Πού Ευρισκόμεθα Σύμφωνα με τον Χρονολογικό Πίνακα του Θεού;

ΑΠΟ την ανάγνωσι του Λόγου του Θεού την Βίβλο δεν μπορεί παρά να συμπεράνη ένας ότι ο Θεός γνωρίζει τι επιφυλάσσει το μέλλον. Τα τρομακτικά γεγονότα της εποχής μας έχουν όλα προλεχθή από αυτόν πριν από αιώνες και εμφανίζονται στην παγκόσμια σκηνή ακριβώς στον καιρό τους σύμφωνα με τον «χρονολογικό πίνακά» του. Όχι ότι ο Παντοδύναμος Θεός είναι υπεύθυνος για όλα όσα συνέβησαν στη γη δια μέσου των αιώνων. Αυτός ο ίδιος βεβαιώνει ότι οι άνθρωποι «διεφθάρησαν,» ότι «η κηλίς [είναι] αυτών.» (Δευτ. 32:5) Εκείνος, μάλλον, με την απέραντη σοφία του μπόρεσε να καθορίση εκ των προτέρων ποια πορεία θα ελάμβαναν τα έθνη, και για καθοδήγησι και ενθάρρυνσί μας έκαμε να καταγραφή στον Λόγο του την Βίβλο ένα υπόδειγμα αυτών των προφητικών γεγονότων.

Επομένως, η γνώσις αυτού του «χρονολογικού πίνακος» είναι εντόνου ενδιαφέροντος για τον άνθρωπο, διότι δεν εφοδιάζει με ανεκτίμητη πληροφορία η οποία σημειώνει τη θέσι του μέσα στο ρεύμα του χρόνου. Αποκαλύπτει επίσης ποια γεγονότα πρόκειται να ξεσπάσουν στην παγκόσμια σκηνή. Έτσι με αυτή την πληροφορία εντελώς στη διάθεσί μας μπορούμε να χαράξωμε μια πορεία ζωής που θα οδηγήση σ’ ένα ευτυχισμένο αποτέλεσμα.

Παραδείγματος χάριν, ο «χρονολογικός πίναξ» της Γραφής δείχνει ότι ευρισκόμεθα στο κατώφλι μιας νέας εποχής, ότι αυτή η γη φυλάσσεται για πολλές δραματικές αλλαγές σ’ αυτήν την ιδία τη γενεά​—αλλαγές οι οποίες θα επηρεάσουν την δική σας ζωή καθώς και την ζωή κάθε άλλου ανθρώπου για όλο τον χρόνο του μέλλοντος. Δείχνει ότι αντιμετωπίζομε την ημέρα της εκφράσεως του θυμού του Θεού εναντίον κάθε πονηρίας στη μάχη που η Γραφή ονομάζει «Αρμαγεδδών.» Ύστερ’ από αυτόν τον πόλεμο θα έλθη η ένδοξη βασιλεία του Ιησού Χριστού. (Αποκάλ. 16:16· 20:4-6) Ασκώντας πίστι σ’ αυτές τις υποσχέσεις, ένας πολύς όχλος του ανθρωπίνου γένους έχει διευθετήσει την ζωή του σε αρμονία με τον Λόγο του Θεού με την ελπίδα να γίνουν δέκται των ευλογιών που πρόκειται να έλθουν.

Αλλά πώς μπορούμε να είμεθα βέβαιοι ότι αυτές οι υποσχέσεις ασφαλώς θα εκπληρωθούν; Η απάντησις είναι απλή: Διότι αυτές είναι υποσχέσεις ενός Θεού ο οποίος είναι αδύνατον να ψευσθή. (Εβρ. 6:18) Είναι προγραμματισμένα γεγονότα στον «χρονολογικό πίνακα» του Θεού.​—Ματθ. 24:34, 35.

Παραδείγματος χάριν, στο βιβλίο του Εκκλησιαστού (3:1, 8) ο Δημιουργός μάς βεβαιώνει: «Χρόνος είναι εις πάντα, και καιρός παντί πράγματι υπό τον ουρανόν . . . καιρός πολέμου και καιρός ειρήνης.» Χωρίς αμφιβολία, λοιπόν, υπάρχει ένας ωρισμένος καιρός για την διεξαγωγή του πολέμου του Αρμαγεδδώνος κι επίσης ένας ωρισμένος καιρός για ν’ αρχίση η ειρηνική βασιλεία του Χριστού.

Μια προσεκτική μελέτη της Γραφής μάς βοηθεί να εκτιμήσωμε ότι τα παγκόσμια γεγονότα μπορούν να προβλεφθούν και να κατανοηθούν εκ των προτέρων από εκείνους οι οποίοι είναι εξοικειωμένοι με τις Βιβλικές προφητείες. Παραδείγματος χάριν, από μια μελέτη των Εβραϊκών Γραφών ο Ιησούς Χριστός εγνώριζε ότι επρόκειτο να πάθη, ν’ αποθάνη και ν’ αναστηθή σε ζωή. Έτσι είπε στους μαθητάς του εκ των προτέρων ότι «πρέπει να υπάγη εις Ιεροσόλυμα, και να πάθη πολλά από των πρεσβυτέρων και αρχιερέων και γραμματέων, και να θανατωθή, και την τρίτην ημέραν να αναστηθή.» (Ματθ. 16:21-23) Η αιτία αυτών των προφητειών εδόθη από τον Ιησού μ’ αυτά τα λόγια: «Και τώρα σας είπον πριν γείνη, δια να πιστεύσητε όταν γείνη.» (Ιωάν. 14:25-29) Αυτό είναι το πλεονέκτημα του να γνωρίζωμε την προφητεία και να βλέπωμε την εκπλήρωσί της. Αποκτούμε πίστι και δύναμι με το να παριστάμεθα μάρτυρες των υποσχέσεων του Θεού και μπορούμε να βλέπωμε μπροστά μ’ εμπιστοσύνη ότι θα ιδούμε την εκπλήρωσί και των άλλων προφητειών. Επομένως, εκείνοι οι οποίοι δεν πιστεύουν χάνουν την εκτίμησι της αξίας του «χρονολογικού πίνακος» του Θεού γι’ αυτούς.

ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΓΙΑ ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΙ

Οι υποσχέσεις και οι προφητείες του Θεού είναι για ενθάρρυνσί μας. Παραδείγματος χάριν, πολύ προτού υποδουλωθούν οι Εβραίοι στην Αίγυπτο, ο Θεός είπε στον Αβραάμ: «Έξευρε βεβαίως ότι το σπέρμα σου θέλει παροικήσει εν γη ουχί εαυτών, και θέλουσι δουλώσει αυτούς, και θέλουσι καταθλίψει αυτούς, τετρακόσια έτη.» (Γεν. 15:13) Η αρχή αυτής της θλίψεως ήταν όταν ο Ισμαήλ, ο γυιος της Αιγύπτιας Άγαρ, εχλεύασε τον Ισαάκ το έτος 1913 π.Χ. Αφαιρώντας 400 έτη από το 1913 φθάνομε στο 1513 π.Χ., το έτος ακριβώς που ο Θεός απελευθέρωσε τους Ισραηλίτας από την Αιγυπτιακή δουλεία. Η γνώσις αυτής της προφητείας προς τον Αβραάμ θα μπορούσε να χρησιμεύση ως μια πηγή μεγάλης ενθαρρύνσεως σ’ εκείνους τους υποδουλωμένους και καταθλιβομένους Ιουδαίους, διότι έλεγε επίσης γι’ απελευθέρωσι.​—Γέν. 50:24, 25.

Ένα άλλο παράδειγμα όπου η γνώσις μιας καταγραμμένης προφητείας χρησίμευσε για ενθάρρυνσι μπορεί να βρεθή στην προφητεία του Ιερεμία. Ο Ιεχωβά ωδήγησε τον προφήτη του Ιερεμία να γράψη ότι οι Ιουδαίοι θα εκρατούντο αιχμάλωτοι στη Βαβυλώνα ενώ η γη των ήταν έρημη επί εβδομήντα έτη. (Ιερεμ. 29:10) Ο προφήτης Δανιήλ, ενώ ήταν στη Βαβυλώνα, έλαβε θάρρος από αυτά τα προφητικά λόγια και απέβλεπε στην απελευθέρωσι του λαού του και την επάνοδό του στην Ιερουσαλήμ, πράγμα που έλαβε χώρα το 537 π.Χ., ακριβώς εβδομήντα έτη μετά που παρέμενε η γη του Ιούδα ακατοίκητη όταν οι τελευταίοι Ιουδαίοι έφυγαν στην Αίγυπτο λίγο μετά την ερήμωσι της Ιερουσαλήμ. Αυτό τονίζει και πάλι την ακρίβεια του «χρονολογικού πίνακος» του Θεού.

Στην αρχή του πρώτου αιώνος της Κοινής μας Χρονολογίας οι πιστοί Ιουδαίοι απέβλεπαν στον Μεσσία εξαιτίας των καταγεγραμμένων προφητειών. Στον προφήτη Δανιήλ ελέχθη «ότι από της εξελεύσεως της προσταγής τού να ανοικοδομηθή η Ιερουσαλήμ, έως του Χριστού [Μεσσία] του Ηγουμένου, θέλουσιν είσθαι εβδομάδες επτά, και εβδομάδες εξήντα δύο.» (Δαν. 9:24, 25) Με άλλα λόγια, θα περνούσαν εξήντα εννέα εβδομάδες ετών ή 483 έτη (διότι αυτές είναι συμβολικές εβδομάδες). (Ιεζ. 4:6) Το 455 π.Χ. ο Βασιλεύς Αρταξέρξης εξέδωσε διάταγμα ν’ ανοικοδομηθούν η πόλις της Ιερουσαλήμ και το τείχος της. (Νεεμ. 2:1-8) Υπολογίζοντας από το 455 π.Χ., τα 483 έτη θα έληγαν το 29 μ.Χ. Το 29 μ.Χ. ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ είχε χρισθή με το άγιο πνεύμα, οπότε έγινε Ιησούς Χριστός ή Ιησούς ο Μεσσίας, ο κεχρισμένος. Το έτος εκείνο ο Ανδρέας, αδελφός του Σίμωνος Πέτρου ανήγγειλε: «Ευρήκαμεν τον Μεσσίαν, το οποίον μεθερμηνευόμενον είναι ο Χριστός.» (Ιωάν. 1:41) Αυτό ήταν ακριβώς όπως προελέχθη από τον προφήτη Δανιήλ πριν από αιώνες.

Εφόσον οι προφητείες και οι υποσχέσεις του Θεού ήσαν μια ενθάρρυνσις για ανθρώπους στη διάρκεια των αιώνων, εμείς οι οποίοι ζούμε στη συντέλεια αυτού του συστήματος πραγμάτων θα είμεθα σοφοί αν στραφούμε στις ίδιες πηγές για ενθάρρυνσί μας.​—Ρωμ. 15:4.

ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ

Η δική μας γενεά είναι η πιο κρίσιμη. Η Βιβλική χρονολογία και οι προφητείες συμφωνούν μ’ αυτό το γεγονός. Εμείς οι οποίοι ζούμε σήμερα στεκόμεθα στο κατώφλι του Αρμαγεδδώνος, του πολέμου του Θεού στον οποίο οι πονηροί θα σαρωθούν από την γη. Αυτό σημαίνει επίσης ότι ιστάμεθα στο κατώφλι της ασυγκρίτου ειρηνικής, δικαίας διακυβερνήσεως του Χριστού που θ’ ακολουθήση. Αλλά πώς μπορούμε να είμεθα βέβαιοι; Χάρις στον αλάνθαστο «χρονολογικό πίνακα» του Θεού.​—2 Τιμ. 3:1-5· Ματθ. 24:21· 2 Πέτρ. 3:13.

Σημειώστε τον παράγοντα χρόνο που έδωσε ο Ιησούς: «Η Ιερουσαλήμ θέλει είσθαι πατουμένη υπό εθνών, εωσού εκπληρωθώσιν οι καιροί των εθνών.» (Λουκ. 20:24) Ύστερ’ από αυτό, όπως είπε, «θέλει εγερθή έθνος επί έθνος, και βασιλεία επί βασιλείαν· και θέλουσι γείνει πείναι και λοιμοί, και σεισμοί κατά τόπους. Πάντα δε ταύτα είναι αρχή ωδίνων.» (Ματθ. 24:7, 8) Οι «καιροί των εθνών,» που ανέφερε ο Ιησούς, έδειχναν μια περίοδο όπου δεν θα υπήρχε αντιπροσωπευτική κυβέρνησις του Ιεχωβά εις χείρας της βασιλικής γραμμής του Βασίλεως Δαβίδ που να επεμβαίνη στην κυριαρχία της γης από τα έθνη. Ώστε πότε άρχισαν αυτοί οι «καιροί,» και πόση θα ήταν η περίοδος που επρόκειτο να επεκταθούν;

Αυτοί οι Καιροί των Εθνών άρχισαν να υπολογίζωνται το 607 π.Χ., όταν η Ιερουσαλήμ, η πρωτεύουσα της αντιπροσωπευτικής κυβερνήσεως του Θεού στη γη, κατεστράφη από τον βασιλέα της Βαβυλώνος. Επρόκειτο να διαρκέσουν επτά συμβολικούς καιρούς, όπως φαίνεται από το 4^ο κεφάλαιο του Δανιήλ. Εκεί στον Δανιήλ βρίσκεται μια προφητεία που αφορά την βασιλεία του Θεού (Δαν. 4:34), μια προφητεία που ετόνιζε τον καιρό κατά τον οποίον, στον εκλεκτό του Θεού, θα εδίδετο το δικαίωμα να κυβερνά (Δαν. 4:17, 25, 32) ύστερ’ από την πάροδο μιας περιόδου «επτά καιρών.» Η Γραφή δείχνει ότι ο καθένας απ’ αυτούς τους «καιρούς» θα ήταν 360 ετών μήκους και ότι οι επτά μαζί θα ήσαν διαρκείας 2.520 ετών.a Αυτή η περίοδος χρόνου έληξε το φθινόπωρο του 1914 της Κοινής μας Χρονολογίας. Αυτό το γεγονός είναι σημαντικό διότι, σύμφωνα με τις προφητείες του «χρονολογικού πίνακος» του Θεού, η γη επρόκειτο να παραστή μάρτυς μιας αξιοσημείωτης αλλαγής μετά το 1914. Αλλά έγινε αυτό;

ΑΠΟΔΕΞΙΣ ΠΟΥ ΣΗΜΕΙΩΝΕΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Επί τριάντα πέντε χρόνια και πλέον προηγουμένως οι μάρτυρες του Ιεχωβά εξήγγειλαν ότι το 1914 θα ήταν ένα αξιοσημείωτο έτος. Από το 1877 ακόμη οι εκδόσεις των προειδοποιούσαν ότι το 1914 θα έβλεπε την διακοπή της διακυβερνήσεως των εθνών από την βασιλεία του Θεού. Επίστευαν σταθερά ότι η προφητεία του Ιησού για την συντέλεια αυτού του συστήματος πραγμάτων θα επαλήθευε, ότι ύστερ’ από το τέλος των Καιρών των Εθνών θα ήρχετο η Μεσσιανική βασιλεία του Θεού με πλήρη εξουσία και οι δυνάμεις των Εθνών θα εξεδιώκοντο.

Αλλά τίποτε στις αρχές του 1914 δεν έδειχνε ότι μια παγκοσμία αναστάτωσις επέκειτο. Τα έθνη είχαν ειρήνη. Η παγκόσμια σκηνή αποτελούσε όνειρο των χλευαστών, και πολλοί εχλεύασαν. Μόνον στο τέλος Ιουνίου του 1914 οι άνθρωποι άρχισαν να αισθάνωνται τον τρόμο της παγκοσμίου ασταθείας. Αλλά την 1η ‘Οκτωβρίου 1914, ήταν φανερό ότι εξεπληρώθη η προφητεία του Ιησού και ότι οι «καιροί των εθνών» είχαν λήξει. Ιστορικοί και πολιτικοί ομιλούν για το 1914 μ.Χ, ως μια «διαχωριστική γραμμή στην ιστορία,» ως την «ημέρα που ο κόσμος παραφρόνησε,» ένα «σημείον στροφής» ως όταν ‘ο κόσμος άρχισε την πορεία του προς την καταστροφή.’ Αυτό ακριβώς, έλεγε ο «χρονολογικός πίναξ» ότι θα ήταν το 1914, το έτος που θα εσημείωνε το τέλος των «Καιρών των Εθνών.»

Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος δεν έλυσε τα προβλήματα του κόσμου. Έσπειρε μάλλον τους σπόρους οι οποίοι εβύθισαν τον κόσμο σ’ ένα άλλο και ακόμη μεγαλύτερο πόλεμο εντός της ιδίας γενεάς, δηλαδή, τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Λίγο αργότερα ήλθαν μικρότεροι πόλεμοι και επαναστάσεις. Όπως προείπε ο Ιησούς, το τέλος των «Καιρών των Εθνών θα εσημείωνε την ‘αρχή ωδίνων’ για τη γη, και αυτό συνέβη.

Από το 1914 η γη έλαβε πείρα μιας άνευ προηγουμένου πείνας. Οι ελλείψεις τροφίμων επηρέασαν διπλασίους και πλέον ανθρώπους από όσους επηρέασαν τα 900 προηγούμενα χρόνια. Οι επιδημίες αύξησαν στη γη και εξακολουθούν ν’ αυξάνουν. Οι διανοητικές και νευρικές διαταραχές, καρδιακές παθήσεις και καρκίνος φθάνουν σε διαστάσεις παγκοσμίας συμφοράς. Και σεισμοί, επίσης, φέρνουν αυξανόμενες ουαί. Ο ετήσιος φόρος σε απώλεια ζωής από σεισμούς από το 1914 ήταν δεκαπλάσιος από αυτόν που ήταν πριν από το έτος εκείνο.

Αυτά τα γεγονότα τονίζουν την ακρίβεια του «χρονολογικού πίνακος» του Θεού. Μας καθιστούν μάρτυρας εκπληρωμένων προφητειών. Μας λέγουν αυτό που ο Σατανάς ή Διάβολος γνωρίζει ήδη, δηλαδή, ότι ευρισκόμεθα στο κατώφλι του Αρμαγεδδώνος, ότι αυτή η πονηρή διακυβέρνησις πλησιάζει στο τέλος της, ότι το «Ελθέτω η βασιλεία σου» σύντομα θα γίνη πραγματικότης για τη γη.​—Αποκάλ. 12:12.

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ 6.000 ΕΤΩΝ

Εξετάζοντας αυτά τα Γραφικά γεγονότα, κάτι άλλο επίσης αιχμαλωτίζει την προσοχή μας. Σύμφωνα με την χρονολογία της Γραφής, είμεθα ήδη πενήντα δύο και πλέον χρόνια μέσα στον «έσχατον καιρόν» του πονηρού συστήματος πραγμάτων. Αυτός ο καιρός άρχισε το φθινόπωρο του 1914 μ.Χ., όταν έληξαν οι «καιροί των εθνών,» και έχει προχωρήσει πολύ. Ο Ιησούς είπε ότι «η γενεά αύτη» η οποία είδε την αρχή αυτής της χρονολογικής περιόδου του 1914 θα έβλεπε επίσης και το τέλος της. Η γενεά η οποία είχε αρκετή ηλικία ώστε να ιδή τα γεγονότα με κατανόησι το 1914 δεν είναι πια νέα. Δεν έχει πολλά χρόνια ακόμη να ζήση. Ήδη πολλά μέλη της έχουν πεθάνει. Αλλά ο Ιησούς έδειξε ότι θα εξακολουθούσαν να υπάρχουν μέλη της ‘γενεάς ταύτης’ σε ζωή τον καιρό που θα παρήρχετο αυτό το πονηρό σύστημα πραγμάτων τόσο στον ουρανό όσο και στη γη. (Λουκ. 21:32, 33) Πόσος καιρός, λοιπόν, θα παρέλθη ακόμη προτού ο Θεός αναλάβη δράσι για να καταστρέψη τους πονηρούς και να εισαγάγη τις ευλογίες της διακυβερνήσεως της Βασιλείας;

Είναι ενδιαφέρον ότι, το φθινόπωρο του 1975 σημειώνει το τέλος των 6.000 ετών ανθρωπίνης πείρας. Αυτό μπορεί να εξακριβωθή από αξιόπιστη χρονολογία που διεφυλάχθη στην ίδια την Γραφή. Τι θα σημάνη το έτος εκείνο για το ανθρώπινο γένος; Θα είναι, άρα γε, ο καιρός που ο Θεός καταστρέφει τους πονηρούς και αρχίζει την χιλιετή βασιλεία του Υιού του Ιησού Χριστού; Θα μπορούσε πολύ καλά να συμβή αυτό, αλλά πρέπει να περιμένωμε και να ιδούμε. Ωστόσο μπορούμε να είμεθα βέβαιοι για το εξής: η γενεά που είπε ο Ιησούς ότι θα παρίστατο μάρτυς αυτών των γεγονότων πλησιάζει στο τέλος της. Ο καιρός είναι εγγύς επί θύραις. Στον «χρονολογικό πίνακα» του Θεού είμεθα στις τελευταίες ημέρες αυτού του πονηρού συστήματος πραγμάτων το οποίο σε λίγο θα παρέλθη για πάντα. Μια ένδοξη νέα τάξις είναι αμέσως μπροστά μας. Αυτή, λοιπόν είναι μια σοβαρή αιτία χαράς για τους απανταχού Χριστιανούς. Ναι, χαίρονται διότι η εκπλήρωσις των προσευχών των για την βασιλεία του Θεού είναι τώρα επί θύραις.​—Λουκ. 21:28.

Επομένως, έχετε υπ’ όψιν τη συμβουλή του Κυρίου Ιησού όταν ωμιλούσε για την εποχή μας: «Αγρυπνείτε λοιπόν δεόμενοι εν παντί καιρώ, δια να καταξιωθήτε να εκφύγητε πάντα ταύτα τα μέλλοντα να γείνωσι, και να σταθήτε έμπροσθεν του Υιού του ανθρώπου.» (Λουκ. 21:36) Η προφητεία είναι βεβαία· ο καιρός είναι σύντομος.

[Υποσημειώσεις]