Εδάφια της Ημέρας για τον Μήνα Ιούνιο

1 Λόγοι του Εκκλησιαστού, υιού του Δαβίδ, βασιλέως εν Ιερουσαλήμ.—Εκκλησ. 1:1. Σ 1/4/58 1

2 Ποιμάνατε το μεταξύ σας ποίμνιον του Θεού.—1 Πέτρ. 5:2. Σ 1/2/57 8α

3 Ουδείς στρατευόμενος εμπλέκεται εις τας βιωτικάς υποθέσεις, δια να αρέση εις τον στρατολογήσαντα.—2 Τιμ. 2:4. Σ 15/7/57 14

4 Την εκκλησίαν του Θεού καταφρονείτε, και καταισχύνετε τους μη έχοντας;—1 Κορ. 11:22. Σ 1/8/57 11

5 [Ο Θεός] έκαμεν εξ ενός αίματος παν έθνος ανθρώπων, δια να κατοικώσιν εφ’ όλου του προσώπου της γης, και διώρισε τους προδιατεταγμένους καιρούς, και τα οροθέσια της κατοικίας αυτών· δια να ζητώσι τον Κύριον, ίσως δυνηθώσι να ψηλαφήσωσιν αυτόν και να εύρωσιν.—Πράξ. 17:26, 27. Σ 15/4/57 14, 15

6 Όταν δε ταύτα αρχίσωσι να γίνωνται, ανακύψατε και σηκώσατε τας κεφαλάς σας· διότι πλησιάζει η απολύτρωσίς σας.—Λουκ. 21:28. Σ 15/12/57 3

7 Και δεν ευρίσκοντο εφ’ όλης της γης γυναίκες ωραίαι ως αι θυγατέρες του Ιώβ· και ο πατήρ αυτών έδωκεν εις αυτάς κληρονομίαν μεταξύ των αδελφών αυτών.—Ιώβ 42:15. Σ 1/2/58 45

8 Πάντων δε το τέλος επλησίασε· φρονίμως λοιπόν διάγετε, και αγρυπνείτε εις τας προσευχάς. Προ πάντων δε έχετε ένθερμον την εις αλλήλους αγάπην· διότι η αγάπη θέλει καλύψει πλήθος αμαρτιών.—1 Πέτρ. 4:7, 8. Σ 15/6/57 21α

9 Πρέπει λοιπόν ο επίσκοπος να ήναι άμεμπτος, . . . φιλόξενος.—1 Τιμ. 3:2. Σ 1/5/57 16, 17

10 Καλήτεροι οι δύο υπέρ τον ένα· . . . Και το τριπλούν σχοινίον δεν κόπτεται ταχέως.—Εκκλησ. 4:9, 12. Σ 1/7/57 2, 3α

11 Επιποθώ να σας ίδω, . . . τούτο δε είναι, το να συμπαρηγορηθώ μεταξύ σας δια της κοινής πίστεως υμών τε και εμού.—Ρωμ. 1:11, 12. Σ 1/10/57 11α

12 Ο απομονούμενος θα ζητήση κατά την ιδίαν αυτού ιδιοτελή επιθυμίαν· θα εναντιωθή εις κάθε πρακτικήν σοφίαν.—Παροιμ. 18:1, ΜΝΚ. Σ 1/4/58 6, 7α

13 Οι λόγοι του στόματος του ανθρώπου είναι ύδατα βαθέα· και η πηγή της σοφίας, χείμαρρος αναπηδών.—Παροιμ. 18:4. Σ 1/11/57 9α

14 Καθώς και ο Χριστός ηγάπησε την εκκλησίαν, και παρέδωκεν εαυτόν υπέρ αυτής.—Εφεσ. 5:25. Σ 1/5/58 4, 5

15 Ο δε σπαρθείς επί την γην την καλήν, ούτος είναι ο ακούων τον λόγον, και νοών· όστις και καρποφορεί.—Ματθ. 13:23. Σ 15/5/57 14α