Ο Ροδοσταυρισμός—Συμβιβάζεται με τη Χριστιανοσύνη;
«ΜΠΟΡΕΙΤΕ να ρυθμίζετε την τύχη σας! Μόνο μια δύναμις ρυθμίζει το πεπρωμένο σας, μια παράξενη δύναμις που υπνώττει μέσα στη διάνοια σας. Αφυπνίστε την! Διατάξτε τη να σας υπακούη! Παραμερίστε τα εμπόδια κι επιτύχετε τις πιο προσφιλείς ελπίδες και τα ιδεώδη σας. Αφήστε τους Ροδοσταυρίτας να σας δείξουν πώς μπορεί να γίνη αυτό». Έτσι άρχιζε μια ολοσέλιδη διαφήμισις, που έκαμε την εμφάνισί της στο επαγγελματικό περιοδικό Δη Ράιτερ, του Οκτωβρίου 1962.
Ισχυρισμοί όπως αυτός έκαμαν τους ανθρώπους να ρωτούν, Τι είναι πίσω από τον Ροδοσταυρισμό; Ποια είναι η προέλευσις και η ιστορία του; Ποιες είναι οι διδασκαλίες και οι σκοποί του; Συμβιβάζεται με τη Χριστιανοσύνη;
Η λέξις «Ροδοσταυρίτης» προέρχεται από δύο Ελληνικές λέξεις, ρόδον, που σημαίνει «τριαντάφυλλο», και σταυρός. Το σύμβολο του Ροδοσταυρισμού αποτελείται από ένα ερυθρό ρόδον στο κέντρον ενός σταυρού. Υπάρχουν διάφορες ομάδες, που ισχυρίζονται ότι είναι Ροδοσταυρίται, οι δε ανωτέρω ισχυρισμοί έγιναν από την ομάδα Αμόρκ, μια από τις τρεις καλύτερα γνωστές ομάδες στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το όνομά της Αμόρκ απετελέσθη από τα αρχικά στοιχεία των Αγγλικών λέξεων που σημαίνουν Αρχαία Μυστική Οργάνωσις Ροδο-Σταυριτών. Διεξάγει μια μεγάλη αλληλογραφική εκπαιδευτική εκστρατεία, έχει τοπικά τμήματα σε διάφορα μέρη του κόσμου, καθώς και ένα κεντρικό «πανεπιστήμιο» στο Σαν Χοσέ της Καλιφόρνιας. Η Αμόρκ ως τοιαύτη χρονολογείται από πεντηκονταετίας περίπου.1 Μολονότι πολλοί έγκυροι παράγοντες έχουν συγγράψει πραγματείες για τον Ροδοσταυρισμό σαν να μην υπήρξε άλλη μορφή τούτου, γεγονός είναι ότι οι άλλοι παραξενεύονται πολύ με τους ισχυρισμούς, τις διδασκαλίες και τις μεθόδους της Αμόρκ.2 Εν τούτοις, επειδή πολλοί άνθρωποι ρωτούν για τον Ροδοσταυρισμό λόγω της διαφημίσεως της Αμόρκ, θα περιληφθή και το θέμα αυτό στην εξέτασί μας περί Ροδοοταυρισμού.
Όσο για την ιστορία του Ροδοσταυρισμού, μπορεί να λεχθή ότι υπάρχουν δύο προελεύσεις, η μία είναι πραγματική και ιστορική, η δε άλλη οφείλεται σε παραδόσεις και είναι μυθική. Ιστορικώς, ο Ροδοσταυρισμός ανάγεται στις αρχές του δεκάτου εβδόμου αιώνος, όταν ένας από τους κυριωτέρους λογίους της Ευρώπης, ο Γιόχαν Β. Άντρεα, εξέδωκε ανωνύμως το Φάμα Φρατερνιτάτις, ένα βιβλίο που απευθύνεται στους άρχοντας της Ευρώπης και κάνει μια πρότασι για πολιτική, κοινωνική και θρησκευτική μεταρρύθμισι.3 Αυτό το έργον περιείχε τον θρύλον περί ενός Χριστιανικού Ροδοσταύρου, ή Ρόδινου Σταυρού, από τον οποίον έλαβε τ’ όνομα του ο Ροδοσταυρισμός. Ο συγγραφεύς ήταν ένας μοναχός που υπετίθετο ότι είχε επισκεφθή την Ινδία, την Περσία και την Αραβία κι επιστρέφοντας έφερε μαζί του τη μυστική σοφία των σοφών εκείνων των χωρών. Εδημιούργησε σημαντικόν σάλον τότε και οι ιδέες του που είχαν ληφθή από διαφόρους, συνεχίζονται έτσι έως τώρα, πράγμα που θα μπορούσε να ορισθή, με μεγάλη ευρύτητα, Ροδοσταυρικόν κίνημα.4
Όσον αφορά τον Ροδοσταυρισμό, τον στηριζόμενο σε παραδόσεις ή θρύλους, λέγεται ότι αυτός ανάγεται στη Μεγάλη Λευκή Αδελφότητα της Αιγύπτου του έτους 1500 π.Χ., κι εφέρθη δήθεν στην Παλαιστίνη από τον Σολομώντα, στην Ιταλία από τον Πυθαγόρα, και λοιπά. Εμπεριλαμβάνει τον Εσσενισμό, αναγνωρίζει τον ρόλο που επαίχθη από τον Χριστιανικό Ροδόσταυρο, η δε προέλευσίς του από τις Ηνωμένες Πολιτείες χρονολογείται από το έτος 1694.5, 6
Ο ιστορικός Ροδοσταυρισμός αρχικά μπορεί να λεχθή ότι είχε ένα ισχυρό Προτεσταντικό χαρακτηριστικό και φαίνεται πως είχε γίνει προσπάθεια συνδυασμού των Χριστιανικών, και των ειδωλολατρικών διδασκαλιών, της επιστήμης και της θρησκείας, της αστρολογίας και της φιλοσοφίας, της ιατρικής και του μυστικισμού, της αγάπης της γνώσεως με αγάπη του ανθρώπου. Μια αυθεντία λέγει: «Η Μυστική Δοξασία των Ροδοσταυριτών είναι ένα σώμα εσωτερικών διδασκαλιών, που παρεδόθησαν επί αιώνες από σοφούς άνδρες βαθιά εντριβείς σε εσωτερικές διδασκαλίες και μυστικιστική εθιμολογία. Η σοφία αρχικά προήλθε από την Ανατολή, και πραγματικά, και σήμερα ακόμη περιλαμβάνει μέρος των Ενδοτέρων Διδαχών μερικών από τις υψηλότερες Ανατολικές Αδελφότητες . . . Πρέπει ν’ ‘Ατενίζωμεν προς Ανατολάς, οπόθεν έρχεται κάθε φως’.»7
Επί αιώνες η αλχημεία, η μετατροπή ευτελέστερων μετάλλων σε χρυσάφι, που επεχειρήθη, φαίνεται να υπήρξε μια από τις κύριες προαπασχολήσεις των αφωσιωμένων στον Ροδοσταυρισμό, μολονότι οι σύγχρονοι εκπρόσωποί του επιμένουν ότι ενοείτο μια πνευματική αλχημεία, ο εξευγενισμός του «χαρακτήρος» του ατόμου.8 Κατά την Αμόρκ, ο Ροδοσταυρισμός είναι μια «διεθνής αδελφότης. Τα μέλη της . . . μελετούν τα μυστήρια και τους επιστημονικούς νόμους του κόσμου . . . Οι σημερινοί Ροδοσταυρίται πιστεύουν ότι η ενδότερη ψυχή του ανθρώπου μπορεί να τον βοηθήση να χειρίζεται τα προβλήματα της καθημερινής ζωής».9
Συμβιβάζεται ο Ροδοσταυρισμός με τη Χριστιανοσύνη; Κατά την Αμόρκ, που ισχυρίζεται ότι είναι άθρησκη, συμβιβάζεται. Λέγουν: «Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί του πιο θεοσεβούς είδους μπορούν ν’ ανήκουν με συνέπεια στο Ροδοσταυρικό Τάγμα, ακριβώς όπως ένας θεοσεβής Χριστιανός θα μπορούσε να μελετά νομικά ή μουσική, τέχνη ή χημεία χωρίς να εκθέτη τη θέσι του στη Χριστιανική Εκκλησία».10 Άλλοι αυτοχαρακτηρίζονται ως «Ροδοσταυρική Χριστιανοσύνη».11
Η ΚΥΡΙΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ
Αφού λέγεται έτσι ότι ο Ροδοσταυρισμός είναι Χριστιανικός ή μπορεί να συμβιβασθή με τη Χριστιανοσύνη, πρέπει να είναι δυνατόν να συμβιβάζεται με την Αγία Γραφή, διότι γι’ αυτήν ο ιδρυτής της Χριστιανοσύνης εδήλωσε: «Ο λόγος ο ιδικός σου είναι αλήθεια.» Ο δε απόστολος Παύλος, έγραψε: «Όλη η γραφή είναι θεόπνευοτος, και» ικανή να καταρτίση πλήρως τον άνθρωπο του Θεού «εις παν έργον αγαθόν.»—Ιωάν. 17:17· 2 Τιμ. 3:16, 17.
Μεταξύ των πιο βασικών διδασκαλιών του Ροδοσταυρισμού είναι η μετενσάρκωσις και η συσχετισμένη με αυτήν αθανασία της ψυχής. «Οι Ροδοσταυρίται θεωρούν ως πολύ σπουδαίο μέρος της διδασκαλίας των την απόκρυφη διδασκαλία της Μετεμψυχώσεως, Μετενσαρκώσεως ή Μεταστάσεως των Ψυχών, της οποίας διδασκαλίας η ουσία είναι η επιβίωσις της ατομικής ψυχής μετά τον αποχωρισμό της από το φυσικό σώμα στον θάνατο, και την επανενσωμάτωσί της σ’ ένα φυσικό σώμα με αναγέννησι ύστερ’ από μια διαμονή στο αναπαυτήριο των ψυχών.12 Και λέγει ο Λιούις της Αμόρκ, «Ανακαλύπτομε στη μετενσάρκωσι και στην Κάρμα τη μόνη λογική και παραδεκτή επεξήγησι και την αιτία της φαινομενικής αδικίας των ανισοτήτων της ζωής . . . Οι νόμοι της Μετενσαρκώσεως και μόνο καθιστούν ευκολονόητες και παραδεκτές τις συνθήκες και τις πείρες της ζωής μας . . . Κάθε προσωπικότης ήλθε σε ύπαρξι ‘εν αρχή πάσης κτίσεως’, και πάντοτε υπήρχε και θα υπάρχη στην αιωνιότητα».13
Λέγεται ότι υπάρχει απόδειξις για τη μετενσάρκωσι στις εντυπώσεις και γνώσεις που έχουν κατά καιρούς οι άνθρωποι για πείρες που είχαν προηγουμένως σε ωρισμένα πράγματα ή για τη διαβίωσί των σε κάποιον άλλον καιρό, διότι η κληρονομικότης δεν μπορεί να αιτιολογήση όλες τις διαφορές σε προσωπικότητες και στην ύπαρξι παιδικών θαυμάτων, όπως ο Μόζαρτ. Οι διάφορες ομάδες Ροδοσταυριτών, όμως, έχουν δικές των λεπτομέρειες για το πόσον καιρό μπορεί η ψυχή να περιίπταται κοντά στο σώμα μετά θάνατον, τα στάδια μεταβάσεως και το μήκος του χρόνου μεταξύ των αναγεννήσεων. Σύμφωνα με την Αμόρκ, ο Ιησούς Χριστός ήταν ο μόνος που συνεπλήρωσε ποτέ τη μετενσάρκωσι και ήταν ενωμένος με τον Θεό.14
Τι λέγεται ως προς τις διδασκαλίες αυτές περί αθανασίας της ανθρωπίνης ψυχής και μετενσαρκώσεως; Είναι δυνατόν αυτές να συμβιβασθούν με τη Χριστιανοσύνη που βασίζεται στην Αγία Γραφή; Όχι, δεν συμβιβάζονται! Πώς είναι δυνατόν αυτό, αφού η Βίβλος σαφώς μας λέγει ότι ο Ιησούς «παρέδωκε την ψυχήν αυτού εις θάνατον», ότι «η ψυχή η αμαρτάνουσα, αυτή θέλει αποθάνει», ότι, όταν ο άνθρωπος ‘επιστρέφη εις την γην αυτού· εν εκείνη τη ημέρα οι διαλογισμοί αυτού αφανίζονται’, και ότι στον Σιεόλ, ή τόπον των νεκρών, «δεν είναι πράξις, ούτε λογισμός, ούτε γνώσις, ούτε σοφία»;—Ησ. 53:12· Ιεζ. 18:20· Ψαλμ. 146:4· Εκκλησ. 9:10.
Αν ήταν αληθινή η μετενσάρκωσις, δεν θα μπορούσε να υπάρξη ανάστασις, διότι κανείς δεν θα ήταν νεκρός, αλλ’ όλοι θα ήσαν σε μια κατάστασι «μεταβάσεως». Αλλ’ ο Ιησούς Χριστός μάς είπε σαφώς: «Μη θαυμάζετε τούτο· διότι έρχεται ώρα, καθ’ ην πάντες οι εν τοις μνημείοις θέλουσιν ακούσει την φωνήν αυτού· και θέλουσιν εξέλθει.» Όσο για τις λεγόμενες αποδείξεις περί μετενσαρκώσεως, αν ο καθένας επάνω στη γη είχε ζήσει προηγουμένως, τότε γιατί να γίνεται μόνο η σπάνια εξαίρεσις, όταν άτομα φαίνεται να ενθυμούνται ότι έζησαν πρότερον, και γιατί μόνο ένας σε εκατοντάδες εκατομμυρίων ανθρώπων αποδεικνύεται θαύμα όπως ο Μόζαρτ, αν και ο τελευταίος ακόμη από την ανθρώπινη φυλή αποτελή μια μετενσάρκωσι ; Όχι, τέτοια περιστατική απόδειξις είναι πάρα πολύ βεβιασμένη, πολύ αδύνατη, πολύ λεπτή κλωστή με την οποία να δεθή η διδασκαλία περί μετενσαρκώσεως, έστω κι αν δεν αντέφασκε προς τη Βίβλο!a—Ιωάν. 5:28, 29.
Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΚΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ
Το ότι ο Ροδοσταυρισμός είναι ασυμβίβαστος με τη Χριστιανοσύνη μπορεί, επίσης, να παρατηρηθή από το γεγονός ότι η Χριστιανοσύνη απαιτεί να είναι μοναδική κι αποκλειστική. Ο Ιησούς είπε, «Εγώ είμαι το φως του κόσμου», και «Εγώ είμαι η οδός, και η αλήθεια, και η ζωή· ουδείς έρχεται προς τον Πατέρα, ειμή δι’ εμού.» Για τον εαυτό του και τους ακολούθους του είπε περαιτέρω: «Εκ του κόσμου δεν είναι, καθώς εγώ δεν είμαι εκ του κόσμου.» Στους Χριστιανούς λέγεται ότι δεν μπορεί να υπάρξη συμμετοχή, ούτε συναναστροφή, ούτε επικοινωνία, ούτε συμφωνία μεταξύ αυτών και άλλων θρησκειών.—Ιωάν. 8:12· 14:6· 17:16· 2 Κορ. 6:14-16.
Αλλ’ ο Ροδοσταυρισμός δεν συμφωνεί με τις Χριστιανικές αυτές αρχές, διότι μας λέγεται ότι ο Χριστιανικός Ροδόσταυρος «ίδρυσε το μυστηριώδες τάγμα του Ροδοσταυρισμού με τον σκοπό τού να ρίξουν φως μυστικισμού στην παρανοημένη Χριστιανική θρησκεία».15 Επίσης λέγεται ότι ο Αμένοθις Δ΄, τον οποίον πολλοί Ροδοσταυρίται θεωρούν ως τον «πρώτον σε παραδόσεις Μέγαν Διδάσκαλόν των», και ο οποίος «είναι γνωστός ως ο αιρετικός βασιλεύς, . . . κατήργησε τις τότε πολυθεϊστικές θρησκείες για να προωθήση στη θέσι των την πρώτη παγκόσμια δοξασία του μονοθεϊσμού».16—1375-58 π.Χ.
Αλλά δεν είναι έτσι. Ο μονοθεϊσμός αποτελούσε τη μορφή λατρείας που ασκούσε ο Άβελ, ο Ενώχ, ο Νώε, ο Αβραάμ, ο Ισαάκ κι ο Ιακώβ πολύ πριν έλθη επί σκηνής ο Αμένοθις Δ΄. Και στο έτος 1513 π.Χ. ο Ιεχωβά Θεός δια του Μωυσέως εθέσπισε ένα πλήρες σύστημα λατρείας με το έθνος Ισραήλ, του οποίου διακριτικό γνώρισμα ήταν η μονοθεϊστική λατρεία του μόνου αληθινού Θεού Ιεχωβά. Τη Γραφική θέσι του ζητήματος τούτου υποστηρίζουν τελευταία ή πρόσφατα έργα όπως Ο Άνθρωπος, Ο Θεός και η Μαγεία, υπό Ιβάρ Λίσνερ, που αναπτύσσει το θέμα ότι ‘η αρχική περί Θεού αντίληψις του ανθρώπου ήταν μονοθεϊστική’.—Έξοδ. 20:1-7.
Ο Ροδοσταυρισμός ισχυρίζεται περαιτέρω ότι ο Μωυσής έλαβε τη σοφία του από την Αίγυπτο και ότι ο Ιησούς στη βρεφική του ηλικία πήγε στην Αίγυπτο όχι μόνο για προστασία αλλά και για να λάβη μόρφωσι κι εκπαίδευσι.17 Αλλ’ αν είναι έτσι, γιατί ούτε τα συγγράμματα του Μωυσέως ούτε τα Ευαγγέλια περιέχουν τίποτε περί μυστηρίων της Αιγυπτιακής Λευκής Αδελφότητος; Πολλά, επίσης, διαφυλάσσονται στο Βιβλίον του Ιασήρ18 και στη Μεγάλη Πυραμίδα της Αιγύπτου,19 αλλ’ ούτε ο Ιησούς ούτε οι απόστολοί του ανεφέρθησαν στο ένα ή στο άλλο. Ετόνισαν την ανάγκη της προσφυγής στον λόγον του Θεού κι έδειξαν ότι αυτός είναι όλο εκείνο που χρειαζόμεθα για να οδηγηθούμε στον δρόμο της ζωής.
Ο Ροδοσταυρισμός, αναμιγνύοντας κοσμική σοφία με Βιβλικές διδασκαλίες, ισχυρίζεται ότι «εξηγεί το μυστήριο της ζωής και του Όντος από την επιστημονική άποψι σύμφωνα με τη θρησκεία».15 Αλλά σύμφωνα με τον λόγον του Θεού, η θεία σοφία και η κοσμική σοφία δεν μπορούν ν’ αναμιχθούν: «Είναι γεγραμμένον, “Θέλω απολέσει την σοφίαν των σοφών, και θέλω αθετήσει την σύνεσιν των συνετών”. Πού ο [κοσμικός] σοφός; πού ο γραμματεύς; πού ο συζητητής του αιώνος τούτου; Δεν εμώρανεν ο Θεός την σοφίαν του κόσμου τούτου; Διότι . . . ο κόσμος δεν εγνώρισε τον Θεόν δια της σοφίας.»—1 Κορ. 1:19-21.
ΑΛΛΕΣ ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ
Μεταξύ των άλλων αδυναμιών, που πρέπει ν’ αποδοθούν στον Ροδοσταυρισμό, είναι η διαιρετικότης του. Ο Ροδοσταυρισμός είναι τόσο κακά διαιρεμένος όσο είναι κι ο «Χριστιανικός κόσμος», λόγω του μεγέθους του. Έτσι, μια ομάς τονίζει την αστρολογία ως να ήταν αυτή η κύρια διδασκαλία του Ροδοσταυρισμού,20 ενώ άλλη επιμένει ότι δεν έχει καμμιά απολύτως σχέσι με την αστρολογία.21 Μια «αυθεντία» καταφέρεται εναντίον του όρου «μετεμψύχωσις», ενώ άλλες τον χρησιμοποιούν εναλλάξ με τη μετενσάρκωσι.
Η ιστορικότης του Ροδοσταυρισμού απέχει πολύ από το να είναι επιθυμητός. Δεν είναι καθόλου σαφής όπως πολλοί από τους αφωσιωμένους σ’ αυτόν θα ήθελαν να πιστεύωμε, ούτε διεσαφήνισε σε τι συνίσταται η πιο περιεκτική εξέτασις του Ροδοσταυρισμού, τουλάχιστον στην Αγγλική γλώσσα, δηλαδή, Η Αδελφότης του Ροδίνου Σταυρού.
Μια άλλη ακόμη αδυναμία μερικών τουλάχιστον τμημάτων του Ροδοσταυρισμού είναι οι ασυνέπειες των. Αυτό ειδικά συμβαίνει με τον Αμορκινό Ροδοσταυρισμό, πολύ πιθανώς λόγω της προσπαθείας του να πείση όσο το δυνατόν περισσοτέρους να λαμβάνουν τα μαθήματα του ταχυδρομικώς. Έτσι, αφ’ ενός λέγεται ότι «η μετενσάρκωσις μόνη καθιστά κατανοητές και παραδεκτές τις συνθήκες και τις πείρες της ζωής μας»,13 και αφ’ ετέρου λέγεται ότι «είτε αληθινή είναι η δοξασία περί μετενσαρκώσεως είτε όχι, δεν έχει σημασία για τον σπουδαστή των πρακτικών διδασκαλιών του Ροδοσταυρισμού».
Περαιτέρω, εκτίθεται ότι ο Αμορκινός Ροδοσταυρισμός δεν είναι διόλου θρησκεία· ωστόσο τι είναι μετενσάρκωσις, η βασική δοξασία, αν δεν είναι θρησκευτική πίστις; Έπειτα, λέγεται ότι δεν υπάρχει τίποτα στον Ροδοσταυρισμό που να κάνη έναν Ιουδαίο ή ένα Μωαμεθανό δυστυχή,23 κι ωστόσο λέγεται ότι η επιστήμη κι ο μυστικισμός «αποκαλύπτουν μόνο ένα γνωστό γεγονός τελείας αναπτύξεως οποιουδήποτε Εγώ, με το οποίον η ανάγκη περαιτέρω μετενσαρκώσεως στη γη ετελείωσε. Αυτό είναι στην περίπτωσι του Ιησού Χριστού, ο οποίος . . . αφού έφθασε σε Χριστότητα δια της υψίστης τελειότητος και αγνότητος της συνειδητότητος, ανελήφθη στον ουρανό κι εκεί απερροφήθη στη συνειδητότητα του Θεού κι εκεί το Εγώ του Ιησού έγινε ένα από τα Θεία στοιχεία του Θεού-κεφαλής».24 Θα συμφωνούσαν σ’ αυτό ο Ιουδαίος και ο Μουσουλμάνος;
Επίσης, τίθεται ενώπιον του ερευνητού η άποψις ότι μπορεί να λάβη όλες αυτές τις πληροφορίες χωρίς πολύν χρόνο και προσπάθεια, απλώς σε μια ή μιάμιση ώρα την εβδομάδα, κι ότι δεν χρειάζεται ανωτέρα μόρφωσις.35 Αλλ’ όταν ερευνήση βαθύτερα μέσα στον Αμορκινό Ροδοσταυρισμό, διαπιστώνει ότι τα ζωτικό ζήτημα είναι μια «ψυχική ιδιοσυγκρασία», και «ότι ο σπουδαστής που εισέρχεται στη μελέτη της επιστήμης σ’ αυτή τη ζωή για πρώτη φορά δεν μπορεί ν’ αναμένη να γίνη ένας ερμηνευτής της τεχνικής στην ίδια ζωή».26
ΔΕΝ ΣΥΜΒΙΒΑΖΕΤΑΙ
Αληθινά, ο Ροδοσταυρισμός δεν συμβιβάζεται με τη Χριστιανοσύνη. Ενώ η Χριστιανοσύνη είναι πάρα πολύ αποκλειστική, ο Ροδοσταυρισμός είναι ένα από τα πιο εκλεκτικά κινήματα, διδασκαλίες ή αδελφικές οργανώσεις στη γη, διότι εδανείσθη και οικειοποιήθη στοιχεία από την ευρύτερη ποικιλία πίστεων και εθίμων. Μεταξύ των διαφόρων ομάδων του είναι εκείνες, που τονίζουν την Αιγυπτιακή προέλευσι κι ωστόσο παραθέτουν απεριόριστα περικοπές από τη Βίβλο· που δανείζονται κι από τον μυστικισμό τόσο της Ιουδαϊκής καβάλας όσο και της νιρβάνας του Βουδδισμού· που λέγουν ότι έχουν σχέσι με τη σοφία των Ελλήνων και με τους αλχημιστάς του Μεσαίωνος· που ισχυρίζονται ότι είναι πολύ επιστημονικές κι ωστόσο διακρατούν τόσο πολλά πράγματα που δεν μπορούν ν’ αποδειχθούν ιστορικώς ή επιστημονικώς· που οικειοποιούνται θεοσοφικά έργα, καθώς και τις διδασκαλίες των γιόγκι.2 Μπορεί να λεχθή ότι αποτελεί άκρα προσπάθεια απορροφήσεως όλης της σοφίας του κόσμου τούτου, και συγχρόνως χρωματισμού της με την Αγία Γραφή.
Ο Ροδοσταυρισμός δίνει ιδιαίτερη έμφασι στο «Άνθρωπε, γνώθι σαυτόν». Προδήλως είναι ανθρωπίνης προελεύσεως κι επομένως πολύ ασυμβίβαστος με τη βασιζόμενη στη Βίβλο Χριστιανοσύνη, που έχει την αρχή της από τον Θεό και που συμβουλεύει: «Αύτη δε είναι η αιώνιος ζωή, τα να γνωρίζωσι σε τον μόνον αληθινόν Θεόν, και τον οποίον απέστειλας Ιησούν Χριστόν.» Ο Ροδοσταυρισμός, αρνούμενος την ύπαρξι του Σατανά και των δαιμόνων του, εξηπατήθη απ’ αυτούς. Πρόκειται, λοιπόν, πράγματι για μια περίπτωσι εκλογής μεταξύ του εκλεκτικού Ροδοσταυρισμού και της αποκλειστικής Χριστιανοσύνης που βασίζεται στην Αγία Γραφή. Αυτά τα δύο δεν είναι δυνατόν να συμβιβασθούν με οποιαδήποτε έννοια της λέξεως.—Ιωάν. 17:3· 2 Κορ. 4:4.
ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ
1 Rosicrucian Questions and Answers—Lewis, σελ. 171.
2 Not Under the Rosy Cross—Clymer.
3 The Encyclopædia Britannica, 11th Edition, Vol. 23, σελ. 737.
4 The Encyclopedia Americana, Vol. 23, σελ. 701.
5 The Mysteries of Osiris—Clymer.
6 American People’s Encyclopedia, Vol. 16, σελ. 948.
7 The Secret Doctrines of the Rosicrucians—C. E. Brooksmith, σελ. 12.
8 Rosicrucian Questions and Answers—Lewis, σελ. 229.
9 World Book Encyclopedia, Vol. 15, σελ. 443.
10 Rosicrucian Questions and Answers—Lewis, σελ. 263.
11 Rosicrucian Christianity—Max Heindel, Lecture No. 4.
12 The Secret Doctrines of the Rosicrucians—C. E. Brooksmith, σελ. 165.
13 Mansions of the Soul—Lewis, σελ. 104-107.
14 Αυτόθι, σελ. 199.
15 The Rosicrucian Fellowship, February, 1963, σελ. 88.
16 Who and What Are the Rosicrucians?—Amorc, σελ. 8.
17 The Mysteries of Osiris—Clymer, σελ. 115, 175.
18 The Book of Jasher—Amorc Edition.
19 The Symbolic Prophecy of the Great Pyramid—Lewis.
20 The Rosicrucian Fellowship, February 1963, σελ. 67, 90.
21 Rosicrucian Questions and Answers—Lewis, σελ. 225.
22 Αυτόθι, σελ. 267.
23 Αυτόθι, σελ. 261.
24 Mansions of the Soul—Lewis, σελ. 199.
25 The Mastery of Life—Amorc, σελ. 23.
26 The Technique of the Master—Andrea, σελ. 28.
[Υποσημειώσεις]
a Για περισσότερες πληροφορίες, βλέπε βιβλίον Τι Λέγουν οι Γραφές περί ‘Επιβιώσεως Μετά Θάνατον’; εκδόσεως της Βιβλικής και Φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά (στην Αγγλική).