Ερωτήσεις από Αναγνώστας
● Πώς μπορούν να εναρμονισθούν οι αφηγήσεις του θανάτου του Βασιλέως του Ιούδα Οχοζία, όπως εμφαίνονται στο 2 Βασιλέων 9:27 και 2 Χρονικών 22:8, 9;—Κ. Σ., Ηνωμένες Πολιτείες.
Η αφήγησις στο 2 Βασιλέων 9:27 λέγει: «Ο δε Οχοζίας βασιλεύς του Ιούδα, ως είδε τούτο, έφυγε δια της οδού της οικίας του κήπου. Και κατεδίωξεν οπίσω αυτού ο Ιηού, και είπε, Πατάξατε και τούτον εν τη αμάξη αυτού. Και έκαμαν ούτω, κατά την ανάβασιν Γουρ, πλησίον του Ιβλεάμ. Και έφυγεν εις Μεγιδδώ, και εκεί απέθανε.» Σχετικά με την αφήγησι στο 2 Χρονικών 22:8, 9, εκεί διαβάζομε: «Και ότε έκαμνεν ο Ιηού την εκδίκησιν κατά του οίκου Αχαάβ, ευρών τους άρχοντας του Ιούδα, και τους υιούς των αδελφών του Οχοζίου, τους υπηρετούντας τον Οχοζίαν, εθανάτωσεν αυτούς. Και εζήτησε τον Οχοζίαν· και συνέλαβον αυτόν κρυπτόμενον εν Σαμαρεία, και έφεραν αυτόν προς τον Ιηού· και εθανάτωσαν αυτόν, και έθαψαν αυτόν.»
Η φαινομενική δυσκολία αίρεται, όταν λάβωμε υπ’ όψιν ότι οι συγγραφείς της Βίβλου δεν έθεσαν πάντοτε τα γεγονότα σε ακριβή χρονολογική σειρά. Επίσης, δεν είχαν σημεία στίξεως όπως έχομε σήμερα για να προσδιορίσωμε παρενθετικές εκφράσεις ή παρεκκλίσεις από τη χρονολογική σειρά. Ο συγγραφεύς της αφηγήσεως των Βασιλέων, αφού έκαμε λόγον περί του Οχοζίου και της φυγής του, απλώς συνέχισε σύμφωνα με την πληροφορία που είχε περί του υπολοίπου της ζωής του, ή του θανάτου του, χωρίς να υποδηλώση αν όλα αυτά ακολούθησαν με χρονολογική σειρά ή όχι εκείνα που είχε ακόμη να πη. Γι’ αυτό η Μετάφρασις Νέου Κόσμου όχι μόνο θέτει εντός παρενθέσεως αυτά τα γεγονότα που συνέβησαν αργότερα [από τις λέξεις «Και κατεδίωξεν οπίσω» ως το τέλος], αλλ’ επίσης μεταφράζει τον Εβραϊκό σύνδεσμο βάου, που εισάγει την εντός παρενθέσεως ύλη, «αργότερα». Σχετικά με αυτή την Εβραϊκή λέξι βάου, ο Πρόλογος της Μεταφράσεως Νέου Κόσμου των Εβραϊκών Γραφών, Τόμος Ι, σελ. 18, έκδοσις 1953, λέγει:
«Αν και το βάου (‘και’) επαναλαμβάνεται πολύ συχνά στην Εβραϊκή, δεν το αγνοούμε ώστε να το αφήσωμε αμετάφραστο σαν να ήταν περιττό ή δύσχρηστο ή αρχαϊκού τύπου, αλλά το αποδίδομε με τη χρήσι μεταγενεστέρων λέξεων ή φράσεων με την έννοια που η Εβραϊκή μάς οδηγεί να αντιλαμβανώμεθα. Εκφράζομε την ακριβή έννοια του βάου εν σχέσει με το ρήμα με το οποίο είναι σύνθετο. Έτσι, αυτή η απλή λέξις βάου της Εβραϊκής χρησιμοποιείται για να μεταδώση πολλές αποχρώσεις εννοίας εκτός της απλής της και βασικής εννοίας ‘και’.»
Συνεπώς, ήταν σε μεταγενέστερο χρόνο, όταν ο Ιηού ανέλαβε την καταδίωξί του εναντίον του Βασιλέως Οχοζία, στέλλοντας τους άνδρες του κατόπιν αυτού. Φαίνεται ότι η αναγραφή στο βιβλίο των Χρονικών αφηγείται τα επεισόδια όπως συνέβησαν, παρ’ ότι η αφήγησις αυτή δεν κατονομάζει την τοποθεσία όπου ο Οχοζίας ετραυματίσθη θανασίμως κατά διαταγήν του Ιηού ούτε κάνει λόγο για τη θέσι, όπου τελικώς απέθανε ο βασιλεύς, όπως κάνει η αφήγησις στο βιβλίο των Βασιλέων.
Συνδυάζοντας τις δύο αφηγήσεις, έχομε εκείνο που προφανώς έλαβε χώραν: Ο Ιηού, στην πορεία του προς την Ιεζραέλ, συνήντησε τον Ιωράμ και τον Οχοζία. Ο Ιηού επάταξε τον Ιωράμ, αλλά ο Οχοζίας ετράπη εις φυγήν. Τη φορά αυτή ο Ιηού δεν κατεδίωξε τον Οχοζία, αλλά επροχώρησε προς την Ιεζραέλ για να τελειώση το εκτελεστικό του έργο εκεί. Εν τω μεταξύ, ο Οχοζίας, που είχε τραπή σε φυγή, προσεπάθησε να επανέλθη στην Ιερουσαλήμ· εν τούτοις, έφθασε μόνον ως τη Σαμάρεια, όπου προσεπάθησε να κρυφθή. Οι άνδρες του Ιηού, καταδιώκοντας τον Οχοζία, τον ανεκάλυψαν στη Σαμάρεια και τον συνέλαβαν, και αυτός εφέρθη προς τον Ιηού, ο οποίος ήταν πλησίον της πόλεως Ιβλεάμ, όχι μακράν της Ιεζραέλ. Όταν ο Ιηού είδε τον Οχοζία, διέταξε τους άνδρες του να τον φονεύσουν εντός της αμάξης του. Τον επάταξαν και τον επλήγωσαν καθώς εβάδιζαν προς την ανάβασιν Γουρ, πλησίον της Ιβλεάμ αλλά στον Οχοζία επετράπη να διαφύγη, και έφυγε προς την Μεγιδδώ, όπου απέθανε από τις πληγές του.
● Γιατί παρελείφθη ο Συμεών από την αποχαιρετιστήριο ευλογία των φυλών του Ισραήλ εκ μέρους του Μωυσέως (Δευτ. 33:6-24);—Γ. Σ., Η.Π.Α.
Αναμφιβόλως αυτό μπορεί να εννοηθή από το γεγονός ότι η μερίδα του Συμεών περιελαμβάνετο στην του Ιούδα. Ο Συμεών κι ο Λευί είχαν συνεργασθή σε μια πράξι ωμότητος, και γι’ αυτό ο Ιακώβ προεφήτευσε: «Θέλω διαμοιράσει αυτούς εις τον Ιακώβ, και θέλω διασκορπίσει αυτούς εις τον Ισραήλ.» (Γέν. 49:7) Έτσι, μολονότι ο Συμεών κι ο Λευί έλαβαν «μερίδα» στον Ισραήλ, δεν επρόκειτο για μια αδιάσπαστη μερίδα. Αν ανατρέξη κανείς σ’ ένα χάρτη της Παλαιστίνης της εποχής των δώδεκα φυλών του Ισραήλ, θα παρατήρηση πώς ο Συμεών εμπερικλείεται στο έδαφος του Ιούδα, έτσι ώστε ο Συμεών δεν έλαβε ένα έδαφος ανεξάρτητο από άλλο. Όταν, λοιπόν, ο Μωυσής έστρεψε την προσοχή του στον Ιούδα, εγνώριζε καλά ότι η μερίς του Συμεών περιελαμβάνετο στη μερίδα του Ιούδα. Το εδάφιο Ιησούς του Ναυή 19:9 αναφέρει: «Εκ του μεριδίου των υιών Ιούδα εδόθη η κληρονομιά των υιών Συμεών, διότι το μερίδιον των υιών Ιούδα ήτο παραπολύ μεγάλον δι’ αυτούς· όθεν οι υιοί Συμεών έλαβον την κληρονομίαν αυτών εντός της κληρονομιάς εκείνων.» Όχι μόνο μπορούσε ο Συμεών να περιληφθή στο μερίδιον του Ιούδα, αλλά κι η ευλογία του Μωυσέως ήταν σε όλες τις φυλές του Ισραήλ, η δε φυλή του Συμεών ήταν συγκεντρωμένη εκεί και υπήχθη στη γενική ευλογία: «Μακάριος συ, Ισραήλ, Τις όμοιός σου, λαέ σωζόμενε υπό του Ιεχωβά;»—Δευτ. 33:29, ΜΝΚ.