Ενθυμείσθε;

Έχετε διαβάσει προσεκτικά τα πρόσφατα τεύχη της Σκοπιάς; Αν ναι, πρέπει ν’ αναγνωρίζετε αυτά τα ουσιώδη σημεία. Ελέγξατε τον εαυτό σας.

● Πώς μπορεί να καταπραϋνθή η λύπη για την απώλεια ενός συντρόφου;

Με τις αλήθειες του Λόγου του Θεού· με το να κάνωμε καλό στους άλλους· με προσευχή.​—Σελ. 452.a

● Ποια «κεφάλαια» μπορεί να χρησιμοποιήση ένας Χριστιανός για το καλό των άλλων;

Χρόνο, Γραφική γνώσι, δύναμι, επιρροή, φυσικές ικανότητες και κλίσεις.​—Σελ. 463-466.

● Γιατί ο Ιεχωβά απεδέχθη τη θυσία του Άβελ, αλλά όχι του Κάιν;

Διότι του Άβελ ήταν του ορθού είδους και προσεφέρθη με πίστι και ειλικρίνεια. Του Κάιν ήταν ελλιπής από αυτές τις απόψεις.​—Σελ. 479, 480.

● Τίνος είναι απόδειξις η Θεία παιδεία;

Ότι ένας αγαπάται από εκείνον που χειρίζεται την παιδεία.​—Σελ. 489.

● Γιατί δεν πρέπει ένας να καταφρονή την παιδεία;

Για το δικό του καλό, για το καλό των άλλων και προς δόξαν Θεού.​—Σελ. 489.

● Από ποιες διάφορες πηγές μπορεί να προέλθη η παιδεία;

Από τον Ιεχωβά Θεό, τον Ιησού Χριστό, τη Γραφή, τη Θεοκρατική οργάνωσι (μέσω εντύπου ύλης ή μέσω επισκόπων), από τους Χριστιανούς συντρόφους ενός, τους γονείς, και από τον εαυτό μας μέσω ασκήσεως αυτοελέγχου.​—Σελ. 490, 491.

● Σε ποιες σφαίρες απαιτείται σταθερότης από τους Χριστιανούς;

Στην αντίστασι κατά του υλισμού, σε ορθή διαγωγή, στην αντιμετώπισι του διωγμού, στη διακονία του αγρού, στην παρακολούθησι των συναθροίσεων.​—Σελ. 494-499.

● Πόσο χαμηλότερα από το επίπεδον της θαλάσσης είναι η επιφάνεια της Νεκράς Θαλάσσης;

Περισσότερο από 1.200 πόδια. (Για την ακρίβεια, 1.287 πόδια.)​—Σελ. 504.

● Γιατί ο Ιησούς απήντησε στον Πιλάτο με τον τρόπο που απήντησε, όταν ο Πιλάτος τον ερώτησε σν ήταν βασιλεύς; (Ιωάν. 18:37)

Για ν’ αποφύγη την κατηγορία του στασιασμού.​—Σελ. 607.

● Για να είναι κανείς κατάλληλος για αφιέρωσι και βάπτισμα, σε ποιες δύο βασικές απαιτήσεις πρέπει ν’ ανταποκριθή;

Στην επίγνωσι της σπουδαιότητας αυτών και στην καθαρότητα, ηθικώς και πνευματικώς.​—Σελ. 529, 530.

● Τι θα προκύψη από τον συμβιβασμό κάτω από διωγμόν στην περίπτωσι ενός Χριστιανού;

Θα οδήγηση σε βασανισμό της συνειδήσεως λόγω απιστίας. Θα προκαλέση τη δυσαρέσκεια του Ιεχωβά Θεού, Αν ο συμβιβασμός αυτός συνίσταται σε «πράξι λατρείας» του Σατανά ή οποιουδήποτε μέρους της οργανώσεώς του, ο συμβιβαζόμενος δεν μπορεί πια ν’ αντιπροσωπεύη τα συμφέροντα της Βασιλείας του Ιεχωβά. Μπορεί να καταλήξη σε παντοτινή απώλεια της προσδοκίας για ζωή στη δικαία νέα τάξι του Θεού.​—Σελ. 518, 519.

● Ποιες είναι μερικές από τις νεανικές επιθυμίες που πρέπει ν’ αποφεύγουν οι Χριστιανοί;

Το να ενεργή κανείς παράτολμα, η αισχρολογία, οι «κακοί αστεϊσμοί», η υπερβολική εντρύφησις στον αθλητισμό, τα εφαρμοστά και αποκαλυπτικά ενδύματα, η ακατάλληλη διαγωγή μεταξύ των φύλων.​—Σελ. 555, 556.

● Ποιά πρέπει να είναι η στάσις του Χριστιανού έναντι των προσπαθειών για ενοποίησι όλων των θρησκειών;

Να μην έχη καμμιά σχέσι μ’ αυτές, εφόσον η βασισμένη στη Γραφή θρησκεία είναι αποκλειστική, και αντιτίθεται σε κάθε συμβιβασμό πίστεων.​—Σελ. 583, 584.

● Ποιο είδος ωριμότητος είναι το σπουδαιότερο;

Η πνευματική ωριμότης.​—Σελ. 588.

● Ποιά αξία έχει η ενθάρρυνσις;

Δίνει δύναμι κι ελπίδα· βοηθεί άλλους να εγκαρτερούν.​—Σελ. 648.

● Με ποιους διαφόρους τρόπους μπορεί να δοθή ενθάρρυνσις;

Με επαινετικούς λόγους, με λόγους εκτιμήσεως, με μια πράξι αγαθότητος, με συντροφιά, με φιλικό χαμόγελο, με μετάδοσι ελπίδος από τον Λόγο του Θεού.​—Σελ. 655.

● Πώς εκδηλώνεται μια ζωή πίστεως;

Με έργα· με μετάδοσι της αληθείας στους άλλους.​—Σελ. 692.

● Γιατί πρέπει ένας που διαπράττει σοβαρό αμάρτημα να το ομολογήση στον Χριστιανό του επίσκοπο;

Όχι επειδή νομίζει ότι ο επίσκοπος μπορεί να του παράσχη συγχώρησι, αλλά διότι το απαιτεί ο Ιεχωβά. Ωσότου το ζήτημα διευθετηθή, θα κατατρύχεται πάντοτε από μια ένοχη συνείδησι. Δεν μπορεί να υπηρετή τον Ιεχωβά ευπρόσδεκτα κάτω από τέτοιες περιστάσεις. Αν αμάρτησε, ο Ιεχωβά το γνωρίζει, και αν ο αμαρτήσας προσπαθή να καλύψη το λάθος του χωρίς να δεχθή διαπαιδαγώγησι από τον Ιεχωβά, ο Θεός βλέπει αυτή την έλλειψι αληθινής μετανοίας και ταπεινοφροσύνης, και Αυτός θα φροντίση ώστε ένα τέτοιο πρόσωπο ν’ αποβληθή τελικά από την οργάνωσί του, εκτός αν υποστή αλλαγή καρδιάς.​—Σελ. 697, 698.

● Γιατί τα συγγράμματα του Παπία, των μεταποστολικών χρόνων, ενδιαφέρουν τους Χριστιανούς;

Λόγω της μαρτυρίας που δίνει για τον κανόνα και την αξιοπιστία των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών.​—Σελ. 700, 701.

● Ποιό είδος μεταδόσεως δεν ενθαρρύνει η Γραφή;

Τη διάδοσι ενός σφάλματος ή την προδοσία εμπιστοσύνης ενός στενού φίλου.​—Σελ. 707.

● Πότε πρέπει οι γονείς ν’ αρχίσουν την εκπαίδευσι των τέκνων των;

Από την πιο νηπιακή ηλικία, όπως έκαμαν οι γονείς του Μωυσέως.​—Σελ. 715.

● Πόσες ξεχωριστές σημασίες έχει ο όρος «πνεύμα» στις Γραφές;

Τουλάχιστον επτά: ο Ιεχωβά Θεός, ο Ιησούς Χριστός, οι άγγελοι, η δύναμις της ζωής των γηίνων πλασμάτων, η διανοητική διάθεσις, οι εμπνευσμένες εκφράσεις και η ενεργός δύναμις του Θεού.​—Σελ. 727.

[Υποσημειώσεις]