, και έτη ζωής.»

22. (α) Γιατί έχει γραφή ο Λόγος του Θεού, κι επομένως ποια είναι η ευθύνη μας; (β) Ποιο προσωπικό όφελος μπορεί να έχη για μας ο Λόγος του Θεού;

²² Ακούστε τον σοφό άνθρωπο: «Απόκτησον σοφίαν, απόκτησον σύνεσιν· μη λησμονήσης αυτήν· μηδέ εκκλίνης από των λόγων του στόματός μου.» (Παροιμ. 4:5) Μερικές φορές οι άνθρωποι νομίζουν ότι, αφού εδαπάνησαν λίγα χρόνια διαβάζοντας την Αγία Γραφή, γνωρίζουν όλα όσα έχει να ειπή ο Θεός. Αλλ’ αυτό δεν αληθεύει. Όσο γηράσκομε τόσο περισσότερη γνώσι αποκτούμε και περισσότερη σοφία κερδίζομε. Έτσι έχομε καλύτερη κατανόησι. Ο Θεός έγραψε τον Λόγο του, την Αγία Γραφή, για ένα πολύ συγκεκριμένο σκοπό, «δια την διδασκαλίαν ημών.» (Ρωμ. 15:4) Επομένως, οφείλομε να εξακολουθούμε να τον διαβάζωμε και να τον μελετούμε πραγματικά. Οι αληθινοί Χριστιανοί με περισσότερη γνώσι μπορούν να εκτιμήσουν τις αρχές της αληθείας και της δικαιοσύνης. Ένας Χριστιανός που είναι εκπαιδευμένος μπορεί να εγκαρτερήση και ν’ αντιμετωπίση τις δυσκολίες, τους διωγμούς και τις κακουχίες που θα παρουσιάζωνται ενώ θα περιπατή με ακεραιότητα. Ο Λόγος του Θεού τον ενισχύει για να είναι ένας διαγγελεύς της Βασιλείας, ίσως ένας ιεραπόστολος ή ένας σκαπανεύς, ή υπηρέτης περιοχής ή ένας υπηρέτης περιφερείας κάπου στην ορατή οργάνωσι του Ιεχωβά. Ο Θεός δεν δείχνει αδιαφορία γι’ αυτό που κάνουν οι πιστοί Χριστιανοί. Ο Παύλος το εξετίμησε αυτό κι έγραψε: «Διότι δεν είναι άδικος ο Θεός, να λησμονήση το έργον σας, και τον κόπον της αγάπης την οποίαν εδείξατε εις το όνομα αυτού, υπηρετήσαντες τους αγίους και υπηρετούντες. Επιθυμούμεν δε να δεικνύη έκαστος υμών την αυτήν σπουδήν προς την πληροφορίαν της ελπίδος μέχρι τέλους· δια να μη γείνητε νωθροί, αλλά μιμηταί των δια πίστεως και μακροθυμίας κληρονόμουντων τας επαγγελίας.»​—Εβρ. 6:10-12.

[Εικόνα στη σελίδα 205]

Βοηθείτε σεις τα τέκνα σας να ενθυμούνται τι έχει κάμει ο Θεός;