Easter—Υπόλειμμα της Αρχαίας Λατρείας του Φύλου

ΑΠΟ την εποχή που ήσθε παιδί, πιθανόν να σας ελέχθη ότι αυτό, που στις Αγγλικανικές χώρες ονομάζουν Easter (Ήστερ) και το συσχετίζουν με το Πάσχα, είναι ένας Χριστιανικός εορτασμός ως ανάμνησις της αναστάσεως του Ιησού Χριστού. Αν ναι, τότε αυτό που σας ελέχθη δεν είναι αλήθεια. Το Easter αυτό αντί να είναι ένας Χριστιανικός εορτασμός, είναι ειδωλολατρικής προελεύσεως, ριζωμένος βαθιά στην αρχαία λατρεία του φύλου. Ίσως αυτό να σας φαίνεται δύσκολο να το πιστεύσετε, αλλά προσέξτε τι έχουν να πουν μερικά αυθεντικά έργα της ιστορίας γι’ αυτή την εορτή.

Επιβεβαιώνοντας το παγανιστικό της βάθος, Η Καθολική Εγκυκλοπαιδεία, έκδοσις 1909, λέγει στον Τόμο 5, σελίδα 227: «Πάρα πολλά ειδωλολατρικά έθιμα, για εορτασμό της επιστροφής της ανοίξεως, περιεστρέφοντο γύρω από αυτό που ωνομάσθη Ήστερ. Το αυγό αποτελεί το έμβλημα της γονιμοποιήσεως της ζωής στην αρχή της ανοίξεως. . . . Ο λαγός είναι ένα ειδωλολατρικό σύμβολο και υπήρξε πάντοτε ένα έμβλημα της γονιμότητος.» Σε αρμονία με αυτό Η Αμερικανική Εγκυκλοπαιδεία, έκδοσις 1956, λέγει στον Τόμο 9, στη σελίδα 506: «Σύμφωνα με τον Σεβασμιώτατο Μπέντε, Άγγλο ιστορικό των αρχών του 8ου αιώνος, η λέξις αυτή [Easter] προέρχεται από τη Νορμανδική Όσταρα ή Εόστρε, που σημαίνει την εορτή της ανοίξεως στην εαρινή ισημερία, την 21 Μαρτίου, όταν η φύσις βρίσκεται σε ανάστασι ύστερ’ από τον χειμώνα. Έτσι, προέκυψαν και οι λαγοί, που είναι αξιοσημείωτοι για τη γονιμότητά των, και τ’ αυγά, χρωματισμένα όπως οι ακτίνες του επιστρέφοντος ηλίου και των βορείων φώτων ή βορείου σέλαος.»

Αν το Easter (Ήστερ) ήταν ένας πραγματικά Χριστιανικός εορτασμός, τότε τι χρειάζονται τ’ αυγά και οι λαγοί; Ποια σχέσι μπορούν να έχουν με την ανάστασι του Ιησού Χριστού; Προφανώς καμμιά οποιανδήποτε! Αποτελούν παράδοσι του Ήστερ, διότι, οι αρχαίοι ειδωλολάτραι τα χρησιμοποιούσαν όταν ετηρούσαν τις εαρινές των εορτές. Και τα δύο αυτά ήσαν σπουδαία σύμβολα στην παγανιστική λατρεία του φύλου. Σ’ αυτό το σημείο, εξετάστε τι λέγεται από το Στερεότυπον Λεξικόν Λαογραφίας, Μυθολογίας και Θρύλου υπό Φουνκ και Βάγκναλς, έκδοσις 1949, Τόμος 1, σελίς 335:

«Τα παιδιά κυλούν κόκκινα αυγά στην Αγγλία. Παντού κυνηγούν τα πολύχρωμα αυγά, που φέρνει ο λαγός του Easter. Αυτό δεν είναι απλώς παιχνίδι των παιδιών, αλλά το υπόλειμμα μιας ιεροτελεστίας γονιμότητος, επειδή τ’ αυγά και ο λαγός συμβολίζουν την γονιμότητα. Επί πλέον, ο λαγός ήταν ο συνοδός της Γερμανικής θεάς Όσταρα, η οποία έδωσε το όνομα στην εορτή μέσω του Γερμανικού Όστερν.» Νομίζετε ότι είναι μια Χριστιανική συνήθεια να ενθαρρύνωνται τα παιδιά να ενασχολούνται σε μια παγανιστική ιεροτελεστία γονιμότητος;

ΚΑΜΜΙΑ ΓΡΑΦΙΚΗ ΒΑΣΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΗΣΤΕΡ

Αλλά, πιθανόν να προβάλετε την αντίρρησι ότι η λέξις Easter (Ήστερ) υπάρχει στην Αγγλική Γραφή στο εδάφιο Πράξεις 12:4. Γιατί υπάρχει εκεί εφόσον πρόκειται για ειδωλολατρικό εορτασμό; Η λέξις αυτή χρησιμοποιείται στην Εξουσιοδοτημένη Μετάφρασι της Βίβλου, αλλά είναι αποτέλεσμα κακής μεταφράσεως από την Ελληνική γλώσσα, στην οποία αρχικώς εγράφη το βιβλίο των Πράξεων. Άλλες μεταφράσεις αποδίδουν κατάλληλα την Ελληνική λέξι πάσχα στην Αγγλική ως Πασόβερ (παράτρεξις), όχι Ήστερ. Σημειώστε τι λέγει το Λεξικόν της Βίβλου Ουεστμίνστερ γι’ αυτό στην σελίδα 145: « Easter (Ήστερ). Αρχικώς η εαρινή εορτή προς τιμήν της Τευτονικής θεάς του φωτός και της ανοίξεως γνωστής στην Άγγλο-Σαξωνική ως Ήστερ. Ενωρίς, από τον 8ον αιώνα το όνομα αυτό μετεφέρθη από τους Αγγλο-Σάξωνας στη Χριστιανική εορτή, η οποία είχε θεσπισθή για τον εορτασμό της αναστάσεως του Χριστού. Στην ΚΕΜ [Κατ’ Εξουσιοδότησιν Μετάφρασιν] υπάρχει μόνο μια φορά (Πράξ. 12:4), αλλά πρόκειται για κακή μετάφρασι.»

Υπήρχε πράγματι κάποια Χριστιανική εορτή την άνοιξι που να είχε «θεσπισθή για τον εορτασμό της αναστάσεως του Χριστού»; Όχι στις ημέρες των αποστόλων του Χριστού. Όπως προελέχθη από τον απόστολο Παύλο, ύστερ’ από τον θάνατό των θα συνέβαινε μια μεγάλη αποστασία από την αληθινή Χριστιανοσύνη, πράγμα που κατέληξε σε πολλούς αντιγραφικούς εορτασμούς. (Πράξ. 20:29, 30) Μολονότι ο απόστολος Παύλος ετόνισε, κάτω από έμπνευσι, ότι οι Χριστιανοί δεν έπρεπε να είναι προσκολλημένοι σε μια παράδοσι τηρήσεως ημερών, μηνών, εποχών και ετών, μερικοί Χριστιανοί το έπρατταν οπωσδήποτε. (Γαλ. 4:9-11) Προφανώς αυτοί ήσαν άνθρωποι, οι οποίοι επέμεναν να συνεχίζουν τις εορτές του Μωσαϊκού νόμου αλλά τις επεξέτειναν για να είναι εορτασμοί των πραγμάτων τα οποία εκείνες προεσκίαζαν. Έτσι στην Παράτρεξι (Πάσχα) εδόθη επιπρόσθετη σημασία σχετική με το πρόσωπο του Ιησού Χριστού, του αντιτυπικού Πασχαλινού Αμνού, και με την ανάστασί του. Σ’ αυτή την ετησία τήρησι οι αποστάται επρόσθεσαν βαθμιαίως συνήθειες και σύμβολα από την ειδωλολατρική εορτή της ανοίξεως, η οποία κατέληξε στον εορτασμό που ονομάζεται τώρα στις Αγγλικανικές χώρες Ήστερ (Easter) και τον συσχετίζουν με την ανάστασι του Ιησού Χριστού.

Το ότι ο εορτασμός αυτός δεν έχει εξουσιοδότησι από τις Άγιες Γραφές ή προηγούμενο μεταξύ των πρώτων Χριστιανών τονίζεται από την Βρεττανική Εγκυκλοπαιδεία, ενδεκάτη έκδοσις, Τόμος 8, σελίς 828: «Δεν υπάρχει στην Καινή Διαθήκη, ή στα συγγράμματα των αποστολικών Πατέρων καμμιά απόδειξις για την τήρησι του εορτασμού του Ήστερ. Ο καθαγιασμός ειδικών εποχών ήταν μια ιδέα που δεν υπήρχε στις διάνοιες των πρώτων Χριστιανών. . . . Ο εκκλησιαστικός ιστορικός Σωκράτης (Εκκλησ. Ιστορ. τόμ. 22) λέγει, με πλήρη αλήθεια, ότι ούτε ο Κύριος ούτε οι απόστολοί του παρήγγειλαν την τήρησι αυτής ή οποιασδήποτε άλλης εορτής . . . και αποδίδει την τήρησι του Easter από την εκκλησία στην διαιώνισι μιας παλαιάς συνήθειας ‘όπως ακριβώς έχουν θεσπισθή πολλά άλλα έθιμα’.» Η αρχαία συνήθεια ήταν το έθιμο των ειδωλολατρών να τηρούν μια εορτή προς τιμήν της ιδικής των θεάς της ανοίξεως.

ΟΧΙ ΓΙΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ

Ο συσχετισμός της αναστάσεως του Χριστού με την εορτή Ήστερ (Easter) δεν έκαμε να μεταβληθή ο εορτασμός σε κάτι που είναι παραδεκτό από τους αληθινούς Χριστιανούς. Ένα σάπιο μήλο δεν μεταμορφώνεται σε υγιεινή τροφή με το να το περιβάλη κανείς απλώς με τη φλούδα ενός πορτοκαλιού.

Παρά το γεγονός ότι οι θρησκευτικοί ηγέται του «Χριστιανικού κόσμου» διακηρύσσουν το Easter ως ένα Χριστιανικόν εορτασμό, εν τούτοις εξακολουθεί να είναι ειδωλολατρικός. Ίσως να πήτε, «Τι σημασία έχει εφόσον είναι προς τιμήν του Χριστού;» Η διαφορά έγκειται μεταξύ του να έχη την επιδοκιμασία του Θεού ή να έχη την αποδοκιμασία του, και αυτό σημαίνει την διαφορά μεταξύ αιωνίου ζωής και αιωνίου θανάτου.—2 Θεσ. 1:8, 9.

Αν επιθυμήτε την επιδοκιμασία του αληθινού Θεού, εξετάστε την εντολή, η οποία δίδεται στους Χριστιανούς στα εδάφια 2 Κορινθίους 6:14, 15, 17 (ΜΝΚ): «Μη ομοζυγείτε με τους απίστους· διότι τίνα μετοχήν έχει η δικαιοσύνη με την ανομίαν; τίνα δε κοινωνίαν το φως προς το σκότος; Τίνα δε συμφωνίαν ο Χριστός με τον Βελίαλ; ή τίνα μερίδα ο πιστός με τον άπιστον; Δια τούτο ‘εξέλθετε εκ μέσου αυτών και αποχωρίσθητε,’ λέγει Ιεχωβά, ‘και μη εγγίσητε ακάθαρτον.»

Η εορτή του «Ήστερ» (Easter) είναι κάτι το «ακάθαρτον» διότι έχει τις ρίζες της στην παγανιστική λατρεία του φύλου. Οι άνθρωποι που την εορτάζουν ατιμάζουν τον Ιησού Χριστό με το να ταυτίζουν το όνομά του με αυτή την αποκρουστική μορφή λατρείας. Γιατί να εξακολουθήτε να πράττετε ό,τι είναι ονειδιστικό σ’ αυτόν και ατιμωτικό για τον Θεό; Ακολουθείτε την Γραφική εντολή ν’ αποχωρισθήτε από αυτή τη συνήθεια της ψευδούς θρησκείας και από εκείνους οι οποίοι την υποστηρίζουν. Αναγνωρίστε αυτή την εορτή του «Ήστερ» (Easter) γι’ αυτό που είναι στην πραγματικότητα, ένα υπόλειμμα της αρχαίας λατρείας του φύλου.