Μακάριοι Εκείνοι που Αρνούνται να Συμβιβασθούν
1. Ποια πορεία ενεργείας θα μπορούσε να είχε λάβει ο Ιησούς αν δεν εκυβερνάτο από αρχές, αλλά ποια πορεία έλαβε;
Ο ΙΗΣΟΥΣ, λαμβάνοντας μια πορεία ενεργείας αντίθετη προς τις αρχές του Ιεχωβά, θα μπορούσε να είχε κερδίσει την εύνοια των ανθρώπων και να είχε αποφύγει μερικούς από τους ονειδισμούς και τις ταλαιπωρίες που υπέφερε, αλλά δεν ήταν από το είδος των ανθρώπων που υποκλίνονται σε οτιδήποτε θεωρείται κοινώς σκόπιμο. Ο Ιησούς έθεσε τη διάνοιά του σε αποκλειστική αφοσίωσι στον Ιεχωβά και ανθίστατο στα υλικά πράγματα και στην περιπλοκή με τον παρόντα κόσμο, εκέρδισε δε την αιώνια ευλογία του Ιεχωβά. Το μεγάλο μας Παράδειγμα εκυβερνάτο από αρχές μάλλον παρά από το πάθος, και ο νόμος του Θεού ήταν στην καρδιά του. Δεν ήθελε να συμβιβασθή.—Ψαλμ. 40:8· Εβρ. 10:9.
2, 3. (α) Ποια πιστά παραδείγματα ανθρώπων που έζησαν με Χριστιανικές αρχές βλέπομε στη ζωή των πρώτων Χριστιανών; (β) Ποια αρχή έθεσε ο Ιάκωβος ενώπιον εκείνων που συμβιβάζονται;
2 Οι απόστολοι είδαν το παράδειγμά του και το κατενόησαν πλήρως με τη βοήθεια του αγίου πνεύματος. Και αυτοί επίσης αφιέρωσαν τη ζωή τους στην υπηρεσία του Ιεχωβά, εβαπτίσθησαν και επροχώρησαν στην πνευματική ωριμότητα. Η έκθεσις των πράξεων των και των λόγων των τονίζει τον τρόπο, με τον οποίον οι αληθινοί Χριστιανοί, οδηγούμενοι από ορθές αρχές, συμπεριφέρονται για να είναι ευπρόσδεκτοι στον Ιεχωβά. Δείχνει, επίσης, ότι ατελείς άνθρωποι, τέτοιοι που είμεθα κι εμείς, μπορούν να ζήσουν με αρχές. Ο Πέτρος και ο Ιωάννης, όταν αντιμετώπισαν διωγμούς, ήσαν εξίσου με τον Ιησού σταθεροί, λέγοντας στους άρχοντας που τους είχαν δείρει επειδή υπήκουαν σε ορθές αρχές: «Πρέπει να πειθαρχώμεν εις τον Θεόν μάλλον παρά εις τους ανθρώπους.» Θα μπορούσαν να είχαν αποφύγει τον ονειδισμό και τα σωματικά παθήματα στα χέρια των ανθρώπων με το να συμβιβάσουν τις Χριστιανικές αρχές, αλλά θα είχαν υποφέρει τρομερές τύψεις συνειδήσεως αν είχαν συμβιβασθή. Ήσαν ώριμοι Χριστιανοί που εσκέπτοντο τα ζητήματα προσεκτικά και είδαν ότι η μόνη πορεία ήταν να δώσουν ευθεία απάντησι.—Πράξ. 5:29· 1 Πέτρ. 3:16, 21.
3 Οι πρώτοι Χριστιανοί δεν έκαμαν ζαχαρώδη έκκλησι για να κερδίσουν την επιδοκιμασία του κόσμου συμβιβάζοντας τη θέσι τους ή το άγγελμά τους. Ο Ιησούς τούς είχε σαφώς προειδοποιήσει ότι θα εμισούντο από τον κόσμο και θα υπέφεραν διωγμό, ακόμη και θάνατο, για την εμμονή τους στις ορθές αρχές. Εγνώριζαν ότι το να συμβιβασθούν θα εσήμαινε το να θυσιάσουν τη στάσι τους με το μέρος του Ιεχωβά. Συνεπώς, ο γεμάτος παρρησία Ιάκωβος απηυθύνθη με δύναμι σ’ εκείνους που συμβιβάζονται: «Μοιχοί και μοιχαλίδες, δεν εξεύρετε ότι η φιλία του κόσμου είναι έχθρα του Θεού; όστις λοιπόν θελήση να ήναι φίλος του κόσμου, εχθρός του Θεού καθίσταται.»—Ιακ. 4:4.
4, 5. Δείξτε πώς η λογίκευσις στο ζήτημα των Χριστιανικών αρχών προστατεύει τους Χριστιανούς από τα λεγόμενα κινήματα συμβιβασμού των πίστεων.
4 Στις αρχαίες εκείνες ημέρες υπό την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία οι ηγέται του κόσμου είχαν σε ενέργεια μια συσσώρευσι θρησκειών, ένα είδος διευθετήσεως συμβιβασμού των διαφόρων πίστεων, στην οποία όλες οι θρησκείες εθεωρούντο ότι είχαν κάποια αξία. Αλλά οι αληθινοί Χριστιανοί παρέμεναν χωρισμένοι και εμισούντο για την ασυμβίβαστη στάσι τους. Πώς μπορούσαν οι Χριστιανοί να κάμουν αλλιώς; Η αρχή είχε εκτεθή από τον Χριστόν, ότι δεν αποτελούσαν μέρος του κόσμου. Εγνώριζαν ότι κατάλληλη ήταν η λατρεία του Ιεχωβά και όχι η λατρεία των ειδώλων. (Παρατηρήστε πώς ο Παύλος λογικεύεται στο ζήτημα των αρχών και της ειδωλολατρίας εις 1 Κορινθίους 10:14-22.) Η λογίκευσις επάνω στις Γραφικές αρχές προστατεύει κάθε Χριστιανό από τα λεγόμενα κινήματα συμβιβασμού των πίστεων. Ο Ιησούς είχε προειδοποιήσει, όπως αναγράφεται στο Ματθαίος 16:6-12: «Βλέπετε και προσέχετε από της ζύμης των Φαρισαίων και Σαδδουκαίων.» «Και εκείνοι διελογίζοντο εν εαυτοίς, λέγοντες, Ότι άρτους δεν ελάβομεν. Νοήσας δε ο Ιησούς, είπε προς αυτούς, Τι διαλογίζεσθαι εν εαυτοίς, ολιγόπιστοι, ότι άρτους δεν ελάβετε; έτι δεν καταλαμβάνετε, ουδέ ενθυμείσθε τους πέντε άρτους των πεντακισχιλίων, και πόσους κοφίνους ελάβετε; ουδέ τους επτά άρτους των τετρακισχιλίων, και πόσας σπυρίδας ελάβετε; πώς δεν καταλαμβάνετε ότι περί άρτου δεν σας είπον να προσέχητε από της ζύμης των Φαρισαίων και Σαδδουκαίων; Τότε εννόησαν ότι δεν είπε να προσέχωσιν από της ζύμης του άρτου, αλλ’ από της διδαχής των Φαρισαίων και Σαδδουκαίων.» Εχρειάζετο, λοιπόν, να έχουν τα γεγονότα υπ’ όψιν όταν έκαναν τους συλλογισμούς των, ο δε Ιησούς τους εβοήθησε να μάθουν. Αργότερα, ήλθε ο Παύλος στη σκηνή και ελογικεύθη καθαρά επάνω στο επείγον πρόβλημα του συμβιβασμού των πίστεων στην εποχή του και εβοήθησε τους ομοίους του Χριστιανούς να λογικευθούν ορθά, γράφοντας εις 2 Κορινθίους 6:14-17, ΜΝΚ: «Μη ομοζυγείτε με τους απίστους· διότι τίνα μετοχήν έχει η δικαιοσύνη με την ανομίαν; τίνα δε κοινωνίαν το φως προς το σκότος; Τίνα δε συμφωνίαν ο Χριστός με τον Βελίαλ; η τίνα μερίδα ο πιστός με τον άπιστον; Τίνα δε συμβίβασιν ο ναός του Θεού με τα είδωλα; διότι σεις είσθε ναός Θεού ζώντος, καθώς είπεν ο Θεός, “Ότι θέλω κατοικεί εν αυτοίς και περιπατεί· και θέλω είσθαι Θεός αυτών, και αυτοί θέλουσιν είσθαι λαός μου.” Διά τούτο “εξέλθετε εκ μέσου αυτών και αποχωρίσθητε,” λέγει ο Ιεχωβά, “και μη εγγίσητε ακάθαρτον”.» Σαφής η λογική του Παύλου. Οι Κορίνθιοι Χριστιανοί, βλέποντας τις περιλαμβανόμενες αρχές, μπορούσαν να τηρηθούν καθαροί.
5 Για τούτο σήμερα, μολονότι η έκφρασις «συμβιβασμός των πίστεων» δεν υπάρχει στη Γραφή, οι αληθινοί Χριστιανοί βρίσκονται ν’ ακολουθούν τις Χριστιανικές αρχές και δεν είναι αναμεμιγμένοι στα κινήματα συμβιβασμού των διαφόρων πίστεων, στις διακονικές συμμαχίες ή στα συμβιβαστικά εκκλησιαστικά συνέδρια. Δεν θα λάβωμε μέρος στη συσσώρευσι διηρημένων ψευδών θρησκειών, η οποία είναι τώρα τόσο δημοφιλής σ’ αυτόν τον κόσμο. Γιατί δεν θα λάβωμε μέρος; Διότι λογικευόμεθα επάνω στις Βιβλικές αρχές και κατανοούμε τη θέσι ενός Χριστιανού σ’ αυτόν τον κόσμο. Ως Χριστιανοί πρέπει να μένωμε καθαροί και ποτέ να μη συμβιβάζωμε τις δίκαιες αρχές του Θεού για να μας ατενίζη με εύνοια αυτός ο κόσμος.
6. Πώς πρέπει να λογικευθή ο Χριστιανός στο ζήτημα των αρχών και νόμων του Θεού εν σχέσει με τη μετάγγισι αίματος;
6 Ένα άλλο παράδειγμα εκφράσεως που δεν αναφέρεται ειδικώς στη Γραφή και πάνω στην οποία πρέπει να λογικευθούμε σύμφωνα με τις αρχές και τους νόμους του Θεού, είναι η μετάγγισις αίματος. Πόσο εύκολα οι άνθρωποι που αγνοούν τις αρχές του Θεού διεγείρονται από πάθος ή συγκίνησι. Η μετάγγισις αίματος ανεπτύχθη στα τελευταία χρόνια και επομένως δεν έγινε ποτέ στις ημέρες της Γραφής. Εν τούτοις, οι αρχές και οι νόμοι του Θεού είναι σαφείς: Η ζωή της σαρκός είναι στο αίμα. Το αίμα δεν πρέπει να τρώγεται. Το αίμα πρέπει να χύνεται, όχι ν’ αποταμιεύεται. Η μετάγγισις αίματος είναι το ίδιο σαν ενδοφλέβιος διατροφή· είναι διατροφή με αίμα. Για τούτο πρέπει να θεωρηθή ως αντιγραφική πράξις. Η αρχή θριαμβεύει επί της συγκινήσεως. Οι αληθινοί Χριστιανοί δεν θα συμβιβασθούν και δεν θα επιτρέψουν οιασδήποτε μορφής μετάγγισι αίματος, ώστε να υποπέσουν στη δυσμένεια του Ιεχωβά. Θα ήταν παράλογο οπωσδήποτε το να χάση κανείς αιώνια ζωή στον νέο κόσμο επειδή απλώς θέλει να ζήση ολίγες ακόμη εβδομάδες ή χρόνια τώρα.
7. Ποιες πιέσεις μπορούν να έλθουν σ’ ένα Χριστιανό εν σχέσει με τη μετάγγισι αίματος;
7 Αλλά ποιος θ’ αρνηθή ότι έχει μια δοκιμασία όταν είναι προσωπικώς αναμεμιγμένος στη μάχη αναταραγμένων συγκινήσεων του κόσμου εναντίον αρχών αληθείας; Δεν φαίνεται η μετάγγισις αίματος να είναι πολύτιμη στην επιφάνεια; Δεν θα μπορούσε να υποστηριχθή ότι έτσι ένας θα κρατούσε τον εαυτό του ζωντανό και θα μπορούσε καλύτερα να υπηρετήση τον Θεό; Δεν κάνει καλό το να μπούμε σε επιχειρήματα. Μπορεί να αληθεύη ότι τα υποκατάστατα του αίματος δεν θα κάμουν το ίδιο έργο που κάνει το αίμα. Αλλά οι αρχές του Θεού είναι σταθερές και οι Χριστιανοί προσκολλώνται στους νόμους του και όχι σε ιατρικά επιχειρήματα. Πιέσεις, λοιπόν, της ζωής δοκιμάζουν συνεχώς τους αφιερωμένους δούλους του Ιεχωβά, μόνο δε με ήσυχη, στοχαστική, καθαρή σκέψι επάνω στα ζητήματα και αναζήτησι με προσοχή και προσευχή του θελήματος του Ιεχωβά, αποφεύγει ο Χριστιανός τον συμβιβασμό.
Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΥ
8. Γιατί πρέπει ν’ αποφύγωμε ακόμη και έναν συμβιβασμό;
8 Ο συμβιβασμός είναι επικίνδυνος. Το να κάμωμε έναν συμβιβασμό συντρίβει την αγαθή μας συνείδησι. Και άλλοι συμβιβασμοί μπορούν εύκολα ν’ ακολουθήσουν. Αυτό μπορεί να παραβληθή μ’ έναν άνθρωπο που είπε ένα ψεύδος και προσθέτει πολύ περισσότερα για να καλύψη το πρώτο.
9. Τι σημαίνει για τον Χριστιανό η ουδετερότης απέναντι του κόσμου;
9 Η συνείδησις που οδηγείται από τον λόγον του Ιεχωβά θα εμμείνη στις ορθές αρχές και θα μας βοηθήση να κρατήσωμε την κατάλληλη ουδετερότητα απέναντι του κόσμου. Ένας αφιερωμένος δούλος του Ιεχωβά είναι σε θέσι πολύ διαφορετική από τη θέσι ενός ανθρώπου του κόσμου. Είναι κάτω από ένα συμβόλαιο να εκφρασθή θετικά για την υπόθεσι του Ιεχωβά, τόσο με λόγια όσο και με έργα, και δεν μπορεί να αποσυρθή από αυτό το συμβόλαιο. (Εκκλησ. 5:4, 5) Μερικοί μπορεί να νομίζουν ότι η ουδετερότης των Χριστιανών απέναντι του κόσμου σημαίνει μόνο ότι δεν μετέχουν ωρισμένων πραγμάτων που παραβιάζουν τις Χριστιανικές αρχές και τη Χριστιανική συνείδησι. Αλλά δεν υπολογίζεται μόνο το τι δεν είσθε, αλλά και το τι είσθε! Η ουδετερότης απέναντι του κόσμου δεν ακυρώνει την ενέργεια για τα συμφέροντα του Νέου Κόσμου. Σημαίνει δραστήρια Χριστιανική διακονία—ενεργό υποστήριξι του νέου κόσμου. Χωρίς τέτοια δράσι, η πίστις μας χαρακτηρίζεται ως νεκρή. Η δράσις που απαιτείται τώρα βασίζεται στην αρχή που εξετέθη από τον Ιησούν: «Και θέλει κηρυχθή τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τη οικουμένη, προς μαρτυρίαν εις πάντα τα έθνη· και τότε θέλει ελθεί το τέλος.» Ευσυνείδητο έργο χρειάζεται για να συμμετάσχωμε στην εκτέλεσι αυτού του σκοπού του Ιεχωβά.—Ιακ. 2:26· Ματθ. 24:14.
10. Τι πρέπει να συλλογίζεται ο Χριστιανός όταν καταβάλλεται προσπάθεια να αποσπασθή από τη διακονία, και τι θα πράξη;
10 Αν ένας έχη αναλάβει αυτή τη διακονία, πώς μπορεί ευσυνείδητα να επιτρέψη κάτι να τον αποσπάση εκουσίως από την υπηρεσία; Υπάρχουν περιπτώσεις που ο κόσμος καλεί ένα άτομο για ειδική υπηρεσία κάποιου είδους που είναι αντίθετο στις Βιβλικές αρχές, με τις οποίες έχει εκπαιδευθή η συνείδησίς του, ή που θα τον περιέπλεκε σε πρόσθετη επικερδή δράσι σε τέτοιο βαθμό που δεν θα μπορούσε να δώση την κατάλληλη προσοχή στη διακονία. Στην περίπτωσι αυτή πρέπει να λογικευθή επάνω στις αρχές του λόγου του Θεού. Θα επιτρέψη να αποσπασθή από τη διακονία για να υπηρετήση τον παλαιό κόσμο αποκλειστικά; Πρέπει μήπως να φοβηθή τι θα μπορούσε να του συμβή αν αρνηθή; Θα χάση τους σημερινούς του πόρους για τα προς το ζην; Θα υποστή κάποια απώλεια υλικών πραγμάτων ή υπολήψεως αν εμμείνη στη διακονία του; Θα διωχθή; Είναι μια μάχη αρχών εναντίον του πάθους. Ο Παύλος, βασιζόμενος στη Χριστιανική αρχή όσον αφορά τη σχέσι μας προς τον κόσμο, έγραψε στο 2 Τιμόθεον 2:3, 4: «Κακοπάθησον ως καλός στρατιώτης Ιησού Χριστού. Ουδείς στρατευόμενος εμπλέκεται εις τας βιωτικάς υποθέσεις, δια να αρέση εις τον στρατολογήσαντα.» Είμεθα Χριστιανοί στρατιώται. Είμεθα πρέσβεις υπέρ του Χριστού. Έχομε το έργο μας θεόθεν προσδιωρισμένο. Με τις αρχές αυτές σταθερά εντυπωμένες στη διάνοια, κάθε Χριστιανός ατομικώς ακολουθεί τη συνείδησί του, ακόμη και αν η οικογένειά του και οι κοσμικοί γείτονές του δεν κατανοούν τι εννοούσε ο Ιησούς όταν έλεγε: «Ζητείτε πρώτον την βασιλείαν του Θεού, και την δικαιοσύνην αυτού· και ταύτα πάντα θέλουσι σας προστεθή.»—2 Κορ. 5:20· Ματθ. 6:33.
11. Πώς ο κλήρος συνεβιβάσθη στις αρχές του λόγου του Θεού, και ποιο βρίσκομε να είναι το αποτέλεσμα σ’ αυτούς και στον «Χριστιανικό κόσμο»;
11 Είμεθα βαθιά υποχρεωμένοι στον Ιεχωβά επειδή απεκάλυψε μπροστά στα μάτια μας τους σκοπούς του όσον αφορά το παρόν σύστημα πραγμάτων υπό τον Σατανά. Πόσο διαφορετική είναι η θέσις μας από τη θέσι του κλήρου και των ανθρώπων του κόσμου τούτου! Ο κλήρος στενοχωρείται καθώς βλέπει την αθεΐα, τον κομμουνισμό και τις ειδωλολατρικές φιλοσοφίες να φθάνουν σαν πλημμύρα στις θύρες του «Χριστιανικού κόσμου» και να εισδύουν στις οργανώσεις των. Αλλά εμείς δεν εκπλησσόμεθα, επειδή ο Ιησούς το προείπε αυτό στην προφητεία που αναγράφεται στο κατά Λουκάν 21:20-22. Οι ηγέται του «Χριστιανικού κόσμου» είναι μανιώδεις στις προσπάθειές των να κρατήσουν την κυριαρχία των επάνω στους λαούς, η οποία ήταν κάποτε τόσο ισχυρή. Αλλά δεν δίδουν στους ανθρώπους στερεή βάσι για πίστι με το να τους διδάσκουν τις αγνές αρχές του Θεού, και οι άνθρωποι συμπαρασύρονται. Ο κλήρος έχει κατ’ επανάληψιν συμβιβασθή στο ζήτημα των βασικών αρχών του λόγου του Θεού και εστρέβλωσε Γραφικά εδάφια στην προσπάθειά του να δικαιολογήση τους συμβιβασμούς. Εισήγαγε τυχερά παιχνίδια, θεάματα και κοινωνικές εκδηλώσεις στις εκκλησίες προσπαθώντας να συγκρατήση το ποίμνιο. Συνεμάχησε με τους πολιτικούς και απεδείχθη μέρος του κόσμου τούτου. Το Εθνικό Συμβούλιο των Εκκλησιών του Χριστού στις Η.Π.Α. δίνει απόδειξι τούτου αναγγέλλοντας, όπως ανεγράφη στους Τάιμς της Νέας Υόρκης, της 10ης Σεπτεμβρίου 1956, ότι «οι διάκονοι έχουν καθήκον να διερευνούν τα επίμαχα ζητήματα και να λαμβάνουν μέρος στην πολιτική». Ο Ιησούς Χριστός και οι απόστολοι ποτέ δεν θα το έκαναν αυτό. Οι κληρικοί ευλόγησαν αιματηρούς πολέμους και έλαβαν μέρος σ’ αυτούς. Αλλ’ ακόμη και με τους συμβιβασμούς των και με το να προσεταιρισθούν τους πολιτικούς ηγέτας, απέτυχαν ν’ αναχαιτίσουν την πνευματική χρεωκοπία του «Χριστιανικού κόσμου» και να διατηρήσουν τον έλεγχο επάνω στους ανθρώπους. Είναι διηρημένοι, διαχωρισμένοι και πνευματικώς αδύνατοι.
12. (α) Σε ποια κατεύθυνσι ωδήγησαν οι συμβιβασμοί τον «Χριστιανικό κόσμο»; (β) Αντιθέτως, ποια είναι η θέσις των μαρτύρων του Ιεχωβά;
12 Οι μάρτυρες του Ιεχωβά ανέμεναν αυτή την κατάστασι συμβιβασμού του «Χριστιανικού κόσμου», ο δε λόγος του Θεού δείχνει ότι θα γίνη ακόμη χειρότερη ώσπου τελικά ο δίχως αρχές «Χριστιανικός κόσμος» θα πέση σκληρότερα από την άπιστη Ιερουσαλήμ το 607 π.Χ., της οποίας η πτώσις ήταν προφητική προσκιάζοντας το μέλλον γεγονός. Και οι μάρτυρες του Ιεχωβά δεν θέλουν να έχουν μέρος στον συμβιβασμό, στον άπιστο κλήρο και στις κατευθύνσεις του. Ο «Χριστιανικός κόσμος» είναι καταδικασμένος με την κρίσι του Θεού. Ένα μεγάλο χάσμα έχει ανοιχθή μεταξύ των δούλων του Ιεχωβά που διέπονται από αρχές και των δίχως αρχές ψευδών λατρευτών. Καθώς φθάνει το αποκορύφωμα, η οργάνωσις του Ιεχωβά παραμένει καθαρή. Οι αληθινοί μάρτυρές Του εμμένουν σταθερά στις αρχές του Θεού και παραμένουν καθαροί. Δεν βρισκόμαστε εδώ στη γη για να γίνωμε δημοφιλείς στον παλαιό κόσμο· βρισκόμαστε εδώ για να υποστηρίξωμε την αγνή λατρεία.
ΥΠΟΜΕΝΟΝΤΑΣ ΧΩΡΙΣΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
13. Πώς κατεδείχθη μια υπομονητική, ασυμβίβαστη στάσις από τους δούλους του Ιεχωβά εν σχέσει με το έργο στην Ιταλία, και με ποια αποτελέσματα;
13 Η υποστήριξις της αγνής λατρείας απαιτεί υπομονή και εγκαρτέρησι καθ’ ον χρόνον προσκολλάται κανείς στις Χριστιανικές αρχές. Σε πολλά μέρη του κόσμου οι αδελφοί μας εκλήθησαν να κυβερνηθούν ισχυρά από τις αρχές του Ιεχωβά, αντιμετωπίζοντας τις πιο μεγάλες δοκιμασίες. Ο Ιεχωβά τούς ενίσχυσε. Παρατηρήστε τους αδελφούς μας σε ολοκληρωτικές χώρες. Εγκατέλειψαν μήπως τις αρχές για την υποκινούμενη από πάθος σκοπιμότητα; Κυττάξτε πίσω, στο παράδειγμα της Ιταλίας. Επί χρόνια οι Μελανοχίτωνες του Μουσολίνι ήσαν εμπόδιο στο δρόμο του κηρύγματος των αγαθών νέων από τους μάρτυρας του Ιεχωβά. Το Βατικανό απελάμβανε σχέσεις συνθήκης και φιλίας με τον κόσμο, αλλά οι δούλοι του Ιεχωβά στην Ιταλία, ολιγάριθμοι, υπέφεραν δριμύν διωγμό. Οι μάρτυρες του Ιεχωβά μέσα και έξω από την Ιταλία διηρωτώντο πώς θα ήταν δυνατόν να κηρύξουν στα εκατομμύρια των κατοίκων της Ιταλίας. Τα χρόνια εφαίνοντο τότε μακρά, αλλά οι μάρτυρες του Ιεχωβά ήσαν υπομονητικοί. Δεν έχασαν την πίστι των. Εκήρυτταν όπου μπορούσαν. Ήλθε καιρός να γίνουν γνωστές οι αρχές του Ιεχωβά στην Ιταλία και η ‘μάχαιρα της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας’ αφηρέθη. Όταν ανοίχθηκε η θύρα, το έργο ωθήθη γρήγορα σε όλη τη χώρα και τώρα ένα γοργά επεκτεινόμενο μέρος της κοινωνίας του Νέου Κόσμου ακμάζει στην ηλιόλουστη Ιταλία.
14. Πώς οι μάρτυρες του Ιεχωβά σε άλλες ολοκληρωτικές χώρες υπέμειναν χωρισμένοι από τον κόσμο και εκέρδισαν την ευλογία του Ιεχωβά;
14 Οι αδελφοί μας στην Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία υπέμειναν, μερικοί ακόμη και μέχρι θανάτου. Οι αδελφοί μας στη Δομινικανή Δημοκρατία και στην Αργεντινή υπέμειναν. Οι Χριστιανοί περιμένουν ότι θα χρειασθή να υποφέρουν πολλά ενώ παραμένουν χωρισμένοι από αυτόν τον κόσμο, αλλά ενόσω περιμένουν απελευθέρωσι από τον Ιεχωβά, εξακολουθούν να κηρύττουν τα αγαθά νέα. Ο Ιεχωβά τούς ευλόγησε πλουσίως για την πίστι των, όπως στην Κουεμπέκ, όπου οι αδελφοί μας αγωνίσθηκαν σκληρά και δεν ήθελαν να συμβιβάσουν εκείνο που ήταν ορθό. Ο Ιεχωβά έδωσε νίκες, και σήμερα τα αγαθά νέα κηρύττονται φανερά σ’ αυτές τις χώρες, προς αίνον του Ιεχωβά. Οι δούλοι του Ιεχωβά εστάθησαν στερεοί επάνω στις σταθερές αρχές του Ιεχωβά ακόμη και όταν η κατάστασις εφαίνετο εξαιρετικά σκοτεινή. Τελείως πεπεισμένοι για την ορθότητα της θέσεώς των, αγωνίσθηκαν γενναία και τελικά επέτυχαν να πείσουν πολλούς κυβερνήτας και δικαστάς, με τη βοήθεια του Ιεχωβά, για τα νόμιμα δικαιώματα, εκείνων που εμμένουν στις αρχές του Ιεχωβά. Και σήμερα σ’ αυτές τις χώρες τα αγαθά νέα κηρύττονται φανερά, προς αίνον του Ιεχωβά και προς μεγάλην λύπην του εναντιουμένου κλήρου.
15. Γιατί υπήρξε δυνατόν οι μάρτυρες του Ιεχωβά να υπομείνουν άγριο κομμουνιστικό διωγμό, και τι κάνουν ενώ υπομένουν:
15 Επί χρόνια τώρα οι αδελφοί στις κομμουνιστικές χώρες χρειάσθηκε να υπομείνουν φαύλον διωγμό. Εξαιρετικά επιτήδειες και επίμονες προσπάθειες κατεβλήθησαν για να επιτευχθή συμβιβασμός. Η εμμονή των πιστών μαρτύρων του Ιεχωβά στις Χριστιανικές αρχές υπήρξε αιτία μεγάλης μαρτυρίας στους άρχοντας και στους αρχομένους. Επί πόσον καιρό ακόμη οι αδελφοί θα χρειασθή να υπομείνουν αυτές τις συνθήκες, δεν ξέρομε. Αυτοί έχουν υπ’ όψι την αρχή που εξέθεσε ο Ιησούς: «Ο δε υπομείνας έως τέλους, ούτος θέλει σωθή.» (Ματθ. 24:13) Και τα λόγια του Παύλου δίνουν κατανόησι: «Συ όμως παρηκολούθησας την διδασκαλίαν μου, . . . την πίστιν, . . . την υπομονήν, τους διωγμούς, τα παθήματα, . . . οποίους διωγμούς υπέφερα· και εκ πάντων με ηλευθέρωσεν ο Κύριος. Και πάντες δε οι θέλοντες να ζώσιν ευσεβώς εν Χριστώ Ιησού, θέλουσι διωχθή.» (2 Τιμ. 3:10-12) Καθώς, λοιπόν, υπομένουν, κηρύττουν, και μέσω αυτών ο Ιεχωβά συνάγει περισσότερα από τα πρόβατά του. Το υπόμνημα της υπομονής των δούλων του Ιεχωβά σ’ αυτές τις έσχατες ημέρες, έγινε μόνο με τη βοήθεια του Ιεχωβά, και σ’ αυτόν δίνομε όλες τις ευχαριστίες και τον αίνο. Πόσο μακάριοι είναι εκείνοι που οδηγούνται από αρχές και που υπομένουν στον ένδοξον αγώνα!—Ιακ. 5:11.
16. (α) Γιατί είναι σπουδαίο τώρα να γνωρίζωμε πώς να λογικευώμεθα επάνω στις αρχές του λόγου του Θεού; (β) Πώς μπορούμε ν’ αποφύγωμε το να παγιδευθούμε από ανθρωπίνους συλλογισμούς;
16 Ο Σατανάς βρήκε πολύ μικρή επιτυχία στο να νικήση, μέσω φλογερού διωγμού, εκείνους που ζουν με αληθινές Χριστιανικές αρχές. Αλλά είναι ένας πανούργος αντίπαλος, ο οποίος δεν απεσύρθη από τη μάχη. Δεν έθεσε μήπως τον Ιησούν σε δοκιμασία εισηγούμενος εκείνο που θα μπορούσε να φανή στην επιφάνεια ότι είναι καλό, αλλά που θα τον έσυρε μακριά από τον Ιεχωβά; (Ματθ. 4:1-11) Ο Ιησούς ήξερε πώς να λογικευθή επάνω στις Βιβλικές αρχές και παρέμεινε σταθερός. Ο Σατανάς τώρα γνωρίζει ότι ο καιρός του είναι ολίγος και περιέρχεται ζητώντας να καταβροχθίση όλους, περιλαμβανομένων και των δούλων του Ιεχωβά. Με ύπουλες παγίδες θα ήθελε να οδηγήση σε συμβιβασμό τους δούλους του Ιεχωβά, να τους συντρίψη και να κυριεύση τη λατρεία των. Πρόκειται να μπούμε στον καιρό της πιο μεγάλης δοκιμασίας που εγνώρισαν ποτέ οι Χριστιανοί. Ας είμεθα, λοιπόν, προσεκτικοί στο πώς σκεπτόμεθα και λογικευόμεθα. Εμμείνατε στους δικαίους νόμους και στις αρχές του Θεού. Ακόμη και εκείνοι που είναι πλησίον μας ή συνδεδεμένοι μαζί μας θα μπορούσαν να δώσουν κακή συμβουλή ακολουθώντας ανθρωπίνη λογίκευσι αντί ν’ ακολουθούν τις αρχές του Θεού. Ο βαριά δοκιμαζόμενος Ιώβ έλαβε ατυχείς λόγους από τη σύζυγό του. (Ιώβ 2:9, 10) Ακόμη και ο Ιησούς Χριστός χρειάσθηκε να φυλαχθή από επικινδύνους λόγους όταν ο Πέτρος, ο στενός του σύντροφος, αντέτεινε έντονα στην ανάγκη να υποφέρη και θανατωθή ο Ιησούς. «Εκείνος δε στραφείς είπε προς τον Πέτρον, Ύπαγε οπίσω μου, Σατανά, σκάνδαλόν μου είσαι· διότι δεν φρονείς τα του Θεού, αλλά τα των ανθρώπων.» Και έπειτα για να βοηθήση τον Πέτρο να φρονή ορθά, ο Ιησούς εξέθεσε μια αρχή που αφορά όλους τους Χριστιανούς: «Διότι όστις θέλει να σώση την ζωήν αυτού, θέλει απολέσει αυτήν· και όστις απολέση την ζωήν αυτού ένεκεν εμού, θέλει ευρεί αυτήν.» (Ματθ. 16:22-25) Ας προσέχωμε, λοιπόν, την ακριβή συμβουλή του λόγου και της οργανώσεως του Ιεχωβά. Ο Ιεχωβά μάς έδωσε τις δίκαιες αρχές του για να τις συλλογιζώμεθα και εφ’ όσον θα παραμένωμε ισχυροί στη διάνοια με το να συμμορφωνώμεθα μ’ αυτές τις αρχές, δεν θα υποχωρήσωμε στον Σατανά.
17. Γιατί πρέπει να είμεθα άγρυπνοι για να μη συμβιβασθούμε τώρα, και ποιο θα είναι το αποτέλεσμα σ’ εκείνους που δεν συμβιβάζονται ποτέ στις Χριστιανικές αρχές;
17 Ως δούλοι του Ιεχωβά στον πνευματικό πόλεμο, είναι τώρα καιρός να σκεφθούμε σοβαρά το τι κάνομε. Αντιμετωπίζομε ένα πανούργον εχθρό, τον Σατανά, και πολλές παγίδες έχουν τεθή για να μας συλλάβουν, να μας δελεάσουν ώστε να κοιμηθούμε πνευματικώς ή να μας σύρουν στον κόσμο και μακριά από εκείνο που είναι πρώτο στη ζωή μας, από τη βασιλεία του Θεού. Καθώς έρχεται κάθε δοκιμασία της αφοσιώσεώς μας, πρέπει να κρατούμε ήρεμες τις συγκινήσεις μας. Πρέπει να σκεπτώμεθα υπομονητικά τα πράγματα και να εξετάζωμε προσεκτικά τη συμβουλή που προέρχεται από τον λόγο και την οργάνωσι του Θεού προτού κάμωμε μια κίνησι που μπορεί να θέση σε κίνδυνο την υπηρεσία μας. Πρέπει να γίνωμε πνευματικώς ανεπτυγμένοι Χριστιανοί, οι οποίοι μπορούν να λαμβάνουν αποφάσεις που είναι ορθές. Ολοένα περισσότερο ο κόσμος ακολουθεί τη σκοπιμότητα ή το πάθος και αγνοεί τις αρχές· αλλά ολοένα περισσότερο οι δούλοι του Ιεχωβά εμμένουν στις Χριστιανικές αρχές και θέτουν κατά μέρος τα πάθη της σαρκός. Είμεθα Χριστιανοί. Η αφιέρωσίς μας έγινε. Είμεθα πρόθυμοι να υποφέρωμε χάριν της δικαιοσύνης. Δεν είμεθα εκ του κόσμου τούτου, ούτε θέλομε ποτέ να είμεθα. Είναι καιρός τελικής κρίσεως. Η αιώνια ζωή διακυβεύεται. Να σκέπτεσθε τις σκέψεις του Θεού και να κυβερνάσθε απ’ αυτές. Κερδίστε αιώνια ζωή με το να μην κάνετε ποτέ συμβιβασμούς σε ζητήματα Χριστιανικών αρχών.