Αυτό που Δεν Γνωρίζετε Μπορεί να Σας Βλάψη

«Ο,ΤΙ δεν γνωρίζω δεν μπορεί να με βλάψη.» «Θα ενδιαφέρομαι μόνο για τα δικά μου ζητήματα και οι άλλοι ας ενδιαφέρονται για τα δικά τους.» «Τουλάχιστον δεν μπορούν να με κατηγορήσουν για κάτι που δεν εγνώριζα.» Αυτές είναι λίγες μόνο από τις εκφράσεις που ακούονται από άτομα που δεν επιθυμούν να ενδιαφερθούν για άλλους, που δεν θέλουν ν’ αναλάβουν κάποια ευθύνη για τους γείτονας ή τους συνανθρώπους των. Μερικοί πράγματι πιστεύουν ότι με το ν’ απομονώνονται και να κρατούνται σε κατάστασι μονώσεως από κάθε αδικαιολόγητη επαφή με άλλους, θα μπορούν να ζουν μια ήσυχη, χωρίς φροντίδες ζωή.

Πόσο όμως σοφή είναι αυτή η στάσις; Και μπορούν εκείνοι που την υιοθετούν να ενεργούν έτσι και ταυτοχρόνως να εκζητούν την εύνοια του Θεού ως ακόλουθοι του Υιού του, Χριστού Ιησού;

Η «μακάρια άγνοια» φαίνεται βέβαια ελκυστική. Και σύμφωνα με τους κανόνας της ανθρωπίνης δικαιοσύνης τα εγκλήματα λόγω αγνοίας τα βλέπουν με μεγαλύτερη επιείκεια από εκείνα που διαπράττονται εκουσίως. Έτσι, επιφανειακώς, πιθανόν να φαίνεται ευλογοφανής η σκέψις ότι αυτό που δεν γνωρίζετε δεν μπορεί να σας βλάψη.

Αλλά γιατί να μη στραφούμε στον Λόγο του Θεού, τη Βίβλο, για αυθεντική συμβουλή γι’ αυτό το ζήτημα; Ας λάβωμε υπ’ όψι τον Λωτ, τον ανεψιό του Αβραάμ. Αυτός ο πιστός λάτρης του Θεού μπορούσε να έχη τα μάτια και τ’ αυτιά του κλειστά σε ό,τι συνέβαινε γύρω του στα Σόδομα και τις γειτονικές πόλεις, και να αυταπατάται με τη σκέψι ότι όλα πηγαίνουν καλά, ότι όσο λιγώτερα εγνώριζε γι’ αυτά τόσο μικρότερη θα ήταν και η ευθύνη του. Αλλά είναι άρα γε αυτός ο τρόπος με τον οποίο αυτός ο επιδοκιμασμένος από τον Θεό άνθρωπος έβλεπε τα πράγματα; Η Γραφή απαντά: «Ο δίκαιος, κατοικών μεταξύ αυτών, δι’ οράσεως και ακοής εβασάνιζεν από ημέρας εις ημέραν την δικαίαν αυτού ψυχήν δια τα άνομα έργα αυτών.»​—2 Πέτρ. 2:8.

Το ν’ απορρίπτωμε κάθε ευθύνη για την ασφάλεια και την ευημερία των γειτόνων μας και συνανθρώπων μας ίσως να φαίνεται ότι μας ανακουφίζει από ένα βαρύ φορτίο. Αυτό έχουν μερικοί υπ’ όψιν όταν παίρνουν απόφασι να «ενδιαφέρωνται μόνο για τα δικά τους ζητήματα.» Αλλά είναι ασφαλώς σοφό να σταματήση ένας και να σκεφθή επάνω στην εξής ερώτησι: Σε τι διαφέρει η στάσις μου από τη στάσι που εξέφρασε ο ένοχος αίματος Κάιν όταν είπε στον Θεό: «Μη φύλαξ του αδελφού μου είμαι εγώ;» (Γέν. 4:9) Σ’ αυτή την έλλειψι ενδιαφέροντος για τους άλλους οφείλεται ο άκαρδος τρόπος, με τον οποίο οι άνθρωποι στις μεγαλουπόλεις μπορούν να στέκουν και να παρακολουθούν ένα συμπολίτη τους να τον σκοτώνουν δίχως να ενδιαφερθούν να καλέσουν βοήθεια.

Είναι απολύτως αληθινό ότι αυτό που οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν μπορεί ν’ αποδειχθή πολύ επιβλαβές γι’ αυτούς, ναι, ακόμη και μοιραίο. Αν κατοικούσατε σ’ ένα επάνω διαμέρισμα, και δεν γνωρίζατε ότι στα κάτω διαμερίσματα έπιασε μεγάλη πυρκαϊά, θ’ αντιμετωπίζατε σοβαρό κίνδυνο. Κατά τον ίδιο τρόπο, ένας τυφλός που προχωρεί προς τη γενική κατεύθυνσι ενός βαθέος λάκκου βρίσκεται επίσης σε μεγάλο κίνδυνο. Και στις δύο περιπτώσεις εκείνο που χρειάζεται είναι μια λέξι προειδοποιήσεως. Αλλά ποιος θα πη αυτή τη λέξι προειδοποιήσεως, αν ο καθένας έχη λάβει σοβαρά την απόφασι «να ενδιαφέρεται μόνο για τις δικές του υποθέσεις»; Δεν θα υποστή βλάβη το άτομο, που βρίσκεται σε κίνδυνο, από αυτό που δεν γνωρίζει;

Το ότι θα υπήρχαν μερικοί οι οποίοι δεν επιθυμούν να προσέξουν στην προειδοποιητική πληροφορία το κατέστησε σαφές ο απόστολος Πέτρος όταν έγραψε: «Διότι εκουσίως αγνοούσι τούτο, ότι με τον λόγον του Θεού οι ουρανοί έγειναν έκπαλαι, και η γη συνεστώσα εξ ύδατος και δι’ ύδατος· δια των οποίων ο τότε κόσμος απωλέσθη κατακλυσθείς υπό του ύδατος.» (2 Πέτρ. 3:5, 6) Κανένας από εκείνους οι οποίοι απέρριψαν την προειδοποίησι, και έλαβαν τη στάσι του ότι αυτό που δεν γνωρίζουν δεν τους βλάπτει, δεν επέζησε του υδατίνου τέλους του κόσμου εκείνου.

Οι Γραφές δείχνουν ότι ένας που παραμένει σε κατάστασι μονώσεως από τις ανάγκες των συνανθρώπων του οδηγείται σε θλίψεις. Κάτω από θεία έμπνευσι ο σοφός άνθρωπος εδήλωσε: «Ο ιδιογνώμων [ο απομονώνων εαυτόν, ΜΝΚ] ζητεί κατά την επιθυμίαν αυτού, και εναντιόνεται εις παν ό,τι είναι ορθόν.» (Παροιμ. 18:1) Η πρακτική σοφία τού λέγει ότι και αυτός ο ίδιος έχει επείγουσα ανάγκη οικοδομητικής συναναστροφής. Οι απομονωτικές μέθοδοι δεν απαλλάσσουν από την ευθύνη, ούτε προστατεύουν από τη συμφορά.

Πράγματι, λοιπόν, τίποτε δεν έχει να κερδίση ένας με το να κρύψη το κεφάλι του στην άμμο, όπως η στρουθοκάμηλος της παροιμίας. Η ευθύνη παραμένει επάνω μας, ακόμη και όταν έχωμε άγνοια, αν απορρίψαμε τις ευκαιρίες ν’ αποκτήσωμε γνώσι. Θυμηθήτε απλώς την τρομερή κατάστασι εκείνων των Ισραηλιτών, οι οποίοι αρνήθηκαν ν’ ακούσουν τα προειδοποιητικά λόγια από τον Θεό και για τους οποίους και ο Θεός, με τη σειρά του, εδήλωσε: «Καθώς αυτός έκραξε, και αυτοί δεν εισήκουον, ούτως αυτοί έκραξαν, και εγώ δεν εισήκουον, λέγει ο Ιεχωβά των δυνάμεων.»​—Ζαχ. 7:13, ΜΝΚ.

Εκείνοι που αρνούνται να λάβουν ζωτική γνώσι και οι οποίοι παίρνουν την άποψι τού ότι αυτό που δεν γνωρίζουν δεν θα τους βλάψη ποτέ, μπορεί να διακινδυνεύσουν τη ζωή τους. Γιατί; Για τον λόγο που είπε ο Χριστός Ιησούς, όταν προσευχήθηκε στον Πατέρα του στον ουρανό: «Αύτη δε είναι η αιώνιος ζωή, το να γνωρίζωσι σε τον μόνον αληθινόν Θεόν, και τον οποίον απέστειλας Ιησούν Χριστόν.» (Ιωάν. 17:3) Πόσο σπουδαίο, λοιπόν, είναι ν’ αποταμιεύη ένας υγιά γνώσι, διότι η γνώσις φέρνει σοφία, και η σοφία, με τη σειρά της, προμηθεύει προστασία από συμφορά.​—Εκκλησ. 7:12.

Η διακήρυξις του αγγέλματος της Βασιλείας από τον Χριστό Ιησού και τους ακολούθους του πριν από χίλια εννεακόσια χρόνια έφερε μεγάλη ευθύνη επάνω σε όλους που ήσαν σε ακτίνα ακοής, είτε επρόσεξαν είτε όχι. Τώρα, στην εποχή μας, αυτή η ευθύνη έχει ενταθή τόσο από την εξάπλωσι της γνώσεως όσο και από τους κρισίμους καιρούς στους οποίους ζούμε. Επίκαιρα, λοιπόν, είναι τα λόγια του αποστόλου Παύλου: «Τους καιρούς λοιπόν της αγνοίας παραβλέψας ο Θεός, τώρα παραγγέλλει εις πάντας τους ανθρώπους πανταχού να μετανοώσι· διότι προσδιώρισεν ημέραν, εν η μέλλει να κρίνη την οικουμένην εν δικαιοσύνη δια ανδρός τον οποίον διώρισε.»​—Πράξ 17:30, 31.

Άγνοια των σκοπών του Θεού σ’ αυτή την εποχή, όταν αυτός κάνη να διακηρυχθή η γνώσις στα πέρατα της γης, δεν θ’ αποτελέση δικαιολογία στο μεγάλο του δικαστήριο. Πράγματι, αυτό που δεν γνωρίζετε ΜΠΟΡΕΙ να σας βλάψη.