Χριστιανικό Βάπτισμα για την Κοινωνία του Νέου Κόσμου

«Θέλομεν περιπατήσει εν ταις τρίβοις αυτού [του Ιεχωβά].»—Μιχ. 4:2.

1. Πρέπει τώρα να βαπτίζεται ο καθένας που κάνει αφιέρωσι στον Ιεχωβά; Περιλαμβάνονται σ’ αυτό τα «άλλα πρόβατα» του Κυρίου;

Σ’ ΑΥΤΟ το τεύχος της Σκοπιάς και στο προηγούμενο εξετέθησαν πολλά όσον αφορά την αφιέρωσι στον Ιεχωβά και το βάπτισμα ως σύμβολόν της. Εδώ η εξέτασις αναπτύσσεται περισσότερο. Με βάσι τα όσα προηγήθησαν, πρέπει άρα γε να βαπτίζονται τα «άλλα πρόβατα» του Κυρίου Ιησού; (Ιωάν. 10:16) Η απάντησις σ’ αυτή την ερώτησι είναι, Μάλιστα. Όλοι όσοι αφιερώνονται να πράττουν το θέλημα του Θεού πρέπει να βαπτισθούν προς μαρτυρίαν τούτου, σ’ αυτό δε περιλαμβάνονται εκείνοι που βρίσκουν κατόπιν τον εαυτό τους μέλη των «άλλων προβάτων» του Κυρίου, του «πολλού όχλου», της τάξεως που έχει επίγειες ελπίδες αιωνίου ζωής. (Αποκάλ. 7:9) Αυτοί επιθυμούν να εκτελούν κάθε τι που είναι δίκαιο. Το βάπτισμα γι’ αυτούς είναι κατάλληλο προς τον σκοπόν αυτόν, όπως ακριβώς ελέχθη από τον Ιησούν όσον αφορά το βάπτισμά του καθώς αναγράφεται εις Ματθαίον 3:15. Ότι αυτοί οι λάτρεις του Ιεχωβά, που συνάγονται τώρα, κάνουν μια ατομική αφιέρωσι αποδεικνύεται, μεταξύ άλλων Γραφικών εδαφίων, και από την αρχαία προφητεία του Μιχαία: «Και έθνη πολλά θέλουσιν υπάγει, και ειπεί, Έλθετε, και ας αναβώμεν εις το όρος του Ιεχωβά, και εις τον οίκον του Θεού του Ιακώβ· και θέλει διδάξει ημάς τας οδούς αυτού, και θέλομεν περιπατήσει εν ταις τρίβοις αυτού.» (Μιχ. 4:1-5, ΑΣ) Αυτό δείχνει αφοσίωσι στον Θεό, αφιέρωσι να ‘περιπατούν στας τρίβους του’. Είναι αναγκαίο να εξετάσωμε εδώ το ζήτημα της πορείας της ενεργείας που θα μας καταστήση ικανούς να είμεθα βέβαιοι ότι τελούμε το βάπτισμα με τον κατάλληλο τρόπο.

ΡΑΝΤΙΣΜΑ, ΕΠΙΧΥΣΙΣ Ή ΚΑΤΑΒΥΘΙΣΙΣ;

2. Ποιές μορφές χρησιμοποιήσεως του ύδατος υποστηρίζονται στις παραδεδεγμένες θρησκείες σήμερα;

² Μια κοινώς παραδεδεγμένη άποψις βαπτίσματος είναι αυτή που διατυπώνεται εδώ: «Με την παρούσα εγκεκριμένη τελετουργία της Λατινικής Εκκλησίας, το βάπτισμα πρέπει να τελήται με λούσιμο της κεφαλής του υποψηφίου.» Τονίζεται ότι «το νερό πρέπει να ρέη, όχι απλώς να εγγίζη.» Περαιτέρω «η ίδια η λέξις ‘βαπτίζω’, όπως είδαμε, σημαίνει πλύνω. Τρεις μορφές πλύσεως έχουν επικρατήσει μεταξύ των Χριστιανών, και η Εκκλησία θεωρεί ότι όλες είναι έγκυρες επειδή εκπληρώνουν την απαιτούμενη σημασία της βαπτιστικής λούσεως. Οι μορφές αυτές είναι κατάδυσις, επίχυσις και ράντισμα. Η πιο αρχαία μορφή που συνήθως χρησιμοποιείται είναι αναμφισβήτητα η κατάδυσις. . . . Στη Λατινική Εκκλησία, η κατάδυσις φαίνεται ότι είχε επικρατήσει ως τον δωδέκατον αιώνα.»—Η Καθολική Εγκυκλοπαιδεία.

3. Η λέξις «βαπτίζω» σημαίνει «πλύνω»; Τι σημαίνει;

³ Η παραδεδεγμένη θρησκεία επιτρέπει να αχθή η ιδέα της πλύσεως σε τέτοια ακρότητα, ώστε το βάπτισμα μπορεί να τελεσθή σε αγέννητα βρέφη! Εγείρεται, λοιπόν, το ερώτημα αναφορικά με την καταλληλότητα της επιχύσεως ή του ραντίσματος εν αντιθέσει με την κατάδυσι ή καταβύθισι και έτσι πρέπει να παρατηρηθή ότι το υπόδειγμα που έδωσε ο Ιησούς ήταν η κατάδυσις. Βαπτίζω δεν σημαίνει πλύνω, αλλά μάλλον καταδύω ή καταβυθίζω. Αυτό αποδεικνύεται από τις Γραφές σε όλες τις περιπτώσεις που αναφέρονται στο Χριστιανικό εν ύδατι βάπτισμα, καθώς και σε άλλες χρήσεις της λέξεως «βαπτίζω». Το ράντισμα ή η επίχυσις μπορεί ν’ ανταποκρίνωνται στις απαιτήσεις της παραδεδεγμένης θρησκείας που θεωρεί το βάπτισμα ως μυστήριο (που δεν είναι), επειδή δίνει έμφασι στη διδασκαλία της απολούσεως. Εν τούτοις, η Γραφή δείχνει την πραγματική σημασία του Χριστιανικού βαπτίσματος, ότι είναι, δηλαδή, σύμβολον αφιερώσεως, ταφή της προηγουμένης πορείας ενός ατόμου και έγερσις στο να πράττη το θέλημα του Ιεχωβά. Μόνο κατάδυσις θα μπορούσε να το συμβολίση αυτό.

4. Με ποιον τρόπο οι εκφράσεις «θάνατος» και «συνετάφημεν» αποδεικνύουν τη σημασία της λέξεως «βαπτίζω»:

⁴ Είναι σπουδαίο να παρατηρήσωμε ότι η σημασία που δίνουν τα λεξικά στην Ελληνική μας λέξι βάπτισμα είναι κατάδυσις, βουτιά, καταβύθισις. Στην περίπτωσι του Χριστιανικού βαπτίσματος προς συμβολισμόν της αφιερώσεως, η σημασία είναι κατάδυσις στο νερό. Στη Γραφή υπάρχουν επίσης πολλές περιπτώσεις που η κατάδυσις και το βύθισμα δεν αναφέρονται στο Χριστιανικό βάπτισμα εν ύδατι ως σύμβολον αφιερώσεως. Παραδείγματος χάριν, δεν θα εσκεπτόμεθα για ελαφρό απλώς ράντισμα ενός ατόμου με θάνατο, και όμως, εις Ρωμαίους 6:3, 4, ο Παύλος λέγει ότι οι Χριστιανοί βαπτίζονται στον θάνατο του Ιησού Χριστού και επίσης θάπτονται στο βάπτισμά του. Όταν ένας θάπτεται κατά γράμμα, δεν ραντίζεται με λίγο χώμα ούτε χύνεται επάνω του λίγο χώμα, αλλά καλύπτεται μ’ αυτό. Το ίδιο γίνεται με την κατάβασι στον θάνατο του Ιησού Χριστού.

5. Πώς άλλα εδάφια μάς κάνουν ν’ αντιμετωπίσωμε το γεγονός ότι η Γραφή διδάσκει μόνο ολική κατάδυσι;

⁵ Έχομε παρατηρήσει πώς ο Ιησούς εβαπτίσθη στον Ιορδάνη, και στο κατά Ιωάννην 3:23 τονίζεται ότι υπήρχε μεγάλη ποσότης ύδατος όπου εβάπτιζε ο Ιωάννης ο Βαπτιστής. Παρατηρήστε, επίσης την ενέργεια ενός αρχαίου Χριστιανού προσηλύτου. «Ιδού ύδωρ· τι με εμποδίζει να βαπτισθώ; . . . και κατέβησαν αμφότεροι εις το ύδωρ, . . . και εβάπτισεν αυτόν. Ότε δε ανέβησαν εκ του ύδατος, . . . επορεύετο την οδόν αυτού.» (Πράξ. 8:36, 38, 39) Πολύ περισσότερα Βιβλικά παραδείγματα μπορούν να παρατεθούν. Ένα αναφέρεται στη Γραφική περικοπή της Εξόδου 12:22: «Έπειτα θέλετε λάβει δέσμην υσσώπου, και θέλετε εμβάψει αυτήν εις το αίμα, το οποίον θέλει είσθαι εις λεκάνην.» Η λέξις «εμβάπτω», ή βάπτω, όπως αναφέρεται στην Ελληνική μετάφρασι των Εβδομήκοντα, σημαίνει «καταδύω» ή «βαπτίζω», και εννοεί στο εδάφιο αυτό την καταβύθισι της δέσμης του υσσώπου στο αίμα της λεκάνης. (ΜΝΚ, υποσημείωσις) Αντιμετωπίζομε το γεγονός ότι οι Γραφές διδάσκουν βάπτισμα με ολική κατάδυσι και ακόμη το γεγονός ότι η συνήθεια του ραντίσματος και της επιχύσεως στο θρησκευτικό «βάπτισμα» είναι μια επινόησις ανθρώπων και δεν εγκρίνεται από τη Γραφή. Η Καθολική Εγκυκλοπαιδεία λέγει ότι η Γραφή δεν είναι η μόνη αυθεντία, αλλ’ ότι πρέπει να βασιζώμεθα στην παράδοσι όταν πρόκειται για τα λεγόμενα «μυστήρια». Φυσικά, πρέπει να βασίζωνται στην παράδοσι για να υποστηρίξουν το ζήτημα αυτό, επειδή ο Λόγος του Θεού δεν τους υποστηρίζει.

6. Ενώ «βαπτίζω» πάντοτε σημαίνει κατάδυσι, χρησιμοποιείται μήπως μερικές φορές στη Γραφή αναφορικά με κάτι άλλο παρά με την κατάδυσι στο νερό;

⁶ Η λέξις «βαπτίζω» χρησιμοποιείται επίσης αναφορικά με την κατάδυσι στο άγιο πνεύμα του Θεού μέσω του Ιησού Χριστού, εκείνων που καλούνται να είναι μέλη του σώματος του Χριστού. (Πράξ. 1:5· 2:1-4, 32, 33) Η λέξις «βαπτίζω» χρησιμοποιείται επίσης, όχι αναφορικά με την κατάδυσι στο νερό ως σύμβολον αφιερώσεως, αλλ’ αναφορικά με το να γίνη κανείς μέλος του σώματος του Χριστού, να καταδυθή σ’ αυτόν ως τοιούτο. (1 Κορ. 12:12, 13· Γαλ. 3:27, 28· Εφεσ. 4:4, 5) Όσον αφορά την καταβύθισι στον θάνατο του Χριστού, η λέξις «βαπτίζω» χρησιμοποιείται εις Μάρκον 10:38, 39· Λουκάν 12:50· Ρωμαίους 6:3, 4· 1 Κορινθίους 15:29 και Κολοσσαείς 2:12. Επομένως, κάθε φορά που η λέξις «βαπτίζω» βρίσκεται στη Γραφή, δεν αναφέρεται στην κατάδυσι των Χριστιανών στο ύδωρ. Είναι ανάγκη να γνωρίζωμε τι εξετάζει η περικοπή της Γραφής, τι δείχνουν τα συμφραζόμενα και το ζήτημα που τονίζει. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίον διαβάζομε κάθε δημοσίευμα. Δεν πρέπει ν’ αφήσωμε τον εαυτό μας να παροδηγηθή με ανθρώπινη παράδοσι από τις διδασκαλίες του Λόγου του Θεού. Σημειώστε επίσης ότι η συντριπτική πύρινη καταστροφή που θα προέλθη από τον Ιεχωβά εναντίον των εχθρών του παριστάνεται ως βάπτισμα πυρός.—Ματθ. 3:11, 12· Λουκ. 3:16, 17.

7. Για να συνοψίσωμε ως το σημείο αυτό, τι έχομε να πούμε για την αφιέρωσι και το βάπτισμα;

⁷ Ελπίζομε ότι η εξέτασις του ζητήματος της αφιερώσεως και του βαπτίσματος ως το σημείο αυτό έγινε με σαφήνεια. Για να συνοψίσωμε: Πρέπει να κάμετε αφιέρωσι στον Ιεχωβά Θεό. Πρέπει να συμβολίσετε την αφιέρωσι αυτή με την πράξι υπακοής του να βαπτισθήτε εν ύδατι ενώπιον μαρτύρων, δηλαδή, ενώπιον άλλων από τον λαόν του Ιεχωβά. Τώρα, μετά την αφιέρωσι, τι απαιτείται;

ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ

8. Επαναλάβατε τα λόγια του Ιησού εις Ματθαίον 28:19, 20. Είναι μήπως μυστηριακά τυπικά λόγια; Τι δείχνουν;

⁸ Μερικοί λέγουν ότι τα λόγια του Ιησού εις Ματθαίον 28:19, 20 είναι τυπικά λόγια που πρέπει να επαναλαμβάνωνται κατ’ ουσίαν στον καιρό του βαπτίσματος και ότι η επανάληψις αυτών ακριβώς των λόγων εκπληρώνει κάποιον μυστηριακό σκοπό. Δεν έχει έτσι το πράγμα. Μάλλον, αυτά τα λόγια διδασκαλίας του Ιησού προς τους μαθητάς του δείχνουν τι απαιτείται τώρα από τους αφιερωμένους και τι μπορεί να αναμένεται απ’ αυτούς. Τα λόγια είναι τα εξής: «Πορευθέντες λοιπόν μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αυτούς να φυλάττωσι πάντα όσα παρήγγειλα εις εσάς.»

9. Το να ‘βαπτισθούμε στο όνομα του Πατρός’ τι δείχνει ως προς εκείνον στον οποίον έγινε η αφιέρωσις;

⁹ «Εις το όνομα του Πατρός», βεβαιότατα, επειδή η ίδια η αφιέρωσις γίνεται στον Πατέρα, τον Ιεχωβά Θεό. Το να βαπτισθούμε στο όνομά του σημαίνει να έχωμε αφιερωθή σ’ αυτόν, να βαπτισθούμε προς συμβολισμόν της αφιερώσεως αυτής με πλήρη αναγνώρισι του αξιώματος του, της υπεροχής του και της εξουσίας του ως του Υψίστου. Όπως διετυπώθη από τον Αρχηγόν μας: «Έρχομαι . . . δια να κάμω, ω Θεέ, το θέλημά σου.» (Εβρ. 10:7) Εκείνος που αφιερώνεται πλησιάζει τον Ιεχωβά μέσω του Ιησού Χριστού, και «ο προσερχόμενος εις τον Θεόν, πρέπει να πιστεύση, ότι είναι, και γίνεται μισθαποδότης εις τους εκζητούντας αυτόν.» (Εβρ. 11:6) Ο Ιησούς ο ίδιος είπε: «Πάτερ. . . , αγιασθήτω το όνομά σου.» «Εγώ ήλθον εν τω ονόματι του Πατρός μου.» «Τα έργα τα οποία εγώ κάμνω εν τω ονόματι του Πατρός μου, ταύτα μαρτυρούσι περί εμού.»—Λουκ. 11:2· Ιωάν. 5:43· Ιωάν. 10:25.

10. Τι απαιτεί ο Πατήρ από έναν που βαπτίζεται στο όνομά του;

¹⁰ Αναμένεται από εκείνον που αφιερώνεται ότι θα υποστηρίζη την υπόθεσι του Πατρός, την υπόθεσι της αληθινής λατρείας, θα κηρύττη προς τιμήν του Λόγου και του ονόματος του Ιεχωβά Θεού, θα βαστάζη πλήρως τις ευθύνες του ως διάκονος, ως κήρυξ στην υπηρεσία του αγρού από σπίτι σε σπίτι, και με άλλον τρόπο θα συμμετέχη πλήρως στη δράσι της κοινωνίας του Νέου Κόσμου, για να προαγάγη τη διακήρυξι της Βασιλείας και να υποστηρίξη την αληθινή λατρεία του Ιεχωβά. Εκείνος που αφιερώνεται πρέπει να είναι μάρτυς από σπίτι σε σπίτι στο βαθμό της ικανότητός του όπως ήταν και ο Χριστός Ιησούς και οι απόστολοι, και πρέπει και με άλλους τρόπους να είναι μάρτυς και διαγγελεύς της θεοκρατικής βασιλείας της δικαιοσύνης. Είναι θέλημα του Θεού ο αφιερωμένος να μελετά συνεχώς τον Λόγον του, να κηρύττη τον λόγον του και να προοδεύη στη δικαιοσύνη. Εκείνος που αφιερώθη βρίσκεται σε μια προσωπική σχέσι με τον Θεό· πρέπει να επακολουθήση η ακεραιότης του προς τον Ιεχωβά.

11. Τι θα κάμη όσον αφορά την οργάνωσι της κοινωνίας του Νέου Κόσμου ένας που ‘εβαπτίσθη στο όνομα του Πατρός’;

¹¹ Όπως ακριβώς η αγάπη της δικαιοσύνης ήταν ένα ουσιώδες προηγούμενο της στροφής του στον Ιεχωβά κατά πρώτον λόγον, έτσι και η αγάπη της δικαιοσύνης πρέπει να εξακολουθήση να υπάρχη μέσα του για να τον τηρή στο δρόμο της ακεραιότητος, πιστόν στις ευχές της αφιερώσεώς του. Αυτό σημαίνει ότι θα διατηρή την κοινωνία του Νέου Κόσμου καθαρή, ευθεία και σε ενότητα. Θα διευθετή τις δυσκολίες που εγείρονται μεταξύ του ιδίου και οποιουδήποτε άλλου ατόμου στην κοινωνία του Νέου Κόσμου μ’ ένα Γραφικό τρόπο, δεν θα κάνη κακό που επηρεάζει την εκκλησία και την υπηρεσία της, και θα δέχεται κατ’ ιδίαν επίπληξι, και, αν δοθή, δημοσία επίπληξι από τους συνδούλους του στην κοινωνία του Νέου Κόσμου, τη θεοκρατική οργάνωσι. Δεν θα εμπλέκεται σε δογματική ακαθαρσία, σε ηθική ακαθαρσία ή σε δημιουργία ταραχής. Θα προσπαθή, σε όλες αυτές και σε άλλες υποθέσεις, ιδιωτικές και διακονικές, να συμμορφώνεται προς το θέλημα του ουρανίου Πατρός, στο όνομα του οποίου εβαπτίσθη και στον οποίον έγινε η αφιέρωσίς του.

12. Ποιο όνομα έχει ο Υιός;

¹² «Βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα . . . του Υιού.» Η ίδια η πράξις του βαπτίσματος ακολουθεί το παράδειγμα που εδόθη από τον Υιό, ο οποίος έτσι εσυμβόλισε την αφιέρωσι του στον Ιεχωβά. Αυτός είναι ο κατάλληλος εκείνος που πρέπει να ακολουθήσωμε επειδή, όπως λέγει ο ουράνιος Πατήρ του: «Ιδού, έδωκα αυτόν μαρτύριον εις τους λαούς, άρχοντα και προστάττοντα εις τους λαούς.» (Ησ. 55:4) «Ο Θεός υπερύψωσεν αυτόν, και εχάρισεν εις αυτόν όνομα το υπέρ παν όνομα· δια να κλίνη εις το όνομα του Ιησού παν γόνυ επουρανίων και επιγείων και καταχθονίων· και πάσα γλώσσα να ομολογήση ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Κύριος, εις δόξαν Θεού Πατρός.» (Φιλιππησ. 2:9-11) Ο Ιησούς Χριστός κατέχει το υψηλό αυτό αξίωμα, και το να βαπτισθούμε στο όνομά του αποτελεί αναγνώρισιν τούτου, εκτίμησι της εξουσίας που ασκεί με διορισμό του Ιεχωβά. Όπως αναφέρεται στην Αποκάλυψι 19:16: «Έχει γεγραμένον το όνομα, Βασιλεύς βασιλέων και Κύριος κυρίων.»

13. Τι σημαίνει ‘βαπτιζόμεθα στο όνομα του Υιού’;

¹³ Η σωτηρία για την οποία ελπίζομε και στην οποία εμπιστευόμεθα και για την οποία αυτός τελικά υπηρετεί προς όφελός μας σε ιερατική υπηρεσία, βασίζεται σ’ αυτόν ως τη μεγάλη προμήθεια του Ιεχωβά. Αυτό το σημείο τονίζεται από τον Παύλο όταν γράφη: «Κατεστάθη αίτιος σωτηρίας αιωνίου εις πάντας τους υπακούοντας εις αυτόν, ονομασθείς υπό του Θεού αρχιερεύς κατά την τάξιν Μελχισεδέκ.» (Εβρ. 5:9, 10) Το όνομά του είναι Βασιλεύς βασιλέων, Κύριος κυρίων, Αρχιερεύς κατά την τάξιν Μελχισεδέκ, και επίσης, «το όνομα αυτού θέλει καλεσθή Θαυμαστός, Σύμβουλος, Θεός ισχυρός, Πατήρ του μέλλοντος αιώνος, Άρχων ειρήνης.» (Ησ. 9:6) Το να βαπτισθούμε, επομένως, στο όνομα του Μεγάλου αυτού δείχνει ότι η αφιέρωσις στον Ιεχωβά δεν είναι χωρίς αναγνώρισι του Υιού, αλλά περιέχει εκτίμησι του γεγονότος ότι η σχέσις μας προς τον Ιεχωβά Θεό είναι μέσω του Υιού, Ιησού Χριστού, και ομολογούμε την κυριότητά του προς δόξαν του Θεού Πατρός. Είδαμε ότι, όχι το να βραχούμε με νερό, αλλά η θυσία του Χριστού είναι η βάσις της σωτηρίας μας και της αφέσεως των αμαρτιών. «Ούτος είναι αληθώς ο Σωτήρ του κόσμου.» «Αυτός είναι ιλασμός περί των αμαρτιών ημών· και ουχί μόνον περί των ημετέρων, αλλά και περί όλου του κόσμου.» (Ιωάν. 4:42· 1 Ιωάν. 2:2) Με χαρά, λοιπόν, αναγνωρίζομε το αξίωμα της εξουσίας και μάλιστα το «όνομα» του Υιού.

14. Γιατί ‘βαπτιζόμεθα στο όνομα του αγίου πνεύματος’;

¹⁴ «Πορευθέντες . . . βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα . . . του Αγίου Πνεύματος.» Τι είναι το άγιο πνεύμα; Είναι η ενεργός δύναμις του Θεού, μέσω της οποίας αυτός εκπληρώνει τους σκοπούς του. Ο ίδιος ο Λόγος του Θεού παρεσχέθη μέσω της δυνάμεώς του υπό την έμπνευσιν του πνεύματός του και διεφυλάχθη απ’ αυτό, και τούτο πρέπει να το αναγνωρίζωμε. Το ότι βαπτιζόμεθα, επομένως, στο όνομα του αγίου πνεύματος είναι προς αναγνώρισιν της λειτουργίας και του σκοπού της αγίας και δικαίας ενεργού δυνάμεως του Θεού. Αυτό ενεργεί επάνω στον λαό του, και το να περιπατούμε σύμφωνα με αυτό σημαίνει να περιπατούμε σύμφωνα με τη δικαιοσύνη, επειδή αυτό είναι αληθινά ένα άγιο πνεύμα. (Γαλ. 5:16-26· Εφεσ. 5:18) Απαιτείται από μας να ενεργούμε έτσι. Όπως είναι γραμμένο, «ο σπείρων εις το Πνεύμα, θέλει θερίσει εκ του Πνεύματος ζωήν αιώνιον.» (Γαλ. 6:8) Από τον αφιερωμένον απαιτείται να ενασχολήται σε θεοκρατική στρατεία πιστά, με νομιμοφροσύνη, χωρίς να ρίχνη κάτω τα όπλα, χωρίς να ζητή άδεια απουσίας ή απαλλαγή, χαρούμενος για την ευκαιρία να υποστηρίζη το μέρος του Ιεχωβά σε κάθε αμφισβήτησι. Έχομε μια μεγάλη μάχαιρα του πνεύματος που πρέπει να την χειριζώμεθα, όπως αναφέρεται: «Λάβετε . . . την μάχαιραν του Πνεύματος, ήτις είναι ο λόγος του Θεού.»—Εφεσ. 6:17.

15. Είναι η διαίρεσις σε δόγματα Χριστιανική αρχή;

¹⁵ Συνεπώς, ένας Χριστιανός δεν μπορεί να βαπτισθή στο όνομα εκείνου που πραγματικά κάνει το βάπτισμα ή στο όνομα οποιουδήποτε ανθρώπου, ούτε στο όνομα οποιασδήποτε οργανώσεως, αλλά στο όνομα του Πατρός, του Υιού και του αγίου πνεύματος. Τούτο δείχνει ότι, μεταξύ άλλων, η Χριστιανοσύνη δεν είναι υπόθεσις ενός δόγματος, ότι οι θρησκευτικές διαιρέσεις δεν έχουν τίποτε να κάμουν μ’ αυτήν. «Διεμερίσθη ο Χριστός; μήπως ο Παύλος εσταυρώθη δια σας; ή εις το όνομα του Παύλου εβαπτίσθητε; Ευχαριστώ εις τον Θεόν ότι ουδένα από σας εβάπτισα, ειμή Κρίσπον και Γάιον· να μη είπη τις ότι εις το όνομά μου εβάπτισα.»—1 Κορ. 1:13-15.

16. Πρέπει να επιβάλλεται σε κανένα το βάπτισμα;

¹⁶ Έχοντας υπ’ όψι τις ευλογητές θείες απαιτήσεις στις οποίες πρέπει ν’ ανταποκριθούν οι αφιερωμένοι δούλοι του Θεού, μπορούμε να δούμε ότι η απόφασις της αφιερώσεως πρέπει να είναι απόφασις από ελευθέρα θέλησι και ότι δεν πρέπει να επιβάλλεται σε οποιονδήποτε. ‘Παρακαλούμε’ άτομα να ‘διαλλαγούν προς τον Θεόν’, αλλ’ ο καθένας πρέπει τελικά ν’ αποφασίση μόνος του τι θα πράξη, αν θα πράξη κάτι, για ν’ ανταποκριθή στην αλήθεια. (2 Κορ. 5:20) Ο τρόπος με τον οποίον έθεσε το ζήτημα ο απόστολος Παύλος στην πρώτη του επιστολή προς Κορινθίους είναι: «Διότι δεν με απέστειλεν ο Χριστός δια να βαπτίζω, αλλά δια να κηρύττω το ευαγγέλιον· ουχί εν σοφία λόγου, δια να μη ματαιωθή ο σταυρός του Χριστού.»—1 Κορ. 1:17.

17. Τι έχομε να πούμε περί του νηπιοβαπτισμού;

¹⁷ Τούτο αποκλείει τον νηπιοβαπτισμό επειδή τα νήπια δεν μπορούν να λάβουν αυτή τη ζωτική απόφασι. Η πίστις είναι η βάσις της στροφής προς τον Ιεχωβά. Η πίστις, εξ άλλου, βασίζεται στη γνώσι του Θεού και στην αποδοχή του Λόγου της αληθείας του. «“Πας όστις θέλει επικαλεσθή το όνομα του Ιεχωβά, θέλει σωθή.” Πώς λοιπόν θέλουσιν επικαλεσθή εκείνον εις τον οποίον δεν επίστευσαν; και πώς θέλουσι πιστεύσει εις εκείνον περί του οποίου δεν ήκουσαν;» (Ρωμ. 10:13, 14, ΜΝΚ) Το βάπτισμα δεν είναι ένα μυστήριο αλλ’ ένα σύμβολον αφιερώσεως. Συνεπώς, το βάπτισμα των νηπίων ή μικρών παιδιών κάτω από την ηλικία της ευθύνης είναι αντιχριστιανικό και δεν πρέπει να επιδιδώμεθα σ’ αυτό. Η αφιέρωσις ακολουθεί μια περίοδο εκπαιδεύσεως. Η εκπαίδευσις πρέπει να συνεχισθή. Το βάπτισμα ακολουθεί την αφιέρωσι, και η εκπαίδευσις πρέπει να συνεχισθή κατόπιν. Η παραδεδεγμένη Ρωμαιοκαθολική προμήθεια για το «βάπτισμα» αγεννήτων βρεφών είναι τόσο γελοία όσο και ειδωλολατρική. Ο ισχυρισμός ότι ο νηπιοβαπτισμός είναι αναγκαίος βασίζεται στην ψευδή υπόθεσι ότι το βάπτισμα είναι μυστήριο, όπως εξητάσθη προηγουμένως.

18. Με ποιον τρόπο γίνεται δημοσία ομολογία για να δειχθούν τα προσόντα για βάπτισμα;

¹⁸ Ποιοί είναι κατάλληλοι για βάπτισμα; Εκείνοι που όταν ερχωνται για να βαπτισθούν, μπορούν να σταθούν και να πουν μεγαλοφώνως ενώπιον των παρόντων μαρτύρων «Μάλιστα» σε κάθε μια από τις ακόλουθες ερωτήσεις. (1) Έχετε αναγνωρίσει τον εαυτό σας ενώπιον του Ιεχωβά Θεού ως αμαρτωλόν που έχει ανάγκην σωτηρίας, και έχετε ομολογήσει σ’ αυτόν ότι η σωτηρία αυτή προέρχεται από αυτόν, τον Πατέρα, μέσω του Υιού του Ιησού Χριστού; (2) Με βάσι αυτή την πίστι στον Θεό και στην προμήθειά του για σωτηρία έχετε αφιερωθή ανεπιφύλακτα στον Θεό να πράττετε στο εξής το θέλημα του καθώς αυτός το αποκαλύπτει σε σας μέσω του Ιησού Χριστού και μέσω της Γραφής υπό την διαφώτισι του αγίου πνεύματος;

19. Τι θα πούμε για το βάπτισμα των παιδιών;

¹⁹ Μπορούν τα παιδιά ν’ απαντήσουν Μάλιστα σ’ αυτές τις ερωτήσεις; Μερικά απ’ αυτά μπορούν, αν έχουν κατανόησι· μερικά δεν μπορούν, επειδή δεν κατανοούν. Απόκειται στον γονέα να οδηγήση το τέκνο στην αγνή λατρεία, και κατόπιν το τέκνο ατομικά πρέπει, όταν φθάση σε μια ηλικία ευθύνης, ν’ αποφασίση αν θα κάμη αφιέρωσι ή όχι, και, αν γίνη αφιέρωσις, το παιδί πρέπει να βαπτισθή προς συμβολισμόν της. Αλλά το παιδί δεν πρέπει να βαπτισθή αν δεν υπάρχη αφιέρωσις από μέρους του.

20. Αναφέρατε πότε το βάπτισμα είναι πρέπον για ένα αφιερωμένο άτομο που είχε προηγουμένως ραντισθή ή καταδυθή.

²⁰ Κάποιος μπορεί να πη, Έχω βαπτισθή, καταδυθή ή ραντισθή ή μου επεχύθη νερό στο παρελθόν, αλλά δεν ήξερα τίποτε για τη σημασία τούτου όπως περιέχεται στις προηγούμενες ερωτήσεις και στην προηγούμενη εξέτασι. Πρέπει να βαπτισθώ εκ νέου; Σε τέτοια περίπτωσι, η απάντησις είναι Μάλιστα, αν, αφότου ήλθατε σε γνώσι της αληθείας, εκάματε αφιέρωσι να πράττετε το θέλημα του Ιεχωβά, και αν δεν είχατε προηγουμένως κάμει αφιέρωσι, και αν, επομένως, το προηγούμενο βάπτισμα δεν ήταν προς συμβολισμόν αφιερώσεως. Ακόμη και αν το άτομο μπορή να γνωρίζη ότι έκαμε αφιέρωσι στο παρελθόν, αν μόνο ερραντίσθη ή του επεχύθη νερό σε κάποια θρησκευτική τελετουργία, δεν έχει βαπτισθή και οφείλει ακόμη να τελέση το σύμβολον του Χριστιανικού βαπτίσματος ενώπιον μαρτύρων προς απόδειξιν της αφιερώσεως που έκαμε.

21. Σε μια συγκέντρωσι για βάπτισμα, ποια είναι μερικά πράγματα που πρέπει να τηρηθούν;

²¹ Όταν οι υποψήφιοι συναθροίζωνται για το βάπτισμα, είναι καλό να τους προσφωνήση ένας αφιερωμένος, βαπτισμένος, κατάλληλος διάκονος, επί ολίγα λεπτά, ίσως είκοσι πέντε περίπου λεπτά, κάνοντας ανασκόπησι των ουσιωδών σημείων που έχουν σχέσι με την αφιέρωσι και το βάπτισμα. Φυσικά, οι υποψήφιοι πρέπει να έχουν κάμει αφιέρωσι προτού έλθουν στο μέρος του βαπτίσματος, και να έχουν από πριν κατανόησι της σημασίας της τελετής, αλλά η ανασκόπησις είναι πνευματικώς ωφέλιμη, επειδή θέτει τις διάνοιες όλων στο κατάλληλο πλαίσιο και συγκεντρώνει την προσοχή και την καρδιά στον σπουδαίο συμβολισμό που πρόκειται να γίνη. Μετά την ομιλία και αφού οι υποψήφιοι σταθούν και με ακουστή φωνή απαντήσουν Μάλιστα στις δύο ερωτήσεις, ώστε τα άλλα πρόσωπα που παρίστανται να μπορέσουν να γίνουν μάρτυρες του ισχυρισμού των περί αφιερώσεως, είναι κατάλληλο να γίνουν ολίγες σύντομες παρατηρήσεις όσον αφορά την ευλογία του Ιεχωβά επάνω σ’ αυτούς και την υποστήριξι και παρηγορία που παρέχει ο Ιεχωβά μέσω του Λόγου του, του πνεύματός του, της οργανώσεώς του και του λαού του στην κοινωνία του Νέου Κόσμου. Κατόπιν όλοι οι συναθροισμένοι πρέπει να κλίνουν σε προσευχή, ζητώντας την ευλογία του Ιεχωβά επάνω στην περίπτωσι αυτή και ιδιαίτερα επάνω σ’ εκείνους που θα βαπτισθούν, για να γίνη το θέλημά του τότε και στο μέλλον. Κατόπιν εκείνοι που είναι ήδη αφιερωμένοι, αλλά όχι ακόμη βαπτισμένοι, μπορούν να επωφεληθούν από την προμήθεια για βάπτισμα προς συμβολισμόν της αφιερώσεως.

22. Περιγράψτε την κατάλληλη διαγωγή στο μέρος του βαπτίσματος.

²² Μετά ταύτα, εκείνοι που πρόκειται να τελέσουν το βάπτισμα και εκείνοι που πρόκειται να βαπτισθούν και άλλοι που μπορεί να βοηθούν στην υπηρεσία ή να τους παρατηρούν, πηγαίνουν στο μέρος του βαπτίσματος. Αυτό μπορεί να είναι η ακτή της θαλάσσης, μια λίμνη ή ποταμός ή οποιαδήποτε έκτασις νερού ή μια εσωτερική δεξαμενή, και, αν οι περιστάσεις το επιβάλλουν, μια μικρότερη λεκάνη, αλλά, εν πάση περιπτώσει, αρκετά ευρύχωρη ώστε να επαρκή για πλήρη κατάδυσι. Εκεί στο μέρος του βαπτίσματος, στην περίπτωσι αυτή, θα ήταν ακατάλληλο για οποιονδήποτε να επιδίδεται σε παιχνίδια, επειδή είναι μια σοβαρή και ιεροπρεπής περίπτωσις. Ο Ιησούς προσηύχετο όταν επήγε να βαπτισθή. Δεν επήδησε μέσα και δεν άρχισε να κολυμπά και αλλιώς να προκαλή ταραχή και να ενεργή ακατάλληλα. Μην πηδάτε, λοιπόν, μέσα στη λίμνη ή στη δεξαμενή ή στο ποτάμι και μην αρχίζετε να κολυμπάτε γύρω, περιμένοντας να ετοιμασθούν οι υποψήφιοι, αλλά ενεργείτε όλοι με κοσμιότητα και κρατείτε τη διάνοια σ’ εκείνο που γίνεται και στην αιτία για την οποία γίνεται και έτσι βοηθείτε τους υποψηφίους να κάνουν το ίδιο. Κατά το βάπτισμά των αυτοί ομολογούν ενώπιον των ανθρώπων, περιλαμβανομένων και των αδελφών των, ότι είναι αφιερωμένοι στον Ιεχωβά Θεό. «Μη σπεύδε δια του στόματος σου, και η καρδία σου ας μη επιταχύνη να προφέρη λόγον ενώπιον του Θεού· διότι ο Θεός είναι εν τω ουρανώ, συ δε επί της γης· όθεν οι λόγοι σου ας ήναι ολίγοι. Όταν ευχηθής ευχήν εις τον Θεόν, μη βραδύνης να αποδώσης αυτήν· διότι δεν ευαρεστείται εις τους άφρονας· απόδος ό,τι ηυχήθης. Κάλλιον να μη ευχηθής, παρά ευχηθείς να μη αποδώσης. Μη συγχωρήσης εις το στόμα σου να φέρη εις σε αμαρτίαν· μηδέ είπης ενώπιον του αγγέλου, ότι ήτο εξ αγνοίας· δια τι να οργισθή ο Θεός εις την φωνήν σου, και να αφανίση τα έργα των χειρών σου;»—Εκκλησ. 5:2, 4-6.

23. Ποια είναι τα γεγονότα αναφορικά με το Χριστιανικό βάπτισμα ως τελετήν χειροτονίας;

²³ Η κοινωνία του Νέου Κόσμου είναι προσφιλής στις καρδιές του αφιερωμένου λαού του Θεού και αυτοί φροντίζουν να ενωθούν μαζί της στενά, να συμμετάσχουν στη δράσι της και να την υποστηρίξουν με κάθε τρόπο με νομιμοφροσύνη και αγάπη. Επομένως ο καιρός του βαπτίσματος μπορεί να θεωρηθή ως ο καιρός της Χριστιανικής χειροτονίας. Η πράξις αυτή της υπακοής που ακολουθεί την ειλικρινή αφιέρωσι είναι μαρτυρία ενώπιον των ανθρώπων της πορείας της ενεργείας που έχει χαράξει το άτομο και σχετίζεται με την χειροτονία του από τον Θεό. Η χρονολογία της πρέπει να σημειωθή ως τοιαύτη από τον καθένα. Είναι πράξις επιτακτική επειδή γίνεται κατ’ εντολήν του Θεού. Είναι ιεροπρεπής λόγω εκείνου που παριστάνει. Αναγνωρίζεται από την κοινωνία του Νέου Κόσμου και τα όργανά της, από τους μάρτυρας του Ιεχωβά και από τον υπηρέτην των, τη Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά. Για αρχειακούς σκοπούς, το βάπτισμα ή κατάδυσις που γίνεται από τους μάρτυρας του Ιεχωβά είναι μια έγκυρη τελετή χειροτονίας για τους μάρτυρας του Ιεχωβά εντός της εννοίας του νόμου. Οι πιο καλές αποδείξεις που μπορεί να έχη κάποιος ότι είναι μετά ταύτα ένας πιστός διάκονος, είναι οι ίδιες που ετόνιζε ο απόστολος Παύλος ως συστατικές επιστολές του, δηλαδή, άτομα τα οποία λόγω των προσπαθειών του αφιερώθησαν στον Ιεχωβά Θεό.—2 Κορ. 3:1-3.

24. (α) Με ποιον τρόπο εξαπλώνεται η λατρεία του Ιεχωβά και ανοικοδομείσαι η κοινωνία του Νέου Κόσμου; (β) Τι πρέπει, να συλλογισθήτε συνετά;

²⁴ Μ’ αυτόν ακριβώς τον τρόπο εξαπλώνεται η λατρεία του Ιεχωβά. Μ’ αυτόν τον τρόπο ανοικοδομείται η κοινωνία του Νέου Κόσμου. Έχετε ήδη συμμετοχή σ’ αυτή τη διακονία ή μπορείτε να λάβετε μέρος σ’ αυτήν. Συλλογισθήτε συνετά το ευλογημένο μέλλον που η Βίβλος διανοίγει σε σας ως μια βεβαιότητα μέσω αφοσιώσεως και πιστότητος στον δίκαιον Θεόν και στις υψηλές αρχές του. Να είσθε συνετός. Είθε ο Ιεχωβά μέσω του Ιησού Χριστού να σας ευλογήση καθώς αποφασίζετε να υπηρετήσετε τον Ύψιστον. Με σας ως αφιερωμένον, βαπτισμένον, πιστόν δούλον του αληθινού Θεού, συμμεριζόμεθα την άσκησι καθαράς λατρείας από μέρους σας με αμοιβαία χαρά τώρα.