Προς τους Κομμουνιστάς Ηγέτας Αίτησις
«ΕΧΘΡΑΝ θέλω στήσει αναμέσον σου και της γυναικός, και αναμέσον του σπέρματός σου και του σπέρματος αυτής.» Έτσι μίλησε ο Ιεχωβά Θεός στον Όφιν μέσα στον κήπο της Εδέμ. Ως την εποχή μας αυτή η έχθρα έχει συνεχισθή. Σήμερα η έχθρα αυτή παρατηρείται ειδικά στο μίσος που τρέφουν οι άρχοντες του Κομμουνισμού προς τους μάρτυρας του Ιεχωβά.—Γέν. 3:15.
Πραγματικά, τόσον οξεία ήταν η εχθρότης αυτή ώστε επί πολλά χρόνια η τύχη των μαρτύρων του Ιεχωβά στη Ρωσία και στη Σιβηρία ήταν άγνωστη. Στα τελευταία χρόνια, όμως, ηύξαναν συνεχώς οι αποδείξεις ότι υπάρχουν χιλιάδες μάρτυρες σ’ αυτά τα μέρη, καθώς και σε άλλες χώρες πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα.
Λίγη μόνο προσοχή εδόθη σ’ αυτούς τους μάρτυρας ως το έτος 1949. Τον Ιούλιο του έτους εκείνου συνεκροτήθη μια περιφερειακή συνέλευσις των μαρτύρων του Ιεχωβά στο «Βάλντμπύνε» του Βερολίνου (Γερμανίας). Τότε εψηφίσθη διαμαρτυρία από 18.000 περίπου συγκεντρωμένους εναντίον της Κομμουνιστικής καταδυναστείας προς τους μάρτυρας της Ανατολικής Γερμανίας. Το επόμενον έτος, στη διεθνή συνέλευσι των μαρτύρων του Ιεχωβά στο Στάδιο Γιάγκη, έγινε δεκτόν ένα ψήφισμα από 85.000 συνέδρους. Αυτό το ψήφισμα εμπεριείχε διαμαρτυρίαν «εναντίον του διωγμού των μαρτύρων του Ιεχωβά από τις Κομμουνιστικές εξουσίες και από άλλες κρατικές αρχές».
Από τότε διέρρευσαν πολλές πληροφορίες περί της δράσεως και των παθημάτων τών πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα μαρτύρων, από τους οποίους υπάρχουν χιλιάδες. Αυτό εδημοσιεύθη στον κοσμικό τύπο καθώς και στα περιοδικά της Εταιρίας Σκοπιά.
Οι μάρτυρες πίσω απ’ το Σιδηρούν Παραπέτασμα ποθούσαν να έλθουν σ’ επικοινωνία με τους έξω αδελφούς των. Έκαμαν έκκλησι στους ηγέτας, αλλά χωρίς καμμιά ανακούφισι. Εξέφρασαν λοιπόν την επιθυμία, όπως οι μάρτυρες των άλλων χωρών υποβάλουν προς χάριν των αίτησι στη Ρωσική κυβέρνησι. Λόγω της συσσωρεύσεως στοιχείων περί του διωγμού των μαρτύρων αυτών, εφάνη σκόπιμο να υποβληθή αίτησις στις κεντρικές αρχές της Ρωσικής κυβερνήσεως.
Σύμφωνα με τ’ ανωτέρω, από το θέρος του έτους 1956 έως περίπου τον Φεβρουάριο του 1957, μια τέτοια αίτησις έγινε δεκτή από 199 συνελεύσεις περιφερειών των μαρτύρων του Ιεχωβά, που συνήλθαν σε όλα τα μέρη του κόσμου. Σ’ αυτές τις συνεδριάσεις, ένα σύνολο 462.936 ατόμων εψήφισε ενθουσιωδώς υπέρ των αιτήσεων αυτών. Η πρώτη αίτησις που εστάλη στη Μόσχα, από τις 199 αυτές συνελεύσεις περιφερειών, εψηφίσθη στη Φιλλανδία, και αναδημοσιεύεται εδώ (μεταφρασμένη στην Ελληνική).
Η ΨΗΦΙΣΘΕΙΣΑ ΑΙΤΗΣΙΣ
Προς τον Πρωθυπουργόν Νικολάι Α. Μπουλγκάνιν
Πρόεδρον του Υπουργικού Συμβουλίου της Σοβιετικής Ενώσεως
Μόσχαν, Ε.Σ.Σ.Δ.
Κύριε:
Ημείς, 1.136 εκπρόσωποι συγκεντρωθέντες εκ πολλών εκκλησιών των μαρτύρων του Ιεχωβά εν Περιφερειακή Συνελεύσει, εν τη πόλει Kemi της Λαπωνίας (Φιλλανδίας), σήμερον 30ήν ημέραν του μηνός Ιουνίου του έτους 1956, αποφασίζομεν δια του παρόντος εγγράφου και εν τη επομένη εκθέσει, να επιστήσωμεν την προσοχήν σας επί των ομοπίστων μας Χριστιανών, εκ των οποίων υπάρχουν ως γνωρίζετε, πολλαί χιλιάδες εις την αχανή υμών χώραν.
Κατά την παρελθούσαν διετίαν, ελήφθησαν ειδήσεις εκ Ρωσίας προερχόμεναι εξ επισήμων ανταποκρίσεων και παρ’ ατόμων επαναπατρισθέντων, κατά τας οποίας (1) υπάρχουν ή υπήρξαν περίπου 2.000 μάρτυρες του Ιεχωβά εις το στρατόπεδον καταδίκων της Βορκούτας· (2) τας πρώτας ημέρας του Απριλίου του έτους 1951, περίπου 7.000 μάρτυρες του Ιεχωβά συνελήφθησαν εκ των Βαλτικών Χωρών μέχρι της Βεσσαραβίας και μετεφέρθησαν έκτοτε δια φορτηγών αμαξοστοιχιών εις μεμακρυσμένην περιοχήν κειμένην μεταξύ Τομσκ και Ιρκούτσκ και παρά την Λίμνην Βαϊκάλην της Σιβηρίας· (3) υπάρχουν μάρτυρες του Ιεχωβά κρατούμενοι εις πλείονα των πεντήκοντα στρατοπέδων από της Ευρωπαϊκής Ρωσίας μέχρι της Σιβηρίας και βορείως μέχρι του Αρκτικού Ωκεανού, ακόμη και εις την Αρκτικήν νήσον Νόβαγια Ζέμλια· και (4) τινές εξ αυτών, ιδίως εκ των ανωτέρω μνημονευθέντων 7.000, απεβίωσαν εκ κακής διαίτης κατά τα πρώτα δύο έτη της παραμονής των εν Σιβηρία.
ΑΙΤΗΣΙΣ
Μια αντικειμενική έρευνα περί των μαρτύρων του Ιεχωβά θα αποκαλύψη ότι ούτοι ουδέποτε υπήρξαν άξιοι φυλακίσεως, εκτοπίσεως και αποστολής εις στρατόπεδα καταδίκων, και ήδη θεωρούμεν επίκαιρον να υποβάλωμεν προς την υμετέραν Κυβέρνησιν ΑΙΤΗΣΙΝ, ζητούντες δια τους ειλικρινείς αυτούς Χριστιανούς, τους διακρινομένους δια την ένθερμον αγάπην αυτών προς την δικαιοσύνην, την αλήθειαν και την ειρήνην, (α) ν’ αφεθούν ελεύθεροι, και (β) να επιτραπή εις αυτούς να οργανωθούν εις Χριστιανικάς εκκλησίας, ως επίσης εις περιοχάς και περιφερείας εμπερικλειούσας απάσας τας εκκλησίας ταύτας καθ’ όλον το έθνος, μεθ’ υπευθύνων διακόνων και υπηρετών κατά το πρότυπον το ακολουθούμενον εις πάσας τας λοιπάς χώρας· (γ) να επιτραπή εις αυτούς ν’ αποκαταστήσουν τακτικάς σχέσεις μετά του Χριστιανικού κυβερνώντος σώματος των μαρτύρων του Ιεχωβά, εδρεύοντος εν Μπρούκλυν της Νέας Υόρκης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής· και (δ) να επιτραπή εις αυτούς να λαμβάνουν και εκδίδουν το περιοδικόν Η Σκοπιά εις την Ρωσικήν, Ουκρανικήν και εις όσας άλλας γλώσσας ήθελε κριθή αναγκαίον, καθώς και άλλα Γραφικά συγγράμματα χρησιμοποιούμενα παγκοσμίως υπό των μαρτύρων του Ιεχωβά.
ΕΚΘΕΣΙΣ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ
Οι μάρτυρες του Ιεχωβά αποτελούν Χριστιανικήν κοινότητα άνω των 640.000 διακόνων εκτελούντων το έργον των εις 160 περίπου χώρας, εις πάσαν σχεδόν χώραν της γης. Τα δεκαπενθήμερα περιοδικά των Η Σκοπιά και Ξύπνα! εκτυπούνται ομού εις 4.000.000 και πλέον αντίτυπα κατά δεκαπενθήμερον και εκδίδονται εις τεσσαράκοντα τέσσαρας γλώσσας.
Όθεν, οι μάρτυρες του Ιεχωβά, προέρχονται εξ όλων των εθνών, αλλ’ όσον αφορά τους εαυτούς των έχουν λύσει τελείως το πρόβλημα της ειρηνικής, παγκοσμίου και διαρκούς συνυπάρξεως. Εις τας τάξεις αυτών υπερενίκησαν άπαντας τους φυλετικούς, εθνικούς και θρησκευτικούς φραγμούς και προκαταλήψεις και κατέστησαν κοινωνία αδελφών, ακολούθων του Χριστού διεπομένων απάντων υπό των δύο μεγαλύτερων εντολών περί αγάπης προς τον Θεόν και αγάπης προς τον πλησίον. Ένεκα τούτου δεν φονεύουν, ούτε δύνανται να φονεύουν αλλήλους κατά καιρούς εις διαμάχας, ως πράττουν οι Καθολικοί, Διαμαρτυρόμενοι και μέλη άλλων θρησκευτικών συστημάτων.
Εις τον Ρωμαίον Διοικητήν Πόντιον Πιλάτον, ο Ιησούς Χριστός είπεν: «Η βασιλεία η εμή ουκ έστιν εκ του κόσμου τούτου,» διευκρινήσας ούτω ότι η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, της οποίας ο Πιλάτος ήτο εκπρόσωπος εν Παλαιστίνη, δεν έπρεπε να ανησυχή δια την θρησκευτικήν του δράσιν. Αυτός δεν κατεπολέμει την εν τη εξουσία πολιτικήν κυβέρνησιν, δεν είχε πολιτικά συμφέροντα και φιλοδοξίας, δεν ήτο ηγέτης πολιτικού κόμματος, δεν επολέμει υπέρ των Ιουδαίων εναντίον των Ρωμαίων ή αντιστρόφως. Όχι, αλλ’ υπεδείκνυε την ρίζαν παντός κακού και εξετέλει έν πρόγραμμα πνευματικής εξυγιάνσεως, όπερ και σήμερον συνεχίζεται και φθάνει εις πάντα τα έθνη της γης δια της διακονίας των αληθών ακολούθων του. Εις τον Πιλάτον ο Ιησούς είπεν επίσης: «Εγώ, εις τούτο γεγέννημαι και εις τούτο ελήλυθα εις τον κόσμον, ίνα μαρτυρήσω τη αληθεία.» Μετά τούτο ο Πιλάτος είπεν εις τον Ιουδαϊκόν κλήρον, όστις αδίκως και υποκριτικώς κατηγόρησε τον Ιησούν: «Εγώ ουδεμίαν αιτίαν ευρίσκω εν αυτώ.»—Ιωάννης 18:36-38.
Ουδέν έγκλημα δύναται σήμερον να ευρεθή εις τους μάρτυρας του Ιεχωβά. Ούτοι υπακούουσιν εις τας εντολάς του Θεού: «Σεις είσθε μάρτυρές μου, λέγει ο Ιεχωβά.» (Ησαΐας 13:10, 12, ΑΣΜ) Αποδίδουν πρώτον εις τον Θεόν όσα ανήκουν εις τον Θεόν, και έπειτα εις τον πολιτικόν επίγειον άρχοντα όσα ανήκουν εις αυτόν. (Ματθαίος 22:21) Συμφώνως προς την διδασκαλίαν του Χριστού, ούτοι έχουν συγκροτήσει μίαν παγκόσμιον αδελφότητα συγκειμένην εκ Ρώσων, Ουκρανών και μελών πολλών άλλων εθνών, η δε αδελφότης αυτών ταχέως αυξάνει καθ’ όλην την γην. Οι μάρτυρες του Ιεχωβά ουδένα βλάπτουν. Παραμένουν ουδέτεροι έναντι των διαμαχών του κόσμου τούτου. Δεν ασχολούνται εις ανατρεπτικήν τινα δράσιν και κατασκοπείαν. Δεν είναι εθνικισταί, ιδιοτελείς κεφαλαιοκράται ή ιμπεριαλισταί. Ως αληθείς Χριστιανοί ποτέ δεν θα ήτο δυνατόν να είναι τοιούτοι, ούτε και θα ηδύναντο να αγωνισθούν δια πολιτικήν τινα θεωρίαν ή ιδεολογίαν, είτε κομμουνιστικήν είτε δημοκρατικήν ή κεφαλαιοκρατικήν. Εις την Αμερικήν και εις άλλας δυτικάς χώρας, οι μάρτυρες του Ιεχωβά απεκλήθησαν «Κομμουνισταί», εις δε τας υπό Κομμουνιστικόν ελέγχον χώρας «ιμπεριαλισταί», διότι τηρούν στάσιν ουδετερότητος έναντι των υποθέσεων του κόσμου. Τα Κομμουνιστικά κράτη κατηγόρησαν αυτούς και εδίκασαν ως «ιμπεριαλιστικούς κατασκόπους» και επέβαλαν εις αυτούς ποινάς φυλακίσεως μέχρις είκοσι ετών. Ποτέ, όμως, αυτοί δεν ανεμίχθησαν εις ανατρεπτικήν δράσιν ή κατασκοπείαν.
Είναι, όθεν, απολύτως άδικον και αποτελεί παραβίασιν και της πλέον στοιχειώδους δικαιοσύνης το να φυλακίζωνται, να κρατούνται και να εκτοπίζωνται ούτοι, είτε δια μίαν ημέραν είτε δια είκοσι πέντε έτη.
Όχι μόνον εις τας δυτικάς χώρας, αλλά και εις τας υπό Κομμουνιστικόν έλεγχον τοιαύτας, οι μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν αναγνωρισθή ως αξιόπιστοι και ευσυνείδητοι εργάται. Πράττουν, λοιπόν, το καθήκον αυτών ως πολίται της χώρας εις την οποίαν ζουν. Είναι νοήμονές άνθρωποι, οι οποίοι δεν πιστεύουν εις την καταπίεσιν και εις την εσφαλμένην διδασκαλίαν των ψευδών θρησκειών. Δεν κλέπτουν, δεν μεθύουν, ώστε να επιβραδύνουν την παραγωγήν, και ποτέ δεν αναμιγνύονται εις πράξεις δολιοφθοράς. Ακολουθούν τας διδασκαλίας της Αγίας Γραφής, ήτις επετράπη προσφάτως υπό της Κυβερνήσεως της Ε.Σ.Σ.Δ, να εκτυπωθή και διανεμηθή εις την Ένωσιν των Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών.
Έν αξιόλογον σημείον, επί του οποίου οι μάρτυρες του Ιεχωβά, ως ακόλουθοι του Χριστού, διαφέρουν των συνανθρώπων των, είναι ότι ευπειθώς εμμένουν εις το να πράττουν ό,τι προσέταξε ο Χριστός, όταν είπε: «Και κηρυχθήσεται τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τη οικουμένη εις μαρτύριον πάσι τοις έθνεσι, και τότε ήξει το τέλος.» (Ματθαίος 24:14) Συνεπώς, οι μάρτυρες του Ιεχωβά πράττουν τούτο σήμερον εις πάντα τα έθνη, και θα εξακολουθήσουν να το πράττουν με κίνδυνον της ζωής αυτών, υπό διωγμόν και εναντίωσιν, καθώς είπεν ο Ιησούς: «Και έσεσθε μισούμενοι υπό πάντων των εθνών δια το όνομά μου,» και «Ιδού εγώ αποστέλλω υμάς ως πρόβατα εν μέσω λύκων.»—Ματθαίος 24:9· 10:16.
Θέλει η κυβέρνησις σας να συμμερισθή την ευθύνην της εκπληρώσεως αυτών των λόγων του Ιδρυτού της αληθινής Χριστιανοσύνης;
ΠΡΟΤΑΣΙΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕΩΣ
Θα είμεθα λίαν πρόθυμοι, όπως εκπρόσωποι του ημετέρου κυβερνώντος σώματος, της Βιβλικής και Φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά, συζητήσουν περαιτέρω το ζήτημα μεθ’ υμών, είτε μετά του υμετέρου πρώτου αντιπροσώπου εν ταις Ηνωμέναις Πολιτείαις της Αμερικής, είτε απ’ ευθείας μετά της υμετέρας Κυβερνήσεως εις Μόσχαν.
Έχετε επιτρέψει εις πολλάς αποστολάς εκ των δυτικών χωρών να επισκεφθούν την υμετέραν πρωτεύουσαν και την χώραν εν γένει. Θα ηθέλομεν, όθεν, να υποβάλωμεν την σκέψιν, όπως εξετάσητε επίσης την δυνατότητα να επιτρέψητε εις μίαν αποστολήν μαρτύρων του Ιεχωβά να έλθη εις Μόσχαν, ίνα σας παράσχη οιασδήποτε επιπροσθέτους πληροφορίας ηθέλετε ζητήσει και ίνα ζητήση παρ’ υμών την άδειαν να επισκεφθή τους Χριστιανούς αδελφούς μας εις τα διάφορα στρατόπεδα, οίτινες, ως ελπίζομεν, συντόμως θ’ αφεθούν ελεύθεροι δια διαταγής σας.
Εν τω μεταξύ δεν δυνάμεθα να πράξωμεν άλλο τι ειμή να πληροφορήσωμεν τον κόσμον περί των μαρτύρων του Ιεχωβά των ευρισκομένων εις τας Ρωσικάς φυλακάς, τα στρατόπεδα καταδίκων και τα κέντρα εξορίας, καθώς οφείλομεν προς αυτούς ως φίλους και αδελφούς ημών εν πίστει, να πληροφορήσωμεν τον κόσμον περί της καταστάσεώς των. Εν τούτοις, θα προετιμώμεν να ηδυνάμεθα να είπωμεν εις τον κόσμον ότι σεις, η Κυβέρνησις της Ρωσίας, διετάξατε ν’ αφεθούν ελεύθεροι οι μάρτυρες του Ιεχωβά εξ όλων αυτών των τόπων δια να είναι εις θέσιν να εργάζωνται ως ελεύθεροι πολίται της χώρας σας και να διάγουν ένα ήρεμον και ήσυχον βίον, όστις είναι, όπως πιστεύουν, εν αρμονία προς το παράδειγμα το δοθέν υπό του Ιησού Χριστού.—1 Τιμόθεον 2:1-6.
Διατηρούντες την ελπίδα ότι θέλετε μελετήσει την παρούσαν αίτησιν και θέλετε εκτιμήσει το αξιόλογον της προκειμένης περιπτώσεως και ότι θέλομεν λάβει μίαν ευνοϊκήν απάντησιν επ’ αυτής, διατελούμεν, Κύριε,
Μετά τιμής,
Μάρτυρες του Ιεχωβά
Kalle Salavaara
Ο Προτείνας την αποδοχήν του παρόντος Ψηφίσματος
Matti K. Tiainen, Προϊστάμενος της Συνελεύσεως.
Ο Υποστηρίξας την πρότασιν
Erkki Kankaanpää, Εισηγητής της Συνελεύσεως.
Ενεκρίθη ομοφώνως παρά της Περιφερειακής Συνελεύσεως Kemi,
ως επιβεβαιούται παρά του
Väinö Pallari, Εντεταλμένου επί των Δημοσίων Σχέσεων,
εν Kemi (Λαπωνίας) Φιλλανδίας σήμερον 30ήν ημέραν του μηνός Ιουνίου του έτους 1956.
ΠΩΣ ΕΓΙΝΕ ΔΕΚΤΟΝ
Σε κάθε συνέλευσι τέσσερες μάρτυρες του Ιεχωβά υπέγραψαν τρία αντίτυπα της αιτήσεως εκ μέρους των παρόντων. Ένα αντίτυπο εστάλη κατ’ ευθείαν στον Πρωθυπουργό Μπουλγκάνιν, στη Μόσχα, ένα αντίτυπο εταχυδρομήθη στον Ρώσο πρεσβευτή της χώρας στην οποίαν έγινε η συνέλευσις, ένα αντίτυπο εστάλη στα κεντρικά γραφεία της Εταιρίας Σκοπιά, και πρόσθετα αντίτυπα εστάλησαν στον τύπο, ο οποίος γενικά έκαμε καλά σχόλια.
Πώς εφέρθη η Ρωσική κυβέρνησις σ’ αυτή την αίτησι; Ίσαμε σήμερα την ηγνόησε. Ούτε λέξις δεν ηκούσθη. Το ότι ένα τουλάχιστον αντίτυπο ελήφθη στη Μόσχα, αποδεικνύεται από μια απόδειξι παραλαβής του Ταχυδρομείου Ηνωμένων Πολιτειών, εκ της οποίας εμφαίνεται ότι η αίτησις επεδόθη στη Ρωσική κυβέρνησι και παρελήφθη.
Κατεβλήθησαν, επίσης, προσπάθειες να επιδοθή η αίτησις προσωπικώς στους διαφόρους επιτοπίους Ρώσους πρεσβευτάς. Εν τούτοις, σε κάθε σχεδόν περίπτωσι ήταν αδύνατο να συναντήση κανείς τον ίδιο τον πρεσβευτή. Στην Ουρουγουάη, ο γραμματεύς του πρεσβευτού εδήλωσε ότι η αίτησις ήταν γεμάτη ψεύδη, και ηρνήθη απόλυτα να ενεργήση οτιδήποτε εν σχέσει με αυτήν. Επέμενε ότι η ελευθερία της λατρείας ήταν εξασφαλισμένη στη Ρωσία. Τ’ αποτελέσματα παρομοίων προσπαθειών σε άλλες χώρες όπως η Αυστρία, η Ολλανδία και η Ελβετία ήσαν όμοια.
Στη Γαλλία, ο γραμματεύς του πρεσβευτού εδέχθη την αίτησι. Ωστόσο, δεν μπορούσε να καταλάβη γιατί ‘Γάλλοι που ζουν στη Γαλλία ενδιεφέροντο για Ρώσους ζώντας στη Ρωσία’! Προφανώς ήταν ακατανόητο στη διάνοια του, που είχε τύχει Κομμουνιστικής εκπαιδεύσεως, ότι η αφοσίωσις μπορούσε να υπερπηδήση τους εθνικούς φραγμούς και τις διαφορές.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, επειδή απουσίαζε ο πρεσβευτής, ωρίσθη συνέντευξις με τον αξιωματούχο του αμέσως κατωτέρου βαθμού, κ. Στριγκάνωφ. Στη διάρκεια της συνομιλίας οι μάρτυρες εξέθεσαν τον σκοπό της επισκέψεώς των, τη θέσι που έλαβαν οι μάρτυρες του Ιεχωβά και ότι θα ήταν προς το συμφέρον της Ρωσικής κυβερνήσεως να ειρηνεύση με τους μάρτυρας. Ετονίσθη, επίσης, ότι η παρεξήγησις και η κακοπαράστασις ασφαλώς έκαμαν τη Ρωσική κυβέρνησι να λάβη τη στάσι που έλαβε και συνεστήθη η πορεία που έλαβε η κυβέρνησις της Πολωνίας, η οποία ηρεύνησε το ζήτημα των μαρτύρων και, αφού βρήκε αβάσιμες τις κατηγορίες εναντίον των, τους απεφυλάκισε.
Αλλ’ ο κ. Στριγκάνωφ ισχυρίσθη ότι πάρα πολλά ψεύδη εκυκλοφόρησαν σχετικά με τη Ρωσία και ότι αν οιοσδήποτε ήταν φυλακισμένος εκεί, αυτό δεν ωφείλετο στη θρησκεία του αλλά στο ότι παρέβη τον νόμο. Κατέκρινε τη στάσι που έλαβαν οι μάρτυρες σχετικά με τον πόλεμο και ισχυρίσθη ότι ο νόμος της Ρωσίας ήταν ανώτερος από τον νόμο του Ιεχωβά κι έπρεπε να τυγχάνη υπακοής στη Ρωσία. Κατ’ επανάληψιν εμνημόνευσε χλευαστικά το όνομα του Ιεχωβά και ηρνήθη να δεχθή την αίτησι, κι έκανε σαν να επρόκειτο για δυναμίτιδα, μη θέλοντας ούτε να την εγγίση καν.
Εν τούτοις, οι μάρτυρες του Ιεχωβά δεν αποθαρρύνονται εύκολα. Δεν εγκαταλείπουν εύκολα τον αγώνα. Σε ένδειξι των ειλικρινών και ακάμπτων προσπαθειών των να βοηθήσουν τους καταδυναστευμένους αδελφούς των που είναι πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα, απέστειλαν την 1η Μαρτίου 1957 την ακόλουθη κοινή αίτησι στους Κομμουνιστάς ηγέτας.
Πρωθυπουργόν Νικολάι Α. Μπουλγκάνιν
Πρόεδρον του Υπουργικού Συμβουλίου της Σοβιετικής Ενώσεως
Μόσχαν, Ε.Σ.Σ.Δ.
Κύριε:
Το κυβερνών σώμα της παγκοσμίου ομάδος Χριστιανών καλούμενων Μαρτύρων του Ιεχωβά απευθύνεται προς υμάς.
Σήμερον, υπό την διεύθυνσιν της Βιβλικής και Φύλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά της Πενσυλβανίας, μια ολονέν αύξουσα οργάνωσις Χριστιανών διακόνων, μαρτύρων του Ιεχωβά, διδάσκουν τον λόγον του Παντοδυνάμου Θεού και Δημιουργού του σύμπαντος, του Ιεχωβά, εις 162 χώρας, δημοκρατίας και αποικίας καθ’ άπασαν την γην. Πρόκειται περί αληθών Χριστιανών, καθοδηγούμενων εν τη γνησία λατρεία του Ιεχωβά Θεού υπό των εν τη Αγία Γραφή εκτιθεμένων δικαίων κανόνων και αρχών.
Εντός των ορίων της Ενώσεως Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών ευρίσκονται χιλιάδες τοιούτων μαρτύρων του Ιεχωβά, οίτινες πιστώς αγωνίζονται να υπηρετήσουν τον Υπέρτατον Θεόν, Ιεχωβά, εν μέσω λίαν δυσμενών συνθηκών. Πολλοί εξ αυτών συνελήφθησαν και τελούν εν φυλακίσει. Άλλοι εστάλησαν μακράν των κατοικιών των εν εξορία εις Σιβηρίαν. Αυτό δεν ωφείλετο εις διάπραξιν εγκλημάτων ή εις οιονδήποτε τύπον πολιτικής δράσεως. Οι μάρτυρες του Ιεχωβά αποτελούν την πλέον ειρηνικήν και νομοταγή ομάδα ανθρώπων επί της γης. Υπέστησαν ποινάς μόνον λόγω του ότι είναι αφιερωμένοι Χριστιανοί, οι οποίοι ειλικρινώς υπακούουν εις τας εντολάς του Ιησού Χριστού. Είναι αληθές ότι ζητούν πρώτον την βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνην αυτού, διότι τούτο είπεν ο Χριστός να πράττουν όλοι οι Χριστιανοί εις Ματθαίον 6:33. Αλλά πράττοντες τούτο υπακούουν επίσης εις πάντας τους νόμους της χώρας εις την οποίαν κατοικούν, εκτός εκεί ένθα γίνεται νόμος όστις αντιβαίνει προς τον υπέρτατον νόμον του Δημιουργού. Είναι ευσυνείδητοι και φροντίζουν ν’ αποδίδουν «τα του Καίσαρος εις τον Καίσαρα, και τα του Θεού εις τον Θεόν.»—Ματθαίος 22:21.
Επί πολλά ήδη έτη οι μάρτυρες του Ιεχωβά εντός της Σοβιετικής Ενώσεως υπεβλήθησαν εις μεγάλας δυσχερείας και σκληρούς διωγμούς. Κατήρτισαν επιτροπάς και αποστολάς εκ μέσου των ιδίων αυτών διακόνων προς τον σκοπόν της αναγνωρίσεως της θρησκευτικής των οργανώσεως κατά τα εν ισχύι τελούντα, αλλ’ εις πάσαν περίπτωσιν συνήντησαν άρνησιν και αντί να τύχη αναγνωρίσεως η Χριστιανική των οργάνωσις, συνελήφθησαν διάκονοι εκ των αποστολών των. Κατέστη γνωστόν ανά τον κόσμον ότι οι μάρτυρες του Ιεχωβά κατά χιλιάδας φυλακίζονται καθ’ άπασαν την Σοβιετικήν Ένωσιν και εξορίζονται εις Σιβηρίαν λόγω της Χριστιανικής των λατρείας.
Όλοι οι μάρτυρες του Ιεχωβά κάμνουν ιεροπρεπή αφιέρωσιν να υπηρετήσουν ως διάκονοι του Ιεχωβά Θεού και δεν δύνανται να παρεκκλίνουν ταύτης. Τελούν υπό την αυστηράν εντολήν να κηρύξουν το ευαγγέλιον της βασιλείας του Θεού. Πρέπει να είναι τόσον πιστοί εις τον Θεόν και να κατευθύνωνται υπό των αυτών θεοκρατικών νόμων, όσον και οι υποδειγματικοί απόστολοι του Ιησού Χριστού, οι οποίοι αντεμετώπισαν πολλάς εναντιώσεις και φυσικάς κακουχίας ένεκα της λατρείας των. Εις την Αγίαν Γραφήν, εις Πράξεις 5:17-40 ευρίσκομεν έν εκ των πολλών παραδειγμάτων δοκιμασίας των πρώτων Χριστιανών. Εις ταύτην δε την περίπτωσιν, ο διαπρεπής μη Χριστιανός νομοδιδάσκαλος Γαμαλιήλ έθεσε μίαν αρχήν δια το διοικητικόν συμβούλιον, η οποία ισχύει μέχρι σήμερον και εις την οποίον ευσεβάστως εφιστώμεν την υμετέραν προσοχήν εν σχέσει προς τας σημερινάς συλλήψεις μαρτύρων του Ιεχωβά εις την Σοβιετικήν Ένωσιν: «Εάν η βουλή αύτη ή το έργον τούτο ήναι εξ ανθρώπων, θέλει ματαιωθή· εάν όμως ήναι εκ Θεού, δεν δύνασθε να ματαιώσητε αυτό.»
Οι μάρτυρες του Ιεχωβά είναι δούλοι του Θεού. Το έργον των είναι εκ του Θεού. Δι’ ο και εις πάσας τας χώρας, και της Σοβιετικής Ενώσεως περιλαμβανόμενης, οι μάρτυρες του Ιεχωβά πρέπει να εξακολουθήσουν—και θα εξακολουθήσουν με την βοήθειαν του Ιεχωβά Θεού—να διάγουν Χριστιανικήν ζωήν και να λατρεύουν τον Ύψιστον.
Οι αληθείς Χριστιανοί αγαπούν αλλήλους και ενδιαφέρονται μεγάλως δια τους συγχριστιανούς των. Σπεύδουν εις βοήθειαν αλλήλων εις οιονδήποτε καιρόν ανάγκης δι’ υλικήν και πνευματικήν βοήθειαν. Οι μάρτυρες του Ιεχωβά είναι τοιούτοι Χριστιανοί και δια τούτο εις πάντα τα μέρη της γης εντός των τελευταίων εννέα μηνών οι μάρτυρες του Ιεχωβά υπέβαλον εις υμάς αίτησιν εν τη τιμητική υμών θέσει παρά τη Σοβιετική Ενώσει ίνα διερευνήσητε τας γενομένας καταχρήσεις εναντίον των ομοπίστων αυτών μαρτύρων του Ιεχωβά εν τη χώρα υμών και αποδώσητε ελευθερίαν λατρείας εις τους εν Χριστώ αδελφούς μας.
Η αίτησις απεστάλη υμίν εις δεκάδας γλωσσών εκ μέρους 199 συνελεύσεων των μαρτύρων του Ιεχωβά. Έκαστον αντίτυπον εταχυδρομήθη αεροπορικώς επί συστάσει. Επίσης δε και δια να φθάση ασφαλώς η ουσιώδης αύτη υπόθεσις μέχρι της υμετέρας προσοχής, διεβιβάσθησαν αντίτυπα της αιτήσεως και μέσω των Σοβιετικών διπλωματικών εκπροσώπων των διαπεπιστευμένων εν εκάστη χώρα.
Έν σύνολον 462.936 μαρτύρων του Ιεχωβά ανά σύμπαντα τον κόσμον υπεστήριξαν την αίτησιν ταύτην και αναμένουν νεώτερα περί της ληφθησομένης ενεργείας παρά της κυβερνήσεως της Ενώσεως Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών προς ανακούφισιν των αυτόθι δεινοπαθούντων Χριστιανών μαρτύρων του Ιεχωβά.
Ως κυβερνών σώμα των ανά τον κόσμον μαρτύρων του Ιεχωβά είμεθα εξουσιοδοτημένοι να διαβιβάσωμεν συνημμένως σύνθετον αίτησιν διαλαμβάνουσαν τα προβλήματα των μαρτύρων του Ιεχωβά εν τη Σοβιετική Ενώσει. Ως διάκονοι δε του Υπέρτατου Θεού, Ιεχωβά, υποχρεούμεθα ενώπιον Αυτού να ζητήσωμεν από υμάς όπως επιληφθήτε του σοβαρού τούτου προβλήματος. Είμεθα εισέτι πρόθυμοι να στείλωμεν επιτροπήν μας εις Μόσχαν δια τας προταθείσας συζητήσεις.
Ημείς, εκπροσωπούντες τους 462.936 αιτούντας μάρτυρας του Ιεχωβά, ευσεβάστως αιτούμεθα έγκαιρον απάντησιν. Η ευθύνη ήδη απόκειται εις υμάς ενώπιον του Υψίστου Θεού Ιεχωβά: «Και προσέχετε μήπως ευρεθήτε και θεομάχοι.»—Πράξεις 5:39.
Υποβάλλεται παρά των Διευθυντών της
WATCH TOWER BIBLE AND TRACT SOCIETY OF PENNSYLVANIA
N. H. Knorr, Πρόεδρος
F. W. Franz, Αντιπρόεδρος
Grant Suiter, Γραμματεύς-Ταμίας
H. H. Riemer, Βοηθός Γραμματέως-Ταμίου
T. J. Sullivan, Διευθυντής
L. A. Swingle, Διευθυντής
M. G. Henschel, Διευθυντής
Συνημμένα
Προωθώντας το επίμαχο αυτό ζήτημα, οι μάρτυρες του Ιεχωβά εξεπλήρωσαν ένα τριπλούν καθήκον. Έδωσαν μαρτυρία για την υπεροχή του Ιεχωβά· ετόνισαν στους εχθρούς του Ιεχωβά τη σφαλερότητα της πορείας των και προσεπάθησαν να βοηθήσουν τους αδελφούς των που είναι πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα.
Επαναπαύονται στην υπόσχεσι του Ιησού: «Ο δε Θεός δεν θέλει κάμει την εκδίκησιν των εκλεκτών αυτού, των βοώντων προς αυτόν ημέραν και νύκτα, αν και μακροθυμή δι’ αυτούς; Σας λέγω, ότι θέλει κάμει την εκδίκησιν αυτών ταχέως.»—Λουκ. 18:7, 8.