Ενθυμείσθε;

Έχετε διαβάσει προσεκτικά τα πρόσφατα τεύχη της Σκοπιάς; Αν ναι πρέπει ν’ αναγνωρίσετε τα σπουδαία αυτά σημεία. Εξετάστε τον εαυτό σας.

● Ποια είναι η σημασία της προφητείας του Ησαΐα η οποία έλεγε: «Επαχύνθη η καρδία του λαού τούτου, και έγειναν βαρέα τα ώτα αυτών, και έκλεισαν τους οφθαλμούς αυτών, δια να μη βλέπωσι με τους οφθαλμούς αυτών, και ακούωσι με τα ώτα αυτών.»;

Όπως ακριβώς το κήρυγμα του Ησαΐα απέδειξε σε «τούτον τον λαόν» ότι δεν ήθελαν ν’ ακούσουν ή εννοήσουν, ότι ήσαν πολύ ιδιοτελείς για να εννοήσουν για να μάθουν ακόμη και από ένα καλό διδάσκαλο, έτσι και σήμερα το κήρυγμα της Βασιλείας αποδεικνύει ότι οι άνθρωποι έχουν κλείσει τους οφθαλμούς και τα ώτα των και ότι με ιδιοτελή τρόπο θ’ αρνούνται να εννοήσουν ωσότου επέλθει η συμφορά.​—Σελ. 81-83.a

● Πώς μπορεί μια σύζυγος να γίνη αγαπητή στον σύζυγό της;

Με το να καλλιεργήση τις ιδιότητες που πηγάζουν από μια καλή καρδιά​—χαρούμενη διάθεσι, ψυχραιμία, ταπεινοφροσύνη, φιλικότητα, ευγενή καλωσύνη, συμπαθή κατανόησι.​—Σελ. 259.

● Τι εννοούσε ο Ιησούς όταν είπε: «Πολλοί όμως πρώτοι θέλουσιν είσθαι έσχατοι, και έσχατοι πρώτοι»;

Οι μαθηταί του Ιησού, οι οποίοι ήσαν οι έσχατοι που οι αυτοδικαιούμενοι Ιουδαίοι θρησκευτικοί διδάσκαλοι εσκέπτοντο ότι θα κερδίσουν ένα θρόνο στη βασιλεία του Θεού, έγιναν πρώτοι με το να κερδίσουν αυτή την έξοχη θέσι· με την αντιστροφή των γεγονότων εκείνοι οι οποίοι ήσαν «πρώτοι» μεταξύ των Ιουδαίων έγιναν οι «έσχατοι» που εδέχθησαν το «δηνάριον,» οι περισσότεροι δε το απέρριψαν κι έτσι απώλεσαν τα προνόμια της Βασιλείας.​—Σελ. 266, 267, 273.

● Στη παραβολή του δηναρίου που ελάλησε ο Ιησούς, τι εσυμβόλιζε το δηνάριον;

Το προνόμιο και την τιμή να είναι ένας μέλος του πνευματικού Ισραήλ και να υπηρετή ως αποκυημένος από το πνεύμα πρέσβυς της Μεσσιανικής βασιλείας του Θεού.​—Σελ. 272, 280.

● Πώς ο Θεός μιλεί σε μας σήμερα;

Όσα ο Θεός μίλησε μέσω των αγγέλων, προφητών και του Υιού του κατηύθυνε να καταγραφούν στη Βίβλο. Μέσω αυτής και μέσω της οργανώσεώς του, σήμερα μιλεί σε μας.​—Σελ. 362.

● Τι είναι το πνεύμα του κόσμου;

Είναι η κατάστασις της διανοίας, η έμμονη τάσις η οποία ελέγχει τον κόσμο του ανθρωπίνου γένους υπό την διακυβέρνησι του Σατανά.​—Σελ. 216

● Πώς μπορεί να λεχθή ότι όλοι οι μάρτυρες του Ιεχωβά είναι ολοχρόνιοι διάκονοι;

Διότι κάθε μορφή της ζωής των επηρεάζεται από την διακονία των.​—Σελ. 304.

● Ποιες είναι οι θυγατέρες της Βαβυλώνος της Μεγάλης;

Οι διάφορες θρησκευτικές αιρέσεις, τόσο στον Χριστιανικό κόσμο όσο και στον ειδωλολατρικό, που αντιγράφουν την μητέρα των με το να διαπράττουν πορνεία με τους βασιλείς της γης. Επειδή όλες είναι από την ιδία Βαβυλωνιακή οικογένεια, αποτελούν την παγκόσμια αυτοκρατορία της ψευδούς θρησκείας.​—Σελ. 252.

● Τι υπάρχει, σήμερα που έχει υποτυπωθή από τον ισχυρό Σαμψών;

Η οργάνωσις του «πιστού και φρονίμου δούλου» των αληθινών, αφοσιωμένων κεχρισμένων Χριστιανών.​—Σελ. 330.

● Γιατί προσηυχήθη ο Σαμψών για δύναμι να εκδικηθή τους Φιλισταίους για την απώλεια ενός μόνο από τους δύο οφθαλμούς του;

Ο Σαμψών κατηγορούσε προφανώς τον εαυτό του για την απώλεια του ενός από τους οφθαλμούς του λόγω ελλείψεως επαγρυπνήσεως εκ μέρους του στην υπόθεσι της Δαλιδάς, αλλά για την απώλεια του άλλου οφθαλμού του κατηγορούσε τους Φιλισταίους.​—Σελ. 340.

● Γιατί η προσπάθεια να «σωθούν τα προσχήματα» είναι αντιχριστιανική συνήθεια;

Διότι ισοδυναμεί, με ψέμμα ή άρνησι της ανάγκης επανορθώσεως ή παιδείας. Αν θέλωμε να είμεθα έντιμοι με τον Θεό μας, με τους Χριστιανούς αδελφούς μας και με τον εαυτό μας, θ’ αναγνωρίσωμε τ’ αμαρτήματα και τα σφάλματά μας.​—Σελ. 340.

● Ποια είναι η προστασία κατά της μοναξιάς;

Έργο με σκοπό· εκδήλωσις ενδιαφέροντος για τους άλλους· το να δίδωμε στους άλλους με πνευματικό τρόπο· η προσευχή.​—Σελ. 355, 356.

● Γιατί μπορούμε να είμεθα βέβαιοι ότι ο Θεός θα θέση τέρμα στην πονηρία;

Έχει κάμει, επανειλημμένες υποσχέσεις να κάμη ακριβώς αυτό, και η πορεία του ενεργείας στο παρελθόν μας βεβαιώνει ότι θα το κάνη.​—Σελ. 325.

● Την εποχή που ο Ιησούς ελάλησε την παραβολή του πλουσίου και του Λαζάρου, ποιον εκπροσωπούσε ο πλούσιος και ποιον ο Λάζαρος;

Ο πλούσιος αντιπροσώπευε εκείνους στους οποίους μόλις είχε ομιλήσει, ο Ιησούς, τους φιλάργυρους Φαρισαίους· επομένως τους θρησκευτικούς ηγέτας ως μια τάξι. Ο πτωχός Λάζαρος αντιπροσώπευε πρωτίστως τους πτωχούς και πνευματικώς πτωχευμένους μεταξύ των Ιουδαίων τους οποίους περιφρονούσε η άρχουσα τάξις.​—Σελ. 402, 403.

[Υποσημειώσεις]