Εκτιμάτε Ό,τι ο Ιησούς Έκαμε για Σας; — ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ της Σκοπιάς

Εκτιμάτε Ό,τι ο Ιησούς Έκαμε για Σας;

Τι Έκαμε για σας ο Ιησούς; Πώς μπορείτε να δείξετε ότι το εκτιμάτε;

ΠΡΙΝ από αιώνες μερικοί εχρησιμοποίησαν παραδόξους τρόπους για να δείξουν ότι εκτιμούσαν αυτό που έκαμε ο Ιησούς γι’ αυτούς—όπως το να καταδιώκουν μέχρι θανάτου εκείνους που διαφωνούσαν μαζί τους. Ναι, λόγω ελλείψεως γνώσεως και κατανοήσεως, υπήρξε πολλή σύγχυσις σχετικά με το πώς να δείξη ένας εκτίμησι για ό,τι έκαμε ο Ιησούς χάριν του ανθρωπίνου γένους· και ακόμη υπάρχει. Πράγματι, υπάρχει, επίσης, μεγάλη παρεξήγησις σχετικά με το ποιος ήταν και τι έκαμε. Ποιος ήταν αυτός ο Ιησούς; Τι έκαμε για σας; Πώς θα ήθελε να εκφράσετε την εκτίμησί σας για ό,τι έκαμε για σας;

Για τις απαντήσεις μας έχομε ανάγκη να προσφύγομε στη Γραφή. Από την τετραπλή αναγραφή της ζωής του, στα Ευαγγέλια του Ματθαίου, Μάρκου, Λουκά και Ιωάννου, μαθαίνομε ότι ο Ιησούς εγεννήθη σ’ ένα σταύλο της Βηθλεέμ, ότι ως νεανίας ασκούσε το επάγγελμα του ξυλουργού και ότι στην ηλικία των τριάντα ετών άρχισε τη σταδιοδρομία του ως ο πρώτιστος διάκονος του Θεού επί της γης, κηρύττοντας και εκτελώντας θαύματα. Έπειτ’ από τριάμισυ μόνο χρόνια η δράσις του διεκόπη με το να εκτελεσθή επάνω σ’ ένα πάσσαλο μαρτυρίου με την ψευδή κατηγορία ότι ήταν βλάσφημος και στασιαστής. Ο ίδιος παρεδέχθη ότι ήταν ο Υιός του Θεού με μια μοναδική έννοια και ο από μακρού υποσχεμένος Μεσσίας.—Ματθ. 16:16, 17· Ιωάν. 5:18.

ΤΙ ΕΚΑΜΕ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΓΙΑ ΣΑΣ;

Τι έκαμε ο Ιησούς για σας; Ακόμη και πριν γεννηθή ως ανθρώπινο πλάσμα, έκαμε κάτι για σας. Τι ήταν αυτό; Παρέδωσε την προανθρώπινη ύπαρξί του για να γεννηθή ως ανθρώπινο πλάσμα από την παρθένο Μαρία. Έτσι, μας λέγεται στα εδάφια Φιλιππησίους 2:5-8 ότι, μολονότι υπήρχε υπό μορφήν Θεού, δεν εφιλοδόξησε να γίνη ίσος με τον Θεό αλλ’ εκένωσε τον εαυτό του από τη δόξα του ως πνευματικής υπάρξεως, για να γίνη ένα ανθρώπινο πλάσμα. Αν και πολλοί καθ’ ομολογίαν Χριστιανοί αρνούνται την προανθρώπινη ύπαρξί του, αυτός ο ίδιος κατ’ επανάληψιν ανεφέρθη σ’ αυτή, όπως όταν εδήλωσε: «Ουδείς ανέβη εις τον ουρανόν, ειμή ο καταβάς εκ του ουρανού, ο Υιός του ανθρώπου.» Γι’ αυτό, τη νύχτα που επροδόθη, μπορούσε να προσευχηθή: «Δόξασόν με συ, Πάτερ, πλησίον σου, με την δόξαν την οποίαν είχον παρά σοι πριν γείνη ο κόσμος.»—Ιωάν. 3:13· 17:5.

Επειδή ο Θεός ήταν ο Πατήρ του και όχι οποιοδήποτε ανθρώπινο πλάσμα, ο Ιησούς ήταν απηλλαγμένος από αμαρτία. Ούτε μια φορά δεν έκαμε παράβασι με σκέψι, λόγο ή πράξι. Παρά τις αμαρτωλές συνθήκες που υπήρχαν ολόγυρά του και την εναντίωσι που είχε ν’ αντιμετωπίση, ήταν σε θέσι να πη προς τους εναντιωμένους του: «Τις από σας με ελέγχει περί αμαρτίας;» Κανείς δεν μπορούσε να το κάμη αυτό! Όπως το διετύπωσε ο απόστολος Πέτρος: «Όστις “αμαρτίαν δεν έκαμεν, ουδέ ευρέθη δόλος εν τω στόματι αυτού”.»—Ιωάν. 8:46· 1 Πέτρ. 2:22.

Κατόπιν, ως άνθρωπος, ο Ιησούς εγκατέλειψε εκουσίως αυτή την ύπαρξι προς όφελος του ανθρωπίνου γένους. Επειδή ήταν τέλειος, είχε το δικαίωμα να ζη, και αυτό το εθυσίασε για να δώση στα ανθρώπινα πλάσματα την ευκαιρία αιωνίου ζωής. Καθώς εδήλωσε ο ίδιος: «Ο Υιός του ανθρώπου . . . ήλθε δια να . . . δώση την ζωήν αυτού λύτρον αντί πολλών.» Οι απόστολοί του έδωσαν παρομοία μαρτυρία σχετικά μ’ αυτό: «Τον δε ολίγον τι παρά τους αγγέλους ηλαττωμένον Ιησούν βλέπομεν . . . δια να γευθή θάνατον υπέρ παντός ανθρώπου.» Η εκ μέρους του Ιησού κατάθεσις της ανθρωπίνης ζωής του χάριν του ανθρωπίνου γένους όχι μόνον ήταν η μεγαλυτέρα δυνατή έκφρασις αγάπης που θα μπορούσε οιοσδήποτε να κάμη, αλλά μ’ αυτή επρομήθευσε το μεγαλύτερο δώρο που θα μπορούσαν, κατά το δυνατόν, ατελή ανθρώπινα πλάσματα να δεχθούν, δηλαδή, μια ευκαιρία αιωνίου ζωής.—Ματθ. 20:28· Εβρ. 2:9· Ιωάν. 3:16· 15:13.

Επιπρόσθετα προς το ότι εγκατέλειψε την ουράνια δόξα του για να γίνη άνθρωπος και κατόπιν να καταθέση την επίγεια ζωή του ως λυτρωτής του ανθρωπίνου γένους, ο Ιησούς προσέφερε στο ανθρώπινο γένος ανυπολόγιστη υπηρεσία με τη διδασκαλία του. Όπως έχει καλώς σημειωθή, κανένα άτομο, από όσα έζησαν επάνω στη γη, δεν επηρέασε προς το καλό το ανθρώπινο γένος τόσο δυνατά όσο ο Ιησούς Χριστός. Υπήρξε ο Διδάσκαλος υπεράνω όλων των διδασκάλων. Εδίδαξε τους ανθρώπους όσον αφορά το όνομα του Θεού, την προσωπικότητα του Θεού και τους σκοπούς και το θέλημα του Θεού για τα ανθρώπινα πλάσματα. Μεταξύ των παραδειγμάτων της διδασκαλίας του που εξέχουν είναι η επί του Όρους Ομιλία του με τον «χρυσούν κανόνα» της: «Πάντα όσα αν θέλητε να κάμνωσιν εις εσάς οι άνθρωποι, ούτω και σεις κάμνετε εις αυτούς· διότι ούτος είναι ο νόμος και οι προφήται.» (Ματθ. 7:12) Έδειξε, επίσης, ποιες ήσαν οι δύο μεγαλύτερες εντολές του Νόμου: να αγαπά ο άνθρωπος τον Ιεχωβά Θεό με όλη του την καρδιά, τη διάνοια, την ψυχή και τη δύναμι, και ν’ αγαπά τον πλησίον του όπως τον εαυτό του. Δεν πρέπει, επίσης, να παραβλέψωμε τις προφητείες του, των οποίων η εκπλήρωσις δείχνει τόσο καθαρά πού ευρισκόμεθα μέσα στον χρονολογικό πίνακα του Θεού.—Μάρκ. 12:29-31· Ματθαίος, κεφάλαια 24 και 25.

Ο Ιησούς υπεστήριζε τη διδασκαλία του με την πορεία της ενεργείας του, δίδοντάς μας το ιδεώδες, το τέλειο παράδειγμα, για να το ακολουθήσωμε. Άρχισε τη σταδιοδρομία του με το ν’ αφιερωθή να κάμη το θέλημα του Πατρός του και έπειτα με το να βαπτισθή στο νερό. Ο Θεός τον έστειλε στη γη, πρωτίστως για να δώση μαρτυρία για την αλήθεια, και ακριβώς προτού αποθάνη μπορούσε να πη στον Πατέρα του: «Εγώ σε εδόξασα επί της γης· το έργον ετέλειωσα το οποίον μοι έδωκας δια να κάμω.» (Ιωάν. 17:4) Το ότι ήθελε να τον μιμηθούν και άλλοι είναι φανερό τόσον από τους δικούς του λόγους όσον και από λόγους άλλων: «Έλθετε οπίσω μου.» «Ελθέ ακολουθεί μοι.» «Ο Χριστός έπαθεν υπέρ υμών, αφίνων παράδειγμα εις υμάς, δια να ακολουθήσητε τα ίχνη αυτού.» Και ο απόστολος Παύλος είπε: «Μιμηταί μου γίνεσθε, καθώς και εγώ του Χριστού.»—Ματθ. 4:19· 19:21· 1 Πέτρ. 2:21· 1 Κορ. 11:1.

Ώστε, τι έκαμε ο Ιησούς για σας; Άφησε την ουρανία δόξα του και ήλθε στη γη ως ανθρώπινο πλάσμα και κατέθεσε αυτή τη ζωή ώστε να μπορέσετε να κερδίσετε ζωή, και άφησε όπισθέν του άφθονη διδασκαλία για να μαθαίνετε και να προσέχετε, καθώς, επίσης, και ένα τέλειο παράδειγμα για να το μιμηθήτε.

ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ ΕΚΤΙΜΗΣΕΩΣ ΓΙΑ Ο,ΤΙ ΕΚΑΜΕ Ο ΙΗΣΟΥΣ

Σήμερα υπάρχουν περισσότεροι από 900 εκατομμύρια άνθρωποι, που ισχυρίζονται ότι είναι Χριστιανοί ή που προβάλλουν γι’ αυτούς αξιώσεις διάφορες θρησκευτικές οργανώσεις καθ’ ομολογίαν Χριστιανικές, δηλαδή, μεταξύ του ενός τρίτου και ενός τετάρτου του πληθυσμού της γης. Αλλά πόσο λίγο η μεγάλη πλειονότης απ’ αυτούς εκδηλώνει ότι εκτιμά αυτό που έκαμε προς χάριν των ο Ιησούς! Προφανώς, πολλοί νομίζουν ότι ενεργούν πολύ καλά αν πηγαίνουν στην εκκλησία δύο φορές το έτος, στις μεγάλες εορτές, και αν τηρούν τις Δέκα Εντολές· πολλοί μάλιστα, ούτε και τις τηρούν.

Αν εκτιμάτε ό,τι έκαμε ο Ιησούς για σας, με το να έλθη στη γη και ν’ αποθάνη για τις αμαρτίες σας, θ’ ασκήσετε πίστι σ’ αυτόν ως τον Σωτήρα σας. Πράγματι, ενεργώντας μ’ αυτόν τον τρόπο μόνο, μπορείτε να ελπίζετε να ευεργετηθήτε από τη θυσία του Ιησού, όπως ο Ιησούς είπε στον Ιουδαίο άρχοντα Νικόδημο, που ήλθε στον Ιησού υπό το κάλυμμα της νυκτός: «Τόσον ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον, ώστε έδωκε τον Υιόν αυτού τον μονογενή, δια να μη απολεσθή πας ο πιστεύων εις αυτόν, αλλά να έχη ζωήν αιώνιον.»—Ιωάν. 3:16.

Σημειώστε την έκφρασι, «ο πιστεύων εις αυτόν.» Αν εκτιμάτε αυτό που έκαμε ο Ιησούς για σας, πεθαίνοντας για τις αμαρτίες σας, όχι μόνο θα πιστεύσετε, θα συμφωνήσετε και θα συναινέσετε νοερώς ως προς το γεγονός ότι απέθανε για σας, αλλά θα ενεργήσετε σύμφωνα μ’ αυτή τη δοξασία, προσέχοντας στις οδηγίες που έδωσε ο Πέτρος λίγο μετά την Πεντηκοστή στους Ιουδαίους ακροατάς του: «Μετανοήσατε λοιπόν και επιστρέψατε, δια να εξαλειφθώσιν αι αμαρτίαι σας.» (Πράξ. 3:19) Αυτό υπονοεί, αφ’ ενός, ότι θ’ αντισταθούμε ειλικρινώς στις αμαρτωλές τάσεις της διανοίας μας και του σώματός μας και, αφ’ ετέρου, θα παρακαλέσωμε τον Θεό να συγχωρήση τις αμαρτίες μας με βάσι τη θυσία του Ιησού.—1 Ιωάν. 2:1, 2.

Το να εκδηλώσετε δε εκτίμησι για ό,τι ο Ιησούς Χριστός έκαμε για σας ως ο μέγας Διδάσκαλος και Υπογραμμός, απαιτεί από σας τι; Πρώτ’ απ’ όλα, να εξοικειωθήτε με τις διδασκαλίες του Ιησού. Τούτο απαιτεί μελέτη του Λόγου του Θεού, ειδικώς των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών, στις οποίες ευρίσκονται οι διδασκαλίες του. Εφόσον θα χρειάζεσθε βοήθεια για να κατανοήσετε και να εκτιμήσετε ό,τι διαβάζετε, θα θελήσετε να προμηθευθήτε έντυπα Γραφικά βοηθήματα μελέτης και να πηγαίνετε σ’ εκκλησιαστικές συναθροίσεις που έχουν διευθετηθή γι’ αυτόν ακριβώς το σκοπό. Δεύτερον, θα κάμετε τότε μια ευσυνείδητη προσπάθεια να εφαρμόσετε στην καθημερινή σας ζωή αυτό που μαθαίνετε. Διότι, καθώς είπε ο Ιησούς: «Δεν θέλει εισέλθει εις την βασιλείαν των ουρανών πας ο λέγων προς εμέ, Κύριε, Κύριε· αλλ’ ο πράττων το θέλημα του Πατρός μου του εν τοις ουρανοίς.» Πρωτίστη διδασκαλία μεταξύ αυτών, που έδωσε ο Ιησούς στους ακολούθους του, είναι αυτή: «Ζητείτε πρώτον την βασιλείαν του Θεού, και την δικαιοσύνην αυτού· και ταύτα πάντα θέλουσι σας προστεθή.»—Ματθ. 7:21· 6:33.

ΑΝΑΜΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ

Για να μπορούμε πάντοτε να ενθυμούμεθα και να εκτιμούμε αυτό που έκαμε για μας ο Ιησούς, ιδιαίτερα με το να πεθάνη προς χάριν μας, ο Ιησούς έδωσε εντολή να τηρούμε την ανάμνησι του θανάτου του. Το γνωστό στον «Χριστιανικό κόσμο» ως «Δείπνον του Κυρίου» εορτάζεται διαφοροτρόπως: καθημερινώς, εβδομαδιαίως, κάθε τριμηνία και μια φορά το έτος. Πότε και πόσο συχνά πρέπει να τηρήται η ανάμνησις; Αν ληφθή υπ’ όψιν ότι όλα τα σπουδαία γεγονότα μνημονεύονται μια φορά στο έτος και ότι ο Θεός ο ίδιος ακολούθησε την αρχή αυτή πολιτευόμενος με τον λαό του, το έθνος Ισραήλ, δεν είναι μήπως λογικό ότι η τελετή της αναμνήσεως του θανάτου του Ιησού Χριστού πρέπει, επίσης, να γίνεται μια φορά το έτος; Εκτός αυτού, ο Ιησούς απέθανε στην πιο αξιοσημείωτη ημέρα του Εβραϊκού ημερολογίου, κατά την οποίαν ημέρα, επίσης, εγκαθίδρυσε την ανάμνησι του θανάτου του. Συνεπώς θα εφαίνετο λογικό ότι μόνον άπαξ του έτους, και μάλιστα στις 14 του Νισάν, την ημερομηνία του Πάσχα, θα έπρεπε να τηρήται αυτή η ανάμνησις. Η εντολή αυτή εξετελέσθη το έτος αυτό την 16ην Απριλίου, ημέρα Παρασκευή, μετά τις 6 το απόγευμα.

Πώς πρέπει να τηρήται η ανάμνησις του θανάτου του Ιησού; Με τον τρόπο που έδειξε ο Ιησούς, όταν την εγκαθίδρυσε για πρώτη φορά. Καθώς διαβάζομε: «Λαβών ο Ιησούς τον άρτον, και ευλογήσας, έκοψε, και έδιδεν εις τους μαθητάς, και είπε, Λάβετε, φάγετε· τούτο είναι το σώμα μου. Και λαβών το ποτήριον, και ευχαριστήσας, έδωκεν εις αυτούς, λέγων, Πίετε εξ αυτού πάντες· διότι τούτο είναι το αίμά μου το της καινής διαθήκης, το υπέρ πολλών εκχυνόμενον εις άφεσιν αμαρτιών.»—Ματθ. 26:26-28.

Ο άρτος ήταν άζυμος, καθόσον αυτό ήταν το μοναδικό είδος άρτου που μπορούσαν να έχουν οι Ισραηλίται στα σπίτια τους στη διάρκεια της περιόδου του Πάσχα. Τούτο θα εξεικόνιζε καλώς το αναμάρτητο ανθρώπινο σώμα του Ιησού· η ζύμη χρησιμοποιείται κατά καιρούς στη Γραφή για να εξεικονίση αμαρτία. Εκείνο, στο οποίον ανεφέρετο ο Ιησούς εδώ, ήταν το δικό του ανθρώπινο σώμα, και όχι η εκκλησία των ακολούθων του, η οποία κατά καιρούς αναφέρεται, επίσης, ως σώμα του Χριστού. Ο οίνος, με το να είναι κόκκινος, ήταν ένα κατάλληλο σύμβολο του αίματος της ζωής του Ιησού, που εξεχύθη χάριν των ακολούθων του και του υπολοίπου ανθρωπίνου γένους.—1 Κορ. 5:6-8· 1 Ιωάν. 2:2.

Ποιοι μπορούν να συμμετέχουν στον άρτο και οίνο, κατά την τέλεσι της αναμνήσεως του θανάτου του Ιησού; Μήπως όλοι εκείνοι που παρακολουθούν; Αυτό εξαρτάται εξ ολοκλήρου από το ποιοι παρακολουθούν. Γιατί; Διότι είναι σαφές από τους λόγους του Ιησού κατ’ εκείνο τον καιρό, ότι εκείνοι με τους οποίους εγκαθίδρυσε την ανάμνησι του θανάτου του, οι ένδεκα πιστοί απόστολοι, ήσαν σε διαθήκη μαζί του για τη βασιλεία του Θεού: «Σεις δε είσθε οι διαμείναντες μετ’ εμού εν τοις πειρασμοίς μου· όθεν εγώ ετοιμάζω εις εσάς βασιλείαν, ως ο Πατήρ μου ητοίμασεν εις εμέ, δια να τρώγητε και να πίνητε επί της τραπέζης εν τη βασιλεία μου· και να καθίσητε επί θρόνων, κρίνοντες τας δώδεκα φυλάς του Ισραήλ.» Από άλλη Γραφική μαρτυρία, όπως αυτή που ευρίσκεται στην Αποκάλυψι 14:1, 3 και 20:6, εκείνοι που θα συμμετάσχουν σε τέτοια δόξα με τον Ιησού Χριστό περιορίζονται σε 144.000.—Λουκ. 22:28-30.

Πώς μπορεί ένας να καθορίση αν είναι στη γραμμή για την τιμή αυτή ή όχι; Από την πολιτεία του Θεού μαζί του. Αυτοί είναι εκείνοι, στους οποίους εφαρμόζονται οι λόγοι του αποστόλου Παύλου: «Αυτό το πνεύμα [του Θεού] συμμαρτυρεί με το πνεύμα ημών, ότι είμεθα τέκνα Θεού.» Αυτοί είναι, επίσης, εκείνοι στους οποίους εφαρμόζονται οι λόγοι του αποστόλου Πέτρου: «Κατά το πολύ έλεος αυτού [του Θεού] ανεγέννησεν ημάς εις ελπίδα ζώσαν δια της αναστάσεως του Ιησού Χριστού εκ νεκρών.» Ο Ιησούς μίλησε για όλους αυτούς ως να είχαν «αναγεννηθή». Εφόσον η ομάς αυτή άρχισε να σχηματίζεται με εκλογή από τον καιρό της Πεντηκοστής κι εντεύθεν, περιορίζεται δε σε 144.000, μπορούμε ν’ αναμένωμε ότι θα είναι ολίγοι συγκριτικώς εκείνοι που απομένουν για να συμπληρώσουν τον αριθμό αυτόν.—Ρωμ. 8:16· 1 Πέτρ. 1:3· Ιωάν. 3:3.

Αυτός είναι ο λόγος, για τον οποίον το περασμένο έτος κατά την τέλεσι της αναμνήσεως του θανάτου του Ιησού μεταξύ των μαρτύρων του Ιεχωβά μόνον 11.953 έλαβαν μέρος στον άρτο και στον οίνο, μολονότι περισσότεροι από 1.809.476 παρευρέθησαν σε όλη τη γη. Γιατί πρέπει όλοι αυτοί οι άλλοι να παρακολουθούν τον εορτασμό της επετείου του θανάτου του Ιησού, εφόσον δεν μετέχουν στον άρτο και στον οίνο;

Για περισσότερες από μια εύλογες αιτίες. Μ’ αυτό δείχνουν σεβασμό προς την εντολή του Ιησού να τελήται ανάμνησις του θανάτου του: «Τούτο κάμνετε εις την ιδικήν μου ανάμνησιν.» Επί πλέον, σ’ αυτές τις περιπτώσεις δίδεται μια Γραφική ομιλία με τον σκοπό ν’ αυξηθή η εκτίμησις των ακροατών για ό,τι έκαμε ο Ιησούς γι’ αυτούς. Επίσης, το ότι παρακολουθούν δείχνει ενδιαφέρον για κείνους, οι οποίοι μετέχουν. Και από εκείνα, τα οποία κατέγραψε ο απόστολος Ιωάννης στα κεφάλαια 13 έως 17 του Ευαγγελίου του, είναι φανερό ότι η ευκαιρία του δείπνου του Κυρίου πρέπει να συμβάλλη στην ενοποίησι των ακολούθων του Χριστού και στην αύξησι της προς αλλήλους αγάπης των. Πράγματι, θα ήταν καλό αν όλοι που παρακολουθούν τον εορτασμό του δείπνου του Κυρίου εδιάβαζαν αυτά τα πέντε κεφάλαια, είτε προ της παρακολουθήσεως είτε κατόπιν, ώστε να κατανοήσουν πληρέστερα το πνεύμα της αναμνήσεως του θανάτου του Ιησού.—1 Κορ. 11:24.

Οι Χριστιανοί μάρτυρες του Ιεχωβά προσέφεραν μια ειλικρινή υποδοχή σε όλους εκείνους που αγαπούν τον Θεό και τον Λόγον του, σε όλους όσοι θα αυξήσουν την εκτίμησί τους για ό,τι έκαμε γι’ αυτούς ο Ιησούς, ώστε συνηντήθησαν μαζί τους στις 14 του Νισάν, η οποία αυτό το έτος άρχισε την 16ην Απριλίου. Όσοι δεν εγνώριζαν το μέρος του πλησιέστερου τόπου συγκεντρώσεώς των η Αιθούσης Βασιλείας των, έγραψαν στους εκδότας αυτού του περιοδικού, και τους έστειλαν ευχαρίστως αυτή την πληροφορία.