Σώσατε τον Εαυτό σας και Αυτούς που σας Ακούουν
Πρόσεχε εις σεαυτόν και εις την διδασκαλίαν· επίμενε εις αυτά. Διότι τούτο πράττων και σεαυτόν θέλεις σώσει και τους ακούοντάς σε.»—1 Τιμ. 4:16.
1. Ποιο είναι το σπουδαιότερο πράγμα στη ζωή ενός διακόνου; Δώστε τρεις λόγους για ν’ αποδειχθή ένας πιστός.
ΑΥΤΟ είναι το σπουδαιότερο πράγμα στη ζωή ενός ισορροπημένου διακόνου του Θεού: να αινή τον Ιεχωβά ενώπιον άλλων, να λέγη τους θαυμαστούς του σκοπούς στον καθένα, αλλά ιδιαιτέρως σ’ εκείνους που τον ακούουν. Τι ευχαρίστησι αποτελεί να αφηγήται κανείς τ’ αγαθά νέα της βασιλείας του Θεού σ’ εκείνους που ακούουν και να τους βλέπη ν’ αυξάνουν σε γνώσι και εκτίμησι! Πόσο μεγάλη είναι η χαρά σας όταν και αυτοί, με τη σειρά τους, αρχίζουν να ‘δοξολογούν τον Ιεχωβά’ με την καρδιά τους! Στην πραγματικότητα παρατηρείτε αυτά τα «πρόβατα» να βαδίζουν στη ζωή, και αποτελεί προνόμιό σας να τα βοηθήσετε. Πράγματι, λοιπόν, έχετε αυτούς τους τρεις ισχυρούς λόγους για ν’ αποδειχθήτε πιστός στη διακονία σας: σώζετε τον εαυτό σας και αυτούς που σας ακούουν και, το σπουδαιότερο, είσθε υμνηταί του ονόματος του Ιεχωβά.—Ψαλμ. 109:30, ΜΝΚ.
2. Πώς έκαμε ο Ιεχωβά προμήθεια για να λάβουν ζωή αυτοί που ακούουν, και είναι αυτό ένα επείγον ζήτημα τώρα;
2 Σ’ αυτό το σύστημα πραγμάτων που είναι σημειωμένο για τον Αρμαγεδδώνα, η ζωή διακυβεύεται. Ο άνθρωπος δεν μπορεί πια να πη, «Ας φροντίση η ερχόμενη γενεά γι’ αυτό», ή «Αυτό δεν θα συμβή ποτέ στη δική μου εποχή.» Δεν υπάρχει αρκετός χρόνος για τέτοιου είδους σκέψεις. Είναι αργότερα από ό,τι πολλοί νομίζουν! Ώστε, λοιπόν, όταν μεταβαίνετε με την αλήθεια της Βίβλου του Θεού σ’ αυτούς που ακούουν, πράγματι τους σύρετε έξω από μια παγίδα θανάτου. Όπως ακριβώς εσείς αγαπάτε τη ζωή, έτσι και αυτοί. Ο Ιεχωβά έχει προμηθεύσει τον τρόπο της σωτηρίας, και διαβάζομε σχετικά με αυτό στο εδάφιο Ματθαίος 20:28: «Καθώς ο Υιός του ανθρώπου δεν ήλθε δια να υπηρετηθή, αλλά δια να υπηρετήση, και να δώση την ζωήν αυτού λύτρον αντί πολλών.» Είναι βέβαιον ότι η ζωή δεν έρχεται αυτομάτως ή με τη σοφία του ανθρώπου· μάλλον, ο Ιεχωβά Θεός και ο Υιός του, Χριστός Ιησούς, έχουν το λόγο σ’ αυτό το ζήτημα. Είναι γι’ αυτούς που θέλουν «να απολαύσωσι την αιώνιον ζωήν» και αρνούνται να την αφήσουν να φύγη. (1 Τιμ. 6:19) Το ελατήριο για το αντίλυτρο ήταν η αγάπη του Θεού, αλλά για να επωφεληθούμε από αυτό το θαυμάσιο δώρο, οφείλομε να δεχθούμε το δώρο και να δείξωμε πίστι στον Θεό. Η Γραφή μάς λέγει στο εδάφιο Ιωάννης 3:16: «Διότι τόσον ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον, ώστε έδωκε τον Υιόν αυτού τον μονογενή, δια να μη απολεσθή πας ο πιστεύων εις αυτόν, αλλά να έχη ζωήν αιώνιον.» Η αιώνιος ζωή είναι γι’ αυτούς που έχουν πίστι και γι’ αυτούς οι οποίοι αποδεικνύονται άξιοι αυτής.
3. (α) Δείξτε πώς ο Ιησούς ήταν ένας ισορροπημένος διάκονος, (β) Με ποιον τρόπο το έργο που αναφέρεται στα εδάφια Ιακώβου 2:24, 26 έχει σχέσι με την πίστι μας;
3 Ο Χριστός Ιησούς ήταν ένα τέλειο παράδειγμα ισορροπίας όταν ήταν στη γη. Σημειώστε μερικά από τα πράγματα που είπε και με τα οποία συνεφώνησε: «Ιεχωβά τον Θεόν σου θέλεις προσκυνήσει, και αυτόν μόνον θέλεις λατρεύσει.» (Ματθ. 4:10, ΜΝΚ) «Τον άρτον ημών τον επιούσιον δος εις ημάς σήμερον.» (Ματθ. 6:11) «Αλλά ζητείτε πρώτον την βασιλείαν.» (Ματθ. 6:33) «Ο ζυγός μου είναι καλός, και το φορτίον μου ελαφρόν.» (Ματθ. 11:30) «Απόδοτε λοιπόν τα του Καίσαρος εις τον Καίσαρα, και τα του Θεού εις τον Θεόν.» (Ματθ. 22:21) «Θέλεις αγαπά Ιεχωβά τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου, και εξ όλης της ψυχής σου, και εξ όλης της διανοίας σου.» (Ματθ. 22:37, ΜΝΚ) «Θέλεις αγαπά τον πλησίον σου ως σεαυτόν.» (Ματθ. 22:39) «Θέλει κηρυχθή τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τη οικουμένη.» (Ματθ. 24:14) «Πορευθέντες λοιπόν μαθητεύσατε πάντα τα έθνη.» (Ματθ. 28:19) «Μάρθα, μέριμνας και αγωνίζεσαι περί πολλά· πλην ενός είναι χρεία.» (Λουκ. 10:41, 42) Δεν είχε χάσει την ισορροπία του από την παράδοσι· εθεράπευσε μια γυναίκα το σάββατο. (Λουκ. 13:10-17) Είναι εύκολο να διακρίνη κανείς ότι, μολονότι ο Ιησούς ανεγνώρισε την ανάγκη τού να φροντίζη ένας για τις οικογενειακές ευθύνες και να πληρώνη τους οφειλομένους φόρους, το σπουδαιότερο ζήτημα είναι να λατρεύη τον Ιεχωβά, να κηρύττη τον λόγο του και τη βασιλεία του, και να είναι ένας υμνητής του ονόματός του. Πράγματι, μόνον τέτοιου είδους διάκονοι θα σωθούν. Σκεφθήτε επάνω στα εδάφια Ιακώβου 2:24, 26 σχετικά με αυτό: «Βλέπετε λοιπόν ότι εξ έργων δικαιούται ο άνθρωπος, και ουχί εκ πίστεως μόνον; Διότι καθώς το σώμα χωρίς πνεύματος είναι νεκρόν, ούτω και η πίστις χωρίς των έργων είναι νεκρά.» Για να λάβετε ζωή, πρέπει να είσθε ένας εργαζόμενος διάκονος, πράγμα που σημαίνει να είσθε ένας κήρυξ και διδάσκαλος των αγαθών νέων της βασιλείας του Θεού. Πρέπει να είσθε ένας αφιερωμένος λάτρης του Ιεχωβά Θεού. Οι μάρτυρες του Ιεχωβά είναι μια κοινωνία διορισμένων διακόνων και σήμερα συμμετέχουν σ’ ένα διπλούν πρόγραμμα διασώσεως.
ΔΙΠΛΟΥΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΙΑΣΩΣΕΩΣ
4. Αλλάζοντας την προσωπικότητά μας, πώς προοδεύομε στην πραγματική χαρά της υπηρεσίας του Θεού;
4 Θα είναι δύσκολο να επιτύχετε αυτή την ισορροπία τού να φροντίζετε για τον εαυτό σας και γι’ αυτούς που ακούουν, αν διατηρήτε την προσωπικότητα και τον τρόπο σκέψεως αυτού του παρόντος συστήματος του ανθρωπίνου γένους. Σ’ αυτό το σύστημα οι πιο πολλοί σκέπτονται τον εαυτό τους, και αυτό είναι όλο. Φυσικά, είναι κατάλληλο και Γραφικό να ενδιαφερώμεθα για τον εαυτό μας. Αυτό το ενδιαφέρον θα έπρεπε να σημαίνη να τρεφώμεθα με τον Λόγο του Θεού καθημερινά. Θα έπρεπε να μας βρίσκη να παρακολουθούμε τις συναθροίσεις του λαού του Θεού για να λάβωμε τη γνώσι που οικοδομεί πίστι και να βοηθηθούμε από άλλους ωρίμους διακόνους. Θα σημαίνη να ζούμε δραστηρίως σύμφωνα μ’ ένα προσωπικό πρόγραμμα που θα περιλαμβάνη αυτά τα ουσιώδη πράγματα και το σπουδαιότερο απ’ όλα, την εβδομαδιαία συμμετοχή στην εξαγγελία των αγαθών νέων της βασιλείας του Θεού. Αν δεν ευρύνωμε την όρασί μας και θέσωμε σ’ ενέργεια αυτή τη γνώσι, δεν θα είμεθα ισορροπημένοι και δεν θα μπορέσωμε να προσκολληθούμε σ’ αυτή την ουσιώδη αρετή, την πίστι. Ο Ιησούς είπε στη Μάρθα: Όποιος «πιστεύει εις εμέ, δεν θέλει αποθάνει εις τον αιώνα.» (Ιωάν. 11:26) Επίσης, εις Ρωμαίους 10:10, διαβάζομε: «Διότι με την καρδίαν πιστεύει τις προς δικαιοσύνην, και με το στόμα γίνεται ομολογία προς σωτηρίαν.» Θαυμάζει κανείς και αισθάνεται μεγάλη ευχαρίστησι και ικανοποίησι, όταν αποκτά κατανόησι των σκοπών του Ιεχωβά, αλλά πραγματικά η πιο μεγάλη χαρά έρχεται, όταν λέγωμε στους άλλους αυτά που έχομε μάθει.—Ψαλμ. 71:1-24.
5. Ποιες ερωτήσεις σχετικά με πνευματική τροφή τονίζουν την ανάγκη πνευματικής υγείας;
5 Η προσοχή προς τον εαυτό μας γίνεται με το ελατήριο στο νου να ευχαριστήσωμε τον Θεό, όχι να ικανοποιήσωμε την ιδιοτέλειά μας, και πολλά πράγματα περιλαμβάνονται αν ένας θέλη να ευχαριστήση τον Θεό επιτυχώς. Καθημερινή τροφή, δηλαδή πνευματική τροφή, είναι μια ανάγκη για να υπάρχη πνευματική δύναμις. Τρώγετε από τον Λόγο του Θεού σε τακτικά προγραμματισμένα διαστήματα; Μήπως παίρνετε λίγο απ’ εδώ και λίγο απ’ εκεί και κατόπιν απορείτε γιατί δεν έχετε τη δύναμι να εργασθήτε στην υπηρεσία του Θεού; Απολαμβάνετε αυτή την πνευματική τροφή στο πλήρες ή μήπως είσθε πολύ απασχολημένος για να γευθήτε αυτά τα θρεπτικά γεύματα που οικοδομούν πίστι; Είναι η προσωπική μελέτη μια καθημερινή εργασία στο πρόγραμμά σας που είσθε υποχρεωμένος να κάμετε, ή είναι μια ευχαρίστησις, κάτι στο οποίο αποβλέπετε με μεγάλη χαρά; Η προσωπική μελέτη όχι μόνο ικανοποιεί αυτή την πείνα, αλλά οικοδομεί το κεφάλαιο αληθειών και ιδεών με το οποίο εργάζεσθε και με το οποίο μπορείτε να διδάξετε άλλους αποτελεσματικά. Αν δεν μπορήτε να επιτύχετε το σημείο που θέλετε, έχετε όμως ένα απόθεμα, έχετε μια αποθήκη από άλλες ιδέες και άλλους τρόπους για να διδάξετε. Οι καθαροί διάκονοι έχουν την υποστήριξι του Θεού, και αυτό σημαίνει να είναι ένας καθαρός όχι μόνο στο πραγματικό έργο κηρύγματος αλλά στο σπίτι, στην κοσμική εργασία, στην ανάπαυσι και στην αναψυχή· επειδή μολονότι δεν ομιλούμε πάντα για την αλήθεια, εν τούτοις, την ζούμε και είμεθα παραδείγματα στους άλλους. Αυτά θα είναι δυνατά να γίνουν, αν έχωμε ως βάσι της λατρείας το ελατήριο που μας γνωστοποιείται στο εδάφιο Ματθαίος 22:37 (ΜΝΚ): «Θέλεις αγαπά Ιεχωβά τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου, και εξ όλης της ψυχής σου, και εξ όλης της διανοίας σου.» Αν συνδέσωμε αυτό μαζί με την ενθάρρυνσι, που αναγράφεται στο εδάφιο 1 Τιμόθεον 4:16, θ’ αναπτυχθούμε σ’ ένα στερεόν, ανιδιοτελή ισορροπημένον διάκονο: «Πρόσεχε εις σεαυτόν και εις την διδασκαλίαν· επίμενε εις αυτά. Διότι τούτο πράττων, και σεαυτόν θέλεις σώσει και τους ακούοντάς σε.»
ΤΡΕΦΕΤΕ ΕΠΙΜΕΛΩΣ ΤΑ «ΠΡΟΒΑΤΑ» ΜΕ ΓΡΑΦΙΚΕΣ ΜΕΛΕΤΕΣ
6. Το να μοιραζώμεθα τ’ αγαθά νέα μαζί με άλλους ποια στάσι αναπτύσσει σ’ εμάς; Υπάρχει ευτυχία σ’ αυτή την πορεία;
6 Μέσω του Λόγου του ο Ιεχωβά έδωσε οδηγίες στο λαό του να κηρύξη τ’ αγαθά νέα της Βασιλείας. (Ματθ. 24:14) Αποτελεί το ενεργητικό μέρος της λατρείας μας το να συμμετέχωμε σ’ αυτή τη διακονία. Το πράττομε διότι θέλομε να το πράξωμε, όχι για ν’ αρέσωμε σε άλλους ή για να έχωμε μια έκθεσι σ’ ένα δελτίο. Η γνησία χαρά στην υπηρεσία του Θεού είναι τροφή για τον διάκονο και θα τον οικοδομήση, αλλά το να συμμετέχωμε στο έργο κηρύγματος για ν’ αρέσωμε σε κάποιον άνθρωπο ή απλώς για να έχωμε ένα δελτίο, τερματίζεται ακριβώς εκεί, σ’ ένα τεμάχιο χάρτου. Η εκτίμησις αυτού του προνομίου τού να λατρεύωμε τον Ιεχωβά και να συμμετέχωμε στη ζωοπάροχο γνώσι μ’ αυτούς που ακούουν θα μας ενισχύση για ν’ απολαύσωμε αυτές τις ευλογίες και τώρα και όσο θα ζούμε. Γνωρίζομε ότι άλλοι εδαπάνησαν σημαντικό χρόνο για να ετοιμάσουν έντυπο ύλη, να εκτυπώσουν Γραφές και να μας επισκέπτωνται στα σπίτια μας για να μοιρασθούν μαζί μας τ’ αγαθά νέα. Τώρα είναι καιρός ν’ ανταποκριθούμε ανιδιοτελώς και να βοηθήσωμε άλλους. Τώρα είναι καιρός να κηρύξωμε. Στο όχι πολύ μακρινό μέλλον θα έλθη ένας καιρός, οπότε δεν θα είναι δυνατόν να καταφύγωμε στον Ιεχωβά για ασφάλεια. Τώρα είναι καιρός να «εξέλθετε εξ αυτής [της Βαβυλώνος της Μεγάλης], ο λαός μου, δια να μη συγκοινωνήσητε εις τας αμαρτίας αυτής, και να μη λάβητε εκ των πληγών αυτής.» (Αποκάλ. 18:4) Τώρα είναι καιρός να βρεθούν, να τραφούν και να λάβουν τρυφερή φροντίδα τα «άλλα πρόβατα» με το να λέγωμε σε όλους τους ανθρώπους να ‘εξέλθουν εξ αυτής’. Ζωές διακυβεύονται, και το σημείο αυτό δεν πρέπει να εξαλειφθή από τη διάνοιά μας με το να επιδιώκωμε με ιδιοτέλεια απολαύσεις και υλισμό αντί, όπως είναι το ορθόν, να συμμετέχωμε στη διδασκαλία της αληθείας σε άλλους. Οι Γραφικές μελέτες είναι το σπουδαιότερο έργο για να δοθή προσοχή σ’ αυτούς που ακούουν. (Ιωάν. 21:15-17) Μπορείτε να περιγράψετε την ευτυχία των γονέων όταν βλέπουν τα βρέφη τους ν’ αναπτύσσωνται, να μαθαίνουν να λέγουν και να κάνουν νέα πράγματα με τόση προθυμία; Αυτή είναι και η χαρά εκείνων που τρέφουν τα «πρόβατα» με πνευματική τροφή μέσω τακτικών Γραφικών μελετών.
7. Τι ετόνισε ο Ιησούς στην παραβολή του για το θερισμό, και πράγματι τι περιλαμβάνεται στον καιρό του θερισμού;
7 Ο Ιησούς ήταν εκείνος, ο οποίος ετόνισε τη σπουδαιότητα του να δίδωμε προσοχή σ’ εκείνους που ακούουν, στα εδάφια Ματθαίος 9:35-38: «Και περιήρχετο ο Ιησούς . . . διδάσκων . . . κηρύττων το ευαγγέλιον της βασιλείας . . . Ιδών δε τους όχλους εσπλαγχνίσθη δι’ αυτούς, διότι ήσαν εκλελυμένοι και εσκορπισμένοι ως πρόβατα μη έχοντα ποιμένα. Τότε λέγει προς τους μαθητάς αυτού, Ο μεν θερισμός πολύς, οι δε εργάται ολίγοι· παρακαλέσατε λοιπόν τον κύριον του θερισμού, δια να αποστείλη εργάτας εις τον θερισμόν αυτού.» Ετόνισε την ανάγκη να επιστρέψουν και να φροντίσουν γι’ αυτά τα «πρόβατα», να τα θρέψουν και να τα ποιμάνουν στη ζωή. Ένας γεωργός φυτεύει το σπόρο στη γη που έχει ήδη εργασθή επιμελώς για να την ετοιμάση για τον καιρό της σποράς. Εν τούτοις, η σπορά του σπόρου δεν είναι το τέλος της υποθέσεως ή το τέλος του έργου. Οι αγροί πρέπει ακόμη να προστατευθούν από πεινασμένα ζώα, από ζιζάνια και έντομα. Σε πολλά μέρη θα επανέλθη για να ποτίση τους διψαλέους βλαστούς με άρδευσι. Τότε θα ιδήτε τα πρώτα στάδια του θερισμού, το κόψιμο των στάχεων του σίτου. Αλλά ο θερισμός δεν είναι πλήρης ωσότου λάβη χώραν το αλώνισμα και ο σίτος αποθηκευθή ασφαλώς στον σιτοβολώνα. Η περίοδος του θερισμού είναι καιρός εντάσεως, ο καιρός πιθανόν να μη κρατήση, ίσως ν’ αρχίσουν οι βροχές και να μουσκέψη το κομμένο σιτάρι που βρίσκεται στο έδαφος, προκαλώντας ζημία, ή ίσως οι βροχές να συντομεύσουν την περίοδο του θερισμού και ο γεωργός ν’ αναγκασθή ν’ ανασκάψη για την τελευταία συγκομιδή του μέσα από τα πρώιμα χιόνια. Δεν είναι, λοιπόν, περίεργο ότι ο γεωργός εργάζεται πολλές ώρες την εποχή του θερισμού και αναμένει ότι και οι βοηθοί του, επίσης, θα κάνουν το ίδιο. Δεν υπάρχει θέσις για οκνηρούς ανθρώπους ή γι’ αυτούς που επιζητούν απλώς την ευχάριστη διαβίωσι.
8. Με ποιον τρόπο γινόμεθα συνεργοί του Θεού, και για ποιο είδος συνδιακόνων προσεύχονται όταν υπάρχη ανάγκη βοηθείας;
8 Ο Ιησούς συνέδεσε τους εργάτας με τον θερισμό και την ατμόσφαιρα του επείγοντος στη λήψι φροντίδος γι’ αυτά τα «πρόβατα». Είναι μια σοβαρή σκέψις να γνωρίζη ένας ότι αυτά τα πεινασμένα «πρόβατα» προσεύχονται στον Θεό για να τους δείξη κάποιος την οδό της αληθινής θρησκείας, και ότι οι αδελφοί σας προσεύχονται για βοήθεια στο έργο του θερισμού. Να ενθυμήσθε, όμως, ότι αυτά τα «πρόβατα» και οι αδελφοί σας προσεύχονται για εργάτας. Αν δεν εργασθήτε, δεν θ’ αποτελέσετε απάντησι στις προσευχές τους. Για να θερίση μια εσοδεία ο φρόνιμος γεωργός αναγνωρίζει τον Θεό ως τον δοτήρα της βροχής και του ηλίου που φέρνουν την αύξησι. Αλλά η βροχή και ο ήλιος δεν θα φέρουν την εσοδεία, αν δεν σπαρή ο σπόρος σε καλά προετοιμασμένο έδαφος. Έτσι, επίσης, όταν τρέφετε τα «πρόβατα», να σκέπτεσθε πώς αυτό περιγράφεται στα εδάφια 1 Κορινθίους 3:6-9: «Εγώ [ο Παύλος] εφύτευσα, ο Απολλώς επότισεν, αλλ’ ο Θεός ηύξησεν. Ώστε ούτε ο φυτεύων είναι τι, ούτε ο ποτίζων, αλλ’ ο Θεός ο αυξάνων. Ο φυτεύων δε και ο ποτίζων είναι έν· και έκαστος θέλει λάβει τον εαυτού μισθόν κατά τον κόπον αυτού. Διότι του Θεού είμεθα συνεργοί· σεις είσθε του Θεού αγρός, του Θεού οικοδομή.»
9. (α) Μπορεί η μέθοδος Γραφικής μελέτης που χρησιμοποίησαν τότε ο Φίλιππος και άλλοι να τεθή σ’ ενέργεια τώρα; (β) Τι είναι εκείνο που προσθέτει επείγοντα χαρακτήρα και σπουδαιότητα στη δράσι Γραφικών μελετών σ’ αυτούς τους καιρούς;
9 Η διατροφή με Γραφικές μελέτες των «προβάτων» που ακούουν δεν είναι μια νέα ιδέα. Ο άγγελος του Ιεχωβά κατηύθυνε τον διάκονο Φίλιππο να χρησιμοποιήση αυτή τη μέθοδο για να παρακινήση τον Αιθίοπα θησαυροφύλακα να υπηρετήση τον Θεό. Μια μελέτη με ερωταπαντήσεις ωδήγησε γρήγορα αυτόν τον άνθρωπο στο βάπτισμα και σε ευτυχία στην υπηρεσία του Ιεχωβά. (Πράξ. 8:27-38) Θα υπάρχουν πολύ περισσότερα «πρόβατα» ακόμη που πρέπει να βρεθούν και να λαμβάνουν τακτικά την ίδια πνευματική τροφή με την ίδια μέθοδο, τις Γραφικές μελέτες. Ένα σπουδαίο πράγμα, όταν προσέχετε άλλους, είναι η στάσις σας όταν πηγαίνετε από σπίτι σε σπίτι. Θα επανέλθετε γρήγορα, σε λίγες μέρες, για να φέρετε και άλλη τροφή; Μήπως το ενδιαφέρον σας για τη ζωή αυτών των ανθρώπων κουράζεται από το φόβο τού να δεσμευθήτε με τη διεξαγωγή μιας Γραφικής μελέτης τακτικά κάθε εβδομάδα και υπομονητικά και στοργικά να τρέφετε αυτά τα «πρόβατα» ώσπου να γίνουν και αυτά διάκονοι; Μπορείτε να χάσετε τις χαρές που προσφέρονται στη διακονία Γραφικών μελετών, όταν με τους οφθαλμούς σας βλέπετε να λαμβάνη χώραν ανάπτυξις και εκτίμησις των διευθετήσεων του Θεού. Ο Φίλιππος υπήκουσε σ’ ένα άγγελο, ο οποίος τον ωδήγησε να μελετήση μαζί με ένα που άκουε, ευλογήθηκαν δε και οι δύο. Και ο δικός μας, επίσης, είναι ένας καιρός να υπακούσωμε στην εντολή της ουρανίας οδηγίας και να συμμετάσχωμε στη διατροφή εκείνων που πεινούν με τα ζωοπάροχα ύδατα της αληθείας. Ο Ιεχωβά Θεός ενδιαφέρεται για την πνευματική ευημερία των «προβάτων». (Ιεζ. 34:11-16) Ο Χριστός Ιησούς διέταξε να ευρεθούν και να τραφούν το «πρόβατα». (Ματθ. 28:19, 20· Ιωάν. 21:15-17) Οι άγγελοι, οι οποίοι έχουν την ευθύνη του έργου κηρύγματος, παραγγέλλουν να δοθή επείγουσα προσοχή σ’ αυτό το ζήτημα. (Αποκάλ. 14:6-10) Μια ουρανία φωνή εκδίδει την εντολή: «Εξέλθετε εξ αυτής [της Βαβυλώνος της Μεγάλης], ο λαός μου, δια να μη συγκοινωνήσητε εις τας αμαρτίας αυτής, και να μη λάβητε εκ των πληγών αυτής.» (Αποκάλ. 18:4) Βεβαίως, λοιπόν, έχομε την υψίστη αυθεντία και υποστήριξι, όταν συμμετέχωμε στο προνόμιο της διατροφής των «προβάτων» μέσω ενός προγράμματος Γραφικής μελέτης. Θα ευλογηθήτε αν υπακούσετε και ενεργήσετε.
10. Μήπως είναι ανάγκη να γνωρίζη ένας το κάθε τι προτού διεξαγάγη μια Γραφική μελέτη μ’ ένα άτομο που ακούει, και γιατί απαντάτε έτσι;
10 Νέοι και ηλικιωμένοι μπορούν να συμμετέχουν σ’ αυτό το προνόμιο. Θα διαβάσετε πολλά τέτοια παραδείγματα στο Βιβλίον του Έτους των Μαρτύρων του Ιεχωβά 1966. Πρόκειται για μια προσγειωμένη συζήτησι των διδασκαλιών και αρχών που βρίσκονται στον Λόγο του Θεού. Η Γραφή παραμένει η στερεά αυθεντία, η οποία είναι η μόνη που πρέπει να συμβουλευθήτε για να δίνετε τις ορθές απαντήσεις. Τα ταμεία καθώς και οι εκδόσεις της Εταιρίας Σκοπιά προμηθεύουν άφθονη βοήθεια σ’ ένα πρόγραμμα τέτοιας Γραφικής μελέτης. Λόγω του αγρού που υπάρχει για θερισμό, του επείγοντος των καιρών μας και του τι έχομε λάβει, υπάρχει ανάγκη από πολύ περισσοτέρους ακόμη στην εκκλησία για ν’ αρχίσουν και να διεξάγουν τακτικά Γραφικές μελέτες με αυτά τα «πρόβατα», που ακούουν και είναι διεσπαρμένα και πεινασμένα.
ΟΔΗΓΕΙΤΕ ΣΤΟΡΓΙΚΑ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΣΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΙ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ
11. Ποια είναι τα πράγματα που θέλουν να γνωρίζουν οι νέοι προτού παρακολουθήσουν συναθροίσεις εκκλησίας;
11 Η διάσωσις αυτών που ακούουν θ’ απαιτήση ένα τακτικό πρόγραμμα διατροφής, ένα πρόγραμμα, που είναι προετοιμασμένο για να τους εκπαιδεύση από αυτή την αρχή στην ανάγκη μιας ισορροπημένης ζωής στην υπηρεσία του Θεού. Ο δοκιμασμένος και Γραφικός τρόπος είναι να κατευθύνωμε αυτά τα «πρόβατα» στην οργάνωσι του Ιεχωβά αμέσως. Υπάρχουν πολλά πράγματα που θέλουν να μάθουν οι άνθρωποι για την οργάνωσι προτού παρακολουθήσουν συναθροίσεις, όπως, το πώς διεξάγονται αυτές; και τι αναμένεται από τους παρευρισκομένους; Πολλοί εκπλήσσονται όταν μαθαίνουν ότι δεν περιφέρεται δίσκος εισφορών στις συναθροίσεις των μαρτύρων του Ιεχωβά. Αισθάνονται χαρά ακούοντας και βλέποντας ότι η Γραφή χρησιμοποιείται τόσο πολύ στη διάρκεια του προγράμματος. Πράγματι, λέγουν, είναι τόσο εκπαιδευτικές, και δίδεται έμφασις στην απόκτησι γνώσεως μάλλον παρά σε τύπους ή τελετουργίες.
12. Αναμένει από εμάς ο Ιεχωβά να πληροφορήσωμε αυτά τα νέα άτομα για τις απαιτήσεις της καθαράς λατρείας, και τι σημαίνει γι’ αυτά τα άτομα καθαρά λατρεία;
12 Για να αισθάνωνται πράγματι ως να βρίσκονται σπίτι τους, αυτά τα άτομα είναι ανάγκη να εννοήσουν τις Γραφικές απαιτήσεις για την τήρησι της οργανώσεως καθαράς. Έτσι, σιγά-σιγά, τα βοηθούμε να εξοικειώνονται με την εντιμότητα, τις μετριοπαθείς συνήθειες στο ποτό, τις σχέσεις με πρόσωπα του αντιθέτου φύλου, το να ομιλούν την αλήθεια, και τη διαγωγή που αρμόζει σ’ ένα, που λέγει δημοσίως: «Είμαι ένας διάκονος, και ένας μάρτυς του Ιεχωβά και σας επισκέπτομαι να σας φέρω τα αγαθά νέα της βασιλείας του Θεού.» Μην αναμένετε να επιτύχουν κάθε τι αμέσως, αλλά έχετε στο νου τη σοβαρή πληροφορία που αναγράφεται εις 1 Κορινθίους 6:9-11: «Ή δεν εξεύρετε ότι οι άδικοι δεν θέλουσι κληρονομήσει την βασιλείαν του Θεού; Μη πλανάσθε· ούτε πόρνοι, ούτε ειδωλολάτραι, ούτε μοιχοί, ούτε μαλακοί, ούτε αρσενοκοίται, ούτε κλέπται, ούτε πλεονέκται, ούτε μέθυσοι, ούτε λοίδοροι, ούτε άρπαγες, δεν θέλουσι κληρονομήσει την βασιλείαν του Θεού. Και τοιούτοι υπήρχετε τινές· αλλά απελούσθητε, αλλά ηγιάσθητε, αλλ’ εδικαιώθητε, δια του ονόματος του Κυρίου Ιησού, και δια του Πνεύματος του Θεού ημών.» Όχι μόνο με το να εξηγήσετε την καθαρή οργάνωσι αλλά, επίσης, και με τη διαγωγή σας θα τους διδάξετε ότι αυτό μπορεί να γίνη και θα τους βοηθήσετε να διακρίνουν την ευτυχία που κερδίζει ένας με το ν’ ακολουθή τη συμβουλή του Θεού σχετικά με την καθαρή διαγωγή. Αυτοί οι νέοι που προσέρχονται μέσα στην οργάνωσι οφείλουν, φυσικά, να διακρατούν το είδος της διαγωγής που αρμόζει σ’ ένα Χριστιανό διάκονο. Αυτό είναι αναγκαίο για να τους υποδεχθούν στη συναναστροφή της εκκλησίας και ν’ αποτελέσουν πράγματι μέρος της οικογενείας. (1 Πέτρ. 4:3, 4) Πολύ σπουδαία θα είναι η σχέσις των με τον Δημιουργό Ιεχωβά. Θα μπορούν να προσέρχωνται σ’ αυτόν με προσευχή δίχως να εμποδίζωνται οι προσευχές των από ακάθαρτες συνθήκες; (1 Πέτρ. 3:7) «Η θυσία των ασεβών είναι βδέλυγμα εις τον Ιεχωβά· αλλ’ η δέησις των ευθέων, ευπρόσδεκτος εις αυτόν.»—Παροιμ. 15:8, ΜΝΚ.
13. Πώς η οργάνωσις της εκκλησίας σάς βοηθεί να διδάσκετε τους νεοερχομένους;
13 Το να τους καλέσωμε στην εκκλησία σημαίνει στην πραγματικότητα να τους καλέσωμε ν’ απολαύσουν τα προνόμια της διακονίας, διότι η οργάνωσις αυτή είναι μια εκπαιδευτική οργάνωσις, η οποία είναι αποφασισμένη να φέρη σε πέρας την ευθύνη της να εκπαιδεύση νεοερχομένους για να διδάσκουν και αυτοί άλλους. Σημειώστε πώς το σημείο αυτό τονίζεται στο εδάφιο 2 Τιμόθεον 2:2: «Και όσα ήκουσας παρ’ εμού δια πολλών μαρτύρων, ταύτα παράδος εις πιστούς ανθρώπους, οίτινες θέλουσιν είσθαι ικανοί και άλλους να διδάξωσι.» Η οργάνωσις είναι ο καλύτερος τόπος για να φέρετε αυτά τα «πρόβατα», με τα οποία μελετάτε, για να τους δώσετε πολύτιμη εκπαίδευσι για τη διατήρησι της ισορροπίας των ως δούλων του Θεού.
14. Περιγράψτε πώς θα εξοικειωθούν οι νεοερχόμενοι με την οργάνωσι, και τι είναι ουσιώδες για να προοδεύσουν;
14 Τώρα, φυσικά, ανακύπτει το ερώτημα, Πώς πρέπει να προσκαλούμε στην οργάνωσι αυτούς που ακούουν; Οι συνθήκες και οι άνθρωποι διαφέρουν, αλλά εδώ μπορούν να παρατεθούν μερικά από τα πράγματα που θα βρήτε ότι είναι καλό να πράξετε. Κάθε εβδομάδα λέγετέ τους ένα πράγμα για την οργάνωσι. Συμβουλευθήτε τα ευρετήρια των εκδόσεων της Σκοπιάς και ιδιαιτέρως κάτω από την επικεφαλίδα «Εκκλησία» για σημεία που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε. Περιγράψτε το σκοπό κάθε συναθροίσεως, των συνελεύσεων, των υπηρετών και τους ποικίλους τρόπους με τους οποίους διεξάγομε το έργο κηρύγματος. Αυτά τα λίγα λεπτά ύστερ’ από τη Γραφική σας μελέτη σύντομα θα τους βοηθήσουν να εξοικειωθούν με την εκκλησία και θα αισθάνωνται ακριβώς ότι βρίσκονται στο σπίτι των και θα γνωρίζουν τι ν’ αναμένουν. Πάρετέ τους μαζί σας στη διακονία και διδάσκετέ τους υπομονητικά, βήμα προς βήμα, βοηθώντας τους ν’ αποκτήσουν πείρα στο να ομιλούν στους ανθρώπους, να χρησιμοποιούν τη Γραφή, και να παρουσιάζουν τις εκδόσεις. Αυτές είναι σπουδαίες περίοδοι εκπαιδεύσεως, διότι η δική σας αξιοπιστία και τακτικότης θ’ αποτελέσουν αργότερα το πρότυπο, που θ’ ακολουθήσουν αυτοί οι νέοι, όταν θ’ αρχίσουν να διδάσκουν αυτούς με τους οποίους διεξάγουν Γραφικές μελέτες. Τα πρόβατα αναπτύσσονται μ’ ένα τακτικό πρόγραμμα διατροφής, γι’ αυτό η πιστότης είναι ουσιώδης για να είσθε ένας διάκονος σ’ αυτούς. Ο Ιεχωβά και ο Ιησούς είναι παραδείγματα ζωής σύμφωνα με τις υποσχέσεις· «ας κρατώμεν την ομολογίαν της ελπίδος ασάλευτον, διότι πιστός ο υποσχεθείς.»—Εβρ. 10:23.
Η ΠΙΣΤΟΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΓΕΙ ΣΕ ΖΩΗ
15. (α) Δώστε παραδείγματα απίστων που θέλομε ν’ αποφύγωμε την πορεία τους. (β) Αντιπαραβάλετε πιστούς και τις ευλογίες που απήλαυσαν.
15 Για να κρατηθούμε σταθερά απαιτείται υπομονή, η δε υπομονή είναι εκείνη η οποία παράγει την δοκιμή· η δοκιμή με τη σειρά της, ελπίδα. (Ρωμ. 5:4) «Διότι με την καρδίαν πιστεύει τις προς δικαιοσύνην, και με το στόμα γίνεται ομολογία προς σωτηρίαν.» (Ρωμ. 10:10· 2 Κορ. 13:5· Γαλ. 6:9) Ο Παύλος είπε: «Δαμάζω το σώμα μου και δουλαγωγώ, μήπως εις άλλους κηρύξας, εγώ γείνω αδόκιμος.» (1 Κορ. 9:27) Ο Σολομών δεν το έκαμε αυτό, και σκεφθήτε απλώς το τέλος του για λίγο. Κυβερνά ως βασιλεύς σαράντα χρόνια, δαπανά είκοσι χρόνια για να οικοδομήση έναν οίκο στον Ιεχωβά κι έναν οίκο του βασιλέως. Οικοδομεί πόλεις και πλοία. Η σοφία και η ειρηνική ευημερία αποτελούν θέμα ομιλίας του κόσμου. Ο Σολομών προσεύχεται για σοφία, και ο Ιεχωβά απαντά σ’ αυτή την προσευχή. Εν τούτοις καταντά ελλιπής και αποθνήσκει άπιστος.» (1 Βασ. 11:1-43) Ο Ιησούς προεφήτευσε ότι και άλλοι θα εγκατέλειπαν την αληθινή λατρεία. (Ματθ. 24:12) Γιατί να συγκαταλέγεσθε μεταξύ εκείνων που ‘ψυχραίνονται’. Ακολουθήστε το παράδειγμα των πολλών που αναγράφονται στα εδάφια Εβραίους 11:4-39. Θυμηθήτε τον Αβραάμ. Ήταν εβδομήντα πέντε ετών, όταν ο Ιεχωβά τού ανέθεσε ένα διορισμό ευθύνης. Πέθανε σε ηλικία εκατόν εβδομήντα πέντε ετών. Εκατό έτη σ’ εκείνη την υπηρεσία, και η αφήγησις λέγει: «Και εκπνεύσας απέθανεν ο Αβραάμ εν γήρατι καλώ, γέρων, και πλήρης ημερών.» (Γέν. 12:1, 4· 25:8) Ο Θεός ήταν ικανοποιημένος μαζί του, και το εδάφιο Εβραίους 11:8, τον αναφέρει ως άνδρα υπακοής και πίστεως. Εφόσον μπροστά σας βρίσκεται ζωή μάλλον παρά θάνατος, θα πρέπει ν’ αποτελή επιθυμία σας να παραμένετε ικανοποιημένος στην υπηρεσία του Ιεχωβά και να έχετε την επιδοκιμασία του Θεού στη λατρεία σας. Όταν τα αισθήματα μερικών μαθητών ετραυματίσθησαν με όσα είχε να πη ο Ιησούς, αυτοί εψυχράνθησαν και επανήλθαν στην προηγουμένη τους πορεία. Όταν ο Ιησούς ερώτησε άλλους αν ήθελαν και αυτοί, επίσης, να φύγουν, ο Σίμων Πέτρος είπε: «Κύριε, προς τίνα θέλομεν υπάγει; λόγους ζωής αιωνίου έχεις.» (Ιωάν. 6:68) Ο Ιησούς είχε απαντήσει σ’ αυτή την ερώτησι προηγουμένως, όπως αναγράφεται στο εδάφιο Ματθαίος 24:13: «Ο δε υπομείνας έως τέλους, ούτος θέλει σωθή.»
16. Εξηγήστε την ισορροπημένη άποψι, όταν έχωμε να φροντίσωμε για τις πολλές μας ευθύνες, και τι χρησιμοποιείτε ως βάσι αυτού του συμπεράσματος;
16 Είναι αλήθεια ότι υπάρχουν πολλά να γίνουν στη λατρεία του Θεού και για να προσέξωμε όλες τις ευθύνες μας. Έχομε ανάγκη από το πνεύμα ενός υγιαίνοντος νοός για να διακρατήσωμε ισορροπία. Μια ήρεμη, καλά ισορροπημένη εμφάνισις σημαίνει ευχαρίστησι και ευτυχία. Το εδάφιο Παροιμίαι 14:30 το θέτει ως εξής: «Η υγιαίνουσα καρδία είναι ζωή της σαρκός», και το εδάφιο Παροιμίαι 15:13: «Καρδία ευφραινομένη ιλαρύνει το πρόσωπον.» Κατόπιν, φυσικά, αυτοί που παρατηρούν την πορεία της ενεργείας μας και μας ακούουν έχουν ανάγκη προσωπικής βοηθείας για ν’ αποβάλουν την παλαιά προσωπικότητά των και να φορέσουν τη νέα. Μετά την παρότρυνσί του γι’ αυτή την αλλαγή μέσω ανακαινίσεως του νοός (Ρωμ. 12:2, 3), ο Παύλος δείχνει πώς αυτό πρόκειται να επιτελεσθή: «Αλλ’ ενδύθητε τον Κύριον Ιησούν Χριστόν, και μη φροντίζετε περί της σαρκός, εις το να εκτελήτε τας επιθυμίας αυτής.» (Ρωμ. 13:14) Όχι μόνο θα έχετε τον Ιησού Χριστό ως το παράδειγμα για όλα, αλλά εδώ βρίσκεται το κύριο σημείο για την ισορροπία σας. Μολονότι ο Ιησούς ήταν τέλειος κι εσείς είσθε ατελής, εν τούτοις μπορείτε να βρήτε ποιες είναι οι ασφαλείς περιοχές για να βαδίσετε. Ο Ιησούς αντανακλούσε τον νουν του Δημιουργού Ιεχωβά, κι έτσι εξοικειώνεσθε με τον ουράνιο Πατέρα σας μέσω των λόγων και των έργων αυτού του Υιού. Σ’ αυτούς που σας ακούουν πρέπει να καλλιεργηθή εκτίμησις αυτών των γεγονότων. Αν η αλήθεια είναι πολύτιμη για μας, θα την διδάξωμε, ναι, θα την συστήσωμε, ναι, και ακόμη περισσότερο, θα ενθαρρύνωμε τη χρήσι της, και θα προχωρήσωμε ακόμη περαιτέρω, θα πείσωμε αυτούς που έχουν τις προϋποθέσεις του «προβάτου» να εφαρμόσουν τον λόγον του Θεού στη ζωή τους, ‘αποβλέποντας . . . εις τα των άλλων’. Το εδάφιο Φιλιππησίους 2:4 μας παροτρύνει να βοηθήσωμε αυτά τα άτομα να διευθετήσουν τη ζωή τους ώστε να είναι ευάρεστη στον Θεό. Είναι αναγκαίο να μη σκεπτώμεθα εμείς γι’ αυτούς ή να ενεργούμε για λογαριασμό τους, αλλά να τους βοηθήσωμε να εφαρμόζουν τις αρχές του λόγου του Θεού.
17. (α) Γιατί πρέπει να είμεθα υπομονητικοί με τους νεοερχομένους; (β) Περιγράψτε την αιτία της βαθιάς ικανοποιήσεως και ευτυχίας στην υπηρεσία του Ιεχωβά.
17 Μη ξεχνάτε ότι ο Λόγος του Θεού είναι που έχει ως αποτέλεσμα τη νέα προσωπικότητα κι επομένως δεν θα γίνωμε ανυπόμονοι και δεν θα παραιτηθούμε επειδή αυτή η αλλαγή δεν γίνεται σε μια νύχτα. Απαιτείται χρόνος για να κάνη ένας αλλαγές και να γίνη ένας καλά ισορροπημένος διάκονος. «Δια χάριτος και αληθείας καθαρίζεται η ανομία· και δια του φόβου του Ιεχωβά εκκλίνουσιν οι άνθρωποι από του κακού.» (Παροιμ. 16:6, ΜΝΚ) Αλλά πόση ευχαρίστησις υπάρχει στο αίσθημα της χρησιμότητος που αισθάνεσθε καθώς τρέφετε τα «πρόβατα» και στοργικά τα οδηγείτε στον αγρό της λατρείας του Ιεχωβά. Αν ο Ιεχωβά βλέπη σ’ εσάς ένα όργανο που μπορεί να φέρη την αλήθεια σε κάποιον, και οι άγγελοι σας βοηθούν, πόσο ευνοημένος είσθε! Τα λόγια δεν μπορούν να εξηγήσουν την βαθιά ευτυχία σας, αλλά η Γραφή το θέτει ως εξής: «Όταν ο Ιεχωβά αρέσκηται εις τας οδούς του ανθρώπου, και τους εχθρούς αυτού ειρηνεύει μετ’ αυτού.» (Παροιμ. 16:7, ΜΝΚ) «Ο δε Θεός της ειρήνης, όστις ανεβίβασεν εκ των νεκρών τον μέγαν ποιμένα των προβάτων δια του αίματος της αιωνίου διαθήκης, τον Κύριον ημών Ιησούν, είθε να σας κάμη τελείους [να σας εξαρτίση, ΜΝΚ] εις παν έργον αγαθόν, δια να εκτελήτε το θέλημα αυτού, ενεργών εν υμίν το ευάρεστον ενώπιον αυτού, δια του Ιησού Χριστού· εις τον οποίον είη η δόξα εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.»—Εβρ. 13:20, 21.