Εδάφια της Ημέρας για τον Μήνα Μάιο
1 Εξ έργων νόμου ελάβετε το πνεύμα, ή εξ ακοής της πίστεως;—Γαλ. 3:2. Σ 15/10/57 1, 5, 6α
2 Όστις ακούει, ας είπη, Ελθέ· και, Όστις διψά, ας έλθη· και όστις θέλει, ας λαμβάνη δωρεάν το ύδωρ της ζωής.—Αποκάλ. 22:17. Σ 1/4/57 1, 2α
3 Συνέβη δε εις αυτούς το της αληθινής παροιμίας, “Ο κύων επέστρεψεν εις το ίδιον αυτού εξέραμα” και, Ο χοίρος λουσθείς επέστρεψεν εις το κύλισμα του βορβόρου.—2 Πέτρ. 2:22. Σ 1/9/57 5, 6
4 Ουαί δε είναι εις εμέ εάν δεν κηρύττω.—1 Κορ. 9:16. Σ 1/6/57 27, 28
5 Ούτω χρεωστούσιν οι άνδρες να αγαπώσι τας εαυτών γυναίκας ως τα εαυτών σώματα.—Εφεσ. 5:28. Σ 1/7/57 11
6 Άκουε, υιέ μου, την διδασκαλίαν του πατρός σου, και μη απορρίψης τον νόμον της μητρός σου. Διότι ταύτα θέλουσιν είσθαι στέφανος χαρίτων εις την κορυφήν σου, και περιδέρραιον περί τον τράχηλόν σου.—Παροιμ 1:8, 9. Σ 1/8/57 10
7 Όστις όμως μοιχεύει με γυναίκα, είναι ενδεής καρδίας· απώλειαν φέρει εις την ψυχήν αυτού, όστις πράττει τούτο. Πληγάς και ατιμίαν θέλει υποφέρει· και το όνειδος αυτού δεν θέλει εξαλειφθή.—Παροιμ. 6:32, 33, ΜΝΚ. Σ 15/3/58 6, 7α
8 Οι μεν λοιπόν διασπαρέντες διήλθον, ευαγγελιζόμενοι τον λόγον.—Πράξ. 8:4. Σ 15/8/57 16, 18
9 Ο δε Ιησούς πλήρης πνεύματος αγίου υπέστρεψεν από τον Ιορδάνην· και εφέρετο δια του πνεύματος εις την έρημον, . . . ημέρας τεσσαράκοντα.—Λουκ. 4:1, 2. Σ 1/11/57 6α
10 Και έδωκα την καρδίαν μου εις το να εκζητήσω και να ερευνήσω δια της σοφίας περί πάντων των γινομένων υπό τον ουρανόν· τον οχληρόν τούτον περισπασμόν ο Θεός έδωκεν εις τους υιούς των ανθρώπων, δια να μοχθώσιν εν αυτώ.—Εκκλησ. 1:13. Σ 1/4/58 11, 12
11 Το δε πεσόν εις τας ακάνθας, ούτοι είναι εκείνοι οίτινες ήκουσαν, και υπό μεριμνών και πλούτου και ηδονών του βίου, υπάγουσι, και συμπνίγονται, και δεν τελεσφορούσι.—Λουκ. 8:14. Σ 1/2/57 19, 20
12 Άρα λοιπόν ενόσω έχομεν καιρόν, ας εργαζώμεθα το καλόν προς πάντας, μάλιστα δε προς τους οικείους της πίστεως.—Γαλ. 6:10. Σ 1/5/57 4, 7α
13 Το πνεύμα μη σβύνητε.—1 Θεσ. 5:19. Σ 15/6/57 17, 18α
14 Να συγχωρήσητε αυτόν, και να παρηγορήσητε, δια να μη καταποθή ο τοιούτος υπό της υπερβαλλούσης λύπης.—2 Κορ. 2:7. Σ 1/10/57 7
15 Εξαίφνης έγεινεν ήχος εκ του ουρανού ως ανέμου βιαίως φερομένου, και εγέμισεν όλον τον οίκον όπου ήσαν καθήμενοι. Και επλήσθησαν άπαντες πνεύματος αγίου, και ήρχισαν να λαλώσι. . . , καθώς το πνεύμα έδιδεν εις αυτούς να λαλώσιν.—Πράξ. 2:2, 4. Σ 15/10/57 17α
16 Τα χείλη σου ως ταινία ερυθρά, και η λαλιά σου εύχαρις.—Άσμ. Ασμ. 4:3. Σ 1/5/58 33, 34
17 Ημείς όμως δεν είμεθα εκ των συρομένων οπίσω προς απώλειαν, αλλ’ εκ των πιστευόντων προς σωτηρίαν της ψυχής.—Εβρ. 10:39. Σ 15/11/57 5, 6α
18 Καρδίαν καθαράν κτίσον εν εμοί, Θεέ· και πνεύμα ευθές ανανέωσον εντός μου.—Ψαλμ. 51:10. Σ 15/5/57 1-3α
19 Κακοπάθησον, εργάσθητι έργον ευαγγελιστού.—2 Τιμ. 4:5. Σ 15/7/57 17α
20 Όσοι δε θέλουσι να πλουτώσι, πίπτουσιν εις πειρασμόν και παγίδα, και εις επιθυμίας πολλάς ανοήτους και βλαβεράς, αίτινες βυθίζουσι τους ανθρώπους εις όλεθρον και απώλειαν.—1 Τιμ. 6:9. Σ 1/10/57 17
21 Όλη η Γραφή είναι θεόπνευστος, και ωφέλιμος προς διδασκαλίαν, προς έλεγχον, προς επανόρθωσιν, προς εκπαίδευσιν την μετά της δικαιοσύνης· δια να ήναι τέλειος ο άνθρωπος του Θεού, ητοιμασμένος εις παν έργον αγαθόν.—2 Τιμ. 3:16, 17. Σ 15/2/58 10, 11
22 Υιέ μου, πρόσεχε εις τας ρήσεις μου· κλίνον το ωτίον σου εις τα λόγιά μου. . . . Φύλαττε αυτά εν τη καρδία σου.—Παροιμ. 4:22, 21. Σ 15/3/58 2α
23 Όσοι λοιπόν είμεθα τέλειοι, τούτο ας φρονώμεν· και. . . . εις εκείνο εις το οποίον εφθάσαμεν, ας περιπατώμεν κατά τον αυτόν κανόνα, ας φρονώμεν το αυτό.—Φιλιππησ. 3:15, 16. Σ 1 5/12/57 9, 10
24 Είδον πάντα τα έργα τα γινόμενα υπό τον ήλιον, και ιδού, τα πάντα ματαιότης, και θλίψις πνεύματος.—Εκκλησ. 1:14. Σ 1/4/58 9
25 Διαμαρτυρόμενος προς Ιουδαίους τε και Έλληνας την εις τον Θεόν μετάνοιαν, και την πίστιν την εις τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν.—Πράξ. 20:21. Σ 1/6/57 29, 31
26 Γίνεσθε φιλόξενοι εις αλλήλους, χωρίς γογγυσμών.—1 Πέτρ. 4:9. Σ 1/5/57 13, 14α
27 Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει.—1 Κορ. 13:8. Σ 1/7/57 3, 4
28 Όσοι δε είναι του Χριστού, εσταύρωσαν την σάρκα ομού με τα πάθη και τας επιθυμίας.—Γαλ. 5:24. Σ 1/12/57 9, 10
29 Εάν λοιπόν σεις, πονηροί όντες, εξεύρητε να δίδητε καλάς δόσεις εις τα τέκνα σας, πόσω μάλλον ο Πατήρ ο ουράνιος θέλει δώσει πνεύμα άγιον εις τους αιτούντας παρ’ αυτού;—Λουκ. 11:13. Σ 15/10/57 2, 3α
30 Η σοφία είναι καλητέρα λίθων πολυτίμων· και πάντα τα επιθυμητά πράγματα δεν είναι αντάξια αυτής.—Παροιμ. 8:11. Σ 1/10/57 9, 10α
31 Ιδού, είσαι ωραίος, αγαπητέ μου.—Άσμ. Ασμ. 1:16. Σ 1/5/58 23, 24