Η Ανάγκη της Χριστιανής Γυναικός για Κάλυψι της Κεφαλής Της—Πότε;
«Διότι ο μεν ανήρ δεν χρεωστεί να καλύπτει την κεφαλήν αυτού, επειδή είναι εικών και δόξα του Θεού· η δε γυνή είναι δόξα του ανδρός.»—1 Κορ. 11:7.
1. (α) Πώς μπορεί ο άνδρας να είναι δόξα του Θεού, και με το να είναι έτσι, πώς αυτό βοηθεί την σύζυγό του; (β) Πώς μπορεί μια γυναίκα να είναι δόξα του ανδρός;
ΟΤΑΝ ο άνδρας και η γυναίκα υπηρετούν τον Θεό σε αρμονία με τις αρχές Του θεοκρατικής τάξεως, φέρνουν τιμή και αίνο σ’ Αυτόν ως Δημιουργόν των. Όταν ένας άνδρας εκπληρώνη πιστά τον ρόλο του ως κεφαλή της οικογενείας του, όχι μόνο με το ν’ ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις του ως εκείνος που κερδίζει τον άρτο και κάνει προμήθεια για τις υλικές ανάγκες, αλλά και με το να φροντίζη για τις πνευματικές ανάγκες της οικογενείας του με στοργικό και υπομονητικό ενδιαφέρον, αληθινά είναι δόξα του Θεού, Εκείνου, κατ’ εικόνα και ομοίωσιν του οποίου επλάσθη. (Γέν. 1:26) Είναι επίσης, ευλογία στην οικογένεια του, και ασφαλώς καθιστά ευχαρίστησι για τη γυναίκα το να εκπληρώνη τον ρόλο της ως βοηθού συντρόφου και συζύγου. Εξ άλλου, με το ν’ αναγνωρίζη η σύζυγος τη σχέσι της προς τον σύζυγό της, ότι αυτός είναι η κεφαλή της, και με το να τιμά την κεφαλή της με πιστή και νομιμόφρονα υποστήριξί της, γίνεται δόξα του ανδρός.—1 Κορ. 11:7.
2. (α) Από σεβασμό για ποιά αρχή εγείρεται η ανάγκη για κάλυψι της κεφαλής; (β) Τι είναι σπουδαίο εν σχέσει με την κάλυψι της κεφαλής μιας γυναικός.
2 Η γυναίκα μπορεί μόνο να είναι «δόξα του ανδρός» όταν κρατή την από τον Θεό διατεταγμένη σχέσι της προς τον άνδρα, μη σφετεριζόμενη ποτέ την αρχηγία του ανδρός. Γι αυτόν ακριβώς τον λόγον μπορεί κάθε τόσο οι περιστάσεις ν’ απαιτήσουν να φορή η γυναίκα κάλυμμα της κεφαλής. Όπως είδαμε στο προηγούμενο τεύχος της Σκοπιάς, το επιχείρημα του Παύλου στην Πρώτη προς Κορινθίους επιστολή κεφάλαιο 11 για την ανάγκη καλύψεως της κεφαλής βασίζεται στην αρχή της θεοκρατικής αρχηγίας, την οποίαν αυτός εξέθεσε στο τρίτο εδάφιο: «Η κεφαλή παντός ανδρός είναι ο Χριστός [Ιησούς, όχι η εκκλησία]· κεφαλή δε της γυναικός, ο ανήρ· κεφαλή δε του Χριστού, ο Θεός.» Επομένως, η κάλυψις της κεφαλής καθίσταται αναγκαία για μια γυναίκα όταν εκτελή κάποια λειτουργία ή καθήκον, που κανονικά έπρεπε να εκτελήται από τον σύζυγό της ή από ένα αφιερωμένον Χριστιανόν άνδρα, και που αυτή εκτελεί μ’ ένα προσωρινό τρόπο ή λόγω ειδικών περιστάσεων. Εκείνο που είναι σπουδαίο δεν είναι το κάλυμμα της κεφαλής αυτό καθ’ εαυτό, αλλά η διάθεσις της καρδιάς και η κατάλληλη θεοκρατική συνείδησις της γυναικός που τα φορεί. Αυτή εκτιμά ότι η διάταξις αυτή είναι διάταξις του Θεού, και φορεί το κάλυμμα της κεφαλής πρωτίστως από σεβασμό γι’ Αυτόν και τη θεοκρατική Του διάταξι πραγμάτων καθ’ όσον αφορά τα φύλα. Μια γυναίκα μπορεί να έχη αγαθή συνείδησι σ’ αυτό το ζήτημα μόνο αν, εκτός του ότι φορεί το κάλυμμα της κεφαλής στην κατάλληλη ώρα, έχη έναν υγιεινό σεβασμό για κείνον του οποίου η αρχηγία τιμάται μ’ αυτόν τον τρόπο.
3. Ποιες τρεις βασικές καταστάσεις εγείρονται που απαιτούν να φορή κάλυμμα της κεφαλής μια αφιερωμένη γυναίκα;
3 Ως το 1926 όλες οι γυναίκες της εκκλησίας φορούσαν καλύμματα της κεφαλής όταν παρευρίσκοντο στις συναθροίσεις. (Βλέπε Ο Χρυσούς Αιών της 8ης Σεπτεμβρίου 1926, σελίδες 780-791· Η Νέα Κτίσις (1904), σελίδες 271, 272· Η Σκοπιά της Σιών της 1ης Δεκεμβρίου 1907, σελίδες 360, 361—στην Αγγλική.) Φαίνεται ότι υπάρχουν βασικώς τρεις καταστάσεις, που θα απαιτούσαν μια αφιερωμένη γυναίκα να φορή κάλυμμα της κεφαλής. Αυτές μπορούν να εκτεθούν ως (1) όταν έχη να προσευχηθή ή να διδάξη παρουσία του συζύγου της, (2) αν διδάσκη έναν όμιλο, στον οποίον περιλαμβάνεται ένας αφιερωμένος αδελφός, και (3) όταν, λόγω της απουσίας ενός καταλλήλου άρρενος, έχη να προσευχηθή ή να προεδρεύση σε μια συνάθροισι εκκλησίας. Στο άρθρο αυτό και στο επόμενο θα εξετάσωμε κάθε μια από αυτές τις καταστάσεις με τη σειρά.
ΚΑΛΥΜΜΑ ΚΕΦΑΛΗΣ ΚΑΙ ΣΥΖΥΓΙΚΗ ΥΠΟΤΑΓΗ
4. Αναφορικά με ποια ιδιαίτερη σχέσι του ανδρός και της γυναικός εγείρονται οι ερωτήσεις αρχηγίας και υποταγής;
4 Η βασική σχέσις μιας γυναικός προς ένα άνδρα είναι, στον γάμο, η της συζύγου προς ένα σύζυγο. Ο απόστολος Παύλος στις συζητήσεις του για τη συζυγική υποταγή στη Χριστιανική εκκλησία στην 1 Τιμόθεον 2:11-13 και 1 Κορινθίους 11:3-16 αναφέρεται στη δημιουργία του πρώτου ανθρωπίνου ζεύγους για να δείξη τη σχέσι του ενός προς τον άλλον, λέγοντας ότι ο άνδρας εδημιουργήθη πρώτος και του εδόθη η ευθύνη της αρχηγίας. Ασφαλώς, λοιπόν, στη γαμήλια σχέσι η Χριστιανή σύζυγος θα θέλη να δείξη κατάλληλη υποταγή, είτε ο σύζυγός της είναι όμοιος της διάκονος των αγαθών νέων είτε όχι.
5. (α) Ποιος πρέπει κανονικά να αναμένεται ότι θα οδηγήση την οικογένεια στη Γραφική μελέτη και στην προσευχή; (β) Πότε, επομένως, εν σχέσει με αυτά τα ζητήματα, χρειάζεται μια γυναίκα να φορή κάλυμμα της κεφαλής;
5 Πότε, λοιπόν, στη γαμήλια σχέσι θα μπορούσε να παραστή ανάγκη να φορή η γυναίκα ένα κάλυμμα της κεφαλής ως σημείο υποταγής στη συζυγική της κεφαλή; Ίσως το να θέσωμε μια άλλη ερώτησι θα μας βοηθήση γρήγορα να έχωμε την απάντησι. Αν ολόκληρη η οικογένεια είναι μαζί, ο σύζυγος, η σύζυγος και τα τέκνα, και πρόκειται να διεξαχθή μια οικογενειακή μελέτη ή ν’ αναπεμφθή μια προσευχή, ποιος θα ήταν φυσικό να χειρισθή αυτά τα ζητήματα; Ο σύζυγος, βέβαια! Ως κεφαλή της οικογενείας, ο πατέρας είναι εκείνος που θα ανεμένετο κανονικά να οδηγήση στη διδασκαλία της οικογενείας του και να αναθρέψη τα τέκνα εν «νουθεσία Ιεχωβά», και να τα αντιπροσωπεύη στην προσευχή προς τον Θεό. (Εφεσ. 6:4, ΜΝΚ) Αλλ’ αν ο σύζυγος δεν είναι αφιερωμένος Χριστιανός, και όμως του είναι ευάρεστον να καθήση στη μελέτη διεξαγόμενη από την αφιερωμένη σύζυγό του και στην οποία αυτή αναπέμπει προσευχή, τότε αυτή την ώρα που εκτελεί αυτές τις λειτουργίες, θα έπρεπε να φορή ένα κάλυμμα της κεφαλής. Εκτελεί αυτή τα καθήκοντα που κανονικά θα εξετελούντο από τον σύζυγό της, όταν είναι παρών. Φυσικά, αν δεν είναι παρών, τότε η σύζυγος δεν χρειάζεται να φορή κάλυμμα της κεφαλής, επειδή το να διδάσκη τα τέκνα της είναι επίσης προνόμιο της και ευθύνη της και δεν σφετερίζεται με τούτο τη θέσι της κεφαλής της. Αλλ’ αν ο άνδρας είναι παρών, τότε, αν αυτή διεξάγη τη μελέτη και αναπέμπη προσευχή, θα έπρεπε να το κάνη αυτό φορώντας κάλυμμα στην κεφαλή, αφού αυτή υπηρετεί προσωρινά ως τον καιρό που ο σύζυγος της θα δεχθή την αλήθεια και θα μπορή να φροντίζη γι’ αυτά τα καθήκοντα ο ίδιος.
6. Ποια θα ήταν η κατάστασις, όταν ένας μη αφιερωμένος σύζυγος θα συνώδευε τη σύζυγό του σε μια Γραφική μελέτη με μια άλλη οικογένεια;
6 Ακόμη και έξω από το σπίτι η αρχή θα εφηρμόζετο. Αν ο σύζυγος, επειδή είναι ευνοϊκά διατεθειμένος, συνοδεύη τη σύζυγο του σ’ ένα άλλο σπίτι, όπου αυτή διεξάγει μια Γραφική μελέτη, θα έπρεπε αυτή να φορή κάλυμμα της κεφαλής ενώ προσεύχεται και ενώ διεξάγει τη μελέτη. Αν και μπορεί να είναι και ένας άλλος άνδρας παρών, όπως η κεφαλή του σπιτιού όπου γίνεται η μελέτη και ο οποίος είναι επίσης ένα μη αφιερωμένο άτομο που δείχνει ενδιαφέρον, η κάλυψις της κεφαλής της δεν θα ήταν εν σχέσει με αυτόν, επειδή αυτός δεν είναι η κεφαλή της ούτε μέλος της εκκλησίας. Η κάλυψις της κεφαλής σε μια τέτοια περίπτωσι θα έχρησίμευε ως σημείο υποταγής μόνο στη συζυγική κεφαλή της.
7. Τι θα πούμε για τις ώρες του φαγητού;
7 Ομοίως, όταν βρίσκωνται στην τράπεζα του φαγητού. Αν ο μη αφιερωμένος σύζυγος παρακαλέση τη σύζυγό του να προσευχηθή, αυτή μπορεί να το πράξη, αλλά φορώντας στην κεφαλή κάλυμμα. Αλλά, στην απουσία του, όπου τρώγει το γεύμα μόνο με τα μικρότερά της μη αφιερωμένα τέκνα, δεν θ’ απητείτο γι’ αυτήν κάλυμμα της κεφαλής όταν προσεύχεται.
ΕΝ ΣΧΕΣΕΙ ΜΕ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΑ ΑΡΡΕΝΑ ΤΕΚΝΑ
8. Ποια κατάστασις ως προς την προσευχή εγείρεται εκεί που υπάρχει αφιερωμένος γυιός στην οικογένεια, και πότε η μητέρα θα έπρεπε να φορή κάλυμμα της κεφαλής σ’ αυτήν την περίπτωσι;
8 Αλλ’ αν, μολονότι ο σύζυγος ήταν απών, υπήρχε ένας αφιερωμένος γυιός της οικογενείας παρών, τι έπρεπε να γίνη τότε; Φυσικά, αν αυτός ο γυιός είναι ενήλικος, δεν θα υπήρχε αμφισβήτησις για την πορεία της ενεργείας που έπρεπε ν’ ακολουθηθή, επειδή αυτός φυσικά θα έκανε την προσευχή. Αλλά μπορεί να συμβαίνη ο γυιός να είναι ακόμη αρκετά νέος στα χρόνια, ίσως στην αρχή της εφηβικής του ηλικίας. Σ’ αυτή την περίπτωσι η μητέρα θα έπρεπε να κάμη χρήσι της δικής της διακρίσεως, είτε να τον καλέση να προσευχηθή είτε όχι. Αυτός είναι ακόμη κάτω από τη φροντίδα της ως μητέρας, και γι’ αυτό το λόγο είναι υποκείμενος σ’ αυτήν, και, πράγματι, πρέπει να της δίνη «τιμή» από αυτή την άποψι. (Εφεσ. 6:2) Επομένως, θα απέκειτο σ’ αυτήν το αν θα καλούσε αυτόν τον αφιερωμένο νέο γυιό να προσευχηθή ή, επειδή αισθανόταν ότι δεν ήταν ακόμη αρκετά ικανός ή λόγω ιδιαιτέρων περιστάσεων την ώρα εκείνη, θα εξέλεγε να αναπέμψη προσευχή η ίδια. Αλλ’ αν θα έκανε την προσευχή, θα ήταν κατάλληλο γι’ αυτήν να φορή κάλυμμα της κεφαλής, και αυτό θα εφηρμόζετο, επίσης, ενόσω διεξάγει μια μελέτη με τέτοιον αφιερωμένο γυιό. Γιατί;
9. Ποιοι παράγοντες περιλαμβάνονται στην κάλυψι της κεφαλής της μητέρας εν σχέσει με τον μικρότερο αφιερωμένο γυιό, και πώς αυτό ενισχύει τη θέσι της;
9 Ο αφιερωμένος γυιός είναι τώρα ένα μέλος της εκκλησίας και, ως τοιούτο, θα εδιδάσκετο κατάλληλα, ή θα ανεπέμπετο προσευχή στην παρουσία του, από έναν ώριμο αφιερωμένον άρρενα. Στο σπίτι του, αυτό θα εγίνετο κανονικά από τον πατέρα του. Έτσι η μητέρα, φορώντας κάλυμμα της κεφαλής κάτω από τέτοιες περιστάσεις, ενεργεί με ικανότητα περισσότερη από μιας μητέρας, διότι το κάλυμμα της κεφαλής χρησιμεύει ως σημείο ή ένδειξις ότι αυτή ενεργεί αντί του συζύγου της, του πατέρα του αγοριού. Έτσι θα μπορούσαμε να πούμε ότι αυτό ενισχύει τη θέσι της, καθιστώντας την ικανή να ενεργή θεοκρατικά προς τον αφιερωμένο γυιό εν σχέσει με πνευματικά πράγματα, όμως χωρίς κάποια παραβίασι της θεοκρατικής τάξεως. Σε άλλες περιπτώσεις, όταν δεν περιλαμβάνεται οικογενειακή λατρεία, αυτή μπορεί κατάλληλα να εξασκή τη θέσι της ως μητέρας προς τον γυιό της χωρίς κάποια απαίτησι καλύμματος της κεφαλής, δίνοντας την αναγκαία παιδεία και νουθεσία όπως απαιτείται.
10. Ποιο παράδειγμα δίδεται έτσι για τον αφιερωμένο γυιό από τη μητέρα, και ποια βαριά ευθύνη επικάθηται στον αφιερωμένο πατέρα;
10 Μια τέτοια μητέρα θα είναι στον αφιερωμένο της γυιό ένα έξοχο παράδειγμα του πώς πρέπει να ενεργή μια θεοκρατική γυναίκα, και αυτό θα είναι μεγάλης αξίας γι’ αυτόν, όταν αργότερα θα έχη μια σύζυγο και σπίτι δικό του. Επίσης, δεν θα έχη τόπο για παράπονο ότι η μητέρα του ενεργεί έξω της θέσεως της προς αυτόν ως αφιερωμένον άρρενα. Συγχρόνως η αφιερωμένη μητέρα θα ενδιαφέρεται να βοηθήση τον γυιό της να προοδεύση σε ωριμότητα, ώστε να μπορή επαρκώς να αντιπροσωπεύη την οικογένεια όταν είναι ανάγκη, σε προσευχή στον Ιεχωβά. Φυσικά, αν ο σύζυγος είναι, επίσης, ένας αφιερωμένος μάρτυς του Ιεχωβά, θα έχη πολύ περισσότερο την αιτία να εκπληρώνη προσωπικώς, όσο είναι δυνατόν, τις υποχρεώσεις του ως κεφαλής του οίκου, τώρα που έχει έναν αφιερωμένο γυιό ως μέλος του. Αυτός είναι εκείνος που μπορεί και πρέπει να παρέχη την πιο προωδευμένη εκπαίδευσι που χρειάζεται τώρα το παιδί.—Παροιμ. 23:19, 24.
ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΑΠΟ ΜΗ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟΥΣ
11. Πώς μπορεί η αφιερωμένη γυναίκα να συμπεριφέρεται απέναντι των προσευχών του μη αφιερωμένου συζύγου της (α) αν αυτός είναι ορθά διατεθειμένος και εκφράζη μια κατάλληλη προσευχή; (β) όταν οι προσευχές του δεν είναι σε αρμονία με τον λόγον του Θεού;
11 Μπορεί να εγερθή η κατάστασις που η σύζυγος δέχεται την αλήθεια και γίνεται μία από τους μάρτυρας του Ιεχωβά, αλλά ο σύζυγός της δεν την δέχεται, όμως εξακολουθεί να οδηγή την οικογένεια σε προσευχή τις ώρες του φαγητού. Αν είναι άτομο ορθά διατεθειμένο και κάνη ο ίδιος πρόοδο προς την αφιέρωσι, θα μπορούσε με ειλικρίνεια να δώση έκφρασι σε μια κατάλληλη προσευχή σε αρμονία με την αλήθεια του λόγου του Θεού, στην οποίαν η αφιερωμένη γυναίκα μπορεί να δώση ένα ευσυνείδητο «Αμήν». Ο άνδρας είναι ακόμη η κεφαλή του οίκου και κατάλληλα πρέπει να αναμένεται ότι θα οδηγήση την οικογένεια του στη λατρεία. Εν τούτοις, αν δεν εκδηλώνη ενδιαφέρον για τον λόγον του Θεού ή αν διακρατή θρησκευτικά σύμβολα πίστεως, που δεν είναι σε αρμονία με τη Γραφή και που αντανακλώνται στις προσευχές του, η φωτισμένη σύζυγος δεν θα μπορούσε να πη «Αμήν» σ’ αυτά. Ενώ αυτός προσεύχεται, αυτή θα μπορούσε ν’ αναπέμπη μια σιωπηλή προσευχή υπέρ αυτής της ιδίας και των τέκνων, με τη βεβαιότητα ότι ο Ιεχωβά θ’ ακούση την αίτησί της.
12. (α) Κάτω από ποιες περιστάσεις δεν θα ήταν κατάλληλο για τους Χριστιανούς να ενώνουν τα χέρια γύρω από το τραπέζι στη διάρκεια της προσευχής; (β) Γιατί αυτό δεν είναι μια άποψις των άκρων;
12 Ένωσις των χεριών ενώ προσεύχονται είναι μια τακτική συνήθεια σε μερικές οικογένειες, αλλ’ αφού αυτό σημαίνει ενότητα στην προσευχή, δεν θα ήταν κατάλληλο για ένα Χριστιανό να συμμετέχη σ’ αυτό όταν η προσευχή αναπέμπεται από ένα μη αφιερωμένο άτομο, του οποίου οι σκέψεις δεν αποκλίνουν προς την αληθινή λατρεία του Ιεχωβά Θεού. Αυτό, λοιπόν, είναι κάτι για το οποίο πρέπει ν’ αγρυπνήτε, όταν προσκαλήσθε σ’ ένα γεύμα από άτομα που δεν είναι στην αλήθεια και όταν γνωρίζετε ότι αυτή είναι η συνήθεια της οικογενείας. Το ζήτημα είναι ότι δεν γνωρίζετε τι μπορεί να λεχθή στην προσευχή και όπως ακριβώς δεν θα μπορούσατε να δώσετε ένα «Αμήν» σ’ αυτήν, έτσι δεν θα θέλατε να δείξετε συγκατάθεσι στην προσευχή κρατώντας χέρια γύρω στο τραπέζι. Αλλά, μερικοί μπορεί να ερωτήσουν, δεν σημαίνει αυτό ότι οδηγούμε τα πράγματα στα άκρα; Όχι, καθόλου. Η προσευχή είναι ζήτημα λατρείας, κάτι που δεν πρέπει να το χειρίζεται κανείς με ελαφρότητα, αλλά κάτι που πρέπει να είναι άγιο και σε αρμονία με το θέλημα του Ιεχωβά. Για να διατηρήση μια αγαθή συνείδησι ο αφιερωμένος Χριστιανός δεν θα θέλη να δώση ούτε ακόμη μια εμφάνισι συμμετοχής σε κάποια λατρεία άλλη παρά την αληθινή λατρεία του Ιεχωβά.—1 Κορ. 10:20, 21· 2 Κορ. 6:14-18.
13. (α) Τι πρέπει να γίνη όταν ένας αποκεκομμένος σύζυγος αναπέμπη προσευχή στο τραπέζι του φαγητού; (β) Αν παρακαλή την αφιερωμένη σύζυγό του να προσευχηθή για την οικογένεια; (γ) Πώς αυτό επηρεάζει το ζήτημα του καλύμματος της κεφαλής;
13 Μια δύσκολη κατάστασις εγείρεται όταν ο σύζυγος έχη αποκοπή από τη Χριστιανική εκκλησία και είναι ακόμη σε κατάστασι αποκοπής από την επικοινωνία της. Ενώ η σύζυγος είναι ακόμη υποκείμενη σ’ αυτόν ως σύζυγό της, όμως, σε αρμονία με τις Γραφές, μπορεί να μην έχη πνευματική επικοινωνία μαζί του. (Ρωμ. 16:17) Πώς θα μπορούσε αυτό να επηρεάση το ζήτημα της προσευχής στις ώρες του φαγητού; Αν αυτός θα επέμενε να προσεύχεται στην τράπεζα του φαγητού, η σύζυγος δεν θα μπορούσε με κανένα τρόπο ν’ αναγνωρίση την προσευχή του, είτε μ’ ένα σιωπηλό, είτε μ’ ένα ακουστό «Αμήν». Αυτή μπορεί να αναπέμπη τη δική της προσευχή σιωπηλά στον Ιεχωβά, ενώ αυτός προσεύχεται ή κατόπιν, καθώς φρονεί ότι είναι κατάλληλο. Αν ο αποκεκομμένος σύζυγος ζητούσε από τη σύζυγό του να προσευχηθή για την οικογένεια στην παρουσία του, αυτή θα έπρεπε ν’ αρνηθή. Εν τούτοις, θα μπορούσε να προσευχηθή σιωπηλά για τον εαυτό της και για τα τέκνα, ακόμη και αν αυτός ήταν παρών, αλλά όχι υπό την διεύθυνσί του. Από τούτο μπορούμε να δούμε ότι το ζήτημα της ανάγκης καλύμματος της κεφαλής δεν θα προέβαλλε ποτέ σ’ αυτή την περίστασι, επειδή δεν θα υπήρχε καμμιά περίπτωσις που η σύζυγος θα εκτελούσε κάποια λειτουργία διδασκαλίας ή προσευχής ακουστά στην παρουσία του αποκεκομμένου συντρόφου.
ΔΙΑΓΩΓΗ ΠΡΟΣ ΑΠΙΣΤΟΝ ΣΥΖΥΓΟΝ
14. (α) Ενώ χρειάζεται να φορή κάλυμμα της κεφαλής από καιρό σε καιρό, τι ιδιαίτερα θα έχη στο νου η Χριστιανή σύζυγος, έτσι ώστε να διατηρήση την ελκυστικότητα της στα όμματα του Ιεχωβά; (β) Τι θα πούμε όταν η διαγωγή του συζύγου δεν είναι σε αρμονία με καλές αρχές;
14 Η πιστή γυναίκα διάκονος, η οποία είναι η σύζυγος ενός ανδρός που δεν είναι στην αλήθεια, δηλαδή, ενός μη αφιερωμένου ανδρός, η οποία περίστασις μπορεί να καταστήση επάναγκες το να φορή ένα κάλυμμα της κεφαλής από καιρό σε καιρό στην παρουσία του, θα ενδιαφέρεται να είναι η διαγωγή της σύμφωνη με αυτό το εξωτερικό σημείο υποταγής. Η ελκυστικότης της στα όμματα του Ιεχωβά δεν εξαρτάται από μια τυπική απλώς επίδειξι υποταγής μέσω ενός καλύμματος της κεφαλής, αλλά έγκειται στο να τηρή σεμνά τη θέσι της ως συζύγου, πάντοτε φροντίζοντας να «σέβηται τον άνδρα». (Εφεσ. 5:24, 33) Αλλά, ίσως να ερωτήσετε, πώς μπορεί μια γυναίκα να σέβεται ένα σύζυγο, ο οποίος λαμβάνει μια πορεία μίσους προς την αλήθεια και προς τη λατρεία του Ιεχωβά που ασκεί η σύζυγος του; Ασφαλώς δεν μπορείτε να σέβεσθε τις απόψεις ενός ανδρός, όταν αυτές είναι εναντίον του Θεού, ή τους λόγους του, όταν αυτοί είναι βλάσφημοι και ίσως ακόμη ακάθαρτοι. Αλλ’ ακόμη και κάτω από τέτοιες περιστάσεις, με το να σέβεται η γυναίκα τη θέσι της αρχηγίας που ένας σύζυγος πρέπει να πληροί, είναι δυνατόν να διάγη μ’ έναν τρόπο ώστε ν’ αποφεύγη κάθε στασιαστική εκδήλωσι εναντίον της διατάξεως του Ιεχωβά. Κυρίως, μια γυναίκα, όταν βρίσκεται με άλλους, πρέπει ν’ αποφεύγη να μιλή υποτιμητικά για τον σύζυγό της, οσοδήποτε κακός και αν είναι.
15. Ποιο παράδειγμα αδίκου κακοπαθείας έχουν οι αφιερωμένες γυναίκες;
15 Για μια γυναίκα που βρίσκει τον εαυτό της στην κατάστασι τού να είναι νυμφευμένη μ’ έναν άνδρα που είναι δύσκολο να συμβαδίση μαζί του και που μπορεί ακόμη να είναι σκληρός στη διαγωγή του, υπάρχει παρηγορία στο παράδειγμα του Ιησού. Σημειώστε τα εισαγωγικά λόγια της Πρώτης Επιστολής του Πέτρου, κεφάλαιο 3: «Ομοίως αι γυναίκες, υποτάσσεσθε εις τους άνδρας υμών.» Με ποιόν τρόπο; Από μια άποψι, ο Πέτρος συζητούσε προ ολίγου την περίπτωσι των Χριστιανών οικιακών υπηρετών, που υπέφεραν αδίκως επειδή εμιμούντο τον Ιησούν, ο οποίος μας άφησε υπόδειγμα του πώς να συμπεριφερώμεθα κάτω από άδικα παθήματα. Γι’ αυτόν ο Πέτρος γράφει: «Όστις λοιδορούμενος δεν αντελοιδόρει, πάσχων δεν ηπείλει, αλλά παρέδιδεν εαυτόν εις τον κρίνοντα δικαίως.» Έτσι οι γυναίκες, που έχουν να υποφέρουν άδικη μεταχείρισι μπορούν να το πράττουν αυτό καθώς ενουθετούντο οι Χριστιανοί εκείνοι οικιακοί υπηρέται να το πράττουν και καθώς το έπραττε ο Ιησούς, παραδιδόμενοι στον Ιεχωβά, ο οποίος στον δέοντα καιρό θ’ ανταμείψη την πιστή διαγωγή των.—1 Πέτρ. 2:18-23.
16. (α) Ποιό είδος υποταγής Χριστιανών συζητεί ο Πέτρος, και με ποια υποβοηθητική συμβουλή; (β) Ενώ η Χριστιανή σύζυγος είναι υποκείμενη με μια σχετική έννοια στον σύζυγο της, ποια δύο πράγματα πρέπει να λαμβάνη υπ’ όψι, με ποια απόφασι;
16 Αλλά η υποταγή οικιακών υπηρετών στους κυρίους μπορεί να περιλαμβάνη κάποτε και τους «διεστραμμένους». Λέγει, λοιπόν, ο Πέτρος: «Διότι τούτο είναι χάρις, το να υποφέρη τις λύπας δια την εις τον Θεόν συνείδησιν, πάσχων αδίκως. Διότι ποία δόξα είναι, εάν αμαρτάνοντες και ραπιζόμενοι υπομένητε; εάν όμως αγαθοποιούντες και πάσχοντες υπομένητε, τούτο είναι χάρις παρά τω Θεώ.» (1 Πέτρ. 2:18-20) Όπως ακριβώς στην περίπτωσι των οικιακών υπηρετών, έτσι και στην περίπτωσι των γυναικών συζύγων, η υποταγή των είναι σχετική, αφού το θέλημα του Θεού και η συνείδησις πρέπει να λαμβάνωνται υπ’ όψιν. Αν, λοιπόν, ο σύζυγος αποδειχθή ότι είναι διεστραμμένος, ακόμη και ως το σημείο τελείας εναντιώσεως στη στάσι της συζύγου ως αφιερωμένης Χριστιανής, όμως η πιστή γυναίκα διάκονος θα εμμένη πάντοτε στην αφιέρωσί της να πράττη το θέλημα του Ιεχωβά. Συγχρόνως θα ζητή πιστά να κρατή τη σχέσι της προς τον σύζυγό της όπως την διέταξε ο Ιεχωβά, έστω και αν αυτά αποδεικνύεται πολύ δύσκολο από καιρό σε καιρό.
17. Με ποια διαγωγή μπορεί ένας άπιστος σύζυγος να κερδηθή στην αλήθεια;
17 Ευτυχώς, δεν είναι όλοι οι σύζυγοι τόσο κακοί. Αλλά πολύ συχνά συμβαίνει να φαίνεται απλώς ο σύζυγος ότι δεν έχει ενδιαφέρον για την αλήθεια και δεν δείχνει επιθυμία να κάμη κάποιο βήμα για να συνδεθή με την κοινωνία Νέου Κόσμου. Τι θα γίνη τότε; Θυμάστε εκείνο που διαβάσαμε προηγουμένως από την 1 Πέτρου 3:1, 2; «Αι γυναίκες, υποτάσσεσθε εις τους άνδρας υμών, ίνα και εάν τινες απειθώσιν εις τον λόγον, κερδηθώσιν άνευ του λόγου δια της διαγωγής των γυναικών, αφού ίδωσι την μετά φόβου καθαράν διαγωγήν σας.» Ναι, το ένα πράγμα που θα μπορούσε να κερδίση αυτούς τους συζύγους στην αλήθεια είναι η διαγωγή των συζύγων των, πιστή συζυγική υποταγή μαζί με βαθύν σεβασμό.—1 Κορ. 7:16.
18. Τι διατηρεί η Χριστιανή σύζυγος με την πιστότητα της στη συζυγική υποταγή, και σε ποιόν είναι αυτό μια ειδική ευλογία;
18 Λόγω τέτοιας πιστότητος η Χριστιανή σύζυγος πάντοτε διατηρεί την πνευματική της ελκυστικότητα ενώπιον του Ιεχωβά και της Χριστιανικής εκκλησίας. Ο αφιερωμένος άνδρας που είναι νυμφευμένος με τέτοια σύζυγο πρέπει να έχη μεγάλη εκτίμησι μιας τέτοιας ευλογίας, διότι η σύζυγος αυτή είναι πράγματι δόξα σ’ αυτόν. Αν ο σύζυγός της δεν εδέχθη ακόμη την αλήθεια, η Χριστιανή σύζυγος θα διατηρήση την αγνή διαγωγή της με βαθύν σεβασμό, διότι αυτό μπορεί ν’ ανοίξη τα μάτια του να δη τι έξοχη σύζυγο έχει και να οδηγηθή στο να δεχθή την αλήθεια. Τι θαυμαστή ευλογία θ’ αποδειχθή αυτό ότι είναι γι’ αυτόν και για κείνην!