Αφιέρωσις στον Ιεχωβά

«Έρχομαι . . . δια να κάμω, ω Θεέ, το θέλημά σου.»—Εβρ. 10:7.

1. Όσον αφορά εκείνο που υποστηρίζει η Σκοπιά, ποιες προσωπικές ερωτήσεις αντιμετωπίζουν εδώ δύο περίπου εκατομμύρια άτομα;

ΕΙΣΘΕ ένας από τα δύο περίπου εκατομμύρια αναγνωστών της Σκοπιάς και γνωρίζετε αναμφιβόλως το γεγονός ότι σε κάθε τεύχος του το δημοσίευμα αυτό υποστηρίζει τη λατρεία του Ιεχωβά Θεού. Τι σημαίνει η λατρεία αυτή για σας ως άτομον; Για σας, είναι η θρησκεία ένα τυχαίο ζήτημα, ή κατέχει μια σπουδαία και ίσως ουσιώδη θέσι στη ζωή σας; Αν είσθε κατατοπισμένος στη Βιβλική αλήθεια, έχετε πολύ ευλογηθή πνευματικώς και μαζί με εκατοντάδες χιλιάδων άλλα άτομα σαν κι εσάς σε όλα τα μέρη της γης, έχετε την ευλογητή ευκαιρία να προοδεύετε στη γνώσι και στην κατανόησι όσον αφορά τον μεγάλο Θεό τού σύμπαντος. Είναι αυτό σπουδαίο για σας; Έχει η αλήθεια γεννήσει μια λατρευτική διάθεσι στη διάνοιά σας και στην καρδιά σας; Ίσως ναι. Ίσως όχι. Το γεγονός ότι δαπανάτε χρόνο για να διαβάσετε αυτά τα λόγια, και, ελπίζομε, για να εξακριβώσετε τα εδάφια και να μελετήσετε προσεκτικά το άρθρο αυτό και τα επόμενα, είναι αξιοσύστατο, επειδή δείχνει ότι έχετε το θάρρος να εξετάσετε τη Γραφή και έχετε την επιθυμία να γνωρίσετε την αλήθεια και ότι δεν ακολουθείτε την πορεία της οκνηρίας, της αδιαφορίας ή της δειλίας όσον αφορά τον Λόγον του Θεού.

2. Μήπως η εσκεμμένη έλλειψις ενδιαφέροντος απαλλάσσει ένα άτομο από το ν’ αντιμετωπίση το ζήτημα του καθορισμού της πορείας του με βάσι τις αρχές ή με βάσι την ωφελιμότητα;

² Μπορεί να σας εκπλήξη αν μάθετε την αιτία για την οποία πολλοί άνθρωποι δεν δίνουν καμμιά προσοχή στο άγγελμα της Βασιλείας. Όταν εφιστάται η προσοχή τους στις σαφείς και ωραίες διδασκαλίες της Γραφής, στις αποδείξεις των προφητειών που τώρα εκπληρώνονται, στο μεγάλο σημείο που αποδεικνύει τη Βασιλική παρουσία του Ιησού Χριστού και στο συναρπαστικό έργο της κοινωνίας του Νέου Κόσμου που είναι τώρα εν δράσει, πολλοί λέγουν, ‘Αυτή είναι η δική σας ερμηνεία της Γραφής, ένας άλλος έχει τη δική του ερμηνεία, θα μπορούσα κι εγώ να έχω τη δική μου· δεν ενδιαφέρομαι, λοιπόν.’ Οι άνθρωποι αυτοί δεν ενδιαφέρονται επειδή δεν θέλουν να ενδιαφερθούν. Αλλά μπορούμε να είμεθα βέβαιοι για το εξής: από τώρα κι εμπρός, στο υπόλοιπο της ζωής τους, μολονότι συνεχίζουν τη στάσι της εσκεμμένης ελλείψεως ενδιαφέροντος για τον Ιεχωβά Θεό και τον Λόγον του, θ’ αντιμετωπίζουν διαρκώς το ζήτημα του καθορισμού της πορείας τής ενεργείας των με βάσι τις αρχές ή με βάσι την ωφελιμότητα στις υποθέσεις της ζωής. Αυτό είναι αληθινό επειδή η εποχή μας είναι εποχή κρίσεως,—Βλέπε Η Σκοπιά 1ης Σεπτεμβρίου 1952.

3. Όσον αφορά την εσκεμμένη απόρριψι των πληροφοριών της Γραφής, ποιοι μπορεί να είναι οι λόγοι, και πώς ξεχωρίζει ανάμεσά τους η δειλία;

³ Μια τέτοια απάντησις στις πληροφορίες της Βίβλου σαν αυτή που εκτίθεται πιο πάνω μπορεί να είναι μια οκνηρή απάντησις που γίνεται επειδή το άτομο στερείται τολμηρού πνεύματος και πρωτοβουλίας ώστε να χρησιμοποιήση τη διάνοιά του για την απόκτησι των σκέψεων του Θεού, ή μπορεί να είναι μια απόκρισις απλής αδιαφορίας. Σε κάθε περίπτωσι αυτό σημαίνει ότι αποδίδεται πολύ ολίγη εκτίμησις στον Λόγον του Θεού, διότι το άτομο λέγει κατ’ ουσίαν ότι, επειδή διάφοροι άνθρωποι έχουν διαφορετικές ιδέες, οι ιδέες του Παντοδυνάμου Θεού θεωρούνται ως ασυνεπείς. Εν τούτοις, η απάντησις αυτή συχνά μπορεί να είναι μια δειλή απάντησις. Είναι δειλή αν γίνεται επειδή το άτομο φοβείται την αλήθεια, φοβείται την ευθύνη που φέρνει η γνώσις της αληθείας, φοβείται να του αποκαλυφθούν τα ασεβή του έργα τέτοια που πραγματικά είναι, άδικα, ασύμφωνα με τις αρχές της ευθύτητος και της κοσμιότητος που περιέχονται στον Λόγον του μόνου αληθινού Θεού, ο οποίος είναι ο ίδιος καθ’ ολοκληρίαν ευθύς και άγιος. Ποιες είναι οι αντιδράσεις σας απέναντι του Λόγου του Ιεχωβά;

4. Μέσω ποιας απόψεως αυξάνουν η χαρά μας και η ευλάβειά μας;

⁴ Πρέπει ν’ αντιληφθούμε ότι η κατανόησις και αποδοχή της αληθείας της Βίβλου δεν είναι ζήτημα ερμηνείας ενός ατόμου έναντι της ερμηνείας ενός άλλου ατόμου. Είναι ζήτημα αποδοχής ή απορρίψεως των όσων ο Ιεχωβά Θεός ο ίδιος έθεσε στον Λόγον του για την εκπαίδευσι των ανθρώπων στη δικαιοσύνη και στη λατρεία του. Πολλές εκατοντάδες χιλιάδων άτομα έκαμαν περιχαρή τη ζωή των, χαρούμενη την καρδιά των και ηύξησαν την ευλάβειά των για τον Θεό με τις θαυμαστές αλήθειες που περιέχονται στη Γραφή, και τις οποίες σταθερά υποστηρίζει και ευλαβείται το περιοδικό Η Σκοπιά. Στην ατομική σας περίπτωσι ποια είναι η ανταπόκρισίς σας στην προσωπική σας μελέτη της Γραφής;

ΛΑΤΡΕΙΑ

5. Αινώντας τον Δημιουργό, ως πού μπορεί να φθάση η άψυχη, φυτική και ζωική κτίσις;

⁵ Γύρω μας βλέπομε πράγματα που αινούν και τιμούν τον Ιεχωβά, τον Δημιουργό, με τον δικό τους τρόπο, αλλά τα οποία πράγματα δεν έχουν τις ικανότητες να λατρεύουν τον Ιεχωβά που έχομε εμείς. Η άψυχη κτίσις που αναφέρεται περιγραφικά στον Ψαλμό 19 «ψάλλει» τον αίνον του Ιεχωβά. «Οι ουρανοί διηγούνται την δόξαν του Θεού, και το στερέωμα αναγγέλλει το έργον των χειρών αυτού.» (Ψαλμ. 19:1) Οι κάτοικοι των ουρανών, του τόπου διαμονής του Θεού, και οι νέοι ουρανοί του νέου του κόσμου ψάλλουν τους αίνους του Ιεχωβά και τον λατρεύουν, αλλά μήπως τα κατά γράμμα άστρα και ο ήλιος και οι βράχοι λατρεύουν τον Θεό; Όχι, φυσικά όχι. Ένα ωραίο κόσμημα αντανακλά τη δόξα εκείνου που το ετεχνούργησε, αλλά δεν μπορεί να εξασκήση καθαρή θρησκεία, επειδή είναι άψυχο. Γνωρίζομε τις ομορφιές της φύσεως που στολίζει τη γη μας. Τα κρίνα του αγρού που ‘δεν κοπιάζουν’ τιμούν με την ομορφιά τους τον Δημιουργό τους, αλλά μήπως ενώνονται στη λατρεία του; Όχι, φυσικά όχι. Η ενδιαφέρουσα και αξιαγάπητη ζωική κτίσις ζη το καθωρισμένο μήκος της ζωής της και εξυπηρετεί τον σκοπό της, αποτελώντας απόδειξι των θαυμαστών ιδιοτήτων του Ιεχωβά. Εν τούτοις, μπορούν μήπως να λατρεύσουν τον Θεό η λέαινα ή οι σκύμνοι, οι νεοσσοί των κοράκων, οι άγριες αίγες, ο όνος, το άγριο βόδι, η στρουθοκάμηλος, το άλογο, η ακρίδα, το γεράκι, ο αετός ή οποιοδήποτε άλλο από τα ζωντανά δημιουργήματα του αέρος, της γης ή της θάλασσας; (Ιώβ 38:39 έως 39:30) Γνωρίζομε ότι κανένα απ’ αυτά δεν μπορεί να λατρεύση τον Ιεχωβά Θεό. Επειδή δεν είναι νοητικά. Ένας σκοπός του άρθρου αυτού και των συναφών είναι να δείξη από την άποψι της αγνής λατρείας τη διαφορά μεταξύ του ανθρώπου αφ’ ενός και των ζώων, φυτών και ανοργάνου ύλης αφ’ ετέρου, και τις δυνατότητες που η διαφορά αυτή συνεπάγεται για σας.

6. Ποιες αποκλειστικές ιδιότητες είναι δυνατές στον άνθρωπο και σ’ εκείνους που είναι πιο πάνω από τον άνθρωπο;

⁶ Η κτίσις του Ιεχωβά Θεού την οποία γνωρίζωμε και η οποία είναι κατώτερη από τον άνθρωπο ποτέ δεν αποτυγχάνει στο σκοπό της, πιστοποιώντας τη δύναμι του Θεού. Αλλ’ η ακεραιότης, η αγάπη, η ευθύτης, οι ιδιότητες αυτές και άλλες σχετικές, δεν εφαρμόζονται στην κατώτερη από τον άνθρωπο δημιουργία, Εφαρμόζονται στον άνθρωπο και πιο πάνω στην κλίμακα της δημιουργίας Θεού. Είναι ιδιότητες λατρείας. Η λατρεία, η καθαρή θρησκεία, είναι αποκλειστικώς δυνατές στο μέρος εκείνο της δημιουργίας του Θεού που είναι νοητικό.

7. Όσον αφορά την επιτυχία ή αποτυχία ενός ανθρώπου, ποια είναι η απόδειξις;

⁷ Η λατρεία του Ιεχωβά είναι η απόδειξις πραγματικής νοητικότητος. (Παροιμ. 1:7· 9:10) Η άρνησις από ένα λεγόμενο «νοητικό» κτίσμα να λατρεύση τον Ιεχωβά Θεό είναι αποτυχία από μέρους του κτίσματος. Ένα τέτοιο άχρηστο ανθρώπινο πλάσμα θα επιστρέψη στη γη. Αυτό είναι σωστό, επειδή είναι καλύτερα να υπάρχη ένα κτήνος ή ένα άνθος ή ένας βράχος παρά ένας άνθρωπος ελλιπής νοητικότητος. (Ψαλμ. 14:1) «Υπάρχει πνεύμα εν τω ανθρώπω· η εμπνευσις όμως του Παντοδυνάμου δίδει εις αυτόν κατανόησιν.» (Ιώβ 32:8, ΑΣ) Η «κατανόησις» που δείχνεται εδώ ότι δίδεται στον άνθρωπο σημαίνει νοητικότητα, διάκρισι, αντίληψι, σύνεσι, σοφία για να λάβη την κατάλληλη πορεία ενεργείας.

8. Αναφέρατε την καλή ερώτησι που πρέπει να θέση κάθε άτομο, και δώστε την πρωταρχική απάντησι σ’ αυτήν.

⁸ Πώς λατρεύει τον Ιεχωβά ένα από τα νοητικά πλάσματά του; Μπορεί ένας να ερωτήση, Πώς μπορώ να λατρεύσω τον Θεό; Πρέπει κανείς να θέση αυτή την ερώτησι. Θα ήσαν ανόητο ν’ αποφύγη την ερώτησι και να είναι αδιάφορος γι’ αυτήν. Η επιθυμία μας είναι να τονίσωμε την απάντησι του Θεού που βρίσκεται στον Λόγο του, τη Γραφή, και ελπίζομε και εμπιστευόμεθα και προσευχόμεθα να εκτιμηθούν οι ζωτικές Γραφικές αλήθειες όσον αφορά το ζήτημα αυτό από πολλούς από τους αναγνώστας μας και να ενεργήσουν σύμφωνα μ’ αυτές, επειδή τούτο είναι ουσιώδες για την αιώνια ευημερία των. Είναι ανάγκη ο καθένας που θα ήθελε να λατρεύση τον Θεό, να κάμη πρώτ’ απ’ όλα μια προσωπική αφιέρωσι στον Ιεχωβά.

ΑΦΙΕΡΩΣΙΣ ΣΤΟΝ ΙΕΧΩΒΑ

9. Τι αποτελεί την υψηλότερη σταδιοδρομία του ανθρώπου, και ποια ποταπά πράγματα την εμποδίζουν;

⁹ Με την αφιέρωσι, ακριβώς, στον Ιεχωβά Θεό έρχεται ένα ανθρώπινο πλάσμα στην κατάλληλη κατάστασι που το διακρίνει από όλη την άλλη δημιουργία του Θεού που είναι κατώτερη από τον άνθρωπο. Αυτή είναι η υψηλότερη και ευγενέστερη από τις ανθρώπινες φιλοδοξίες και επιδιώξεις, και αυτή είναι πορεία που πρέπει ν’ ακολουθηθή από όλους όσοι θ’ αποκτήσουν ζωή μέσα από το ανθρώπινο γένος. (Ιωάν. 17:2, 3· Ψαλμ. 119:1, 2) Όταν ένα άτομο έρχεται σε κατανόησι του Ιεχωβά όπως αποκαλύπτεται στη Γραφή, μόνο ιδιοτέλεια θα το εμποδίση από το ν’ αφιερωθή στον Ιεχωβά Θεό. Πώς μπορεί να συμβή αυτό; Δεν υπάρχουν άνθρωποι πολλών θρησκειών που δεν είναι αφιερωμένοι στον Ιεχωβά Θεό; Ναι, υπάρχουν πολλοί τέτοιοι. Πράγματι, ο αριθμός των αφιερωμένων δούλων του Ιεχωβά επάνω στη γη αποτελεί μειονότητα, αλλά μεταξύ αυτών υπάρχουν άτομα από όλες τις βαθμίδες και τις τάξεις των ανθρώπων. Θα μπορούσε κατάλληλα να λεχθή ότι όλοι είναι αφιερωμένοι στο ένα πράγμα ή στο άλλο. Σε ποιο σημείο οι αφιερώσεις των ανθρώπων γενικά υστερούν; Στο ότι είναι αφιερώσεις, όχι στον Παντοδύναμον Θεόν του σύμπαντος του οποίου μόνου το όνομα είναι Ιεχωβά, αλλά στο ατομικό συμφέρον ή σε κάποια άλλη υπόθεσι ή σε κάποιον άλλον θεόν, και για τούτο δεν οδηγούν τους αφιερωμένους σε διαρκή ζωή προς αίνον του Ιεχωβά.

10. Δώστε τον ορισμό της Χριστιανικής αφιερώσεως.

¹⁰ «Αφιέρωσις» είναι η πράξις του αφιερώνω, που σημαίνει προσφέρω ως αφιέρωμα, αφοσιώνω εξ ολοκλήρου. Αναφέρεται στην πράξι τού να θέση κανείς κατά μέρος ή ν’ αφοσιώση κάτι σε ωρισμένη χρήσι, ή στην πράξι με την οποία ένα άτομο εισάγεται σε κάποια κατεύθυνσι ή πορεία ή χρήσι. Για ένα Χριστιανό, αφιέρωσις είναι η αποκλειστική αφοσίωσις στην υπηρεσία ή λατρεία του Ιεχωβά Θεού. Είναι η πράξις τού να θέση ένα άτομο τον εαυτό του κατά μέρος με μια συμφωνία να πράττη ανεπιφύλακτα και χωρίς όρους το θέλημα του Ιεχωβά Θεού μέσω του Ιησού Χριστού. Πώς εκφράζεται το θέλημα αυτό; Μέσω δογμάτων και θρησκευτικών αποχρώσεων; Μέσω σχεδίων ανθρώπων ή οργανώσεων ανθρώπων; Όχι. Το θέλημα του Θεού είναι διατυπωμένο στη Βίβλο και διασαφηνίζεται από το άγιο πνεύμα του Θεού, και επομένως αφιέρωσις σημαίνει ότι στο εξής πρέπει κανείς να ζη μια άγια ζωή, χωρισμένη από τον διεφθαρμένο κόσμο, και πρέπει να υπηρετή τον Ιεχωβά Θεό.

11. Πώς αντιδρούν πλείστα άτομα στο ζήτημα της αφιερώσεως, μπορεί το ζήτημα αυτό να παρακαμφθή, και να είσθε ένα ευλογημένο άτομο;

¹¹ «Δεν μπορώ να το κάμω αυτό,» θα πουν πολλά άτομα. «Δεν μπορώ να θέσω τον Θεό πρώτον ζωή μου. Θα θέσω τα συμφέροντα μου, το ενδιαφέρον μου για τα πράγματα και τα πρόσωπα εκείνα που είναι δικά μου, πρώτα, και τον Θεό δεύτερον. Ω, θα υπηρετήσω τον Θεό, δίνοντάς του αναγνώρισι από καιρό σε καιρό όταν είναι κατάλληλο, αλλά ν’ αφιερωθώ στον Ιεχωβά; Πώς μπορώ να το κάμω αυτό;» Ναι, μια τέτοια αντίδρασις είναι κοινή. Πολλοί από τους αναγνώστας του δημοσιεύματος αυτού δεν έχουν αφιερωθή για να υπηρετούν τον Ιεχωβά. Όπως ελέχθη προηγουμένως, εκείνο που εμποδίζει ένα άτομο ν’ αφιερωθή στον Ιεχωβά είναι το ατομικό συμφέρον, η ιδιοτέλεια. Ποτέ δεν θα ελευθερωθήτε από αυτό το ζήτημα της αφιερώσεως. Δεν μπορείτε να το παρακάμψετε. Πρέπει να το αντιμετωπίσετε. Η αφιέρωσις απαιτεί μια απόφασι. Πρέπει ν’ αποφασίσετε αν θα λατρεύσετε και θα υπηρετήσετε τον Θεό ο οποίος σας έδωσε τη ζωή ή αν θα παραβλέψετε τον Λόγον του και το θέλημα του στην προσωπική σας ζωή. Αν θα αφιερωθήτε στο να τον υπηρετήτε με τιμιότητα και ειλικρίνεια και από αγάπη γι’ αυτόν με εκτίμησι της αγαθότητός του για σας, είσθε ένα σοφό και ευλογημένο άτομο πράγματι.

12. Αναφέρατε αιτίες για αφιέρωσι στον Ιεχωβά Θεό.

¹² Γιατί πρέπει κανείς να κάμη αφιέρωσι να πράττη το θέλημα του Ιεχωβά, μια ιεροπρεπή συμφωνία να οδηγήται από τον Λόγον του Θεού, να ενεργή σύμφωνα με τους σκοπούς του και να προσπαθή να συμμορφώνεται με τον υψηλόν κανόνα που αυτός καθορίζει στη Βίβλο; Γιατί πρέπει κανείς να το πράξη αυτό; Μάλλον πρέπει να τεθή η ερώτησις, Γιατί να μην ενεργήση κανείς έτσι; Η αφοσίωσις και η αφιέρωσις στον Ιεχωβά Θεό πρέπει να γίνουν επειδή αυτός είναι άξιος. Η αξία του δικαιολογεί την αφοσίωσι εκείνων που τον αγαπούν. (1 Πέτρ. 1:15, 16) Αξίζει τον αίνο μας, την υπηρεσία μας και τη λατρεία μας. Αυτός είναι το κέντρον της αληθινής θρησκείας. Η αξιότης του δεν μπορεί να εκφρασθή με την ανεπαρκή μας γλώσσα, και ασφαλώς, αν υπάρχη ειλικρινής εκτίμησις στις καρδιές των ανθρώπων, το αποτέλεσμα θα είναι αφιέρωσις στον Προμηθευτήν παντός αγαθού. Εκτίμησις του Ιεχωβά σημαίνει το να έχωμε ακριβή συναίσθησι της αξίας του, να τον εκτιμούμε πλήρως, να αισθανώμεθα μια θέρμη ικανοποιήσεως και επιδοκιμασίας για τον Θεό μας, να είμεθα ευγνώμονες για ό,τι αυτός κάνει. Εκτιμάτε τη ζωή, τις ευλογίες της, την αλήθεια, τον αποκεκαλυμμένο Λόγο του Θεού, τα όσα ο Θεός έκαμε για το ανθρώπινο γένος μέσω του Υιού του Ιησού Χριστού, τη βασιλεία του που τώρα ιδρύθη στους ουρανούς, το έργο του που προοδεύει στη γη, και την κοινωνία του Νέου Κόσμου που είναι τώρα εν δράσει; Έχετε μεγάλη υπόληψι γι’ αυτά τα πράγματα; Ή θα τα απολακτίσετε ή θα τα δεχθήτε με εκτίμησι. Αν τα εκτιμάτε, αν εκτιμάτε τον Θεό που τα επρομήθευσε, θα αφιερωθήτε στο να υπηρετήτε τον Θεόν αυτόν. Πλήρης εκτίμησις οδηγεί σε αφιέρωσι. Αφιέρωσις στον Ιεχωβά είναι αφιέρωσις στη μεγάλη Πηγή της ζωής. Είναι η πορεία της ενεργείας που πρέπει ν’ ακολουθηθή από όλους όσοι λαμβάνουν ζωή και επομένως είναι μια πολύ συνετή πορεία πράγματι.—Παροιμ. 14:27.

13. Τι καταδεικνύεται με την αφιέρωσι, και σε τι οδηγεί η αφιέρωσις;

¹³ Πολλοί άνθρωποι λέγουν κατ’ ουσίαν, «Πιστεύω ότι, αν κανείς πράττη απλώς το καλύτερο που μπορεί και προσπαθή να προχωρή, όλα θα έχουν την πιο καλή έκβασι.» Αλλά αυτό δεν είναι εκείνο που διδάσκει η Βίβλος· είναι μια αυταπάτη. (Παροιμ. 14:12) Εκείνοι για τους οποίους «όλα θα έχουν την πιο καλή έκβασι» είναι εκείνοι που λαμβάνουν διαρκή ζωή, και είναι αδύνατον να λάβη κανείς διαρκή ζωή αν είναι διαχωρισμένος από την Πηγή της ζωής, τον μεγάλο Δημιουργό τον ίδιο, τον ζώντα Θεόν. Ο ζων Λόγος του δεν αφήνει καμμιά αμφιβολία όσον αφορά αυτό. Η αφιέρωσις καταδεικνύει πλήρη εμπιστοσύνη και πεποίθησι στον Ιεχωβά. Δείχνει ότι το άτομο είναι βεβαιωμένο ότι ο Ιεχωβά είναι ο Θεός, ότι ο Θεός είναι δίκαιος, ότι η υπόθεσίς του θ’ αποβή νικηφόρος, ότι δεν υπάρχει καμμιά αμφιβολία στην καρδιά και στη διάνοια του αφιερωμένου και ότι είναι ευτυχής και χαρούμενος να ταχθή με το μέρος του Ιεχωβά Θεού.

14. (α) Διαβάστε τα λόγια του Ιησού στο κατά Ιωάννην 3:19-21, και έπειτα εκθέσατε με δικά σας λόγια το ζήτημα που παρουσιάζεται εκεί. (β) Πού τώρα στρεφόμεθα για ενθάρρυνσι και βεβαίωσι όσον αφορά Χριστιανική αφιέρωσι σήμερα;

¹⁴ Τα λόγια του Ιησού Χριστού που αναγράφονται στο κατά Ιωάννην 3:19-21 είναι ισχυρά και αποκαλυπτικά. Ο Ιησούς ανέφερε: «Και αύτη είναι η κρίσις, ότι το φως ήλθεν εις τον κόσμον, και οι άνθρωποι ηγάπησαν το σκότος μάλλον παρά το φως· διότι ήσαν πονηρά τα έργα αυτών. Επειδή πας όστις πράττει φαύλα, μισεί το φως και δεν έρχεται το φως, δια να μη ελεγχθώσι τα έργα αυτού. Όστις όμως πράττει την αλήθειαν, έρχεται εις το φως δια να φανερωθώσι τα έργα αυτού, ότι επράχθησαν κατά Θεόν.» Η βάσις της κρίσεως που αναφέρεται εδώ δεν μεταβάλλεται, τα λόγια δε αυτά θέτουν το ζήτημα τετραγωνικά μπροστά σ’ εμάς ως νοητικά πρόσωπα που έχομε φως από τον λόγον της αληθείας του Θεού, τη Γραφή. Ο Ιησούς Χριστός ήταν αφιερωμένος στον Ιεχωβά, παρέχοντας το κατάλληλο υπόδειγμα για να το ακολουθήσουν οι Χριστιανοί. Πριν από τον καιρό του το ζήτημα της αφιερώσεως προέκυψε εν σχέσει με τη λατρεία του αληθινού Θεού. Στο επόμενο, λοιπόν τμήμα του άρθρου αναφερόμεθα σε κάποια ιστορικά συμβάντα που μπορεί ν’ αποτελέσουν ενθάρρυνσι και βεβαίωσι σ’ εμάς σ’ αυτή τη θαυμαστή ημέρα της εγκαθιδρύσεως της θεοκρατικής βασιλείας.